Αὐτή πού γνώρισε τόν Ἅγιο Λουκᾶ

  

Ήταν 10 Ιουνίου του 2000, παραμονή της εορτής του αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Βρισκόμουν στον ναό της Αγίας Τριάδος Συμφερουπόλεως για τον πανηγυρικό εσπερινό και τον όρθρο. Ανάμεσα στους χιλιάδες προσκυνητές διέκρινα μία ηλικιωμένη μεγαλόσχημη μοναχή.

 Ήταν η Γερόντισσα Ναντιέζντα (Ελπίδα) από την Σεβαστούπολη. 

Από την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασε η μορφή της και η καλοσύνη της. Οι συγγενείς της, πού την συνόδευαν, μου είπαν ότι η γερόντισσα ήταν πνευματικό παιδί του αγίου Λουκά. Την ξαναείδα την επόμενη χρονιά στην Σεβαστούπολη.

Μιλήσαμε λίγο περισσότερο και κατάλαβα ότι πρόκειται για πνευματικό θησαυρό. Δυστυχώς ο χρόνος με πίεζε και δεν είχα την δυνατότητα να μείνω περισσότερο. Την αποχαιρέτισα λέγοντας ότι, αν θέλει ο Θεός, την επόμενη χρονιά θα την επισκεφθώ στο σπίτι της.

«Μαμά, τή νύχτα ἧρθε ἐκεῖνος ὁ παππούλης»

 

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος

ο παππούλης»

(Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»)

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ί. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π.Νεκτάριος  ,μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ’ ένα κομματάκι άπ’ τό φέρετρο του Αγίου.
Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας. ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ο οποίος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ό υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ο γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.Γυρίζοντας από τό προσκύνημα, τους έδωσα τήν μία είκονίτσα καί η μητέρα τήν έβαλε τό βράδυ στό μαξιλαράκι του παιδιού. Τό πρωί, όταν ξύπνησε τό παιδί, είπε στή μητέρα του:

Γιατί « Den eklepsa »

 

(Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…»

του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ο Α.Μ. πού κατάγεται από τήν Θήβα καί εργάζεται στην Αθήνα, μας διηγήθηκε ενα μάλλον χαριτωμένο περιστατικό πού του συνέβη καί είχε σχέση μέ τόν άγιο Λουκά.
«Πρίν από καιρό είχα πάρει καινούργιο αυτοκίνητο καί τό είχα παρ­κάρει έξω από τό σπίτι μου. Πηγαίνοντας ένα πρωινό νά πάρω τό αυτο­κίνητο, είδα πώς τό είχαν διαρρήξει. Είχαν ανοίξει τήν πόρτα καί μέσα όλα ήταν άνω κάτω. Σκέφθηκα αμέσως πώς ό διαρρήκτης θά είχε κλέψει τό ραδιοκασετόφωνο καί ό,τι άλλο μπορούσε. Παρηγορήθηκα όμως, μέ τή σκέψη ότι δέν έκλεψε όλο τό αυτοκίνητο.