«Γιά τόν πιστό εἶναι ἐπικίνδυνη ἡ παράβαση ἀκόμη καί μίας ἐντολῆς, ἐπειδή ἔχει λάβει δύναμη νά τίς τηρεῖ ὅλες καί θά τοῦ ζητηθοῦν ὅλες. Ἀκόμη καί ἕνα μικρό πάθος βλάπτει πάρα πολύ.»

Ὑπόθεση ΙΑ΄(11)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἔχει τήν ἴδια δύναμη μέ τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καί ὅσους τόν ἀκοῦν τούς κάνει ὀφειλέτες νά τόν ἐφαρμόσουν στήν πράξη, μέ τό νά συνεισφέρει στήν καρδιά τους τή δύναμη γιά τήν ἐφαρμογή τῶν ὅσων λέει. Γιατί, ἄν δέν τό παραδεχτοῦμε αὐτό, πῶς τότε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἶναι ὅμοια μέ προζύμι, πού τό πῆρε μιά γυναίκα καί τό ἔβαλε μέσα σέ τρία μέρη¹ ἀλεύρι, ὥσπου ὅλο ἔγινε ζυμάρι²; Αὐτό ἐννοεῖ ἀλληγορικά τή διάνοια, ἡ ὁποία, ἀφοῦ δέχτηκε τόν λόγο τοῦ Κυρίου, τόν ἔβαλε μέσα στήν ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου πού ἀποτελεῖται ἀπό τρία μέρη, σύμφωνα μέ τόν Ἀπόστολο³, δηλαδή ἀπό τό σῶμα, τό πνεῦμα καί τήν ψυχή, καί ὅλους τούς κατακερματισμένους λογισμούς του, πού ἦταν σκορπισμένοι σάν τό ἀλεύρι σέ πολλά μέρη, τούς συγκέντρωσε σέ μία ζύμη – τή ζύμη τῆς πίστεως–, τήν ὁποία περιμένει νά ἐξομοιωθεῖ ἐντελῶς μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ πού ἐνεργεῖ ὡς προζύμι.

«Ὅ, τι κάνει ὁ πιστός, πρέπει νά τό κάνει μέ καλή συνείδηση καί ὄχι κακή· γιατί ὁ Θεός κρίνει τήν πράξη τοῦ καθενός ὄχι ἀπό αὐτό πού φαίνεται, ἀλλά σύμφωνα μέ τόν σκοπό ἐκείνου πού τήν πράττει»

   Ὑπόθεση Ζ΄(7)

 «ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

  Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου
Ὑπάρχει πράξη πού φαίνεται καλή, ἀλλά ὁ σκοπός1 αὐτοῦ πού τήν κάνει δέν εἶναι καλός· ὑπάρχει καί ἄλλη πού φαίνεται κακή, ἀλλά ὁ σκοπός αὐτοῦ πού τήν κάνει εἶναι καλός. Καί σέ μερικούς αὐτό πού εἴπαμε συμβαίνει ὄχι μόνο σέ πράξεις πού κάνουν, ἀλλά καί σέ λόγια πού λένε. Αὐτό ἄλλοι τό κάνουν ἀπό ἀπειρία ἤ ἄγνοια, ἄλλοι μέ κακή πρόθεση, ἐνῶ ἄλλοι μέ εὐσεβή σκοπό.
Ἐκεῖνος πού μέσα στόν ἔπαινο κρύβει συκοφαντία, δύσκολα γίνεται ἀντιληπτός στούς ἁπλοϊκούς ἀνθρώπους. Ὅμοιος μέ αὐτόν εἶναι ἐκεῖνος πού ἔχει κενοδοξία καί κάνει τόν ταπεινό. Αὐτοί γιά πολύν καιρό κρύβουν τήν ἀλήθεια μέσα στό ψέμα, ὕστερα ὅμως, μέ παραχώρηση Θεοῦ, φανερώνονται ἀπό τά πράγματα.
Ὑπάρχει ἄνθρωπος πού κάνει κάτι πού φαίνεται καλό, τό κάνει ὅμως γιά νά ἐκδικηθεῖ τόν συνάνθρωπο. Καί ὑπάρχει ἄλλος πού μέ τό νά μήν κάνει αὐτό, ὠφελεῖται πνευματικά.