Ἡ Ἐκκλησία μας θεραπεύει-Το μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὸν Ὅσιο Πορφύριο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος καί οἱ σαρκικές διαστροφές

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος καί οἱ σαρκικές διαστροφές

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος συκοφαντεῖται ἀπό τούς μεταπατερικούς ὅτι ἄφηνε πλήρη ἐλευθερία μέσα στόν γάμο, ὅτι δέν ἀσχολιόταν μέ τά τῆς συζυγικῆς κλίνης καί  μιλοῦσε μόνο γιά ἀγάπη. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, εἶναι τό ἀκριβῶς ἀντίθετο: Ὁ Ὅσιος ἦταν ἀπόλυτος καί  δέν δεχόταν καμία μορφή ἀνωμαλίας εἴτε ἐντός εἴτε ἐκτός τοῦ Γάμου[1]. Ἐπίσης δέν δεχόταν τήν αὐτονόμηση τῆς ἡδονῆς, τήν ἀντισύλληψη[2] καί τήν τεχνητή γονιμοποίηση[3]. Γιά τά δύο τελευταῖα θά ἀναφερθοῦμε ἐκτενέστερα σέ ἑπόμενα κεφάλαια.

Ὅπως καθαρά προκύπτει ἀπό μαρτυρίες Πνευματικῶν του παιδιῶν, ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο δέν ἀνεχόταν ὁποιαδήποτε μορφή σαρκικῆς ἁμαρτίας, ἀλλά ἦταν τελείως ἀντίθετος μέ κάθε διαστροφή, εἴτε πρίν εἴτε μέσα στόν Γάμο. Ὁ κ. Γεώργιος Ἀρβανίτης, στενότατος συνεργάτης καί πνευματικό του τέκνο, σέ συνέντευξή του γιά τόν Ἅγιο Γέροντα καί τίς σχέσεις μέσα στήν συζυγία διακηρύσσει: «Δέν ἦταν ὁ Γέροντας οὐδέ κατά διάνοιαν ἀνεκτικός ἀπέναντι μιᾶς ἀνωμαλίας»[4]. Ἀντίθετα, δίδασκε, ὅπως ἀπεκάλυψε σέ πρόσφατη ραδιοφωνική ἐκπομπή ὁ Μητροπολίτης Mόρφου Nεόφυτος, ὅτι ἡ παρά φύσιν ζωή τῶν ἀνδρογύνων οὐσιαστικά καταργεῖ τήν ἔννοια τοῦ γάμου. Τό ἀνδρόγυνο αἰχμαλωτίζεται ἀπό τόν πονηρό καί τά παιδιά μολύνονται ἀπό τά δαιμονικά μικρόβια τῶν γονέων τους.

Ἡ μεταπατερική θεολογία εἶναι βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.Ἡ προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ἀνηθικότητας ἀπό τήν μεταπατερική θεολογία

Ἡ μεταπατερική θεολογία εἶναι βλασφημία

κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ἡ πλήρης ἀπαξίωση τῶν Ἁγίων Πατέρων, τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τῆς ὅλης Ἱερᾶς Παράδοσής μας ἀπό τούς μεταπατερικούς θεολόγους εἶναι μία πολεμική, μία ἀντίθεη βλασφημία στό Πανάγιο Πνεῦμα, τοῦ Ὁποίου φορεῖς εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

«Ὅπως...ὁ Βαρλαάμ καί οἱ ὁπαδοί του», παρατηρεῖ ὁ καθηγητής κ. Τσελεγγίδης, «ἀμφισβήτησαν τόν ἄκτιστο χαρακτήρα τοῦ θείου φωτός καί τῆς θείας Χάριτος, ἔτσι καί οἱ «μετα-πατερικοί» θεολόγοι σήμερα παραγνωρίζουν στήν πράξη τόν ἄκτιστο καί ἄρα διαχρονικό χαρακτήρα τῆς ἁγιότητας καί τῆς διδασκαλίας τῶν θεοφόρων Πατέρων, τούς ὁποίους ἀξιώνουν νά ὑποκαταστήσουν στήν διδασκαλία, παράγοντας, κατά τήν γνώμη τους, οἱ ἴδιοι πλέον πρωτογενῆ θεολογία. Αὐτό δέν ἀποτελεῖ μία ἐξωτερικοῦ χαρακτήρα Πατρομαχία, ἀλλά κυρίως συνιστᾶ μιά Θεομαχία, ἐπειδή ἐκεῖνο πού καθιστᾶ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὄντως Πατέρες εἶναι ἡ ἄκτιστη ἁγιότητά τους, τήν ὁποία ἔμμεσα ἀλλά οὐσιαστικά παραμερίζουν καί ἀκυρώνουν μέ ὅσα εἰσηγοῦνται μέ τήν «μετα-πατερική» θεολογία τους»[1].

Ἡ προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

καί τῆς ἀνηθικότητας

ἀπό τήν μεταπατερική θεολογία

Παράλληλα, στήν μεταπατερική θεολογία ἔχουμε μία ἐξύμνηση τῶν θεολόγων τῆς Δύσεως καθώς καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. «Οἱ ἐπίδοξοι «μετα-πατερικοί θεολόγοι», ἐπισημαίνει ὁ κ. Τσελεγγίδης, «γνωρίζουν πολύ καλά, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων θέτει σαφῆ ὅρια, τά ὁποῖα εἴτε δέν τούς εὐνοοῦν προσωπικῶς... εἴτε ἐμποδίζουν τούς στρατηγικούς στόχους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τόν ἀγαπημένο τους Οἰκουμενισμό. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι ἁπλῶς τό ἐπιμελημένο περιτύλιγμα!»[2].

Ἡ Γιόγκα, ἡ Πιλάτες, οἱ Πολεμικές τέχνες, τά νεοεποχίτικα σεμινάρια καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος

Ἡ Γιόγκα, ἡ Πιλάτες, οἱ Πολεμικές τέχνες,

τά νεοεποχίτικα σεμινάρια καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος

Στά ποικίλα «προϊόντα» τῆς φοβερῆς αὐτῆς αἵρεσης-θρησκείας τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἐκτός ἀπό τίς λεγόμενες «ἐναλλακτικές θεραπεῖες», ἐντάσσονται καί οἱ διάφορες ἀποκρυφιστικές πρακτικές ὅπως ἡ γιόγκα¹, πιλάτες², καθώς καί οἱ τόσο προβαλλόμενες πολεμικές τέχνες³ (καράτε, ταε-κβο-ντο, αϊ-κι-ντο κ.λ.π.). Ὅλα τά ἀνωτέρω εἶναι μέθοδοι διάδοσης τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν ἀπό τίς ὁποῖες ἐκπηγάζει καί τό κίνημα–θρησκεία τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἀντιδρώντας σέ ὅλα αὐτά, ὅπως ἀποκαλύπτουν πνευματικά του τέκνα, συμβούλευε ξεκάθαρα καί ὀρθοδοξότατα ὅσους τόν πλησίαζαν⁴, ἐνῶ «παρότρυνε καί τούς πνευματικούς νά βρίσκουν κατάλληλα βιβλία γιά τό θέμα καί νά ἐνημερώνονται»⁵. Σ΄ ἕνα τέτοιο βιβλίο ἀναφέρεται καί ἡ συγγραφεύς-πνευματικό παιδί τοῦ Ἁγίου, Ἀνθή Τσέλιου, τό ὁποῖο ἔχει τίτλο: «Ἐφιάλτης τῆς Νέας Ἐποχῆς» (Inside the New Age Nightmare)⁶. Τό «ἔγραψε ὁ Ἀμερικανός Randall Baer. Αὐτός ἦταν παλαιότερα ἡγέτης τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἀλλά ἀργότερα, συνειδητοποιώντας τήν ἐφιαλτική πραγματικότητα, πού κρύβεται πίσω ἀπ’ ὅλα αὐτά, ἔφυγε ἀπό τήν ὀργάνωση καί ξεκίνησε νά γράφει τό συγκεκριμένο βιβλίο γιά νά προειδοποιήσει τόν κόσμο. Δέν πρόλαβε ὅμως νά τό δεῖ τυπωμένο. Λίγο πρίν ἐκδοθεῖ δολοφονήθηκε»⁷.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό μαγνητοφωνημένη συνομιλία του μέ ἀνθρώπους ἐπηρεασμένους ἀπό τίς ἀνατολικές θρησκεῖες, δέν δεχόταν καμία ἀπό τίς διδασκαλίες καί τίς πρακτικές τῆς Νέας Ἐποχῆς⁸.

Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι τό μόνο ἀληθινό-Ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη ἀλλά καί δικαιοσύνη

Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι τό μόνο ἀληθινό

«Αὐτόν νά πιστεύουμε... Λοιπόν, μέσα στήν θρησκεία, λέει ὅτι: «Αὐτός εἶναι». Ὁ ἱδρυτής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ὅτι ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ὅσο εἶναι αὐτή ἡ θρησκεία. Μία θρησκεία μόνο εἶναι, ἡ Ὀρθόδοξος χριστιανική Θρησκεία. Καί τό πνεῦμα αὐτό τό ὀρθόδοξον εἶναι τό ἀληθές. Τά ἄλλα πνεύματα εἶναι πνεύματα πλάνης καί οἱ διδασκαλίες τους εἶναι μπερδεμένες. Ἐδῶ, στόν σταυρό, ὁ Θεός τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι Θεός, πού, ἄν τό ποῦμε καί «ἀγάπη», ὅπως τόν λέει ἡ Γραφή, πάλι τό ἴδιο εἴπαμε. Ὁ Θεός λέγεται ἀγάπη.

Οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ἀληθινές

Οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ἀληθινές

Ὁ Ὅσιος Γέροντας δέν δεχόταν τίς ἄλλες θρησκεῖες ὡς ἀληθινές. Ἔλεγε πάλι μέ ἁπλότητα: «Παίρνουν τηλέφωνο... ἀπ’ ὅλο τόν κόσμο, καί ν’ ἀκουστεῖ ὅτι εἶμαι κι ἐγώ..., [ὅτι] ἔχω ἐλεύθερο πνεῦμα καί παραδέχομαι ὅλες τίς θρησκεῖες; Ὄχι δέν παραδέχομαι! Ὅποιος νά μοῦ πεῖ· καί ἕνας ἄγγελος νά ’ρθει νά μοῦ πεῖ... Ὄχι, θά τοῦ πῶ, λές ψέματα, δέν εἶσαι πνεῦμα ἀγαθόν, εἶσαι πονηρόν πνεῦμα καί λέγεις αὐτά. Ἔτσι θά τοῦ πῶ ἐγώ τοῦ ἀγγέλου. Δέν θά τόν πιστέψω. Λάβετε τά μέτρα σας»¹.

Ἡ Ἀλήθεια δέν εἶναι ἀντικείμενο, ἀλλά ὑποκείμενο· εἶναι ὑπόσταση. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός μας καί μᾶς ἔχει ἀποκαλυφθεῖ. Δέν ὑπάρχουν νέες ἀλήθειες. «Δέν μπορεῖ καθένας νά λέγει», τόνιζε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «εἶμαι ἀπεσταλμένος τοῦ Θεοῦ κι ἐγώ φέρνω μιά νέα ἀλήθεια, πού ταιριάζει σήμερα στόν κόσμο. Οἱ ἀλήθειες τοῦ Θεοῦ, ὅπως τίς ἔχει πεῖ ἀπό τήν ἀρχή αὐτές εἶναι, δέν ὑπάρχουνε ἄλλες ἀλήθειες... νέες, ἐπειδή ὁ κόσμος [τάχα] προόδεψε καί ἡ ἐπιστήμη καί οἱ ἄνθρωποι πήγανε στά ἄστρα...

Ἡ ἀγρυπνία, οἱ γονυκλισίες

Ἡ ἀγρυπνία, οἱ γονυκλισίες

Ἄλλες ἀσκήσεις, πού συνιστοῦσε ἔνθερμα ὁ Ἅγιος Πορφύριος, εἶναι οἱ μετάνοιες καί ἡ ἀγρυπνία. Τόνιζε μάλιστα ὅτι, ὅταν κανείς ἀγρυπνεῖ τήν νύκτα, ἑλκύει τήν Θεία Χάρη. Τήν ἡμέρα πού ἔρχεται μπορεῖ νά ἐργασθεῖ πολύ καλά, διότι ἡ Θεία Χάρη ἔχει ξεκουράσει καί ἀνανεώσει τήν ψυχή καί τό σῶμα του. Ὁ λίγος κόπος τῆς νύκτας ἀνταμοίβεται πλούσια ἀπό τόν Πανάγαθο Κύριο. Ἡ Θεία Χάρη ξεκουράζει τήν ψυχή καί αὐτή ἀνανεωμένη ζωογονεῖ καί τό σῶμα.

Ὁ ἀγωνιστής Γέροντας προέτρεπε νά κάνουμε λίγες μετάνοιες μέ σωστό τρόπο καί ἀγάπη γιά τόν Κύριο, χωρίς νά τίς μετρᾶμε.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Νά ἀγωνίζεσαι ἁπαλά καί χωρίς βία νά μεταμορφώσεις τά ἁμαρτωλά πάθη σέ καλά»

 

 Ὁ Γέροντας Πορφύρος ἀπέφευγε τὴν ὀξύτητα στὶς ἐκφράσεις. Συνιστοῦσε πάντα ὅλα νὰ γίνονται ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία. 

 — Οἱ τρομακτικὲς μορφὲς ποὺ παίρνει ὁ πονηρὸς καὶ παρουσιάζεται στὸν χριστιανό, ὀφείλον­ται πολὺ συχνὰ στὸν βίαιο τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ πιστὸς πολεμᾶ τὰ πάθη του, ἔλεγε. Τὸ πνεῦμα τοῦ κακοῦ δὲν ἔχει μορφή.

Οἱ ἄνθρωποι τοῦ δίνουν μορφὴ ἀνάλογα μὲ τὰ βιώματά τους, τὰ γονίδιά τους καὶ τὴν κληρονομικότητά τους.

— Καὶ ὁ Μέγας Ἀντώνιος ποὺ ἔβλεπε τέτοιες μορφές;

—  Ἔ, δὲν ἦταν μέγας καὶ ἅγιος ἀπὸ τὴν ἀρχή, ἔλεγε μὲ χαμόγελο.

Νὰ ἀγωνίζεσαι ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία νὰ μεταμορφώσεις τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη σὲ καλά. Οἱ τρεῖς  Ἱεράρχες δὲν ἔβλεπαν τὸ κακό καὶ δὲν περιγράφουν τὸν διάβολο. Δὲν ἀσκοῦσαν βία πάνω τους, ὥστε νὰ καταπιεσθεῖ τὸ νευρικὸ σύστημα.Μὲ ἁπαλὸ καὶ ἐρωτικὸ τρόπο ἔστρεφαν ἀβίαστα τὸν νοῦ τους πρὸς τὸν Χριστό, καὶ τὰ ἄλλα ὑποχωροῦσαν, κι ἔτσι δὲν ὑπῆρχε καμία καταπίεση. 

«Νά ζητᾶτε τήν ἕνωσή σας μέ τόν Χριστό ἀνιδιοτελῶς» (Ἅγιος Γέρων Πορφύριος)

Να μην εκβιάζομε με τις προσευχές μας τον Θεό. Να μη ζητάμε απ’ τον Θεό να μας απαλλάξει από κάτι, ασθένεια κ.λπ. ή να μας λύσει τα προβλήματά μας, αλλά να ζητάμε δύναμη και ενίσχυση από Εκείνον, για να τα υπομένομε.

Όπως Εκείνος κρούει με ευγένεια την πόρτα της ψυχής μας, έτσι κι εμείς να ζητάμε ευγενικά αυτό που επιθυμούμε κι αν ο Κύριος δεν απαντάει, να σταματάμε να το ζητάμε. Όταν ο Θεός δεν μας δίδει κάτι που επίμονα ζητάμε, έχει το λόγο Του. Έχει κι ο Θεός τα «μυστικά» Του.

Εφόσον πιστεύομε στην αγαθή Του πρόνοια, εφόσον πιστεύομε ότι Εκείνος γνωρίζει τα πάντα απ’ τη ζωή μας κι ότι πάντα θέλει το αγαθόν, γιατί να μη δείχνομε εμπιστοσύνη; Να προσευχόμαστε απλά και απαλά, χωρίς πάθος και εκβιασμό. Ξέρομε ότι παρελθόν, παρόν και μέλλον, όλα είναι γνωστά, γυμνά και τετραχηλισμένα ενώπιον του Θεού. … Εμείς να μην επιμένομε· η προσπάθεια κάνει κακό αντί για καλό. Μην κυνηγάμε ν’ αποκτήσομε αυτό που θέλομε, αλλά να τ’ αφήνομε στο θέλημα του Θεού. Γιατί όσο το κυνηγάμε τόσο αυτό απομακρύνεται.

«Ἡ ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀληθινή ταπείνωση»-Ἁγίου Πορφυρίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ἡ ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἀληθινή ταπείνωση»

Ἁγίου Πορφυρίου

Ὁμιλία στίς 29-05-2011

Λέγαμε τήν προηγούμενη φορά, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ,  γιά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί γιά τήν τέλεια ἐμπιστοσύνη πρός τό θέλημα Αὐτοῦ, πού μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τό ἄγχος καί τή στενοχώρια. Ἔλεγε ὁ ἅγιος Σιλουανός ,ὅτι ἡ ψυχή πού στεναχωριέται εἶναι σημάδι ὅτι δέν ἔχει παραδοθεῖ στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὁλοκληρωτικά. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος πάλι μᾶς λέει «θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι» (Β΄Κορ. 4,8). Ὑπάρχει μία διαφορά. Θλίψη εἶναι αὐτό πού μᾶς συμβαίνει ἀπ’ ἔξω, οἱ διάφοροι πειρασμοί, οἱ διάφορες δυσκολίες. Ἀντίθετα, στενοχώρια εἶναι κάτι πού ἔρχεται ἀπό μέσα μας, τό δημιουργοῦμε ἐμεῖς, δηλαδή τό ὁποῖο μποροῦμε καί νά μήν τό δημιουργήσουμε. Αὐτή ἡ δὐναμη τῆς ψυχῆς πού λέγεται «λύπη» εἶναι ἕνα πάθος ἀδιάβλητο, ὅπως εἶναι ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ διάθεση πού ἔχουμε γιά ὕπνο κλπ. Εἶναι κάτι πού μᾶς δόθηκε μετά τήν πτώση.

Ἡ κακή διαχείριση τῆς λύπης, ὅπως καί τῆς πείνας, τῆς δίψας, τῆς διάθεσης γιά ἀνάπαυση, εἶναι ἁμαρτία. Ὅταν δηλαδή φᾶμε ὑπερβολικά ἤ φᾶμε ὄχι μέ σκοπό νά ζήσουμε, ἀλλά μέ σκοπό νά ἀπολαύσουμε, νά τρυφήσουμε, νά γεμίσουμε μέ σαρκική ἡδονή, τότε διαπράττουμε ἁμαρτία. Ἀντίστοιχα καί ἡ λύπη, ὅταν χρησιμοποιηθεῖ γιά λάθος λόγο, γίνεται ἁμαρτωλή λύπη.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Μερικοί λένε: «ἐδῶ εἶναι ἡ κόλαση, ἐδῶ καί ὁ Παράδεισος». Αμ, δέν εἶναι ἔτσι»

Στενοχωρήθηκες πολύ. Το βλέπω. Όμως, εμείς οι Χριστιανοί δεν πρέπει να στενοχωρούμεθα, ούτε πρέπει να μας τρομάζει ο θάνατος. Γιατί τι νομίζεις ότι είναι ο θάνατος; Θάνατος είναι το μέσον, είναι η πόρτα που περνάμε στην αιωνιότητα! Αυτός είναι ο θάνατος…Καί από την πόρτα αυτή θα περάσουμε όλοι. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο.Αρκεί να είμαστε προετοιμασμένοι. Οπότε, κατά την ημέρα της Κρίσεως, θα βρεθούμε στα δεξιά του Χριστού μας. Εκεί θα ανταμώσουμε όλοι και θα απολαύσουμε τα αγαθά του Παραδείσου.Εδώ δεν ήρθαμε για να μείνουμε αιώνια. Ήρθαμε να δοκιμαστούμε και να φύγουμε για την αιώνια ζωή.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Βρέ, ἐσύ νέος ἄνθρωπος, λές ὅτι κουράζεσαι;»

– Εἶναι θανάσιμο ἁμάρτημα νὰ κουραζόμεθα γιὰ τὸν Θεό, καὶ ὕστερα νὰ μετανοιώνουμε καὶ νὰ γογγύζουμε.Κατάλαβέ το καλά. Χωρὶς σωματικὸ κόπο, δὲν κερδίζεται ἡ ἀρετή, ξάπλα στὸ κρεββάτι.Ὁ σωματικὸς κόπος εἶναι τὸ μεγαλύτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία μας. Γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.Οἱ ἄλλοι μὲ χαρὰ ἐδέχοντο ἐξευτελισμούς, κόπους… κι ἐσὺ ὑποφέρεις; Ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία εἶναι ἐνῶ κοπιάζομε γιὰ τὸν Χριστό, ὕστερα νὰ μετανοιώνουμε καὶ νὰ ὑποφέρουμε.Βρέ, ἐσὺ νέος ἄνθρωπος, λὲς ὅτι κουράζεσαι;

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος»

   16 Ἰανουαρίου 1982 

«Ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι. Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀρχίσανε μὲ τὴν γλῶσσα. Ὅσο ξεπέφτει ἡ γλῶσσα τόσο ξεπέφτει ὁ λαός. 

Λένε ὅτι θέλουν νὰ εὐκολύνουν τὰ παιδιά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Τὰ παιδιὰ καὶ πάλι δὲν θὰ μάθουν γράμματα, γιατὶ ἄλλο εἶναι τὸ αἴτιο.
Τὸ αἴτιο εἶναι ἡ ὀρφάνια, ἡ ἔλλειψη τοῦ πατέρα. Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεό. Αὐτὴ δίνει τόπο στὸν παλαιὸ ἄνθρωπο ποὺ μπερδεύεται μὲ τὸν νέο καὶ κάνει μπερδεμένη τὴν ψυχή.» 

[…] Ὁ ἄσωτος ὅταν κατάλαβε τὴν ἀπελπιστικὴ κατάστασή του εἶπε μέσα του «Θὰ σηκωθῶ νὰ πάω στὸν πατέρα μου». 

Γιὰ νὰ τὸ εἰπεῖ ὅμως αὐτὸ αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα, γιατὶ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἔχει πατέρα μπορεῖ νὰ εἰπεῖ «θὰ γυρίσω στὸν πατέρα μου».

Γι’ αὐτὸ, ὁ διάβολος ἢ ὁ παλαιὸς μέσα μας ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι δὲν ἔχουμε πατέρα, ὅτι εἴμεθα ὀρφανοὶ καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἔχουμε ποῦ νὰ ἐπιστρέψουμε. Ἄρα μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν αὐτοκτονία. 

Ὁ Ἅγιος γέροντας Πορφύριος γιά τήν μελαγχολία, τήν θλίψη, τό ἄγχος καί τήν κατάθλιψη

Τό σπουδαῖο εἶναι νά μποῦμε στήν Ἐκκλησία. Νά ἑνωθοῦμε μέ τούς συνανθρώπους μας, μέ τίς χαρές καί τίς λύπες ὅλων. Νά τούς νιώθουμε δικούς μας, νά προσευχόμαστε γιά ὅλους, νά πονᾶμε γιά τήν σωτηρία τους, νά ξεχνᾶμε τούς ἑαυτούς μας. Νά κάνομε τό πᾶν γι’ αὐτούς, ὅπως ὁ Χριστός γιά μᾶς. Μέσα στήν Ἐκκλησία γινόμαστε ἕνα μέ κάθε δυστυχισμένο καί πονεμένο κι ἁμαρτωλό. Κανείς δέν πρέπει νά θέλει νά σωθεῖ μόνος του, χωρίς νά σωθοῦν καί οἱ ἄλλοι. Εἶναι λάθος νά προσεύχεται κανείς γιά τόν ἑαυτό του, γιά νά σωθεῖ ὁ ἴδιος. Τούς ἄλλους πρέπει νά ἀγαπᾶμε καί νά προσευχόμαστε νά μή χαθεῖ κανείς· νά μποῦν ὅλοι στήν Ἐκκλησία. Αὐτό ἔχει ἀξία. Καί μ’ αὐτή τήν ἐπιθυμία πρέπει νά φύγει κανείς ἀπ’ τόν κόσμο, γιά νά πάει στό μοναστήρι ἤ στήν ἔρημο.Μέσα στήν Ἐκκλησία, πού ἔχει τά μυστήρια πού σώζουν, δέν ὑπάρχει ἀπελπισία. Μπορεῖ νά εἴμαστε πολύ ἁμαρτωλοί. Ἐξομολογούμαστε, ὅμως μᾶς διαβάζει ὁ παπάς κι ἔτσι συγχωρούμαστε καί προχωροῦμε πρός τήν ἀθανασία, χωρίς καθόλου ἄγχος, χωρίς καθόλου φόβο.

Περί μετανοίας. Ἁγίου Πορφυρίου.Βίος καί Λόγοι. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Περί μετανοίας. Ἁγίου Πορφυρίου.Βίος καί Λόγοι. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-06-2011
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=61779

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν στό σχολεῖο.Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν στό σχολεῖο.Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία π. Σάββα στίς 22-05-2011
 http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=61220

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Ἡ Κυοφορία.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

  Ἡ Κυοφορία

Τά ἅγια συναισθήματα τῆς μάνας καί ἡ ἁγία ζωή της, δίδασκε ὁ ὅσιος Πορφύριος, ἁγιάζουν τό παιδί της ἀπό τήν ὥρα τῆς συλλήψεώς του. Τά ἴδια ἰσχύουν καί γιά τόν πατέρα ὁ ὁποῖος θά πρέπει νά διαβάζει κοντά στήν κυοφοροῦσα μητέρα τήν Ἁγία Γραφή ὥστε τό ἔμβρυο νά ἀκούει τήν φωνή του νά ἐξοικειώνεται μέ αὐτήν καί νά συνδέεται μέ τόν πατέρα. «Ἡ ἔγκυος», συμβούλευε ὁ ὅσιος, «πρέπει νά ἔχει τήν προσοχή της στό ἔμβρυο καί στόν Θεό. Πρέπει νά εἶναι ὅλη τήν ἡμέρα χαρούμενη καί εὐδιάθετη. Ἄν εἶναι δυνατόν, νά ψέλνει … Διότι ἄν αὐτή στεναχωρηθεῖ, στεναχωριέται καί τό ἔμβρυο. Πρέπει νά βγαίνει στήν φύση γιά περίπατο καί νά βάζει θυμίαμα στό σπίτι της. Νά μήν κάνει μακρινά ταξίδια μέ τό αὐτοκίνητο, γιά νά ἀποφεύγει τά ἀπότομα φρεναρίσματα. Θά πρέπει νά τρώει προσεγμένες τροφές, ὅπως φρέσκα αὐγά καί γάλα, γιαούρτι καί τυρί γιά τό ἀσβέστιο. Ἐπίσης καί κρέας καί φροῦτα. Ὅταν δέ ἀρχίζει νά καταλαβαίνει τό μωρό νά κινεῖται, νά τοῦ μιλάει καί νά χαϊδεύει τήν κοιλιά της. Τό ἔμβρυο τό νιώθει αὐτό καί τοῦ ἀρέσει. Ποτέ δέν πρέπει νά νευριάζει καί νά θυμώνει, γιατί κάνει κακό στό ἔμβρυο.

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Πότε ἀρχίζει καί πόσο διαρκεῖ ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Γ΄.  Παιδοποιΐα-Ἀγωγή τῶν παιδιῶν

1.     Πότε ἀρχίζει καί πόσο διαρκεῖ ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Πορφύριο, ἀρχίζει ἀπό τήν ὥρα τῆς συλλήψεως καί ὁλοκληρώνεται γύρω στά ἑπτά ἤ καί λίγο ἀργότερα.«Μετά τέλειωσε ἡ ὑπόθεση. Αὐτό τό ὁποῖον νομίζουν οἱ ἐκπαιδευτικοί ἤ τά κατηχητικά ὅτι κάμνομεν ἀγωγήν, ἁπλά ξεδιπλώνει τό παιδί, ὅπως ξεδιπλώνεται ἕνα μαντήλι, ξεδιπλώνει τό παιδί ὅλα αὐτά τά ὁποῖα ἐπῆρε τήν ὥραν τῆς σύλληψης, τούς ἐννιά μῆνες πού ἦταν στήν κοιλία τῆς μάνας του, τούς μῆνες τοῦ θηλασμοῦ καί κατά τόν χρόνον τοῦ θηλασμοῦ καθώς καί τά πρῶτα-πρῶτα χρόνια… Μετά τό παιδί εἶναι διαμορφωμένο»[35]. Σέ ἄλλη περίπτωση τόνισε ὁ ὅσιος ὅτι «πρέπει νά προλάβουμε νά δώσουμε στά παιδιά μας καλό παράδειγμα μέχρι τά ἕντεκα χρόνια»[36].

Σέ γονεῖς πού τοῦ ἀνακοίνωσαν ὅτι περιμένουν παιδί τούς συμβούλεψε τά ἐξῆς ἀξιοπρόσεκτα: «Ἔρχονται ἐδῶ ἑκατοντάδες γονεῖς καί μέ κλάματα στά μάτια μέ παρακαλοῦν νά βοηθήσω τά παιδιά τους γιατί ἄλλα ἔμπλεξαν μέ ναρκωτικά, ἄλλα μέ κακές παρέες, ἄλλα τούς βρίζουν, τούς ζητοῦν χρήματα, γιά νά τά χρησιμοποιήσουν στίς χαρτοπαιχτικές λέσχες καί στά ἄλλα τυχερά παιχνίδια, καί ὅταν δέν ἔχουν νά τούς δώσουν, τούς ἀπειλοῦν καί ἀκόμη καί τούς χτυποῦν!

«Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὡς παιδαγωγός εἰς Χριστόν».Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«ὉἍγιος Πορφύριος ὡς παιδαγωγός εἰςΧριστόν»

Ὁμιλία στίς 12-07-2016 (Σύναξη στό Πνευματικό Κέντρο τῆς Νάξου)

«Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. 67,36). Αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη Σεβασμιώτατε Παροναξίας κ. κ. Καλλίνικε, σεβαστοί πατέρες καί ἀγαπητοί ἀδελφοί, νά δοξάσω τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό, πού μέ ἀξιώνει σήμερα, ὅπου τιμᾶται ὁ μέγας σύγχρονος ἀσκητής καί νηπτικός πατήρ, ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης νά ὁμιλῶ γιά τόν ἐξίσου μεγάλο Ἅγιο, ἴσως καί λίγο μεγαλύτερο κατά ὁμολογία τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, Ὅσιο Πορφύριο. Ταυτόχρονα, ἔχετε στό νησί σας τήν ἐξαιρετική τιμή καί τήν εὐλογημένη ἔμπνευση νά τιμᾶτε τόν σύγχρονο ἅγιο, μέγα φιλοκαλικό πατέρα, τόν Ὅσιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη. Ἔχουμε ἑπομένως σήμερα τρεῖς μεγάλους φιλοκαλικούς Πατέρες καί τό τονίζω αὐτό, γιατί ἀπό κάποιους σήμερα ἡ Φιλοκαλία, καί ὁ ἅγιος Νικόδημος κατεξοχήν, βάλλεται, συκοφαντεῖται καί ὑβρίζεται, ἀλλά βεβαίως αὐτό δέν εἶναι τοῦ παρόντος.

«Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου».Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία  ἐδῶ:«Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου» (Ὁμιλία στίς 02-07-2011)

Εἴχαμε ἀρχίσει νά ἐξετάζουμε τόν ἀσθενή πνευματικά ἄνθρωπο σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Πορφύριο καί στή συνέχεια, ἄν θέλει ὁ Θεός, θά ἀναφερθοῦμε στά θεραπευτικά μέσα, πῶς θεραπεύεται ὁ ἀσθενής πνευματικά ἄνθρωπος.

Ὁ ἀσθενής πνευματικά ἄνθρωπος εἶναι μπερδεμένος, ὅπως ἔλεγε ὁ Γέροντας Πορφύριος, δηλαδή ἐγωιστής. Αὐτή ἡ λέξη εἶναι τεχνικός ὅρος -θά λέγαμε- γιά τόν Γέροντα καί αὐτός ὁ ἐγωισμός, ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἡ ρίζα ὅλων τῶν παθῶν.

Ἐπίσης εἴχαμε ἀναφέρει, ὅτι ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά μήν ἀπωθεῖ αὐτό τό γεγονός στά βάθη τῆς ψυχῆς του, ὅπως συμβαίνει, ἀλλά νά τό βγάζει μέ τή διαδικασία τῆς μετάνοιας καί τῆς ἐξομολόγησης, πού θά ἀναλύσουμε πιό κάτω πῶς γίνεται. Ὁ Γέροντας ξεκάθαρα λέει πώς ἄν κανείς δέν ἀγωνίζεται νά γεμίζει μέ τόν Θεό, γεμίζει μέ τό κακό. Δηλαδή δέν μπορεῖς νά εἶσαι ἄδειος.