Θέλαμε αυτόν τον κόσμο ή αστόχησε ο άνθρωπος;

Απέναντι, μες τον κακόφημο δρόμο

σουλατσάρουν οι πόρνες. Το κορμί τους                        

ταλαιπωρημένο οργώθηκε

από άροτρα φαλλούς. Κάτι έγχρωμοι

διαλαλούν σαρκική πραμάτεια

που δίνει χείλια, στήθος και έναν λικνιστό γοφό

που τρέμουν πάνω του γλουτών ημισφαίρια.

Όψη σαθρής Ευρώπης- από κείνη

που ποτέ δεν ευόδωσε

να ενωθεί σε μια σπουδαία ιστορία

γεμίζοντας σύμπτυξης ομόνοια τα σκορπισμένα της χρηματιστήρια.

Πλακόστρωτοι δρόμοι λεροί, μπουκάλια

σπασμένα, κάτουρου οσμή, ξερατά, μπόχα

κι αποφορά, φτάνοντας το μυαλό μου στην κατάθλιψη.

Θέλαμε αυτόν τον κόσμο ή αστόχησε ο άνθρωπος;

Τα διδάγματα μου μια μέρα θα είναι μια ορθοδοξία λουλουδιού που δεν συμμάχησε

ποτέ του με την θρασύτητα του απλωμένου γύρω χειμώνα..

                                                                Τσεχία  15.11.2011

Σημειωμένα στο πλάι ενός παλιού βιβλίου.

Σημειωμένα στο πλάι ενός παλιού βιβλίου

Από το παρελθόν ίδια σου έρχεται η φωνή.

Αλλά το βράδυ αργά και κουρασμένος

Μην κοιμηθείς, άνοιξε την πόρτα της νύχτας

Και έλα κοντά της ξάπλωσε εκεί

Που τα μαλλιά της είναι ένας ποταμός μελαχρινός

Που σου στέλνει ωραία εμπνευσμένα φεγγάρια.

Η απόσταση είναι πλασματική πραγματικότητα·

Ζεις για να είναι απίστευτη ετούτη η παραμυθία·

Κινείσαι απαλά ανάμεσα στα μάτια της σαν να υφαίνεις
παραμύθι· τελεία στο όνειρο καμιά δεν υπάρχει·

Η καρδιά σου προσδιορίζεται από το ανέσπερο φως.

Μετά, λίγο πριν να χαράξει η μέρα

Το κρύο είναι πολύ αλλά η ομίχλη

Πέφτει γύρω απ’ την πλατεία σαν

Για να φανεί ανάμεσα απ’ το μουντό τοπίο

Το πρόσωπο εκείνης φωτισμένο όπως να την φέρνει η μέρα

Να εξουσιάσει την καρδιά και του κρυφού ποιήματος που πλέκεις τις στροφές..

                                                              Τσεχία 15.11.2011

Έχεις το χάρισμα να υπερβαίνεις την αμήχανη σιωπή

Υπεραιμία, φαντασμαγορία των λόγων σου!

Πάντα. Για πάντα.

Έχεις το χάρισμα να υπερβαίνεις την αμήχανη σιωπή

που αραδιάζει το τεμπέλικο τίποτα.

Μετά πλένεις πιάτα. Τηγανίζεις.

Τα ψάρια πηδούν από το τηγάνι σου

και έρχονται ως τον δικό μου Ελλήσποντο..

                                                               Τσεχία  15.11.2011

Οι κοπέλες σεληνιάζονται

Τελετές προς το μάγο φεγγάρι

Οι κοπέλες σεληνιάζονται

Πετούν όλα τα ρούχα τους

Στο πλακόστρωτο ακούγονται τα χαρωπά τακουνάκια τους

Τικ τακ τικ τακ

Σαν χτύπος ρολογιού που σημαίνει
μιαν ώρα ακριβή ο πόθος.

Άδικη ζωή και άδικη μοίρα

Το κορίτσι μου είναι ένα σπάταλο γέλιο

Μένει στις γειτονιές του ήλιου

Χουζουρεύει μες την νοητή αγκαλιά μου.

Τι γράφω που είναι νύχτας αινίγματα

Μες τον ακόλαστο Νοέμβριο και ζει

Ένα όραμα των αστεριών ο ουρανός της Τσεχίας;

Ποιητής βυζαγμένος μητρικό γάλα της Ποίησης

Οπαδός μιας οικουμενικής μεγάλης χαράς..

                                              Τσεχία.. 13.11.2011

Όλα είναι τεντωμένο τόξο

Όλα είναι εσκεμμένα αμφίδρομα: οι σχέσεις

Που συγκρούουν εσένα με μένα, οι ανάσες

Πυρωμένες πριν το φιλί, ή ο θυμός

Όταν σπάζουν οι φραγμοί και ο άξεστος άνθρωπος

Πάλι και πάλι επιβιώνει…

Όλα είναι τεντωμένο τόξο

Αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά

Ενός λαού που δεν καταλαβαίνω-

Σκορπούν μια θλίψη, ένα μαύρο πικρότατο δώρο

Φτωχής θέλησης- είναι η ζωή μια ξεχαρβαλωμένη κιθάρα

Που παίζει μονότονα έναν ρηχό κουρασμένο σκοπό…

                                                            Τσεχία.. 12.11.2011

είμαι εκεί που η συλλαβή είναι από μόνη της μια αυτούσια λέξη-

Ποιός είναι αυτός ο λαός που βάρυνε περιμένοντας μιαν άνοιξη ανεξίτηλη;

Έξω από τα σκοτεινά μπαράκια μυρίζει η μπύρα της Τσεχίας.

Μια έγχρωμη ράτσα πουλά άρτον, θεάματα και ευκαιρίας έρωτα ούτω βοήσωμεν.

Πλακοστρωμένοι δρόμοι, αυτοκινήτων φώτα, ναρκομανείς που ψάχνουνε μια δόση για να συμπληρώσουνε την κόλαση.     Ποιός

Νομίζει ότι δεν έχει μια δική του κερκόπορτα;

Ωραίες γυναίκες με μάτια σαν από φίδι

Που μαγνητίζει το βλέμμα σου-

Περνούν μ’ ένα λίκνισμα απαλό του γοφού

Σαν μες την θάλασσα του πόθου να ‘θελαν να αρμενίσουν.

Μα είμαι εκεί που η συλλαβή είναι από μόνη της μια αυτούσια λέξη-

Μαθαίνω την προπαίδεια των αστεριών-

Κι αν σου μιλώ κρυφά ακούγεται η φωνή μου

Διασχίζοντας για να μην έχουν νόημα τα σύνορα,

Για να είμαστε μες τον κόσμο μόνοι εσύ και εγώ..

                                                                       Τσεχία.. 12.11.2011

Είναι η εύκολη λεία που κλέβω από τα φεγγάρια σου:

Είναι η εύκολη λεία που κλέβω από τα φεγγάρια σου:

Τα αισθήματα από πηλό και φιλιά. Πριν

Σημειώσουν ήττα οι μελαγχολίες μου και αυτό που είσαι

δεν έχει κάτι εφικτό

που μπορεί κανείς με του  λόγου το πυρ ν’ αποδώσει.

Ο χρόνος τώρα δεν ξέρει τον χρόνο μετά

Αλλά όλα είναι χρόνος ύστερα όταν έρθει το μέλλον.

Ένα γυαλί που λάμπει μες το φως

Και εγώ είμαι ο κλέφτης

των σκέψεων σου – κάτι

Σαν ο αλήτης που σε ακολουθεί

όπου κι αν πας.

Έχω θεσπίσει λογική των φιλιών..

Υποκύπτεις γιατί ως εμένα ριζώνει το φως σου.

Ενθουσιάζεσαι από αυτό που σε άλλους

είναι ανέκφραστος πόνος. Είσαι

ερωτική συμφωνία που βαθαίνει

τον αναπότρεπτο γκρεμό της.

Κι αν σε κρατώ με μια λέξη αλυσίδα

Η σιωπή που με περιτριγυρίζει
είναι η αμφιμονοσήμαντη δύσκολη σχέση
που από σένα προκύπτει..

                                                               Τσεχία..

Πορνεία σε όλα- πληθωρική ασύστολη πορνεία.

Είναι μια αναρχική μαργαρίτα που δεν την φυλλομαδώ γιατί δεν ξέρω τι να την ρωτήσω..

Μπορεί να μ’ αγαπάς ακόμα μα εδώ οι δρόμοι είναι μια συνάντηση πυκνή

Της ομίχλης με την ζάλη του νου μου.

Η κούραση δεν αλήθεια που λέγεται..

Αντιστρέφω τις νότες που αφήνει ο πρωτευουσιάνικος αέρας μες το πρωινό

Και ακούγεται μια καθαρή μουσική

Που ρέπει επί την ξαφνική θλίψη που έχεις.

Οι βιτρίνες κομπάζουν.

Πορνεία σε όλα- πληθωρική ασύστολη πορνεία.

Να δραπετεύσω από αυτήν την άθλια

Τεζαρισμένη φειδωλή πραγματικότητα που κάνει
την φιλία μας να μοιάζει πιο πολύτιμη κι από τον δυσκολοφανέρωτο

γι αυτήν την χώρα ήλιο..

                                                   Τσεχία…

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Φ.

Όταν θα σβήσω αυτό το πορτατίφ θα ανάψεις πάλι σαν μια οπτασία μπρος στα μάτια μου.

Ξεφορτώνομαι τις στιγμές που δεν αλήθεια σε έχω.

Γράφω σαν μ’ ένα πείσμα αθανάτου.

Φωταγώγησε αυτά που θα ‘ρθουν να με βρουν και δεν θα μου συμβούν αν δεν είσαι εκεί, θα είναι ασύστολα ψέματα.

Τόσο βαρύς εκτείνεται ως τις εκβολές του πάθους ο λόγος.

Είσαι γεγονός της φωτιάς που μόνο μες από την ποίηση καταλαβαίνω.

Είσαι ο τελικός επίλογος στην πρόζα της συμβατικής ζωής.

Το επαναστατικό δρεπάνι που θερίζει συντηρητικές νυχτερίδες
της γέρικης σκέψης μου..

                                                                    Τσεχία 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Υ.

Ήσουν ευτυχισμένο χαμόγελο ήσουν η αισιοδοξία που έχεις

Ανασταίνεις τον λόγο απ' την μοιραία ελεεινή φθορά του.

Σε πίστεψα γιατί όπου δεν φανταζόμουνα με πήγες.

Και σε ήθελα      με ένα πάθος κορυφαίο,      κάνοντας

Τον υπερθετικό σου έρωτα πιο κοντινό      τώρα

Που με πλησιάζει το μακρινό

Κρυμμένο απ’ όλους καυτό δάκρυ σου..

                                                                    Τσεχία.. 11.11 2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Τ.

Τα τζαμιά είναι φωτισμένα σαν μινιατούρες μιας κλίμακας που υπόσχεται μετάβαση στον ουρανό.

Ωραία αλήθεια!

Αναγνωρίζω την αξία ενός λόγου που καρπίζει μέσα σε βαρήκοα αυτιά.

Συμπέρανε τα λόγια που δεν τόλμησες ποτέ σου και απλά τόσο απλά θα σε παρηγορήσει σβήνοντας τα κρίματά σου ο θεός.

Γράψε στο υπερπέραν που σε όρισε να μην κατέχεις.

                                                                                Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

ΣΤ..

Όταν ακονίζονται τα μαχαίρια που θα σφάξουν το σώμα της ερημιάς

Ο αέρας που συντροφεύει τα βήματα μου πάνω στις πλάκες των

πεζοδρομίων
είναι μια σεισμική κίνηση προς τα μπρος που χορταίνει το

ποίημα σαφήνεια.

Ακούω το λεξικό των παρηχήσεων. Διαβάζω.

Σεληνοφωτισμένα τα κρυφά μου τετράδια.

Κι αν πω να μην πιστέψω σε κανένανε που θα μπορούσε να με σώσει

Οι ώρες μου υγροποιούνται

Και αποκτούν μια υγιή όψη παιδούλας που την λιμπίζεται ο μαυλιστής οικοδόμος του μέσα μου χάους..

                                                                  Τσεχία.. 11.11.2011

                            

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Ρ.

Φορτίζω το κινητό μου φορτίζω εμένα.

Σαν να αποκομίζω από την σιωπή μου μια νίκη.

Ρυμουλκούν το μυαλό μου λέξεις περιπαθείς.

Το ″έπιασε″ ο Βασίλης και μου το ‘πε.

-Είσαι ερωτευμένος ρε μπαγάσα μ’ ένα θηλυκό που δεν υπάρχει.

Ή μήπως;

Βαριά προφορά έχει το σούρουπο και μένει έτσι γδαρμένο και ρυτιδωμένο το πρωί.

Δείξε μου τον τρόπο να σ’ αγαπώ χωρίς να πληγώνεται θανάσιμα ο έρωτας..

                                                                            Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Π.

Σκοτείνιασαν οι κόσμοι μου. Άσε το ρόπτρο και το μάνταλο να μου θυμίζουν άλλες εποχές.

Χύμα στο κύμα πήγα. Όπως θα το ‘λεγε η κόρη μου.

Είναι οι λέξεις αναρχία, θέλουν ανυπόταχτη πάντα συνείδηση.

Πώς να καλύψεις την ρωγμή που σου κατάφεραν τα χρόνια;

Ρους η ζωή που μες τον χρόνο που σου ανήκει εγκλωβίζεται.

Οι βιτρίνες των καταστημάτων φωτίζονται και οι τονισμοί ενός LED πάθους

Σκλαβώνουν αρχιτεκτονικά τα μάτια σου.

Δεν θα διαβάσω τίποτα που να εξηγείται αλλιώς απ’ το πως κόβει ο σουγιάς μου..

                                                                      Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Ο.

Τσούζει το κρύο. Στην πλατεία περπατούν βιαστικοί αυτοί που η ζωή τους είναι περιπέτεια.

Προσόψεις των κτιρίων διακοσμημένες περίτεχνα, ίσως βαριά.

Η απλότητα πού είναι;

Η νύχτα εισπράττει τις αξίες που απέδωσε η μέρα

Ξεγράφοντας το χρέος από το γινάτι της.

Η πεισιθάνατη νύχτα εισπνέει ζωή κι αποπνέει αόριστο θάνατο.

Μελαγχολίες του Νοέμβριου γυρνούν για να με θλίβει η Τσεχία.

Αγοράζω μια σιωπή αορίστου χρόνου όταν ο ενεστώτας είναι μια φιλοσοφία που ελαφραίνει.

Όσο να γίνει η αγάπη που φρόντιζα νόμος και φιλοδοξώ μια μέρα να σου αποδοθεί..

                                                                  Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Ξ.  

Δηλαδή στο μυαλό μου ωραία εγγράφεσαι και στην σκέψη μου συγκινήσεις υπέροχες σπέρνεις

που δεν γίνεται παρά με όλους που θα με διαβάσουν να μην μοιραστώ.

Η είσοδός σου μες το ποίημα είναι μουσική.

Η σιωπή σου είναι ένα παλιό ευαγγέλιο

που οι παραβολές του είναι νυν που φρόνιμα μια μέρα θα ανταρτέψει.

Έτσι δεν είναι το Απρόσμενο;

Αυτό που είσαι είναι μέσα μου

εισαγωγικό πάθος του Ωραίου!

                                                        Τσεχία  11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Ν.

Βαθμηδόν αυτό που γίνεται να είναι βάναυσο δευτερόλεπτο, είναι αυτό που θα με πάει ως το έδαφος κατορθωμένου στίχου.

Ό,τι πω είναι παραγινωμένα φεγγάρια.

Ζητούν οι νύχτες μου και αξιώνουν πανσέληνο.

Θα έρθω κοντά σου πιο σοφός και εξουσιάζοντας τον γραφικό σου χαρακτήρα.

Θα γίνεις το άλφα μου…   και ως το καλλιγραφικό μου θαλερό ωμέγα.

Τι ωραία που θα σου λέω την στεναχώρια μου! Θα γίνεις

Ένα άστρο παρηγορητικό που μου παίρνει την θλίψη την νύχτα..

                                                                                      Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Μ.

Ο ήλιος συμπαθεί την Πράγα και της χαρίζει πολλές εκδοχές μιας μεσαιωνικής ιστορίας.

Εθνικός δρόμος ταλαιπωρημένος σαν ένα παπούτσι που πολύ και επί μακρόν μες τα χρόνια περπάτησε.

Κανείς δεν είναι αφελής να πιστέψει ότι ο κόσμος είναι κάπου διαφορετικός.

Ξεσκονίζει πάντα τις ιδέες του και όλα θέλουν άνοιξη στην Πράγα.

Έστω κι αν εκείνες οι ωραίες κοπέλες επιθυμούν να συνάψουν συνθήκη ερωτική με εκείνον που ταμειακά αποδεικνύεται ιππότης.

Μην ποδοπατάς τα όνειρα. Χλεύασε την βαθιά σου αυταπάτη.

Η ποίηση είναι η κραυγαλέα σου ερωμένη!

                                                         Τσεχία.. 11.11.2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Λ.

Οι αγωγοί των αγωγών- όλα αγώγιμα

Μέσα σε τεράστιους σωλήνες που έρπουν

Πάνω στο έδαφος σαν ασημένια σκουλήκια.

Παρατηρητήρια και εκτάσεις σπαρμένες τονωτικό καρπό.

Ελάφια τρέχουνε μες το ξερό λιβάδι.

Στύλοι του φωτισμού και κει στο βάθος μια ωραία εκκλησία

Που δηλώνει πληρεξούσια μ’ ένα βαρύ καμπαναριό.

Στο ρολόι μου ο χρόνος τρέχει δεν τρέχει..

                                                          Σλοβακία , 11,11, 2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ..

Κ.

Τόσο ψηλά πεύκα τόσο καρποφόρος ήλιος.

Πήρα την πέτρα και την πέταξα μέσα στην ερημιά.

Στο κούτελο της γης η χλόη άπλωσε τα εορταστικά μαλλιά της.

Στα λόγια μου στάθηκε πάλι η παρομοίωση.

Λυρικά γενναία.

Ευθύδικος ήλιος δίκαιος         μέσα στον κόσμο που γύρω ξημέρωσε..

                                                              Σλοβακία, 11.11.2011