Βόμβα Ανδρουλάκη: Οταν παραιτήθηκα, το ΠΑΣΟΚ μου είπε να κρατήσω την έδρα μου για να μην βγει ο Ραγκούσης [βίντεο]

Τους λόγους για τους οποίους δεν παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα όταν ανεξαρτητοποιήθηκε από το ΠΑΣΟΚ εξήγησε ο Μίμης Ανδρουλάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι προσφέρθηκε να το κάνει «για λόγους ηθικής τάξεως».

Ωστόσο όπως δήλωσε ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επέμεινε να διατηρήσει το βουλευτικό του αξίωμα καθώς έκρινε ότι η παρουσία του στο Κοινοβούλιο θα ήταν «εποικοδομητική», κάτι που αφήνει ερωτηματικά για την στάση του ΠΑΣΟΚ, καθώς ο πρώτος επιλαχών για την έδρα του κ. Ανδρουλάκη είναι ο πρώην υπουργός Γιάννης Ραγκούσης.

Συγκεκριμένα, ο Μίμης Ανδρουλάκης δήλωσε στον ΣΚΑΪ: «Υπερασπίζομαι απολύτως τη γραμμή με την οποία κατεβήκαμε στις εκλογές, είμαι να ξέρετε σε πλήρη αντιστοίχηση με το εκλογικό ακροατήριο και για λόγους τάξης έθεσα την έδρα μου στη διάθεση του κόμματος, αλλά μου είπαν ότι η παρουσία μου θα ήταν εποικοδομητική».

http://www.iefimerida.gr

ΣΟΚ: Ρατσιστική παράκρουση κατά Κορωπιωτών από γιο δημοκράτη!

Μια απίστευτη και άκρως σοκαριστική ρατσιστική ανάρτηση έκανε γύρω στις 12 το μεσημέρι της Τετάρτης στο facebook, ο γιος του Μίμη Ανδρουλάκη, του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και κορυφαίου δημοκράτη της χώρας.
Έγραψε χαρακτηριστικά ο Nicolas Androulakis (όπως «υπογράφει» στο συγκεκριμένο κοινωνικό μέσο δικτύωσης) και αποκαλύπτει το notioanatolika.gr: «Πάω για μία πολύ σημαντική δουλειά στο Κορωπί. Έχω κατεβάσει παράθυρα, τσίτα μουσική Akon feat. Πάολα Rmx με παράσιτα, μαλλί όλο πάνω με ζελέ και γυρισμένα μανίκια μέχρι τη μασχάλη για να φαίνεται καλά το τατουάζ μου. Ελπίζω να με περάσουν για δικό τους και να ζήσω».

Είναι εμφανής η υποτίμηση των Κορωπιωτών με τον πλέον αισχρό τρόπο από τον γιο ενός ανθρώπου που διεκδικεί τα... πρωτεία δημοκρατικής ευαισθησίας στον τόπο μας.

Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Μίμης Ανδρουλάκης όταν είχε επισκεφθεί το Κορωπί στις 6 Φεβρουαρίου του 2011 (φωτό) για να... προωθήσει το βιβλίο του, είχε αγκαλιαστεί από το σύνολο των πολιτών οι οποίοι έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πολιτικό άνδρα γεμάτο ευαισθησίες για τους απλούς ανθρώπους ανεξαρτήτως καταγωγής και κατοικίας.
Όμως ο γιός του Νικόλας τον διέψευσε το μεσημέρι της Τετάρτης με τον πλέον οικτρό τρόπο!



πηγη 

Ο σμπαραλιασμένος μνημονιακός πασοκονεοδημοκρατισμός και η νεοφώτιστη νεοδεξιούρα των τυχοδιωκτών της ΔΗΜΑΡ, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να μείνουν ζωντανοί... Καινούργιος φασουλής πασοκικής ακτινοβολίας φαίνεται να ξεπρόβαλε στο πολιτικό σκηνικό και το όνομα αυτού Ανδρουλάκης....

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕ ΔΡΑΣΗ… 

Η ΑΦΟΡΜΗ
«ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕ ΔΡΑΣΗ» η εκπομπή ατο Αλαχαβούζειο τηλεοπτικό έκτρωμα του ΣΚΑΪ. Συντονικής της εκπομπής ο κ. Σπύρος Μάλλης,  δημοσιογράφος με πλήρως διαμορφωμένο τον υπερμνημονιακό του χαρακτήρα και με συγκεκριμένη θητεία στη γενικότερη προσπάθεια νόθευσης των αντιπνευμονικών θέσεων.
Θέμα η λίστα Λαγκάρντ και στο βάθος η αγωνιώδης προσπάθεια του καταρρέοντος κατεστημένου της χρονίζουσας διαπλοκής να κρατήσει ζωντανό το φάντασμα της τρικομματικής συγκυβέρνησης Σαμαρά, η οποία πιστή «της κείνων ρήμασι» ξεθεμελιώνει και τα...
τελευταία υπολείμματα των λαϊκών κατακτήσεων, μετατρέποντας τη χώρα σε αποικιακής μορφής προτεκτοράτο και τους Έλληνες σε σύγχρονους δουλοπάροικους!

Οι απόψεις της ΝΔ εκφρασμένες μέσα από το ελεεινό δόγμα Σαμαρά δεν ξενίζουν πλέον κανένα, ούτε ασφαλώς κι αυτές της ΔΗΜΑΡ, που εξελίσσεται ραγδαία σε ένα αποκρουστικό αντιδραστικό ακροδεξιό μόρφωμα!

Ως δε προς το ανύπαρκτο ΠΑΣΟΚ, τραγική είναι για μια ακόμη φορά η διαπίστωση το πως κατάφερε  μια δράκα κλεπτομανών πολιτικών σαλτιμπάγκων να κυβερνήσουν με τρόπο γκανγκστερικό για τόσα χρόνια τον Ελληνικό λαό!

Άχρωμη, άοσμη και άγευστη η παρουσία του κουρασμένου κ. Β. Οικονόμου, που αναμάσησε τις Κουβέλειες μπουρδολογίες περί ανάγκης διάσωσης της χώρας και της αναγκαστικής στήριξης του κ. Βενιζέλου εν ονόματι της κυβερνητικής συνοχής για τη συνέχιση της προσπάθειας «σωτηρίας της χώρας»

Καινούργιος φασουλής πασοκικής ακτινοβολίας φαίνεται να ξεπρόβαλε στο πολιτικό σκηνικό  και το όνομα αυτού Ανδρουλάκης. Νηπιακός πολιτικός λόγος και επιχειρήματα γηπεδικού χαρακτήρα. Από τη μια ο Βουβουζέλος κι από την άλλη οι Ανδρουλάκηδες. Αηδιαστικός  πολιτικός πολτός  που συνεχίζει να δηλητηριάζει τη βαριά άρρωστη πολιτική ζωή του δύσμοιρου αυτού τόπου…

Περί Γεωργιάδη καλύτερα να μη γίνεται λόγος γιατί πάει χαμένος. Μικρόνους φασιστοδεξιοαλαζωνιστής, άξιος εκπρόσωπος της λεκτικής βίας και του απολύτου πολιτικού κενού!

ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο σμπαραλιασμένος μνημονιακός πασοκονεοδημοκρατισμός και η νεοφώτιστη νεοδεξιούρα των τυχοδιωκτών της ΔΗΜΑΡ, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να μείνουν ζωντανοί, «γύρω τους ύψωσαν τείχη» απομόνωσης που αργά ή γρήγορα, μάλλον γρήγορα, θα τους εξαφανίσει από το πολιτικό σκηνικό, μαζί με τα βοθροκάναλα και το συρφετό των διαπλεκομένων και των μεσαζόντων…

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

(Mέσω "Το Γρέκι")

Αχ αυτός ο Μίμης Ανδρουλάκης και το άγχος του για την Κατσέλη.

Μίτσο μου εης ξεφίη εντελώς, που λέει και η διαφήμιση.

Δεν ξέρω αν τελικά το κόμμα της κυρίας Κατσέλη θα έχει χειρότερη τύχη από το κόμμα του Γεράσιμου Αρσένη, όπως εσύ προβλέπεις, αυτό όμως που σήμερα όλοι ξέρουμε είναι ότι ο Γεράσιμος Αρσένης ήταν πολύ περισσότερο αξιοπρεπής και έντιμος πολιτικός από τους περισσότερους μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ αυτοκτόνησε και μαζί του πήρε και όλη την Ελλάδα, όταν αντί να εκλέξει αρχηγό του τον έντιμο πατριώτη Γεράσιμο Αρσένη, επέλεξε τον Σημίτη της διαπλοκής και των συμφερόντων.

Ακόμη χειρότερα αν σκεφτούμε ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος πέρασα στον δεύτερο γύρω και όχι ο Γεράσιμος Αρσένης.

Πολύ θα ήθελα σήμερα να γινόταν ένα γκάλοπ με το ερώτημα, ποιός θα έπρεπε να εκλεγεί αρχηγός του ΠΑΣΟΚ το 1996 ο Σημίτης ο Τσοχατζόπουλος ή ο Αρσένης.

Είμαι 100% σίγουρος ότι ο Αρσένης θα ήταν πρώτος σε αυτό το υποθετικό ερώτημα.

Τα λέω αυτά γιατί πολύ με στεναχωρείς Μίμη μου, όταν με όρους ποδοσφαιρικούς προσπαθείς να αναλύσεις την πολιτική, ενώ θα έπρεπε περισσότερο να έκανες αυτοκριτική.

Λες στο ΒΗΜΑ: Ο Βαγγέλης ήταν καλύτερα τοποθετημένος από τα καθιερωμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για να πάει πρώτος στη μπάλα ενόψει των εσωκομματικών αλλαγών στο κόμμα.

Νομίζω θα πρέπει να σου υπενθυμίσω Μίμη μου ότι ανεξάρτητα από την θέση που είχε πάρει ο Βενιζέλος στο ποδοσφαιρικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν και ο χειρότερος υπουργός οικονομικών της Ευρώπης σύμφωνα με τους  Financial Times.

Βέβαια για το ΠΑΣΟΚ:  καλύτερα πρώτος στο χωριό, παρά χειρότερος στην Πόλη .

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη.

Μίμη Ανδρουλάκη μου. Αγαπητέ.

Εξακολουθείς να επαναλαμβάνεις την ίδια μαντινάδα, και αυτό δείχνει μια στειρότητα έμπνευσης η οποία συνδυαζόμενη με το γεγονός ότι η μαντινάδα δεν είναι δικιά σου, μου δύνη να καταλάβω ότι αρέσκεσαι στις επαναλήψεις κοινός Copy paste.

Αλλά ας επαναλάβω την μαντινάδα του Ερωτόκριτου η οποία ως φαίνεται την ταυτίζεις με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το νέο ξεκίνημα του παλιού ΠΑΣΟΚ.

Εγώ ‘μαι κείνο το πουλί

που στη φωτιά σιμώνει
καίγεται, στάχτη γίνεται
μα πάλι ξανανιώνει

Ερωτόκριτος

Μίμη μου, μπορείς αλήθεια να ταυτίσεις τον Ευάγγελο Βενιζέλο ή το ΠΑΣΟΚ  με πουλί;  Αλλά αν τους ταυτίζεις με πουλί, πρέπει να μου το ειδικεύσεις λίγο, γιατί άλλος ο κόρακας, άλλος ο παπαγάλος, άλλο ο αετός, άλλη η πάπια κτλ.

Εσύ Μίμη μου τις ξέρεις αυτές τις διαφορές μεταξύ των πουλιών, μιας και όπως νομίζω, πρέπει να γνωρίζεις ότι στην φύση μπορεί μερικά να φαίνονται ως όμοια, όμως κατ ουσία τίποτα δεν είναι όμοιο.

Γι αυτό εγώ από σοσιαλιστής, έγινα δεξιός.

Γιατί εγώ δεν επιζητώ την ισότητα στην φύση, εγώ αποδέχομαι την διαφορετικότατα, την οικονομική, την ταξική, την πολιτισμική, την εθνική, την πνευματική κτλ διαφορετικότητα.

Να γατές, ότι και τα κουράδια, παρόλο που ως σύνολο αποτελούνται από πρόβατα ή αίγες, ούτε σε αυτά υπάρχει ισότητα. Γιατί υπάρχουν τα στιρόζουλα, τα έγγαλα, οι τράγοι, τα πρώιμα και τα όψιμα.

Βέβαια, όλα τα κουράδια, έχουν έναν βοσκό, ο οποίος συνήθως παρουσιάζετε ως  σοσιαλιστής, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ελέγξει το κουράδι του, το οποίο όμως έχει φροντίσει να πείσει ότι το γύρω περιβάλλον είναι γεμάτο δεξιούς λύκους, από τους οποίους το προστατεύει αρμέγοντας το.

Στα Εξάρχεια γεννημένος,

σαν θεός καταθρεμένος

έμαθα στην αναρχία

και στην ψεύτοφλιαρία.

Μα ναι χρόνια

που τον δρόμο

πήρα προς τα δεξιά

και βαδίζω με το πνεύμα

σε ανώτερα σκαλιά.

Φίλε Μίμη δεν με πείθεις

με τα λόγια τα πολλά

φαίνεται μου σαν να μοιάζεις

με τα στίρικα οζά.

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη.

Ανδρουλάκης: " Ο Παπαδήμος να διώξει τον Πάγκαλο"

     Στην συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό «BHMA FM», ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, επισημαίνει πως για το καλό τόσο του πολιτικού συστήματος όσο και του τόπου, ο Λουκάς Παπαδήμος θα έπρεπε να διώξει από την κυβέρνησή του, όσους..........
ασχολούνται με θέματα πέραν της κυβέρνησης. Δεν διστάζει μάλιστα να πει πως από τους πρώτους που θα έπρεπε να εκδιωχθούν, είναι ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει, «για λόγους παραδειγματισμού να έδιωχνε τον Πάγκαλο. Τον πιο κορυφαίο, τον αντιπρόεδρο. Διότι το μόνο που κάνει αυτόν τον καιρό είναι να πριμοδοτεί τον Τσίπρα».
Όσον αφορά τις δηλώσεις που κάνουν υπουργοί της κυβέρνησης για τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, ο Μίμης Ανδρουλάκης σχολιάζει, «Ο Λουκάς Παπαδήμος έπρεπε να φωνάξει τους υπουργούς που είναι εν δυνάμει υπουργοί και να τους πει να φύγουν. Να τους πει ότι αν κάνουν δηλώσεις πέραν του πλαισίου της κυβέρνησής του θα φεύγουν. Εάν το πει δημοσίως αυτό, θα αποκτήσει αυτόματα μια δύναμη στο λαό».

 

πληροφοριες απο καφενειο

Έχει όρια η ξεφτίλα;

Πέντε κυβερνητικοί  βουλευτές,  που απασχόλησαν τα ΜΜΕ, το τελευταίο χρονικό διάστημα. (επιλογή τυχαία)

Μίμης Ανδρουλάκης, «δέκα χρόνια τώρα λέμε ψέματα στον λαό…».

Βάσω Παπανδρέου, «είχα αποφασίσει να μην ψηφίσω το μεσοπρόθεσμό. Το ψηφίζω αλλά έχω συνειδησιακό πρόβλημα, για το μέλλον αυτού του τόπου».

Σάββας Ρομπόπουλος, «δεν ήξερα τι ψήφιζα, δεν με ενημέρωναν…».

Δημήτρης Κουσελάς, μια Πέμπτη: «έχω δώσει λίστα στον πρωθυπουργό με 3.000 φοροφυγάδες…», και μια Δευτέρα: «δεν μίλησα ποτέ για λίστα».

Γιάννης Βούρος, (τον Ιούλιο), «είναι η τελευταία φορά που ψηφίζω…».

Έχει όρια η ξεφτίλα; Αν και θα κόλαγε και το κλασικό, «έχει όρια η σάτιρα;». Διότι, οι βουλευτές...

του ΠΑΣΟΚ, προκαλούν περισσότερο γέλιο, από τους επαγγελματίες της σάτιρας. Και περισσότερη ξεφτίλα.

Πόσο ξεφτιλισμένος μπορεί να είναι κάποιος; Πόσο αδιάφορος για την δημόσια εικόνα του, σε  θέματα συνέπειας;  Και κυρίως πόσο κάφρους, ηλίθιους, μπορεί να θεωρεί τους πολίτες που απευθύνεται; Αλλά και πόσο αποκτηνωμένος, καταντά, ο «εκλεκτός του λαού», ο «εκπρόσωπος του έθνους»;

Απλές ερωτήσεις, συνηθισμένων ανθρώπων, που όταν διαπιστώνουν το μέγεθος της ξετσιπωσιάς, συγκλονίζονται. 

Όλοι αυτοί, βρίσκονται σε ένα παράλληλο σύμπαν, και κατεβαίνουν στο δικό μας, μόνο, για να υποσχεθούν, να κανακέψουν, να χαϊδέψουν τον λαό. Να τον κοροϊδέψουν, με ένα σωρό ρητορείες και εύκολα λόγια. Κατεβαίνουν, για να ζητήσουν περισσότερες ψήφους και λιγότερο πολιτικό κόστος.  Και μετά ξανανεβαίνουν, στον εργολάβο τους, στον εφοπλιστή τους και στον επιχειρηματία τους, για περισσότερα σάλια. (εννοείται όχι όλοι)

Όλο αυτό το χάρβαλο το ονομάζουν κοινοβουλευτισμό. Και σκίζουν τα ιμάτιά τους όταν κάποιος τους αμφισβητήσει. Κοινοβουλευτισμός  με χάλια ποιότητα και με ανάστημα, από τη γη έως το χώμα. Κοινοβουλευτισμός κουρέλι, και στην μορφή και στο περιεχόμενο, και στον τρόπο εφαρμογής.  Και με ευθύνη, των ιδίων των εκπροσώπων του έθνους, αλλά και αυτών που τους επιλέγουν.

ΥΓ 1  προς πολίτες:

Πριν σπάσεις το κεφάλι σου σπάσε το είδωλό σου στον καθρέφτη.

ΥΓ 2 προς πολιτικούς

Πριν σου σπάσουν το κεφάλι, σπάστο μόνος σου.

Θύμιος Κ. 

Από "ellinofreneia" μέσω "Σίβυλλα¨μοντάζ "Γρέκι"

«Ναι μεν, αλλά» στο πολυνομοσχέδιο από δύο βουλευτές!!! ΤΑ ΘΡΑΣΙΜΙΑ ΤΗΣ ΚΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΙΠΟΤΑ!!!! ...ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ....

Ενστάσεις εξέφρασαν οι Ανδρουλάκης και Κρεμαστινός
Υπερψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και χωρίς εκπλήξεις, το πολυνομοσχέδιο για το ενιαίο μισθολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία, στην ονομαστική ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε, κατόπιν αιτήματος του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ.

Το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε επί της αρχής από τους 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Όχι στο νομοσχέδιο είπαν 141 βουλευτές της αντιπολίτευσης καθώς και όλοι οι ανεξάρτητοι βουλευτές.

Αίσθηση προκάλεσε η δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μίμη Ανδρουλάκη ο οποίος κατά την ώρα της ψηφοφορίας δήλωσε χαρακτηριστικά «ψηφίζω ναι αλλά θέλω να καταλάβει η κυβέρνηση ότι είναι ‘ναι’ ύστατης ελπίδας».

Σε δήλωση που διένειμε στους δημοσιογράφους ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Κρεμαστινός επισημαίνει ότι «ψηφίζει ναι επί της αρχής του νομοσχεδίου με αίσθημα ευθύνης, μετά τη θέση της κυβέρνησης ότι η τυχόν καταψήφιση σηματοδοτεί παραίτηση της κυβέρνησης και πορεία προς το άγνωστο».

Επίσης, ο κ. Κρεμαστινός δηλώνει ότι «στην πραγματικότητα ψηφίζει όχι στην παραίτηση της κυβέρνησης και τα επακόλουθα της» και προσθέτει χαρακτηριστικά «εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι οποιαδήποτε μονοκομματική κυβέρνηση με η χωρίς εκλογές δεν μπορεί να βγάλει την χώρα από την κρίση».

www.newsbeast.gr

Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΕΞΑΠΟΛΥΕΙ ΜΥΔΡΟΥΣ ΚΑΤΑ ΓΑΠ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΨΗΦΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΧΟΥΝΤΙΚΟ ΤΩΝ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

Νέα πυρά Ανδρουλάκη κατά Μαξίμου

Σαφείς αιχμές προς τον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο αφήνει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μίμης Ανδρουλάκης, με νέο άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο.

Με τίτλο «Ένα κρίσιμο ερώτημα ενόψει της 23ης Οκτωβρίου», οΜίμης Ανδρουλάκηςπροειδοποιεί ότι ή θα επιτευχθεί άμεσα μια «μια βασική πολιτική και κοινωνική σταθεροποίηση, μια ελάχιστη αναγκαία εθνική και κοινωνική συνεννόηση» ιδιαίτερα τους επόμενους τρεις μήνες,

ή η Ελλάδα θα συρθεί σε πρόωρες εκλογές με την ελπίδα ότι «δεν θα επαναληφθεί ο κύκλος των τυφλών πολιτικών εξελίξεων που προηγήθηκε σ' ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις χρεωκοπίες στην ιστορία της Ελλάδας».

Επίσης, ο κ. Ανδρουλάκης τονίζει ότι δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι δεν διαθέτουμε διαπραγματευτική ισχύ, αποδεχόμενοι άκριτα τις αποφάσεις που θα ληφθούν ερήμην μας, στις 23 Οκτωβρίου.

Ολόκληρο το άρθρο του κ. Ανδρουλάκη αναφέρει:

Ένα κρίσιμο ερώτημα ενόψει της 23ης Οκτωβρίου

Θα θεωρήσουμε δεδομένο εν όψει της 23ης ότι δεν διαθέτουμε καμία διαπραγματευτική δύναμη και θα αποδεχθούμε άκριτα αποφάσεις που θα λαμβάνονται ερήμην μας;

Ή θα πούμε στους εταίρους και στην κοινή γνώμη της Ευρώπης ότι το τίμημα της διάσωσης της Ελλάδας από άμεση χρεωκοπία δεν μπορεί να είναι η τιμωρία της, η καταδίκη της σε μακροχρόνια ύφεση που θα εξαντλήσει την αδύναμη παραγωγική της βάση, θα περιορίσει την απόδοση της φορολογίας, θα κλιμακώσει σε μη βιώσιμα επίπεδα την ανεργία, θα διαλύσει την κοινωνική συνοχή, θα πυροδοτήσει τον κατακερματισμό και τον πανικό, θα δημιουργήσει γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης και πιθανόν να οδηγήσει σε διαδοχικές σύντομες αναλώσιμες κυβερνήσεις; Τότε στο τέλος θα ξανασυναντήσουμε και μάλιστα εξαντλημένοι την αφετηρία, δηλαδή το φάντασμα της χρεωκοπίας.

Θα εμφανιζόμαστε σαν βρεγμένες γάτες, ένοχοι εκπρόσωποι ενός λαού που υποτίθεται "δεν καταλαβαίνει" και είναι "συντεχνιακά διαβρωμένος'';

Ή θα βάλουμε σαν πρώτη και απόλυτη προτεραιότητα της Ευρωζώνης την ανάσχεση της ύφεσης που επιδεινώνει την κρίση χρέους και απειλεί με συστημική κατάρρευση το κοινό νόμισμα; Δίχως αυτή την ανάσχεση της ύφεσης στο σύνολο της Ευρωζώνης θα εξανεμίζονται γρήγορα τα όποια αποτελέσματα της οδυνηρής δημοσιονομικής προσαρμογής καθώς και το θετικό όφελος από ένα συνολικό και ασφαλή διακανονισμό του ελληνικού χρέους.

Θα παριστάνουμε τους μεταρρυθμιστές για κλάματα, τους αφ' υψηλού φωταδιστές δίχως χειροπιαστά αποτελέσματα, τους ηρωικούς πεσόντες Ευρωπαίους που τα ΄καναν θάλασσα εν μέσω υφεσιακής καταιγίδας, οικονομικής και διοικητικής κατάρρευσης και κλιμακούμενης κρίσης νομιμοποίησης;

Ή έστω και την ύστατη ώρα θα δημιουργήσουμε τη συναίσθηση μιας κοινής μοίρας στην κοινωνία, θα πετύχουμε τουλάχιστον μια ελάχιστη εθνική και κοινωνική συνεννόηση, θα ενισχύσουμε τη νομιμοποίηση με μέτρα σε βάρος της μεγάλης φοροδιαφυγής των "εχόντων", ώστε αξιόπιστα με γερή πλάτη τον ελληνικό λαό να πούμε στους εταίρους ότι οι Έλληνες δεν ζητιανεύουν "δωρεάν γεύμα" αλλά στο πνεύμα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ζητούν:

Μακροπρόθεσμο διακανονισμό του συνολικού ελληνικού χρέους, προς ιδιώτες και "επίσημους" φορείς της Ευρωζώνης, με τρόπο που θα καταστήσει βιώσιμη την εξυπηρέτησή του, θα δίνει αναπτυξιακή ανάσα στη χώρα μας, θα προστατεύει τα ασφαλιστικά ταμεία και τις ελληνικές τράπεζες και δεν θα διακινδυνεύει "πιστωτικό γεγονός" και την τοποθέτηση της Ελλάδας σε πτωχευτική καραντίνα. Εύλογο χρόνο για να πιάσουν τόπο οι θυσίες του ελληνικού λαού, να αποδώσουν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να εξελιχθεί αποτελεσματικά η δημοσιονομική προσαρμογή. Χρόνο για να υπάρξουν αναπτυξιακά αποτελέσματα, κέρδη παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, καθώς και μείωση του χρέους μας από τις αποκρατικοποιήσεις και την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας. Χρηματοδότηση για όσο διάστημα μένει η Ελλάδα εκτός αγορών. Ισχυρή ευρωπαϊκή εγγύηση όλων των καταθέσεων. Ευρωπαϊκό σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις. Προϋποθέσεις για να εργαστούμε σκληρά και έξυπνα σε νέους εξωστρεφείς τομείς της οικονομίας. Συνέργεια σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για την άμεση και καταλυτική πάταξη της μεγάλης φοροδιαφυγής η οποία ξεπερνά τα εθνικά σύνορα. Εξάλειψη της γενικευμένης αβεβαιότητας που παραλύει την οικονομία μας και αποσταθεροποιεί ευρύτερα την Ευρωζώνη.

από.newsbomb.

Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ "ΘΑΒΕΙ" ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ...ΛΕΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΑΤΕΩΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ??

Προσθήκη λεζάντας

Μαθητευόμενος μάγος ή μεταρρυθμιστής για κλάματα;

Αγαπητοί φίλοι, αντί να απαντήσω σε επιμέρους σχόλιά σας για διάφορα πρόσωπα και πράγματα της τελευταίας περιόδου θα σας περιγράψω τα χαρακτηριστικά ενός φανταστικού γενικού πολιτικού τύπου που καμώνεται «μεταρρυθμιστής» με διαφορετικά χρώματα. Ο μαθητευόμενος μάγος  δεν είναι συγκεκριμένο πρόσωπο είναι ένας τύπος. Ένα στυλ που συμπυκνώνει μερικές παθολογίες της εποχής, ειδικά της τελευταίας δεκαετίας που μας οδήγησαν στην κρίση.

• Ηθελημένη άγνοια. Δεν ξέρει τι δεν ξέρει. Υιοθετεί βιαστικά όποια μπαλαφάρα μπορεί πρόσκαιρα να εντυπωσιάσει δίχως να νοιάζεται για τις τελικές συνέπειες των επιλογών του. Παραμυθιάζεται από αυθεντίες και κάθε είδους κόλακες - συμβουλάτορες. 

• Χάνει τη μάχη από τα αποδυτήρια. Αυτοϋπονομεύεται από την αντιπολιτευτική τακτική του. Περιφρονεί όλες τις προειδοποιήσεις κινδύνου. Πουλά πριν τις εκλογές ειδυλλιακές εικόνες που συγκρούονται με την πραγματικότητα. Είτε συνειδητά, αν είναι κυνικός, για να μπει πάση θυσία στο κάδρο της εξουσίας ή γιατί έχει λίγο μυαλό και παίρνει πάντα το επιθυμητό για πιθανό ή πραγματικό.

• Αν δεν μπορείς να τα κάνεις καλύτερα, λέει η αλφαβήτα, τουλάχιστον μην τα κάνεις χειρότερα. Κατά κανόνα δείχνει μια ασύλληπτη επινοητικότητα στο δεύτερο. Μεγαλοπιάνεται. Φαντασιώνεται μεγαλειώδεις «μεταρρυθμίσεις» , χάνει τη μάχη στα πιο αναγκαία και στοιχειώδη.

• Κάνε κάτι όσο γίνεται πιο απλά και γρήγορα με την ελάχιστη παρέμβαση της γραφειοκρατίας και των υπερρυθμίσεων. Κι όμως είναι ταλέντο στο να τα μπερδεύει, να ανακατεύει, να επινοεί Ταμεία, Παρατηρητήρια, ΜΚΟ, Αρχές, Επιτροπές, Ινστιτούτα, «open και πράσινα», μηχανισμούς, να βρίσκει πάντα την πιο περίπλοκη διαδρομή.

• Συγκέντρωση στα τελικά αποτελέσματα, ειδικά εν μέσω κρίσης, κι όχι κυνήγι των εφήμερων εντυπώσεων με λαμπρούς «νόμους» στα χαρτιά και περίτεχνες εγκεφαλικές «μεταρρυθμίσεις». Η αδιαφορία για τα πρακτικά αποτελέσματα είναι η δεύτερη φύση του.

• Νόμοι! Νόμοι! «Αχ! Σάκη», είπα κάποτε στον μακαρίτη Πεπονή. «Όλοι οι μαθητευόμενοι μάγοι ονειρεύονται ένα νόμο που θα μείνει στην ιστορία με το όνομά τους».

• Σπέρνει σιτάρι, φυτρώνει βρώμη ή κριθάρι. Αγνοεί τον Νόμο των Ακούσιων Συνεπειών και Πράξεών του. Πάντα κάτι άλλο προκύπτει. Πάντα κάποιοι άλλοι φταίνε για τις αποτυχίες του.

• Ο χρόνος είναι το παν στη διαχείριση μιας καταστροφικής κρίσης αλλά ο χρονικός του ορίζοντας δεν ξεπερνά τις επόμενες εκλογές, καμιά φορά την επόμενη δημοσκόπηση. Είναι εντυπωσιακή η ηθελημένη τυφλότητά του ενώπιον της επερχόμενης κρίσης τα κρίσιμα ειδικά χρόνια 2007-10.

• Ο άνθρωπος μιλά αφ’ υψηλού, από καθέδρας. Μας κάνει και χάρη που είναι υπουργός ή αξιωματούχος. Είναι «φωταδιστής», θέλει να σώσει, να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα, αλλά σιχαίνεται τους καθυστερημένους και διεφθαρμένους Έλληνες. Ναι, ένα ατύχημα της ιστορίας τον έκανε πολιτικό ή διοικητή ή συμβουλάτορα σε λάθος γεωγραφικό μήκος και πλάτος του πλανήτη.

• Αγνοεί  ότι ένα αυθεντικό, ανανεωτικό, μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα αποτυγχάνει αν δε γειωθεί, μεταβολιστεί, μεταστοιχειωθεί στο βιωματικό, συναισθηματικό, μυθικό υπόβαθρο της λαϊκής ψυχής. Για αυτό έχουμε πλημμύρα από καθέδρας «μεταρρυθμιστών» χαμένων ή αποτυχημένων μεταρρυθμίσεων. Οι «μεταρρυθμιστές» θριαμβεύουν, η Ελλάδα πέφτει σε βαθιά χαράδρα που είναι αδύνατο και τον πάτο να δεις.

• «Ωραίο σχέδιο, παντελώς ανεφάρμοστο», είναι η ειδικότητά του.

• Από το Α υπό προϋποθέσεις πας στο Β, υπό άλλες στο Γ. Μέχρι εκεί μπορείς να κάνεις βάσιμες προβλέψεις. Αυτός μόλις δει το Α, φωνάζει Ω, δίχως να το γνωρίζει. Ένα φτιαχτό Ω που θέλει σώνει και καλά να το φορέσει απ’ έξω καπέλο στην πραγματικότητα η οποία σύντομα το ξεβράζει ή αλλοιώνει το νόημά του. Σχεδίασε ρε φίλε το Α, Β, Γ, άντε πήγαινε μέχρι το Δ, κι άσε το χρόνο, τη δύναμη της προσαρμογής και της αλλαγής, την πρωτοβουλία των ανθρώπων, τον πειραματισμό, την ίδια τη μορφογενετική δύναμη των υποσυστημάτων να σου δείξουν τα επόμενα βήματα.

• Έπαιρνε πάντα τη Φούσκα και την αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά σαν Σύγκλιση με την Ευρώπη. Ανήκει στο λαμπρό Κλάμπ της Σύγκλισης.

• Δεν μαθαίνει ποτέ από τα σφάλματά του. Αν του δώσεις μπόλικο σκοινί θα βρει τρόπο να κρεμαστεί μόνος του. Αν πέσει σε λάκκο θα συνεχίσει να σκάβει. Παρόλα αυτά επιζεί, έχει πολύ ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης.

• Αγώνας για το αυτί και την εύνοια του εκάστοτε αρχηγού, είναι βασικός κανόνας επιβίωσής του.  Θέλει ταλέντο να κάνεις τον αρχηγό συμμέτοχο στα σφάλματά σου. Αν δεν σε στηρίξει αδυνατίζει και τη θέση του. Όποιος χτυπά εσένα χτυπά και τον  κηδεμόνα σου. Αυτό ισχύει και για τα ισχυρά ΜΜΕ που σε προωθούν. Αν σε ξεμπροστιάσουν όταν τα κάνεις μπάχαλο πλήττουν και τη δική τους αξιοπιστία. Γι’ αυτό κανείς δεν χάνεται στην αγορά των μαθητευόμενων μάγων.

• Μην τον υποτιμάς. Έχει δυνατή μύτη στις ανακατατάξεις ισχύος, μυρίζεται από μακριά τα ισχυρά κέντρα, φροντίζει να είναι στη σωστή θέση, τη σωστή ώρα. Καταγγέλλει το παλαιοκομματικό μικρό-ρουσφέτι αλλά επιδεικνύει εκπληκτική ικανότητα να τοποθετεί δικούς του ανθρώπους σε επίλεκτες θέσεις, να χρησιμοποιεί τα ευρωπαϊκά «προγράμματα» και το δημόσιο χρήμα για την αυτοπροώθησή του, την οικοδόμηση των «συμμαχιών» του και των μοντέρνων πελατειακών του δικτύων. Τα open gov αυτός τα μασάει.

• Συνήθως φαντασιώνεται ότι είναι Δελφίνος. Πρωθυπουργός σε αναμονή. Ο δελφινισμός είναι το «μεταρρυθμιστικό» του κίνητρο. Η Ελλάδα είναι συχνά μόνο το πρόσχημα.

Χθες… λιοντάρι, σήμερα… λαγός ο Ανδρουλάκης!

Στροφή 180^ο , αλλά και σε επίθεση φιλίας, προς το Θεόδωρο Πάγκαλο, προχώρησε σήμερα ο Μίμης Ανδρουλάκης, μετά την δημοσιοποίηση των όσων, σε έξαλλη κατάσταση έλεγε χθες στο καφενείο της βουλής, εναντίον του αντιπροέδρου της κυβέρνησης.«Ξέρετε πόσο αγαπώ τον Πάγκαλο, ξέρουμε όλοι ότι έχει λόγο μεταφορικό και ειρωνικό. Αλλά σε αυτή την κατάσταση γενικευμένης ανασφάλειας, το κάθε τι που λέμε μπορεί να δημιουργήσει εντυπώσεις αρνητικές σε επενδυτές και δανειστές. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή», είπε χαρακτηριστικά, ξεχνώντας με μεγάλη ευκολία τι έλεγε χθες.
Δεν ξέρουμε πόσο αγαπά τον Πάγκαλο, και ποσώς μας ενδιαφέρει, αλλά ξέρουμε ότι, μπρος στον κίνδυνο να τον κατσαδιάσει ο Πάγκαλος, το΄ βαλε στα πόδια!
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο Μίμης Ανδρουλάκης μαζί με την Χρύσα Αράπογλου και την Νάντια Γιαννακοπούλου μόλις άκουσα τον Πάγκαλο να λέει ότι στην Αργεντινή υπήρξαν 42 νεκροί, φώναζαν χθες στο καφενείο της βουλής «να τελειώσουν τον Πάγκαλο, γιατί αλλιώς κανείς δεν θα ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο».

kentrinews.gr

Ανδρουλάκης για Πάγκαλο: «Αν δεν τον διώξει σήμερα, δεν ψηφίζει κανείς!»

Ο Θ. Πάγκαλος μετά το σάλο που προκλήθηκε από τις δηλώσεις του ότι αν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και γυρίσουμε στη δραχμή θα βγουν τα τανκς στους δρόμους, σήμερα μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής όξυνε κι άλλο τα πνεύματα λέγοντας ότι στην Αργεντινή όταν κηρύχθηκε πτώχευση υπήρξαν 42 νεκροί !!!

Η συγκεκριμένη αποστροφή προκάλεσε την έντονη αντίδραση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους και του Μίμη Ανδρουλάκη που φώναζε στο εντευκτήριο της Βουλής: «Αν δεν τον διώξει σήμερα, δεν ψηφίζει κανείς!».

http://www.antinews.gr/

Μίμη για να είσαι πατριώτης πρέπει να έχεις πατρίδα

Αυτά που γράφω είναι κάτι σαν απάντηση σε όσα γράφει ο Μίμης Ανδρουλάκης (http://mimisandroulakis.blogspot.com/2011/06/blog-post_22.html). Στην πραγματικότητα είναι σκέψεις που έχω καιρό, και ο Μίμης με το άρθρο του ,μου έδωσε την αφορμή να τις γράψω κιόλας. Ο Μίμης λοιπόν σε μια από τις πιο προωθημένες προτάσεις του (αταξικού τύπου θα την έλεγαν οι παλιοί σύντροφοι αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό) ζητά, να εκδηλωθεί ένας οικονομικός πατριωτισμός. Από αυτούς που έχουν φαντάζομαι, γιατί οι υπόλοιποι, είτε είναι πατριώτες είτε όχι, αυτού του τύπου τον πατριωτισμό δεν μπορούν να τον επιδείξουν.

Με μια σχεδόν χριστιανοηθική αγωνία, καλεί βιομηχάνους, επαγγελματοβιοτέχνες, όσους έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, ακόμη και την εκκλησία να καταλάβουν πως ο νέου τύπου πατριωτισμός την εποχή που ζούμε, απαιτεί να βοηθήσουν την χώρα. Δηλαδή να επιστρέψουν τις καταθέσεις τους, να προσφέρουν τον οβολόν τους, με αντάλλαγμα ελαφρύνσεις από το κράτος, “κατανόηση” από τις φορολογικούς μηχανισμούς, και κυρίως από το έθνος που οφείλει να διακατέχεται από μια ηδονική εθνική διέγερση

Ο λόγος που διαφωνώ με τον Μίμη, δεν είναι μόνο πως εμφανώς πρόκειται για έναν ουτοπικό ιδεαλισμό που αναζητά ευαισθησίες από τμήματα της κοινωνίας που δεν τις έχουν, αλλά τσουβαλιάζει ευθύνες, συμπεριφορές, αντιθέσεις, κάτω απ την αόριστη ομπρέλα του έθνους και του πατριωτισμού. Μπορεί να είναι μια εφεύρεση για να νοιώσει καλύτερα ο Μίμης αυτοτοποθετούμενος σε ένα Μέτωπο σωτηρίας, αλλά δεν είναι εφεύρεση σωτηρίας. Εν ολίγοις τα κίνητρά του μπορεί να είναι ψυχολογικά αλλά όχι απαραίτητα πολιτικά. Μου θυμίζει τους θρησκευόμενους που περιμένοντας την θεϊκή σωτηρία κάνουν τη ζωή τους ευκολότερη με την πίστη, αλλά δεν την φέρνουν κιόλας.

Ακόμη ,δεν διαφωνώ με τον Μίμη γιατί και οι δυο μας πιστεύαμε πως υπάρχουν κυρίαρχες και ταξικές αντιθέσεις στην κοινωνία , συμφέροντα,που ορίζουν και τις συμπεριφορές και τις πολιτικές. Τείνω άλλωστε να πιστέψω πως η κυρίαρχη αντίθεση σήμερα στις καπιταλιστικές κοινωνίες, δεν είναι με την παλιά έννοια Κεφάλαιο-Εργασία, αλλά από τη μια μεριά το χρηματοπιστωτικό μόρφωμα, αυτοί οι οπαδοί του εξτρεμιστικού καπιταλισμού και από την άλλη ολόκληρη η κοινωνία. Άρα κάτω από αυτή την θεώρηση, θα μπορούσα θεωρητικά να αποδεχθώ διαταξικές συμμαχίες και συστρατεύσεις. Όχι όμως στην Ελλάδα

Για να είσαι πατριώτης, πρέπει να έχεις πατρίδα. Και στη χώρα αυτή, οι έχοντες και κατέχοντες (με ελάχιστες εξαιρέσεις) δεν ήταν ποτέ πατριώτες. Το ελληνικό κεφάλαιο, αυτό που δεν κατάφερε να κάνει ούτε μια μεταρρύθμιση που του αναλογούσε, δεν είχε ποτέ πατριωτισμό. Τα σαλόνια είναι γεμάτα από εφοπλιστές που βγάζουν πατριωτικές κραυγές, ανεμίζουν σημαίες, αλλά στα καράβια τους έχουν σημαίες ευκαιρίας. Από βιομηχάνους που ανησυχούν μήπως την χώρα την πάρουν οι αλλοδαποί, αλλά ξεχνούν πως είναι αυτοί που την κλέβουν.

Το ελληνικό κεφάλαιο ήταν πάντα κομπραδόρικο. Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα (πετρέλαια, αλουμίνα, κλπ) ήταν αποτέλεσμα παραχωρήσεων από το ελληνικό κράτος (χούντα για να μην ξεχνιόμαστε) σε συγκεκριμένους ανθρώπους και όχι ο”αγώνας του έντιμου επιχειρηματία” όπως θέλουν να λένε. Οι περισσότερο εφοπλιστές έγιναν με τις παραχωρήσεις των Λίμπερτυ, των συμμαχικών αποζημιώσεων , με ψεύτικα στοιχεία που έδινε το κράτος. Οι κατασκευαστές ανδρώθηκαν με κρατικές δουλειές και ευνοϊκούς νόμους που γίνονταν γι αυτούς. Η βιομηχανία των νέων τεχνολογιών (αυτό ειδικά το ξέρει καλά ο Μίμης) άνθισαν στο καρπερό χωράφι της κρατικής προσφοράς και όχι στο άγονο του ανταγωνισμού.

Όλοι αυτοί μαζί φοροδιαφεύγουν, τους σβήνονται πρόστιμα, και βέβαια δεν οδηγούνται στη φυλακή αν χρωστάνε στο κράτος. Είναι ένα κακομαθημένο κεφάλαιο, αρπαχτικό πολλές φορές, που αντιλαμβάνεται το κράτος και τον πατριωτισμό ως την λειτουργία εκείνη που θα τους ευνοήσει.

Όσο για την εκκλησία τα τελευταία χρόνια, απέναντι σε ένα κράτος που αρνείται να κατανοήσει την ευθύνη του απέναντι σε πολίτες και να διαχωρίσει τους ρόλους Εκκλησίας κράτους,δρα εκβιαστικά με την απειλή του χριστεπώνυμου (εκλογικού βεβαίως) πλήθους

Είναι λάθος λοιπόν να ρωτάει ο Μίμης γιατί δεν βάζουμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Ή ακόμη χειρότερα γιατί ο λύκος δεν βοηθάει το βοσκό στο άρμεγμα. Γιατί αυτή είναι η φύση του.

Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα, η πατρίδα αν θέλει ο Μίμης, είναι ακριβώς το αντίθετο. Δεν χρειάζεται εκκλήσεις αλλά αποφασιστικότητα. Το κράτος να παίξει το ρόλο του,και να απαιτήσει να εφαρμοστούν οι κανόνες. Οι ηθικοπλαστικές εξάρσεις μοιάζουν με μνημόσυνα. Έχουν ωραία λόγια αλλά ο άνθρωπος είναι νεκρός. Η μόνη ηθική απαίτηση και οικονομική μαζί, είναι να πληρώσουν αυτοί που φοροδιαφεύγουν, κλέβουν το κράτος, και βέβαια το ξεφτιλίζουν. Μετά πίνουν και ένα κοκτέιλ στην σύνοδο του ΣΕΒ κάνοντας δηλώσεις για “εθνικό” χρέος. Ναι υπάρχει Μίμη εθνικό χρέος. Να αλλάξουν οι ρόλοι. Να πληρώσουν Και μάλλον είναι αρκετά αυτά που ήδη χρωστάνε. Δεν χρειάζονται υποσχέσεις για νέες φοροαπαλλαγές, αλλά να λειτουργήσει το κράτος. Τώρα. Και μετά ίσως τους αγαπήσω κι εγώ

 koutipandoras.gr

Επιστολή-φωτιά Ανδρουλάκη στο Μαξίμου

Ελλάς Εγκλωβισμένων Ελλήνων Ευρωπαίων Εκβιαζόμενων Εκβιαστών

Του Μίμη Ανδρουλάκη

* Η ηγεσία του πυρήνα της Ευρωζώνης πριν ένα χρόνο μας έθεσε σε τελευταία ανάλυση το εκβιαστικό δίλημμα έναντι των δανείων: Η Ύφεση και Παγίδα του Χρέους ή άμεση στάση πληρωμών, χρεοκοπία και τελικά έξοδος από το ευρώ σε συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης, φτώχειας και χάους. Η δημοσιονομική προσαρμογή με τους προβλεπόμενους εξωπραγματικούς ρυθμούς δίχως πλέον τη δυνατότητα υποτίμησης του νομίσματος για γρήγορη ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, δίχως αντισταθμιστικά νομισματικά και επενδυτικά διεγερτικά, δίχως ένα πανευρωπαϊκό αναπτυξιακό «Σχέδιο Μάρσαλ», μοιραία οδηγεί σε βαθιά ύφεση, στην κατάσταση που όσο αγωνίζεσαι να μειώσεις το χρέος αυτό αυξάνει και μεγαλώνει επικίνδυνα το σχίσμα Βορρά – Νότου στην ευρωζώνη.

* Η ΕΚΤ, που κατά τα άλλα υπήρξε μέχρι σήμερα αρκετά υποστηρικτική, έθεσε άλλο εκβιαστικό δίλημμα: ή εγκαταλείπετε τις σκέψεις για μια οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του χρέους ακόμα και ήπια και συναινετική, ή κόβω την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες με ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα και συνεπώς σας οδηγώ άμεσα σε χρεοκοπία. Άλλωστε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση πρόφτασαν και δαιμονοποίησαν εκ των προτέρων ένα έγκαιρο συνολικό αναπρογραμματισμό του χρέους υπό την ομπρέλα του «Ταμείου Διάσωσης», πριν αυτό προσεγγίσει το κρίσιμο όριο του 150 – 170% του ΑΕΠ.

* Η Ελληνίδα Επίτροπος αποκάλυψε κατά λάθος τον εκβιασμό που κυοφορείται σε ορισμένους τουλάχιστον κύκλους της ευρωκρατίας: ή αποδέχεστε όλους τους όρους των δανειστών ή μεθοδεύουμε την έξοδο σας από το ευρώ. Πράγμα που ενίσχυσε τον αδικαιολόγητο πανικό των καταθετών.

* Τα κοινοβούλια και ίσως και η «αγανακτισμένη» κοινή γνώμη της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας μας υπαγορεύουν: ή δέχεστε μια εξουθενωτική λιτότητα ή δεν εγκρίνουμε το νέο δάνειο και συνεπώς σας οδηγούμε σύντομα στη χρεοκοπία.

* Ισχυρές ομάδες επιρροής στην Ελλάδα σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα θέτουν το εκβιαστικό δίλημμα: ή διατηρείτε άθικτα όλα τα δεδομένα και τις συνήθειες της εποχής της «φούσκας» των δανεικών και του χρέους-τέρας Φρανκεστάιν σε βάρος των κορόιδων ή ρισκάρουμε να προκαλέσουμε χάος και την άμεση χρεοκοπία της χώρας. Ενώ ύποπτα κυκλώματα συμφερόντων που μέσα στο χάος θέλουν να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ή επιδιώκουν να αγοράσουν φθηνά την Ελλάδα της δραχμής, με τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό αστόχαστα πριμοδοτούν τη χρεοκοπία της χώρας.

* Ο ηγετικός πυρήνας της κυβέρνησης που αγνόησε με επιδεικτική αλαζονεία όλες τις έγκαιρες προειδοποιήσεις κινδύνου και ξόδεψε πολύτιμο κεφάλαιο εμπιστοσύνης καθώς και η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης της οποίας η κυβέρνηση οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και τώρα τυχοδιωκτικά νοιάζεται μόνο να κάνει «ταμείο» εν μέσω χρεοκοπίας, αντί να πάρουν από κοινού μια ύστατη καταλυτική αξιόπιστη πρωτοβουλία για τη σωτηρία της χώρας, συνεχίζουν τα γνωστά προσχηματικά και μεταθέτουν το βάρος της ευθύνης των εξελίξεων αποκλειστικά στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ: ή υιοθετείτε άκριτα το εκάστοτε τσαπατσούλικο σχέδιο δίχως κανένα λόγο στην ακολουθούμενη διαπραγματευτική τακτική ή στις συνθήκες της ασταθούς ισορροπίας εντός και κυρίως εκτός της χώρας χρεώνεστε κάθε «στραβή», με ή χωρίς εκλογές, που μπορεί να ενεργοποιήσει την αλυσιδωτή αντίδραση της χρεοκοπίας με καταστροφικές συνέπειες για το βιοτικό επίπεδο του λαού μας, τη γεωπολιτική θέση της χώρας και την αναπόφευκτη βαλκανιοποίηση της.

Πλατείες: τελευταία ευκαιρία ή τελική πράξη του δράματος
Η αναμενόμενη, απρόβλεπτη για άλλους, απότομη ανάδυση του λαϊκού παράγοντα που κατακλύζει τις πλατείες, πέρα και πάνω από τις παλιές διαχωριστικές γραμμές, δίνει μια τελική ευκαιρία για τη μεταβολή του πολιτικού σκηνικού και αντικειμενικά θέτει το κλασσικό ερώτημα της Σφίγγας της Ιστορίας: υπάρχει μέσα σε αυτή τη σύγχυση και τον πανικό «κάποιος» - μια κυβέρνηση ευρείας εμπιστοσύνης – που να πει όλη την αλήθεια στο λαό; Να τον πείσει ότι στο κακό που μας «βρήκε» υπάρχει ένα πολύ χειρότερο κακό που μπορούμε να το αποφύγουμε όλοι μαζί και πως είναι προτιμότερο με αναλογικότητα και δικαιοσύνη να θυσιάσουμε τώρα κάτι για να μη χάσουμε αύριο τα πολλαπλάσια; Να εμπεδώσει την ασφάλεια στους καταθέτες και τους επενδυτές; Να επαναδιαπραγματευθεί σε κοινή θέα μερικά οριακά αλλά πολύτιμα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας σημεία της δανειακής συμφωνίας; Να εξασφαλίσει το νέο δάνειο ώστε να αγοράσουμε χρόνο μέχρι να γίνει εφικτός ο οριστικός πολιτικός διακανονισμός του χρέους, η συγκέντρωση και ο αναπρογραμματισμός του υπό την ομπρέλα του νέου «Ταμείου Διάσωσης» με παράλληλη έκδοση εγγυητικού ευρωομολόγου και συνεπώς η πολιτική αναδιάρθρωση του χρέους να σημάνει ταυτόχρονα ένα μεγάλο βήμα στην ίδια την πολιτική αναδιάρθρωση της ευρωζώνης. Υπάρχει; Ένα χρηματοπιστωτικό στοίχημα μπορούμε να το μεταστρέψουμε σε μεγάλο πολιτικό στοίχημα.

Η Ελλάδα θα μείνει τουλάχιστον μια πενταετία ακόμα εκτός των αγορών και συνεπώς πρέπει να δείξει αντοχή και καρτερία στο παιχνίδι της αναβολής και της αναμονής που υιοθέτησε η προβληματική ηγεσία της Ευρωζώνης. Δεν πρέπει, σε αυτό το παιχνίδι, να «σπάσουμε» πρώτοι από αυτοκαταστροφική ανυπομονησία. Η Ελλάδα, εφόσον είναι συνεπής με τις εύλογες υποχρεώσεις της, δεν είναι γυμνή από διαπραγματευτικά μέσα. Συνδέεται με δόγμα της αμοιβαίας «πυρηνικής» καταστροφής με την ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία. Αν την εγκαταλείψουν αβοήθητη, το χρέος της είναι πιο πολύ μεγάλο και η ενδεχόμενη χρεοκοπία της μπορεί να πυροδοτήσει τη «δεύτερη μεγάλη βουτιά» στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία. Αυτός ο υπονοούμενος «εκβιασμός» πρέπει να αιωρείται πάνω από τα διαπραγματευτικά τραπέζια.

Το σενάριο που ίσως φαίνεται να έχει καταλήξει η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης "πρώτα ψήφιση του Μνημονίου ΙΙ και μετά πολιτικές πρωτοβουλίες" δεν είναι πλέον βιώσιμο. Εδώ και τώρα πρέπει να αναληφθεί καταλυτική πρωτοβουλία και να αφαιρεθούν τα γελοία προσχήματα του Σαμαρά για πέντε μονάδες διαφορά στους φορολογικούς συντελεστές, που μέσα στην κατάσταση της γενικής αβεβαιότητας έχουν ασήμαντη έως μηδενική πρακτική σημασία για την ανάπτυξη, και να αντικατασταθούν οι δεκάδες φορολογικοί νόμοι με ένα σύντομο νόμο το πολύ 20 σελίδων με δέσμευση εφαρμογής του τουλάχιστον για μια δεκαετία. Επιτέλους οι πολιτικές ηγεσίες κάντε κάτι τολμηρό που να ξεπερνά τις πολιτικές πρακτικές των τελευταίων δεκαετιών. Διαφορετικά πάρτε το ρίσκο, εν μέσω κρίσιμων διαπραγματεύσεων στην Ευρωζώνη, ρευστοποίησης και αμορφίας των πολιτικών συσχετισμών, να οδηγήσετε άμεσα τη χώρα σε εκλογές με πραγματικές κι όχι μυθιστορηματικές προγραμματικές ατζέντες για τη σωτηρία και την επανεκκίνηση της χώρας.

Σύντομα θα γνωρίζουμε αν οι πλατείες της Ελλάδας που τις χαιρετίζουμε ολόψυχα θα είναι η μαγιά για μια ριζική ανανέωση του πολιτικού σκηνικού ή απλώς προαναγγέλλουν την τελική πράξη του δράματος μέσα από μια χαρούμενη διονυσιακή γιορτή αυτοκαταστροφής και συλλογικής αυτοκτονίας. Οι πλατείες γέμιζαν και το 1909-10 της εθνικής αναγέννησης αλλά γνώρισαν την κορύφωση του παραληρηματικού ενθουσιασμού τους και λίγο πριν την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτή η τραγωδία έχει παιχτεί κάμποσες φορές στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας.

Η "ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ" ΑΥΤΟΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ!! ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΑΡΙΩ Ο ΜΙΜΗΣ !! Μίμης: “Αν βγούμε από το Ευρώ θα χιμήξουν οι Τούρκοι”.

Μαζί με την Δαμανάκη ο αυτοεξευτελισμός για την γενιά του Πολυτεχνείου συνεχίζεται. Μια γενιά για την οποία η Ιστορία  και ο Ιστορικός  έχει φρικάρει με τα έργα της.

Μια γενιά που οδήγησε τους έλληνες στο να απαξιώσουν την προϋπάρχουσα ταυτότητα τους και κόψουν το ένα τους πόδι και τις ρίζες τους. Που μας οδήγησε στο να αποσυρθούμε από την προνομιακή μας περιοχή της μεσογείου και γενικά της κοντινής ανατολής. Μια περιοχή στην οποία κάνουμε μπίζνες και εξάγουμε πολιτισμό και επιρροή από την εποχή του Μ Αλέξανδρου, των ρωμαίων, και των βυζαντινών και μέχρι σήμερα.

Μια περιοχή  στην όποια  σήμερα (και πάλι μετά από αιώνες)  μετακινείται ο δυτικός καπιταλισμός. Μετακινείται  με χώρες υποδοχής του την Τουρκία  του 5% ανάπτυξη, και τα βαλκάνια (έκτος βεβαίως της Ελλάδος).

Μια περιοχή που μαζί με την μεσόγειο είναι ήδη Ιστορικό φιλέτο και στην οποία σύντομα χώρα μας θα κληθεί να “παλέψει”  για τα συμφέροντα άλλων. Των Αμερικανών, των Γερμανών, των Ρώσων ή των Γάλλων. Και θα παλέψει  δυνατά, μήπως έτσι μπορέσει να τσιμπήσει κάτι και για την ίδια,  κυρίως όμως για να κόψει την  φόρα της Τουρκίας που θα κάνει το δικό της παιχνίδι.

Και πάλι, όταν θα νικήσουν οι Αμερικανοί, θα μας «ξεβγάλουν» με ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και άντε το πολύ πολύ, μια επίσκεψη του φυλάρχου μας στον Πλανητάρχη,  με την οποία θα χαρούν οι ιθαγενείς για την σπουδαία μας σχέση.

Μια γενιά που αποχώρησε από παντού και βήμα βήμα έμαθε τις επόμενες γενιές  πώς το κυπριακό είναι (τελικά) θέμα των δυο κοινοτήτων, και ότι το αιγαίο (έλα μωρέ τώρα Εθνικιστή) έχει ψιλογκριζάρει…

Μια Γενιά χωρίς αυτοπεποίθηση που παρέμεινε οπαδός των Καραμανλήδων και των Παπανδρέου σε όλη της την ζωή. Που αναγνώρισε την αυθεντία, την πρόοδο, την σκέψη, και το δικαίωμα στην ηγεσία μόνο σε όσους έρχονταν απ έξω. Ψωνισμένοι με Χαρβαρντ και  London School of Economics και όχι με ΑΠΘ Μετσόβιο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Δημοκρίτειο ή το  Παν/μιο  Κρήτης

Πνευματικά υποτελείς…

Και μας έκαναν φτωχό συγγενή, μας κέρασαν χλεύη και ξεφτίλα, μας έκαναν βάρος της Ευρώπης για μια χούφτα ευρώπουλα και για να καλύψει τους μεταφυσικούς της φόβους.

Έφτιαξαν μια χώρα χωρίς αυτοπεποίθηση, χωρίς όραμα και σχέδιο, που έχασε σταδιακά τους όλους τους στόχους της.  Μια χώρα που βαδίζει σε βέβαιη εθνική καταστροφή οικειοθελώς, με μοναδικό της στόχο να μείνει στο ευρώ και μέρος της καταστροφής της  ως το τέλος. Η πρόταση του Ανδρουλάκη και της γενιάς του που κυβερνά, είναι να είμαστε μέσα στην φωτιά, στο πυρήνα του ηφαιστείου -αν έτσι μας πουν- και μονιασμένοι… καιόμενοι ολοσχερώς ότι και αν γίνει σε βάρος μας.  Διότι αν βγούμε από την φωτιά θα είμαστε μοναχοί…

Έφτιαξαν χώρα  που αποχωρεί από την γειτονιά στην οποία έρχονται επιτέλους οι δουλειές μια χώρα που  αυτοκαταστρέφεται χωρίς εθνικό δικό της σχέδιο.

Και τώρα που αρχίζουμε να μιλάμε και να αναθεωρούμε την στάση μας ψάχνοντας τα βασικά όπως: Μια νέα αφήγηση, ένα απλό σχέδιο για μια νέα πορεία,  ο Μίμης ο Ευρωσκοταδιστής εισβάλει για να μας πουλήσει φόβο με το  τούρκικο καντάρι.

“Αν δεν είμαστε στο Ευρώ θα μας την πέσουν οι Τούρκοι”

 Αντί να καθοδήγει  ή να κάνει κάνει αυτοκριτική. τρομοκρατεί  την σκέψη και το κόσμο. Αυτοεξευτελισμός. Όλο το σκεπτικό της γενιάς της ήττας του 1974 και όλων των επόμενων σε λίγες λέξεις.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Μ. Ανδρουλάκης κατά την τελετή για την επέτειο του Κινήματος του Ναυτικού κατά της χούντας από το κατάστρωμα του αντιτορπιλικού ”Βέλος” είπε για το ενδεχόμενο εξόχου απο το ευρώ

”Μα δεν θα επιστρέψουμε στο 2000 με την δραχμή – δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα”. ”Αν δεν βάλουμε γρήγορα ζώνη ασφαλείας στη χώρα, αν δεν κηρύξουμε εθνική συναγερμό, η επόμενη κυβέρνηση, ακόμα και αν έχει τους πιο πατριώτες από τους πατριώτες, δεν θα είναι ελληνική.

Σήμερα θα σας πω ότι δεν θα έχουμε επιστροφή στη δραχμή -θα το πω με μια υπερβολή- θα επιστρέψουμε στη ζώνη της Λίρας. Αλλά δεν θα είναι η Βρετανική Λίρα”…

Γιάννης Παπαϊωάννου,

Σε λίγο (έτσι που πάει το πράγμα...) θα μετακομίσει στην Ρηγίλλης ο Μίμης Ανδρουλάκης να επιτίθεται μαζί με τον Αντ. Σαμαρά στο μνημόνιο !!!

Σε λίγο (έτσι που πάει το πράγμα...)  θα μετακομίσει στην Ρηγίλλης ο Μίμης Ανδρουλάκης να επιτίθεται μαζί με τον Αντ. Σαμαρά στο μνημόνιο !!!

Άργησε να δει την προχειρότητα στην σύνταξη του μνημονίου που έγινε "στο γόνατο"  ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Αυτές οι διαπιστώσεις του  μετά την "απομάκρυνση από το ταμείο..." δεν λένε πολλά...

Το ψήφισε στην στην βουλή (ίσως χωρίς να το έχει διαβάσει κάν) και δεσμεύει την χώρα....

Και τώρα ;;;

Τώρα όλο και περισσότεροι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βλέπουν αυτά που φώναζαν όσοι έβλεπαν τι έρχεται , όλο και περισσότεροι καταθέτουν διαφωνίες ώς προς την δυνατότητα αυτού του κειμένου να επαναφέρει την χώρα σε τροχιά ανάπτυξης .

Και λοιπόν;;;

Το πολύ πολύ να "Ενοχληθεί το Μαξίμου"...

Αντιλογος

Τι νέο καταθέτει ο διεισδυτικός ΟΦΑλόγος Ανδρουλάκης;

Ένας Ανδρουλάκης, εξίσου απογοητευτικός μ' αυτόν των τελευταίων χρόνων, που έχει μετεξελιχθεί από ένα κοφτερό μυαλό με θέσεις που δεν δίσταζε να τις προτείνει, ανεξάρτητα από το κόστος τους και χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό του βόλεμα, σε διασκεδαστική ατραξιόν των συγκροτημάτων τύπου και υποστηρικτή (χωρίς αιτία) των πλέον καταστροφικών για την χώρα πολιτικών, παρουσιάζεται σήμερα με συνέντευξη που δίνει στο Βήμα.

Κρατώντας "πονηρές" διαφοροποιήσεις από την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική, αναφέροντας ότι δεν θα μπορούσε να μετέχει ....

" μιας κυβέρνησης αν δεν έχει συμμετάσχει στο “σενάριο”, στη “σκηνοθεσία” και στο “μάνατζμεντ".

Για την έξοδο από την κρίση και τις άμεσες προοπτικές βλέπει τρία σενάρια, χωρίς να τολμά να πάρει θέση και να ξεκαθαρίσει την αλληλοεξαρτώμενη και παγιωμένη συμπεριφορά του από τους μεγαλοαστούς φίλους του. Απλώς απεύχεται (καθαρά πολιτική η θέση του....) να συμβεί αυτό που δημιουργεί γενικότερο σκηνικό "Ημέρας Κρίσεως", όπως ως νέος Νοστράδαμος αποκαλύπτει.

Είναι λυπηρό να βλέπεις κάτι πρώην λαμπερά μυαλά να έχουν βολευτεί στην ματαιοδοξία των ευφυολογημάτων, στο ντριπλάρισμα των ιδεολογημάτων και στο εύκολο παρκάρισμα στο γήπεδο της ΟΦΑς (Όπου Φυσάει ο Άνεμος).

Για όποιους θέλουν να εντρυφήσουν στην εξυπνακίστικη συνέντευξή του ας ανατρέξουν στο Βήμα.

Ακτιβιστης

Ο ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Ο Μίμης Ανδρουλάκης στον Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και στον Alpha 989 δήλωσε ότι η κρίση στο ΠΑΣΟΚ είναι αποτέλεσμα της «ΑΥΤΙΣΤΙΚΗΣ εσωτερικής του αντιπαράθεση»ς.

«Δεν υπάρχει συνεννόηση στο ΠΑΣΟΚ και αντί να ασχοληθούν με τα υπαρκτά προβλήματα του Ελληνικού λαού ασχολούνται με τον μικρόκοσμο τους, όλες οι κινήσεις είναι εσωτερικής ενασχόλησης. Εγώ απέχω ,έχω να δω τον Γιώργο μήνες,…….. ανήκω στο Κοινωνικό ΠΑΣΟΚ … δεν ανήκω στα «άτομα» που ασχολούνται με τον μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ , είμαι αδιάφορος, ανήκω στο άλλο ΠΑΣΟΚ που το πρόσωπο του δεν βγαίνει προς τα έξω»