Οι επιστρατευμένοι καθηγητές που απέργησαν…

Τάκης Διαμαντίδης, Γιώτα Ιωαννίδου, Γιάννης Κυριακάκης, Άννα Μπαχτή, Σταύρος Τζιορτζιώτης

Οι Οιεπιστρατευμένοι καθηγητές που απέργησαν στις 13 Ιούνη, δεν το έκαναν με τη σιγουριά του δημόσιου υπάλληλου, γιατί αυτή δεν υπάρχει πια.

Ούτε  διεκδίκησαν να μην τους αυξήσουν τις ώρες εργασίας, γιατί τους απειλούσαν ότι αν απεργήσουν, θα τους  στερήσουν την εργασία πλήρως.

Άφοβοι δεν είναι. Στις τάξεις διδάσκουν πως ο άνθρωπος πάντα φοβάται το άγνωστο, που εγγυήσεις δεν έχει.

Σωφροσύνη όμως είναι να υπολογίζεις το φόβο και να προχωράς κι όχι να σε αλυσοδένει.

Οι καθηγητές απέργησαν στις 13 Ιούνη για την ελευθερία και την αγωνιζόμενη κοινωνία, δηλαδή για το συλλογικό εαυτό τους.

Για να δείξουν ότι οι μαύρες οθόνες από το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι μαύρες ημέρες της εξαθλίωσης του λαού μας, δεν μπορεί να είναι η ζωή μας.

Για να ζωντανέψουν την ιστορία που νεκρώνεται μέσα από τις σελίδες των βιβλίων και τη βουή της τάξης.

Η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ έστειλαν το μήνυμα. Η «ελεύθερη» αγορά τους, χρειάζεται σκλάβους για να ξεπεράσει την κρίση της. Θα την επιβάλλουν με κάθε τρόπο. Με τη σιδερένια μπότα του αυταρχισμού και της καταστολής, του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε», ισοπεδώνοντας κι αυτή την ανάπηρη δημοκρατία που μας κανοναρχούσε.

Γι αυτό λογαριάζουν να μας γυρίσουν στα σκοτάδια. Γιατί γνωρίζουν το φως που φωλιάζει στις καρδιές των ανθρώπων και το φοβούνται.

Οι καθηγητές όμως που απέργησαν, εμπιστεύονται αυτό το φως. Το βλέπουν στα μάτια των συναδέλφων τους και των μαθητών τους.

Ξέρουν ότι σε κάθε αγωνιζόμενο βήμα, κερδίζεται μια οργιά ουρανός για τους ανθρώπους. Για την αναμέτρηση που πλησιάζει με αστραπόβροντα, με πραγματικά «όπλα και πυρά» και μας αναγκάζει να βγούμε από το λαγούμι της (καταργημένης) ασφάλειας, αν θέλουμε να νικήσουμε σ’ αυτή.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει, παρά να δώσουμε τη μάχη για το ψωμί, την επιβίωση, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία, με την ακαταδεξιά του ανθρώπου που πεινάει. Για να δώσουμε στα παιδιά μας το ζεστό καρβέλι της ελπίδας, να ταΐσουν τα όνειρά τους

Σύντομη Περιγραφή: 

Τάκης Διαμαντίδης, Γιώτα Ιωαννίδου, Γιάννης Κυριακάκης, Άννα Μπαχτή, Σταύρος Τζιορτζιώτης

Οι επιστρατευμένοι καθηγητές που απέργησαν στις 13 Ιούνη, δεν το έκαναν με τη σιγουριά του δημόσιου υπάλληλου, γιατί αυτή δεν υπάρχει πια. Ούτε  διεκδίκησαν να μην τους αυξήσουν τις ώρες εργασίας, γιατί τους απειλούσαν ότι αν απεργήσουν, θα τους  στερήσουν την εργασία πλήρως. Άφοβοι δεν είναι. Στις τάξεις διδάσκουν πως ο άνθρωπος πάντα φοβάται το άγνωστο, που εγγυήσεις δεν έχει. Σωφροσύνη όμως είναι να υπολογίζεις το φόβο και να προχωράς κι όχι να σε αλυσοδένει.

Η πολιτική επιστράτευση και τα αμβλυμμένα μας πολιτικά αντανακλαστικά

Πώς μπορείς να λέγεσαι παιδαγωγός όταν καταδέχεσαι να επιστρέφεις στο σχολείο σου με ένα τέτοιο φύλλο πορείας παραμάσχαλα, με ένα τέτοιο ντροπιαστικό τεκμήριο υποτέλειας; Πώς μπορείς να εμφανίζεσαι με την ουρά στα σκέλια στους μαθητές σου, ηττημένος από ένα  χουντικής έμπνευσης κουρελόχαρτο, για να τους διδάξεις μετά από αυτά ήθος, τόλμη, δημοκρατία, ελευθερία σκέψης, πολιτική ελευθερία, ελευθερία εν γένει; [...] Για να το πούμε όσο πιο εμφατικά γίνεται: το μέτρο θα εξακολουθούσε να είναι όχι μόνο αντισυνταγματικό, αλλά και από κάθε άλλη σκοπιά απαράδεκτο, ακόμα κι αν οι διεκδικήσεις των απεργών ήταν εντελώς εξωφρενικές και αντικοινωνικές. [...] Αν η ομοσπονδία σου ή οποιοσδήποτε συνδικαλιστικός φορέας σου αποφασίζει κόντρα στα συμφέροντά σου και στη βούλησή σου, τότε ως συνδικαλιστική βάση αγνοείς την απόφαση και εγείρεις ταυτόχρονα ζήτημα εκπροσώπησης, πιθανότατα δε και καταστατικών αλλαγών· δεν πειθαρχείς!  
του Σπύρου Ραυτόπουλου

Το σύνθημα «είμαστε όλοι καθηγητές» ακούστηκε όμορφα, όπως έχουν ακουστεί πολλά ανάλογα συνθήματα συμπαράστασης σε απεργούς και διαμαρτυρόμενους πολίτες, ιδίως όταν αυτοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την επικίνδυνη αλαζονεία της εξουσίας.  Κάθε φορά που ένα κράτος κάνει επίδειξη αυταρχισμού καταφεύγοντας σε μέτρα καταναγκασμού και αναστολής ελευθεριών όπως η πολιτική επιστράτευση οφείλουμε να αισθανόμαστε όλοι το ίδιο θιγόμενοι και επιπλέον άκρως ανήσυχοι. Δυστυχώς δεν αισθανόμαστε όλοι έτσι και εν προκειμένω δεν φαίνεται να «είμαστε όλοι καθηγητές». Ακόμα χειρότερα, δεν είναι αληθινοί καθηγητές ούτε καν όλοι όσοι φέρουν τυπικά την ιδιότητα!

Είναι να απορεί κανείς με όσους δικαιολογούν το μέτρο της επιστράτευσης αποδεχόμενοι τις γελοίες δικαιολογίες που εκστομίζονται από την κουστωδία της συγκυβέρνησης και μηρυκάζονται από τμήμα της ενδημικής κομματικής και συνδικαλιστικής πανίδας· ιδίως με όσους από δαύτους διαθέτουν και την ιδιότητα του παιδαγωγού! Διότι πώς μπορείς να λέγεσαι παιδαγωγός όταν καταδέχεσαι να επιστρέφεις στο σχολείο σου με ένα τέτοιο φύλλο πορείας παραμάσχαλα, με ένα τέτοιο ντροπιαστικό τεκμήριο υποτέλειας; Πώς μπορείς να εμφανίζεσαι με την ουρά στα σκέλια στους μαθητές σου, ηττημένος από ένα  χουντικής έμπνευσης κουρελόχαρτο, για να τους διδάξεις μετά από αυτά ήθος, τόλμη, δημοκρατία, ελευθερία σκέψης, πολιτική ελευθερία, ελευθερία εν γένει;

Είναι θλιβερή κάθε απόπειρα υπεράσπισης  του προκλητικού αυτού μέτρου και απολύτως αφελής, αν όχι σκόπιμα αποπροσανατολιστική, κάθε συζήτηση -την ώρα αυτή- για τον χρόνο που επέλεξαν δήθεν οι καθηγητές να κάνουν την κινητοποίησή τους ή για το δίκαιο ή άδικο των διεκδικήσεών τους. Για να το πούμε όσο πιο εμφατικά γίνεται: το μέτρο θα εξακολουθούσε να είναι όχι μόνο αντισυνταγματικό, αλλά και από κάθε άλλη σκοπιά απαράδεκτο, ακόμα κι αν οι διεκδικήσεις των απεργών ήταν εντελώς εξωφρενικές και αντικοινωνικές. Ο εργοδότης (κράτος, ή ιδιώτης) μπορεί να συνομιλεί, να διαπραγματεύεται και να αποδέχεται ή να απορρίπτει αιτήματα και διεκδικήσεις, δεν έχει όμως δικαίωμα να επιβάλει αναγκαστική εργασία σε κανέναν, κατά την προσωπική μάλιστα άποψη του γράφοντα ούτε καν κάτω από ειδικές συνθήκες όπως αυτές που αναφέρονται στο ελληνικό σύνταγμα· αλλιώς οδηγούμαστε –έστω υπό όρους- σε καθεστώς δουλείας. Με άλλα λόγια το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης που ούτως ή άλλως βάσει του ισχύοντος συντάγματος σήμερα εφαρμόζεται εντελώς καταχρηστικά, θα έπρεπε να καταργηθεί εντελώς.

Το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμα εξεγερθεί κατά του αυταρχικού πολιτικού μας καθεστώτος είναι ούτως ή άλλως θλιβερό αν και ως έναν βαθμό ερμηνεύσιμο. Όμως η άμεση ή έμμεση αποδοχή μέτρων που παραβιάζουν όχι απλώς το σύνταγμα, τη λογική, και τα συνήθη όρια της πολιτικής δικαιοδοσίας των κυβερνώντων (η δημοκρατία ούτως ή άλλως έχει πάει περίπατο προ πολλού) αλλά πλέον στρέφονται και κατά βασικών ελευθεριών, θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει όχι μόνο το σύνολο των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων (κυρίως αυτούς) και των δημοσίων λειτουργών γενικώς, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Από σήμερα δεν έπρεπε να υπάρχει εκπαιδευτικός ή εκπαιδευόμενος ούτε καν στα νηπιαγωγεία, μέχρι τη στιγμή της απόσυρσης του μέτρου. Στην πραγματικότητα δεν έπρεπε να κινείται τίποτα. Κι όμως, όχι μόνο ανακοινώνεται ότι οι εξετάσεις θα γίνουν κανονικά, υπό την απειλή μιας επιστράτευσης που είχε μάλιστα προληπτικό χαρακτήρα(!), αλλά η συζήτηση περιστρέφεται ακόμα γύρω από τα αιτήματα των εκπαιδευτικών και για το πώς «ευτυχώς» αποφύγαμε τη διατάραξη της κοινωνικής μας γαλήνης εν καιρώ εξετάσεων.

Το ότι η κυβερνητική αδιαλλαξία και προκλητικότητα ενθαρρύνθηκε από πραξικοπηματικές αποφάσεις συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων, οι οποίες ενεργούν ως φερέφωνα των απολύτως αφοσιωμένων στο σύστημα κομμάτων της βουλής και οι οποίες αποφασίζουν κατά περίπτωση και κατά το δοκούν να γράψουν… δημοκρατικότατα στα παλιά τους παπούτσια τη βούληση της βάσης, αποτελεί μεν γεγονός, αλλά όχι και επαρκή δικαιολογία για το σημερινό πολιτικό κατάντημα. Δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες. Διότι σήμερα η βάση, εμφανίζεται και πάλι έτοιμη να πειθαρχήσει -πιθανότατα μάλιστα ανακουφισμένη λόγω αναστολής της απεργίας- σε μια απόφαση της ΟΛΜΕ που επιδεικτικά αγνόησε την υποτιθέμενη αντίθετη δική της βούληση! Αν η ομοσπονδία σου ή οποιοσδήποτε συνδικαλιστικός φορέας σου αποφασίζει κόντρα στα συμφέροντά σου και στη βούλησή σου, τότε ως συνδικαλιστική βάση αγνοείς την απόφαση και εγείρεις ταυτόχρονα ζήτημα εκπροσώπησης, πιθανότατα δε και καταστατικών αλλαγών· δεν πειθαρχείς!

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Η πικρή αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια ακόμα βαρύτατη ήττα. Αυτή δεν αφορά μόνο τους καθηγητές που ασφαλώς έχουν εν προκειμένω και την κύρια ευθύνη για την διόλου τιμητική αυτή υποχώρηση. Ηττημένοι είμαστε όλοι ως μέλη μιας προ πολλού ηττημένης κοινωνίας. Κι ας σταματήσουν επιτέλους όσοι θεωρούν εαυτούς προοδευτικά μέλη αυτού που αορίστως αναφέρεται ως «το κίνημα» (πάντα… προοδευτικό κι αυτό) τις ξεδιάντροπες κολακείες και τις πατερναλιστικές θωπείες στις συνδικαλιστικές βάσεις και στα εκλογικά σώματα! Σε όποια προοδευτική ομάδα και υποκατηγορία κι αν ανήκει κανείς, το να παριστάνει τον αισιόδοξο μια μέρα ντροπής σαν τη χθεσινή και τη σημερινή, μόνο και μόνο για να μην απογοητεύσει ή δυσαρεστήσει τους συναδέλφους του, τους συναγωνιστές του και… προπαντός τους υποψήφιους ψηφοφόρους του, δεν είναι μόνο ανειλικρινές και ανέντιμο· είναι και πολιτικά αναποτελεσματικό. Διότι το πιο απογοητευτικό δεν είναι η αρνητική έκβαση μιας μάχης που δόθηκε. Είναι το να μη δίνεται αυτή η μάχη. Είναι επίσης ότι δεν φαίνεται να συνειδητοποιούμε ποιο ακριβώς υπήρξε το χαμένο της διακύβευμα. Η αισιοδοξία για το ξεπέρασμα ενός προβλήματος δικαιολογείται μόνο από τη στιγμή που τουλάχιστον το πρώτο βήμα, εκείνο της διάγνωσης και ανάλυσης του προβλήματος σε όλες του τις διαστάσεις έχει γίνει επιτυχώς. Πώς είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι βρισκόμαστε στο σημείο αυτό, όταν ένα τόσο καίριο χτύπημα στα απομεινάρια της πολιτικής νομιμότητας όπως το μέτρο της επιστράτευσης, αντί να προκαλεί ήδη κατακλυσμιαίες αλυσιδωτές πολιτικές αντιδράσεις, εκτοπίζεται από τη πολιτική συζήτηση χάριν του «φλέγοντος» ζητήματος των πανελληνίων εξετάσεων και του δίκαιου ή μη των αιτημάτων των καθηγητών; Σήμερα δεν έπρεπε να συζητείται τίποτα άλλο εκτός από την αισχρή αυτή επίδειξη ολοκληρωτισμού, τίποτε άλλο  εκτός από το νέο και ιδιαιτέρως προκλητικό αυτό πλήγμα κατά της ελευθερίας. Κάθε άλλη σχετική με το εκπαιδευτικό ζήτημα συζήτηση, όφειλε να ξαναανοιχτεί μετά την οριστική και αμετάκλητη απόσυρση του μέτρου.

Έχοντας συνηθίσει να βιώνουμε σαν αποχαυνωμένοι τους αλλεπάλληλους αντιδημοκρατικούς εκτροχιασμούς των τελευταίων κυβερνήσεων της μπανανίας μας, και τις θλιβερές παραστάσεις των κοινοβουλευτικών μας θιάσων, τα αμβλυμμένα πλέον δημοκρατικά μας αισθητήρια και αντανακλαστικά μας εμποδίζουν να αναγνωρίσουμε και να αντιδράσουμε ακόμα και στα πιο επικίνδυνα πολιτικά ερεθίσματα, εκείνα που προοιωνίζονται τις πιο εφιαλτικές πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις.

Ελπίδα μπορεί να υπάρξει. Αλλά η γέννησή της θα συμπέσει με τη γέννηση του πολίτη, αυτής της θεμελιώδους πολιτικής οντότητας που θα οφείλαμε να είμαστε και δεν είμαστε ακόμα.  Η ελπίδα βρίσκεται μέσα στον καθένα μας, στη διάθεση και την ικανότητά μας για πολιτική σκέψη και δράση. Δεν βρίσκεται έξω από μας τους ίδιους, δεν μπορούμε να την εναποθέτουμε σε τρίτους.

ΠΗΓΗ

Μετά την επιστράτευση τί;

Τόση Συνταγματικότητα δεν αντέχει ούτε το Σύνταγμα... δείτε το όπως θέλετε, είτε ως πλατεία, είτε ως χάρτα. Η ουσία είναι πως διανύουμε περιόδους κατάλυσης κάθε έννοιας Δικαίου. Για όσους το αμφισβητούν, ας κάνουν λίγο υπομονή και ο χρόνος είναι αυτός που θα θέσει εκτός Δικαιοσύνης μία σειρά από Δικαστικούς λειτουργούς οι οποίοι, για λόγους που γνωρίζουν οι κυβερνώντες και οι ίδιοι, παίρνουν αποφάσεις αγνοώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Η αλαζονεία των εξουσιαστών και των υπάλληλών τους, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Επί δίκαιων αιτημάτων αρθρώνουν λόγο απαξιωτικό προς το λαό. "Θα πάρετε τα τέτοια μου" έλεγε ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Γιώργος Κυρίτσης πριν από λίγο καιρό σε εργαζόμενους και πέρασε στα ψιλά της ενημέρωσης. "Έπρεπε να με βλέπεις και να σκύβεις ρε, είσαι κότα, σου διόρισα την γυναίκα ρε..." έλεγε ο έτερος Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Σηφουνάκης μόλις την περασμένη εβδομάδα. Διαφάνεια δεν θέλατε; Την έχετε... σας τα λένε ανοιχτά, τώρα δεν υπάρχει κανένας ενδοιασμός, ή κρυφή αντζέντα! Τα παραδείγματα άπειρα μερικά εκ των οποίων θα βρείτε στο κείμενο "Επάγγελμα; Πολιτικός απατεών".

Όταν τα πράγματα φτάνουν στο απροχώρητο για να μπορούν να κρατηθούν με νομιμοφανή τρόπο στην εξουσία βάζουν ως προκάλυμμα την "Δικαιοσύνη" και μετά ανοίγουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Οργανισμοί Αναμορφωτηρίων) λίγο πριν να καταρρεύσει το σαθρό πολιτικό κατεστημένο τους. Οι δικαστικές αποφάσεις που βάζουν πλάτη στο κυβερνητικό έκτρωμα δεν είναι λίγες, τουναντίον είναι περισσότερες σε σχέση με το παρελθόν. Έχουμε φτάσει στο σημείο το ΣτΕ να μην αναγνωρίζει στον πολίτη καμία προσωρινή δικαστική προστασία σε πασιφανείς αντισυνταγματικές κυβερνητικές επιλογές. Προσωπικά δεν μου κάνει καμία απολύτως εντύπωση η απορριπτική απόφαση του Αντιπροέδρου του ΣτΕ Σωτήριου Ρίζου στο αίτημα για προσωρινή διαταγή της ΟΛΜΕ. Βέβαια το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αποταχθούν ατιμωτικά από το δικαστικό σώμα, και να στερηθούν τα συνταξιοδοτικά δικαιώματά τους, είναι αμελητέο προφανώς.

Πριν από λίγο ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Κωνσταντίνος Χρυσόγονος έγραψε στην προσωπική του σελίδα κοινωνικής δικτύωσης για την επίταξη των υπηρεσιών των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης:

"Η απόφαση του πρωθυπουργού για επίταξη των προσωπικών υπηρεσιών (πολιτική επιστράτευση) των εκπαιδευτικών της μέσης εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια των επικείμενων πανελλαδικών εξετάσεων παραβιάζει καταφανώς το άρθρο 22 παρ. 4 του Συντάγματος (απαγόρευση κάθε μορφής αναγκαστικής εργασίας). Η παραπάνω διάταξη επιτρέπει την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών κατ΄ εξαίρεση, σε περιπτώσεις οι οποίες δεν συντρέχουν σήμερα (πόλεμος, στρατιωτική επιστράτευση, κλπ). Η πρωθυπουργική απόφαση μνημονεύει αόριστα κινδύνους για την «υγεία των υποψηφίων» των πανελλαδικών εξετάσεων από την ενδεχόμενη αναβολή των τελευταίων (!), αλλά τούτο δεν συνιστά «ανάγκη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία» κατά την έννοια του άρθρου 22 παρ. 4, διότι είναι εμφανές ότι αφορά εντελώς εξαιρετικές και υποθετικές περιπτώσεις μεμονωμένων υποψηφίων. Το γεγονός άλλωστε ότι η κυβερνητική πρόθεση για αλλαγή επί το δυσμενέστερο των εργασιακών σχέσεων στη μέση εκπαίδευση εξαγγέλθηκε στις παραμονές των πανελλαδικών εξετάσεων αφήνει να εννοηθεί ότι η παραβίαση του Συντάγματος είναι προσχεδιασμένη. Ενδέχεται δηλαδή σκοπός των κυβερνώντων να ήταν εξαρχής να προκαλέσουν μια εξαιρετικά δυσάρεστη για μεγάλο αριθμό οικογενειών απεργιακή κινητοποίηση, ώστε να ακολουθήσει η πολιτική επιστράτευση και να περιβληθεί έτσι με κοινωνική αποδοχή ο κυβερνητικός αυταρχισμός. Δεδομένου μάλιστα ότι πρόκειται για την πολλοστή φορά που κηρύσσεται πολιτική επιστράτευση από την παρούσα κυβέρνηση, χωρίς τη συνδρομή των απαραίτητων συνταγματικών προϋποθέσεων, κινδυνεύουμε με εθισμό στην αντισυνταγματική εκτροπή."

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έγραφε, ακριβώς τα ίδια για την Πολιτική επιστράτευση και απεργία, στην Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου το 1986!!! Τί και αν στην διαδρομή και επί συμμετοχής του στις μετέπειτα κυβερνήσεις είχαμε επιτάξεις... τα ίδια δεν έλεγε άλλωστε και για το χαράτσι της ΔΕΗ; Ότι το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό, και ότι δεν νοείται η ΔΕΗ ως φορολογικός εισπρακτικός μηχανισμός... Επιστρατεύσεις μεταπολιτευτικά είχαμε αρκετές, δεν είναι νέο φαινόμενο. 1979 Τραπεζικοί υπάλληλοι, 1983 Οδηγοί και ιδιοκτήτες βυτιοφόρων, 1986 Χειριστές και ιπτάμενοι μηχανικοί της Ολυμπιακής Αεροπορίας, 1994 Οδηγοί λεωφορείων ΟΑΣΑ, 2002 Ναυτεργάτες, 2006 Ναυτεργάτες, 2010 Ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτίων, 2011 Υπάλληλοι καθαριότητας Ο.Τ.Α, 2013 Εργαζόμενοι στο Μετρό, 2013 Ναυτεργάτες και 2013 Καθηγητές μέσης εκπαίδευσης.

Μετά τις Δικαστικές Αποφάσεις έρχεται η "Μακρόνησος"... σαν χθες άλλωστε εγκαινιάζονταν ο Οργανισμός Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου. Είναι αυτά που φέρεται να αποκαλούσε, ο πολιτικός πρόγονος του Σαμαρά, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, σύγχρονους Παρθενώνες! Και είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν οι εκφραστές των "σύγχρονων Παρθενώνων", όταν ξεχύνεται μαζικά ο "νεοέλληνας" να πανηγυρίσει την επιτυχία του ΟΣΦΠ για την κατάκτηση του τροπαίου, και δεν βγαίνει να διαδηλώσει για τα όσα συμβαίνουν... Αντιπαράλληλα σε αυτό τον κόσμο των "νεοελλήνων" κινούνται και λιγοστοί άνθρωποι που πιστεύουν σε άλλου τύπου Παρθενώνες. Όπως ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λουί Παστέρ του Στρασβούργου και στο Κολέγιο της Γαλλίας στο Παρίσι, Ζαν Μαρί Λεν, που είχε τιμηθεί με Νομπέλ το 1987 "για την ανάπτυξη και χρήση μορίων με δομικές αλληλεπιδράσεις υψηλής επιλεκτικότητας". Σας παραθέτω αυτούσιο το λόγο του, σε συνέντευξη που έδωσε το 1997:

Για τους περισσότερους από εμάς η δουλειά σας, ο μοριακός προγραμματισμός, δεν έχει απτό νόημα. Δώστε μας έναν παραλληλισμό ώστε να μπορέσουμε να την κατανοήσουμε.

"Θα σας δώσω έναν ελληνικό παραλληλισμό. Πρόκειται για κάτι αντίστοιχο με το χτίσιμο του Παρθενώνα, αλλά με μια σημαντική διαφορά: υποθέτω ότι οι αρχιτέκτονες του Παρθενώνα έκαναν πρώτα τα σχέδια και στη συνέχεια οι εργάτες άρχισαν να κόβουν τις πέτρες και να τις βάζουν τη μια επάνω στην άλλη προκειμένου να υλοποιήσουν το σχέδιο, να φτιάξουν τον ναό. Στη δική μας περίπτωση κάνουμε τα σχέδια όπως και οι αρχιτέκτονες αλλά όταν φτιάχνουμε τις πέτρες τούς δίνουμε την πληροφορία που χρειάζονται ώστε να μπορούν να φτιάξουν τον ναό χωρίς την επέμβαση εργατών, βρίσκοντας κάθε μια τη θέση της. Με άλλα λόγια, δημιουργώντας μόρια τα οποία έχουν την πληροφορία που απαιτείται για την αυτοοργάνωσή τους μελετούμε τον τρόπο με τον οποίο τα μοριακά συστήματα αλληλεπιδρούν και αυτοοργανώνονται στον χώρο δημιουργώντας πολύπλοκες δομές, μοριακούς Παρθενώνες".

Και τι θα κάνετε με τους Παρθενώνες σας όταν θα είναι έτοιμοι;

"Προς το παρόν το μόνο που θέλουμε να κάνουμε είναι να καταλάβουμε πώς ακριβώς οι πέτρες μας αυτοοργανώνονται και ποιοι νόμοι διέπουν τις αλληλεπιδράσεις τους. Μετά θα σκεφθούμε τι μπορούμε να κάνουμε με τους μικρούς Παρθενώνες που κατασκευάζουμε. Δεν μας απασχολούν ιδιαίτερα οι εφαρμογές. Σε αυτό το στάδιο, το να κατανοήσουμε τις λεπτομέρειες είναι πολύ σημαντικό. Όσο για τις πιθανές εφαρμογές, θα μπορούσα να σας πω πάρα πολλές, όμως δεν θα ήταν παρά σενάρια επιστημονικής φαντασίας".

Εσείς ποιους Παρθενώνες υπηρετείτε; Τους Παρθενώνες του κου Ρίζου ή του κου Ζαν Μαρί Λεν;

Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Νομικά Ανάλατα/

Επιστράτευση καθηγητών - Χούντα είναι! Θα περάσει;;;

Η απάντηση  σε  αυτό  μπορεί  να υπάρχει στο 3λεπτο  video που  σας προσφέρει η  "Κλασσικοπερίπτωση":

ΟΛΜΕ: Ανοιχτό γράμμα προς τους μαθητές μας

Ανοιχτό γράμμα προς τους μαθητές δίνει στην δημοσιότητα η ΟΛΜΕ σχετικά με τον απεργιακό αγώνα.

 

Η επιστολή

 

Φίλε μαθητή/ φίλη μαθήτρια,

Θα ήθελα να σου εξηγήσω για ποιους λόγους αναγκαστήκαμε εμείς, οι καθηγητές σου, να ξεκινήσουμε αυτό τον δύσκολο απεργιακό αγώνα. Αυτό βέβαια δεν είναι αρκετό. Θα ήθελα να μάθω κι εγώ τη γνώμη σου, ιδίως αν είναι διαφορετική από τη δική μου. Σου ζητώ όμως πρώτα να ......ξοδέψεις δυο λεπτά για να με ακούσεις. 

Σε συναντώ καθημερινά στην τάξη, ανταμώνουμε στους διαδρόμους και στις σκάλες, στη αυλή του σχολείου μας.  Με ενώνουν μαζί σου κοινές έγνοιες για το μάθημα της ημέρας, οι χαρές και οι λύπες της σχολικής καθημερινότητας.  Ακόμα κι αυτά που κάποιες στιγμές φαίνεται να μας χωρίζουν συχνά γίνονται αφορμή για να  συνδεθούμε στενότερα. 

Κάποιες φορές στο σχολείο κυριαρχεί η ένταση, οι κραυγές δυναμώνουν, οι παλάμες σφίγγουν, το βλέμμα αγριεύει. Θα έχει περάσει, ασφαλώς, από το νου σου ότι τις περισσότερες φορές αυτές οι συγκρούσεις έχουν τη ρίζα τους έξω από το σχολείο, στο σπίτι, στη γειτονιά, στην καθημερινή ζωή. Και υπάρχουν λόγοι γιʼ αυτό. Ιδίως στις μέρες μας, η επιβίωση συχνά γίνεται ένας καθημερινός εφιάλτης. 

Οι γονείς συζητούν ολοένα στο σπίτι για νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, για μεγαλύτερη φτώχεια, για το φόβο της απόλυσης. Οι μεγαλύτεροι φίλοι σου ομολογούν πόσο δύσκολο είναι να βρεις μια όποια δουλειά, κι ας έχεις ένα σωρό πτυχία. Μόνη διέξοδο βλέπουν στη μετανάστευση. Αλλά και συ ο ίδιος παρατηρείς το χαρτζιλίκι σου να  λιγοστεύει, το σπίτι σου μέρα τη μέρα να αδειάζει. Και την ίδια ώρα οι υπουργοί μας κάνουν λόγο για νέες περικοπές και νέα μέτρα, που σχεδιάζει να επιβάλει η τρόικα, ή για δημόσια περιουσία που πρέπει να ξεπουληθεί. 

Αυτά, φίλοι μαθητές, είναι προβλήματα που κι εμείς οι καθηγητές σας αντιμετωπίζουμε, όπως όλοι οι εργαζόμενοι. Ο μισθός μας μειώθηκε μέχρι το μισό, το διδακτικό μας ωράριο αυξήθηκε, οι συνθήκες εργασίας χειροτέρεψαν, οι διορισμοί νέων εκπαιδευτικών σταμάτησαν. Ταυτόχρονα, πολλά δημόσια σχολεία καταργούνται και συγχωνεύονται, άλλα δεν έχουν θέρμανση, εξοπλισμό, αίθουσες και εργαστήρια. Με τα τελευταία μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση, μπορούν να μας ξεσπιτώνουν και να μας στέλνουν από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη οποτεδήποτε, χωρίς να νοιάζονται πώς θα τα βγάλουμε πέρα με τέτοιους μισθούς. Μπορούν ακόμη να μας απολύουν με το παραμικρό.

Μετά από αυτά τα τελευταία μέτρα το ποτήρι ξεχείλισε. Πήραμε την απόφαση πως πια δεν πάει άλλο. Το ξέρουμε πως δεν είναι εύκολο να απεργούμε σε μέρες που κάποιοι από σας δίνουν κρίσιμες εξετάσεις για το μέλλον τους. Όμως δεν διαλέξαμε εμείς αυτή την περίοδο για να συγκρουστούμε, αλλά η κυβέρνηση, που προώθησε αυτά τα μέτρα. Ούτε είναι εύκολο για μας σε τέτοιες συνθήκες να στερηθούμε το μισθό μιας πολυήμερης απεργιακής περιόδου. Όμως, δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη διέξοδο. 

Στην τηλεόραση συχνά θα ακούς ότι τάχα η απεργία μας έχει στο στόχο της εσένα. Αυτοί που τα λένε αυτά έχουν κάνει ήδη την επιλογή τους. Πήγαν με εκείνους τους λίγους, που συνεχίζουν να κερδίζουν ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Είναι αυτοί που διαπομπεύουν τους γονείς σου και όλους τους εργαζόμενους σαν τους τεμπέληδες της Ευρώπης. Μην επιτρέπεις σʼ αυτούς να μιλούν στο όνομά σου.  Μην τους αφήνεις να σε χρησιμοποιούν σαν όπλο ενάντια στο δίκαιο αγώνα όλων μας για ένα καλύτερο μέλλον.

Σκέψου πως έχουμε ένα κοινό στόχο, που μας φέρνει από την ίδια πλευρά. Θέλουμε να βάλουμε τέρμα σε αυτή την πολιτική, που διαλύει τη χώρα, που καταστρέφει το παρόν και το μέλλον μας. Έχουμε επιλέξει να σταθούμε από την πλευρά του δίκιου και της αξιοπρέπειας. Και θα το κάνουμε, όσο περνάει από το χέρι μας. 

Δεν είναι μια εύκολη επιλογή. Αλλά, πίστεψέ μας, δεν υπάρχει άλλη λύση.

 

Ο καθηγητής/η καθηγήτριά σου

Μάιος 2013

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ!! ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΕΣΩ ΣτΕ "ΔΙΕΤΑΞΕ" ΤΗΝ ΟΛΜΕ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΤΟ ΧΑΚΙ!!

Με προσωρινή διαταγή που εξέδωσε, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε το αίτημα της ΟΛΜΕ για ανάκληση της απόφασης περί της επιστράτευσης των καθηγητών.

Γενικος ξεσηκωμος της ΔΑΚΕ εναντιον ΣΑΜΑΡΑ!!! (ΕΔΩ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥΣ ....ΤΟΥΣ ΠΗΔΑΕΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΟΠΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ..ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΩΝ ..ΑΙΣΧΟΣ!!!)

Συνάδελφοι ΔΑΚΙΤΕΣ

Στο ενδεχόμενο διαγραφής του ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ από τη Ν.Δ. προτείνω ομαδικές παραιτήσεις όσων ΔΑΚΙΤΩΝ είναι μέλη της Ν.Δ. μέχρι την επανένταξή του (αν εκείνος το θέλει)  στις τάξεις της παράταξης που αγωνίζεται  τόσα ...χρόνια. Πιστεύω ότι είναι στοιχειώδης πράξη συμπαράστασης προς τον άξιο συνάδελφο Νίκο Παπαχρήστο και μια δυνατή απάντηση σε πολιτικά ανδρείκελα τύπου ανεγΚεφαλογιάννη, που νομίζουν ότι έτσι υπηρετούν τη μεγάλη παράταξη του κοινωνικού φιλελευθερισμού που είχε ιδρυτή τoν Κ.Καραμανλή.

                                                                                                                                    ΚΑΚΩΝΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

       μέλος Δ.Α.Κ.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ και μέλος Ν.Δ.
---------------------------------------------------------------------------------

Σημείωση ιστολογίου: Δηλώνω ότι, το κείμενο του συναδέλφου με βρίσκει σύμφωνο και μάλιστα εκφράζω την απορία μου, αν η απαξία που εκδηλώνεται από το βουλευτή της Ν.Δ. Α. Γεωργιάδη προς τον κλάδο μας, εκφράζει τον συμπατριώτη μου πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά.

Ξέρω ότι η ΔΑΚΕ, ήταν είναι και θα είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ!

Όσο για τις... προειδοποιητικές βολές Κεφαλογιάννη περί διαγραφής, δεν αρμόζουν σε κόμμα που πρεσβεύει την ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος και πολύ περισσότερο τα αυτιά των ΔΑΚΙΤΩΝ, είναι απρόθυμα να ακούσουν τέτοιες απειλές, αφού εκπροσωπούμε και συναδέλφους που δεν είναι μέλη της Ν.Δ.

Σπύρος Κανελλόπουλος

Μαθηματικός
Στέλεχος της Δ.Α.Κ.Ε. Καθηγητών Δ.Ε. Ανατ. Αττικής

Είναι νόμιμη η επιστράτευση των εκπαιδευτικών;

Από ποιο νόμο υποστηρίζεται η επιστράτευση των εκπαιδευτικών από την πρώτη ημέρα απεργίας;  Όχι οτι η Χούντα χρειάζεται και νόμιμο πλαίσιο για να κάνει ότι κάνει, εξάλλου αν θέλει φτιάχνει ένα νομοθετικό μόρφωμα σε μια νύχτα, όπως το συνηθίζει άλλωστε να παραβιάζει νόμους, Σύνταγμα και Διεθνείς Συμβάσεις, και καθαρίζει! Το ζήτημα είναι οτι σε αυτή τη χώρα η απεργία πλέον έχει απαγορευτεί στην πράξη ολοκληρωτικά. Και τι θα κάνει λοιπόν η κοινωνία γι αυτό; Τι θα κάνουν οι υποψήφιοι των Πανελληνίων, που σε τέσσερα χρόνια θα είναι και αυτοί υποψήφιοι εργαζόμενοι; Τι θα κάνουν οι γονείς, που και αυτοί έχουν κάποια εργασία, στην καλύτερη περίπτωση; Θα επιτρέψουν να αποτελέσει προηγούμενο η επίταξη από την πρώτη κιόλας μέρα απεργίας, χωρίς να υπάρχει καν κίνδυνος για...

τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια, όπως λέει ο νόμος τους;

Προσέξτε το παρακάτω άρθρο του Αντώνη Ρουπακιώτη: "Η επιβολή αναγκαστικής εργασίας απαγορευόταν με την 105/1950 Διεθνή Σύμβαση Εργασίας, η οποία είχε ενταχθεί στο εθνικό μας δίκαιο με τον Ν. 2329/53 και εν συνεχεία με το Ν.Δ. 53/1974, μετά την ψήφιση δε του Συντάγματος 1975 και με βάση το άρθρο 28 παρ. 1 αυτού, οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους με νόμο υπερισχύουν από κάθε αντίθετη διάταξη νόμου".

Δεν είναι νόμιμη η πολιτική επιστράτευση
Αντώνης Ρουπακιώτης
24/02/2006

"Ι. Η πολιτική επιστράτευση κηρύχθηκε με την επίκληση των άρθρων 22 και 112 του Συντάγματος και του άρθρου 2 Ν.Δ. 171/1974. Το διάταγμα αυτό δεν έχει καταργηθεί μέχρι σήμερα, αλλά δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπως η απεργία των ναυτεργατών και αυτό γιατί εκδόθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας υπό την ισχύν του Συντάγματος 1952 με βάση τη Συντακτική Πράξη 1.8.1974, με σκοπό να αντιμετωπιστούν καταστάσεις μέγιστης ανάγκης της εποχής εκείνης, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνεται η απεργία.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι, ενώ ψηφίστηκαν μεταγενέστεροι νόμοι με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων ανάγκης (π.χ. άρθρο 2 Ν. 2641/1998), όχι μόνο δεν υπήρξε αναφορά στην αντιμετώπιση απεργιών με πολιτική επιστράτευση, αλλά, αντίθετα, με το άρθρο 16 Ν. 2936/2001 αντικαταστάθηκε το άρθρο 2 παρ. 5 Ν.Δ. 17/74 και ορίστηκε ότι ως "κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι κάθε αιφνίδια κατάσταση, που προκαλείται από \φυσικά\ ή άλλα \γεγονότα τεχνολογικά\ ή \πολεμικά\ και έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ή την απειλή δημιουργίας εκτεταμένων απωλειών - ζημιών και καταστροφών σε έμψυχο ή άψυχο δυναμικό της χώρας ή την παρακώλυση και διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας".

Και μόνη η ανάγνωση του άρθρου αυτού πείθει ότι δεν προβλέπεται η απεργία ως αιτία διατάραξης της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, όπως επικαλείται η κυβέρνηση, ώστε να δικαιολογεί τη λήψη της απόφασης αυτής.

ΙΙ. Εκτός από τους λόγους αυτούς μετά την έκδοση του παραπάνω Ν.Δ. 17/1974 ακολούθησε η ψήφιση του Συντάγματος 1975, με το άρθρο 23 του οποίου αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά με συνταγματικό κανόνα το δικαίωμα της απεργίας, και με το άρθρο 22 παρ. 3 \"Απαγορεύεται οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας\. Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών".

Έτσι μετά την ψήφιση του Συντάγματος 1975 το Ν.Δ. 17/74, στο μέτρο που, αναποτελεσματικά, επικαλείται αυτό η πρωθυπουργική απόφαση, ήταν ανίσχυρο με βάση και τα άρθρα 22 αλλά και 112 του Συντάγματος και τα οποία μάλιστα προς ειρωνεία επικαλείται η απόφαση αυτή. Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις επιβολής αναγκαστικής εργασίας, με την επιλογή της πολιτικής επιστράτευσης, πολύ περισσότερο δεν είναι επιτρεπτή αυτή ως μέτρο διευθέτησης κοινωνικών ανταγωνισμών, όπως το χρησιμοποίησε η κυβέρνηση στην περίπτωση των ναυτεργατών.

Σ’ αυτά προστίθεται ότι και πριν από τη ρύθμιση αυτή του Συντάγματος η επιβολή αναγκαστικής εργασίας απαγορευόταν με την 105/1950 Διεθνή Σύμβαση Εργασίας, η οποία είχε ενταχθεί στο εθνικό μας δίκαιο με τον Ν. 2329/53 και εν συνεχεία με το Ν.Δ. 53/1974, μετά την ψήφιση δε του Συντάγματος 1975 και με βάση το άρθρο 28 παρ. 1 αυτού, οι διεθνείς συμβάσεις από την επικύρωσή τους με νόμο υπερισχύουν από κάθε αντίθετη διάταξη νόμου.

Κατά συνέπεια και αν υποτεθεί ότι υπήρχε διάταξη νόμου που προέβλεπε τη δυνατότητα επιβολής αναγκαστικής εργασίας, από την ισχύ του Συντάγματος 1975 για την πρόσθετη αυτή αιτία είναι ανίσχυρη και έτσι απαγορεύεται αυτή με οποιαδήποτε μορφή.

Πηγή
http://kafeneio-gr.blogspot.gr/2010/07/blog-post_6385.html

Τι προβλέπει ο νόμος για την «επίταξη»

Σύμφωνα με τον νόμο 3536/2007:

Ως «έκτακτη ανάγκη» ορίζεται κάθε αιφνίδια κατάσταση, η οποία απαιτεί τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση αμυντικών αναγκών της χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από κάθε μορφής απειλούμενη φυσική καταστροφή ή ανάγκη, που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Έκτακτη ανάγκη, επίσης, είναι κάθε άμεση κοινωνική ανάγκη, που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία.

* Η επίταξη αποφασίζεται με απόφαση του πρωθυπουργού ύστερα από εισήγηση του αρμόδιου υπουργού. Η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών πραγματοποιείται με «Φύλλα Επίταξης Προσωπικών Υπηρεσιών» που εκδίδονται από τις οικείες αστυνομικές, λιμενικές ή και πυροσβεστικές αρχές και επιδίδονται από όργανά τους και όργανα της δημοτικής αστυνομίας, καθώς και από υπαλλήλους του Δημοσίου και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Από την επίταξη των προσωπικών υπηρεσιών απαλλάσσονται πρόσωπα που έχουν σωματική ή πνευματική αναπηρία ή άλλους λόγους υγείας, εφόσον αυτοί πιστοποιούνται με σχετική γνωμάτευση κλινικής δημόσιου νοσοκομείου.

* Όποιος καλείται να προσφέρει τις υπηρεσίες του ή ακίνητο ή κινητό πράγμα κατά τις διατάξεις του άρθρου αυτού και είτε αρνείται να παραλάβει το σχετικό φύλλο επίταξης είτε αρνείται ή παραλείπει να εκτελέσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την επίταξη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών.

Οπως αναφέρει το Νομοθετικό Διάταγμα 17/1974 «Περί Πολιτικής Σχεδιάσεως Εκτάκτου Ανάγκης», εφόσον απουσιάζει ο παραλήπτης του φύλλου πορείας, αυτό θυροκολλείται και αναλαμβάνει η Αστυνομία τον εντοπισμό του.

Πηγή
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=494756


Η περίπτωση της ΠΝΟ
Του Αλέξανδρου Αυλωνίτη
ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line
"Η" Online 8/5/2012 09:13

Η απειλή κινδύνου σε βάρος της δημόσιας υγείας, με έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων, καυσίμων, ειδών πρώτης ανάγκης, αποτελεί συνταγματικά επαρκή λόγο για επιβολή πολιτικής επιστράτευσης απεργών και δεν συνιστά συνταγματικά απαγορευμένη αναγκαστική εργασία.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι συνταγματική και νόμιμη η πολιτική επιστράτευση απεργών όταν γίνεται για να προστατευθεί η δημόσια υγεία σημαντικής μερίδας του πληθυσμού, ακόμα και όταν η επίταξη γίνεται για αόριστο χρονικό διάστημα, μεγαλύτερο από όσο είναι αναγκαίο.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ απορρίπτοντας αίτηση ακύρωσης της ΠΝΟ εξέδωσε ουσιαστικά μια απόφαση-«μπούσουλα» για τις πολιτικές επιστρατεύσεις με την οποία κατ' αρχήν θεωρεί νόμιμη την κήρυξη (στις 29-11-10) σε κατάσταση «πολιτικής κινητοποίησης» των πληρωμάτων της ΠΝΟ, ενώ παράλληλα κρίνει γενικά ως συνταγματικά ανεκτή την πολιτική επιστράτευση απεργών και την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, όταν πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάγκες άμυνας της χώρας, κοινωνικές ανάγκες από θεομηνία ή ανάγκες που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Αποκρούοντας τους αντίθετους ισχυρισμούς της ΠΝΟ, το ΣτΕ δέχεται ότι ο κίνδυνος να ελλείψουν φάρμακα, καύσιμα, είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, νερό, υγειονομικό υλικό, κ.λπ. από τους κατοίκους των νησιών, καθιστά δικαιολογημένο το μέτρο της πολιτικής κινητοποίησης (επιστράτευσης) και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί συνταγματικά απαγορευμένη αναγκαστική εργασία.

Περιορισμός
Η δικαστική απόφαση (1623/12) ανοίγει ουσιαστικά το δρόμο για να κριθούν νόμιμες τυχόν επιτάξεις στο μέλλον, αφού στην περίπτωση της διασταύρωσης και σύγκρουσης διαφόρων συνταγματικών δικαιωμάτων δέχεται ότι το δικαίωμα της απεργίας ουσιαστικά υποχωρεί όταν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Έτσι το ΣτΕ δέχεται πως στον κανόνα ότι η απεργία μπορεί μεν να περιοριστεί από το νόμο αλλά όχι και να καταργηθεί, εισάγεται συνταγματική εξαίρεση όταν απειλείται η δημόσια υγεία. Και τότε μπορεί να γίνει επίταξη των προσωπικών υπηρεσιών και των απεργών. Γίνεται μάλιστα ειδική αναφορά για τις επιχειρήσεις των οποίων η λειτουργία έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου.

Η Ολομέλεια δέχθηκε (κατά πλειοψηφία) ως συνταγματική την επιστράτευση για αόριστο χρόνο, σημειώνοντας ότι όταν εκλείψουν οι σχετικοί λόγοι μπορεί να ζητείται η άρση της από τους εργαζομένους. Αντίθετα, μειοψηφία 8 δικαστών από τον πρόεδρο του ΣτΕ Π. Πικραμμένο έκρινε ότι πρέπει πάντα να προσδιορίζεται συγκεκριμένος χρόνος επιστράτευσης (με δυνατότητα παράτασης) γιατί η επιβολή της για αόριστο διάστημα ισοδυναμεί με συνταγματικά απαγορευμένη αναγκαστική εργασία.
Κατά το ΣτΕ, το μέτρο δεν παραβιάζει διεθνείς συμβάσεις (για την εργασία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, κ.λπ.) όταν τίθεται σε κίνδυνο η διασφάλιση ζωτικών αγαθών και η υγεία. Το δικαστήριο απέκρουσε τους ισχυρισμούς της ΠΝΟ ότι δεν μπορεί να γίνει επίταξη όταν απειλείται η δημόσια υγεία, ότι η απειλή αυτή αφορά ενδημικές νόσους μόνο και ότι δεν αρκεί να πιθανολογείται, αλλά πρέπει να έχει επέλθει.
Η επίταξη που κηρύχθηκε την 7η μέρα της απεργίας (29-11-10) η οποία γινόταν μέχρι να υπογραφεί η ΣΣΕ, κρίθηκε δικαιολογημένη και συνταγματική από το ΣτΕ, καθώς προκύπτει επαρκώς ο κίνδυνος για την υγεία των νησιωτών από τη διακοπή των θαλάσσιων συγκοινωνιών. Έτσι απορρίφθηκε ο ισχυρισμός ότι διατάχθηκε κατάχρηση εξουσίας για να ματαιωθεί το απεργιακό δικαίωμα, ενώ κρίθηκε ότι αρκεί η απειλή της δημόσιας υγείας και δεν χρειάζεται να εξετασθεί και ο κίνδυνος διαταραχής της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της χώρας, τον οποίο επικαλείτο παράλληλα το Δημόσιο.

Πηγή
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=112860195


Η περίπτωση του Μετρό
tovima.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  24/01/2013 22:17

Δημοσιεύθηκαν το απόγευμα της Πέμπτης στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως οι πρωθυπουργικές αποφάσεις για την επιστράτευση των εργαζομένων στη ΣΤΑΣΥ και την επίταξη των πάγιων στοιχείων και του τροχαίου υλικού της Αττικό Μετρό.
Ειδικότερα, η πρώτη απόφαση του κ. Αντώνη Σαμαρά προβλέπει την «πολιτική κινητοποίηση των εργαζομένων στην ΣΤΑΣΥ ΑΕ και εξουσιοδότηση Υπουργών να προβούν σε επίταξη των υπηρεσιών αυτών, καθώς και της χρήσης των ακινήτων και κινητών της ΣΤΑΣΥ ΑΕ που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση του συγκοινωνιακού έργου».

Ο πρωθυπουργός επικαλείται την «επιτακτική ανάγκη αποτροπής των δυσμενών συνεπειών της παρατεινόμενης απεργίας των εργαζομένων στη ΣΤΑΣΥ ΑΕ (ΑΜΕΛ ΑΕ, ΗΣΑΠ ΑΕ και ΤΡΑΜ ΑΕ), που έχει προκαλέσει σοβαρή διαταραχή στην κοινωνική ζωή της χώρας, ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια τάξη και υγεία από την παρατεινόμενη μη δυνατότητα χρήσης των μέσων σταθερής τροχιάς».

Έτσι, κηρύσσονται «σε κατάσταση πολιτικής κινητοποίησης το σύνολο των εργαζομένων στην Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑΣΥ)» και εξουσιοδοτείται ο μεν υπουργός Υποδομών & Ανάπτυξης «να προβεί σε επίταξη των υπηρεσιών του συνόλου των εργαζομένων» στην ΣΤΑΣΥ) καθώς και να προχωρήσει «σε επίταξη της χρήσης του συνόλου των γραφείων, εγκαταστάσεων, δικτύου, τροχαίου υλικού και λοιπών ακινήτων και κινητών μέσων της ΣΤΑΣΥ ΑΕ, που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση του συγκοινωνιακού έργου», από
κοινού με τον υπουργό Οικονομικών.

Επίσης, καλούνται «να λάβουν κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο για τη διασφάλιση των δημόσιων αγαθών που κινδυνεύουν από την κατά τα άνω διατάραξη της ομαλής λειτουργίας της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της Χώρας».

Με άλλη απόφαση του κ. Σαμαρά παρέχεται η εξουσιοδότηση στους εν λόγω
υπουργούς «να προβούν σε επίταξη της χρήσης των ακινήτων και κινητών της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση του συγκοινωνιακού έργου».

Πηγή
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=494756

Από Κεράσια και Κρίνοι, μοντάζ Γρέκι

ΑΝ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΝΟΥΝ ΜΕ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ...Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΥΝΝΕΦΟ

Σ. Σταθόπουλος – Α. Τριανταφύλλου 
Αποφασισμένος ακόμα και να επιστρατεύσει τους εκπαιδευτικούς είναι ο πρωθυπουργός στην περίπτωση που αποφασίσουν να απεργήσουν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Στο Μαξίμου τονίζουν κατηγορηματικά πως «οι εξετάσεις θα διεξαχθούν ομαλά και αυτό δεν το διαπραγματευόμαστε» αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.
Συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά εκτιμούν πως η κυβέρνηση έχει την κοινή γνώμη με το μέρος της. «Κανείς δεν μπορεί να κρατά υπό ομηρεία χιλιάδες υποψηφίους και να παίζουν με τα όνειρα και τις αγωνίες τους» σημείωναν χαρακτηριστικά.
Στο Μαξίμου θα αναμένουν την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του ΔΣ της ΟΛΜΕ και την εισήγηση που θα κάνουν προς τις τοπικές ΕΛΜΕ και στην συνέχεια η κυβέρνηση θα λάβει τις τελικές της αποφάσεις. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον υπουργό Παιδείας και ενημερώνεται διαρκώς για όλες τις εξελίξεις. «Την ώρα που αρχίζει να σταθεροποιείται η οικονομική κατάσταση της χώρας, και φαίνεται φως στο βάθος του τούνελ, οι καθηγητές επέλεξαν να τραβήξουν το σχοινί» έλεγε στοReal.gr κυβερνητικό στέλεχος.
Ο υπουργός Παιδείας μετά τη συνάντηση με τους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ κάλεσε τους εκπαιδευτικούς να «βάλουν πλάτη» όπως είπε χαρακτηριστικά.
 

Άκαρπη συνάντηση

«Εκρηκτικό» ήταν το κλίμα που επικράτησε στη χθεσινή δίωρη συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας με το προεδρείο της ΟΛΜΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε αρκετές στιγμές της επικράτησε ένταση και οι τόνοι ανέβηκαν επικίνδυνα.
Οι εκπρόσωποι των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης τήρησαν ανυποχώρητη στάση έναντι των αιτημάτων της κυβέρνησης, να αποδεχθούν την αύξηση του ωραρίου απασχόλησης των εκπαιδευτικών κατά δυο ώρες ημερησίως, την απελευθέρωση των μεταθέσεων, αλλά και την απόλυση περίπου 10.000 αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που θα είναι άμεση συνέπεια της αύξησης του ωραρίου.
«Αν η κυβέρνηση μας ντύσει στο χακί, εμείς θα επιστρέψουμε στα σχολεία με ψηλά το κεφάλι» δήλωσε με νόημα ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Νίκος Παπαχρήστος μετά τη συνάντηση.
 

Τι πρότεινε το υπουργείο Παιδείας

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο υπουργός Παιδείας κατά τη διάρκεια της συνάντησης, δεν έκανε πίσω για τις υποχρεωτικές μετακινήσεις των εκπαιδευτικών, παρά μόνο υποσχέθηκε ότι θα προσπαθήσει να γίνουν όσο το δυνατόν λιγότερες μετακινήσεις.
Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ανακοίνωσε ότι θα διευρύνει τις αναθέσεις για να αξιοποιηθεί το εκπαιδευτικό προσωπικό, ενώ σε ό,τι αφορά τις ερευνητικές εργασίες υποστήριξε ότι αυτές θα κάνουν μόνο οι εκπαιδευτικοί που περισσεύουν.
Για τις προσλήψεις ο υπουργός Παιδείας φέρεται να ανακοίνωσε ότι το επόμενο σχολικό έτος θα προσληφθούν συνολικά 8.500 αναπληρωτές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, κυρίως μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, ενώ για την πρόσληψη μονίμων εκπαιδευτικών θα εφαρμοστεί η αναλογία 1:10.
Τέλος, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο Κων. Αρβανιτόπουλος φέρεται να ανακοίνωσε την καθιέρωση της αναλογίας 25 μαθητές ανά τμήμα +10%, δεδομένου ότι μέχρι τώρα ήταν στον «αέρα» καθώς αυτό προβλέπονταν με υπουργική απόφαση και όχι με νόμο.
Το προεδρείο της ΟΛΜΕ αποχώρησε από το υπουργείο Παιδείας φανερά ενοχλημένο λίγο μετά τις 8 το βράδυ. «Δεν λάβαμε σαφείς απαντήσεις στα συγκεκριμένα αιτήματα που θέσαμε στο υπουργείο Παιδείας, αντιθέτως για δυο ώρες ακούγαμε γενικολογίες» δήλωσε στο Real.gr μέλος του ΔΣ της ομοσπονδίας λειτουργών μέσης εκπαίδευσης.
Κρίσιμη συνεδρίαση της ΟΛΜΕ
Πλέον, το ενδιαφέρον στρέφεται στη σημερινή συνεδρίαση του προεδρείου της ΟΛΜΕ, που βρίσκεται σε εξέλιξη, προκειμένου να εξετάσει τη στάση των καθηγητών.
Ωστόσο δεν αναμένεται σήμερα η τελική απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι της απεργίας. Το προεδρείο της ομοσπονδίας σήμερα θα προτείνει τη μορφή της απεργιακής κινητοποίησης η οποία θα τεθεί στην κρίση των τοπικών ΕΛΜΕ οι οποίες θα συνεδριάσουν στις 15 του μήνα και οι οποίες θα εγκρίνουν ή όχι την πρόταση του προεδρείου για την μορφή των κινητοποιήσεων.
Η συντριπτική πλειοψηφία των παρατάξεων που συγκροτούν το προεδρείο τάσσονται υπέρ της απεργίας, αρχής γενομένης από τις 17 Μαΐου, πρώτη ημέρα των πανελλαδικών. Μόνο το ΠΑΜΕ έχει εκφράσει την αντίθεσή του προκρίνοντας 48ωρη απεργία δυο ημέρες πριν την έναρξη των εξετάσεων.
ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ζητούν διάλογο και ψυχραιμία

Αναφαίρετο δικαίωμα των εκπαιδευτικών χαρακτήρισε την ενδεχόμενη απεργία το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, έθεσε προ των ευθυνών τους, τους εκπαιδευτικούς. «Η απεργία είναι αναφαίρετο δικαίωμα των εργαζομένων. Όμως τα προβλήματα και οι αδυναμίες του Υπουργείου στην προετοιμασία της επόμενης σχολικής χρονιάς, δεν θα πρέπει να οδηγήσουν τους εκπαιδευτικούς σε μια απεργία που θα θίγει το πιο ευαίσθητο κομμάτι της δοκιμαζόμενης κοινωνίας, τους μαθητές.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη επισημάνει τα προβλήματα στην στελέχωση των σχολείων για την επόμενη χρονιά και έχει ζητήσει από τον Υπουργό να ανακαλέσει το σχέδιο Π.Δ. για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις το οποίο επιδεινώνει και δεν λύνει το πρόβλημα» ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο τομέας Παιδείας του κόμματος.
Επιζήμια χαρακτήρισε την πρόταση για απεργία μέσα στις πανελλαδικές η ΔΗΜΑΡ. Σε ανακοίνωσή της η Αγίου Κωνσταντίνου υποστηρίζει ότι η πρόταση για απεργία των εκπαιδευτικών μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις είναι επιζήμια για το κοινωνικό σύνολο και καταστροφική για το κίνημα των εκπαιδευτικών. Κάλεσε το υπουργείο Παιδείας και τους εκπαιδευτικούς να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο διαλόγου.
real.gr