1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων...
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»
Το email μας tolimeri@gmail.com
Η Γερμανία είναι μία από τις λίγες χώρες που εφαρμόζουν το σχετικό μέτρο στην αυστηρότερη ίσως εκδοχή του. Ο Χέριμπερτ Πράντλ, νομικός, αρχισυντάκτης του τμήματος εσωτερικής πολιτικής της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung επισημαίνει ότι «η πράξη έδειξε ευθύς εξαρχής πως όταν επεμβαίνει η αστυνομία και προσπαθεί να συλλάβει κάποιους κουκουλοφόρους η υπόθεση κλιμακώνεται και πως από την άποψη της τακτικής της αστυνομίας είναι αντιπαραγωγικό».
Πηγή:dw-world
Εμένα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου λένε: «τα παλικάρια δεν φορούν κουκούλες» και όντως έτσι είναι.
Τότε..... που οι τότε νομοθέτες νομοθέτησαν τον νόμο 4000 για να καταστείλουν το "γιαούρτωμα" και έδωσαν βήμα στο "λιντσάρισμα" του παραβάτη. 
Στην εποχή των "κουτσαβάκηδων" έκοβαν το μανίκι από το σακάκι του "περιθωριακού" για εκείνη την εποχή ατόμου, που χαρακτηριστικό της περιβολής του ήταν η ένδυση του σακακιού του,.... να είναι περασμένο το μανίκι του στο ένα χέρι και το άλλο μανίκι να κρέμεται στον ώμο του.
Στην εποχή του παππού Πάγκαλου μετρούσαν τις φούστες των γυναικών .
Η σύγχρονη δημοκρατία διέπεται από ένα σύνολο κανόνων, των οποίων η νομική και ηθική υπόσταση υπαγορεύει την περιφρούρησή της από κάθε ημιδογματικό καθεστώς.
Η κατά προσέγγιση τήρηση των κανόνων, με μια προαπαιτούμενη ελαστικότητα, συνιστά εχέγγυο για τη δημοκρατία ενώ η απόλυτη εφαρμογή τους αποτελεί ενεργό εκρηκτικό μηχανισμό φωλιασμένο στα θεμέλιά της.
Ο μείζων ρόλος της πολιτικής σ’ ένα δημοκρατικό καθεστώς συνεχούς λεπτής ισορροπίας χρήζει ιδιαίτερης κοινωνικής ανάλυσης, διότι η κάθε πολιτική επιλογή συνοδεύεται πάντα από παρεμβατικές κοινωνικές προεκτάσεις. Η επικινδυνότητα μιας πολιτικής θέσης να αναζωπυρώσει όλες τις εκδοχές ενός κοινωνικού προβλήματος και να αποδυναμώσει κάθε «πυροσβεστική», κατευναστική παρέμβαση, υποβόσκει σε περιόδους κρατικής ευημερίας και γίνεται ιδιαίτερα εμφανής σε περιόδους κοινωνικής αστάθειας.
Δυστυχώς, η παρερμηνεία μιας πολιτικής άποψης είναι πρόσφορη, εύπλαστη και εξαρτώμενη απόλυτα από το συγκυριακό κοινωνικό status, θετικοποιώντας, πολλές φορές, με σύνθετο τρόπο ένα απλουστευμένο αρνητικό γεγονός και το αντίστροφο. Με αυτό τον τρόπο παραθέτει, αφαιρετικά, στη συνείδησή μας τις λεγόμενες λύσεις εξαναγκασμού ως μονόδρομο κι εμείς, προσαρμοστικότατοι πλέον, προσπερνάμε αίφνης το στερητικό σύνδρομο της έλλειψης επιλογής.
Το «ιδιώνυμο της κουκούλας» αποτελεί απόβλητο των… κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση λανθασμένων πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης , με το ίδιο να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής ανεπάρκειας προς διαχείριση των οιωνδήποτε ανάρμοστων κοινωνικών φαινομένων.
Η ισχνή εφαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας από τους θεματοφύλακές της δεν ενισχύεται με τον εμπλουτισμό της από «αυτόδικες», «ετεροδημοκρατικές» προσθήκες, που απλά επιτυγχάνουν να σκιαγραφήσουν το κρατικό χάος, χωρίς να «συλλαμβάνουν» το ίδιο το πρόβλημα.
Οφείλω δε να τονίσω ότι, το κάθε κοινωνικό πρόβλημα λαμβάνει τερατογενείς διαστάσεις, όταν περιβάλλεται από κυβερνητική αναξιοπιστία και υποσυνείδητα αντιδρά, με αντανακλαστικό δυναμισμό, κατά των πολιτικά αδύναμων κυβερνώντων.
Συμπερασματικά, τα λάθη δε διορθώνονται με λάθη και τα κοινωνικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται κατασταλτικά. Πόσο δε μάλλον όταν οι καταστολείς είναι συνάμα και οι δημιουργοί τους.
Με την εφαρμογή κάθε «ιδιωνύμου» η κυβέρνηση ενδύεται το χιτώνιο του αυτόχειρα και ατυχώς βαυκαλίζεται από τις αναιδείς και άστοχες επιλογές της.
Μόνο που ετούτη τη φορά τα αντίποινα θα πάψουν να είναι δημοσκοπικά, αλλά ούτε και θα αντισταθμιστούν από τις υλακές των κυβερνώντων βουλευτών στα παραθυρόφυλλα μιας tv περισσών μισθοφόρων δημοσιογραφίσκων!
Εδώ ταιριάζουν απόλυτα τα λόγια του αξέχαστου Καζαντζάκη: Καλό είναι τ’ αρνί, μα σαν το ζώσουν οι λύκοι, καλύτερο είναι το λιοντάρι!
Από το pressmme.blogspot.com
"ΤΑ BLOGS ΤΡΟΦΟΔΟΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ"!
"Επιχειρησιακό σχέδιο ουσίας από την ΕΛ.ΑΣ." ζήτησε πριν από λίγο στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στον Real fm ο Νικήτας Κακλαμάνης. Ο Δήμαρχος Αθηναίων είπε πολλά απίστευτα. Εντόπισε τα προβλήματα της εγκληματικότητας σε τρεις άξονες. Στην ακατάσχετη λαθρομετανάστευση, στην παρουσία χρηστών ναρκωτικών ουσιών και στους κουκουλοφόρους. Παιδική και ιδιαίτερα αφελής η ανάλυσή του. Ανάλυση επιφανειακή που επιβεβαιώνει ότι ο Δήμαρχος δεν έχει αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος. Ζήτησε μάλιστα να ενισχυθεί το κέντρο πληροφοριών της Ασφάλειας. Ο Ν. Κακλαμάνης έκανε μάλιστα κάτι πολύ χειρότερο. Συμπεριέλαβε όλα τα blogs στους υπό διαμόρφωση χώρους που διακινούν ιδέες μεταξύ των κουκουλοφόρων! Δήμαρχε είσαι μεγάλος φελλός!
Γιάννης Παπαγιάννης
ΕΛΑΤΕ
Τα ψέμματα ΤΕΛΟΣ!Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του!
...«είναι η περιουσία μου!».... hggiken
