Πορτοσαλτε – Παπαδημητριου: Άκουσε κάποιος εισαγγελέας τι είπαν το πρωί στην εκπομπή τους;

…εάν όχι, καλά θα κάνουν να ακούσουν το ηχητικό. Διότι η καταγγελία τους ήταν άκρως σοβαρή και αμφισβητεί το κύρος της δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα, αφού οι δυο κύριοι έπλεξαν το εγκώμιο του υπόδικου Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, είπαν πως “ήθελε να τον κλείσει μέσα αυτή…

η – πως την λέγανε- Γεωργαντά!!

Δηλαδή η δικαιοσύνη που ασχολείται επισταμένα με τα έργα του κυρίου Γεωργίου και του έχει προσάψει βαρύτατες κατηγορίες, κάνει τα …θελήματα της Γεωργαντά;;;

Δεν θα πρέπει να επέμβει κάποιος λειτουργός της δικαιοσύνης για να δει εάν οι κύριοι δημοσιογράφοι έλεγαν την αλήθεια; Ποτέ δεν ξέρεις. Εάν όμως έλεγαν ψέμματα και η Ελληνική δικαιοσύνη δεν κάνει τα θελήματα της Γεωργαντά, δεν θα πρέπει να διερευνηθεί ο ρόλος τους και η σκοπιμότητα για την οποία υπερασπίζονται έναν πιθανότατα κακούργο; Ειδικά αυτές τις εποχές που βγαίνουν στην επιφάνεια πολύ περίεργα παιχνίδια δημοσιογράφων με την δικαιοσύνη υπέρ επιχειρηματιών;
olympia

Κι εσύ λάμπεις Μπάμπη μου !!!

Γραφει ο Διονύσης Τσακνής
Και λάμπεις διά των απόψεών σου, που είτε διατυπώνεις στις στήλες της εφημερίδας σου, είτε στο δελτίο ειδήσεων που συμμετέχεις καθημερινά. Και στις δύο περιπτώσεις, μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως, scripta manennt.
Διότι από τότε που υπάρχουν τα… “βίντεα” και ο προφορικός λόγος καταγράφεται.
Ναι λοιπόν, σ’ αυτό το δημόσιο “διάλογο”, είμαι αυτόκλητος μάρτυρας. Όχι υπεράσπισης βέβαια. Τι ανάγκη έχει η γραφίδα του φίλου και συντρόφου μου από υπερασπιστές.
Μάρτυρας είμαι και με την κυριολεκτική και τη μεταφορική έννοια της λέξης. Με τα μάτια μου διάβασα αυτά που έγραψες και με τα αφτιά μου σε άκουσα να τα λες. Και δεν ήμουν μόνος. Μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες μάτια και αφτιά μπορούν να το ισχυριστούν.
Και μαζί και με κάποια εκατομμύρια (ναι όπως το διαβάζεις) συνέλληνες, μάρτυρας κι εγώ (υπό την έννοια του θύματος -αν με εννοείς) αυτής της πολιτικής που με τόση θέρμη διαφημίζεις στις καθημερινές σου παρεμβάσεις.
Λάμπεις λοιπόν Μπάμπη μου και επομένως δεν μπορείς να αποφύγεις τους λαϊκούς χαρακτηρισμούς. Κι επειδή δεν μπορείς να βρίσκεσαι ταυτόχρονα σε δύο σημεία (εκτός κι αν έχεις ιδιότητες ηλεκτρονίου), στο studio του σταθμού σου για παράδειγμα και στο καφενείο της γειτονιάς ή στο καθιστικό του άνεργου ή του εργαζόμενου με το δεφτέρι των καθημερινών υπολογισμών ανά χείρας, σου λέω με κάθε ειλικρίνεια πως, ο χαρακτηρισμός καραγκιόζης είναι από επιεικής έως απαλός σα χάδι. Δε διανοείσαι τι ακούς!
Ευτυχώς βέβαια για σένα, δεν είσαι μόνος. Και κάποιοι άλλοι συνάδελφοί σου στην άλλη μεριά της Αττικής, ακούν τα ίδια και χειρότερα. Έτσι είναι και μην καμώνεσαι πως τάχα το αγνοείς. Μπορεί -και είμαι σχεδόν βέβαιος- οι παρέες σου και οι άνθρωποι που εμφορούνται με τις ίδιες με σένα απόψεις, να σε συγχαίρουν ή να σε χτυπούν φιλικά στην πλάτη για το θάρρος και τη ρηξικέλευθη τάχα αρθρογραφία σου .
Δεν ανήκουμε όμως στην ίδια Ελλάδα. Εμείς, καμιά δεκαριά εκατομμύρια δηλαδή, ανήκουμε στην Ελλάδα της κρίσης με τις γνωστές συνέπειές της κι εσείς (μια δράκα ανθρώποι) αυτοί που τη δημιουργήσατε ή (όπως στην περίπτωσή σου) αναλάβατε εργολαβικώς να υπερασπιστείτε δημόσια. Δικαίωμά σας (τρόπος του λέγειν). Και δικαίωμά μας και να σας κρίνουμε και να σας χαρακτηρίζουμε και να σας ανατρέψουμε σε τελευταία ανάλυση.
Κανένας δε σε στοχοποιεί. Αν όμως θεωρείς τον εαυτό σου στόχο, ψάξε στις δημόσιες παρεμβάσεις σου. Δες το διαζύγιο που έχεις πάρει απ’ τις καθημερινές αγωνίες ενός ολόκληρου λαού και πάψε να προκαλείς. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο είσαι υπερβολικά αντιπαθής.
Και για να τελειώνουμε. Δε νομιμοποιούμαι με κανένα τρόπο να απαντήσω εκ μέρους του ΚΚΕ. Σου λέω όμως, ως καθημερινός αναγνώστης του Ριζοσπάστη, πως είμαστε πάρα πολλοί, που αρχίζαμε την ανάγνωση της εφημερίδας απ’ την τελευταία σελίδα, όπου αρθρογραφούσε ο Νίκος Μπογιόπουλος.
Αυτά (προς το παρόν).

H χειρότερη κληρονομιά! ....το "Πολυτεχνείο" κε Μπάμπη μας ;

 

H  χειρότερη κληρονομιά! ....το "Πολυτεχνείο" κε Μπάμπη μας ; 

 

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" 17-11-1998

 H  χειρότερη κληρονομιά!

Tου X.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

H προσπάθεια ορισμένων, έστω και λίγων, να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα της μεγάλης αναμνηστικής εορτής του Πολυτεχνείου είναι συμπαθής. O πολιτικός εναγκαλισμός,  οι επισκέψεις επισήμων, οι καταθέσεις στεφανιών και η «ψιλοκοπάνα» από μια ακόμη ημέρα σχολείου έχουν προ πολλού χάσει το νόημά τους.  Όπως όμως και η ευκαιρία για δήθεν «επαναστατικό   χαβαλέ». Το ίδιο  βαρετή όσο και τυπική, είναι η προσπάθεια  όσων επιμένουν να αναζητούν το «πραγματικό  νόημα της εξέγερσης» ...........................................................................

 

 

Σημίτης ....θλιβερή εικόνα στο -πολυτεχνείο.

 

 

 

ΣΗΜ.

(Όπως ο εικονιζόμενος πρωθυπουργός π.χ  ....και τα αγαπημένα του πολιτικά τέκνα  ....ο Νίκος και η Μαρία ....του radio-station "εδώ πολυτεχνείο...." !)

Μήπως τελικά ....ο κ. Μπάμπης είχε δίκιο -έστω λίγο ..όσο πατάει η γάτα- ....κυρίως αν δούμε τα πράγματα από την σκοπιά του σήμερα ....δηλαδή της καταστροφής μας ....απότοκης των εγκληματικών ενεργειών ....και αυτού του σιναφιού.

Αναγνωστης

Μπάμπη, η κούνια που σε κούναγε ήταν πάντα κυβερνητική, με πόδια σαπισμένα….

— ΑΠΟ ΤΟΤΕ, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΡΕ ΜΠΑΜΠΗ ΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΗ ΤΥΧΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ…. ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΡΕ ΜΠΑΜΠΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΑΞΙΩΘΕΙΣ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΑΛΟΜΙΝΙΑ ΚΑΙ ΨΥΓΕΙΑ ΚΑΙ
ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΖΙΝΕΣ ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΕΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΣΤΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΝΤΕΛΑΛΙΖΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΑΤΣΟΥΝ «ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΑΣ Ο ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ» ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΓΥΦΤΟΦΕΡΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ….

— Και το λέω καλοθρεμένε μας και σοβαρέ φιλοχρυσαυγίτη, διότι έλαβα ανθύμια αθάνατα, που δεν επιδέχονται εμφισβήτηση και ένσταση καμία. ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΙ΄ ΕΣΥ ΡΕ ΚΟΠΡΙΤΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΦΡΕΣΚΑΡΕΙΣ ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΟΥ:
— ….δημοσιογράφος του Αλαφούζου και διευθυντής του ΣΚΑΙ – εξ-υπηρέτης των τραπεζών ….και στο Μαξίμου «κανοναρχών» !

— Με τόση εμπειρία σε «μεγάλες» αυλές και πόρτες ….αυτός, ρε σεις ….αυτός πρέπει να μας δουλεύει ψιλό γαζί ….αχ! βρε Αναστασία ….εσύ τα φταις!

— Τραπεζικός υπάλληλος -συνταξιούχος- είναι! Δεν είναι γραμμένος στην ΕΣΥΕΑ!

— Τα παρακάτω Μπαρμπανίκο είναι γνωστά ….αλλά ότι ο «ΜΠΆΜΠΗΣ ΉΤΑΝ ΣΤΟΝ ΞΕΝΟΦΏΝΤΑ ….ΙΔΙΑΊΤΕΡΟΣ ΕΠΊ ΤΟΥ ΤΎΠΟΥ» ….δεν νομίζω ότι το ήξερες. [ΦΕΚ 258 / 4 Δεκεμβρίου 1989 - πως πέρασαν τα χρόνια- υπογραφή "ΞΕΝΟΦΩΝ ΖΟΛΩΤΑΣ" ....ο Χειμερινός Κολυμπιστής!]

Έχω όμως ένα αναπάντητο -ακόμα- ερώτημα ….ψάχνω μανιωδώς ….όταν έφυγε ο BABIS από την Commercial…. -όπως κι” ο JOHN ο Skatziς και Etaira «Axthi Arouris»- ….πήρανε DAF (;) ….κι” αν ναι πληρώσανε τους φόρους(;) ….σύμφωνα με υπ” αριθ. 25/2011 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (http://attikanea.blogspot.gr/2012/02/blog-post_7509.html) ….έτσι για να μην «βαράει» ο Μάκαρος ο νυκτόβιος μόνον τον Τραγουδιστή -το καλύτερο παιδί- και τον Δικηγόρο του ΣΥΡΙΖΑ ….αυτοί βέβαια δεν έχουν διαφημίσεις να του δώσουν!

Αν ακούει κανείς εθνοπατέρας(;) ….ας επικοινωνήσει με το Tsoutsouneros.arvanitis.eu ….να του δείξουμε κατεύθυνση ….να πλακώσει τις ερωτήσεις ….και να ζέξει ούλη η χώρα!
[ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ]

Μπαρμπανίκο ….θα σου αφιερώσω το επόμενο τραγουδάκι ….μην με παρεξηγήσεις ….και μην μελαγχολήσεις καημένε….
http://www.greekmidi.com/songs/souyioul/astatamalakiasou.html
Από http://anti-ntp.blogspot.com/2011/03/blog-post_7468.html διαβάζουμε για τον μικρό ήρωα της σοβαρής Χρυσής Αυγής:

— Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Παπαδημητρίου, ο βραδινός απρόσκλητος προπαγανδιστής του ΔΝΤ, ήταν και παραμένει γνωστός με το προσωνύμιο «Χλωμό Πρόσωπο». Ο άνθρωπος παντός καιρού για κάθε αφεντικό, βασιλικότερος του βασιλέως που προκειμένου να σώσει το τομάρι του δεν διστάζει να καρφώσει, να διαστρεβλώσει, να συκοφαντήσει, να ρίξει λάσπη.

— Ο επί πολλά χρόνια κρατικοδίαιτος αλλά… ανεξάρτητος «δημοσιογράφος», που δεν έγινε ποτέ μέλος της Ενωσης Συντακτών, ξεκίνησε την καριέρα του το 1983 από το Γραφείο Τύπου του τότε αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κωστή Βαΐτσου, παρέμεινε για λίγο καιρό στο υπουργείο επί Κώστα Σημίτη και μετακόμισε στη συνέχεια στην Εμπορική Τράπεζα, σε οργανική θέση και επί διοικήσεως Αδαμάντιου Πεπελάση προήχθη στον βαθμό του διευθυντή. Από την Εμπορική μετατάχθηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος παραμένοντας δίπλα στον Λουκά Παπαδήμο επί σειρά ετών. Εν τω μεταξύ η σχέση του με τον Αδ. Πεπελάση τον οδήγησε στο συγκρότημα Λαμπράκη και συγκεκριμένα στο «Βήμα», όπου ξεκίνησε τη «δημοσιογραφική» του καριέρα, κατά τη διάρκεια της οποίας απογειώθηκαν οι πολιτικές του μεταλλάξεις, σύμφωνα πάντα με τις εκλογικές – κομματικές επιταγές, ενώ επί Βρανόπουλου πέρασε ένα φεγγάρι και από την Ενωση Ελληνικών Τραπεζών. Κάθε φορά που εναλλασσόταν η πολιτική εξουσία, ο Μπάμπης πηγαινοερχόταν από το «Βήμα» στην «Καθημερινή», από εκεί ξανά στο «Βήμα» και ξανά πίσω στην «Καθημερινή», όπου διέπρεψε κοντά στον Γιάννη Αλαφούζο. Διατηρώντας την οργανική του θέση στην Εμπορική, επί διοικήσεως Γιάννη Στουρνάρα, πιέστηκε να αρχίσει να δουλεύει για την τράπεζα όπου εξακολουθούσε να κατέχει θέση διευθυντού. Την ίδια περίοδο ήταν διευθυντής του οικονομικού τμήματος της «Καθημερινής» (στα μέσα και στα έξω δηλαδή) και προτίμησε να παραιτηθεί από την Εμπορική και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στη Eurobank, όπου προσελήφθη «πουλώντας» τα χρήσιμα κονέ του στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο πολιτικό σύστημα. Ούτε αυτό στάθηκε ικανό να αναχαιτίσει τις φιλοδοξίες του Μπάμπη, που τα παράτησε ξανά για να επιστρέψει στο συγκρότημα του Φαλήρου ως διευθυντής στον ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου. Από κει και πέρα διαπρέπει, στο κάρφωμα και στο γλείψιμο, από τους ελάχιστους που διασώθηκαν σε κάθε επιχείρηση-σκούπα του συγκροτήματος. Ο πρώην συνεργάτης Σημίτη ήταν ο πρώτος που τον κατηγόρησε δημόσια. Ο δήθεν αριστερός προοδευτικός έγινε ο σκληρότερος νεοφιλελεύθερος υμνητής του νεότερου καραμανλισμού, υμνητής του συστήματος Ρουσόπουλου, του Πάκη και των προστατευόμενων του Φαλήρου. Ε, και ο Ριρής αντάμειψε το αφεντικό του. Δωρεάν άδεια του έδωσε για τον σταθμό του και άπειρες κρατικές χορηγίες. Μία εξ αυτών το 2008-2009 από τον ΟΠΑΠ, ύψους 7 εκατ. ευρώ. Το παρατσούκλι (χλωμό πρόσωπο) κατ’ ουσία αντιπροσώπευε την πολλαπλή αντιφατικότητα των ρόλων που αναλάμβανε, πάντα σε σχέση με τη δράση του στα «μέσα σκοτεινά δωμάτια» της εξουσίας αλλά και την εμπλοκή του στο κυβερνητικό, πολιτικό και δημοσιογραφικό παρασκήνιο. Ο «νονός» του, ο παλαίμαχος αλλά αειθαλής Νίκος Νικολάου, όμως, ως έμπειρος παίκτης της πολιτικής και δημοσιογραφικής αγοράς αλλά και της οικονομικής «πιάτσας», είχε διακρίνει και ορισμένα άλλα πολύ αξιοπρόσεκτα χαρακτηριστικά που συγκέντρωνε πάνω του ο «βαφτιστικός» του.

Είναι γεγονός ότι μπορούσε να κάνει δίχως ενδοιασμούς και άλλες συναισθηματικές ενστάσεις «αστικού τύπου» τη βρόμικη δουλειά για τις κάθε φορά ανάγκες ή ψυχώσεις του εκάστοτε αφεντικού του… Και όλα αυτά,με την παλιά καλή συνήθεια της «στοχοπροσήλωσης»! Παρ’ όλα αυτά το όπλο της προσωπικής του ίντριγκας τον έχει οδηγήσει σε ένα καθεστώς ιδιότυπης απομόνωσης στην εφημερίδα με την οποία συνεργάζεται και στην οποία δεν του προσφέρεται επαρκής και προβεβλημένος χώρος για να αναπτύσσει τα «επιχειρήματά» του υπέρ του ΔΝΤ, όπως το κάνει καθημερινά με τη βοήθεια της κυρίας Κοσιώνη. Κάτι προφανώς γνωρίζει ο διευθυντής της «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς και φυλάει… Θερμοπύλες. Αλλωστε, όλοι οι άνθρωποι της αγοράς αναγνώρισαν και κατέγραψαν συμπεριφορές από την κοινή τους εμφάνιση με τονεπικεφαλής της MIG Ανδρέα Βγενόπουλο – ο ένας είχε συμπεριφορά δημοσιογράφου με αποστασιοποιημένη συμπεριφορά αντιμετώπισης του μονολόγου του δυναμικού επιχειρηματία, ο άλλος λειτουργούσε ως «κνίτης» σε διατεταγμένη υπηρεσία. Κάποτε το αντικείμενο του πάθους του ήταν το… Κόμμα. Μετά, τα αφεντικά και το…σεντούκι τους!
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

tsoutsouneros.arvanitis

Μπάμπης Παπαδημητρίου: Ο Αρτέμης Μάτσας του μνημονίου

πηγη

Ο Πορτοσάλτε συμβουλεύει τον Κασιδιάρη...

Μετά τον «λαγό» της Χρυσής Αυγής, τον Μπάμπη Παπαδημητρίου του ΣΚΑΪ, που πριν μια εβδομάδα αναρωτήθηκε γιατί να μη μετέχει...


...μια "σοβαρότερη" Χρυσή Αυγή σε συντηρητική κυβερνητική συμμαχία, ήρθε και η σειρά του έτερου Καππαδόκη, του Αρη Πορτοσάλτε που με τις «συμβουλές» του προς τους Χρυσαυγίτες ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων... 

Συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ φιλοξένησε στη ραδιοφωνική του εκπομπή τον Ηλία Κασιδιάρη, με αφορμή τη δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από το μέλος της Χρυσής Αυγής, Γιώργο Ρουπακιά. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Πορτοσάλτε απευθυνόμενος στον εκπρόσωπο Τύπου της Χ.Α. τον συμβούλευσε είπε: «Πρέπει να βρείτε τρόπο να μη σας πιάνουν στο στόμα τους».

Αυτή του η φράση ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, με τους χρήστες στο twitter να κατακεραυνώνουν τον δημοσιογράφο, ο οποίος απάντησε: «Συνεχίστε εσείς την προπαγάνδα, εμείς τη δημοσιογραφία»

H προπαγάνδα πάντως του ΣΚΑΪ καλά κρατεί: ξεκίνησε από τους Λυριτζηδοοικονόμους («Τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο») και συνεχίζεται με τους Μπάμπηδες και τους Ευαγγελάτους (χθες στην αντιφασιστική διαδήλωση έβγαλαν τίτλο ότι «αγανακτισμένοι κάτοικοι και πολίτες πετροβολούν τους διαδηλωτές»- αποδείχθηκε ότι... κάτοικοι και πολίτες ήταν παρακρατικοί και μυστικοί αστυνομικοί )

Δείτε και το βίντεο του infowar:

 


 Digital_image_processing_by takis_Vorini_Sept_2013

 

togreki μέσω zournalistas

“Η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία”. Του Στέφανου Κασιμάτη (συναδέλφου του κ. Μπάμπη Παπαδημητρίου, του κ. Άρη Πορτοσάλτε) από την Καθημερινή.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Οσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Χρυσή Αυγή – και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει -και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη- ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης, που όλοι το φοβούνται και κανείς δεν το αγγίζει· αυτό που σήμερα αποτελεί το βασικό εμπόδιο στη μετάβαση της χώρας από την εποχή των σοβιέτ με αστακομακαρονάδα (ελληνικό μοντέλο του σοσιαλισμού…) στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Η ανοχή της πολιτικής βίας, εφόσον ασκείται στο όνομα των ιδανικών της Αριστεράς από οιονδήποτε αυτόκλητο φορέα τους, είναι πια φαινόμενο τόσο σύνηθες στην κοινωνική και πολιτική ζωή ώστε σχεδόν δεν το προσέχουμε. Η κατάλυση της έννομης τάξης έχει φθάσει να θεωρείται στοιχείο της ελληνικής «ιδιαιτερότητας», όπως προτιμούμε να λέμε τη γραφικότητά μας. Σας θυμίζω σχετικώς μόνον μια σκηνή από την ιδιόμορφη αθηναϊκή καθημερινότητα – σκηνή την οποία όλοι έχουμε δει να εκτυλίσσεται μπροστά μας ξανά και ξανά: την τελετουργία της θραύσης των μαρμάρων, παρουσία της απαθούς Αστυνομίας, σε κάθε συλλαλητήριο που γίνεται με τη συμμετοχή αναρχικών κουκουλοφόρων.

Με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου τα τελευταία χρόνια, αλλά και χάρη στα αγαθά της παγκοσμιοποίησης, σχεδόν οι πάντες έχουμε πια διαμορφώσει εικόνα της ζωής στις αναπτυγμένες, ευνομούμενες ευρωπαϊκές χώρες, με τις οποίες μας κολακεύει τόσο πολύ να συγκρινόμαστε (και, φυσικά, να βρίσκουμε πάντα ότι εμείς υπερτερούμε…) Ας προσπαθήσουμε, παρακαλώ, να μεταθέσουμε στην εικόνα αυτή, που έχουμε αποκτήσει με τα ταξίδια στο εξωτερικό, τη σχεδόν «φυσιολογική» σκηνή της θραύσης των μαρμάρων και τότε θα καταλάβουμε πόσο βαθιά παράλογη είναι όχι τόσο η ασυδοσία των ακραίων εκφάνσεων της Αριστεράς (αυτοί βρίσκουν και τα κάνουν, σε τελευταία ανάλυση…), μα προπαντός η ανοχή του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας στις μορφές της βίας που επιλέγει κάθε φορά.

Ανεχόμαστε στελέχη ή ακόμη και βουλευτές του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζονται καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων από λαθρομετανάστες, να εμποδίζουν τη λειτουργία επιχειρήσεων που υφίστανται νομίμως (π.χ., το χρυσωρυχείο στην Χαλκιδική), να επιβάλουν με το ξύλο την υποχρέωση της απεργίας σε ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν. Επιτέλους, ας παραδεχθούμε ότι κάτι έχει πάει πολύ στραβά σε τούτη τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια της Μεταπολίτευσης! Ας το παραδεχθούν, μάλλον, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του αστικού κόσμου που τόσα χρόνια κάνουν τις κότες μπροστά στο φαινόμενο -πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων, όπως των Ν. Δένδια και Φ. Σαχινίδη- γιατί εμείς οι άλλοι το έχουμε καταλάβει προ πολλού. (Για ποιον λόγο νομίζετε εξαφανίσθηκε από την πολιτική εκείνος ο ανεκδιήγητος Παπουτσής;)

Και αν ώς τώρα ήταν ο φόβος που συγκρατούσε τους πολιτικούς, ας είναι καλά τα «λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες» και τα καμώματά τους, που δίνουν την ευκαιρία στον αστικό πολιτικό κόσμο να υπερβεί το δέος της εξ αριστερών «ιεράς αγανακτήσεως» και να αποδείξει ότι η δημοκρατία μπορεί να υπερισχύσει εκείνων που επιβάλλουν τη βία, είτε μαύρη είτε κόκκινη. Το έδειξαν τα γεγονότα στο πανηγύρι του Μεσολογγίου, ώστε να το μπορούν πια να το δουν καθαρά όσοι μέχρι πρότινος αναπαύονταν στις βολικές βεβαιότητες της Μεταπολίτευσης: το χρώμα της βίας δεν κάνει καμία διαφορά ως προς την ουσία της. Εξ ου και η υστερία με την οποία Δ. Παπαδημούλης και Ζ. Κωνσταντοπούλου αντέδρασαν στον εύστοχο συσχετισμό ακροδεξιάς και ακροαριστερής βίας που τόλμησε ο Φ. Σαχινίδης από το βήμα της Βουλής. (Παρεμπιπτόντως, η φουκαριάρα η Σ. Σακοράφα, που κάθεται συνήθως μπροστά από την κ. Κωνσταντοπούλου στα έδρανα της Βουλής, πρέπει να έχει πλέον κουφαθεί από τις τσιρίδες της Ερινύας του ΣΥΡΙΖΑ…)

Αν ο Σαμαράς εννοεί αυτά που έλεγε προεκλογικά, αν ο Βενιζέλος καταλαβαίνει ότι μόνον ως αστική σοσιαλδημοκρατία μπορεί να έχει μέλλον το ΠΑΣΟΚ και αν ο Κουβέλης πιστεύει στη διαφορά της δημοκρατικής Αριστεράς από την Αριστερά της βίας, ιδού η ευκαιρία κύριοι! Η Χρυσή Αυγή, χωρίς να το καταλαβαίνει, ανοίγει τον δρόμο για την επιβολή της νομιμότητας προς κάθε πλευρά: κουκουέδες, συριζαίους, χρυσαυγίτες – όλοι τους βλάπτουν τη δημοκρατία εξίσου.

Πρόκειται για ευκαιρία, την οποία η κυβέρνηση πρέπει να αξιοποιήσει, διότι είναι, τρόπον τινά, αναγκαστική. Αν την αφήσει ανεκμετάλλευτη, όχι μόνον θα έχει στερηθεί το κέρδος που μπορεί να αποκομίσει, αλλά η απραξία θα της επιφέρει ένα σοβαρό κόστος. Αν, δηλαδή, διαχωρίσει την καλή βία της άκρας Αριστεράς από την κακή της άκρας Δεξιάς, ενισχύει την οιονεί νομιμοποίηση της πρώτης και καλλιεργεί το έδαφος για την περαιτέρω εξάπλωση της δεύτερης. Ας μην κρυβόμαστε πια πίσω από το δάκτυλο της πολιτικής ευπρέπειας και ας κοιτάξουμε πού έχουμε φθάσει: στις παρέες σας, εκεί όπου μιλάτε ελεύθερα, πόσοι είναι εκείνοι που ευχαριστήθηκαν την προεκλογική μπούφλα που έφαγε η Λιάνα Κανέλλη από τον Ηλ. Κασιδιάρη, αλλά ντρέπονται ή φοβούνται να το πουν παραέξω; Η διαφοροποίηση αριστερής και δεξιάς βίας υπέρ της πρώτης θα τους κάνει να ξεπεράσουν την ντροπή ή τον φόβο που τώρα τους συγκρατεί. Εξάλλου, το διδάσκει και η Ιστορία: στη Γερμανία της Βαϊμάρης, τα Τάγματα Εφόδου του Ρεμ δεν ήλθαν μόνα τους, επειδή τα γέννησε η κρίση· ήλθαν παρέα με τις στρατιωτικοποιημένες μονάδες των κομμουνιστών. Τα δε Τάγματα Ασφαλείας στην Αργολίδα οι κάτοικοι τα υποδέχονταν με ζητωκραυγές, μετά το κύμα τρομοκρατίας που εξαπέλυσε ο ΕΛΑΣ το καλοκαίρι του 1943.

Αν λοιπόν η κυβέρνηση αδρανήσει μπροστά στην ευκαιρία που της προσφέρεται τώρα από τη Χρυσή Αυγή, τότε κατρακυλάει στον δρόμο που χάραξε ο Πάκης, τον Δεκέμβριο του 2008. Γι’ αυτό, άλλωστε, τον χειροκροτούσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, αλλά φοβάμαι ότι ο ίδιος δεν το αντελήφθη. Εκτός, βέβαια, αν ως Καλαματιανός διανοούμενος που βλέπει βαθιά στο μέλλον (το δικό του μέλλον), προετοιμάζεται για να γίνει κάποτε βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, όχι στο κοντινό μέλλον· μιλούμε για μετά από τουλάχιστον καμιά δεκαπενταριά χρόνια, όταν ο Μανώλης Γλέζος θα έχει αρχίσει να κουράζεται…

Να και το λινκ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_16/09/2012_495776

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου αποκαλύπτει τα Συγκοινωνούντα Δοχεία

Ο πολιτικός αναλυτής Μπάμπης Παπαδημητρίου μιλά  στο παρακάτω video για μια πιθανή “σοβαρότερη” Χρυσή Αυγή μέλος μιας συντηρητικής κυβερνητικής συμμαχίας με την ΝΔ. Έτσι  αποκαλύπτει μια θεωρητική  “καβάτζα του συστήματος.
 

Θα μπορουσε άραγε ένα τμήμα της ΧΑ θα γίνει μνημονιακό και βρεθεί σε μια κυβέρνηση  της ΝΔ και του Σαμαρα-Στουρνάρα-Βενιζέλου με  αντάλλαγμα κάποιους υπουργικούς θώκους, υπουργικές Μερτσέντες,  προνόμια και ασυλία;

Μέσα από τις δημοσκοπήσεις μπορούμε εύκολα πια να αντιληφθούμε  τα δυο πολιτικά Συγκοινωνούντα Δοχεία. Σε επίπεδο ψηφοφορων όσο χάνει η ΝΔ το κερδίζει η ΧΑ  και  το αντίστροφο.  Όμως ο Μπάμπης εδώ μας προϊδεάζει να αναμένουμε και μεταπηδήσεις “Υπευθύνων στελεχών”  μεταξύ των δοχείων.

Στελέχη που θα ξεπεράσουν την διαίρεση μνημόνιο αντιμόνιο…

Ποιους  άραγε να έχει κατά νου;

papaioannou

Ο κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι "δύναμη" ....κεντροαριστερή και κεντροδεξιά !

Σχετικό άρθρο:

 [ Ο Στουρνάρας, οι παράγοντες και ο …συντονιστής Χαράλαμπος (κατά κόσμον Μπάμπης) Παπαδημητρίου! ]

 

1. Περιμένοντας τον κ. Μπάμπη Παπαδημητρίου  ....προετοιμάζονται τα "χαϊβάνια" ....και μελετούν τα χαρτιά τους  ....μην τους πιάσει αδιάβαστους....

2. Με τον κ. Μπάμπη Παπαδημητρίου ....τι κουνάς την χέρα σου ρε "σύντροφε" ;

 

 

Εποχή Σημίτη ....αλήθεια από που αντλούσε τόση πολιτική δύναμη και εξουσία ο κ. Μπάμπης Παπαδημητρίου;

Μα φυσικά από την "KATHI" του κ. Αριστείδη....

 

 

ΟΨΌΜΕΘΑ ΠΡΟΣΕΧΏΣ:

-Την επίσκεψη του πρωθυπουργού Σημίτη στα γενέθλια της  "KATHI".

-Την επίσκεψη αβροφροσύνης του κ. Λουκά στα γραφεία της "KATHI".

Καταδίκη του ΣΚΑΙ και του Μπάμπη Παπαδημητρίου

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά έκανε δεκτή την αγωγή του Νίκου Χατζηνικολάου κατά του ΣΚΑΪ και του Μπάμπη Παπαδημητρίου, καθώς επιχείρησαν να τον παρουσιάσουν ως δήθεν μέτοχο του ALTER και αφερέγγυο επιχειρηματία. Ο ΣΚΑΙ υποχρεώνεται να επανορθώσει και να μεταδώσει την περίληψη της δικαστικής απόφασης.
Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται:

Επίσης το Δικαστήριο υποχρεώνει το ΣΚΑΪ εντός 15 ημερών από την επίδοση της απόφασης, να μεταδώσει από το κεντρικό του δελτίο ειδήσεων «Τα Νέα του ΣΚΑΪ 21.00», περίληψη της συγκεκριμένης απόφασης:

Πηγή: www.enikos.gr

Μπάμπηδες

Άκουσα σήμερα τον σοφό κύριο Μπάμπη να αποκαλύπτει στο ενημερωτικό μεσημεριανάδικο του ΣΚΑΪ την «απόλυτη αλήθεια» για το πρόβλημα της Ελλάδας. «Είμαστε κυρίως αντιμέτωποι με τον κακό μας εαυτό και λιγότερο με τα οικονομικά», αποκάλυψε ο κύριος Μπάμπης. Μάλιστα κυρίες και κύριοι! Το πρόβλημα δεν είναι δημοσιονομικό, τραπεζικό, πανευρωπαϊκό ή παγκόσμιο. Είναι πρόβλημα προσωπικότητας. Το πρόβλημα, για μία ακόμη φορά, είμαστε εσύ κι εγώ, εμείς! Ποτέ αυτοί!

Στην ερώτηση δε, «αν ήρθε η ώρα να πει η ελληνική πλευρά και κάποιο όχι στους τροϊκανούς», ο σοφός κύριος Μπάμπης απάντησε εξηγώντας στο πόπολο ότι «η ελληνική πλευρά, σε αντίθεση με το τι νομίζουν οι πολλοί, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να λέει όλο “όχι” κι όταν λέει “ναι”, το κάνει για να απαλλαγεί από τους εκπροσώπους της τρόικας…».

Εμείς, οι πολλοί, μπορεί δηλαδή να νομίζουμε ότι 1.500.000 άνεργοι, χιλιάδες κλειστές βιοτεχνίες και επιχειρήσεις, η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, η κατάργηση συμβάσεων, οι 4.000 αυτοκτονίες, η συρρίκνωση μισθών και συντάξεων οφείλονται στα διαρκή «ναι» των ελληνικών κυβερνήσεων προς την τρόικα, αλλά κάνουμε λάθος! Όλα αυτά συμβαίνουν επειδή οι ελληνικές κυβερνήσεις λένε διαρκώς «όχι». Απίστευτο ε; Κι όμως, εμείς οι πολλοί, απλώς βιώνουμε λανθασμένα αυτό που… βιώνουμε. Γι’ αυτό ο κάθε σοφός Μπάμπης, μας διορθώνει ώστε να το βιώσουμε σωστά.

Διότι όπως είπε ο κύριος Μπάμπης, «έχει γίνει σαν ποίημα αυτό το “να γίνει καλύτερη η θέση αυτών που δεν αντέχουν πλέον”. Θέλω να πω ότι αυτοί που δεν αντέχουν είναι βασικά εκείνοι που δεν άντεχαν μέχρι το 2009 τους οποίους τότε δεν τους προσέχαμε επαρκώς, πάντα ήταν ένα 20% και τώρα το 20% έχει γίνει 30%, αλλά είναι οι ίδιοι. Και πάλι όμως δεν ασχολούμαστε μαζί τους. Η αντίδραση και η συζήτηση, δυστυχώς και όσα λέει σχεδόν ολόκληρη η αντιπολίτευση, αφορούν όχι σε αυτούς τους φτωχούς που τους είχαμε και πριν αλλά τώρα έγιναν περισσότεροι, αλλά σε αυτούς που βέβαια έχουν χάσει πολλά, αλλά εξακολουθούν να έχουν αρκετά και που δε θέλουν να χάσουν άλλα και κυρίως δεν θέλουν να χάσουν προνόμια».

Εδώ, γίνεται ακόμη σαφέστερο ότι εμείς οι πολλοί ζούμε εντελώς εκτός πραγματικότητας, ενώ οι σοφοί κύριοι Μπάμπηδες βλέπουν το θέμα στην ουσία του. Τουτέστιν, χεστήκαμε για τους φτωχούς, καθότι προϋπήρχαν πριν το 2009 κι απλώς τώρα έγιναν κάπως περισσότεροι. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τους σοφούς κύριους Μπάμπηδες είναι αυτοί οι αχάριστοι μωρέ που έχασαν πολλά, αλλά δε θέλουν να χάσουν κι άλλα ή και όλα, ώστε να προστεθούν στους προ του 2009 φτωχούς για να τελειώνουμε οριστικά με τη μεσαία τάξη.

Κι αντί αυτοί οι αχάριστοι να θυσιαστούν αδιαμαρτύρητα ώστε να επιστρέψουμε στις παλιές καλές ξεκάθαρες εποχές των πλούσιων και φτωχών, των σκλάβων και αφεντάδων, διαμαρτύρονται επειδή θέλουν να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, όπως ας πούμε την πρόσβαση στη Δημόσια Υγεία και τη Δημόσια Παιδεία.

Αλήτες, παιδί μου. Γαϊδούρια! Βολεμένοι αντι-μνημονιακοί. Τεμπέληδες αριστεροί που δε σέβονται τον μόχθο του τραπεζίτη. Εν ολίγοις, οι σοφοί κύριοι Μπάμπηδες, επιθυμούν να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση ακόμη πιο πιστά τις εντολές των Μνημονίων. Και τι έγινε που το ΔΝΤ βγήκε και ομολόγησε το «λάθος» του για τον πολλαπλασιαστή; Σιγά το πρόβλημα. Βγήκαν οι σοφοί κύριοι Μπάμπηδες και είπαν ότι το «λάθος» αυτό μικρή σημασία είχε για την ύφεση.

Και τι έγινε που ενώ ο σοφός κύριος Μπάμπης απαιτούσε ακόμη πιο πιστή εφαρμογή των Μνημονίων, έβγαινε και πάλι το ΔΝΤ να ομολογήσει ότι «κάποιες από τις πολιτικές που επέβαλε στην αγορά εργασίας, είναι αμφιλεγόμενες και ενδεχομένως και λάθος»; Σιγά το πρόβλημα! Λάθος ξελάθος, οι σοφοί κύριοι Μπάμπηδες στηρίζουν την ελληνική κυβέρνηση στην προσπάθειά της να εφαρμόζει με υπευθυνότητα λανθασμένες πολιτικές.

Τι σημασία έχει αν όλο αυτό είναι ένας παραλογισμός; Πόση σημασία έχει αν εμείς, οι πολλοί, βιώνουμε βίο αβίωτο και αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτε δεν πάει καλά; Καμία εντελώς! Σημασία έχει ότι ο Σαμαράς είναι αισιόδοξος, ότι ο Βενιζέλος ως αρχηγός ενός σχεδόν ανύπαρκτου κόμματος ελέγχει το 80% του κρατικού μηχανισμού μέσω των διορισθέντων πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ σε καίριες διοικητικές θέσεις από τις οποίες δεν τολμάει να τους κουνήσει κανείς, ότι η ΔΗΜΑΡ θα βολέψει επιτέλους κάποιους δικούς της σε θέσεις διοικητών νοσοκομείων και ότι οι σοφοί κύριοι Μπάμπηδες θα συνεχίσουν να χειραγωγούν την τηλεοπτική κοινή γνώμη μιλώντας από τηλεοπτικούς σταθμούς που λειτουργούν δίχως άδειες και εκμεταλλευόμενοι εντελώς δωρεάν δημόσιες συχνότητες, δηλαδή δημόσια περιουσία.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση συνεχίζει να σώζει την Ελλάδα, μέσω της μνημονιακής ευλογίας του τόπου. Τα χειρότερα έρχονται.

Έγραψε ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ, μοντάζ Γρέκι

Εξώδικο του δημάρχου της Αλεξ/πολης κατά του “κύριου Μπάμπη”

Με εξώδικο ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Βαγγέλης Λαμπάκης απαντά στις συκοφαντίες του δημοσιογράφου του Σκάι, Μπάμπη Παπαδημητρίου (πιο γνωστός και ως “κύριος Μπάμπης”) για τα σχόλιά του αναφορικά με τις αντιδράσεις του δήμου κατά της εξόρυξης χρυσού σε περιοχή του ακριτικού Έβρου.
Η εξώδικος διαμαρτυρία έχει ως εξής:
“Αναφερόμενος σε μένα και στην αντίθεσή μου για την εξόρυξη χρυσού στο Πέραμα (λόγω του κυανίου, του αρσενικού και των επιπτώσεών τους στην ζωή των ανθρώπων, στο περιβάλλον, και στην αναπτυξιακή προοπτική της ευρύτερης περιοχής, με αντάλλαγμα λίγες θέσεις εργασίας “θανάτου”), είπε τα παρακάτω άκρως εξυβριστικά, συκοφαντικά και υποτιμητικά για το πρόσωπό μου:
“Η χώρα δεν είναι σε κατάσταση που να μπορεί να αποφασίζει ο καθένας μόνος του για το τί τον συμφέρει εκείνον. Διότι εγώ πάρα πολύ εύκολα, πάρα πολύ εύκολα και μπορώ να το κάνω τώρα, θα πω:
“Ο Δήμαρχος (αναφερόμενος στον Δήμαρχο Αλεξ/πολης) για να τα λέει αυτά προφανώς υπερασπίζεται κάποια άλλα οικονομικά συμφέροντα” και στην προσπάθεια του Νίκου Ευαγγελάτου, να διορθώσει το ατόπημα του πρώτου εξ υμών “Δεν μπορείς να το πεις αυτό, αυτό είναι λάσπη”, ο πρώτος εξ υμών εμμένει στην αποδόμησή μου λέγοντας “Δεν είναι καθόλου λάσπη. Είναι μια υπόθεση εργασίας”, αναφέρεται στο κείμενο της εξώδικης διαμαρτυρίας.
Στο ίδιο κείμενο σημειώνεται:
“Οι παραπάνω ισχυρισμοί του πρώτου εξ υμών ότι υπηρετώ άλλα οικονομικά συμφέροντα είναι ψευδείς καθ΄ ολοκληρία, αποτελούν συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του προσώπου μου (καθ΄ην αξία έχει ως άτομο και Δήμαρχος), ακυρώνουν την άποψη για την έντιμη και ακέραια ζωή μου ως ατόμου και ως θεσμικού, με θίγουν πολιτικά ως Δήμαρχο, αλλά προπάντων με ακυρώνουν ως ενεργό πολίτη στον κοινωνικό μου αγώνα επί 13 και πλέον χρόνια κατά των χρυσωρυχείων δηλαδή της επένδυσης που εάν υλοποιηθεί, θα θέσει σε κίνδυνο την ζωή μας και την ζωή των επομένων γενεών μιας μεγάλης γεωγραφικά περιοχής και θα δημιουργήσει αναπτυξιακή υστέρηση σε πολλούς άλλους παραγωγικούς τομείς και δράσεις.”
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Όταν ο Πέτρος ισοπέδωσε και ξεφτίλισε τον κυρ Μπάμπη του ΣΚΑΙ

Ο γνωστός πια στο πανελλήνιο για τις αντιλαϊκές του θέσεις, κυρ Μπάμπης Παπαδημητρίου του ΣΚΑΙ, θεώρησε ότι η ανάλυση επί των διεθνών θεμάτων είναι … τραπεζικό ρεπορτάζ και δημοσιοποίηση ή αναπαραγωγή των θέσεων τόσο της τρόικας εξωτερικού, όσο και της τρόικας εσωτερικού.
Έτσι διατύπωσε … κάποια ακατάληπτα σχετικά με το παράδειγμα της Βενεζουέλας και την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας της Λατινικής Αμερικής από τον Ούγκο Τσάβες, δείχνοντας να έχει παντελή άγνοια για την ιστορία και το περιβάλλον της χώρας, αλλά και για τους διεθνείς συσχετισμούς, αφού εντελώς επιδερμικά αναφέρθηκε στη σχέση Βενεζουέλας – Ιράν.
Ο εξαιρετικός δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου, απολύτως επαρκής σε ότι αφορά στην εικόνα που έχει για την Βενεζουέλα και κυρίως με επιχειρήματα και γνώση της πραγματικότητας της Λατινικής Αμερικής, ισοπέδωσε κυριολεκτικά τον κυρ Μπάμπη. Ο κυρ Μπάμπης (για να καταλάβει ο ελληνικός λαός ποιοι τον ενημερώνουν) προχώρησε σε σύγκριση 
του Ούγκο Τσάβες με την προδοτική ξενοκίνητη Χούντα των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα και τον δικτάτορα Παπαδόπουλο.
Δείτε το video που ακολουθεί και θα καταλάβετε.



πηγη

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ VS ΓΚΕΜΠΕΛΙΣΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Έχεις συνείδηση; Γίνε «καρφί» – Γίνε «σπιούνος»!

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 
Χωρίς εισαγωγή, παραθέτουμε αυτούσιο ένα απόσπασμα από το σχόλιο – άποψη του δημοσιογράφου και στελέχους του ΣΚΑΪ Μπάμπη Παπαδημητρίου, σε πρόσφατο δελτίο ειδήσεων του σταθμού, περί της σπουδαιότητας της ύπαρξης καθώς και της ανάγκης παροχής προστασίας προς εκείνο το είδος ανθρώπου που ο ίδιος ο κ. Παπαδημητρίου το αποκάλεσε… «φορολογικό καρφί»:

«Καθυστερούμε συνεχώς στα πιο κρίσιμα πράγματα. Θα σου πω ένα. Πρέπει να γίνει το Μάρτη το τελευταίο μνημόνιο και είναι χαρακτηριστικό. Λέει ότι πρέπει να φτιαχτεί νομοθεσία που θα προστατεύει ποιον; Το καρφί. Το φορολογικό καρφί. Γιατί; Γιατί σε όλο τον κόσμο που έχουν προχωρήσει και λένε ότι κάτι καταφέρνουμε με τη φοροδιαφυγή, καλύτερο από εμάς. Τι γίνεται; Ο άνθρωπος που έχει να καταγγείλει είναι προστατευμένος. Και έτσι μπορεί να καταγγείλει τον συνεργάτη του (!), τον φίλο του (!!), τον αδερφό του (!!!) – τα θαυμαστικά, και λίγα είναι, είναι δικά μας – ακόμα και τον εξάδελφό του. Το λέω αυτό για τον Παπακωνσταντίνου. Αρα πρέπει να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».

Δυστυχώς, η αποτύπωση της άποψης του Μπάμπη Παπαδημητρίου στο χαρτί της εφημερίδας «χάνει». Και τούτο γιατί είναι δύσκολο στο γραπτό λόγο να αποδοθεί πάντα όλο το εύρος του πάθους με το οποίο εκφράζεται κανείς στον προφορικό λόγο.
Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι τη στιγμή που ο κ. Παπαδημητρίου έλεγε όσα εσείς διαβάζετε και όσα εμείς τα ακούγαμε, είχε ένα απαράμιλλο πάθος. Μια έντονη έξαψη. Ενα ιδιαίτερο λίγωμα. Ειδικά, μάλιστα, όταν αναφερόταν στη λέξη «καρφί»…
Εκεί δε που η διακύμανση στον τόνο της φωνής του δεν άφηνε κανένα περιθώριο παρερμηνείας για την ιερή του πίστη ότι αν υπάρχει «άνθρωπος – σύμβολο» στην εποχή μας αυτός δεν είναι παρά ο «άνθρωπος – καρφί», ήταν όταν σημείωνε πως «πρέπει» ο «άνθρωπος – καρφί» να προστατεύεται (κάτι σαν την Καρέτα – καρέτα, δηλαδή), για να επιτελεί, ακριβώς, το θεάρεστο, «πατριωτικό» και νομοταγές έργο του. Δηλαδή… να καρφώνει τον συνεργάτη, τον φίλο, τον αδερφό του…
Το να καρφώνεις, λοιπόν, είναι και αυτό ένα από τα βασικά ηθικά «προτερήματα – χαρίσματα» που πρέπει να διακρίνει κάποιον στο σύστημα που υπηρετεί ο κ. Παπαδημητρίου. Πράγμα που καμία έκπληξη δε μας προκαλεί.
Αντιθέτως, αναρωτιόμαστε πώς του διέφυγε του κυρίου συναδέλφου η επέκταση αυτού του ηθικού προτύπου και πέραν των φορολογικών ζητημάτων.
Για παράδειγμα:
Γιατί να μη μαθαίνουμε εξ απαλών ονύχων τα παιδιά να καρφώνουν τον «κακό» συμμαθητή τους στον διευθυντή; Γιατί να μην εισαχθεί διάταξη στο εργατικό δίκαιο να καρφώνει ο εργαζόμενος τον «κακό» εργαζόμενο στον εργοδότη; Γιατί να μην μπολιάσουμε τη συνείδηση των ανθρώπων με τον κανόνα ο γείτονας να καρφώνει τον «κακό» γείτονα στη δημοτική αστυνομία κ.ο.κ.;
Γιατί, δηλαδή, να μπορεί μόνο ο «καλός» φορολογούμενος να καρφώνει τον «κακό» φορολογούμενο;
`Η – λέμε τώρα – γιατί να μπορεί μόνο ο «καλός» δημοσιογράφος να καρφώνει τον οποιονδήποτε «κακό», και να μην μπορούν όλοι να τους καρφώνουν όλους;!
Φυσικά, εδώ τίθεται ένα ερώτημα:
Ποιος είναι ο «καλός» και ποιος είναι ο «κακός»; Πώς ξέρουμε ότι σε ένα καθεστώς νομιμοποιημένης σπιουνιάς δε θα έχουμε το φαινόμενο που έλεγε ο Ρασούλης: «Κακοί ντυθήκανε καλοί, κάνουν πως “μπε-μπενίζουν”»…
Αυτό το λεπτό σημείο, αγαπητοί συνέλληνες, υπάρχουν κάποιοι άλλοι, ανώτεροι του κ. Παπαδημητρίου, να το απαντήσουν (σ.σ.: μην τα ζητάμε κι όλα από τον κύριο συνάδελφο). Και ο ανώτερος, εν προκειμένω, είναι η ανωτέρα ή άλλως πως, η Υπέρτατη Αρχή!
Εν ολίγοις: Το διαχωρισμό μεταξύ «καλών καρφιών» και «κακών καρφωμένων και ρουφιανεμένων» τον διαφυλάσσει, τον εγγυάται και τον επιτελεί η Υπέρτατη Αρχή.
Για παράδειγμα:
Εφόσον η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Μακάρθι, τότε «καλός» είναι ο καταδότης, εκείνος δηλαδή που καταδίδει συναδέλφους ή συνανθρώπους του στα όργανα του Μακαρθισμού (σ.σ.: και μη μας πει κανείς ότι αυτά δε γίνονται στη Δημοκρατία, διότι Δημοκρατία είχαν στις ΗΠΑ επί Μακάρθι, όπως δημοκρατία είχαμε και εδώ επί Μακρονήσου…).
Παρομοίως, αν η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Παττακός και ο Μακαρέζος τότε «καλός» είναι ο χαφιές της χούντας. Αν η Υπέρτατη Αρχή είναι η Γκεστάπο, τότε «καλό» καρφί είναι ο δοσίλογος και ο κουκουλοφόρος κ.ο.κ.
Επί του τελευταίου – για τον καλοκάγαθο χαρακτήρα της εκάστοτε Υπέρτατης Αρχής, δηλαδή – έχουμε μάλιστα και τη μαρτυρία της μεγάλης αδελφής του ΣΚΑΪ, της «Καθημερινής».
Διαβάζουμε:

«Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν – περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία – εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».

Αυτά έγραφε στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα «Καθημερινή», στις 29 Απρίλη 1941. Δυο μέρες μετά, δηλαδή, αφότου μπήκαν τα «Ες-Ες» στην Αθήνα.
Δεν είναι προφανές, επομένως, ότι κάθε Υπέρτατη Αρχή θα ενέτασσε ασμένως τα «καρφιά» στις τάξεις των αξίων να έχουν όχι μόνο την προστασία, όπως ζητάει ο κ. Παπαδημητρίου, αλλά και τη συνδρομή της, αφού κάθε «καρφί» εξ ορισμού αξίζει να «τον συντρέξουν – περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία – εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν» οι δυνάμεις της Υπέρτατης Αρχής…
Ασχετο: Εκείνο το τραγούδι του Σιδηρόπουλου είχε τίτλο «Ο Μπάμπης ο φλου». Τραγούδι με τίτλο «Ο Μπάμπης ο φτου» δεν έχει γραφτεί – απ’ όσο γνωρίζουμε – ακόμα.
Το φωτομοντάζ είναι από το “Γρέκι“

ΤΡΕΜΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!! ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΑΣΥΤΑΤΟ ΚΑΙ ΜΙΣΘΑΡΝΟ ΓΝΩΣΤΟ ΡΕΜΑΛΙ ΤΟΥ ΝΤΑΒΑΝΤΖΗ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ

ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ .. Ο ΑΞΙΟΣ ΠΑΣΑΔΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ !!

ΕΓΡΑΨΕ!! Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΣΚΑΙ ΚΑΙ ΟΡΚΙΣΜΕΝΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ κ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ κ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ , ΑΠΕΥΘΥΝΟΝΤΑΣ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΥ ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΡΟΦΕΡΕ ΑΣΥΣΤΟΛΟ ΓΕΛΙΟ!!!!!

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΗΤΑΝ :"....ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ ΩΣ ΠΟΤΕ Η ΤΡΟΙΚΑ ΘΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ???????????......"

ΤΑΔΕ ΕΦΗ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΠΑΜΠΗΣ!!!!!!!!!

ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ : ΛΕΕΙ ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2 !!! (ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ ΕΧΕΙ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΘΕΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ... ΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ)