Τελικά εκείνη η ψηφοφορία για το Μνημόνιο ήταν ιστορική. Και όπως συμβαίνει με όλα τα σημεία καμπής στην πολιτική ιστορία ενός τόπου, σπάνια οι πρωταγωνιστές της το αντιλαμβάνονται. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, όλοι προσπαθούν να εξωραΐσουν τη στάση τους εκείνη τη ημέρα.
Η Βάσω ήθελε να παραιτηθεί, αλλά η Ντόρα είναι αυτή που δικαιώνεται.
Ο Καρατζαφέρης το έκανε για να πληρωθούν οι συντάξεις, το ΠΑΣΟΚ για να συνταχθούν οι πληρωμές.
Η Βάσω δεν παραιτήθηκε όπως είχε σκεφτεί, η Ντόρα δεν στρατεύτηκε όπως είχε δεσμευτεί, ο Καρατζαφέρης ονειρεύεται να γίνει ο Νέλσον του Αιγαίου, ο Γιώργος αθλητής του καγιάκ .
Ο Πάγκαλος προκειμένου να μην κλείσει τη μεγάλη του καριέρα με τελευταίο «άσμα» το Μνημόνιο, μας «τραγούδησε» κι άλλα ακυκλοφόρητα «σουξέ» μέσα στη χρονιά.
Πάντως, πληροφορούμαστε ότι ο Πρωθυπουργός αγρίεψε. Κάνει χουνέρια του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος όσο μένει στη θέση του μόνο μέτρα θα ανακοινώνει.
Στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση περιγράφεται ως εξής: όλοι εναντίον όλων και οι πάντες κατά του ΥΠΟΙΚ. Αν και φαίνεται ότι την Παρασκευή θα ανακοινώσει ημίμετρα, λόγω Πάσχα. Είναι η πρώτη φορά που θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα ελληνικά αρνιά από τα εισαγόμενα. Τα εγχώρια θα χαμογελούν ειρωνικά σαν να λένε: «γλιτώσαμε τα νέα μέτρα». Αν και θα θελήσουν στην κυβέρνηση να παρουσιάσουν ένα δήθεν ενιαίο μέτωπο, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τουλάχιστον αρκετοί υπουργοί (Διαμαντοπούλου, Ρέππας, Καστανίδης κλπ) δεν «συμφωνούν απόλυτα» και θα θελήσουν το επόμενο διάστημα να συνεχίσουν τη «λευκή απεργία» από το κυβερνητικό έργο. Ξέρουν ότι με τον τρόπο αυτό θα είναι οι πιο επιτυχημένοι…
Για να δούμε μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα «καθημερινότητας», πόσο υπερήφανος μπορεί να αισθάνεται ένας Εθνοπατέρας που ψήφισε το Μνημόνιο: «Κομφούζιο επικράτησε την Τετάρτη στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας (ΕΚΕΠΥ) σχετικά με το θέμα της παρ’ ολίγον αναστολής της εφημερίας της Τετάρτης του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα» λόγω ελλείψεων σε υγειονομικό υλικό. Η διοικητής του Νοσοκομείου ανέφερε σε έγγραφο της ότι «… το Νοσοκομείο μας, αν και εφημερεύει σήμερα 13.4.2011, δεν μπορεί να δεχτεί κανένα περιστατικό λόγω έλλειψης υγειονομικού υλικού και πληρότητας κλινών», έγγραφο το οποίο ανεκλήθη και ακολούθως εξεδόθη ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας σύμφωνα με την οποία «… το Νοσοκομείο εφημερεύει κανονικά στα όρια των κλινών που διαθέτει». Θυμίζουμε ότι η λειτουργία των νοσοκομείων «Αρεταίειο» και «Αιγινήτειο» θα τελεστεί τη Εβδομάδα των Παθών.
Την ίδια ώρα στην αναβολή προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων προχωρά το Νοσοκομείο Βόλου, λόγω ελλείψεως υλικών ενώ χωρίς ορθοπεδικά υλικά θα μείνουν και πάλι τα νοσοκομεία, μετά την απόφαση του Πανελλήνιου Συλλόγου προμηθευτών Εμφυτεύσιμου Ορθοπεδικού υλικού να αναστείλουν τις παραδόσεις, εξαιτίας χρεών που χρονολογούνται από το Μάρτιο του 2010.
Στο μεταξύ συνεχίζεται η ταλαιπωρία χιλιάδων ασφαλισμένων, καθώς τα υπουργεία Υγείας και Οικονομικών δεν καταβάλουν εδώ και ένα χρόνο τα δεδουλευμένα στους ιδιώτες ιατρούς. Τώρα επικαλούνται τη Σαρακοστή. Ακόμη, έχουν κλείσει 6 παιδικοί σταθμοί, και πάνω από το 40% των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών του Δήμου Αθηναίων υπολειτουργεί, δημιουργώντας τεράστιο πρόβλημα σε 2.600 οικογένειες και 3.700 νήπια, τα οποία όμως μπορεί να μην το θυμούνται όταν μεγαλώσουν. Και τέλος, διήμερη αναστολή της λειτουργίας του ΤΕΙ Πειραιά αποφάσισε η διοίκηση του Ιδρύματος, λόγω χρεών που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας της μείωσης του προϋπολογισμού του. Τις ημέρες του Πάσχα το εκπαιδευτικό Ίδρυμα, θα είναι προγραμματισμένα κλειστό.
«Κατάσταση απελπιστική, αλλά όχι σοβαρή», που έλεγε και ο Φ. Γερμανός κάποτε. Γιατί το χειρότερο για όλους εμάς είναι ότι η σοβαρότητα της Κυβέρνησης έχει ήδη πάρει «άδεια άνευ αποδοχών».
Μικρός Οδυσσέας
/www.antinews.gr/
Στην παρούσα φάση επιλέγεται η στρατηγική της έντασης, που βασίζεται στην κλιμάκωση της πολιτικής αντιπαράθεσης, τη δημιουργία συγκρουσιακού κλίματος στην κοινωνία και τη «δαιμονοποίηση» πραγματικών ή φανταστικών εχθρών του συστήματος.
Υποχρεωμένη να συνεχίσει την πολιτική αιματηρής λιτότητας και αδυνατώντας αντικειμενικά να βρει λύσεις για την αναθέρμανση της οικονομίας και την τόνωση της απασχόλησης, η κυβέρνηση στρέφεται σε ένα πεδίο πολιτικής όπου – με την υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης - μπορεί να υφαρπάσει τη συναίνεση ενός μεγάλου κομματιού της αποκαμωμένης «σιωπηρής κοινωνικής πλειοψηφίας».
Αφού λοιπόν κόβει μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και δεν έχει να δώσει θέσεις εργασίας, προσφέρει «νόμο και τάξη» - το προσφιλές καταφύγιο των συντηρητικών κυβερνήσεων σε περιόδους κοινωνικής και οικονομικής κρίσης.
Η προσπάθεια έχει πολλαπλούς στόχους: Αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, αλλαγή του πολιτικού κλίματος, ανάσχεση των τάσεων στο εκλογικό σώμα και την κοινωνία, εγκλωβισμό της αντιπολίτευσης σε μια στείρα αντιπαράθεση.
Ξεκίνησε με την εκστρατεία κατά των (λαθρο)μεταναστών, η οποία όμως εγκαταλείφθηκε γρήγορα, καθώς αντί να βοηθήσει την κυβέρνηση, έριχνε νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής, προκαλώντας μάλιστα έξαρση της ρατσιστικής βίας και της ξενοφοβίας.
Η δεύτερη επιλογή των συμβούλων του Αντ. Σαμαρά απεδείχθη καλύτερη και αποτελεσματικότερη: Οι αστυνομικές επιχειρήσεις «ανακατάληψης» δημοσίων κτιρίων που ήταν κατειλημμένα εδώ και δεκαετίας από αντιεξουσιαστικές ομάδες, προκάλεσαν αυτό ακριβώς που μπορούσαν να προβλέψουν με ακρίβεια οι εμπνευστές τους: Ενα κύμα αναταραχής και αντιδράσεων κλιμακούμενης βίας.
Ετσι η επιχείρηση «νόμος και τάξη» αποκτά νόημα, η σιωπηρή πλειοψηφία συσπειρώνεται και ο Αντ. Σαμαράς αφαιρεί χώρο και επιχειρήματα από την ακροδεξιά. Ταυτόχρονα, επιτυγχάνει τον πρωταρχικό πολιτικό του στόχο: Φέρνει σε δύσκολη θέση τον ΣΥΡΙΖΑ, οποίος θα αναγκασθεί να κόψει κάποιες γέφυρες με το χώρο στων «κοινωνικών κινημάτων», ή να χάσει ένα μέρος των «συντηρητικού» αστικού κοινού που είχε κατορθώσει να προσεγγίσει.
Ομως, αυτή η στρατηγική της έντασης μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι για την κυβέρνηση, αν συνεχίσει να τη χρησιμοποιεί ως «εργαλείο» για την αλλαγή των πολιτικών ισορροπιών και των τάσεων στο εκλογικό σώμα.