Ποια βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους;

Πολύς λόγος γίνεται για την λεγόμενη «βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους», ένα μέγεθος που αξιολογείται με βάση τον αυθαίρετο δείκτη, χρέος προς ΑΕΠ.
Άρθρο των Χριστίνα Λασκαρίδη και Γιώργου Παπαλεξίου (Μέλη της Πρωτοβουλίας για την Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου)
Οι δανειστές και οι εγχώριοι συνεργάτες τους (συγκυβέρνηση) επιβάλλουν ένα σκηνικό εξαθλίωσης και λιτότητας προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους ενώ το χρέος συνεχίζει να αφαιρεί τα ελάχιστα δικαιώματα που έχουν απομείνει.
Πολύς λόγος γίνεται για την λεγόμενη «βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους», ένα μέγεθος που 
αξιολογείται με βάση τον αυθαίρετο δείκτη, χρέος προς ΑΕΠ. Η πορεία της βιωσιμότητάς του παρακολουθείται μέσω διαφόρων ευφάνταστων οικονομικών σεναρίων, τα οποία προσδιορίζουν το ακριβές ποσοστό που το καθιστά βιώσιμο ή μη.
Πριν τις αναθεωρήσεις του ελλείμματος το χρέος το 2009 ήταν 110% του ΑΕΠ – ένα ποσοστό το οποίο χρησιμοποίησαν για να τρομοκρατήσουν τους πολίτες με τον κίνδυνο χρεοκοπίας και την «φανερή» μη-βιωσιμότητά του. Στο ποσοστό του 110%, που έπειτα έγινε 129%, στηρίχτηκε η «αναγκαιότητα» για τα μνημόνια. Δέκα χρόνια αργότερα (2020), και αφού το ελληνικό κράτος έχει χρεωθεί για τη «διάσωσή» του 247 δις, προσπαθούν να μας πείσουν ότι το σενάριο για χρέος 124% επί του ΑΕΠ, αφού πρώτα φτάσει στο προβλεπόμενο 175% το 2016, θα είναι βιώσιμο.
Ως ΕΛΕ εναντιωνόμαστε στην δικτατορία του χρέους και την υποτιθέμενη «βιωσιμότητά» του για τους εξής λόγους:
1.Το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΕ, απέδειξαν την ανικανότητα και την πλήρη αποτυχία τους να προβλέψουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας και τη βιωσιμότητα του χρέους.Αντιπαραθέτοντας τις τρίμηνες προβλέψεις της Τρόικα με την αμείλικτη πραγματικότητα βλέπουμε ότι δεν κατάφεραν να προβλέψουν έστω και τρεις μήνες με ακρίβεια, πόσο μάλλον να αξιολογήσουν τη βιωσιμότητα του χρέους σε βάθος 2, 3 ή 10 χρόνων. Με βάση αυτές τις λάθος εκτιμήσεις, όμως, οι μνημονιακές κυβερνήσεις και οι δανειστές κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία, χιλιάδες επιχειρήσεις – όλα στο όνομα της βιωσιμότητας του χρέους, που απλώς δεν είχαν υπολογίσει σωστά.
2.Το ελληνικό χρέος μετά το τσουβάλιασμα των ΔΕΚΟ (18 δις) και του swap της Goldman Sachs (5.4 δις), ανήλθε το 2010 στα 329 δις. Μετά από τρεισήμισι χρόνια δημοσιονομικής προσαρμογής και κοινωνικής καταστροφής, το χρέος για το 2013 έφτασε τα 322 δις (ή αλλιώς το 175% του ΑΕΠ). Πως είναι δυνατόν να είναι βιώσιμο όταν έχουμε ήδη πληρώσει για τόκους και χρεολύσια πάνω από 563 δις για την περίοδο 1992-2013;
3.Χρησιμοποιώντας διαφορετικά την έννοια του μη-νομιμοποιημένου και απεχθούς χρέους φτάνουμε σε πολύ διαφορετικά συμπεράσματα για τα αποδεκτά επίπεδα του χρέους. Η έννοια της μη- νομιμοποίησης του χρέους θέτει το ερώτημα κατά πόσο μπορεί ή πρέπει να δεσμεύονται τα έσοδα ενός κράτους για την αποπληρωμή του χρέους, και να θυσιάζονται, την ίδια ώρα, στοιχειώδη κοινωνικά και εργασιακά συμφέροντα και ανάγκες. Αυτή ήταν εξ άλλου και η θέση του απεσταλμένου του ΟΗΕ στην χώρα για τις επιπτώσεις του χρέους και της συνεπαγόμενης λιτότητας.
4.Χρησιμοποιώντας άλλους δείκτες για να αξιολογήσουμε το χρέος, όπως για παράδειγμα τα χρήματα που ξοδεύει το κράτος στην υγεία, στην εκπαίδευση θα λέγαμε ευθαρσώς ότι το χρέος από πολύ πριν δεν ήταν βιώσιμο. Για παράδειγμα, από τον προϋπολογισμό του 2012 βλέπουμε ότι μονάχα οι τόκοι απορρόφησαν 2.5 φόρες περισσότερα χρήματα σε σχέση με τις συντάξεις και 3.5 φορές παραπάνω σε σχέση με την υγεία.
5.Όταν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις προς τους δανειστές και ταυτόχρονα τις ανάγκες του πληθυσμού, τότε μπορεί να επικαλεστεί την «κατάσταση ανάγκης» για να αμυνθεί από την αιμορραγία της αποπληρωμής του χρέους. Αντί λοιπόν, να χρησιμοποιείται η έννοια της «εκτάκτου ανάγκης» για να καταστέλλουν και να απαγορεύουν τις διαδηλώσεις και να δικαιολογούν τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, θα μπορούσε το κράτος να επικαλεστεί νομικές πρακτικές για να σταματήσει να πληρώνει το χρέος.
6.Τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις υπογράφηκαν και επιβλήθηκαν με τρόπο απεχθή στον κόσμο, παραβιάζοντας τους στοιχειώδεις κοινοβουλευτικούς κανόνες και το Σύνταγμα.
Ως εκ τούτου:
α) Είναι αναγκαίο να εξετάσουμε τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα μπήκε στα μνημόνια. Τα μνημόνια και η συνεχής λιτότητα επιβλήθηκαν για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των τραπεζών, και όχι επειδή οι μισθοί ήταν υψηλοί ή γιατί η μη- ανταγωνιστική ελληνική οικονομία έθετε σε κίνδυνο την ευρωζώνη.
β) Δεν αμφισβητούμε το χρέος από νομική σκοπιά, αλλά, κυρίως, από πολιτική και κοινωνική. Από την στιγμή που το χρέος λειτούργησε σε βάρος των πολιτών είναι έτσι κι αλλιώς απεχθές. Δεν ξεχνάμε τα θαλασσοδάνεια των ξένων τραπεζών προς τους δήμους που τελικά μετατράπηκαν σε κρατικό χρέος, τις υπέρ-κοστολογήσεις των δημοσίων έργων αλλά και το υπέρογκο κόστος των Ολυμπιακών αγώνων. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.
γ) Μετά το PSI και την εκτενή επιβολή διμερών και πολυμερών δανείων έχει αλλάξει εντελώς το προφίλ του χρέους. Το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στα χέρια των κρατών- μελών της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ, και του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης EFSF. Μόνο το 23,7% είναι ομολογιακό χρέος, το οποίο βρίσκεται στα χέρια κερδοσκοπικών επενδυτικών κεφαλαίων. Άρα η Τρόικα τώρα μας δανείζει και μας «παίρνει» τα μέτρα όχι μόνο για να εξασφαλίσουν ότι οι τράπεζες δε θα καταρρεύσουν, αλλά για να ξεπληρώσουμε τα χρέη των μνημονίων.
δ) Το πρώτο μνημόνιο όριζε τα διακρατικά δάνεια βάσει του ποσοστού που η κάθε χώρα συνεισφέρει στο κεφάλαιο της ΕΚΤ, δηλαδή: Γερμανία 22.3 δις, Γαλλία 16.7 δις κ.ο.κ. Από τα προβλεπόμενα 80 δις δόθηκαν τα 73, και η Γερμανία δάνεισε 15.7 δις, με επιτόκια πολύ υψηλά. Τα επιτόκια μπορεί να μειώθηκαν αλλά η αυστηρή επιτήρηση παρέμεινε καθιστώντας αυτά τα δάνεια μια καλή επένδυση για τα κράτη- μέλη, αφού από το αίμα του κόσμου, δηλαδή το πρωτογενές πλεόνασμα που τόσο επιχαίρει η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, θα καρποφορήσουν οι επενδύσεις τους.
ε) Επειδή οποιαδήποτε συμφωνία που ορίζεται από και υπέρ των πιστωτών θα αντιπροσωπεύει απλώς την συνέχεια της αποδεδειγμένης αποτυχημένης πολιτικής διαχείρισης του χρέους, εμείς προτείνουμε στάση πληρωμών, λογιστικό έλεγχο και διαγραφή.

πηγή

Το απεχθές -και όχι επαχθές- χρέος και η άμεση ανάγκη εντοπισμού του από τους «από κάτω»

Ελληνική Επιτροπή ενάντια στο Χρέος

του Γιώργου Μητραλιά
Και μόνο το γεγονός ότι το νιοστό περί το ελληνικό δημόσιο χρέος διακομματικό μαλλιοτράβηγμα γίνεται στο όνομα του «επαχθούς» χρέους, είναι ενδεικτικό της άγνοιας –αν όχι της ασχετοσύνης και του ερασιτεχνισμού- που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει το πολιτικό προσωπικό της χώρας όταν αυτό καταπιάνεται με το ζωτικής σημασίας ζήτημα του ελληνικού χρέους.
Πράγματι, η χρησιμοποίηση της λέξης «επαχθές» για ένα χρέος που δεν μπορεί να είναι –αν βέβαια είναι- παρά απεχθές, δεν συνιστά ένα απλό γλωσσικό μπέρδεμα. Σημαίνει κάτι πολύ πιο σημαντικό και σημαδιακό, επειδή προδίδει μια βαθύτερη άγνοια του προβλήματος. Δηλαδή, άγνοια του διεθνούς δικαίου, καθώς και της διεθνούς και εσχάτως και ελληνικής, βιβλιογραφίας (1), αλλά και –κυρίως- των αγωνιστικών εμπειριών που είχαν και έχουν για αντικείμενό τους την ταυτοποίηση του απεχθούς χρέους προκειμένου αυτό να καταγγελθεί και να μην πληρωθεί!
Γεγονός είναι λοιπόν ότι είτε το διεθνές δίκαιο και η σχετική βιβλιογραφία είτε οι αγωνιστικές εμπειρίες, δεν καταπιάνονται με κάποιο «επαχθές», δηλαδή αφόρητο ή δυσβάσταχτο χρέος, αλλά για αυτό που αποκαλείται σε όλες τις γλώσσες odious (αγγλικά), odieux (γαλλικά), odioso( ισπανικά, ιταλικά, πορτογαλικά), και μεταφράζεται στα ελληνικά σε απεχθές (χρέος). Και αυτό είναι εντελώς φυσικό καθώς επαχθές, δηλαδή δυσβάσταχτο είναι περίπου… κάθε χρέος για εκείνον που πρέπει να το ξεπληρώσει. Ενώ αντίθετα, απεχθές, δηλαδή αποτρόπαιο, ή αποκρουστικό, είναι προφανώς κάποιο χρέος που δεν είναι σαν όλα τα άλλα, που πάσχει και είναι «ανώμαλο», και για αυτό το λόγο πρέπει να εντοπιστεί, να ταυτοποιηθεί από πολίτες που συνδυάζουν τη γνώση του αντικειμένου με την ανεξαρτησία τους από πολιτικά, οικονομικά και κομματικά κέντρα εξουσίας.
Νάμαστε λοιπόν στη καρδιά του προβλήματος που δεν είναι άλλη από τη συγκρότηση ανεξάρτητης –και δη διεθνούς- επιτροπής πολιτών με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, που έχει ως αποστολή της να ταυτοποιήσει το επαχθές μέρος του ελληνικού χρέους. Με άλλα λόγια, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα! Αντί να λέει ο κάθε άσχετος -και μη- το μακρύ και το κοντό του περί του χρέους, ας κάνουμε το αυτονόητο: να συγκροτήσουμε το ταχύτερο δυνατό αυτή τη διεθνή επιτροπή πολιτών για να εντοπίσουμε, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, τα τμήματα εκείνα του χρέους που είναι είτε άνομα, είτε παράνομα, είτε επαχθή…
Μια και φτάσαμε όμως μέχρι εδώ, και χωρίς να θέλουμε να μπούμε στην ουσία του προβλήματος, δηλαδή, στον εντοπισμό του άνομου, παράνομου και επαχθούς τμήματος του χρέους που είναι της αρμοδιότητας μιας τέτοιας διεθνούς επιτροπής, ας τελειώσουμε με κάτι χρήσιμο για την κατανόηση της τεράστιας σημασίας του ελέγχου του χρέος από τους «από κάτω». Στ’αλήθεια, τι είναι και τι θέλει ο ανεξάρτητος λογιστικός έλεγχος του χρέους;
«Ο πρώτος στόχος ενός λογιστικού ελέγχου (Λ.Ε) είναι να ξεκαθαρίσει το παρελθόν, να ξεμπλέξει το κουβάρι του χρέους, νήμα προς νήμα, μέχρι να ξαναφτιάξει το κουβάρι των γεγονότων που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Τι απόγινε το χρήμα του τάδε δανείου, με ποιους όρους συνάφθηκε το δείνα δάνειο; Πόσοι τόκοι πληρώθηκαν, με ποιο επιτόκιο, πόσο τμήμα του δανείου ήδη αποπληρώθηκε; Πώς διογκώθηκε το χρέος παρόλο που δεν είδαμε το χρώμα του χρήματος; Ποιο δρόμο πήραν τα κεφάλαια; Σε τι χρησίμεψαν; Ποιο μέρος τους καταχράστηκε και γιατί;»
Και όχι μόνον όλα αυτά, αλλά επίσης:
«Ποιος δανείστηκε και στο όνομα ποιανού; Ποιος δάνεισε και ποιος ήταν ο ρόλος του; Πώς βρέθηκε μπλεγμένο το Κράτος, με ποια απόφαση, που λήφθηκε με ποια αρμοδιότητα; Πώς τα ιδιωτικά χρέη έγιναν «δημόσια»; Ποιος προώθησε σχέδια μαϊμούδες, ποιος έσπρωξε, ενθάρρυνε, ποιος κέρδισε από αυτά; Ποια εγκλήματα διαπράχτηκαν με αυτά τα χρήματα; Γιατί δεν αποδίδονται αστικές, ποινικές και διοικητικές ευθύνες; (2)
Και αν λόγοι προφανέστατοι εμποδίζουν τη σημερινή κυβέρνηση και τους υποστηρικτές της να συμφωνήσουν με ένα τέτοιο έλεγχο του ελληνικού χρέους, άραγε τι κάνει όλους τους άλλους, αρχής γενομένης από το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς, να μη τον ενθαρρύνουν και έμπρακτα να τον στηρίξουν άμεσα;
(1): Βλέπε ειδικότερα τα κείμενα της CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) και του στελέχους της Eric Toussaint, όπως και αρκετά άλλα που δημοσιεύονται τακτικά στις ιστοσελίδες της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (www.elegr.gr) και της Ελληνικής Επιτροπής Ενάντια στο Χρέος της CADTM (www.contra-xreos.gr), χωρίς να ξεχνάμε και το μνημειώδες πια ντοκυμαντέρ των Άρη Χατζηστεφάνου – Κατερίνας Κιτίδη – Λεωνίδα Βατικιώτη «Debtocracy».
(2) «Ανοίγουμε τα βιβλία του χρέους – Τι είναι και πώς γίνεται ο λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους» των E.Toussaint, M.L. Fatorelli, CADTM, Jubilee South., σε επιμέλεια, προλεγόμενα και μετάφραση Γιώργου Μητραλιά. Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Μάιος 2011.
contra-xreos

H ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙ ΑΠΕΧΘΟΥΣ ΧΡΕΟΥΣ

(Πεμ. 23/1/14 - 20:05)
ΑΒΙΩΤΗ ΖΩΗ-ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ; OΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Η Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση σχετικά με τα περί απεχθούς χρέους.
«Η παταγώδης αποτυχία των πολιτικών διαχείρισης του δημόσιου χρέους σε συνεννόηση με τους δανειστές, από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου μέχρι την σημερινή του Α. Σαμαρά, ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για το τι μέλλει γενέσθαι για αυτό το ζήτημα υπό πολύ πιο δραματικούς όρους. Το βεβαιώνουν η εκτίναξη του δημόσιου χρέους και ως ποσοστό (από 129% στο 175% του ΑΕΠ) και ως απόλυτο μέγεθος (από 299 σε 321 δισ. ευρώ) από το 2009 που ξεκίνησε η "διάσωσή" μας μέχρι σήμερα. Επίσης, το αποδεικνύουν και οι διαστάσεις παροξυσμού που έχει λάβει το κοινωνικό ζήτημα με την έκρηξη της ανεργίας, της φτώχειας, της μετανάστευσης, της καταστολής κ.λπ.

Σε αυτό το πλαίσιο προβάλει ως επιτακτική ανάγκη για τη διάσωση του λαού και της χώρας η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους-ακόμη και όλου- του δημόσιου χρέους. Είναι στόχος που τέθηκε και αγκαλιάστηκε από το κίνημα ενάντια στα Μνημόνια και τη λιτότητα. Επίσης αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ όρο για να μην ζήσουμε σαν δούλοι.
Η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, από την ίδρυσή της, τον Μάρτιο του 2011, δεσμεύτηκε να υπηρετήσει αυτόν ακριβώς το στόχο, με την κινητοποίηση των εργαζομένων που πλήττονται από την κρίση, τη διεθνή εμπειρία που συγκέντρωσε και την τεχνογνωσία των επιστημόνων που την πλαισιώνουν. Η αλλαγή του προφίλ του δημόσιου χρέους, καθώς πλέον τα δύο τρίτα του οφείλονται στην Τρόικα και δεν έχουν ομολογιακή μορφή, διευκολύνει τα μέγιστα την υλοποίηση μιας απόφασης μονομερούς διαγραφής αυτού του τμήματος του χρέους, χωρίς καμία συνεννόηση με τους δανειστές. Στη συνέχεια και του ομολογιακού, που αντιπροσωπεύει το 23,7% του χρέους με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία (30 Σεπτέμβρίου 2013, Εισηγητική Έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2014). Ο λαός ευτύχησε να έχει μαζί του πλήθος συνταγματολόγων, οικονομολόγων και ιστορικών οι οποίοι επεσήμαναν έγκυρα και με επάρκεια τον επαχθή, αντισυνταγματικό και ασύμβατο με το διεθνές δίκαιο χαρακτήρα του ελληνικού δημόσιου χρέους. Πρόσφεραν έτσι την απαραίτητη τεκμηρίωση.
Στη βάση αυτού του κεκτημένου, τοποθετήσεις όπως του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Σταθάκη, στις 21 Ιανουαρίου στον ρ/σ Στο κόκκινο, που προσδιορίζουν το απεχθές χρέος στο 5%, περιορίζοντάς το μόνο σε περιπτώσεις ακραίας διαφθοράς, είναι αβάσιμες. Επίσης, δεν συμβάλλουν στην αναγκαία πάλη για διαγραφή του χρέους και ακυρώνουν εκ προοιμίου την προσπάθεια απονομιμοποίησης του δημόσιου χρέους, που είναι το πρώτο βήμα για την μη πληρωμή του. Αντίθετα, είναι όλο και μεγαλύτερη η αναγκαιότητα για άνοιγμα των βιβλίων του ελληνικού χρέους, για τη δημιουργία μίας ανεξάρτητης Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου από εκπροσώπους κινημάτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, οικονομολόγους και άλλους προκειμένου επιτέλους να μαθευτεί η αλήθεια για το πώς φθάσαμε στην ελληνική-ευρωπαϊκή υπερχρέωση και ποιος είναι ο ρόλος των ξένων και εγχώριων τραπεζών, των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και των άλλων ευρωπαϊκών θεσμικών φορέων.

Όταν μία χώρα βουλιάζει σε μία πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση, όταν κλείνουν νοσοκομεία και σχολεία, όταν η ανεργία χτυπάει κόκκινο και μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στερείται ακόμη και της στοιχειώδους ιατροφαρμακευτικής κάλυψης, δεν προέχει η αποπληρωμή του χρέους αλλά η εξοικονόμηση πόρων για τη στοιχειώδη λειτουργία της κοινωνίας, κάτι άλλωστε που προβλέπεται και από σχετικές διακηρύξεις των Ηνωμένων Εθνών.
Η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου καλεί τον ελληνικό λαό να παλέψει ενάντια στο χρέος, την Τρόικα και τις κυβερνήσεις τους. Μόνο η λαϊκή πάλη μπορεί να εγγυηθεί την ανατροπή του καθεστώτος της χρεοκρατίας!»

 

 

iskra

Γιατί δεν θέλουν έλεγχο του χρέους;

Οι εκλογές τελείωσαν, τα αποτελέσματα είναι γνωστά σε όλους μας, το πολιτικό σκηνικό άλλαξε. Η λαϊκή ετυμηγορία ακύρωσε το μνημόνιο. Οι πρώην συγκυβερνήτες, παρ’ όλο που καταποντίστηκαν και η ενδοτική πολιτική τους αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία του λαού, συμπεριφέρονται σαν να μην άλλαξε τίποτα. Προβάλλοντας τρομοκρατικά ψευτοσενάρια καταστροφής θέλουν να ολοκληρώσουν την παράδοση της χώρας μας στους διεθνείς τοκογλύφους, και να οδηγήσουν τους Έλληνες χωρίς δουλειά στην απόλυτη φτώχια και δυστυχία. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη.
Τα διαπλεκόμενα εργολαβικά ΜΜΕ και οι μισθωμένοι δημοσιογράφοι τους εμφανίζουν μόνο τρομοκρατικά αδιέξοδα και εξαπολύουν επικοινωνιακή επίθεση ενάντια στη προοπτική κυβέρνησης καταδίκης του μνημονίου.
Χθες, Τρίτη (8/5/2012), ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε πέντε άξονες που θέτει ως ελάχιστη προϋπόθεση στον διάλογο για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Μεταξύ άλλων, θέτει και τη δημιουργία διεθνούς επιτροπής λογιστικού έλεγχου για να διερευνηθεί το δημόσιο χρέος.
Ο λογιστικός έλεγχος του χρέους δίνει τη δυνατότητα να μάθουμε τελικά πόσο χρωστάμε, να μάθουμε σε ποιους τα χρωστάμε, να μάθουμε πόσα από αυτά κατέληξαν σε τσέπες κυβερνητικών ημετέρων, να μάθουμε πόσα πήγαν στις τράπεζες, να μάθουμε πόσα πήγαν για έργα, για την Ολυμπιάδα, για την παιδεία, για την υγεία, ή όπου αλλού. Πόσα πήγαν για αγορά οπλικών συστημάτων από τη Γερμανία, την Αμερική, τη Γαλλία, τη … Με ποιούς όρους, επιτόκια, αντισταθμιστικά, μεσάζοντες, κλπ.
Από την πλούσια βιβλιογραφία και πρακτική γύρω από το λογιστικό έλεγχο κρατικού χρέους μαθαίνουμε πότε ένα χρέος είναι «απεχθές». Για παράδειγμα αν μια εκλεγμένη κυβέρνηση παραχαράξει τη λαϊκή εντολή και προβεί σε μη νόμιμες ενέργειες κατά το δανεισμό (όπως φαινόμενα διαφθοράς, προσωπικού πλουτισμού, δόλιες πράξεις, αγορά όπλων που χρησιμοποιούνται στην καταπίεση του λαού, υπερτιμολογημένες κρατικές προμήθειες και δημόσια έργα, συμμετοχή σε επιθετι­κούς πολέμους, δημιουργία υποδομών που ωφελούν μικρές μειοψηφίες, κ.ά.), μπορεί να γίνει αιτία δημιουργίας «απεχθούς χρέους».
Δείτε το βίντεο, ένα απόσπασμα από το DEBTOCRACY του Άρη Χατζηστεφάνου, που παρουσιάζει το αποτέλεσμα του λογιστικού ελέγχου του χρέους του Ισημερινού.

Πρόσφατο παράδειγμα λογιστικού έλεγχου χρέους και έμπρακτη εφαρμογή των αποτελεσμάτων του στις διεθνείς σχέσεις αποτέλεσε η περίπτωση του χρέους του Ισημερινού το 2008. Ο σημερινός πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα, το 2007 κάλεσε το ΔΝΤ για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Δεν προχώρησε αμέσως σε άρνηση πληρωμής αλλά πρώτα άνοιξε τη διαδικασία του διεθνούς λογιστικού ελέγχου του χρέους (audit). Συγκρότησε διακομματική επιτροπή, υπό το γενικό εισαγγελέα της χώρας, σε συνεργασία με την Επιτροπή για τη Διαγραφή του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), ξένους οικονομολόγους και νομικούς μεγάλου κύρους. Μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου, ο Κορέα, επικαλούμενος συγκεκριμένες σκανδαλώδεις συμβάσεις, κήρυξε στάση πληρωμών το Δεκέμβριο του 2008. Απευθύνθηκε επίσης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία τον υποστήριξε στην επιλογή του, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα της χώρας να μη πληρώσει χρέη που δημιούργησαν προηγούμενες διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Οι πιστωτές αναγκάστηκαν να διαπραγματευτούν, με τελικό αποτέλεσμα να δεχτούν μόλις 35 σεντς για κάθε δολάριο που χρωστούσε η χώρα.
Η προσπάθεια του Ισημερινού στέφθηκε από επιτυχία. Ο Ισημερινός διέγραψε μονομερώς – ως παράνομο («απεχθές» ή «επαχθές») – μέρους του χρέους του. Παρά την πίεση των αγορών, οι συνέπειες για τον Ισημερινό δεν υπήρξαν καταστροφικές. Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε ανάπτυξη, το 2010 αναπτύχθηκε κατά 3,7% και για το 2011 η ανάπτυξη πλησιάζει το 5%.
Όσο για το ευρώ και τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αντίδραση του Ελληνικού λαού βοηθάει στην Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ο αγώνας των λαών (Ισπανών, Ιρλανδών, Πορτογάλων, Ιταλών, Γάλλων, Ρουμάνων …) θα διαμορφώσει μια δημοκρατική Ευρωπαϊκή Ένωση, της ευημερίας των λαών, και όχι των αγορών του κεφαλαίου των τοκογλύφων και των τραπεζιτών.
Στη χώρα μας η πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερες από 60.000 υπογραφές πολιτών για να ανοίξει τα βιβλία του δημόσιου χρέους. Υπάρχει η απαραίτητη τεχνογνωσία, επιστήμονες κύρους και πιστοποιημένης τεχνικής επάρκειας από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που μπορούν να εργαστούν σε αυτή την κατεύθυνση. Ο λογιστικός έλεγχος του χρέους οδηγεί σε έναν διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό προς όφελος του λαού.

Πανπαν

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ λογιστικός έλεγχος του ελληνικού χρέους //ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ// ΟΙ ΔΟΤΟΙ ΙΝΣΤΡΟΥΧΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ...Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΑΙΤΗΤΗ

Έχει ξεκινήσει μια πρωτοβουλία για τον λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους. Αυτή η προσπάθεια θα αποκτήσει νόημα μονάχα αν γίνει θεσμός. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να γίνει θεσμός: Να μαζευτούν 500 χιλιάδες, ένα εκατομμύριο υπογραφές και να πάει κάποιος, δε με ενδιαφέρει ποιος, στη Βουλή ή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να του παραδώσει το ψήφισμα, απαιτώντας τη θεσμοθέτηση ενός λαϊκού αιτήματος για το λογιστικό έλεγχο του χρέους. Πριν από δεκαεπτά μέρες πίστευα ότι αυτό είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Βλέποντας από την τηλεόραση τον κόσμο που μαζεύεται κάθε μέρα στην πλατεία Συντάγματος κι αλλού έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο στόχος δεν είναι ουτοπικός.

 

Έχουν μαζευτεί μόλις 40.000 υπογραφές. Απαιτούνται, λοιπόν, τουλάχιστον 460.000 υπογραφές ακόμα για να μπορέσουμε να απαιτήσουμε τη θεσμοθέτηση του λογιστικού έλεγχου. Μπορείτε να υπογράψετε ηλεκτρονικά κι εσείς στη διεύθυνση

 

http://www.gopetition.com/petition/43171.html

 

 

Μπορείτε ακόμα, αν θέλετε, να το πείτε και στους φίλους και τους δικούς σας. Ας ανοίξομε και βιβλία υπογραφών σε κάθε πόλη, σε κάθε πλατεία, σε κάθε χωριό για εκείνους που δεν χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Ας πάμε και πόρτα-πόρτα, αν χρειαστεί. Συν Αθηνά και χείρα κίνει.

Αν όλα είναι νόμιμα με το χρέος γιατί φοβάστε την επιτροπή;

200 προσωπικότητες καλούν την Ελλάδα να συγκροτήσει Επιτροπή Χρέους

Της Παναγιώτας Μπίτσικα, από tovima.gr:  Εκκληση για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας απευθύνουν περισσότερες από 200 προσωπικότητες , υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ανοιχθούν τα βιβλία του δημόσιου χρέους. Από το εξωτερικό την έκκληση υπογράφουν μεταξύ άλλων ο Αμερικανός καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέττης (MIT) Νόαμ Τσόμσκι, ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς, ο πρώην βουλευτής των Βρετανών Εργατικών Τόνι Μπεν, πρώην υπουργοί από τον Ισημερινό (όπου δημιουργήθηκε αντίστοιχη επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους), βουλευτές και ευρωβουλευτές από την ΕΕ.
Στην πρωτοβουλία μετέχουν και Έλληνες βουλευτές, συνδικαλιστές, οικονομολόγοι, συνταγματολόγοι, πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, κ.ά.

Μεταξύ αυτών είναι οι βουλευτές κ. Π. Λαφαζάνης και κυρία Σοφία Σακοράφα, ο ομότιμος καθηγητής Νομικής και ακαδημαϊκός κ. Γιώργος Κασιμάτης, οι οικονομολόγοι-πανεπιστημιακοί κ. Κώστας Βεργόπουλος και Κ. Λαπαβίτσας, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Τμήματος Νομικής ΑΠΘ κ. Κώστας Χρυσόγονος, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, ο καθηγητής εργατικού δικαίου κ. ΄Αρης Καζάκος, οι πανεπιστημιακοί Αριστείδης Μπαλτάς, Σάββας Ρομπόλης, Ευτύχης Μπιτσάκης και κυρίες Πέπη Ρηγοπούλου και Τζίνα Πολίτη, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Αθήνας κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο επ. καθηγητής Ιστορίας Ιδεών, τμ. Πολ. Επιστημών ΑΠΘ κ. Σπύρος Μαρκέτος, ο πρώην αντιπρόεδρος ΣτΕ κ. Μιχάλης Δεκλερής, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρος Παπασπύρος, ο κ. Αλέκος Αλαβάνος (υπογράφει ως πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου), ο κ. Μανώλης Γλέζος, ο πρώην βουλευτής κ. Π. Κοροβέσης, η σκηνοθέτης κυρία Αλίντα Δημητρίου, οι συγγραφείς κυρίες Μάρω Δούκα, Ιωάννα Καρυστιάνη και Νάντια Βαλαβάνη, οι μουσικοσυνθέτες Διονύσης Τσακνής και Γιάννης Αγγελάκας, ο σκιτσογράφος κ. Στάθης Σταυρόπουλος, οι δημοσιογράφοι κ.κ. Γιώργος Δελαστίκ , Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Αρης Χατζηστεφάνου, Αντ. Νταναβέλλος , ο δικηγόρος κ. Δήμος Τσακνιάς.
Μέλη της Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, όπως ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κατρούγκαλος, επεσήμαναν σε συνέντευξη Τύπου, ότι υπάρχει η δυνατότητα της μη αποπληρωμής του χρέους με επίκληση των καταστροφικών συνεπειών για την κοινωνική συνοχή που έχει η εξυπηρέτησή του. Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, κ. Παπασπύρος ζήτησε να υιοθετηθεί αυτό το αίτημα από τα συνδικάτα και τους κοινωνικούς φορείς και να μην είναι μόνο ένα αίτημα των ειδικών ενώ η συγγραφέας κυρία Βαλαβάνη υπογράμμισε ότι το αίτημα πρέπει να στηριχθεί από όλο τον κόσμο που αγωνίζεται κατά του μνημονίου. Από την πλευρά του, ο κ. Λαφαζάνης αναφέρθηκε σε εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπου αναδεικνύεται ο παράνομος χαρακτήρας του χρέους, ενώ η κυρία Σακοράφα τόνισε την κινηματική διάσταση της πρωτοβουλίας, που την ξεχωρίζει από συνήθεις κοινοβουλευτικές επιτροπές.

σχετικο:Για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους...

Για την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους...

Από το Μαρικάκι

Παρουσιάστηκε χθες στην ΕΣΗΕΑ η πρωτοβουλία για την συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του χρέους με σκοπό την εξακρίβωση των αιτιών του, των όρων με τους οποίους έχει συναφθεί, καθώς και τη χρήση των δανείων. Την Πρωτοβουλία παρουσίασαν η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα, ο δημοσιογράφος Λεωνίδας Βατικιώτης, ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας Κώστας Λαπαβίτσας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπύρος Παπασπύρος, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, η συγγραφέας Νάντια Βαλαβάνη, ο Διονύσης Τσακνής και ο Μανώλης Γλέζος.

Οι ομιλητές τόνισαν ότι αυτή δεν θα είναι άλλη μια κοινοβουλευτική Επιτροπή αλλά μια Επιτροπή «ανεξάρτητη από τη Βουλή, τα κόμματα και τους κρατικούς μηχανισμούς, ενώ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της θα είναι ο δημοκρατικός και λαϊκός της χαρακτήρας». Προϋπόθεση για να προχωρήσει, τόνισαν είναι να αγκαλιαστεί από τον κόσμο ώστε να αποκτήσει δυναμική κινηματική διάσταση.

Υπάρχουν όμως στην πρωτοβουλία αυτή αμφιλεγόμενα σημεία ως προς την αποτελεσματικότητά της και ως προς την ορθότητα των προτεραιοτήτων της.

Η ΕΛΕ ζητά να της «παραχωρηθεί το δικαίωμα να έχει πλήρη πρόσβαση στις συμβάσεις του δημοσίου χρέους τις 4 τελευταίες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων ομολόγων, αλλά και διμερούς, πολυμερούς ή άλλης μορφής χρέους και κρατικών υποχρεώσεων. Στην πορεία των εργασιών και ανάλογα με τα αποτελέσματα η ΕΛΕ θα διαμορφώσει τις προτάσεις εκείνες ώστε να συνδράμει την Ελλάδα να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσει το βάρος του χρέους».

Όμως όπως παραδέχτηκε η Σακοράφα“δεν έχουμε αυταπάτες ότι η κυβέρνηση θα τη δεχθεί” (την ΕΛΕ). Άρα όσοι κινούν αυτήν την ιστορία ελπίζουν στην πολιτική πίεση που θα σηκωθεί αν κι εφόσον διαμορφωθεί τελικά σχετικό κίνημα.

Από την άλλη, όπως είπαν οι ομιλητές, μετά τη διερεύνηση των βιβλίων του χρέους, οι ειδικοί που θα ασχοληθούν θα καταλήξουν σε ένα πόρισμα και θα υποβάλλουν τις προτάσεις τους σχετικά με τις επιλογές που θα προσφέρονται εφόσον διαπιστωθεί τι μέρος του χρέους μπορεί να χαρακτηριστεί «παράνομο» ή «απεχθές». Εν ολίγοις, η ΕΛΕ, καταλήγει σε πρόταση χωρίς απαραίτητα να προκαλεί άμεση εκκίνηση διαδικασιών για την διαγραφή μέρους του χρέους.

Σε κάθε περίπτωση η όλη διαδικασία, φαίνεται ότι οδηγεί σε «κούρεμα» τμήματος του χρέους και όχι σε διαγραφή του συνόλου του, σύμφωνα με τα παραδείγματα που επικαλείται η Επιτροπή στο κείμενο έκκλησης:

«Είναι γνωστό ότι η λειτουργία τέτοιων Επιτροπών σε άλλες χώρες κατέληξε στον εντοπισμό του λεγόμενου «απεχθούς» τμήματος του χρέους - στις πιο πρόσφατες περιπτώσεις, αυτό κυμάνθηκε από το μισό έως και τα τρία τέταρτα του συνολικού του ύψους - στην άρνηση πληρωμής του και σε αντίστοιχο δραστικό «κούρεμα» μετά από διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.(...)

O Ισημερινός (Εκουαδόρ) αρνήθηκε το 2008 την πληρωμή του «απεχθούς χρέους» (odious dept). Εθεσε το θέμα στον ΟΗΕ και αποφάσισε το «κούρεμα» του μεγαλύτερου μέρους ενώ το υπόλοιπο δέχτηκε να αποπληρωθεί με 10% των συναλλαγματικών εισπράξεων από εξαγωγές. Επίσης το 1953 η Γερμανία, με τη συμφωνία του Λονδίνου δέχτηκε να πληρώσει μόνο το 37,5% του χρέους της και η εξόφληση να γίνει επί ενός ποσοστού των εισπράξεων από εξαγωγές».

Με άλλα λόγια η διαδικασία φαίνεται να ενέχει το ρίσκο να καταλήξει σε εντοπισμό παρανομιών  ή γκρίζων σημείων για τμήμα μόνο του χρέους που μπορεί να υπολείπεται και του μισού με αποτέλεσμα να μην αναιρεί την αποπληρωμή του υπόλοιπου για το οποίο δεν θα διαπιστωθούν προβλήματα (όχι γιατί δεν υπάρχουν αλλά γιατί μπορεί επιμελώς να έχουν καλυφθεί ή τα ίχνη τους να είναι αδύνατο να εντοπιστούν).

Η έκκληση αναφέρει το παράδειγμα της Ελλάδας το 1936 όταν αρνήθηκε «επί Μεταξά (!!) την εξυπηρέτηση δανείου της βελγικής τράπεζας «Societe Commercial de Belgique» επικαλούμενη «τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας», σκεπτικό που αποδέχτηκε το «Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου» κά.»! Εν προκειμένω δεν υπήρξε καμία ΕΛΕ αλλά άρνηση αποπληρωμής του συνόλου του χρέους κι επιλογή ικανοποίησης των συμφερόντων της  χώρας έναντι των συμφερόντων των δανειστών.

Σε αυτή την επιλογή αναφέρθηκε και ο καθηγητής Γ. Κατρούγκαλος θυμίζοντας ότι η Δανειακή Σύμβαση που υπέγραψε ο Παπακωνσταντίνου παραιτείται ακριβώς αυτού του δικαιώματος, όταν παραιτείται της «ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας» επιτρέποντας στους δανειστές να προχωρήσουν μέχρι και σε κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Ο  καθηγητής ανέφερε  ότι ακόμη και για την ιδανική για τους δανειστές περίπτωση που το χρέος δημιουργήθηκε με καθόλα νόμιμο τρόπο το διεθνές δίκαιο προβλέπει ότι το κράτος έχει τη νόμιμη δυνατότητα να προχωρήσει σε στάση πληρωμών απέναντι στους δανειστές του (χωρίς να τελεί υπό την απειλή του βρετανικού δικαίου όπως τώρα) σε περίπτωση που αδυνατεί να εκπληρώσει τα χρέη του απέναντι στους δανειστές, ενώ την ίδια στιγμή πρέπει να διαθέσει τα απαραίτητα κονδύλια για κοινωνικές δαπάνες.

Εν προκειμένω θα την είχαμε αν δεν είχαμε υπογράψει τη συγκεκριμένη Δανειακή Σύμβαση.

Με άλλα λόγια εφόσον το κλειδί στην όλη ιστορία φαίνεται να είναι η ακύρωση της Δανειακής Σύμβασης που θα μπορούσε να οδηγήσει στην μη αποπληρωμή του συνόλου του χρέους γιατί να χαθούν πολύτιμες δυνάμεις και χρόνος (η ΕΛΕ ακόμη κι αν ξεκινήσει το έργο της μπορεί να χρειαστεί πάνω από χρόνο) σε έναν μικρότερης στόχευσης σκοπό που δεν εγγυάται την υλοποίηση της υπόσχεσής του;

Το ζητούμενο άλλωστε ποιο είναι:  μην τυχόν και μας κατηγορήσουν οι δανειστές ότι τους φάγαμε τα λεφτά όταν έχουν βγάλει πολύ περισσότερα από τους τόκους τόσα χρόνια, μη μας κακολογήσουν και χάσουμε την αξιοπιστία στις αγορές κατά το επιχείρημα του ανεκδιήγητου πρωθυπουργού; Ή να αξιοποιήσουμε τους πόρους  υπέρ του λαού και της χώρας (εννοείται βέβαια όχι με κυβέρνηση Γιωργάκη);

Την ώρα που έχουν πέσει οι μάσκες και έχει αποκαλυφθεί ότι το χρέος είναι προσχηματικό εργαλείο εξόντωσης ενός λαού και κλοπής των πόρων μια χώρας, εμείς θα εξετάζουμε το ενδεχόμενο να υπάρχει και νόμιμο χρέος;

Μήπως οι εμπλεκόμενοι έχουν στα χέρια τους το κλειδί και δεν το  βλέπουν;

Το Ποντικι

Υπογράψτε για Σχηματισμό Επιτροπής ελέγχου του χρέους......ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ!!!!!!

Βίντεο όπου ο Καθηγητής Κ.Λαπαβίτσας εξηγεί τον Λογιστικό Ελεγχο

netakias.wordpress.com via Olympia.gr

Στο site ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ http://www.elegr.gr/

Επικοινωνία: info@elegr.gr

σχετικο θεμα:ΑΠΑΤΗ??? ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ!!!!!!!! GAP, Έφτασε η ώρα να ματώσουμε... αν κάνεις πίσω τότε θα έχεις απέναντι έναν λαό... τέρμα τα ψέμματα και οι συγκαλύψεις - Εσύ τι λες σ. Καστανίδη;

Σ. Σακοράφα: ξεπουλιούνται δημόσια αγαθά και η περιουσία του λαού μας..

H παρέμβαση της Σοφίας Σακοράφα, στη σημερινή Συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το χρέος

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ πολίτες, εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, επιστήμονες, άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης, πολιτικοί (από διαφορετικά πολιτικά μετερίζια), μ΄ ένα κοινό στόχο.

Στόχος της πρωτοβουλίας μας είναι η δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το χρέος.

Όλοι μας προερχόμενοι από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, με διαφορετικές ιδιεολογικοπολιτικές καταβολές έχουμε μια σαφή και εκφρασμένη θέση.

Οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης, η προσφυγή στο Δ.Ν.Τ., αποδεικνύονται καθημερινά καταστροφικές για τον Ελληνικό λαό και η συνέχεια προοιωνίζεται εξοντωτική αλλά και άκρως επικίνδυνη.

Παράλληλα πιστεύουμε (και είναι κι αυτό πάγια θέση μας), ότι οι...
 όποιες αλλαγές και οι ανατροπές δεν έρχονται

ούτε από τα πάνω,

ούτε από κάποια κλαμπ σοφών,

ούτε με συμφωνίες κεκλεισμένων των θυρών,

αλλά μόνο, με την πρωταγωνιστική συμβολή, ενός ζωντανού κινήματος, που ξέρει και τι θέλει, και πως να το κατακτήσει.

Και πιστεύουμε, ότι η απαραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία αυτού του κινήματος είναι το απόλυτα δημοκρατικό δικαίωμα του Ελληνικού λαού, να πληροφορηθεί, να μάθει, και να κατανοήσει, το πώς, το γιατί και με ευθύνη τίνος, φτάσαμε μέχρι εδώ.

Γνωρίζω, συμμετέχω, ελέγχω, αποφασίζω, είναι θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας.

Είναι η εφαρμογή της Δημοκρατίας στην απόλυτη και κυριολεκτική της διάσταση.

Κι έχουμε την στέρεα άποψη, ότι αυτές οι αρχές οδηγούν την κοινωνία, στην πολιτική συνειδητοποίηση και στην πολιτική δράση.

Γι αυτό και πιστεύουμε, ότι η δημιουργία της Ε.Λ.Ε. είναι μια βαθιά πολιτική διαδικασία, μια διαδικασία πολιτικής γνώσης και πολιτικής παιδείας.

Και το καίριο σημείο αυτής της διαδικασίας είναι η ίδια η μορφή της Ε.Λ.Ε. και ο τρόπος δράσης της.

Η συμμετοχή του απλού πολίτη, των φορέων, των σωματείων, των συνδικάτων, των πολιτικών, των Βουλευτών, είναι αυτό που εξασφαλίζει και μπορεί να εγγυηθεί, ότι δεν ελέγχουν κάποιοι εκ μέρους του Ελληνικού λαού, αλλά ο ίδιος ο λαός γίνεται ο φορέας του ελέγχου και ο απόλυτος γνώστης των αποτελεσμάτων του.

Κι επειδή γνωρίζει, αποφασίζει για το μέλλον του.

Κι ο έλεγχος αυτός είναι δυναμικός γιατί δεν συγκαλύπτει.

Κι ο έλεγχος αυτός είναι δυναμικός γιατί η συμμετοχή όλων σημαίνει ότι μπορούμε, και έχουμε την πολιτική βούληση, να τον ξεκινήσουμε και να τον οργανώσουμε.

Κι αυτή η διαδικασία είναι προοδευτική.

Γιατί δίνει εργαλεία να απογυμνώσουμε:

Πολιτικά ιερατεία και οικονομικά διευθυντήρια που αφαίμαξαν και καταχράστηκαν τον Ελληνικό λαό.

Παρέχει την γνώση για να αποκαθηλώσουμε προπαγανδιστικές θεωρίες περί συλλογικής ευθύνης του Ελληνικού λαού.

Απελευθερώνει από πολιτικές φοβίες και αγκυλώσεις που δημιουργεί και πάνω στις οποίες στηρίζεται το δόγμα του μονόδρομου.

Γι αυτό πιστεύουμε ότι η Ε.Λ.Ε. μπορεί να γίνει εκείνο το πολιτικό εργαλείο, που ανοίγοντας το δρόμο προς τη γνώση οδηγεί και στην χειραφέτηση απ΄ όλα τα παραπάνω.

Μπορεί να γίνει εκείνο το πολιτικό εργαλείο, που θα δημιουργήσει τα πολιτικά υποκείμενα που θα αντισταθούν σε πρακτικές μονόδρομου, σε αντιλαϊκές πολιτικές και σε στάσεις μοιρολατρικές και παθητικές.

Κι όλα τα παραπάνω αποτελούν την ταυτότητα της πρωτοβουλίας μας.

Δεν έχουμε αυταπάτες ότι η κυβέρνηση μπορεί να αποδεχθεί την δημιουργία της Ε.Λ.Ε., με την μορφή και τις αρμοδιότητες που περιγράφουμε στην έκκληση.

Γι αυτό και το πολιτικό αίτημα που διατυπώνουμε και φιλοδοξούμε να γίνει κοινωνικό αίτημα ευρείας απήχησης και σθεναρής διεκδίκησης δεν έχει ημερομηνία λήξης, αλλά είναι συνεχές και αδιαπραγμάτευτο.

Εμείς όμως από αύριο κιόλας δίνουμε στην Ε.Λ.Ε. σάρκα και οστά.

Έχουμε μια τεράστια υποστήριξη, από πολιτικές προσωπικότητες, από οικονομολόγους, από νομικούς, από πανεπιστημιακούς, (στην Ελλάδα και σ΄ όλο τον κόσμο), με τεράστια εμπειρία και δηλωμένη διάθεση.

Έχουμε στήριξη από Έλληνες Βουλευτές, Ευρωβουλευτές, αλλά και Βουλευτές χωρών εκτός Ευρώπης κι αυτοί με δηλωμένη διάθεση και εμπειρία.

Έχουμε ήδη πριν από την σημερινή συνέντευξη τύπου, πριν καν δημοσιοποιήσουμε την πρωτοβουλία μας υποστήριξη από σωματεία, συνδικάτα, ενώσεις επαγγελματιών, αλλά και απλούς πολίτες, που θέλουν να συνδράμουν με ενεργή συμμετοχή στο έργο της Ε.Λ.Ε.

Και πριν καν αρχίσουμε να ψάχνουμε βιβλία (με όσα εμπόδια θα αντιμετωπίζουμε), έχουμε δημόσιες παραδοχές, επίσημες εκθέσεις, επίσημες μελέτες ώστε να ξεκινήσουμε, να “ξεσκονίσουμε” στοιχεία, να ελέγξουμε στοιχεία και να διαμορφώσουμε εμπεριστατωμένη άποψη και θέση, ώστε ευθείς εξ αρχής να αποδείξουμε ότι το απεχθές, το παράνομο, ή μη νομιμοποιημένο χρέος, δεν είναι θεωρητικά εφευρήματα, αλλά μετρήσιμα μεγέθη και συγκεκριμένες πολιτικές.

Κι αυτό που ζητάμε σήμερα είναι:

Η διαδικασία να αγκαλιαστεί από την κοινωνία.

Ζητάμε να γίνει διεκδίκηση.

Ζητάμε να γίνεται κτήμα της μέρα με τη μέρα.

Ζητάμε να γίνει κατάκτηση του Ελληνικού λαού.

Ζητάμε αυτή η κατάκτηση να γίνει ένας ισχυρός μοχλός διαρκούς πίεσης, τόσο απέναντι στην κυβέρνηση όσο κι απέναντι σε δυνάμεις που ουσιαστικά στηρίζουν την πολιτική της τρόικας και του Δ.Ν.Τ.

Αυτό ζητάμε! Αυτό θα προσπαθήσουμε όλοι εμείς, που δεν διεκδικούμε τίποτε παραπάνω από το να είμαστε οι φορείς αυτού του αιτήματος.

Σήμερα που η λογική του μονόδρομου προπαγανδίζεται από συγκεκριμένες πλευρές του πολιτικού συστήματος καλυμμένα ή απροκάλυπτα.

Σήμερα που αποφασίζεται το ύστατο σημείο οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης του λαού μας.

Σήμερα που ξεπουλιούνται δημόσια αγαθά και η περιουσία του λαού μας.

Σήμερα που οι εργασιακές σχέσεις γυρίζουν 50 χρόνια πίσω.

Σήμερα που εκτεταμένα τμήματα της κοινωνίας οδηγούνται στον αποκλεισμό.

Σήμερα που ο κοινοβουλευτισμός εκτρέπεται και παραδίδει την θέση του στην απόφαση του ενός.

Εμείς λέμε ότι μπορούμε να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο.

Ένα δρόμο συμμετοχής, δράσης, ελέγχου, διεκδίκησης, ανατροπής.

Καλούμε σε ενεργή συμμετοχή όλους.

Οι όποιες διαφορές μας είναι πλούτος μας.

Ο παραμερισμός των διαφορών μας μπροστά στην συγκρότηση μιας τόσο σοβαρής πρωτοβουλίας είναι η δύναμή μας.

Το αγκάλιασμα αυτής της πρωτοβουλίας από την κοινωνία είναι η ισχυρή πολιτική μας δυναμική!

ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ Ε.Λ.Ε. ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!!!

                                                                                   sibilla

σχετικο θεμα:ΑΠΑΤΗ??? ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΑΣ!!!!!!!! GAP, Έφτασε η ώρα να ματώσουμε... αν κάνεις πίσω τότε θα έχεις απέναντι έναν λαό... τέρμα τα ψέμματα και οι συγκαλύψεις - Εσύ τι λες σ. Καστανίδη;