ΝΕΑ ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ! ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟΥ 2007!

Διαβάστε επίσης: Η αναφορά – βόμβα στον σκληρό δίσκο των Γερμανών για το καλοκαίρι του 2007

Η χρήση παράνομα μαγνητοφωνημένων συνομιλιών είναι χωρίς την παραμικρή αμφιβολία μία εγκληματική πράξη. Και καλώς ο νομοθέτης φρόντισε να συμπεριλάβει «απαγορευτικό» στη δικαστική εξουσία στην οποία δεν επιτρέπει να παρουσιάζει ως αποδεικτικό στοιχείο τις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, είτε πρόκειται για πολιτικούς είτε… αφορούν τους απλούς ανθρώπους.

Από την άλλη πλευρά, εάν δεν υπήρχαν αυτές οι παράνομα μαγνητοφωνημένες συνομιλίες, που βεβαίως γίνονται από μυστικές υπηρεσίες ή εγκληματικά

στοιχεία, δεν θα πληροφορούμασταν ποτέ για τα σκάνδαλα των πολιτικών, για τα στημένα διπλωματικά παιχνίδια χωρών, ούτε για τις προβοκάτσιες που στήνουν κράτη, με στόχο είτε να αποπροσανατολίσουν τους λαούς τους, είτε για να ξεκινήσουν πολέμους.

Την Πέμπτη διέρρευσε στην Τουρκία ένα ηχητικό ντοκουμέντο στο οποίο ακούγονται ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών και στενός φίλος του Τούρκου πρωθυπουργού, Χακάν Φιντάν, ο υφυπουργός Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου και ο αναπληρωτής αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Γιασάρ Γκιουρέλ. Συζητούν για το στήσιμο προβοκάτσιας που θα πρόσφερε στο πιάτο στους Τούρκους τη δικαιολογία για εισβολή στη Συρία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το πολιτικο-στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας σχεδίασε παράνομες και εγκληματικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Δεν αποκαλύπτω κάποιο μυστικό, εάν αναφέρω ότι για πολλά χρόνια οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις γνώριζαν πως ήταν έργο Τούρκων πρακτόρων οι φωτιές, που συνήθως ξεκινούσαν στην αρχή της τουριστικής περιόδου, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Κατόπιν συζητήσεων με πολιτικούς και στρατιωτικούς παρά­γοντες στην Αθήνα, είμαι πεπεισμένος ότι ειδικά οι φωτιές του 2007 τοποθετήθηκαν στη βάση σχεδίου της Αγκυρας. Τα γεγονότα του 1964, στην Κύπρο, ήταν αποτέλεσμα της πλέον χείριστης τουρκικής προβοκάτσιας, η οποία δυστυχώς παρουσιάστηκε από ελληνόφωνους πράκτορες της Τουρκίας στη Λευκωσία ως έργο Ελληνοκυπρίων φανατικών. Μόλις πριν από μερικά χρόνια πληροφορηθήκαμε την αλήθεια.

Η Τουρκία είναι ένας γείτονας, με τον οποίο πρέπει να βρούμε τρόπο να ζούμε σε καθεστώς ειρήνης. Ομως, πρέπει να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι οι Τούρκοι επιχειρούν πάντα «εξαγωγή» των προβλημάτων τους στην ευρύτερη γειτονιά μας… Την περασμένη εβδομάδα το έπραξαν στη Συρία καταρρίπτοντας ένα μαχητικό αεροπλάνο του Ασαντ. Αύριο μπορεί να στοχεύσουν το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο.     Πηγή: mignatiou

ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΗ NEW EUROPE! ΦΟΥΣΚΩΣΑΝ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΜΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ!!!

Η επιτήδεια συνεργασία της Eurostat με Έλληνες κυβερνητικούς με σκοπό τη διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους της Ελλάδας για την περίοδο 2005-2009

Πώς οι λογαριασμοί του Ελληνικού Δημοσίου φουσκώθηκαν με δισεκατομμύρια ευρώ φανταστικών νοσοκομειακών τιμολογίων

Ας φανταστούμε έναν έμπορο που συνήθως παραγγέλνει το ετήσιο στόκ του από έναν προμηθευτή, ο οποίος προσθέτει στην τιμή ένα έξτρα ποσό, εξαιτίας του ότι πληρώνεται αργότερα από την ημερομηνία παράδοσης του εμπορεύματος. Το έξτρα ποσό περιλαμβάνει τόκο, λόγω καθυστέρησης καταβολής των οφειλομένων, καθώς και ασφάλιστροκινδύνου για την πιθανότητα μη καταβολήςολόκληρου του οφειλόμενου ποσού. Ας υποθέσουμε τώρα ότι, για κάποιο λόγο, τόσο ο έμπορος όσο και ο προμηθευτής συμφωνούν σε μια έκπτωση, ας πούμε 30%, επί του αρχικού τιμολογίου. Ωστόσο, παρά τις νόμιμες προσαρμογές των λογιστικών βιβλίων του εμπόρου και του προμηθευτή, που γίνονται όπως απαιτείται, όταν ελέγχονται τα λογιστικά βιβλία του εμπόρου από την Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή, ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου, για προσωπικό του όφελος, αποκρύπτει την έκπτωση που πραγματοποιήθηκε και παρουσιάζει στον Έλεγχο την αρχική τιμή του τιμολογίου. Ας υποθέσουμε όμως τώρα ότι η πράξη του αυτή ανακαλύπτεται και επικρίνεται από την Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή, η οποία όμως στη συνέχεια το ξανασκέφτεται, αλίμονο, γιατί βρίσκει ότι μπορεί να προκύπτουν κάποια «οφέλη» από την πράξη αυτήτου Προϊσταμένου Λογιστηρίου και έτσι είναι και οι δύο ευτυχισμένοι.

Οι ηθοποιοί της παραπάνω θεατρικής παράστασης είναι οι εξής: τα Ελληνικά δημόσια νοσοκομεία (ο έμπορος), οι φαρμακοβιομηχανίες (ο προμηθευτής), το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών (ο Προϊστάμενος Λογιστηρίου του εμπόρου), και ηEurostat (η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή). Σε κάποιους αναγνώστες, αυτό μπορεί να ακούγεται κάπως παρατραβηγμένο, ειδικά το ότι η Eurostat ενήργησε με τέτοια ραδιουργία, όπως η Ανώτερη Ελεγκτική Αρχή της παραπάνω ιστορίας. Όμως δυστυχώς έτσι έγινε.

Τα γεγονότα

Τον Οκτώβριο 2009, συνέπεσαν δύο γεγονότα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ψευδή διόγκωση των νοσοκομειακών οφειλών: η αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα από τις βουλευτικές εκλογές και η αποστολή στην Eurostat των συσσωρευμένων νοσοκομειακών οφειλών 2005-2008 που εκκρεμούσαν. Είναι κοινή πρακτική το ότι οι περισσότερες νεοεκλεγείσες κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι κληρονόμησαν σωρεία προβλημάτων από την προηγούμενη κυβέρνηση, έτσι ώστε να μπορούν τον επόμενο χρόνο να παρουσιάσουν μια «βελτίωση» οφειλόμενη στις δικές τους πολιτικές. Η νοοτροπία αυτή οδήγησε αρχικά τηνέα ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών να αρπάξειτην ευκαιρία εκμεταλλευόμενη ένα συστημικόπρόβλημα του Ελληνικού δημόσιου τομέα, να το ονομάσουν «παραχάραξη των στοιχείων» και ναμανουβράρουν, ή «αναθεωρήσουν», τις συσσωρευμένες νοσοκομειακές οφειλέςκαταλήγοντας σε μια παράνομη υπερεκτίμηση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους για την περίοδο 2005-2009. Το σοκαριστικό είναι ότι η υπερεκτίμηση αυτή δεν ήταν το αποτέλεσμα μεταφοράς ήδη υλοποιημένων δαπανών από άλλα έτη στα έτη 2005-2009, αλλά ήταν το αποτέλεσμα επιβάρυνσης όλων των ετών της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης με ποσά δισεκατομμυρίων ευρώ που ήταν φανταστικά. Ναι φανταστικά! Και το πιο σοκαριστικόείναι ότι η Eurostat συνεργάστηκε εν γνώσει της επ’ αυτού.

Αντίθετα με άλλες χώρες που αυτές οι πρακτικές, όταν αποκαλυφθούν, τιμωρούνται μέσα από θεσμοθετημένες πειθαρχικές διαδικασίες, στην Ελλάδα το παράνομο μανουβράρισμα των στοιχείων πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις καταλήγοντας στην οικονομική καταστροφή που βιώνουμε σήμερα. Στην περίπτωση των νοσοκομειακών οφειλών, δύο κυρίως γεγονότα διευκόλυναν τη διαστρέβλωση των στοιχείων: το συστημικό πρόβλημα της ύπαρξης απαρχαιωμένων λογιστικών πλαισίων στον δημόσιο τομέα και οι μυστικές διαβουλεύσεις της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης με ανώτατα στελέχη του ΔΝΤ, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, για να υπαχθεί η χώρα στο ΔΝΤ.

Όπως έχει ήδη λεχθεί από Έλληνες Οικονομικούς Στατιστικούς, κάτι δραματικά σοκαριστικό έπρεπε να συμβεί, για να αναλάβει το ΔΝΤ τον έλεγχο της χώρας. Η ιδέα μιας δημοσιονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με την αναβίωση των αποκαλούμενωνGreek Statistics, ενεφανίσθη ως η τέλεια δικαιολογία για την εισβολή του ΔΝΤ στα Ευρωπαϊκά πράγματα. Έτσι, στατιστικές πρακτικές, σαν την ταχυδακτυλουργική επινόηση ψεύτικων, μη υπαρχόντων ελλειμμάτων που είχαν εξαχθεί από τις εκκρεμούσες νοσοκομειακές οφειλές της περιόδου 2005-2008, αποδείχτηκαν ως η πιο αντιπροσωπευτική στατιστική ραδιουργία των ετών 2009 και 2010.

Πληρωτέα νοσοκομείων: χρήμα που κανείς δεν πλήρωσε και κανείς δεν εισέπραξε

Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη ΕΕ, τα δημόσια νοσοκομεία παραδοσιακά προμηθεύονται φάρμακα και νοσοκομειακό υλικό από προμηθευτές που συνήθως πληρώνονται αργότερα από την ημερομηνία παράδοσης, λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών αξιολόγησης του νομίμου των καταβολών από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Σχετικά με την Ελλάδα, τον Σεπτέμβριο 2009, είχε συσσωρευτεί ένας τεράστιος αριθμός μη αξιολογημένων νοσοκομειακών οφειλών των ετών 2005-2008 και ταυτόχρονα η συνολική αξία αυτών των οφειλών δεν ήταν ακόμα γνωστή. Πρέπει να τονίσουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχει τέτοιου είδους στατιστικά προβλήματα. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Φαρμακοβιομηχανιών (EFPIA),που περιλαμβάνει πολυεθνικές όπως οι Roche καιNovartis, το 2011, τα Ευρωπαϊκά κράτη χρωστούσαν€12-15 δις στην φαρμακοβιομηχανία που αντιστοιχούσαν σε περισσότερα από ένα χρόνο.

Στις 2 Οκτωβρίου 2009, δηλαδή πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, και μέσα στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών διαδικασιών, η ΕΣΥΕ, που τώρα λέγεται ΕΛΣΤΑΤ, είχε στείλει στην Eurostat τους πίνακες ελλείμματος και χρέους. Αυτοίπεριελάμβαναν μια κατά προσέγγιση εκτίμηση τωνεκκρεμουσών νοσοκομειακών οφειλών ίση με €2,3 δις που είχαν προκύψει από συνήθη έρευνα της ΕΣΥΕ. Η νέα κυβέρνηση φούσκωσε το ποσό των €2,3 δις φτάνοντάς το στα €6,6 δις, όπως περιγράφεται στην Τεχνική Έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών του Φεβρουαρίου 2010, βασιζόμενη σε έρευνα του Υπουργείου και όχι της ΕΣΥΕ. Έτσι, η ψευδής διόγκωση έφτανε στο εντυπωσιακό ποσό των €5,4 δις. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια Τεχνική Έκθεση, από τα €6,6 δις, μόνο τα €1,2 δις είχανεπικυρωθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Και όχι μόνον έγινε αυτή η παρανομία, αλλά επίσης η νέα κυβέρνηση προσπάθησε να φορτώσει όλα αυτά τα επιπλέον €5,4 δις νοσοκομειακών οφειλών σε έναμόνο έτος, δηλαδή στο 2008.

Στην αρχή, η Eurostat το απέρριψε αυτό γράφοντας:

“Στην ανακοίνωση της 21 Οκτωβρίου 2009, ένα ποσό€2,5 δις προστέθηκε στο δημόσιο έλλειμμα του 2008 επί του ποσού των €2,3 δις. Αυτό έγινε, σύμφωνα με τις Ελληνικές Αρχές, κάτω από απευθείας εντολή που δόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών,παρά το γεγονός ότι το πραγματικό ύψος των νοσοκομειακών οφειλών είναι ακόμα άγνωστο,ότι δεν υπήρχε δικαιολογία για την επίρριψη αυτού του ποσού μόνο στο 2008 και όχι σε προηγούμενα χρόνια επίσης και ότι η ΕΣΥΕ είχε εκφράσει την διαφωνία της προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Υπουργείο Οικονομικών.”

Αργότερα, τον Απρίλιο 2010, η Eurostatυπαναχώρησε στις παράνομες απαιτήσεις της νέας κυβέρνησης, προφανώς γιατί οι Γραφειοκράτες τηςEurostat ήταν τότε απασχολημένοι με το να προσπαθούν να βρουν τρόπους να φορτώσουν τους κυβερνητικούς λογαριασμούς της Ελλάδας με πρόσθετο παράνομο χρέος, όπως περιγράψαμε στο άρθρο μας “Οι παραβάσεις και πλημμέλειες τηςEurostat γιγαντώνουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας” (10-16 Νοεμβρίου 2013, σελ. 3).

Η υπαναχώρηση της Eurostat, τον Απρίλιο 2010,ενδίδοντας στις απαιτήσεις της νέας Ελληνικής κυβέρνησης, ήταν ξεκάθαρα αντίθετη με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς ΕΣΑ95 (βλ. ESA95 παρ.3.06, EC No. 2516/2000 άρθρο 2, Commission Reg.EC No. 995/2001) και αντίθετη με τον ΕυρωπαϊκόΚώδικα Ορθής Πρακτικής, κυρίως όσον αφορά τις αρχές της ανεξαρτησίας των στατιστικών μετρήσεων, της αντικειμενικότητας και της αξιοπιστίας των στατιστικών. Μία εντυπωσιακή παραβίαση του νόμου είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των νοσοκομειακών οφειλών ΠΟΤΕ δεν καταβλήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στις φαρμακευτικές εταιρείες. Δείτε γιατί:ενάμιση μήνα μετά την παράνομη διόγκωση του δημοσίου ελλείμματος, το Υπουργείο Οικονομικώνκάλεσε τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους ζήτησε να δεχθούν μία έκπτωση 30% για την περίοδο 2005-2008.

Θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε δύο σημεία:

(1)

Όλες αυτές οι παράνομες στατιστικές διαδικασίεςκαι η ουσιαστική αδικία διαπράχθηκαν κατά των Ελλήνων πολιτών. Και, το πιο εκπληκτικό, διαπράχθηκαν κατ’ εξαίρεση ανάμεσα σε όλους τους άλλους Ευρωπαίους πολίτες.

(2)

Όλα όσα γράφουμε βασίζονται σε αποδεικτικά έγγραφα τόσο της Eurostat όσο και της ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών εκείνης της εποχής.

Θα τελειώσουμε, όπως τελειώσαμε και στο προηγούμενο άρθρο μας. Δηλαδή, με την ίδια ερώτηση: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα μέλη του πυρήνα της να έχει αντιμετωπιστεί τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος, σοβαρή έρευνα και όχι παρεμβάσεις για μπλοκάρισμα της δικαστικής διαδικασίας στην Ελλάδα, όπως πράττει η Eurostat.Τα πράγματα πρέπει να τεθούν όπως έγιναν και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Το θέμα δεν είναι να αρνηθούμε το χρέος, αλλά το αναληθές και εγκληματικό μέρος του.

olympia.gr

ΑΡΘΡΟ – ΒΟΜΒΑ ΣΤΗ NEW EUROPE ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ 2009! Και ακόμα ο Γεωργίου ελεύθερος…

Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat οδήγησαν σε γιγαντιαία αύξηση το χρέος της Ελλάδας

Διαβάστε την μετάφραση (στο τέλος το πρωτότυπο)

New Europe

10 Νοεμβρίου 2013

Απίστευτη αποκάλυψη προκαθορισμένων άδικων στατιστικών στοιχείων....

Ας σκεφτούμε για λίγο τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά το χρέος των Γαλλικών συγκοινωνιών και αστικών μεταφορών, που περιλαμβάνει τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό, τους σιδηροδρόμους, το δίκτυο PAM εξυπηρέτησης των ατόμων με ειδικές ανάγκες κοκ, μεταφερόταν στους λογαριασμούς του δημοσίου. Σε τελευταία ανάλυση, το Γαλλικό σύστημα συγκοινωνιών επιδοτείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κράτος.  Λοιπόν, η καταστροφή αυτή, που ο καθένας μπορεί να φανταστεί για την Γαλλία σε μια τέτοια περίπτωση, δεν συνέβη στην Γαλλία και αυτό ήταν σωστό. Όμως, αυτό συνέβη στην Ελλάδα! Οι Έλληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι συνέβη στην Ελλάδα και γιατί συνέβη.

Όλοι μας στην Ευρώπη έχουμε συμφωνήσει να εφαρμόζουμε ορισμένους όρους και συνθήκες που ονομάζονται Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί και ο πρώτος που πρέπει να το κάνει αυτό είναι, αλλοίμονο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνεπώς, αν οι δημόσιες επιχειρήσεις μεταφορών παρέχουν υπηρεσίες λόγω κυβερνητικών ή Ευρωπαϊκών κοινωνικο-οικονομικών πολιτικών, τότε αυτές οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να επιδοτηθούν ή αποζημιωθούν για τις ζημίες που υφίστανται ως αποτέλεσμα των τιμών που χρεώνουν οι οποίες είναι μικρότερες από τις τιμές που θα χρέωναν σε διαφορετική περίπτωση. Αυτή η αποζημίωση ή επιδότηση δεν συνεπάγεται μεταφορά του χρέους των επιχειρήσεων αυτών στο δημόσιο χρέος της χώρας. Λοιπόν, απάντηση δεν έχει ακόμα δοθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά το γιατί, μετά από δύο δεκαετίες εφαρμογής των κοινών κανόνων, η Ελλάδα ξαφνικά το 2009-10 αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από την Γαλλία ή οιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ.

Κοιτάζοντας την πολυπλοκότητα των κριτηρίων της Eurostat που απαιτούνται προκειμένου μια δημόσια επιχείρηση να μετακινηθεί στον δημόσιο τομέα, φαίνεται ότι στην περίπτωση της Ελλάδας η δουλειά έγινε με βεβιασμένη αγνόηση των κανονικών διαδικασιών. Υπάρχει προφανής παραβίαση του Ενωσιακού Δικαίου κατά την εφαρμογή του κριτηρίου που αποκαλείται 50% και το οποίο ορίζεται ως η θεσμική απαίτηση ότι τα έσοδα από πωλήσεις των προϊόντων/υπηρεσιών των δημοσίων επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον το 50% του κόστους παραγωγής τους. Με την μη αναγνώριση της παραπάνω αποζημίωσης ως «έσοδο από πωλήσεις», καθώς και με την ταυτόχρονη εξολοκλήρου μεταφορά των εμπορικών αποσβέσεων 100 ετών των δημοσίων επιχειρήσεων μέσα στις δαπάνες ενός μόνον έτους, του 2009, η Eurostat κατόρθωσε να δικαιολογήσει την μη ικανοποίηση εκ μέρους των δημοσίων επιχειρήσεων του κριτηρίου 50%.

Υπάρχουν πρόσθετες περιπτώσεις παραβίασης του Δικαίου. Μέχρι το 2009, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τώρα αποκαλούμενη ΕΛΣΤΑΤ, μαζί με την Eurostat, είχαν αποφασίσει ότι το χρέος των δημοσίων επιχειρήσεων δεν ήταν μέρος του δημοσίου χρέους, διότι η χρηματοδότηση της κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις αυτές ήταν στην μορφή μετοχών αυξάνοντας έτσι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της κυβέρνησης ως μετόχου στις επιχειρήσεις αυτές. Αυτή είναι η κοινή πρακτική στις Ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που έχουν συμφωνηθεί από όλους του Ευρωπαίους εταίρους.

Τον Απρίλιο 2010, η εκτίμηση του ελλείμματος του 2009 δημοσιεύτηκε από την Eurostat, η οποία εγγυήθηκε ότι το τελικό δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας δεν θα υφίστατο περαιτέρω αλλαγές μεγαλύτερες του 0,5% πάνω-κάτω. Επάνω στην βάση αυτή, τον Μάιο 2010 οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ στήριξαν την Ελλάδα με 110 δισεκ. ευρώ οικονομικής βοήθειας. Έξι μήνες αργότερα, η Eurostat πέταξε στα σκουπίδια το 0,5% και αύξησε το τελικό δημόσιο έλλειμμα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, παρά του ότι μεγάλες αναθεωρήσεις σαν αυτή είναι αντίθετες με τον γενικά αποδεκτό Κώδικα Στατιστικών Πρακτικών.

Η πλήρως απροσδόκητη και ανεξήγητη ενέργεια της Eurostat βασίστηκε στην μεταφορά 17 δημοσίων επιχειρήσεων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφική ψευδής διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας για το έτος 2009, και από τότε η διόγκωση αυτή μεταφέρεται διαχρονικά και έχει υποχρεώσει την χώρα να τρικλίζει κάτω από ένα άδικο υπερβολικό φορτίο, το οποίο διαβρώνει τις σχέσεις της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα ζητήματα αυτά παρουσιάστηκαν στην Ευρωπαϊκή Βουλή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει πρόσφατα απαντήσει γραπτώς διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Χωρίς να αναφέρεται σε όλα τα ζητήματα, η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ισχυρίζεται ότι ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες είναι διαφορετικός από τον Ευρωπαϊκό νόμο διότι ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό του ποσού αποζημίωσης δεν βασίζεται στο παραχθέν προϊόν του ΟΑΣΑ (εταιρεία-συντονιστής, ή holding company,  των επιχειρήσεων αστικών μεταφορών, όπως είναι ακριβώς και η Γαλλική εταιρεία STIF). Αυτός ο ισχυρισμός είναι εξαιρετικά αναληθής για τρεις λόγους: ο ΟΑΣΑ είναι εταιρεία-συντονιστής που ενεργεί ως ομπρέλα των εταιρειών αστικών συγκοινωνιών σε μία περιοχή της Ελλάδος, την Αττική, και κατά συνέπεια ο ΟΑΣΑ δεν εκτελεί ο ίδιος συγκοινωνιακό έργο, όπως ακριβώς γίνεται και με την Γαλλική STIF.  Δεύτερον, εάν κάποιος διαβάσει τον Ελληνικό νόμο με ανοικτά και μη-προκατειλημμένα μάτια, εύκολα θα ιδεί ότι ο Ελληνικός μαθηματικός τύπος βασίζεται στο «παραχθέν προϊόν και τον αριθμό των επιβατών», διαπίστωση που είναι αντίθετη, αλλοίμονο, με αυτά που βεβαιώνει η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τρίτον, αν ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες συγκοινωνιακές επιχειρήσεις δεν ήταν σύμφωνος με τους αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, τότε η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει προβεί σε ενέργειες για να διασφαλίσει την εναρμόνιση των όρων και συνθηκών ανταγωνισμού στις μεταφορές, σύμφωνα με την Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τέτοιες ενέργειες ποτέ δεν έγιναν.

Στις απαντήσεις της, που δόθηκαν μετά από πίεση της Ευρωπαϊκής Βουλής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέφυγε σε σκανδαλώδεις ισχυρισμούς, παρέχοντας ακόμα και μια αναφορά σε μικρή υποσημείωση στο Εγχειρίδιο της Eurostat του έτους 2013, η οποία (υποσημείωση) δεν υπήρχε πριν τον Φεβρουάριο 2013, και, επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπλανητικά δεν αναφέρει την ημερομηνία του Εγχειριδίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Εγχειρίδιο αυτό ήταν του 2010. Επίσης, παρατηρήσαμε το παρακάτω γεγονός: το 2010 η Eurostat μετακίνησε έναν αριθμό δημοσίων επιχειρήσεων στον δημόσιο τομέα, και, ένα χρόνο αργότερα, το 2011, η Eurostat τις μετέφερε πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, παρατηρούμε ότι η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την άδικη και εγκληματική διόγκωση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Αυτό αποδεικνύει μια εντυπωσιακή ταχυδακτυλουργία: τώρα το βλέπεις, τώρα δεν το βλέπεις. Το κόλπο: αμέσως μετά το σαμάρωμα του δημοσίου τομέα με τα ιδιωτικά χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων, σώζοντας έτσι τις Γερμανικές τράπεζες από την χρεοκοπία, αυτές οι ίδιες επιχειρήσεις μετακινούνται πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα, όπου ανήκαν από το 1993. Τέτοιες ενέργειες απαγορεύονται αυστηρά από τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, οι οποίοι απαιτούν ότι η αρχική μετακίνηση στον δημόσιο τομέα θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνον εάν κρινόταν ότι δικαιολογείτο για αρκετά χρόνια πριν και αρκετά χρόνια μετά την αρχική μετακίνηση.

Τα παραπτώματα της Eurostat προς την Ελλάδα μας θυμίζουν τον αυθορμητισμό με τον οποίο ο κ. Αλμούνια, τότε Επίτροπος επί των Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, και τώρα Επίτροπος επί του Ανταγωνισμού, αντέδρασε στις 21 Οκτωβρίου 2009, όταν άκουσε την αναθεώρηση προς τα επάνω του Ελληνικού δημοσίου χρέους του 2009. Ο Αλμούνια είπε: «Θέλουμε να μάθουμε τι συνέβη και γιατί συνέβη. Σοβαρές διαφοροποιήσεις θα απαιτήσουν μια ανοικτή και σε βάθος διερεύνηση». Η διερεύνηση ποτέ δεν έλαβε χώρα, αλλά τέσσερα χρόνια μετά, στις 21 Οκτωβρίου 2013, ο Αλμούνια είπε: «Το πρόβλημα της ΕΕ είναι η μη λογοδοσία».

Το να πούμε ότι έχει δίκιο δεν είναι αρκετό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Eurostat με το να αντιμετωπίζουν τα δημοσιονομικά στοιχεία χωρίς να δίνουν λόγο έχουν οδηγήσει στο φίμωμα υπεύθυνων φωνών στην Ελληνική ΕΛΣΤΑΤ, η οποία έχει απομείνει σήμερα χωρίς το 7-μελές της Συμβούλιο και κάτω από την εξουσία ενός ανδρός – του ιδίου ανδρός ο οποίος βρίσκεται υπό την κατηγορία της διάπραξης κακουργηματικών πράξεων και οποίος υποτίθεται ότι διοικεί το στατιστικό σύστημα της χώρας, αλλά και την στατιστική της Υπηρεσία: ένα μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το ψευδές δημόσιο έλλειμμα και χρέος του 2009 έχει δημιουργήσει μια φοβερή ρουφήχτρα που καταβροχθίζει τα δισεκατομμύρια του Ευρωπαίου φορολογούμενου – και που δεν γνωρίζουμε τον προορισμό αυτών των δισεκατομμυρίων ευρώ – και έχει οδηγήσει και σε σπιράλ θανάτου την Ελλάδα, η οποία ήταν ανάμεσα στα 10 πρώτα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με έναν σκληρά εργαζόμενο πληθυσμό ο οποίος έχασε το 7% των μελών του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και ο οποίος μπορεί να συνεισφέρει τεράστια συνεισφορά στην οικοδόμηση μιας πιο δημοκρατικής ΕΕ. Το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα μέλη του πυρήνα της να αντιμετωπίζεται τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος, σοβαρή διερεύνηση και όχι παρεμβάσεις για να εμποδιστεί το έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπει να τεθούν σε σωστή βάση και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Δεν υπάρχει άρνηση του χρέους, η άρνηση αφορά το ψευδές και εγκληματικό μέρος του.

An astonishing revelation of unjustly fixed statistics

Eurostat’s failures greatly increase the size of Greece’s debt

by

Basil A. Coronakis
10/11/2013 – 11:58am

Let us think for a moment what would happen if, all of a sudden, the debt of the French transport system, covering buses, trams, the metro, the RER and OPTILE and the PAM network for disabled people and so on, were all transferred to the government’s accounts. After all, the French transport system is heavily subsidised by the state. Well, the disaster one can only imagine did not happen in France, and rightly so, but it did happen in Greece! Greeks and all other European citizens have the right to know what happened in Greece and why it happened.
All of us in Europe have agreed to comply with certain terms and conditions called European Regulations and the first to do so is, alas, the European Commission. Therefore, if public transport companies provide a service, because of a governmental or European socio-economic policy, then these public companies must be compensated or subsidised for losses incurred as a result of charging prices lower than what they would have otherwise charged. This compensation or subsidy does not entail the transfer of their debt to the country’s public debt. Well, an answer has not yet been provided by the European Commission as to why, after two decades of applying the common rules, Greece was suddenly in 2009-2010 treated differently from France or any other EU member state.
Looking into the complexity of the Eurostat criteria required to be fulfilled in order for a public company to be moved into the public sector, it seems that, in the case of Greece, the job was done with a hasty disregard for normal procedures. There is an apparent breach of European Law in the application of the so called 50% criterion defined as the institutional requirement that the revenue from sales of products or services of the public companies cover at least the 50% of their production cost. By not treating the above compensation as “revenue from sales” and at the same time lumping commercial depreciation of 100 years into the 2009 one-year expenses, Eurostat was able to justify the non-conformity of the public companies with the 50% criterion.
There are additional instances of breach of Law. Until 2009, Greece’s Statistical Authority (ELSTAT), together with Eurostat, had decided that the debt of public enterprises (public utility companies) could not be part of the public debt, because the government’s finance was in the form of shares thus increasing the property rights of the government as a shareholder on these companies. This is the common practice in the rest of the European countries, according to European Regulations agreed by all European partners.
In April 2010, an estimate of the 2009 deficit was published by Eurostat, which guaranteed that Greece’s final public deficit figure was not going to undergo further changes by more than 0.5% of GDP either downwards or upwards. On this basis, in May 2010, the Eurozone countries and the IMF supported Greece with €110bn of financial assistance. Six months later, Eurostat scrapped the 0.5% and raised the final public deficit by 2 percentage points, despite such major revisions being contrary to the commonly accepted Code of Statistical Practice.
Eurostat’s totally unexpected and unexplained action was based on the transfer of 17 public companies from the private to the public sector. The end result was a devastating false augmentation of the country’s public debt and deficit for the year 2009, which since then has been carried on and on forcing the country to stagger under an unjustified extra burden, which is souring its relations with the rest of Europe.
The issues were brought to the European Parliament and the European Commission, which have recently replied in writing by distorting the truth. Without referring to all the reported issues, their answer claims that the Greek law covering passenger transport companies is different from the European Law because the formula to calculate the amount of compensation is not based on the produced output of OASA (a holding company like the French STIF). This is profoundly untrue for three reasons: OASA is a holding company acting as an umbrella of the passenger transport companies in one of Greece’s regions, Attica, and as a consequence OASA does not have transport output of its own, as is the case exactly with STIF. Second, if one reads the Greek law with open, unprejudiced eyes, they will easily learn that the Greek formula is based on “the produced output and the passenger count”, contrary, alas, to what the European Commission reply asserts. Third, if the Greek law covering the public passenger transport companies was not in agreement with the corresponding European Regulations, then the Commission would have acted to secure harmonisation of provisions affecting competition in transport, according to the treaty establishing the European Economic Community. Such actions never occurred.
In its answers, given in fact under pressure from the European Parliament, the European Commission has resorted to other outrageous claims by even providing a small footnote reference reported in the 2013 Eurostat Manual, which, first, did not exist before February 2013, and, second, is misleadingly reported without the actual date. We also note the following fact: in 2010, Eurostat moved a number of public enterprises to the public sector, and, one year later, in 2011, Eurostat moved them again, back into the private sector. Thus, we observe that the Commission has recognised the unjust and felonious augmentation of Greece’s public debt, but they do not want to admit it. This is proved by an impressive sleight of hand: now you see it, now you don’t. The trick: immediately after the public sector was saddled with these companies’ debt, saving this way the German banks from bankruptcy, these same companies were moved again back into the private sector, where they belonged since 1993. Such actions are strictly forbidden by the European Regulations, which require that the initial transfer to the public sector might be justified only if it was judged that it had been in force for several years before and after its initial transfer.
Eurostat’s mistakes towards Greece bring to memory the spontaneity, with which Mr Joaquin Almunia, then Commissioner for Economic and Monetary Affairs (now Commissioner for Competition), reacted on 21 October 2009, when he heard a revised forecast for Greece’s 2009 public deficit. Almunia said: “We want to know what has happened and why it has happened. Serious discrepancies will require an open and deep investigation”. The investigation never took place, but four years later, on October 21, Almunia said: “The EU’s problem is unaccountability”.
Saying he is right is not enough. By their unaccountable attitude toward fiscal statistics, the European Commission and Eurostat have led to the silencing of responsible voices at Greece’s ELSTAT, which is now left without its seven-member board and under one man’s authority – the same man who is under felony charges and who is supposed to manage both the country’s statistical system and its statistical office: a unique phenomenon in Europe. As described above, the 2009 false public deficit and debt have created a horrific whirlpool swallowing European taxpayer’s billions – whose destination is unknown – and a debt death-spiral of a country, which has been among the 10 first EC member states, with a proven hard-working population, who lost 7% of its population in the Second World War and who can hugely contribute to the construction of a more democratic European Union. The question is: How can the EU go on with one of its core members being so unjustly treated? The 2009 statistical events need an in-depth, serious investigation and not interventions to block Greece’s judicial procedures, as Eurostat is doing. Things have to be put right and Greece’s reinstatement must ensue. Public debt is not refused, what is refused is its untrue and felonious part.\

 

 

 

olympiada  

"ΔΑΚΤΥΛΟΣ" ΣΗΜΙΤΗ ΚΑΙ "ΚΙΝΗΣΗΣ 58" ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ

  ΣΧΕΤΙΚΟ:Σύμβουλος Στουρνάρα: Δεν καταλαβαίνω πού είναι οι αδικίες στο φόρο ακινήτων

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/search/label/%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%9F%CE%A3%20%CE%91%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%A9%CE%9D#ixzz2jOy36Qjg

  Ο εικονιζόμενος σύμβουλος του Στουρνάρα, Καραβίτης, ανέλαβε να ολοκληρώσει το έργο του Αναστασίου Μπάνου, ο οποίος "επένδυσε" νομικά το χαράτσι της ΔΕΗ, αυτό το πρόσκαιρο-μόνιμο τερατούργημα που έριξε το ΠΑΣΟΚ στο 4,5%. Ο αμοραλισμός που ξεχειλίζει από τους τεχνοκράτες-εκτελεστές του επιτελείου Στουρνάρα θα κοστίσει ακριβά στον Σαμαρά. Φυσικά δεν αποκλείεται όλο αυτό το τσούρμο του Στουρνάρα να είναι "πράκτορες" της Κίνησης των 58 (Σημίτης) ώστε να στείλουν αδιάβαστη και την ΝΔ και να επιστρέψει καβάλα στ΄άλογο ο πρώην πρωθυπουργός.

Xαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο...

οι υπουργοί Οικονομικών επιβραβεύουν τους αμοραλιστές συμβούλους τους είναι η αναγνώριση της αξίας του "συμβούλου" Αναστασίου Μπάνου, ο οποίος κατέθεσε στην Εξεταστική της Βουλής σχετικά με την αμνησία του Παπακωνσταντίνου για την τύχη του στικακίου της λίστας Λαγκάρντ. Ο Ανστάσιος Μπάνος λοιπόν μέλος του Νομικού  Συμβουλίου του Κράτους, σύμβουλος για πολλά χρόνια της Βάσως Παπανδρέου. Ο κ. Μπάνος είναι εκείνος που συνέγραψε -όπως απεκάλυψε ο Βηματοδότης- όλα τα νομοσχέδια από το 2009 έως σήμερα. Το περίφημο χαράτσι της ΔΕΗ, η μετενέργεια, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, φέρνουν την δική του υπογραφή. «Το 2009 ξεκινήσαμε με ένα νομοσχέδιο τον μήνα», λέει, «και φτάσαμε σήμερα που χρειάζονται δύο νομοσχέδια την ημέρα», λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο επίτευγμα.

Είναι ατιμωτικό για τους βουλευτές και τους ψηφοφόρους  της ΝΔ να διοικούν το υπουργείο Οικονομικών τα "πιστόλια" του Σημίτη και της Βάσως Παπανδρέου. Όπως απεκάλυψε ο Θανάσης Μαυρίδης, ο Καραβίτης ήταν στο επιτελείο του Στουρνάρα, όταν μπήκε η χώρα στην ΟΝΕ με τις γνωστές αλχημείες.

Μάλιστα στην ερώτηση του διευθυντή του Capital.gr εάν στο φερόμενο πλεόνασμα έχει υπολογισθεί η (μη) καταβολή 3.000 και πλέον συντάξεων οι οποίες αντιστοιχούν σε ποσό 2,8 δις ο Καραβίτης δεν απάντησε με σαφήνεια. Ψέλλισε κάτι "νομίζω", "λογικά ναι" και τα σχετικά.

Για το ίδιο πρόσωπο το antinews θα σημειώσει>

Δεν ξέρουμε ποιος φταίει. Αν φταίει ο Στουρνάρας ή όλη η κυβέρνηση, αλλά αυτό το χάος με τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων δεν έχει προηγούμενο. Σχεδόν 1 χρόνος πέρασε από τότε που άρχισε να σχεδιάζεται η επιβολή φόρου σε όλα τα ακίνητα. Φτάσαμε δύο μήνες πριν από το τέλος του 2013 για να καταλάβουν ότι ο νέος αυτός φόρος προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις. Όχι γιατί είναι άδικος στη γενική εικόνα του. Ο φόρος ακινήτων θεωρείται πιο αντικειμενικός κι από τον φόρο εισοδήματος.

Προκαλεί σάλο διότι έχει σοβαρές στρεβλώσεις οι οποίες πρέπει να λυθούν πάραυτα. Αυτό μόνο με τη στάνη που φορολογούνταν ήταν από τα απίστευτα. Διότι στη τελική γιατί να εξαιρούνται οι ναοί ως λατρευτικοί χώροι και να μην εξαιρείται η στάνη που χρησιμοποιείται για τη δουλειά των κτηνοτρόφων. Αμνοί πάνε στους ναούς… αμνοί και στις στάνες.

Όμως, τις τελευταίες ημέρες το αυτονόητο χάθηκε και γι’ αυτό οι σφοδρές αντιδράσεις, και από τους βουλευτές της ΝΔ και από άλλους. Διότι οι αδικίες του φόρου πλήττουν τα μεσαία στρώματα σε μια περίοδο που ήδη έχουν καταρρεύσει οικονομικά. Κι έτσι, η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση είναι κάκιστη και πρέπει άμεσα να διορθωθεί.

Οι πληροφορίες λένε ότι βασικός υπεύθυνος του μπάχαλου που δημιουργήθηκε είναι ο εμπνευστής του νόμου για τον Ενιαίο Φόρο. Πρόκειται για τον Ν. Καραβίτη, άξιο στέλεχος της Σημιτικής περιόδου ο οποίος εμπνεύστηκε τις ρυθμίσεις αυτές. Το χειρότερο. Δεν ενσωμάτωσε τις παρατηρήσεις που έγιναν εδώ και μήνες και λειτούργησε καθαρά εισπρακτικά.

Δεν είδε τους παραλογισμούς και τις στρεβλώσεις και προκάλεσε το χάος. Τελικά, ο σημιτισμός διαλύει τα πάντα, ακόμη και τόσα χρόνια μετά.

Από το kourdistoportocali

Ακόμα και η Αλαφούζικη «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» είχε ξεφωνήσει το 2000, τον πράκτορα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, που υπονόμευσε το ΙΚΑ.

  — Εκσυγχρονιστής εν υαλοπωλείω!!!  ….ο Μιλτιάδης Νεκτάριος, ως Διοικητής του ΙΚΑ.
   — [Σύμφωνα με την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" της 9ης Μαρτίου 2000] (ΦΩΤΟ).
   — (Ο κ. Μιλτιάδης Νεκτάριος διετέλεσε Διοικητής του ΙΚΑ, από τις αρχές του 1999 μέχρι 11-06-2004)
  — Να δούμε ορισμένα σημεία, από το άρθρο της έγκριτης δημοσιογράφου κας Χριστίνας  Κοψίνη:
— «….ρηξικέλευθες διαδικασίες εξυγίανσης των οικονομικών του ιδρύματος, όπως αυτές συμπυκνώθηκαν στην πρόσφατη ανάδειξη της κοινοπραξίας που θα αναλάβει την τιτλοποίηση  δισεκατομμυρίων οφειλών (περίπου 750 δισ. δρχ.) προς το ΙΚΑ.  Εξίσου βέβαιο είναι ότι η ίδια η έννοια της τιτλοποίησης ήταν ελάχιστα γνωστή….»
— «….Το ακροατήριο….αναζητούσε από την ομιλία του νέου Διοικητή το σημείο αιχμής που θα επιβεβαίωνε την κατηγοριοποίηση του Μ. Νεκτάριου ως “ανθρώπου των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών”. Διότι, αυτός ο χαρακτηρισμός συνόδευε τον νέο Διοικητή κατά την έλευση του στο ΙΚΑ. Μια έλευση η οποία είχε διαρρεύσει αρκετές φορές ένα χρόνο πριν πραγματοποιηθεί, πιστοποιώντας ότι ο διορισμός στη διοίκηση του ΙΚΑ του κ. Νεκτάριου ο οποίος διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του κ. Σημίτη στο υπουργείο Εμπορίου την περίοδο 1983-1987, ήταν προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού.»
— «Η σχέση  αλληλοεκτίμησης ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τον μέχρι το 1999 γενικό διευθυντή της Εθνικής Ασφαλιστικής, εμφανιζόταν ως  η επιβεβαίωση της επερχόμενης άλωσης του ΙΚΑ από τις δυνάμεις της αγοράς(!)….»
— «….φούντωναν οι διαμαρτυρίες από τους συνταξιούχους, ενώ στις συνεδριάσεις των συνδικαλιστών θα μπορούσαν εν συντομία να διατυπωθούν στο σύνθημα που ακουγόταν στα συλλαλητήρια της Αθήνας: “Κάτω τα χέρια από το ΙΚΑ” …. »
— «….Οι εξαγγελίες τόσο για την ΑΕΔΑΚ ασφαλιστικών ταμείων όσο και για την τιτλοποίηση των υποχρεώσεων δρομολογήθηκαν με τρόπο και ρυθμούς που υπερβαίνουν τα δεδομένα της δημόσιας διοίκησης…. »
— Αγαπητέ Μπαρμπανίκο,  συνέχισε -με ψυχραιμία- εσύ παρακάτω ….έχω πάθει ναυτία, κυριολεκτώ ….το μόνο που μπορώ να προσθέσω είναι ….πως όλα όσα μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση ….ήταν προγραμματισμένα   …..και αν δεν δώσουν λογαριασμό οι υπαίτιοι -κυρίως ο Σημίτης και οι προκλητικοί επίγονοι- για να υπάρξει κάθαρση ….η χώρα θα οδηγηθεί σε νεοεμφυλιακές καταστάσεις  ….είναι βέβαιο.
Αναρτήθηκε από ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ Γ.Δ.
ΣΧΟΛΙΟ ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΥ:
Που να τη βρει κανείς τη ψυχραιμία, όταν είναι κυκλωμένος από αχόρταγους απατεώνες…. Αυτός ο πολιτικός βλαξ, το τούβλο απελέκυτο, ο πράκτορας των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, που τον διόρισαν για να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ το ΙΚΑ, προς δήθεν όφελος των ΑΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ιδιοκτητών ασφαλιστικών εταιρειών, το είδαμε και χθες στις οικονομολογικές μπούρδες του νυν αφεντικού του, πιστεύει ΑΚΟΜΑ, ότι η χρεοκοπία από την υπονόμευσή του, του ΙΚΑ, και η εισοδηματική εξαθλίωση του Ελληνικού λαού, θα θεριέψει την…. αγορά των λυσσασμένων ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών!!!!! ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ ΤΟΥ ΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΥΤΕ Ο ΛΑΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΒΛΑΚΕΙΑ ΤΟΥ!!!!
Πως θα αγοράσει τα προϊόντα της βλακείας σου ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ο αδέκαρος???? Με δανεικά που δεν μπορεί να πάρει???
Πως θα συμβάλει ΡΕ ΚΟΠΑΝΕ το καταληστευμένο κράτος???? Με νέα δάνεια που θα φέρνουν νέες χρεοκοπίες????
Ο Αλ Καπόνε είχε τον κοινό νου, να επενδύει μεγάλο μέρος από το μαύρο χρήμα, σε παραγωγικές επενδύσεις. Αυτά τα γομάρια, μόνο να χλαπακιάζουν ξέρουν και δεν τους ενδιαφέρει το αύριο.

Σε πλήρη εξέλιξη σχέδιο διχασμού του λαού σε «δημοκράτες Έλληνες – φασίστες Έλληνες»

Η κίνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να καταθέσουν ξαφνικά στη Βουλή το επονομαζόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» εκτιμούμε ότι είναι μια καλά σχεδιασμένη κίνηση διχασμού του λαού σε δημοκράτες και φασίστες. Μια κίνηση του καθεστώτος να εξαλείψει την επικίνδυνη για το σύστημα και συντριπτική σε βάρος του διαίρεση του λαού, σε μνηνονιακούς και αντιμνημονιακούς και να προκαλέσει τον ακίνδυνο και βολικό για το σύστημα διχασμό σε δημοκράτες και φασίστες. Αυτό αφενός θα αποπροσανατολίσει το λαό από τα καυτά οικονομικά προβλήματα, αφετέρου θα μετατρέψει το λαό σε εύκολο υποχείριο της προπαγάνδας του καθεστώτος.

Ο ρόλος της Χρυσής Αυγής

Ήρθε μάλλον η ώρα για να παίξει η Χρυσή Αυγή (ηθελημένα ή άθελα) το ρόλο της για τον οποίο την προόριζαν. Η θυματοποίησή της θα οδηγήσει το λαό σε διχασμό. Αν είμαστε τόσο ηλίθιοι, δεν έχουμε παρά να «τσιμπίσουμε». Ας ξεχάσουμε λοιπόν ότι το διεφθαρμένο σύστημα μας έβαλε στα μνημόνια. Ας ξεχάσουμε ότι εξαθλιωνόμαστε εξ αιτίας του, ότι είμαστε χωρίς δουλειά και λεφτά, ότι χάνουμε τις περιουσίες μας και ας σφαχτούμε μεταξύ μας, χωρισμένοι σε δημοκράτες και φασίστες, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό το υπεύθυνο σύστημα να δραπετεύσει ανώδυνα. Δυστυχώς όμως αυτό θα συμβεί, γιατί το καθεστώς ξέρει να βγάζει στην επιφάνεια τα σύνδρομα που μας καλλιέργησε τόσα χρόνια μέσα μας.

Η ΧΑ δεν γεννήθηκε από το πουθενά. Την ΧΑ και γενικά τον φασισμό και την ξενοφοβία, τα γέννησαν

1) η έλλειψη πραγματικής δημοκρατίας,

2) η οικονομική εξαθλίωση του λαού,

3) η σαπίλα και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος και

4) η άφιξη παράνομα στη χώρα μας εκατομμυρίων εξαθλιωμένων ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν τη στιγμή που δεν μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας.

Δεν νομίζουμε ότι το σχέδιο αυτό δεν το αντιλαμβάνεται και η ΝΔ. Όμως ο αποπροσανατολισμός του λαού από το «μνημόνιο – αντιμνημόνιο» βολεύει βραχυχρόνια και την ίδια, αλλά ξέρει πολύ καλά ότι θα της προκαλέσει ζημιά μακροχρόνια αυτή η διαίρεση του λαού σε δημοκράτες και φασίστες. Τρόμαξε να πετάξει από πάνω της τη ρετσινιά της “επάρατης” και το σύνθημα “ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά”. Αν παίξει τώρα το παιχνίδι των ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναγυρίσει στα ίδια.

Τι πρέπει να κάνει η ΝΔ

ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ λοιπόν, άσχετα από άλλους συντρέχοντες λόγους, έπιασαν ένα σίγουρο θέμα (δημοκρατία – φασισμός) που παίζει πολύ με τα δημοκρατικά αισθήματα των Ελλήνων. Θα τους δώσει επομένως εξασφαλισμένα κομματικά οφέλη και ταυτόχρονα θα διασώσει το σύστημα και τους “προστάτες” του ή έτσι τουλάχιστον νομίζουν. Θα το πάνε επομένως, όσο πάει. Το σχέδιο πιθανολογούμε ότι το αντιλήφθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό σπεύδει ασθμαίνοντας να καταθέσει δική του αντιρατσιστική πρόταση, αφενός για να ξεφύγει από τον χαρακτηρισμό του αντιδημοκρατικού άκρου (όπου τον σπρώχνουν), αφετέρου για να μην εμφανιστεί ως ουρά των ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Η μόνη λύση για τη ΝΔ είναι να κάνει ρελάνς στο ΠΑΣΟΚ, στη ΔΗΜΑΡ αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ, καταθέτοντας αμέσως, όχι μόνο (συρόμενη) δικό της νομοσχέδιο για τον ρατσισμό, όπως φημολογείται, αλλά ριζοσπαστική πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος που θα ανοίγει πλήρως τη δημοκρατία στο λαό. Τον Ιούλιο του 2011 η ΝΔ είχε καταθέσει όντως σημαντικές σχετικές προτάσεις. Έκτοτε τις ξέχασε. Ας τις επαναφέρει άμεσα, ενόψει μάλιστα του ότι την Κυριακή (2 Ιουνίου) λήγει η πενταετής απαγόρευση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ένα πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα δεν θα φοβόταν ποτέ το άνοιγμα της δημοκρατίας στο λαό με αποκέντρωση της εξουσίας. Αντίθετα κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, καθώς και το ΚΚΕ είναι υπερσυγκεντρωτικά και ούτε θέλουν να ακούσουν για συμμετοχή του λαού στην άσκηση της εξουσίας. Εκεί ακριβώς θα μπορούσε ένα πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα να στριμώξει και να εκθέσει τα κόμματα αυτά, προς όφελος της δημοκρατίας, του λαού, αλλά και του ίδιου.

Θα το κάνει αυτό η ΝΔ; Θα το κάνει ο Σαμαράς;

Όχι βέβαια. Πρώτον γιατί η ΝΔ δεν είναι πραγματικά φιλελεύθερο κόμμα, αλλά μια παλαιοκομματική, κλειστή, κληρονομική και κρατικοδίαιτη ολιγαρχία και δεύτερον γιατί ο Σαμαράς θα προτιμήσει να βάλει νερό στο κρασί του και να αφήσει να τον «κοντύνουν» πολιτικά, αρκεί να μην ρισκάρει την πρωθυπουργική του καρέκλα.

Πέτρος Χασάπης

Μάνατζερ σε όλο τον κόσμο ομολογούν: Λαδώνουμε και πειράζουμε ισολογισμούς -Μεταξύ των πρώτων η Ελλάδα

Σημαντικά ευρήματα για τη διαφθορά στην Ευρώπη αλλά και για τις πρακτικές παραποπίησης των οικονομικών δεδομένων σε μεγάλες εταιρείες καταγράφονται σε έρευνα της εταιρείας παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών Ernst & Young.
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 39% των μάνατζερ που συμμετείχαν υποστηρίζουν ότι στις χώρες τους η δωροδοκία βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Σύμφωνα με την έρευνα τα χειρότερα αποτελέσματα καταγράφονται στη Σλοβενία, την Κροατία, την Ουκρανία και την Ελλάδα.
Στις χώρες αυτές η πλειονότητα των μάνατζερ που συμμετείχαν στην έρευνα πιστεύουν ότι η διαφθορά είναι συνήθης.
Στην περίπτωση της Σλοβενίας το ποσοστό ανέρχεται στο 96%, στην Κροατία στο 90%, στην Ουκρανία στο 85% ενώ στην Ελλάδα στο 84%. Οι χώρες αυτές βρίσκονται στα επίπεδα αφρικανικών χωρών, όπως της Κένυας και της Νιγηρίας, όπως επισημαίνεται.
Στις πρώτες θέσεις Ελβετία και σκανδιναβικές χώρες
Με ένα ποσοστό που αγγίζει το 30% η Γερμανία βρίσκεται κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (39 %). Παρά ταύτα ο εκπρόσωπος της εταιρίας Στέφαν Χάισνερ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Η εμπειρία μας δείχνει ότι το πρόβλημα της διαφθοράς εξακολουθεί να υπάρχει και στις γερμανικές επιχειρήσεις».
Λιγότερο διαδεδομένη είναι η διαφθορά στην Ελβετία. Εκεί μόλις το 10% των συμμετεχόντων εκτιμά ότι η δωροδοκία είναι συνηθισμένη στις οικονομικές τους δραστηριότητες. Εξίσου καλή είναι η κατάσταση στις σκανδιναβικές χώρες. Σε Φινλανδία και Σουηδία το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται στο 12% ενώ στη Νορβηγία στο 17%.
Η Ernst & Young πραγματοποίησε την έρευνα σε 36 χώρες με τη συμμετοχή 3.500 κορυφαίων μάνατζερ, ανάμεσά τους οικονομικά στελέχη και ειδικοί των νομικών υπηρεσιών. Οπως επισημαίνει ο εκπρόσωπος της εταιρίας Στέφαν Χάισνερ, η οικονομική κρίση σε πολλές χώρες της Ευρώπης επιδεινώνει την κατάσταση, καθώς οι επιχειρήσεις τελούν υπό συνεχείς πιέσεις προκειμένου να αυξήσουν το τζίρο και τα κέρδη τους.
Ως εκ τούτου πολλοί μάνατζερ και προκειμένου να παρουσιάσουν καλά αποτελέσματα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να «βοηθήσουν την κατάσταση» με αθέμιτα μέσα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των επιχειρήσεων έχει υιοθετήσει σαφείς κανόνες κατά της διαφθοράς.
Τα παραποιημένα οικονομικά αποτελέσματα
Παράλληλα, από την ίδια έρευνα προκύπτει ότι οι επικεφαλής εταιρειών στις περισσότερες χώρες βρίσκονται υπό τόσο μεγάλη πίεση για να παρουσιάσουν στοιχεία ανάπτυξης ώστε πολλοί από αυτούς έχουν καταφύγει στην παραποίηση των λογιστικών τους βιβλίων.
Ενα στα πέντε από τα 3.500 στελέχη που ερωτήθηκαν σε 36 χώρες στην Ευρώπη, την Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ινδία απάντησαν ότι γνωρίζουν κρούσματα παραποίησης των λογιστικών βιβλίων στις εταιρείες όπου εργάζονται τους τελευταίους 12 μήνες, σύμφωνα με την έκθεση της γνωστής εταιρείας συμβούλων.
Επιπλέον, το 42% των επικεφαλής διοικητικών συμβουλίων και των διευθυντών που συμμετείχαν στην έρευνα απάντησαν ότι είναι ενήμεροι για «κάποιου τύπου ανακριβή αναφορά οικονομικών στοιχείων».
Και παρά τα σκάνδαλα που ξέσπασαν στον απόηχο της χρηματοπιστωτικής κρίσης, σχεδόν το ένα τέταρτο των εργαζομένων στον τομέα των οικονομικών υπηρεσιών, απάντησαν ότι γνωρίζουν την ύπαρξη τέτοιων κρουσμάτων, ενώ περίπου το 10% του συνολικού αριθμού των εργαζομένων απάντησαν ότι οι εταιρείες τους υποτίμησαν τα κόστη, υπερτίμησαν τα έσοδα ή κατέφυγαν σε ανήθικες τακτικές πωλήσεων.
Εν τω μεταξύ, το ένα τέταρτο και πλέον των ερωτηθέντων θεωρούν αποδεκτό τον χρηματισμό προκειμένου να διατηρήσουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.
Στην Ινδία, για παράδειγμα, πάνω από το ένα τρίτο θεωρεί αποδεκτό τον χρηματισμό -αριθμός τριπλάσιος σε σχέση με την δυτική Ευρώπη.
«Η έκθεσή μας δείχνει ότι για να επιτευχθεί η ανάπτυξη και να βελτιωθεί η απόδοση σε αυτό το περιβάλλον, ένας ανησυχητικός αριθμός (στελεχών) εμφανίζεται να μην ενοχλείται ή να γνωρίζει την ύπαρξη ανήθικων πρακτικών», δήλωσε ο Ντέιβιντ Σταλμπ, υπεύθυνος της εταιρείας σε θέματα διερεύνησης κρουσμάτων απάτης.
Στην Ισπανία, που κατατάσσεται στην ίδια θέση με τη Ρωσία και λίγο πιο κάτω από την Νιγηρία και την Σλοβενία, το 61% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι οι εταιρείες συχνά διογκώνουν τα οικονομικά τους αποτελέσματα, σε σχέση με μόλις το 7% στην Φινλανδία.
Σύμφωνα με την Ε&Y, η μεγάλη πλειονότητα των διευθυντικών από την Νορβηγία και την Νιγηρία, μέχρι την Ρωσία και την Ελλάδα, αισθάνονται την πίεση να παρουσιάσουν μία καλή οικονομική απόδοση μέσα στους επόμενους 12 μήνες, παρά την μειωμένη αισιοδοξία ότι το επιχειρηματικό περιβάλλον θα βελτιωθεί.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Deutsche Welle

 

Από iefimerida

Wikileaks Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ - ΕΚΑΝΕ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΠΟΥΤΙΝ

Σημεία και τέρατα φαίνεται ότι έγιναν για να καταφέρει ο Θεόφιλος να πάρει τη θέση του Πατριάρχη Ειρηναίου και να αναγνωριστεί από το Ισραήλ και την Ιορδανία... Σύμφωνα με έγγραφα του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, που αποκάλυψε ο ιστότοπος Wikileaks, ο τότε αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τσάρλς Ρις προσκλήθηκε στο υπουργείο Εξωτερικών από τον γενικό γραμματέα Χαραλάμπη Ροκανά, κατ' εντολήν της τότε υπουργού Ντόρας Μπακογιάννη, και του ζητήθηκε να μεσολαβήσουν οι ΗΠΑ στον βασιλέα της Ιορδανίας Αμπντάλα για να υπογράψει αναγνώριση του νέου Πατριάρχη Θεόφιλου και να πιέσουν την κυβέρνηση του Ισραήλ να τον αναγνωρίσει!

Ο αμερικανός πρέσβης, στο σημείωμά του προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Ο Ροκανάς ζητούσε τη βοήθεια των ΗΠΑ εξαιτίας της πρόσβασης που πίστευαν ότι είχαμε στον βασιλιά. Επιπρόσθετα, οι Έλληνες κατάλαβαν ότι η πρεσβεία μας στο Αμμάν είχε ειδική πρόσβαση στον αρχηγό πληροφοριών της Ιορδανίας Dhahabi. Οι Έλληνες δεν ζητούσαν από εμάς να εξασφαλίσουμε σε αυτούς ή τον Θεόφιλο ακρόαση από τον βασιλιά.

Περισσότερο ήθελαν από εμάς να συζητήσουμε την κατάσταση με τον βασιλιά σιωπηλά. Ζήτησαν επίσης από εμάς να συζητήσουμε με τους Ισραηλινούς την αποτυχία τους να αναγνωρίσουν τον Θεόφιλο.

Το μόνιμο επιχείρημα για την εμπλοκή της ΗΠΑ ήταν ότι με την αναγνώριση του Θεόφιλου θα αναχαιτιζόταν η αυξανόμενη τάση της ρωσικής Εκκλησίας για ηγεμονία στην περιοχή του Πατριαρχείου και θα έμενε έξω από τη διαμορφούμενη κατάσταση η Χαμάς».

Φαίνεται δηλαδή ότι είχε στηθεί μια «ιερή πλεκτάνη» για να στηριχτεί ο Θεόφιλος και να χάσει κάθε ελπίδα επιστροφής στον Πατριαρχικό Θρόνο ο Ειρηναίος, με επιχειρήματα που μάλλον ως... απλοϊκά και έωλα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν.

Πάντως το ότι «επιστρατεύθηκαν» ακόμα και οι ΗΠΑ για να στηριχθεί ο Θεόφιλος και μάλιστα με την χρήση του επιχειρήματος ότι έτσι θα αναχαιτιστεί η ρωσική επιρροή δείχνει πως η τότε υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη είχε πολλούς λόγους -άγνωστο ποιους- για να «καρατομήσει» τον Ειρηναίο.

Το ότι το 2008 μετά τον πόλεμο στην Γεωργία, σαμποτάρισε ενεργά την ελληνορωσική αμυντική συμφωνία, φτάνοντας μέχρι του σημείου να απαγορευσει σε Έλληνες αξιωματικούς να μεταβούν στη Μόσχα όπου επρόκειτο να υπογράψουν την FOS (συμφωνία τεχνικής υποστήριξης) των Tor-M1.

Επίσης "πάγωσε" την υπογραφή απευθείας εμπορικής συμφωνίας για τα BMP-3HEL, επικαλούμενη τις άσχημα σχέσεις Ρωσίας-ΝΑΤΟ λόγω της εισβολής και μόνο μετά από πίεση του Κ. Καραμανλή δέχθηκε να υπογραφεί η διακρατική συμφωνία που όμως μέχρι σήμερα έχει μείνει κενό γράμμα.

Στο μεταξύ αίσθηση έχει κάνει το δημοσίευμα μεγάλης κυκλοφορίας ισραηλινής εφημερίδας που στην πρώτη σελίδα ανέφερε ότι η αστυνομία διερευνά καταγγελία του Ειρηναίου προς το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, σύμφωνα με την οποία ο Θεόφιλος, για να αναγνωριστεί από την κυβέρνηση του Ισραήλ ως Πατριάρχης Ιεροσολύμων, πλήρωσε στην ισραηλινή κυβέρνηση 13 εκατ. δολάρια!

Τα χρήματα αυτά προέρχονταν από κεφάλαια του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων!

Να σημειώσουμε ότι ο Ειρηναίος παραμένει «υπό περιορισμόν», περίπου «φυλακισμένος» δηλαδή, σε αίθουσα του Πατριαρχείου από τις 11 Φεβρουαρίου 2008, ενώ υπάρχουν καταγγελίες ότι πολλές φορές του στερούν και το φαγητό! Περιττό να πούμε βέβαια ότι απαγορεύεται να δεχθεί επισκέψεις.

Έτσι υπονομεύουν οι Μερκελιστές το δάνειο από τη Ρωσία

 “ Οι αντιφάσεις της μνημονιακής κυπριακής κυβέρνησης ”  

Ο Μιχάλης Σαρρής

Θες δάνειο από την Ρωσία; Οπότε τι κάνεις;

Στέλνεις στη Μόσχα ένα υπουργό, τον Μιχάλη Σαρρή, ο οποίος ταξιδεύει έχοντας νωρίτερα δηλώσει παραίτηση και προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Μόσχας έχοντας εν τω μεταξύ μετανιώσει και δεν παραιτείται.

Επίσης δηλώνει στη Μόσχα η οποία "είναι στα κάγκελα" ότι το κούρεμα ήταν η σωστή λύση και ταυτόχρονα διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να φύγει από τη Μόσχα μέχρι να βρεθεί λύση.

Τι μπορεί να συμπεράνει κανείς από...

τις παραπάνω αντιφάσεις;

Το μνημονιακό μπλόκ στη Κύπρο έχει πάθει την πλάκα του με την απόρριψη του μόνου δρόμου που εξασφαλίζει τη σωτηρία, δεν έχει τρόπο να το διαχειριστεί και γι’ αυτό επιλέγει και το ίδιο την αντίφαση: Θα στείλουμε ένα υπουργό για τα μάτια του κόσμου επειδή το απαιτεί η εισβολή του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο με τις πρωτοφανείς στην Κύπρο διαδηλώσεις και την απόρριψη με στόχο να εργαστεί για την απόρριψη από τη Ρωσία της συμμετοχής της μίας και θα καταλάβει ρητά και κατηγορηματικά ότι την κοροϊδεύουν.

Ή διαφορετικά με μία ελλαδίτικη λαϊκή παροιμία: έβαλαν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα – καμία σωτηρία ακόμη και αν υπάρχει από όσους φλερτάρουν με μνημόνια.

Θα κάνουν το πάν για να αποφύγουν άλλες λύσεις αφού τους κάθονται στο στομάχι όταν δε τους κάθονται άσχημα στην τσέπη. Τελικά τίθενται τα ερωτήματα:

Θέλει η Κυπριακή κυβέρνηση δάνειο από τη Ρωσία; Μπορούν να ζητήσουν δάνειο από τη Ρωσία οι μνημονιακοί μερκελιστές της Κύπρου ή συμμετέχουν σε ένα θέατρο του παραλόγου για τα μάτια του κόσμου;

Από periodista

ΑΝΕΧΟΜΑΙ, ΑΝΕΧΕΣΑΙ, ΑΝΕΧΕΤΑΙ…

kartesios
Ας μη γελιόμαστε. Το Κράτος δεν αντιμετώπισε τους τέσσερις συλληφθέντες για τη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης ως ληστές, αλλά ως ιδεολογικούς αντιπάλους. Αν τους αντιμετώπιζε ως ληστές δε θα έβαζε σε λειτουργία όλο αυτόν τον μηχανισμό των πρόθυμων ΜΜΕ να προβάλουν το «θεάρεστο» έργο του.
Άλλωστε, δεν έπραξε το ίδιο για τον συλληφθέντα που είχε στην κατοχή του σφαίρες, στην κηδεία του Ντερτιλή. Εκείνος προστατεύθηκε δεόντως. Τόσο δεόντως που το θέμα ξεχάστηκε εν μία νυκτί. Επίσης δε συνελήφθη κανείς από όσους πυροβολούσαν στην κηδεία του χουντικού.
Το Κράτος αντιμετωπίζει με ξεκαθαρίσματα τους…πάσης φύσεως εχθρούς του. Τους απεργούς του μετρό φρόντισε πρώτα να τους διαπομπεύσει με πλασματικά στοιχεία για τις αποδοχές τους και στη συνέχεια να τους «απενεργοποιήσει» με στρατιωτικούς νόμους.
Ήταν ένα μήνυμα του Κράτους, ότι σε συνεργασία με τη δικαιοσύνη, το έγκλημα της διεκδίκησης θα πατάσσεται άμεσα. Ήταν ένα μήνυμα του Κράτους ότι σε συνεργασία με τα ΜΜΕ θα διαπομπεύει όποιον «δεν κάθεται καλά». Γι’ αυτό άλλωστε οι «δαιμόνιοι ρεπόρτερς» ανακάλυψαν ότι ένας μουσικός είχε προσληφθεί στο μετρό ως υπεύθυνος σταθμού, ενώ ξέχασαν ότι προσλήφθηκε ένας καθηγητής ιππασίας στη Βουλή.
Το Κράτος σήμερα λέει στους πολίτες του: «Μπορείτε να μιλάτε και να γράφετε ελεύθερα, αλλά να ξέρετε ότι όσα λέτε και γράφετε θα χρησιμοποιηθούν εναντίον σας». Συνέβη με τον Τάσο Θεοφίλου όπου με αστραπιαία ταχύτητα κι εντελώς συμπτωματικά, όλα τα ΜΜΕ ανακάλυψαν το blog του και χρησιμοποίησαν τις αναρτήσεις του για να ετοιμάσουν ένα «προφίλ αδίστακτου δολοφόνου». Το ίδιο έκαναν και με το λογαριασμό του στο twitter προσπαθώντας να δημιουργήσουν αίσθημα συνενοχής σε όσους τον ακολουθούσαν.
Συνέβη με τον «τοξοβόλο του Συντάγματος» – τα ΜΜΕ πρέπει να βρίσκουν εντυπωσιακούς χαρακτηρισμούς ώστε να γίνεται εύπεπτη η υπόλοιπη ρουφιανιά – του οποίου τις αναρτήσεις στο indymedia χρησιμοποίησαν πάλι για να δημιουργήσουν ένα «τέρας που αναστατώνει την κοινωνική γαλήνη».
Είναι εύκολα αντιληπτή η αδυναμία του Κράτους και των ΜΜΕ να σταθούν στη ληστεία μιας τράπεζας. Οι τράπεζες είναι ό,τι πιο μισητό ακόμη και για τους «συμπαθούντες το καθεστώς» πολίτες. Δεν υπάρχει πλέον κανένα συλλογικό ανάθεμα για τους ληστές τραπεζών και τα επικοινωνιακά στρατηγεία το γνωρίζουν. Άλλωστε, πώς είναι δυνατόν ο ληστής ενός λαού να καταγγείλει τον ληστή μιας τράπεζας; Δεν στέκεται. Είναι αλλόκοτο.
Το Κράτος προσπαθεί με κάθε τρόπο να τρομάξει τους πολίτες του. Τους εκφοβίζει φασιστικοποιώντας την καθημερινότητά του. Οι δολοφονίες μεταναστών μένουν… ανεξιχνίαστες. Αύριο ίσως μείνουν και κάποιες άλλες που θα έχουν ως θύματα ανθρώπους «επικίνδυνους για την καθεστηκυία τάξη».
Το τέλος της ανοχής στη διαφορετικότητα, είναι ένας κατήφορος χωρίς σταματημό. Η ομοιομορφία ως προϋπόθεση επιβίωσης ισχύει και στο θέμα της σκέψης. Ο ανυπάκουος πολίτης, ο μη πρόθυμος να κάτσει στ’ αυγά του είναι στόχος.
Το Κράτος έδειξε το αληθινό του πρόσωπο στις φωτογραφίες των τεσσάρων συλληφθέντων. Τα ΜΜΕ έδειξαν το πρόσωπό τους μέσα από τις «απόψεις» των υπαλλήλων τους για «μερικά χαστουκάκια που είναι λογικό να πέσουν σε ληστές τραπεζών».
Κάθε αποδοχή της βίας τους είναι καρφί που μπήγεται στον εγκέφαλό μας. Γινόμαστε όλο και πιο ανεκτικοί. Το Κράτος δεν αφήνει τίποτε ανεξέλεγκτο. Έφτασε στο σημείο να υπαγορεύει στα πολιτικά κόμματα τις ανακοινώσεις με τις οποίες καταδικάζουν τη βία των αμυνόμενων.
Αυτό που ζούμε δεν είναι παραμύθι και έχει δράκο. Εντός ολίγου θα διώκεται η πρόθεση για αντίδραση. Η παραγωγή φιλήσυχων προβάτων αυξάνεται με σταθερούς ρυθμούς. Η καθημερινή μας συμπεριφορά έχει πλέον στοιχεία δήλωσης υποταγής. Το «ιδιώνυμο» είναι κοντά. Οι φωτογραφίες βασανισμένων έγιναν θέαμα. Ο παράδεισος των φρόνιμων, η κόλασή μας.

ΒΟΜΒΑ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ: Η ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ CD ΣΕ USB ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΟΙΩΘΕΙ

«Βόμβα» έριξε ο επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας Μανώλης Σφακιανάκης καταθέτοντας στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής που διερευνά τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου στην υπόθεση της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ...

Ο κ. Σφακιανάκης υποστήριξε ότι σύμφωνα με την άποψή του η μετεγγραφή από το cd σε usb των αρχείων της λίστας έγινε για να μπορέσει να αλλοιωθεί η λίστα. Η αλλοίωση στο cd αφήνει πάντα ίχνη, υποστήριξε ο κ. Σφακιανάκης ενώ στο usb μπορεί να γίνουν αλλαγές και με τα κατάλληλα προγράμματα να μην καταγραφούν. Λίγο νωρίτερα ο επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος είχε δηλώσει ότι... 

Δεν μπορεί να πραγματοποιήσει ακριβή και αξιόπιστη πραγματογνωμοσύνη ακριβώς γιατί δεν έχει στα χέρια του ούτε το πρωτότυπο cd ούτε καν το πρώτο usb.

Αρά, με την κατάθεσή του αυτή ο κ. Σφακιανάκης αφενός αφήνει σαφή υπονοούμενα για τις προθέσεις του πρώην υπουργού Οικονομικών που είχε δώσει την αρχική εντολή σε συνεργάτες του να μετεγγράψουν το cd και στη συνέχεια δήλωσε ότι έχει χαθεί το πρωτότυπο που είχε δώσει για φύλαξη στο γραφείο του.

Και αφετέρου δηλώνει ότι δεν θα μπορέσει τουλάχιστον αυτός να αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία τι ακριβώς έχει γίνει ώστε να αποδοθούν οι αντίστοιχες ευθύνες.

Φυσικά, έστω και εμμέσως εμπλέκεται και ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννης Διώτης ο οποίος έκανε αντίγραφο του αντιγράφου και μετά έσβησε το usb που του είχε παραδώσει ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Είναι ακριβώς αυτό το usb που στη συνέχεια παραδόθηκε διαδοχικά στον Ευάγγελο Βενιζέλο και στη συνέχεια στο Μέγαρο Μαξίμου για να καταλήξει στους οικονομικούς εισαγγελείς και στη δικογραφία.

IEFIMERIDA