ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ : "¨ΑΝΤΙΟ ΘΡΑΚΗ ΜΟΥ.."

*Την υπαρξιακή σχέση μου με τη Γλώσσα μας, πιστεύω την έχετε καταλάβει όσες και όσοι μου κάνετε την τιμή να με διαβάζετε και εδώ.

*Ζω μέσα απ τις Λέξεις της, για τις Λέξεις της και με τις Λέξεις της.. Και τα Γράμματά της, είναι για μένα τα ιερά, κρυφά διαμάντια της ψυχής μου..

*Εκεί λοιπόν που έμαθα τα αποτελέσματα των εκλογών στην Θράκη μας, πριν ανοίξω πια το παράθυρο του μυαλού μου, να περάσει ο Άγιος Ύπνος, να με ταξιδέψει στα μυστικά μου τοπία, όπως κάθε νύχτα, σ’ όλη την μέχρι τώρα ζωή μου, έρχεται μπροστά μου το ΗΤΑ, βουρκωμένο..

*-Τι έπαθες εσύ, υπέροχο φωνήεν μου; Ρωτάω..
*-Φεύγω..Μου αποκρίνεται.. *- Μα γιατί, πού πας;
*-Δεν βλέπεις τι έχω επάνω μου; Μου λέει και μου δείχνει το Ταυ του. Δίπλα του ακριβώς ένα άλλο Ταυ, κολλημένο σαν δεκανίκι!

*-Δεν είμαι πια, ΗΤΑ μου ξαναλέει..Έγινα ΗΤΤΑ πλέον.. Και πρέπει να φύγω..
*-Και τι θα γίνω δίχως εσένα τώρα; Ρωτάω γεμάτος έκπληξη και αγωνία..

*-Τίποτε..Θα σου αφήσω ένα ΜΗΔΕΝ να βάλεις στη θέση μου και πορέψου όπως μπορείς πια με δαύτο..Και θα παρακαλέσω τη Λέξη που θα σου εμπιστευτώ, το δεύτερο ΗΤΑ να το αφήσει όπως είναι, για με θυμίζει σε σένα..

*-Μα γιατί; Ξαναρωτάω όλος πικρή περιέργεια..
*-Γιατί κάθε ΗΤΤΑ φέρνει πίσω της πάντοτε το ΜΗΔΕΝ, μου απαντάει και χάνεται από μπροστά μου..

*Κάνω λίγο πιο πέρα τα μάτια μου και βλέπω να ξετυλίγεται μπροστά μου η φρίκη: Στην φράση: «Ο ι Έ λ λ η ν ε ς α π ό ψ ε ψ Η φ ι σ α ν », εγώ διαβάζω:«Ο ι ΄ Ε λ λ η ν ε ς α π ό ψ ε ψ Ο φ η σ α ν » ..

*Ψάχνω για το νόημα αυτού του συμβολισμού πριν περάσω στις μαλακές παλάμες του Ύπνου μου για το ταξιδάκι που σας είπα στην αρχή..

*Κι έρχεται μέσα μου να σφηνωθεί η φράση:

*«Α ν τ ί ο , Θ ρ ά κ η μ ο υ . .»

Ιατρόπουλος: ΟΧΙ Προδότες!

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα την πάρετε αυτή την πατρίδα, δεν θα την ξεπουλήσετε.
Δεν θα σας κάνουμε το χατίρι, δεν θα περάσει το σχέδιό σας να αφελληνίσετε τον τόπο.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα σας αφήσουμε να μαστουρώσετε τη νεολαία μας.
Δεν θα επιτρέψουμε τη διάλυση της χώρας μας, την κατάργηση της ιστορίας μας, την κατασυκοφάντηση των ηρώων μας..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα πεθάνουν αργά-αργά, επειδή εσείς τους έχετε ξεγράψει, οι απόμαχοι γέροντές μας.
Δεν θα δουλεύουνε στα ξένα αφεντικά σας, για μια χούφτα φασόλια οι Συνέλληνες.
Δεν θα ξανακλάψουν τα παιδιά στα συσσίτια.
Δεν θα κλείσουν οι παιδικές χαρές κι οι λαϊκές αγορές.
Δεν θα αδειάσουν οι κερκίδες στα στάδια.
Δεν θα σκουριάσουν οι καμπάνες στις εκκλησίες.
Δεν θα κηδεύουμε κάθε τρεις και λίγο κι από έναν άξιο συμπατριώτη μας που τον ρίξατε απ το μπαλκόνι, που τον ποτίσατε δηλητήριο, που τον πνίξατε τη νύχτα που κοιμότανε..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα σας ανοίξουμε την πόρτα να το σκάσετε.
Δεν θα σας χαριστούμε.
Δεν θα συγχωρέσουμε κανέναν σας.
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα αφήσουμε χλωρό κλαρί από σας, όπου και να δραπετεύσετε.
Στην άκρη της Γης θα σας βρίσκουμε και θα σας τιμωρούμε, μέχρι να λιώσετε στο μαύρο χώμα...

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν υπάρχει λύπηση για σας, που δουλέψατε στα σκοτεινά υπόγεια με τους ξένους πράκτορες, για να ξεπουλήσετε να νησιά μας, να μας πάρετε τα σπίτια μας, να κατακλέψετε τον κόπο μας μιας ολόκληρης ζωής, να στρώσετε το χαλί της πιο φριχτής υποδούλωσης, για να μπούνε τα κοράκια των τοκογλύφων, να αρμέξουνε το πετρέλαιό μας, που κοιμάται στα σπλάχνα των θαλασσών μας, να βγάλουνε με τα βρώμικα νύχια τους, στο χρυσάφι που κοιμάται στα σπλάχνα των βουνών μας, να ξεριζώσουνε με τα άπληστα δόντια τους, την ομορφιά που φωτίζει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, ετούτη την ευλογημένη γη, τη δικιά μας γη.
Την ΔΙΚΙΑ μας, το ακούτε προδότες;

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ, κι άλλη μια φορά λοιπόν ΟΧΙ!
Δεν θα σβήσουμε κανένα και καμιά σας από το μαύρο κατάλογο, όπου και να βυσσοδομήσατε, όποιο πόστο και να ανεβήκατε, όποια πιάτσα κι αν σεργιανίσατε, σ’ όποιαν αγορά κι αν ξεπουλήσατε την πατρίδα.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα χαρείτε άσπρη μέρα.
Δεν θα βρείτε πουθενά καταφύγιο και γλυτωμό.
Δεν θα γελάσει τ’ αχείλι σας.
Δεν θα ξαναπαίξετε με τα παιδιά σας.
Δεν θα γλυκαθείτε με τ’ αγγόνια σας.
Δεν θα υπάρξει για σας επιείκεια.
Σας ξέρουμε όλοι, όλους σας και όλες σας, έναν-έναν και μία-μία.
Έχετε καταγραφεί για πάντα στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας, αυτής της πανένδοξης και πανέμορφης χώρας, που συνωμοτήσατε να την εξαφανίσετε από το χάρτη της Γης..

ΟΧΙ!! Προδότες!
Δεν θα σας αφήσουμε να πάρετε ανάσα, ποτέ και πουθενά, όσο θα ζείτε..

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν πρόκειται να μαζευτούμε κρυφά εμείς, ούτε πρόκειται να σας επιτεθούμε ύπουλα, ούτε κλεφτοπόλεμο θα κάνουμε.
Τίποτε απ αυτά που σας δίδαξαν στα υπόγεια σεμινάρια, τίποτε απ αυτά που φοβόσαστε όλη μέρα κι όλη νύχτα, και έχετε χάσει τον ύπνο σας, δεν θα συμβεί.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ιδιοκτήτες αυτής εδώ της χώρας, ένα ωραίο πρωί, που δεν είναι καθόλου μακριά, θα συντονιστούμε αστραπιαία και αυθόρμητα, όλες και όλοι, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι, νοικοκυραίοι, ψυχές και πνεύματα, και θα βγούμε από τα σπίτια μας, με την υπόσχεση στους νεκρούς μας παππούδες και γιαγιάδες, και στα αγέννητα παιδιά του τόπου μας, ότι δεν θα επιστρέψουμε πάλι, αν πρωτύτερα δεν θα έχουμε ξαναπάρει την πατρίδα στα χέρια μας.

ΟΧΙ! Προδότες!
Δεν θα συμβεί αυτό περίεργα και δύσκολα και εκκωφαντικά.
Πολύ απλά θα γίνει.
Έτσι όπως αρπάζεις το χέρι του πορτοφολά στον ηλεκτρικό, που πήγε να σε ξαφρίσει.
Και στον πρώτο επόμενο σταθμό, την ώρα που ανοίγει η πόρτα, τον πετάς στις γραμμές, και φτύνεις στις παλάμες σου.
Πρώτα για να καθαρίσεις από το άγγιγμά του και μετά για να ξαναπιάσεις το φτυάρι, τον γκασμά, την πέννα, το τιμόνι, και το ποτιστήρι…
Να ξαναμπεί μπροστά αυτή η αγαπημένη πατρίδα…
Τόσο απλά και νοικοκυρεμένα θα γίνουν όλα…

ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
ΟΧΙ!


πηγη

Ιατρόπουλος: Έκκληση στους συνέλληνες

Σας παρακαλώ, τραβήξτε την κουρτίνα. Ανοίξτε τα παραθυρόφυλλα της Ιστορίας μας, να περάσει μέσα ο ήλιος. Σπάστε τις αμπάρες, κόψτε τα σκοινιά, διαρρήξτε τις μπουκαπόρτες, τινάξτε τα παλιά σκεπάσματα, φωνάξτε επιτέλους την αλήθεια, έρχονται χρόνια βαριά, έρχονται χρόνια κατακόκκινα, όχι από σημαίες και τοματοχυμούς, αλλά από αίμα.

Σας παρακαλώ, ξυπνήστε, δεν πάει άλλο, φτάνει πια, ο δρόμος τελειώνει, η πατρίδα τελειώνει, το όνειρο τελειώνει, όλα πάνε προς το τέλος, το χιόνι βρωμίστηκε από τα πατήματά τους, ο αέρας μολύνθηκε απ' την ανάσα τους, τα λόγια γίνονται σφικτήρες και πνίγουν το μυαλό, οι σκέψεις ταξιδεύουν σαν τραυματισμένες καρακάξες σ ένα άδειο τοπίο...

Σας παρακαλώ, κρατήστε όρθιες τις ιδέες, μην παραδίδεστε στις εικόνες, σταθείτε απέναντι από το ύποπτο ρεύμα, μην αφήνετε να περπατήσει στο σώμα σας το τρεμούλιασμα του πανικού, μην αποχωρείτε, μην φεύγετε, μην αραιώνετε τις γραμμές, πρέπει να είμαστε όλοι εδώ, πρέπει να γίνουμε όλοι μαζί Κάτι Μεγάλο, πρέπει και πρέπει και πρέπει...

Σας παρακαλώ, μην ξεγελάτε το θυμό σας με υποψίες συμβιβασμού, μην ανατρέπετε την αγανάκτηση σας, μην προδίδετε το πρώτο βήμα της άνοιξης, μην διστάζετε, κρατηθείτε όρθιοι, το κύμα θα περάσει, η μπόρα θα καταντήσει ψιλοβρόχι αν εμείς περάσουμε από μέσα της μ’ ένα λοστό στο βλέμμα κι ένα σκληρό χαμόγελο στο ξεραμένο στόμα μας…

Σας παρακαλώ, δεν έχετε το δικαίωμα να σταματήσετε να σκέφτεστε! Μας κοιτάζουν από το συμπαντικό θεωρείο τους οι Αγέννητοι ΄Ελληνες! Ζητάνε μια καθαρή χώρα να γεννηθούν κι ένα ζωντανό τοπίο να μεγαλώσουν. Ζητάνε μια σπίθα αγάπης να φωτίσει τον καινούργιο δρόμο τους. Αλλιώς, αν δεν τους πείσουμε, δεν θα κατεβούν, θα ορφανέψει ο τόπος μας, θα αρχίσει να σβήνεται από το χάρτη του κόσμου, μην το επιτρέψετε αυτό…

Σας παρακαλώ, δεν έχω άλλη δύναμη να φωνάξω, τόσα χρόνια, σέρνω κι εγώ την ταπεινή μου φωνή σ όλους τους τόνους, δεν έχω άλλες κοφτερές λέξεις να τινάξω στον άνεμο, να σας βρουν κατακούτελα, είμαι κι εγώ ένας από σας, φταίω για πάρα πολλά, όμως το παιδί που διανυκτερεύει μέσα μου, δεν θα γιορτάσει πια, κανείς δεν του κάνει ένα δώρο, το ίδιο κι εσείς νιώθετε το ξέρω, το βλέπετε, αρνούμαι ακόμα και να παίξω με τις λέξεις μου.
Δεν μου φτάνουν πλέον τα ποιήματα, τα λόγια μας βαρύνανε σαν τις ψυχές μας, όχι, μην αφήσουμε να κλείσει η πόρτα…

Σας παρακαλώ, μην αφήσουμε να μπει ο δικός μας θάνατος ανάμεσά μας, δικάστε τους μέσα σας πρώτα, εις θάνατον, εις θάνατον, εις θάνατον, όλοι τους, όλοι όσοι μας πούλησαν, μας πρόδωσαν, μας ξευτέλισαν, μας γονάτισαν, μας απέσυραν στις γωνιές της αγωνίας, εις θάνατον σας παρακαλώ, όλοι τους λοιπόν…

Σας παρακαλώ, δεν έχω πρόσκληση, δεν έχω πρόκληση, δεν χτυπάω κανένα κουδούνι, κανένα καμπανάκι, οι καμπάνες σιγούν σ’ όλη τη χώρα, οι ποιητές μου βουρκώνουν από τα βάθη της ιστορίας μας, οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας, μας τραβάνε το αυτί αυστηρά, δεν μπορεί να μην το βλέπετε, δεν μπορεί να πέσατε όλες κι όλοι, Αδελφές κι Αδελφοί μου, σε μαύρη νάρκη, σε ύπουλο ύπνο, σε βαριά αφασία, δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν να πηγαίνετε αμίλητοι με σκυφτό το κεφάλι προς το τέλος του δρόμου...

Σας παρακαλώ, μέσα σας τουλάχιστον, κρεμάστε τους, τουφεκίστε τους, κόψτε τους τις γλώσσες, πετάξτε τα κεφάλια τους στο βάραθρο, διαλύστε τα ίχνη τους στον καραβοριά…

Σας παρακαλώ, δεν έχουμε τίποτε να σώσουμε πια, παρά μόνο Εμάς. Κι αυτό είναι πάρα πολύ…

Σας παρακαλώ, ακούστε με, σας μιλά ο τελευταίος των τελευταίων ανάμεσά σας, με λόγια απλά, δίχως στολίδια, όμως η βαριά ευθύνη μας, ας βγει στον ελεύθερο αγέρα. Ο αγέρας αυτός είναι δικός μας, ακόμη… Ανεβείτε μέσα του και πετάξτε ψηλά, πιο ψηλά κι απ’ το φόβο, πιο ψηλά κι από το θάνατο...

Σας παρακαλώ, ακούστε με..

"Bacchanal Government....."

Μεθυσμένη Πολιτεία (σε μισώ)

(Παράφραση στίχων ποιήματος του Δημήτρη Ιατρόπουλου)

Μεθυσμένη πολιτεία με σημάδεψες βαθιά είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά μες την έρημη πλατεία τ' όνειρό μου το παλιό μεθυσμένη πολιτεία σε μισώ Μεθυσμένη πολιτεία μια κορνίζα αδειανή μια λατέρνα είν' η ζωή μου με ξεκούρδιστη φωνή πάνε κι έρχονται σαν πλοία οι αναμνήσεις στον καιρό μεθυσμένη πολιτεία σε μισώ Μεθυσμένη πολιτεία κάποιας άλλης εποχής σε γυρεύω στο τραγούδι της βροχής μια παλιά φωτογραφία στο συρτάρι το κλειστό μεθυσμένη πολιτεία σε μισώ μεθυσμένη πολιτεία με σημάδεψες βαθιά είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά τ' όνειρό μου το παλιό μεθυσμένη πολιτεία σε μισώ Μεθυσμένη πολιτεία κάποιας άλλης εποχής σε γυρεύω στο τραγούδι της βροχής μια παλιά φωτογραφία στο συρτάρι το κλειστό μεθυσμένη πολιτεία σε μισώ Μεθυσμένη μου Ελλάδα με σημάδεψες βαθιά είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά μες την έρημη πλατεία τ' όνειρό μου το παλιό Μεθυσμένη μου Ελλάδα σ'αγαπώ

Ανοιχτή προειδοποίηση ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΥ προς Παπανδρέου: ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ!

• Ανοιχτή προ-ειδο-ποίηση του Δημήτρη Ιατρόπουλου, ως συμμετοχή στην Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης

Αυτά τα σύννεφα είναι δικά μας, και τα ποτάμια αυτής της χώρας και τα δέντρα. Και όλα τα κορίτσια και τα αγόρια και τα πουλιά.

Κι αν σου λέω για τα σύννεφα, έχουμε δικό μας ουρανό εμείς, δικό μας άνεμο, δικούς μας αστρικούς αρχηγούς, δικές μας παρουσίες και οπτασίες.

Έχουμε δική μας ιστορία, το κατάλαβες;

Μέσα στο δικό σου διαβατήριο όμως, κοιμάται ένα ψεύτικο όνομα, μια ληστευμένη φυσιογνωμία, ένα ξένο παράρτημα ζωής.

Φύγε λοιπόν τώρα, φύγε! Δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Εμείς όταν ανασαίνουμε μιλάμε με τους καιρούς και τα χρόνια. Κι όταν κοιταζόμαστε, «βλέπουμε» κιόλας, ο ένας τον άλλο.

Στα δικά μας τα χώματα, κυκλοφορεί μια Ιδέα που δεν πεθαίνει, δεν αλλάζει, δεν υπόκειται σε νόμους, δε μπαίνει σε διατάξεις, δεν μετατρέπεται σε εγκυκλίους.

Κι αυτό που εμείς ονομάζουμε Λόγο Τιμής, είναι δικό μας απόκτημα, διαχρονική κατάκτηση, εμείς εδώ φίλε, έχουμε πληρώσει με πολύ αίμα αυτά τα σύνορα, αυτή τη σημαία, είμαστε νοικοκυραίοι, είμαστε νοματαίοι.

Ξέρεις από πού έρχεται η λέξη; Από το «ονοματαίος». Που σημαίνει νοικοκύρης με όνομα, άνθρωπος με βάση και ουσία.

Και πάνω απ όλα, αφεντικό της γης του και των προγόνων του.

Και πάνω απ τα άλλα, κτήτορας, ιδιοκτήτης κι όχι ενοικιαστής, του ιστορικού του χρόνου.

Εσύ δεν μας κάνεις. Δε μιλάς κανονικά, τη σπουδαία πολυδύναμη γλώσσα μας.

Δεν ταιριάζεις με τα χνώτα μας, είσαι ξένος.

Και αυτά τα παραμύθια τώρα, ότι δεν υπάρχουν ξένοι πάνω στη Γη κι ότι όλοι είμαστε ίδιοι, να τα φορέσεις στα δικά σου παιδιά, όχι στα δικά μας, τ’ ακούς;

Πάνω στη Γη, είμαστε όλοι άνθρωποι, είμαστε Παρόμοιοι, αλλά δεν είμαστε Ίδιοι.

Μην κάνεις αστεία με τη γλώσσα μας γιατί είναι η σπουδαιότερη πάνω στον πλανήτη και καθαρίζει τις έννοιες και δίνει όνομα στα πράγματα και στις ιδέες, και φιλοξενεί ιδανικά και ποτίζει το Πνεύμα.

Όλα εδώ μέσα είναι κόκκινα από το αίμα που αιώνες τώρα χύνουμε για να στήσουμε και να στηρίξουμε αυτή την πατρίδα.

Όλα εδώ μέσα είναι γαλανά από τον καθαρό μας ουρανό.

Όλα εδώ μέσα είναι πράσινα από τα πανάρχαια δέντρα μας.

Όλα εδώ μέσα είναι μπλε από την αθάνατη, τη δικιά μας θάλασσα.

Όλα εδώ μέσα είναι μαβιά από το χρώμα των υπέροχων δειλινών μας.

Όλα εδώ μέσα είναι κίτρινα από τις θεϊκές μαργαρίτες και τα μαγιάτικα τριαντάφυλλα μας.

Όλα εδώ μέσα είναι λευκά απ τα ασβεστωμένα σοκάκια και τα παραθυρόφυλλα των νησιών μας.

Κι ήρθες εσύ, να μας φέρεις το ΜΑΥΡΟ!

Φύγε, δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Γύρνα εκεί που γεννήθηκες. Έχεις κι εσύ πατρίδα, τη σεβόμαστε, δεν ήρθαμε εκεί να στη διαλύσουμε, να την ξεπουλήσουμε, να την σβήσουμε απ το χάρτη των Εθνών, των Λαών και των Ηπείρων.

Εσύ όμως ήρθες εδώ και παριστάνεις τον δικό μας χωρίς να είσαι. Λες ψέματα, δεν μας μοιάζεις, δεν μας ταιριάζεις. Φύγε, φύγε τώρα!

Είχαμε θεσπέσια δάση, φυτεμένα απ τα μαγικά χέρια των Θεών μας εδώ και χιλιάδες χιλιάδων χρόνια. Και μας τα κάψανε αυτοί που σε έστειλαν για να διαλύσεις τη χώρα μας.

Έχουμε αθάνατα, πανέμορφα νησιά. Κι ήρθες εσύ και αρχίσανε οι ψυχοπαθείς εχθροί του τόπου μας να ζητάνε τα νησιά μας, να τα τυλίξουνε σε μια κόλλα χαρτί, σ ένα ψευτοσυμβόλαιο, να τα κάνουν τραπουλόχαρτα των τοκογλύφων φίλων σου και των προστατών σου.

Έχουμε το λαό μας, να δουλεύει και να χαίρεται τον ήλιο του, τις παρέες του, τα έθιμά του, τις παραδόσεις του, τις ανθρώπινες σχέσεις του, την επαφή του με τη χρυσή παλέτα της ιστορίας του.

«Με Ποσειδώνα κι ΄Αη Νικόλα στην αρμύρα,
ίδιο καράβι, ίδια ρότα, ίδια μοίρα».

Εδώ το Πάσχα, το λέμε Λαμπρή, εδώ μαζί με τον Ιησού ανασταίνεται και η Περσεφόνη, εδώ η Ανάσταση είναι το άλλο πρόσωπο της Άνοιξης, εδώ οι Ποιητές μας, δίδαξαν στην υπόλοιπη ανθρωπότητα τη διαφορά και την απόσταση ανάμεσα στο «βρίσκομαι», στο «είμαι» και στο «υπάρχω».

Κι ήρθες εσύ να τα διαλύσεις όλα, να τα ξεπουλήσεις όλα, να τα σβήσεις απ το χάρτη των Εθνών, των Λαών και των Ηπείρων.

Το ξέρουμε δεν είσαι μόνος σου, αυτοί που σε στείλανε, σου ετοίμασαν και την προίκα σου στον τόπο μας εδώ και χρόνια.

Και μαζί σου, στείλανε και αρμαθιές, ασκέρια, ομάδες από δικούς σου που ψευτομιλάνε κι αυτοί τη γλώσσα μας, όπως όλοι οι υπάλληλοι κάθε υπηρεσίας.

Όσο για τους άλλους, τους δικούς μας, τους Εφιάλτες, τους ΠηλιοΓούσηδες, τους Νενέκους, αυτούς, όση δύναμη κι αν νομίσουν πως έχουν, όση εξουσία κι αν έχουν αγοράσει με τα λεφτά του δικού μας ιδρώτα, ξέρουμε καλά, τι θα τους κάνουμε.

Έχουμε μεγάλη εμπειρία σε τέτοια θέματα, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, ξέρεις...

Εσύ κοίταξε τον εαυτό σου μονάχα, τίποτε άλλο. Και φύγε. Φύγε τώρα. Δεν είσαι δικός μας.

Δεν σε θέλουμε στην πατρίδα μας.

Μη νομίσεις ότι θα τα καταφέρεις με τίποτε μισθοφόρους. Μας έχει ξανατύχει. Και τους περάσαμε απ τη μηχανή του κιμά.

Μην πιστέψεις ότι θα σε αφήσουμε να πουλήσεις την πατρίδα μας. Μην ξεγελαστείς ότι έχεις κάποια δύναμη.

Τίποτε εδώ μέσα δεν σου ανήκει. Ούτε ο Στρατός Μας, ούτε το Ναυτικό Μας, ούτε η Αεροπορία Μας, ούτε το Λιμενικό Μας, ούτε η Αστυνομία Μας, ούτε η Πυροσβεστική Μας, κατάλαβες;

Φύγε τώρα, δεν είσαι δικός μας, άδειασέ μας τη γωνιά, δεν σε θέλουμε.

Φύγε όσο είναι καιρός. Νιώσε το, μέσα στο όποιο μυαλό σου. Για να μην το νιώσεις στο πετσί σου.

Φύγε από δω. Δεν σε θεωρώ προδότη. Είσαι καλός πατριώτης. Υπηρετείς την πατρίδα σου κι εσύ, όπως κι εγώ, αυτή τη στιγμή. Είμαστε κι οι δυό πατριώτες.

Αλλά σε διαφορετική πατρίδα ο καθένας…

Φύγε λοιπόν, τώρα, όσο είναι καιρός...

Φτάνει με σένα. Για τους «άλλους» θα φροντίσουμε εμείς. Μην ανακατεύεσαι στα δικά μας πράγματα..

Φύγε, ΤΩΡΑ!

πηγη

Δημήτρης Ιατρόπουλος: Είσαστε Ξευτίλες!

Ανοιχτή επιστολή του Δημήτρη Ιατρόπουλου στους «Πνευματικούς Ανθρώπους» του τόπου

• Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος

Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;

Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;

Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;

Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;

Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.

Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..

Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;

Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;

Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;

Η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..

Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να «δημιουργείτε», αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;

Για ποιους «παράγετε πολιτισμό»; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα Άλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;

Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!

Αντί να βγείτε, με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή αντιστασιακή κραυγή, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, εσείς κρυφτήκατε ακόμα πιο βαθιά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!

Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή, να γλείψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και να είναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε ως επιτυχημένοι σφουγγοκωλάριοι, τον επόμενο «αυθέντη».

Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα «πρόγραμμα» απ’ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν «Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη», που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.

Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια, και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!

Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!

Την παλιά εκείνη μαγνητοταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».

Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες και τους νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους του Περικλή Γιαννόπουλου, του Λορέντζου Μαβίλη και του Γιώργου Σαραντάρη, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!

Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή αφήνοντας την τελευταία του πνοή, ή την τελευταία του πορδή.

Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.

Όσες και όσοι, δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.

Είσαστε Ξευτίλες!

Οφείλουμε Όλες και Όλοι, να αμυνθούμε!

                                                                                    

Του Δημήτρη Ιατρόπουλου

Συνέλληνες, οφείλουμε Όλες και Όλοι, να αμυνθούμε! Ως μονάδες, ως μέλη της οικογένειάς μας, και ως κύτταρα της κοινωνικής ομάδας που ανήκουμε, εξοστρακίζοντας πρώτα-πρώτα από πάνω μας, τη στημένη φρίκη «Αυτών», με το καθεβραδινό τους τηλεπαραμύθιασμα.

Πρέπει να μιλήσουμε επιτέλους με τη συνείδηση μας. Και να θυμηθούμε ότι σε καιρούς Εθνικής Συμφοράς, όπως αυτή που τώρα πάλι μας ετοιμάζουν οι Εσχατοπροδότες, γινόμαστε οι Έλληνες μια γροθιά, ανοίγουμε την αγκαλιά μας στο διπλανό μας, σε μια πρωτόγνωρη συνάθροιση Πολιτών, και όχι πια «πελατών», οποιουδήποτε Αλήτη.

Κι αυτή η «βουβή» κουβέντα μεταξύ μας, η εξαγριωμένη, (και όχι μελοδραματικά «παραπονεμένη»), θα ακουστεί ως χθόνιο ρεύμα ενός τεράστιου κύματος που πλησιάζει τα τείχη της πόλης υπόγεια, συγκλονιστικά, ορατό στα σκοτεινιασμένα μάτια και το ατσάλινο πρόσωπο του Έλληνα Πολίτη, που βλέπει πως έρχεται η ώρα του να μετρηθεί με τη μοίρα του.. Θα γίνει χιονοστιβάδα.

Και οι κρατούντες όλων των θώκων και των αποχρώσεων του Σαπισμένου πια Συστήματος, που σφετερίστηκαν την Πατρίδα και κερδοσκοπώντας ξεσαλωμένοι, ασύστολα απειλούν, όχι πλέον μόνο το εισόδημα ή τον πολιτισμό μας, αλλά κυριολεκτικά την ίδια τη ζωή μας, θα νιώσουν ότι «Κάτι» πολύ μεγάλο «έρχεται».

Πολλοί απ αυτούς θα αντιδράσουν σπασμωδικά, καρφώνοντας ο ένας τον άλλο και ικετεύοντας το Κοινόν των Ελλήνων για επιείκεια, άλλοι θα συνεχίσουν την πλύση εγκεφάλου από τα συγκεκριμένα Μίντια που ελέγχουν η συνεργάζονται, ενώ κάποιοι θα πασχίσουν δραπετεύοντας πανικόβλητοι, να εξασφαλίσουν εαυτούς και συγγενείς και φίλους.

Όμως η Ώρα της Κρίσης, δεν θα ανήκει πια στις Ερινύες, όπως μέχρι σήμερα, αλλά στη Νέμεσι. Κι όσα εμπόδια κι αν μαγειρέψουν «Αυτοί», με όση καταστολή κι αν απειλήσουν, όσες δημοσκοπήσεις κι αν στήσουν, όσες προβοκάτσιες κι αν κατασκευάσουν, όσες ψευτοειδήσεις κι αν περάσουν μπροστά για ξεκάρφωμα, όσες «αυτοκριτικές» περί την «Κάθαρση» κι αν εφεύρουν, το βουβό ποτάμι τελικά θα ξεσπάσει σε χείμαρρο που δεν γυρίζει ποτέ πια πίσω!

Όπου νάναι, θυμηθείτε με, θα εμφανιστούν αυθόρμητα, και θα ενωθούν μεταξύ τους καταλυτικά, νέοι άνθρωποι, νέοι εκπρόσωποι του λαού αυτού, καινούριοι, εμπνευσμένοι, άφθαρτοι πατριώτες, με αίσθηση των δεδομένων και γνώση των συγκυριών.

Και θα στήσουν το εντελώς καινούριο σκηνικό που χρειάζεται αυτή η χώρα. Και θα αναγκάσουν τους πάντες να ακολουθήσουν το ρεύμα.

Συνέλληνες, η Ελλάδα δεν πέθανε ακόμη! Ας την πάρουμε στα χέρια μας, Εδώ και Τώρα, γιατί είναι μόνο Δική μας, και καθόλου όλων αυτών των καθικιών, που αποπειρώνται να μας πετάξουν, στην καλύτερη περίπτωση στην άκρη της Ιστορίας, και στη χειρότερη, στο βάθος ενός τεράστιου ομαδικού τάφου..

Μια Νέα Φιλική Εταιρία, είναι μονόδρομος πια, για τη μοίρα μας...

Δημήτρης Ιατρόπουλος: Οι Άξιοι, να βγουν μπροστά!

*Η σωτηρία της πατρίδας είναι ο υπέρτατος νόμος. Δεν υπάρχει άλλος νόμος, δεν υπάρχει άλλο όραμα, δεν υπάρχει άλλη ιδέα, απ αυτήν της σωτηρίας της πατρίδας.

*Όχι της «Ελλάδας» ως μπουρδελονήσι των κοκαϊνάκηδων της τζετ σετ.  Όχι της «Ελλάδας» του μυκονιάτικου πουταναριού και του κολωνακιώτικου λάιφ στάιλ.

΄Αλλά, αυτής της ίδιας της Πατρίδας μας. Αυτής της ΕΛΛΑΔΑΣ, που την πουλάνε τώρα που μιλάμε, με υπόγειες υπογραφές, που τη ναρκοθετούν τώρα που με διαβάζετε, με νομικίστικα παραθυράκια, οι κερδοσκόποι αρχιτοκογλύφοι και τα ντόπια τσιράκια τους.

*Στ αλήθεια όμως, Κάτι «πάει» να γίνει. Ο κόσμος κουράστηκε πια, δεν κάνει Καλές Γιορτές.

Το «Καλές Γιορτές» είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο των ημερών μας.. Ο κόσμος βιώνει στο πετσί του το κουτσούρεμα μισθών και συντάξεων.

Ο κόσμος δεν χαίρεται, τα σπίτια δεν στολίζονται, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα μαραίνονται απούλητα, οι μανάδες κι οι πατεράδες ψάχνουν με μαγικούς συνδυασμούς να εξοικονομήσουν το αναγκαίο κάτι παραπάνω για να μη βουρκώσουν τα παιδικά μάτια, δίχως δώρο.

*Ανήκω σ εκείνη τη γενιά, σ εκείνη τη γειτονιά και σ εκείνες τις οικογένειες, που μεγάλωσα χωρίς δώρα τα Χριστούγεννα. Και δεν θα ήθελα με τίποτε στον κόσμο να δω τόσα χρόνια μετά τη γέννησή μου, να επαναλαμβάνεται αυτό στα σημερινά πιτσιρίκια.

*Το θεωρώ υψίστη ξευτίλα, απάνθρωπη κατάντια, το τελευταίο σκαλί της ανθρώπινης υποβάθμισης, να μη σκέφτονται οι αλήτες και οι αλήτισσες που ψηφίζουν αβασάνιστα ότι τους δίνουνε έτοιμο γραμμένο, απέξω, τα μάτια ενός παιδιού χωρίς δώρο τα Χριστούγεννα...

*Κι αν σας φαίνεται μελό, δεν με νοιάζει. ΄Όμως κάποιους άλλους, κάποια εκατομμύρια άλλων τους νοιάζει και τους παρανοιάζει..Και θα τους βρείτε μπροστά σας, οριστικά και αμετάκλητα.

*Αρκεί να μαζευτούν οι σωστοί και οι άξιοι και να βγούνε μπροστά. Αρκεί να πείσουμε πια αυτό το μαραμένο λαό, ότι με τα τραγουδάκια και τα σουτζουκάκια της τηλεμαστούρας δε γίνεται χωριό. Αρκεί να καταλάβουν όλες και όλοι που συναπαρτίζουν αυτή την χιλιοπροδομένη χώρα, ότι τίποτε δεν τέλειωσε ,ότι θα περάσουμε μπροστά, ότι θα αλλάξουν όλα.

*Σας λέω, «κάτι» πάει να αρχίσει. Και δεν θα είναι αυτό που φοβούνται οι ΔουΝουΤάκηδες, τα πριόνια που θα κόβουν τα κεφάλια..Θα είναι κάτι πιο ελληνικό, υπεύθυνο, αντάξιο της φυλής αυτής. Ένα μεγάλο βουβό ποτάμι που απλά, κάθετα, θα διατάξει: «ΕΣΕΙΣ, ΟΛΟΙ ,ΤΕΛΟΣ. ΔΡΟΜΟ ΤΩΡΑ!» Και θα ορίσει και πάλι τους δικούς του εκπρόσωπους για να ξαναμπεί το νερό στο αυλάκι και να ξεκινήσει πάλι η μηχανή της πατρίδας..

Δημήτρης Ιατρόπουλος στο newsBOMB

Το ειδαμε στο Αντικρυ

Δημήτρης Ιατρόπουλος :Εθνικό Ειδοποιητήριο

του Δημήτρη Ιατρόπουλου από το NewsBomb.gr
*Ο χρόνος μας, τελειώνει σε λίγο. Όποιος έχει μυαλό, ας τα ακούσει αυτά:
*Για τρίτη φορά ακριβώς μέσα σε εκατό χρόνια, οι Γερμανοί στήνουν ένα Μεγάλο Πόλεμο, οικονομικής μόστρας, αυτή τη φορά. Με στόχο την απόλυτη κυριαρχία στην Ευρώπη και μετά..έχει ο Θεός!

*Όμως οι Αμερικανοί τυπώνουν αδιάκοπα πληθωριστικά δολάρια! Τρισεκατομμύρια ολόκληρα! Και τα μοιράζουν δώθε-κείθε εξαγοράζοντας με τις Εταιρίες τους ολόκληρες χώρες, σαν να ήταν περίπτερα, η δυαράκια στο Παγκράτι!

*Σ’ αυτό το παιχνίδι συνεργάζονται (προς το παρόν) με τους Γερμανούς. Οι οποίοι, έτσι μονοκόμματα που σκέφτονται, έχουν πέσει στην αμερικάνικη παγίδα! Γιατί σε λίγο καιρό το δολάριο θα καταπιεί το ευρώ.

*Και η Μέρκελ, θέλοντας και μη, προτού αποχαιρετίσει την εξουσία, θα διαλύσει την Ενωμένη Ευρώπη, εις τα εξ ων συνετέθη..

*Εμείς χρησιμοποιηθήκαμε ως πειραματόζωο και από τη Μέρκελ, γιατί τα δικά μας τα χάλια αυξάνουν τα δικά της κεφάλαια, και από την Αμερική γιατί πρώτοι εμείς, (Ο Γιώργος Παπανδρέου δηλαδή) πυροβολήσαμε το ευρώ κάτω από τη ζώνη, για λογαριασμό του δολαρίου.

*Ως εκ τούτου, πριν μας αγοράσουν οι πολυεθνικές των τοκογλύφων και καταληστέψουν την αμύθητη περιουσία που κρύβουμε στα σπλάχνα μας, πρέπει να φύγουμε Αμέσως Τώρα απ την Ευρώπη και να ξανατυπώσουμε Δραχμές για να ισιώσουμε!

*Και να κάνουμε Εμείς το κουμάντο στην Πατρίδα Μας!

*Τα παπαγαλάκια, οι προδότες, οι πράκτορες και τα υπαλληλάκια θα κάνουν ότι μπορούν για να μας αποτρέψουν. Εμείς πρέπει να επιμείνουμε. Με τρόπους που να σέβονται την Ιστορία μας, οσάκις κινδύνεψε να διαλυθεί η Ελλάδα.

*Αλλιώς θα μας σβήσουν αυτοί, σε πολύ λίγο καιρό, - που ίσως μετριέται και σε δυο δεκάδες μήνες πια-, απ το χάρτη της Ευρώπης, αφού πρώτα «τελειώσουν» τη δουλειά τους, επάνω μας!

Υστερολόγιο: Συνέλληνες, τυπώστε, κόψτε και φυλάξτε αυτό το Ειδοποιητήριο. Θα σας χρειαστεί μόνο όταν θα φτάσετε στο σημείο να μουντζώνετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Στην περίπτωση όμως που νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα, δεν θα σας χρειαστεί. Τραγουδήστε, μαγειρέψτε, και κουτσομπολέψτε στην ΤιΒί σας, φρικαρισμένοι απ τα δελτία των Οχτώ, και διαγράψτε το. Ως αποκύημα της οργισμένης φαντασίας του τελευταίου των τελευταίων ανάμεσά σας, ενός Ποιητή-«Γραμματέα» μιας Ουτοπικής Ανατροπής, που όμως, (σε πείσμα της μικροαστικής λογικής της καναπεδάτης φοβίας), είναι πια Μονόδρομος για την Πατρίδα μας...

 

Δημήτρης Ιατρόπουλος

Ποιητής

Δημήτρης Ιατρόπουλος : Ο «Τρελός» μου…

Έχω από την εφηβεία μου κιόλας ένα συγκεκριμένο ζήτημα που με απασχολεί. Το έχω κουβεντιάσει με αρκετούς ψυχαναλυτές φίλους μου, οι οποίοι όμως δεν με διαφώτισαν ποτέ οριστικά. 

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Και για να γίνω σαφέστερος, κατά καιρούς, εμφανίζεται στον ύπνο μου, ο ίδιος ο εαυτός μου, ντυμένος Τρελός. Ένα συμπαντικό ισοδύναμο, που μου επιτίθεται, με απαξιώνει και με μαλώνει ονειρικά. Δεν είναι όμως «η φωνή της συνειδήσεως» όπως λέγανε οι παλιότεροι σχολιαστές.

Ούτε μου συμβαίνει κάτι υποσυνείδητα που να σχετίζεται με την ψυχολογική μου κατάσταση για την οποία είμαι πολύ περήφανος. Οπότε, αναγκασμένος να «βαφτίσω» ετούτο το παράξενο οραματικό υλικό, το αποκαλώ έτσι λαϊκά και απλουστευμένα: «Ο Τρελός» μου..

Τις προάλλες λοιπόν, εμφανίστηκε πάλι, σκληρός, κάθετος, θεομπαίχτης και βωμολόχος, να μου καταστρέψει για μια ακόμα φορά το όνειρό μου το ωραίο, που νόμιζα λέει ότι βρισκόμουν σε άλλη χώρα και όλα τσουλάγανε γλυκά και η ζωή ήτανε τζάμι κι όλοι γύρω μου χαρούμενοι και τέτοιες άλλες σαχλαμάρες που φτιάχνει το υποσυνείδητο, όταν η συνείδηση απ το πρωί ως το βράδυ πιέζεται και συμπιέζεται από τη Σκύλλα της Ανοησίας και τη Χάρυβδη της Ανευθυνότητας όπως την βιώνουμε εσχάτως στον τόπο μας. Σκάει μύτη λοιπόν ο Τρελός μου και μ’ αρχίζει στο κατεβατό:



«Ποιος φταίει ρε μαλάκα για το έλλειμμα; Εσύ φταις; Από σένα με τις τρεις κι ογδόντα που ψευτοαμοίβεσαι, δουλεύοντας απ το πρωί ως το βράδυ, κινδυνεύει η εθνική κυριαρχία; Λέγε ρε θεόχαζε, λέγε, μη σε πλακώσω στις σφαλιάρες που θα πας κιόλας να πληρώσεις εσύ τη ζημιά, μαλάκα, ε μαλάκα!» 

«Τι να σου πω…Άμα αρχίζουμε έτσι, τι να σου πω…»  

«Εμ πώς αλλιώς θα αρχίσουμε ρε; Λέγε μου, τώρα εσύ φταις για τις μίζες, τα λαμόγια, τις αρπαχτές, τις κομπίνες και τις κολομπίνες, τα λαδώματα, τις φούσκες, τα παραμύθια, τα υπερτιμολογημένα έργα, τις αδήλωτες περιουσίες, τους χιλιάδες νόμους που καταστρατηγούνται καθημερινά, για την ξευτίλα των μεγάλων και τη μεγαλοσύνη των ξευτιλισμένων, την καθεβραδινή μαστούρα των Μίντια, τους ημέτερους και τους υμετέρους, το πουτανιλίκι που έγινε πολιτική και την πολιτική που έγινε πουτανιλίκι; Λέγε ρε; Εσύ φταις για όλα αυτά ρε; Λέγε! Γιατί άμα φταις εσύ, να σε κράξω στην Πλατεία Συντάγματος και να ηρεμήσει και το τηλεθεάμον κοινόν, να το πούμε ξεκάθαρα, για όλα φταίει ο Ποιητής! Και μαζί σου φταίει ο Φοιτητής και μαζί σας φταίει ο Υπάλληλος κι ο Βιοπαλαιστής κι ο Μικροεπιχειρηματίας κι ο Εμποράκος κι ο Άρρωστος κι ο Ξενιτεμένος κι ο Αγράμματος κι ο Αγρότης, εσείς λοιπόν φταίτε ρε; Γιατί αν φταίτε εσείς μαλακισμένα, άμα φάγατε εσείς τα τρισεκατομμύρια, αλήτες, να βγείτε να το πείτε και στους υπόλοιπους να σας περάσουμε απ τη μηχανή του κιμά να ξεβρομίσει ο τόπος και να ξαναγυρίσει η ηρεμία και η ηθική. Αλλιώς…» 

«Αλλιώς τι;» αποπειράθηκα να διακόψω τον φιλιππικό του…  

«Αλλιώς, να πάτε όλοι μαζί να φουντάρετε στο Φάληρο ρε, γιατί ούτε Έλληνες είσαστε πια, ούτε ΄Αντρες, ούτε Γυναίκες Ελληνίδες σας γεννήσανε, ανθρωπάκια μιζεριασμένα και φουκαριάρικα είσαστε, που σας πηδάνε καθημερινά και λέτε κι ευχαριστώ, αντί να τους πάρετε φαλλάγι ρε…»

«Ναι, μα δεν γίνονται πια επαναστάσεις», τόλμησα, να αντικρούσω.. «Και οι επαναστάσεις, τώρα τα τελευταία χρόνια το μαθαίνουμε κι αυτό, ήτανε όλες στημένες απ τους μεγαλοφραγκάτους για να πάνε τις αγορές εκεί που γουστάρανε αυτοί…»

«Εμένα μη μου κάνεις το θεωρητικό ρε, για ποιές επαναστάσεις μιλάμε, σου είπα εγώ τίποτε για επαναστάσεις; Για απλή λογική σου μιλάω..Αφού δεν φταίτε εσείς, γιατί δεν στήνετε ένα βιολί της προκοπής για τιμωρήσετε αυτούς που φταίνε. Τόσο και έτσι, ώστε να μην ξαναφτιαχτούνε φταίχτες στον αιώνα τον άπαντα.»

«Και πώς θα γίνει αυτό ρε Τρελέ; Άμα δεν υπάρξουνε επαναστάσεις, πώς θα το διορθώσουμε το μαγαζί;»

«Με το μυαλό ρε. Να κόψτε την τοξική τηλεμαλακία. Να στήσετε καινούργια κόμματα. Αληθινά λαϊκά κι όχι πρακτοριλίκια του κάθε κερατά ανθέλληνα. Να αγαπήσετε τα Παιδιά σας και να μάθετε τη γλώσσα τους. Να αγαπήσετε τον τόπο, να μην παριστάνετε τους μαλακοέλληνες αλλά να γίνετε πατριώτες χωρίς να καταντήσετε εθνικιστές. Και προτού να βγαίνετε στους δρόμους να μάθετε πρώτα να ξαναμπαίνετε στα σπίτια σας και να ξαναστήσετε καθαρές οικογένειες κι όχι τηλεκατευθυνόμενες εταιρίες περιορισμένης ευθύνης…» 

Αυτά μου είπε και έφυγε από το όνειρό μου. Και ξύπνησα ιδρωμένος. Αν και πολύ φοβούμαι πως ακόμη κάπου…κοιμάμαι κι εγώ..

Όπως και όλοι μας, αδελφοί Συνέλληνες.. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

NEWS BOMB

ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ....".Αιδώς «ταγοί»! "

"Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;...

Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;

Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;

Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.

Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..

Ότι εμείς οι πέντε-έξη, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θάχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;

Και σερνόσαστε στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;

Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;

Νομίζετε ότι επειδή οι περισσότερες κι οι περισσότεροι δεν έχετε μούρη, θα μείνετε απέξω; Και ξέρετε και κάτι άλλο; Μπορεί ο σημερινός πολιτικός, έτσι που ξεφτίλισε την πατρίδα και βιάζεται να χώσει κάποιον σαν κι αυτόν μέσα, (μήπως και απορροφήσει τους κραδασμούς και σταματήσει τη χιονοστιβάδα), να το αντέχει το γιαουρτάκι του, εσείς όμως είσαστε άμαθες και άμαθοι από τέτοια δροσερά μεν αλλά βάρβαρα παιδικά παιχνίδια και η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..

Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να δημιουργείτε, αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;

Για ποιους παράγετε πολιτισμό; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα ΄Αλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;

Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!

Ή να βγείτε με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή κραυγή αντιστασιακής βαθμολογίας, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, ή να κρυφτείτε ακόμα πιο βαθειά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!

Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή να γλύψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και νάναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε τον επόμενο «αυθέντη».

Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα πρόγραμμα απ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη, που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.

Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!

Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!

Την παλιά εκείνη ταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».

Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους τους, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!

Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή με την τελευταία του πνοή, ή με την τελευταία του πορδή. Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.

Όσες και όσοι δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.

Αιδώς «ταγοί».."

ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ...."ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ Σ' ΕΣΑΣ...."

"«Κυρίες και Κύριοι, αδελφοί Συνέλληνες.

Τώρα που πέσανε πια όλες οι μάσκες, τώρα που η χώρα αυτή, για άλλους Πατρίδα, για άλλους χώρος επιχειρήσεων και για άλλους κερδοσκοπικός παράδεισος, κινδυνεύει όχι πλέον να πτωχεύσει αλλά να σβηστεί απ τον παγκόσμιο χάρτη κυριολεκτικά, σε ελάχιστα μονάχα χρόνια, τώρα λοιπόν που οι κατεργάρηδες μέσα κι έξω απ τον τόπο, είναι τόσοι πολλοί ώστε να μην υπάρχουν πάγκοι για να καθίσουν, ας κοιταχτούμε στα μάτια, στα ίσα, κι ας κουβεντιάσουμε σταράτα και κάθετα.
Γνωριζόμαστε όλοι σ' αυτό τον τόπο. Εννοώ κι εσάς τους 10.000 -δεν είσαστε περισσότεροι- κι εμάς που παροικούμε την Ιερουσαλήμ της Ενημέρωσης ως ένοικοι του Δημόσιου Βήματος αυτής εδώ της τραυματισμένης Δημοκρατίας.
Δεν ωφελεί κανέναν μας πια, η Οπισθοδακτυλοκρυψία, το Συναξάρισμα, η Επαγγελματική Υποκρισία και το Αλληλοπαραμύθιασμα.

Η Ελλάδα έγινε Μπατεσκυλαλεσταρία.
Απευθύνομαι σ' εσάς, -με ξέρετε όλοι, περνάτε καλά μαζί μου όταν «τα χώνω» από τηλεοράσεως, έχετε διασκεδάσει με τα τραγούδια μου, κοντά μισόν αιώνα τώρα, και σε κάποιες εξαιρέσεις σας μάλιστα, έχετε επικοινωνήσει και με τον καθαρό ποιητικό μου λόγο, κλπ.
Απευθύνομαι σ εσάς, διότι εσείς κυβερνάτε εδώ και πολλά χρόνια τον τόπο.
Αγοράζετε και εξαγοράζετε επίορκους, ανίκανους και φτωχομπινέδες πολιτικούς, -οι εξαιρέσεις, πασίγνωστες και φωτεινές δεν αρκούν να τουμπάρουν τη ζυγαριά- φτιάχνετε νόμους και καθιερώνετε διατάξεις σύμφωνα με τα κλειστά δικά σας συμφέροντα, γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια το λαό αυτής της χώρας.
Τον οποίο συχνά πυκνά φωνάζετε να σκύψει κι άλλο και να βγάλει απ τη μύγα το ξύγκι να το καταθέσει στις ατέλειωτες τεράστιες δεξαμενές χρημάτων που είτε κληρονομικά, είτε με τη δικιά σας μαεστρία και ικανότητα, έχετε αποθηκεύσει για
πολλές-πολλές γενιές των οικογενειών σας.
Απευθύνομαι σ' εσάς γιατί δεν είσαστε όλοι παλιοτόμαρα, η συντριπτική σας πλειοψηφία έχει σπουδάσει, συνήθως στο εξωτερικό, έχετε λάβει και ελληνική παιδεία, ξέρετε γλώσσες αλλά μιλάτε και την ελληνική πολύ καλά.
Έχετε διαβάσει ιστορία και μετέχετε των παραδόσεων στο βαθμό που οι τελετές τους σας εξασφαλίζουν ένα μίνιμουμ ψυχικής ευφορίας.
Πολλοί από σας είσαστε και αληθινά φιλοπάτριδες. Και βοηθάτε μακριά από τη δημοσιότητα με συγκεκριμένο φιλανθρωπικό έργο.
Κανείς δεν δικαιούται να σας βάλει σ' ένα καζάνι όλους μαζί, έτσι απλουστευτικά και αφελώς.
Απευθύνομαι λοιπόν σ εσάς, γιατί ετούτες τις μέρες η Ιστορία μας η Ελληνική, μας χτυπάει τα τζάμια των παραθύρων, έρχεται τη νύχτα στον ύπνο μας, κυκλοφορεί αμεταμφίεστη πλέον στους δρόμους μας, τη βλέπετε βουρκωμένη να κρεμιέται σαν την πρώτη τυχούσα πουτάνα στα περίπτερα...
Κατ αρχήν, εσείς οι τραπεζίτες μας.
Όπως η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας ομολογεί, το ενεργητικό σας είναι 580 δισεκατομμύρια Ευρώ. Τα τελευταία χρόνια μονάχα, κερδίσατε 350 δις!
Κι εσείς οι επιχειρηματίες μας. Τα «Νέα» γράφανε το Μάη του 09, αυτό που αποκαλύπτει το παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, ότι έχετε 10.000 οφ- σορ εταιρίες δικές σας και κάνετε κάθε χρόνο τζίρο, 500 δις! 6.000 από σας χρωστάτε 15 δις ευρώ στο κράτος! Αλλά τα ρέπος σας, γίνανε τα τελευταία χρόνια 277 δις ευρώ! Και οι προθεσμιακές σας καταθέσεις στις τράπεζες είναι άλλα 136 δις!
Και το επίσημο Ενεργητικό των επιχειρήσεών σας, (τα λέει η ICAP αυτά) έχει φτάσει στα 700 δις!
Την ίδια ώρα αυτή η κυβέρνηση, έχει κιόλας ανακοινώσει τη χρηματοδότησή σας με 10 δις ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δις ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δις μέσω των «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», ενώ άλλα 4 δις ευρώ σας τα χαρίζει για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλετε!
Τι άλλο θέλετε πια; ΄Ελεος!
Εσείς οι εφοπλιστές μας, πάλι, το έλλειμμα των 30 δις ευρώ για το οποίο πάμε να βουλιάξουμε έναν ολόκληρο λαό στη μιζέρια, ισοδυναμεί, («Καθημερινή» (8/9/2009), με μια και μόνο παραγγελία σας για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων σας εντός του 2009!
Όσο για σας αρχοντοδεσπότες, με την αμύθητη περιουσία που δεν μπορεί να μετρηθεί καν, τι να πει κανείς, οι αριθμοί χλομιάζουν!
Δισεκατομμύρια ευρώ, τεράστια φιλέτα της χώρας, χιλιάδες ακίνητα, κτήρια, μέγαρα, καταθέσεις, μετοχές, ΜΚΟ μαϊμούδες, λιβάδια, κοπάδια...
Λοιπόν; Τι θα κάνουμε Κύριοι;
Βλέπετε ένα λαό στη συντριπτική του πλειοψηφία ολιγογράμματο, μαστουρωμένο απ τον μπανιστηρτζίδικο λαϊκισμό, και πανικόβλητο.
Έχετε κι εσείς, -ξέρετε ποιοι- ευθύνη γι αυτή την κατάντια.
Βλέπετε αναρίθμητους προβοκάτορες να καταστρέφουν τα πάντα, να καίνε τη χώρα βάσει σχεδίου, να βομβαρδίζουν την όποια εναπομείνασα εθνική φυσιογνωμία, να διαλύουν τον κοινωνικό ιστό.
Βλέπετε μια νεολαία ζαλισμένη, και με το δίκιο της. Βλέπετε την ξευτίλα, την υποτέλεια, την υποταγή, η Ελλάδα κινδυνεύει για πρώτη φορά μετά από την ΄Αλωση της Πόλης με μια καινούργια Άλωση.
Θα το επιτρέψετε; Τι σόι αίμα κυλάει στις φλέβες σας; Πόσο νομίζετε ότι θα ζήσετε; Μια μπριζόλα χωράει η κοιλιά σας κι αυτή μετά από άδεια του γιατρού. Για τους απογόνους σας φροντίσατε δεν κινδυνεύουν για πολλές γενιές, τα είπαμε.
Δεν υπάρχει ανάμεσα σας ένας Έλληνας μωρέ, μια αληθινή Ελληνίδα, να βουρκώσει επιτέλους, γαμώ τα λεφτά σας, γαμώ;
Η πατρίδα κυλιέται σαν τσούλα στα πεζοδρόμια, οι κωλοσύμμαχοι βγάζουνε όλα τους τα κόμπλεξ, οι ανθέλληνες περιμένουν σαν κοράκια να μοιράσουν τις σάρκες μας, κι εσείς μετράτε τι ακόμα θα κερδίστε απ' αυτό το σαρακοφαγωμένο «νεοελληνικό» κρανίο, που πάνε να του αφαιρέσουν εντελώς τη φαιά ουσία απ την κρανιακή κάψα;
Τα παιδιά μας μισογραμματιζούμενα, οι γέροι μας πανικόβλητοι, οι ψυχές μας πεταγμένες στα πεζοδρόμια, τα όνειρά μας σκέτοι εφιάλτες, ηγέτες δεν έχουμε, πολιτικούς δεν έχουμε, πνευματικούς ανθρώπους δεν έχουμε, μαλάκες οι περισσότεροι, τελεία ο τόπος και πάμε για την παύλα.

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ:
Ε, όχι λοιπόν, όχι! Εσείς κυβερνάτε! Κάντε κάτι.
Τη σκόνη μονάχα να δώσετε, σώθηκε η πατρίδα.
΄Εχετε και τον τρόπο και τη δύναμη.
Κρατείστε την Ελλάδα, γιατί φεύγει!
Και δεν το θέλετε ούτε εσείς, που διαβάζετε την ιστορία, να σας σκατοψυχάνε οι μεταγενέστεροι!
Δώσετε στην Ελλάδα τη σκόνη από τα αμύθητα πλούτη σας, για να μην διαλυθεί η σκόνη της μνήμης σας κάποτε, στους πέντε ανέμους.

Κάντε αυτό που πρέπει. Τώρα. Εσείς, και αμέσως!"

ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΓΙΩΡΓΟ!

Δ.ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ(ΠΟΙΗΤΗΣ)

Το συγκυριακό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσεται το πολιτικό σκηνικό, μας αναγκάζει να ζητήσουμε από τους πολιτικούς άνδρες που προτείνουν σχέδια και υπόσχονται διαδρομές που θα ανακουφίσουν –υποτίθεται- τον σημερινό πολίτη της πατρίδας μας από όσα, απέξω κι από μέσα τον καταπλακώνουν τον τελευταίο καιρό, περισσότερο συγκεκριμένες διατυπώσεις.
Τα πράγματα για όλους είναι... τουλάχιστον μπερδεμένα. Περίεργες δημοσκοπήσεις, παράδοξες συμμαχίες στα μικρά και μεγάλα Μίντια, μια ακατάσχετη φημολογία για επερχόμενες ή επαπειλούμενες «ανορθόδοξες» ανατροπές εντός και εκτός των κομματικών μηχανισμών και μια σειρά από συμπαρομαρτούντα πολιτικά δρώμενα και δεδομένα, καθιστούν αναγκαία την άσκηση της σαφήνειας και της ξεκάθαρης θέσης και σχέσης με το λαό, απ τη μεριά των, απ’ αυτόν ψηφισμένων, αρχόντων.
*

Έτσι, πριν απ’ όλα και πρώτα απ’ όλους, όσους στηρίζονται πολιτικά (εκμεταλλευόμενοι προφανώς την ανασφάλεια, το τεχνητό μπάχαλο, και το στημένο κομφούζιο) στο κατασκευασμένο δήθεν «αδιέξοδο», οφείλουμε να ζητήσουμε από τον κύριο Γιώργο Παπανδρέου, τον και ως «Γιωργάκη» γνωστότερο, να μας ξεκαθαρίσει μια σειρά επιλογών του, απολύτως οριακών όπως πιστεύουμε, τόσο για τη δική του πολιτική παρουσία και συμπεριφορά, όσο και για τη διαδρομή της χώρας μας, στα επόμενα τουλάχιστον δύο-τρία χρόνια.
Γιατί μετά, το ΠΑΣΟΚ θα μεταλλαχθεί σε άλλου πολιτικού βεληνεκούς σχηματισμό, αυτό είναι ιστορικά δεδικασμένο πλέον..
*
Τέσσερα οριακά ερωτήματα.
Και πρώτα-πρώτα λοιπόν: Απλώς και καθέτως, Γιώργο, εδώ και τώρα, απάντησέ μας: Έχεις στο νου σου αν σου δοθεί ποτέ η ευκαιρία, να ανατρέψεις τις ενεργειακές συμφωνίες του Κώστα Καραμανλή με τον Βλαντίμιρ Πούτιν; Το έχεις «τάξει» κάπου;
-Έχεις στο πίσω ή και στο μπροστινό μέρος του μυαλού σου την άποψη που είχες πάντοτε για το εθνικό ύφος και το πολιτικό ήθος του Σχεδίου Ανάν ως προς το Κυπριακό ζήτημα;
-Θεωρείς ότι τα όρια του πολύ-πολιτισμικού ρόλου της Ελλάδας οφείλουν να τεντωθούν μέχρι σπασίματος, σε σχέση με την διείσδυση των ξένων υπηρεσιών διαφόρων χωρών είτε πέρα απ’ τον Ατλαντικό, είτε εδώ δίπλα μας στο Αιγαίο, υποθηκεύοντας εθνικά εδάφη και κομμάτια της ιστορικής μνήμης του λαού μας;
-Πιστεύεις ότι η Παγκόσμια Διακυβέρνηση την οποία κατά ιστορικό παράδοξο, στηρίζει ανοιχτά πλέον η περίφημη Σοσιαλιστική Διεθνής,- της οποίας …προΐστασαι-, αρχίζει και τελειώνει εκεί πέρα στη γενέτειρά σου την Αμέρικα, και πως οι επόμενοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας οφείλουν να την υπηρετήσουν, ακόμα και σε ολέθριο βάρος για την τεράστιας σημασίας ιστορική φυσιογνωμία της δεύτερης πατρίδας σου, της Ελλάδας;

Και δύο ρητορικά:
-Θεωρείς ότι τα στημένα και μαγειρεμένα πολιτικά πυροτεχνήματα που σου υπαγορεύουν οι συνεργασίες σου με τις διάφορες εταιρίες επικοινωνιακής πλύσης εγκεφάλου, σε επίπεδο ανατριχιαστικού λαϊκισμού, θα πείσουν τελικά το λαό μας να σε προτιμήσει έστω και για μια μονάχα φορά, χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα, δίχως ρεαλιστική πολιτική αντίληψη, και μακριά από κάθε αντικειμενική προσέγγιση των αληθινών προβλημάτων του;
-Και τέλος Γιώργο, αν τελικά, τα Μίντια αποφασίσουνε να βγάλουν στον καθαρό αέρα, όλα όσα έχουν συμβεί στα χρόνια της παντοκρατορίας σου επί Σημίτη, και ξαφνικά διαπιστώσει ο λαός ότι τα Βατοπέδια και τα Τοπλού και τα Ιωάννινα και «κάποιες» ΜΚΟ και διάφορα ανθελληνικά «Παρατηρητήρια» και μια σειρά «συμφωνίες» και «πρωτόκολλα τιμής» και «ιδιότυπες συμμαχίες», είναι από τη μάνα τους πλημμυρισμένα από τον δύοντα ήλιο του σημερινού ΠΑΣΟΚ, πώς θα αντιμετωπίσεις την επερχόμενη πολιτική και την ομόλογη λαϊκή κατακραυγή; Θα το αντέξεις αυτό, Î! �σύ, ένας απ’ τη φύση σου, άνθρωπος χαμηλών τόνων;
*

Ο Πανδαμάτωρ Χρόνος..
-Γιώργο, σε λίγες εβδομάδες, μπαίνεις αριθμητικά (1952-2009),στον 57ο χρόνο της ζωής σου! Να ζήσεις κι εκατό και διακόσιους χρόνους φυσικά, δεν μπαίνει τέτοιο ζήτημα. Όμως, το βλέπεις κι εσύ, πως το τζόκινγκ δε φτάνει για να καλύψεις τη διαφορά. Αναγκάστηκες στα 56 χρόνια σου πια, να δεχτείς την «αμερικανιά» της ερώτησης στη Θεσσαλονίκη, γιατί σε λένε ακόμα «Γιωργάκη» μήπως και το σβήσεις απ το λαϊκό ομαδικό συνειδητό! ΄Όμως δε γίνεται Γιώργο. Ο Κώστας Καραμανλής αρχικά, ο νεότερος όλων των πολιτικών αρχιστελεχών της χώρας και μετά η Ντόρα, ο Αβραμόπουλος, ο Βενιζέλος, ο Χρυσοχοϊδης, η Διαμαντοπούλου, ο Λαλιώτης, ο Τσίπρας, ακόμα-ακόμα και το καινούριο ερχόμενο αφεντικό του Περισσού, όλες και όλοι, είναι ήδη νεώτεροι σου Γιώργο.
-Τι να κάνουμε τώρα; Στο όνομα του να γίνεις εσύ, με κάθε θυσία –δυστυχώς όμως και με κάθε Εθνική Θυσία, κι εδώ τα χαλάμε…- έστω για λίγους μήνες πρωθυπουργός, πρέπει να κόψουμε την Ελλάδα στη μέση, να ξεχάσουμε τη γλώσσα μας, να ξεπουλήσουμε την ιστορική μας μνήμη, να σερνόμαστε στον παγκόσμιο χάρτη ως Τέως Ελλάς;
*

Έλα τώρα, Γιώργο..
Και για να παίξουμε και λίγο με την παράδοση: Το ξέρεις ότι Ποτέ ένας Παπανδρέου δεν νίκησε έναν Καραμανλή σε εκλογές, ενώ το αντίθετο συνέβη αρκετές φορές μέχρι σήμερα; Θέλεις να είσαι αυτός που θα σπάσει την παράδοση; Εντάξει αλλά όχι με το να…παραδώσουμε τη χώρα, ζωντανό δώρο ανάστασης, σε μια τέως κραταιά Αμερική που οι μισοί πλέον κάτοικοι της, είτε μπαίνουν σε σειρά για μια κονσέρβα αλογίσιου κρέατος την εβδομάδα, είτε εκχωρούν το κορμάκι τους στις φαρμακευτικές εταιρίες για πειραματόζωα;
Γιατί δέχεσαι να σε οδηγούν ψυχολογικά τα διάφορα «μαγαζιά» με δημοσκοπήσεις, που στη μια εφημερίδα, -αφήνω επίτηδες έξω το ΠΑΣΟΚ εδώ- δείχνουν π.χ. τον ΣΥΡΙΖΑ… κάτω από το ΚΚΕ και στην άλλη εφημερίδα, τον δείχνουν… δύο φορές επάνω απ’ αυτό, στην… ίδια μέρα;
Τελικά, με το χέρι στην καρδιά, έλα τώρα Γιώργο, ας πούμε την αλήθεια μπροστά στο λαό: Είσαι βέβαιος ότι «αυτοί» που τους έταξες τα πάντα, εντός και εκτός της Ελλάδας, θα ανταποκριθούν στα δικά τους υπεσχημένα;


ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ: Γιατί εσύ, δυστυχώς, είσαι υποχρεωμένος να ανταποκριθείς οπωσδήποτε στα δικά σου υπεσχημένα…Και το ξέρεις αυτό, κι εσύ κι «Αυτοί»..