Εκδόθηκε η περίφημη απόφαση κόλαφος του ΣΤΕ για τα αυθαίρετα (ΣτΕ.Ολ 1118/2014)

Ένα χρόνο μετά την συζήτηση της υπόθεσης στην Ολομέλεια, μετά τις περσινές διαρροές στον τύπο, μετά τις βεβαιώσεις του ΥΠΕΚΑ οτι δεν υπάρχει καμία ανησυχία για όσους τακτοποίησαν αυθαίρετα με τον Ν. 4014/2011, μετά την αντικατάσταση του νόμου αυτού με ένα καινούργιο ( ν.4178/2013) και την εναντίον του προσφυγή ενώπιον του ΣΤΕ, εκδόθηκε επιτέλους η απόφαση για τις αρχικές προσφυγές. Η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν «δίκης-πιλότου» και είναι άμεσα εκτελεστή.

 ΔΙΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΔΩ

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Ως αντισυνταγματική έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας την τακτοποίηση αυθαιρέτων νέας γενιάς, με «πάγωμα» της κατεδάφισής τους για 30 χρόνια με την καταβολή του ανάλογου προσίμου, όπως επίσης αντισυνταγματικό έκρινε και το νόμο 4014/2011 στο σύνολό του, που αφορά την περιβαλλοντκή αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, τη δημιουργία του «Πράσινου Ταμείου» κλπ.
Να σημειωθεί ότι και κατά το πρόσφατο παρελθόν η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει κρίνει αντισυνταγματική την παλαιότερη προσπάθεια (παλαιό νομοθετικό πλαίσιο) νομιμοποίησης των αυθαιρέτων.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια των συμβούλων της Επικρατείας (πρόεδρος ο Κ. Μενουδάκος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου), με την υπ΄ αριθμ. 3341/2013 απόφασή της, έκρινε κατά πλειοψηφία ότι ο νόμος 4014/2011 είναι αντίθετος στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Συντάγματος που προστατεύει το περιβάλλον, τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό, το οικιστικό περιβάλλον, κ.λπ.
Συγκεκριμένα, οι δικαστές έκριναν ότι οι ρυθμίσεις του επίμαχου άρθρου 24 του νόμου 4014/2011 έχουν ως συνέπεια «να ανατρέπεται και σε κάθε περίπτωση να νοθεύεται, ο επιβαλλόμενος από το άρθρο 24 του Συντάγματος ορθολογικός πολεοδομικός σχεδιασμός και να επέρχεται αλλοίωση της λειτουργικότητας των οικισμών και επιδείνωση των όρων διαβιώσεως των κατοίκων, δεδομένου ότι η αναστολή αυτή επέρχεται με μόνη την υποβολή αίτησης του ενδιαφερομένου και των σχετικών δικαιολογητικών και την καταβολή του οριζόμενου στο νόμο ποσού ειδικού προστίμου, χωρίς την ειδική για κάθε αυθαίρετο κρίση του αρμοδίου οργάνου της διοίκησης, ύστερα από εκτίμηση πολεοδομικών και κτιριολογικών κριτηρίων, που εξαρτώνται από το μέγεθος, τη χρήση, το είδος και τη σημασία της αυθαίρετης κατασκευής, καθώς και από τις επιπτώσεις στο χώρο που την περιβάλλει, δηλαδή τη συνολική επιβάρυνση της περιοχής».
Ακόμη, επισημαίνουν οι δικαστές ότι δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις που δημιουργούνται από το Ν. 4014/2011 δεν αναιρούνται από την πρόβλεψη ότι το ειδικό πρόστιμό που επιβάλλεται για το «πάγωμα» της κατεδάφισής τους περιέρχεται στο «Πράσινο Ταμείο». Και αυτό γιατί, μόνο το 25% των πόρων του «Πράσινου Ταμείου» διατίθενται «αποκλειστικά για τις λειτουργικές του ανάγκες και την εκπλήρωση των σκοπών του», ενώ για το υπόλοιπο ποσοστό μπορεί με υπουργικές αποφάσεις να περιέλθει «στο κρατικό προϋπολογισμό, προδήλως εν όψει της οικονομικής κρίσης της χώρας».
Εξάλλου, συνεχίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ, «οι εισπρακτικοί και λοιποί σκοποί δεν θα ήταν δυνατόν να θεμελιώσουν λόγο δημοσίου συμφέροντος που θα δικαιολογούν τη θέσπιση ρυθμίσεων με ευρύτερες συνέπειες σε βάρος του περιβάλλοντος όπως είναι οι ρυθμίσεις» του επίμαχου νόμου.
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχαν προσφύγει κάτοικοι του Αμαρουσίου Αττικής, της Φθιώτιδος, Θεσπρωτίας, κ.λπ. επικαλούμενοι, μεταξύ των άλλων, ότι θίγονται με τον αντισυνταγματικό Ν. 4014/2011 που προβλέπει την διαδικασία νομιμοποίησης των αυθαιρέτων και την επιβολή ειδικού προστίμου υπέρ του «Πράσινου Ταμείου».
Ακόμη, ζητούσαν την ακύρωση των υπουργικών αποφάσεων που καθορίζουν τις διαδικασίες είσπραξης και απόδοσης του ειδικού παραβόλου-προστίμου στο «Πράσινο Ταμείο», προσδιορίζουν τον τρόπο υποβολής των απαραίτητων δικαιολογητικών και εγγράφων, κ.λπ.
imerisia.gr

Απόφαση βόμβα του ΣτΕ βάζει τέλος στην προοπτική νομιμοποίησης των εκτός σχεδίου αυθαιρέτων

Ανυπέρβλητα «εμπόδια» στη δόμηση σε εκτός σχεδίου περιοχές όπου υπάρχει άναρχη οικιστική ανάπτυξη και αυθαίρετα, βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας, επιμένοντας στη θέση ότι οι αυθαίρετες κατασκευές που ανεγέρθηκαν μετά τις 31-1-83 εκτός οικιστικών περιοχών είναι καταδαφιστέες.
Σύμφωνα με το ΣτΕ, σε μία τέτοια περιοχή (όπου αναπτύχθηκε και «νέα γενιά αυθαιρέτων, δεν μπορεί να θεμελιωθεί δικαίωμα για τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες να κτίσουν και αυτοί, επειδή το κράτος για μεγάλο χρονικό διάστημα έδειξε ανοχή στην άναρχη οικοδομική δραστηριότητα ούτε επειδή υπάρχουν τέτοιες περιοχές που εξυπηρετήθηκαν από οδικό δίκτυο και δίκτυα φωτισμού, ύδρευσης κ.λπ. Η μακρόχρονη κρατική αδράνεια δεν μπορεί να στηρίξει την προσδοκία ότι μια τέτοια περιοχή θα μετεξελιχθεί νόμιμα σε οικιστική.
Το κράτος -κατά το ΣτΕ- μπορεί νόμιμα να παρέμβει σε αυτές τις περιπτώσεις περιορίζοντας σημαντικά τη δόμηση, γιατί η μακρόχρονη ανοχή του δεν σημαίνει ότι υπάρχει υποχρέωση να διατηρηθεί η πραγματική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αλλά ούτε ότι επιβάλλεται να διαιωνιστούν τυχόν ευνοϊκές ρυθμίσεις για εκτός σχεδίου ακίνητα.
Από την άλλη, το δικαστήριο κρίνει ότι θα μπορούσαν οι ιδιοκτήτες να αξιώσουν αποζημίωση σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις όπου στερούνται ουσιωδώς τη χρήση της ιδιοκτησίας τους (σε σχέση με τον προορισμό της), εφόσον αποδείξουν με αγωγή στα δικαστήρια ότι το βάρος του περιορισμού που τους επιβάλλεται ξεπερνά το εύλογο όριο ανοχής και αλληλεγγύης, που δέχεται το Σύνταγμα.
Παράλληλα το ΣτΕ επιμένει ότι για τα αυθαίρετα που κτίστηκαν πριν από τις 31-1-83, η κρίση για οριστική εξαίρεσή τους, από την κατεδάφιση θα ήταν επιτρεπτή μόνο εάν είχε προηγηθεί ένταξη της περιοχής όπου βρίσκονται σε πολεοδομικό σχέδιο και είχε επομένως καταστεί οικιστική, γιατί διαφορετικά το αποτέλεσμα θα ήταν η γενικευμένη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα καθιστούσε πολύ δυσχερή ή και αδύνατο τον πολεοδομικό σχεδιασμό.
Στη συγκεκριμένη υπόθεση κρίθηκε σύμφωνο με το Σύνταγμα, Προεδρικό Διάταγμα για την περιοχή των Μεσογείων, κατά το σκέλος που πρόβλεψε τη ένταξη τμήματος της Ραφήνας σε ζώνη πρασίνου («μπλοκάροντας» έτσι τη δόμηση) με στόχο να διατηρηθούν άθικτα τα σημεία σε δασικές περιοχές γύρω από την οικιστική ζώνη και να αποτραπεί η περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος.
Ιδιοκτήτες ακινήτων προσέφυγαν στη δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι τέθηκαν υπέρμετροι περιορισμοί στην ιδιοκτησία τους που παραβιάζουν τις συνταγματικές διατάξεις που προστατεύουν την ιδιοκτησία, την ισότητα, την αναλογικότητα καθώς και το 1ο πρόσθετο πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) για την κατοχύρωση περιουσιακών δικαιωμάτων.
Μεταξύ άλλων υποστήριξαν ότι η επίμαχη ιδιωτική έκταση έχει αποκτήσει οικιστικό χαρακτήρα με ανάπτυξη κατοικιών και δίκτυα ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κ.λπ. και οι περιορισμοί δόμησης παραβιάζουν τη δικαιολογημένη προσδοκία τους για μελλοντική ένταξη της περιοχής στο σχέδιο πόλης, αφού το κράτος (με πράξεις και παραλείψεις) επέτρεψε ή ανέχθηκε για πολλά χρόνια τη δημιουργία οικισμού.
Το ΣτΕ δέχθηκε, όμως, ότι η εκτεταμένη οικοδομική δραστηριότητα μιας περιοχής εκτός σχεδίου, δεν συνεπάγεται υποχρέωση του κράτους για διατήρηση της δημιουργηθείσας πραγματικής κατάστασης ούτε για ένταξή της στο σχέδιο πόλης, έστω και αν η οικιστική ανάπτυξη έγινε ανεκτή για μακρό χρονικό διάστημα. Ούτε όμως επιβάλλεται για το κράτος η διαιώνιση ευνοϊκών ρυθμίσεων ούτε η ιδατήρηση και νομιμοποίηση αυθαίρετων οικιστικών συνόλων, ιδίως όταν η ένταξή τους στο σχέδιο δεν εναρμονίζεται με τον ευρύτερο χωροταξικό σχεδιασμό.


εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΕΡΑΙΤΑ,ΑΝΙΣΟΣΗ ΑΥΘΕΡΑΙΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ( ΟΕΚ & ΟΕΕ) ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΑΔΡΑ…!!!

Γράφει ο Αθανασόπουλος Περικλής

Με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης του σχεδίου νόμου του Υπουργού Εργασίας και την και την έκθεσή του σε δημόσια διαβούλευση έως τις 21 του μηνός ΦΛΕΒΑΡΗ 2013, με μια σύντομη ματιά διαπιστώθηκαν τα παρακάτω:

 Στο άρθρο 35 του σχεδίου νόμου, παρατηρήσαμε τα εξής τραγελαφικά:

1.  Στην παράγραφο 1 αναφέρει ότι: Οι πράξεις διαχείρισης και εκπροσώπησης των μελών της Διοικούσας Επιτροπής θεωρούνται νόμιμες, δηλαδή ακόμα και αν εκκρεμούν δικαστικές πράξεις;
2. Στην υποπαράγραφο γ της  παραγράφου 5 εφαρμόζεται η εξαίρεση της παραγράφου  2 του άρθρου 23 του νόμου  4014/2011 ο οποίος ρυθμίζει αυθαίρετες κατασκευές, για να μπορέσουν να εκδοθούν τα 15.000 Πανελλαδικά παραχωρητήρια στους δικαιούχους του τ. ΟΕΚ.
3. Στην υποπαράγραφο β σε σχέση με την υποπαράγραφο γ παρατηρείται ασυμφωνία για την έκδοση η μη Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης κτηρίων;
4. Με την  παράγραφο 5^α προστίθεται εδάφιο στην παράγραφο 20 του άρθρου 24 του ν. 4014/2011 ως εξής: «Τα κτίρια υφιστάμενων οικισμών του τ. Ο.Ε.Κ., καθώς και τα κτίρια του τ. ΟΕΕ, υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού, μόνον με την υποβολή των υπό α ́ και β ́ δικαιολογητικών της παραγράφου 2 του νόμου αυτού», χωρίς να διευκρυνίζει αν θα καταβληθεί ποσοστού 10 % του ενιαίου ειδικού προστίμου,σύμφωνα με την παράγραφος 20 του άρθρου 24 για κατασκευές που  εκτελέστηκαν ή εγκαταστάθηκαν μετά την έναρξη ισχύος του ν . 1337/1983.

 Για  τα παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Το άρθρο 23 του νόμου  4014/2011 αναφέρεται σε αυθαίρετες κατασκευές η αυθαίρετες αλλαγές χρήσης, γιατί με την υποπαράγραφο γ του κατατεθειμένου νόμου  προτείνεται ρύθμιση για τις κατασκευές του Δημοσίου;
2. Μήπως έχουν γίνει αυθαιρεσίες  και δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν; Αν ναι, με το νομοσχέδιο στην ουσία συγκαλύπτουμε κρατικές παρανομίες;
3. Θα ζητηθούν ευθύνες;
4.  Οι αρμόδιοι φορείς (πολεοδομίες κλπ, και το Αρμόδιο Υπουργείο έχουν ενημερωθεί για τα προβλήματα αυτά.
5.  Γιατί το μέτρο αυτό να ισχύει για την νομιμοποίηση των κατασκευών του δημοσίου και μόνο για τους δικαιούχους του πρώην ΟΕΚ και να μην ισχύσει και για όλους τους Έλληνες πολίτες, που για να νομιμοποιήσουν τις αυθέραιτες κατασκευές καλούνται να πληρώσουν τεράστια ποσά και μάλιστα χωρίς να διασφαλίζεται η οριστική νομιμοποίηση τους;
6. Αν οι υπόλοιποι Έλληνες προσφύγουν στα δικαστήρια, για δικαίωση με την αιτιολογία της άνισης αντιμετώπισης επί ιδίου θέματος συμφώνα με το σχετικό άρθρο του Συντάγματος και το κερδίσουν, έχουν υπολογιστεί οι οικονομικές επιπτώσεις για το Ελληνικό Δημόσιο.
7.  κ. Υπουργέ, μπορείτε να μας πείτε για την αναγκαιότητα αυτού του μέτρου και για ποιο λόγο «αφαιρείται» η αρμοδιότητα του τελικού ελεγκτή των κατασκευών από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους που δεν είναι άλλες από τις κατά τόπους πολεοδομίες.
8.  Τέλος  τι εννοεί η φράση "Οι πράξεις διαχείρισης και εκπροσώπησης των μελών της Διοικούσας Επιτροπής θεωρούνται νόμιμες", υπήρχε περίπτωση να θεωρούνταν παράνομες ¨η με την φράση αυτή ακόμη και τέτοιου είδους πράξεις νομιμοποιούνται; (Χωρίς να  υπονοείται ότι δεν ασκούν άριστα το έργο τους τα μέλη της ΠΕΔΕ).
9. Επειδή στην υποπαράγραφο β σε σχέση με την υποπαράγραφο γ παρατη-ρείται ασυμφωνία, απαιτείται τελικά  Πιστοποιητικού Ενεργειακής Από-δοσης κτηρίων για τα κτήρια του ΟΕΚ η όχι; Να θυμίσουμε ότι οι δικαι-ούχοι του ΟΕΚ είναι με προσωρινά παραχωρητήρια έως ότου εκδοθούν τα Οριστικά.
10. Θα επιβληθεί ανάλογο πρόστιμο 10% του ενιαίου ειδικού προστίμου στον ΟΕΚ  & ΟΕΕ ( ύψους 15.000.000 ευρώ), για την εφαρμογή του εδαφίου της  παραγράφου 20 του άρθρου 24 του ν. 4014/2011 επειδή εκτελέστηκαν μετά την έναρξη ισχύος του ν . 1337/1983;

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ 35 ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΚΟΥΠΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 23 ΚΑΙ 24 ΤΟ ΝΟΜΟΥ 4014 ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ.

 Άρθρο 35

Λοιπές Διατάξεις σχετικές με τον ΟΕΚ και τον ΟΕΕ

1. Ο ΟΑΕΔ καθίσταται καθολικός διάδοχος και υπεισέρχεται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των καταργηθέντων από 14-02-2012 με την παρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 4046/2012, όπως ισχύει, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου με τις επωνυμίες Οργανισμός Εργατικής Εστίας (Ο.Ε.Ε.) και Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.).Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου λήγει η θητεία των μελών της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής της παραγράφου 1 του άρθρου 1 της ΠΥΣ 7/28-2-2012 (Α ́ 39). Οι πράξεις διαχείρισης και εκπροσώπησης των μελών της Διοικούσας Επιτροπής θεωρούνται νόμιμες.

 2.Εκκρεμείς δίκες των καταργηθέντων ΝΠΔΔ με τις επωνυμίες Οργανισμός Εργατικής Εστίας (Ο.Ε.Ε.) και Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) συνεχίζονται από τον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (Ο.Α.Ε.Δ.), χωρίς να επέρχεται βίαιη διακοπή τους και χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άλλη διατύπωση για τη συνέχισή τους.

 Απαιτήσεις, υποχρεώσεις και πάσης φύσεως εκκρεμείς υποθέσεις που υφίστανται κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού μεταφέρονται από τα ως άνω καταργηθέντα ΝΠΔΔ στον ΟΑΕΔ.

 3. Ο ΟΑΕΔ απαλλάσσεται από την καταβολή κάθε είδους τελών για την εγγραφή στο Εθνικό Κτηματολόγιο εμπραγμάτων δικαιωμάτων του Ο.Ε.Κ. που περιέρχονται σε αυτόν.

 4. Μετά την παράγραφο 6 του άρθρου 24 του Ν. 3983/2011 (Φ.Ε.Κ. 144/17.6.2011, T. Α ́) προστίθεται εδάφιο ως εξής:«Η προθεσμία για την άσκηση αναγνωριστικής ή διεκδικητικής αγωγής από τον ΟΑΕΔ για δικαιώματα που έχουν περιέλθει σε αυτόν από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) είναι δώδεκα έτη.»

5α.Στο τέλος της παραγράφου 20 του άρθρου 24 του ν. 4014/2011 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Τα κτίρια υφιστάμενων οικισμών του τ. Ο.Ε.Κ., καθώς και τα κτίρια του τ. ΟΕΕ, υπάγονται στις διατάξεις του νόμου αυτού.. μόνον με την υποβολή των υπό α ́ και β ́ δικαιολογητικών της παραγράφου 2 του νόμου αυτού.»

β. Για τα κτίρια υφιστάμενων οικισμών του τ. Ο.Ε.Κ., καθώς και τα κτίρια του τ. ΟΕΕ,, υπόχρεοι για την έκδοση πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης κατά τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν. 3661/2008 και του άρθρου 2 παρ. 3 του Κ.Ε.Ν.Α.Κ. ( 407/Β/9 - 04-2010), είναι οι δικαιούχοι των κατοικιών Τα υφιστάμενα κτίρια των Κ.Ε.Τ.Ε.Κ. του ΟΑΕΔ που έχουν κατασκευαστεί μετά από δημόσιο διαγωνισμό, αλλά που στερούνται οικοδομικής άδειας, καθώς και τα κτίρια των Κ.Ε.Τ.Ε.Κ. με οικοδομική άδεια στα οποία έχουν γίνει αυθαίρετες κατασκευές και αλλαγή χρήσης σε τμήμα τους, υπάγονται στις διατάξεις του Ν. 4 014/2011, χωρίς να απαιτείται καμία διαδικασία ή πρόστιμο.

 γ. Για την έκδοση και μεταγραφή παραχωρητηρίων διαμερισμάτων οικισμών που ανήκαν στον Ο.Ε.Κ., ή για μεταβιβάσεις κτιρίων που ανήκαν στον Ο.Ε.Κ. ή κτιρίων που ανήκαν στον ΟΕΕ, εφαρμόζεται η εξαίρεση της παραγράφου 2 του άρθρου 23 του Ν 4014/2011. Επίσης δεν απαιτείται η έκδοση  πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης του άρθρου 6 του Ν. 3661/2008 και του άρθρου 2 του .Ε.Ν.Α.Κ. ( ΦΕΚ 407/Β/9-04-2010) στις περιπτώσεις μισθώσεων ή μεταβιβάσεων κτιρίων του τ. Ο.Ε.Κ. ή του τ. ΕΕ

 5. Το πάσης φύσεως προσωπικό των καταργηθέντων από 14-02-2012 με την παρ. 6 του άρθρου 1 του Ν. 4046/2012 ΝΠΔΔ με τις επωνυμίες «Οργανισμός Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ)» και «Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ)» μεταφέρεται με την ίδια σχέση εργασίας στον ΟΑΕΔ.

 6. Η ως άνω μεταφορά για όλες τις συνέπειες της παραγράφου 5 λογίζεται ότι επήλθε αυτοδικαίως από 14-02-2012.

  

4014/2011

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ

Άρθρο 23

Απαγόρευση εμπράγματων δικαιοπραξιών σε ακίνητα με αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετες αλλαγές χρήσης

1. Από τη δημοσίευση του παρόντος απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η μεταβίβαση ή η σύσταση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο, στο οποίο έχει εκτελεστεί αυθαίρετη κατασκευή ή αλλαγή χρήσης, όπως ειδικότερα ορίζεται στα άρθρα 5 παρ. 2 και 22 παρ. 3 του ν.1577/1985 (Α΄ 210). Στην παραπάνω απαγόρευση εμπίπτει και η εισφορά ακινήτου σε εταιρεία.

2. Από τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα ακίνητα, στα οποία έχουν εκτελεστεί αυθαίρετες κατασκευές ή έχουν εγκατασταθεί αυθαίρετες

χρήσεις:

α) που υφίστανται προ του 1955 ή

β) που έχουν εξαιρεθεί από την κατεδάφιση με το ν.1337/1983 (Α΄ 33) ή

γ) που έχουν νομιμοποιηθεί με τις διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 16 του ν.1337/1983 ή της παρ. 3 του άρθρου 22 του ν. 1577/1985, της παρ. 8 και παρ. 10 του άρθρου 9 του ν. 1512/1985 (Α΄4) ή

δ) των οποίων έχει ανασταλεί η κατεδάφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 15, 16, 17, 20 και 21 του ν. 1337/1983 (Α΄ 33), όπως ισχύουν, χωρίς όμως να έχει

απορριφθεί με απόφαση του αρμοδίου κατά περίπτωση οργάνου η αίτηση για την εξαίρεση από την κατεδάφιση ή

ε) για τις οποίες έχει περατωθεί η διαδικασία διατήρησης κατά τις διατάξεις του ν. 3775/2009 (Α΄ 122) ή του ν. 3843/2010 (Α΄ 62) και για το χρονικό διάστημα που

προβλέπεται σε αυτές ή στ) για τις οποίες έχει περατωθεί η διαδικασία καταβολής του ενιαίου ειδικού προστίμου, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 6 του επόμενου άρθρου και για το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στον παρόντα νόμο.