Η κούρσα για το ενεργειακό «Ελ Ντοράντο» του Αιγαίου και της της Ανατολικής Μεσογείου (όπως γράφει και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ στο τεύχος που κυκλοφορεί) ξεκίνησε, αλλά για την ώρα τρέχει μόνη της η Τουρκία, απειλώντας όπως να πυροδοτήσει γενικευμένη ελληνοτουρκική κρίση: Η Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi/TPAO ολοκλήρωσε σε μόλις δύο μήνες (Ιούλιος-Αυγουστος) τις πρώτες τρεις διαγωνιστικές φάσεις που θεωρούνται απαραίτητες για να θεμελιώσουν ερευνητικά δικαιώματα ξένοι πετρελαικοί όμιλοι στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο! 
Το θέμα της συγκυριαρχίας στο Αιγαίο δεν είναι νέο. Προέκυψε αρχικά ως αποτέλεσμα του Βαλκανικού Πολέμου. Οι νεότουρκοι του κινήματος «Ένωση και Πρόοδος» προχώρησαν στο εγχείρημά τους όχι για να οδηγήσουν τη χώρα σε συμμαχία με τη Γερμανία, όπως εσφαλμένα είναι γνωστό, αλλά ακριβώς το αντίθετο.
Ο Κασκαρέλης στην ομιλία που έκανε στην Ουάσινγκτον, υπογράμμισε μεταξύ άλλων πως η ένταξη της Τουρκίας είναι προς το συμφέρον και της Ευρώπης.
Συγκεκριμένα είπε τα παρακάτω:
«Σε περίπτωση που η Τουρκία γίνει μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα περισσότερα από τα μεταξύ μας προβλήματα, θα λυθούν την αμέσως επόμενη μέρα και χωρίς καν να χρειαστεί διαπραγμάτευση. Τα προβλήματα στο Ege, ας πούμε. Όταν η Τουρκία ενταχθεί στην ΕΕ, τα σύνορα θα καταργηθούν, επομένως δεν θα απομείνει και πρόβλημα».
Κύριε πρωθυπουργέ ο διπλωμάτης σας είναι εκτός τόπου και χρόνου? Δεν έχει ακούσει τίποτα περί υφαλοκρηπίδας και Α.Ο.Ζ.? Είναι δυνατόν Έλληνας διπλωμάτης να δηλώνει ελαφρά την καρδία περί κατάργησης των συνόρων , και μάλιστα στην Τουρκία που διεκδικεί ανοιχτά τον διαμοιρασμό του Αιγαίου?
Άντε μαζέψτε τον ή δώστε του τα παπούτσια στο χέρι! γιατί εκθέτει τόσο εσάς όσο και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ
Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Για το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του «Έθνους της Κυριακής» από το Πολιτικό Γραφείο της κ. Ντόρας Μπακογιάννη εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την ώρα που διολισθαίνει σε παράλληλη μυστική διπλωματία με τα Σκόπια, επιχειρεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη μέσα από διοχετευμένες συκοφαντικές επιθέσεις που αναλαμβάνουν να κάνουν μέσα ενημέρωσης τα οποία, όλο αυτό τον καιρό, εργολαβικά επιτίθενται εναντίον της κ. Μπακογιάννη. Η αλήθεια, την οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και να υποτιμήσει, είναι ότι σήμερα η ελληνική εξωτερική πολιτική μπορεί να υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα απέναντι στα Σκόπια με αποτελεσματικό τρόπο, γιατί από το 2007 χαράχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία μια καθαρή πολιτική για το θέμα της ονομασίας που στηρίζεται σε μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων. Αυτή είναι η εθνική κόκκινη γραμμή και αυτή έφερε το μόνο θετικό αποτέλεσμα που υπήρξε εδώ και πολλά χρόνια για το θέμα των Σκοπίων, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Αυτή η πολιτική τηρήθηκε απαρέγκλιτα σε όλες τις φάσεις της διαπραγμάτευσης και σε όλα τα επίπεδα.»
Απαντώντας στην επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ Iωάννη Κοραντή, για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο, ο κ. Μπεγλίτης τόνισε πως την τελευταία περίοδο πράγματι παρατηρείται μια «ποιοτική» αύξηση των παραβιάσεων κυρίως με την μορφή υπερπτήσεων πάνω από κατοικημένα νησιά και πρόσθεσε: «Η συμπεριφορά αυτή δεν μένει σε καμία περίπτωση αναπάντητη. Έχουμε δημιουργήσει ιστορικά το πλαίσιο των παρεμβάσεων της Ελλάδας στους πολιτικούς και στρατιωτικούς θεσμούς του ΝΑΤΟ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αναδεικνύοντας αυτή την συμπεριφορά της Τουρκίας που υπονομεύει βασικές και θεμελιώδης αρχές του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και βασικές και θεμελιώδεις αρχές των Διεθνών Σχέσεων». Συγκεκριμένα, είπε ότι ο ίδιος γνωστοποίησε τη συμπεριφορά αυτή και στην πρόσφατη συνάντηση με τον Αμερικανό ομόλογό του, κάτι που θα γίνει και στην Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ την επόμενη εβδομάδα αλλά και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. «Γνωρίζουμε όλοι ότι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 10ης Δεκεμβρίου η Τουρκία θα αξιολογηθεί από τα κράτη - μέλη της ΕΕ και η παραβατική της συμπεριφορά επιβαρύνει αυτή την αξιολογική διαδικασία» ανέφερε. «Είναι μια συμπεριφορά που δεν συνάδει στην θεμελιώδη αρχή της καλής γειτονίας, μια αρχή που αποτελεί απαράβατο όρο και βασική προϋπόθεση για την θετική εξέλιξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας» συμπλήρωσε κι διεμήνυσε: «Είναι σαφές ότι η Τουρκία έχει ευρωπαϊκό μέλλον μόνο υπό τη βασική προϋπόθεση ότι σέβεται τους βασικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου». Αναπτύσσοντας την ερώτησή του ο κ. Κοραντής έκανε λόγο για έξαρση στην προσπάθεια της Τουρκίας όχι μόνον όσον αφορά τις παραβάσεις και τις παραβιάσεις, αλλά και με μια σειρά notams με τις οποίες επιδιώκουν έναν τριπλό ή τετραπλό στόχο. Πρόσθεσε προς τον κ. Μπεγλίτη ότι μέσα στους σχηματισμούς των αεροσκαφών πάνω από κατοικημένα νησιά συμπεριλαμβάνονται και αναγνωριστικά φωτογραφικά αεροσκάφη «τα οποία έχουν την σημασία τους». Ρώτησε επίσης αν η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να καθορίσει σαφέστατη γραμμή έναντι της Τουρκίας «όχι απλά υπό τη μορφή μελέτης, ανασκοπήσεως, αξιολογήσεως των πεπραγμένων της, αλλά με το δια ταύτα», και αν η χώρα μας θα πει πως «παγώνει τα πάντα», έως ότου εφαρμόσει η Τουρκία τα συμπεφωνημένα. Απαντώντας, ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας εξέφρασε τον προβληματισμό του για την ποιοτική μεταβολή στην παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας, τόνισε ότι η κόκκινη γραμμή έναντι της Τουρκίας είναι η υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας, των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και των αρμοδιοτήτων που μας αναθέτουν οι διεθνείς οργανισμοί. Επισήμανε όμως ιδιαίτερα ότι, δεν θα ήταν στο συμφέρον της χώρας να κλείσουμε αυτή την στιγμή την πόρτα της Τουρκίας προς την ΕΕ. Κάλεσε μάλιστα όλους να αναρωτηθούν - ενόψει μάλιστα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 10ης Δεκεμβρίου - κατά πόσο θα συνέφερε τη χώρα μας και τα συμφέροντά της ένα πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ και Τουρκίας. Καταλήγοντας, ο κ. Μπεγλίτης υπογράμμισε ότι το συμφέρον της χώρας επιβάλλει να υπερασπιστούμε όχι άκριτα, όχι δίνοντας λευκές επιταγές, την ευρωπαϊκή πορεία, πάντα με σεβασμό των όρων, των προϋποθέσεων, των αρχών και του κοινοτικού κεκτημένου που έχουμε διαμορφώσει όλοι συλλογικά στο πλαίσιο της ΕΕ.
Την ανησυχία του για την αυξητική παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας στο χώρο του Αιγαίου εξέφρασε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης, αιτιολογώντας πως επιχειρείται - κατά πάγιο στρατηγικό στόχο - να αξιοποιούνται στρατιωτικά μέσα για την εμπέδωση πολιτικών στόχων.
Ypoloipo
Η μάταιη επιμονή των διπλωματικών μας εντεταλμένων κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης ώστε το άρθρο 46 για τις αρχιπελαγικές χώρες να περιλαμβάνει την Ελλάδα οδήγησε την tτουρκική αντιπροσωπεία στο να αποχωρήσει και να μην υπογράψει. Εμείς υπογράψαμε έστω κι αν οι προσπάθειές μας απέβησαν άκαρπες. Η μετέπειτα της υπογραφής στάση μας είναι αυτή που έχει δώσει το δικαίωμα στη γείτονα να αυθαιρετεί.
Η θέση της χώρας μας στο διεθνές δίκαιο είναι αρχιπελαγική. Τα γειτνιάζοντα στο ηπειρωτικό κομμάτι νησιά εμπίπτουν στον ορισμό του παράκτιου αρχιπελάγους, όπως αυτό φωτογραφίζεται στο άρθρο 7 της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να περικλειστεί με ευθείες ακτογραμμές βάσης, κατά το παράδειγμα του νορβηγικού. Η οροθέτηση του νορβηγικού αρχιπελάγους Skjaergaard από το Διεθνές Δικαστήριο το 1951 οδήγησε την 1η Συνδιάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1958 να υιοθετήσει την ακριβή φράση του δικαστηρίου για την περιοχή αυτή και στην ενσωμάτωσή της στην ομώνυμη σύμβαση για τα χωρικά ύδατα. Η δε εφαρμογή του κανόνα των ευθειών ακτογραμμών κατά το δικαστήριο επιβάλλεται λόγω της ιδιαίτερης αρχιπελαγικής γεωμορφολογίας. Αυτολεξεί το κείμενο αυτό μεταφέρθηκε και στο προαναφερθέν άρθρο 7.
Παράλληλα με την εφαρμογή του άρθρου 7, δημιουργούνται αρχιπελαγικού τύπου περάσματα, το δε Αιγαίο στο σύνολό του και σε συνάρτηση με το στενό του Βοσπόρου αναγνωρίζεται νομικά ως αρχιπελαγικού τύπου στενό, συνδέον τη Μεσόγειο με τον Εύξεινο Πόντο και το status quo παραμένει ως έχει, καθώς όλα τα παραπάνω ήδη ισχύουν de facto, απομένει η αναγνώρισή τους.
Η εφαρμογή του άρθρου 7 είναι μονομερής απευθυντέα πράξη, δεν χρειάζεται δηλαδή συμφωνία με κάποιο άλλο κράτος, παρά μόνο αποδεκτή χάραξη και κατάθεση σε διεθνείς οργανισμούς όπως τον ΟΗΕ και τον Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO). Η δε ανακήρυξη του ως στενό μπορεί να γίνει με βάση τις διατάξεις της Σύμβασης, συγκεκριμένα τα άρθρα 34 ως 45 και ανάλογες με τις παραπάνω διαδικασίες. Τα άρθρα αυτά ως κωδικοποίηση του διεθνούς εθιμικού δικαίου έχουν ήδη εφαρμοστεί από πλείστα όσα κράτη, για παράδειγμα τη Ρωσία, τον Καναδά, τη Γαλλία, την Κίνα, την Ιαπωνία κ.ά. Επικύρωση θα μπορούσε να αποτελέσει μια συμφωνία σε παρευξείνιο ή/και σε ευρύτερο νοτιοανατολικό επίπεδο, αντίστοιχη εκείνης του Μοντρέ για το στενό των Δαρδανελίων.
Κατά το διεθνές αρχιπελαγικό δίκαιο, ακόμη κι αν δεν κατοικούσαν τα νησιά του Αιγαίου Έλληνες, ή ακόμη κι αν δεν ανήκε το Αιγαίο στην Ελλάδα και τα νησιά του ήταν αυτόνομα, πάλι θα δικαιούτο κυριαρχικά δικαιώματα όπως η Κύπρος, η Μάλτα ή τα αμιγώς νησιωτικά ωκεανικά κράτη. Παλαιότερα, π.χ. στη φραγκοκρατία, η κυριαρχία δεν ήταν συνδεδεμένη με γεωγραφική εγγύτητα. Μπορούσαν οι Ενετοί να έχουν έδρα στην Ιταλία και να κατέχουν παράλληλα την κυριαρχία σε νησιά του Αιγαίου. Σήμερα, εξαιρέσεις στον παραπάνω κανόνα αποτελούν χώρες όπως η Αγγλία και η Γαλλία με υπερθαλάσσιες κτήσεις Γιβραλτάρ και Νέα Καληδονία αντίστοιχα. Η παράλληλη κτήση ηπειρωτικού και νησιωτικού εδάφους, κατά το διεθνές δίκαιο, καθιστά μια χώρα γεωγραφικά αρχιπελαγική μόνο αν τα δύο γειτνιάζουν. Συνεπώς, η Γαλλία, η Ισπανία και λοιπές χώρες δεν μπορούν να απαιτήσουν δικαιώματα παράκτιου αρχιπελαγικού κράτους. Η Ελλάδα μπορεί.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΡΑΚΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ .....
ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ.... ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ" ...ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΖΗΤΑΝΕ ΜΕΡΤΙΚΟ .... Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΕΤΑΙ ...ΚΑΙ "ΑΥΤΟΙ" ΚΟΙΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ....
Αμερικανική Προβοκάτσια!
Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο στις ΗΠΑ από το Ινστιτούτο Stratfor, τοποθετεί τη χώρα μας το 2050 στην τουρκική σφαίρα επιρροής, σε χάρτη τον οποίο δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του (www.stratfor.com), δίνοντας την εντύπωση ότι η Ελλάδα και η Κύπρος σταδιακά θα δορυφοροποιηθούν και θα απορροφηθούν, αφού προηγουμένως ακολουθήσουν τον δρόμο της Φινλανδοποίησης, ανίκανες να αναχαιτίσουν την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας.
Πρόκειται για ένα έργο «γεωπολιτικής επιστημονικής φαντασίας» στο οποίο ο συγγραφέας επιχειρεί να παρουσιάσει την εξέλιξη της ανθρωπότητας μέσα από την ανάδειξη νέων παγκόσμιων δυνάμεων.
Η Τουρκία εμφανίζεται να μένει συνειδητά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ακολουθεί τον δρόμο της ανάδειξης της σε περιφερειακή υπερδύναμη, εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική της θέση και οικοδομώντας παράλληλα ισχυρές ένοπλες δυνάμεις οι οποίες αναπτύσσουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές και δορυφόρους.
Με τίτλο «The Next 100 Years» (Τα επόμενα 100 χρόνια) το βιβλίο προχωρεί σε μια γεωπολιτική-γεωστρατηγική πρόβλεψη του μέλλοντος, βασιζόμενο σε αναλύσεις και στοιχεία (οικονομία, δημογραφία, περιβάλλον, εξοπλισμοί, τεχνολογία), καθώς και στις τάσεις που διαμορφώνονται σε παγκόσμια κλίμακα. Συγγραφέας του είναι ο Αμερικανός Τζωρτζ Φρίντμαν, ιδρυτής του Stratfor (Strategic Forecasting Inc.), ενός ιδιωτικού ινστιτούτου πληροφοριών που ιδρύθηκε το 1996 στο Τέξας και έχει χαρακτηρισθεί ως «σκιώδης CΙΑ».
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο βιβλίο, η Τουρκία θα αναδειχθεί κατά τα επόμενα 40 χρόνια ως μια από τις τέσσερις ισχυρότερες περιφερειακές δυνάμεις του κόσμου, δημιουργώντας μια εκτενή σφαίρα γεωπολιτικής επιρροής και επεκτείνοντας τα σύνορα της. Σημειώνεται εδώ ότι σήμερα η τουρκική οικονομία κατέχει τη 17η θέση παγκοσμίως και η γειτονική χώρα περιλαμβάνεται στην ομάδα των 20 πιο ισχυρών του πλανήτη (0-20).
Ο Φρίντμαν προβλέπει την αλματώδη οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, η οποία θα καταστεί μια από τις 10 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη. Η Τουρκία του 2050 θα έχει επωφεληθεί από την κατάρρευση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, προσαρτώντας εδάφη στην περιοχή του Καυκάσου, και θα αποτελεί την ηγεμονεύουσα δύναμη στον ισλαμικό κόσμο. Μάλιστα θα έχει νικήσει στρατιωτικά τη Ρωσία σε πόλεμο το 2020, επεκτείνοντας την επιρροή της μέχρι τις ουκρανικές πεδιάδες και καταλαμβάνοντας περιοχές τις οποίες διατηρούσε τον 17ο αιώνα, επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο συγγραφέας προβλέπει ότι το 2040 η Άγκυρα θα εμπλακεί σε έναν hi-tech πόλεμο, αυτή τη φορά με τις ΗΠΑ και συμμαχώντας με την Ιαπωνία. Οι ΗΠΑ θα έχουν τη βοήθεια της Μεγάλης Πολωνίας και η περιοχή των Βαλκανίων θα καταστεί το κύριο θέατρο επιχειρήσεων. Η Ελλάδα και η Κύπρος - σύμφωνα με την ανάλυση του Φρίντμαν - θα αποτελούν στόχο της νεο-οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία θα συναγωνίζεται ευθέως τις ΗΠΑ και τις άλλες δυνάμεις της Ευρώπης.
Το δυσοίωνο αυτό σενάριο εκτιμά ότι η ισχυροποίηση της Τουρκίας στον στρατιωτικό και στον οικονομικό τομέα, σε συνδυασμό με τη δημογραφική ανάπτυξη, θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις επανεμφάνισης της οθωμανικής σφαίρας επιρροής, στην οποία σταδιακά θα ενταχθεί το σύνολο σχεδόν των παλαιών εδαφών με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή.
Ο Φρίντμαν θεωρεί ότι: «Η Τουρκία αποτελεί πλατφόρμα σταθερότητας στο χάος της Μέσης Ανατολής. Τα Βαλκάνια, ο Καύκασος και ο αραβικός κόσμος νότια είναι ασταθή. Όσο αυξάνεται η ισχύς της Τουρκίας - της οποίας η οικονομία και ο στρατός είναι ήδη τα πιο ισχυρά στην περιοχή - θα ενισχύεται και η επιρροή της».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η δημοσιοποίηση ενός χάρτη, στην ιστοσελίδα του Stratfor, στον οποίο φαίνεται ότι από όλες τις βαλκανικές χώρες μόνον η Ελλάδα (με την Κύπρο) αποτελεί μέρος του νέου τουρκικού κόσμου, ενώ η Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο, τα Σκόπια, και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ανήκουν στην «4η Ευρώπη»!
Το βιβλίο, όμως, περιέχει έναν άλλο χάρτη στον οποίο η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν μαζί με το Ισραήλ τις μοναδικές χώρες που βρίσκονται εκτός της τουρκικής σφαίρας επιρροής, ενώ η Αλβανία και η Βοσνία εντός της. Η ασυμφωνία στους χάρτες αποδεικνύει τη διάσταση της «ψυχολογικής επιχείρησης», η οποία εκπορεύεται από το 5(Γ3ΐίθΓ για τους δικούς του λόγους. Κατά τον Φρίντμαν 2040 η Γερμανία θα έχει παρακμάσει, ενώ η Πολωνία θα έχει ενισχυθεί στρατηγικά από τις Η Π Α.
Το βιβλίο προκαλεί με τον τρόπο ερμηνείας του μέλλοντος και εκτός των όποιων αναλύσεων χρησιμοποιείται για τη δημιουργία κλίματος, λειτουργώντας πραγματικά ως μοχλός της ΟΙΑ. Το Stratfor έχει κατορθώσει να δημιουργήσει ζήτημα μέσα σε ελάχιστο χρόνο από την έκδοση του έργου, που μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η Ιαπωνία, το Μεξικό και η Πολωνία θα αναδειχθούν ομοίως ως παγκόσμιες περιφερειακές δυνάμεις. Η Πολωνία θα αναδειχθεί επικεφαλής ενός συνασπισμού χωρών οι οποίες θα αντιμετωπίσουν στρατιωτικά την Τουρκία το 2050. Αξίζει να τονισθεί ότι το Ισραήλ θα αποτελέσει ένα κράτος-όμηρο, πιεζόμενο ασφυκτικά από την τουρκική σφαίρα επιρροής, η οποία θα εκτείνεται από τη Λι6ύη μέχρι τον Περσικό Κόλπο, τα Βαλκάνια, τη νότια Ρωσία και την κεντρική Ασία.
Αντίπαλος της Τουρκίας σε αυτόν τον εφιαλτικό μελλοντικό κόσμο θα είναι οι ΗΠΑ, τα συμφέροντα των οποίων - σύμφωνα με τον συγγραφέα - θα αντιμετωπίσουν μια μείζονα απειλή από την τουρκική επέκταση, μετά τη ρωσική κατάρρευση. Η μορφή των «πραγμάτων που θα έλθουν» σχεδιάστηκε με δάση την αμερικανική οπτική της παγκόσμιας γεωπολιτικής, ενώ (ας μη λησμονούμε) την Ιστορία την κυβερνά το απρόβλεπτο...
Από την "Αμυντική Επιθεώρηση"
ΕΛΑΤΕ
Τα ψέμματα ΤΕΛΟΣ!Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του!
...«είναι η περιουσία μου!».... hggiken
