Τρόμου Κράτος

Πριν από σαράντα ημέρες, ένας νεκρός από χέρι φασίστα επιβεβαίωσε αυτό που όλοι περίμεναν, και κανείς από τους συνταγματικούς τοξότες και δημοκρατικούς ταύρους δεν τόλμαγε να αποδεχθεί. Η Χρυσή Αυγή, κανέναν σκοπό να συμμετάσχει στα δημοκρατικά του τόπου δεν είχε, παρά μόνο να τους δώσει τη χαριστική βολή. Σκοπό είχε να αποτελειώσει ότι έχει μείνει από την κουρελιασμένη, καταπατημένη και κατακρεουργημένη δημοκρατία της χώρας.

Ο “κρότος” της δολοφονίας Φύσσα, είχε ως αποτέλεσμα μια υποτυπώδη κινητοποίηση της πολιτείας για την αντιμετώπιση του νεοναζισμού στη χώρα, που από τη στιγμή που εμφανίστηκε η οργάνωση στην επικαιρότητα, συστηματικά και δυναμικά επενδύει στο σκηνικό έντασης.

Ο αρχηγός, οι βουλευτές και τα μέλη της Χρυσής Αυγής που προφυλακίστηκαν, οι έλεγχοι της αντιτρομοκρατικής για όπλα, αλλά και διασυνδέσεις της οργάνωσης σε αστυνομία και υπηρεσίες, καθώς και η ξαφνική αντιφασιστική διάθεση των κυρίαρχων ΜΜΕ, έδωσαν την αίσθηση πως τα σχέδια όσων είχαν σκοπό να αιματοκυλήσουν τη χώρα ματαιώθηκαν. Μάταια.

Το βράδυ της Παρασκευής βρήκε τη χώρα με δύο νέους ανθρώπους νεκρούς, αυτή τη φορά από σφαίρες μιας, με απόλυτο τρόπο, μαφιόζικης δολοφονίας.

Κυβέρνηση και ΜΜΕ εμφανίστηκαν να γνωρίζουν από την πρώτη στιγμή κιόλας πως πρόκειται για μια πράξη βίας του “άλλου άκρου”. Ίσως οι συνεχείς αναφορές τους προηγούμενους μήνες στο “αντίπαλο δέος” της Χρυσής Αυγής να τους εκπαίδευσαν να το αναγνωρίζουν πριν καν ξεκινήσει η αστυνομική έρευνα.

Σε κάθε περίπτωση, η Χρυσή Αυγή βοήθησε τα μάλα τα ΜΜΕ να βγάλουν το πόρισμα της εν ψυχρώ δολοφονίας. Το ρεπορτάζ τους συνέπιψε απόλυτα με την ταμπέλα της τρομοκρατικής ενέργειας του «άκρου της Αριστεράς» που μπήκε από τα πρώτα λεπτά, με την ανακοίνωση της εγκληματικής οργάνωσης και του Κασιδιάρη.

Οι δολοφόνοι των δύο νέων, που συμμετείχαν σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των καναλιών στις δράσεις της Χρυσής Αυγής, ίσως αναζητούνται για καιρό. Όπως και η πολιτική σταθερότητα, που αν με τη δολοφονία του Φύσσα φάνηκε να δέχεται ισχυρό πλήγμα, μετά την δολοφονία των μελών της οργάνωσης εγκαταλείπει εντελώς τη χώρα.

Οι αμερικάνοι λένε “follow the money”, κι αν το χρήμα είναι η κλιμάκωση της έντασης, η πόλωση πλέον φτάνει σε ύψη θεόρατα. Όποιοι κι αν είναι οι δολοφόνοι, δίνουν συνέχεια στον κύκλο αίματος που άνοιξε με την δολοφονία στο Κερατσίνι, και αέρα στην ασφυκτιούσα μέχρι εχθές νεοναζιστική οργάνωση.

Η καταρρέουσα κυβέρνηση Σαμαρά που βλέπει καιρό τώρα να τελειώνει ο χρόνος της συνεχίζει να κερδίζει μέρες και να κόβει χρόνια από τις κοινωνικές αντιδράσεις και τον ίδιο της τον λαό.

Το παρακράτος, μέρα με τη μέρα κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία του, την ώρα που η χώρα οδεύει στην καταστροφή. Και αυτό που φαντάζει ακόμα πιο τρομακτικό, είναι το πόσο αδίστακτα συμβαίνει αυτό, αλλά και ποια θα είναι η εξέλιξή του.

Όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες της χώρας έχουν χρέος να μην ολισθήσουν στα βρωμερά μονοπάτια που κυβέρνηση και ΜΜΕ παρασύρουν τη χώρα. Η ψυχραιμία και η καθαρή και κριτική σκέψη είναι το ζητούμενο πλέον, την στιγμή που η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, αλλά όχι και από τον τελικό της στόχο.

Αυτός δεν είναι άλλος από την αντίσταση του λαού στον στραγγαλισμό από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, που δεν θα διστάσουν να επιτρέψουν το αιματοκύλισμα της χώρας, αρκεί να διαφύγουν με κάθε κόστος των ευθυνών τους.


πηγή

Πηγή: Τρόμου Κράτος - RAMNOUSIA

Η συμμορία των μεταρρυθμιστών

Kάποτε η ιερή λέξη “μάντρα” της πολιτικής σκηνής της χώρας, φανταχτερή και ταυτόχρονα κενή περιεχομένου, ήταν ο “εκσυγχρονισμός“. Επί αλήστου μνήμης κυβέρνησης Σημίτη, της οποίας τα στελέχη σήμερα κοσμούν το δικαστικό ρεπορτάζ. Η σημερινή μάντρα, εξίσου φανταχτερή και τόσο κενή περιεχομένου, όσο η κουφάλα δοντιού έτοιμου να πέσει, είναι η “μεταρρύθμιση”.

Για την σωτηρία της χώρας λοιπόν (άλλο ένα χιλιοειπωμένο τσιτάτο άνευ περιεχομένου), πρέπει...

να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις (μη ρωτάτε ποιες, απλώς ό,τι ορίζει το εκάστοτε μνημόνιο). Γι’ αυτό λοιπόν συστρατεύτηκαν οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις και πάλι, σε μία εξαιρετικά ευέλικτη κυβέρνηση 42 μόλις υπουργών, αναπληρωτών και υφυπουργών. Η έντονη μεταρρυθμιστική πνοή (βλ. μπόχα) του νέου σχήματος είναι πρόδηλη από τις λεπτομέρειές του: ένα στα τρία στελέχη της κυβέρνησης είναι γόνος πολιτικού (βουλευτή, υπουργού ή ακόμη και πρωθυπουργού) ή δημοσιογράφος (μέλος της ΕΣΗΕΑ), ή συνδυασμός των δύο. Σε ένα τόσο φρέσκο, ανεξάρτητο, καινοτόμο και μεταρρυθμιστικό σχήμα, δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα υφυπουργείο δημόσιας τηλεόρασης (όπως σε κάτι “πεφωτισμένες δικτατορίες” του Τρίτου Κόσμου) και βέβαια να το καταλάβει δημοσιογράφος, γιος υπουργού του ΠΑΣΟΚ, επίσης δημοσιογράφου, αδερφός δημοσιογράφου και όλοι μαζί στο στελεχιακό δυναμικό του ΔΟΛ. Ο Παντελής Καψής είναι εμφανώς το κερασάκι σε αυτήν την μεταρρυθμιστική τούρτα*.

    Πρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς [ΕΓΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΗΨΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ]

    Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Σίμος Κεδίκογλου [ΑΝΗΨΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Εξωτερικών: Δημήτρης Κούρκουλας [ΓΙΟΣ Γ.Γ. ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ]

    Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Κυριάκος Μητσοτάκης [ΓΙΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Εσωτερικών: Γιάννης Μιχελάκης [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Φώφη Γεννηματά [ΚΟΡΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων: Κωνσταντίνος Γκιουλέκας [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων: Συμεών Κεδίκογλου [ΑΝΗΨΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού: Πάνος Παναγιωτόπουλος [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιάννης Αδριανός [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Υγείας: Ζέτα Μακρή [ΚΟΡΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ]

    Υπουργός Τουρισμού: Όλγα Κεφαλογιάννη [ΚΟΡΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Ναυτιλίας: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης [ΓΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

 Υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης: Παντελής Καψής [ΓΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

* Σκόπιμα δεν άγγιξα τις σχέσεις του καθενός από τους παραπάνω “μεταρρυθμιστές” με τις οικονομικές ελίτ της χώρας. Εκεί κι αν θα γελούσε ο κάθε πικραμένος.

Από galaxyarchis