Όταν η Κοροϊδία μετατρέπεται σε Χαράτσι…

…Δηλαδή μόνιμη. Δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτό τον τόπο όσο ανακυκλώνονται στην πολιτική οι ίδιοι και οι ίδιοι επικίνδυνοι και φθαρμένοι…
Δεν γίνεται έτσι απλά… Βέβαια πρέπει να τους διώξει ο ίδιος ο κόσμος που μέχρι στιγμής δεν το κάνει… Και παραμένοντας στη θέση τους συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο καλά αυτό που γνωρίζουν, να κοροϊδεύουν τον κόσμο ψιλό γαζί… 

Και είναι επικίνδυνοι γιατί γνωρίζουν πως λένε ψέματα… Το μόνο που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος της κοροϊδίας, που πλέον γίνεται με τη μέθοδο του Χαρατσιού… Δηλαδή μόνιμα… Οι πολιτικάντηδες μας δουλεύουν όλη ημέρα και όλη νύκτα αφού αυτό επιτάσσει η κομματική γραμμή και οι εντολές των «μεγάλων αφεντικών». 

Θυμηθείτε τι έλεγαν και τι έταζαν πριν τις Ευρωεκλογές. Θυμηθείτε τους λόγους που πανηγύριζαν μετά την ανακοίνωση του πρωτογενούς πλεονάσματος. Θυμηθείτε τι έλεγαν μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου… Θυμηθείτε τι έλεγαν για την τιμή του γάλακτος (η οποία δεν έπεσε ποτέ). Θυμηθείτε τι έλεγαν για τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος… Ψεύτικα λόγια και μεγάλα, όπως πάντα προεκλογικά…. 

Και οι μέρες περνούν και τίποτα δεν γίνεται, αφού οι εξαγγελίες, πάντα όσες βέβαια αφορούν για κάποια μικρή βοήθεια στον απλό λαό, μένουν κλειδωμένες στο ντουλάπι. Και οι δικαιολογίες για την καθυστέρηση και μη υλοποίηση τους είναι εξοργιστικές… Τι να πει κανείς γι’ αυτή τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος, η οποία έγινε μόνο και για προεκλογικούς σκοπούς… 

Τα χρήματα πάνε σε ολοένα και λιγότερους και παρά τις νέες εξαγγελίες για διόρθωση των λαθών δεν γίνεται τίποτα… Και τι να γίνει άλλωστε, οι εκλογές πέρασαν και όσοι ψήφισαν ψήφισαν. Τα επόμενα «καλά» μέτρα για τα ψηφαλάκια θα αρχίσουν να ανακοινώνονται στις επόμενες εκλογές… Αφού δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν… 

Οι μέρες περνούν και τα πολιτικά «φυντάνια» μας αλλάζουν μόνο ορισμένες ατάκες από την ακατάπαυστη κοροϊδία που μας πασάρουν, αφού πρέπει να δείξουν πως κάτι έχουν καταλάβει από τα προβλήματα του λάου… Πάντα όμως μόνο στα λόγια και μπροστά στα μικρόφωνα των ΜΜΕ. Γιατί από πράξεις τίποτα και μέσα στη Βουλή «ναι σε όλα»… Έτσι απλά…
Όταν η Κοροϊδία μετατρέπεται σε Χαράτσι αυτά γίνονται…. Πάνε λέει τώρα για ανασχηματισμό αφού πήραν το μήνυμα της κάλπης… Αυτό κατάλαβαν; Και όχι μόνο δεν ντρέπονται που το αναφέρουν αλλά προσπαθούν να μας πείσουν κι όλα γι’ αυτό…. Οι άνθρωποι πλέον δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο… Και δεν φτάνει που μας λένε ψέματα επιμένουν να πανηγυρίζουν γι’ αυτά… 

Και αφού κάποιοι εξ αυτών λένε πως δεν γίνεται αλλιώς γιατί απλά δεν κάθονται σπίτι τους, αφού δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν τα πράγματα. Γιατί μένουν και επιμένουν να μας κοροϊδεύουν; (ρητορική η απορία). 

Κλείνοντας θα αναφέρω την καινούρια δικαιολογία που μας αραδιάζουν τα «φυντάνια» μας σχετικά με το μήνυμα της κάλπης. «Δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο κόσμος επιθυμεί εδώ και τώρα εκλογές… Αυτό που προκύπτει είναι πως θέλει συναίνεση και επιτάχυνση των πολιτικών της κυβέρνησης». 

Έτσι τους βολεύει να λένε λόγω του ανασχηματισμού που δεν τους ζήτησε κανείς να κάνουν, έτσι λένε… Έτσι πρέπει να λένε την ίδια ώρα που ετοιμάζονται να… αναστηθούν πολιτικά νεκροί για να μας… σώσουν από αυτά που οι ίδιοι έχουν ψηφίσει για να φτάσουμε έως εδώ…. Ψεύτικα λόγια, πάλι, πάλι, πάλι, πάλι, πάλι και πάλι 

Όταν η Κοροϊδία μετατρέπεται σε Χαράτσι

Γράφει ένας αθεράπευτα ρομαντικός

hellasforce.com

Πολίτες, κράτος, τράπεζες: ποιός θα χρεοκοπήσει πρώτος;

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας – Γιατί οι τράπεζες αυτοκτονούν -Το επικείμενο κραχ - Η αβάστακτη ελαφρότητα και υποκρισία των τραπεζιτών και του οικονομικού επιτελείου

«Η Ελλάδα πέτυχε το πιο ισχυρό κυκλικά προσαρμοσμένο πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο στην ευρωζώνη, μόλις σε τέσσερα χρόνια», παραδέχθηκε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ που συμφώνησε για τη νέα δόση των 3,41 δισ. ευρώ. Δυο ημέρες νωρίτερα ο Γιάννης Στουρνάρας είχε προαναγγείλει στον ΣΕΒ το παγκόσμιο ρεκόρ: από το 2010-2013 διόρθωση 19,4%! Παρόλα αυτά ο κίνδυνος να σκάει η Ελλάδα δεν έχει απομακρυνθεί.

Γιατί το ΔΝΤ ζητάει νέα μέτρα: Ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ είπε επίσης ότι για να επιτευχθεί οριστικά η σταθεροποίηση … «είναι αναγκαία επιπρόσθετη δημοσιονομική προσαρμογή ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους, μέσα από μόνιμα και υψηλής ποιότητας μέτρα, με ταυτόχρονη ενίσχυση του κοινωνικού διχτυού ασφαλείας. Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι αρχές να συνεχίσουν την βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την ενίσχυση του ελέγχου των δαπανών. Πρέπει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις στην δημόσια διοίκηση».

Τι εννοούσε ο ποιητής; Πρώτον, αυτό που λέει το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ ότι δηλαδή το ασφαλιστικό σκάει το 2015, δηλαδή τα ταμεία δεν θα μπορούν έτσι όπως τα ληστέψανε, άρα θα χρειαστεί το κράτος να βάλει λεφτά που δεν έχει προγραμματίσει. Ήδη, το ΔΝΤ διόρισε Επίτροπο Συντάξεων στο υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών προχώρησε σε 10.000 περίπου εντολές κατασχέσεων που αντιστοιχούν σε οφειλές ύψους 270 εκατ. ευρώ στο τρίμηνο Ιανουαρίου – Μαρτίου 2014. Η επερχόμενη τραγωδία των ταμείων είναι καταλυτική, ανατρέπει τα πάντα. Δεν είναι τυχαίο που ο πρωθυπουργός από το βήμα του ΣΕΒ προανάγγειλε την υγειονομική κάλυψη των 3 εκατ. ανασφάλιστων… Δεύτερον, ότι τα μέτρα που οδήγησαν έως εδώ δεν είναι ούτε μόνιμα ούτε υψηλής ποιότητας. Τρίτον, που δεν το λέει άμεσα το ΔΝΤ, αλλά το υπονοεί, είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των φορολογούμενων έχει εξαντληθεί… Άρα κόψτε κι άλλο κράτος, ούτως ώστε να συνεχίσετε να εξοφλάτε το χρέος σας.

Λήγουν 38,6 δισ. ευρώ: Στο Δελτίο Δημοσίου Χρέους Νο 73 (Μάρτιος 2014) αναγράφεται ότι φέτος λήγουν 38,6 δισ. ευρώ (23,7 δισ. ευρώ ομόλογα και δάνεια και 14,9 δισ. ευρώ βραχυπρόθεσμοι τίτλοι). Σύμφωνα με πληροφορίες, τα τελευταία 14,9 δισ. ευρώ πρέπει να πληρωθούν το φθινόπωρο και η ιδέα είναι να αρπάξει το υπουργείο Οικονομικών ότι υπάρχει στα ταμεία (ΤΧΣ, Κτηματολόγιο κ.ά.) και φυσικά να βγάλει καινούργια έντοκα γραμμάτια που θα πάρουν οι τράπεζες με τα οποία θα τους εξοφλήσει τα παλιά.

Δηλαδή, το κράτος θα ρουφήξει όλη την ρευστότητα που έχουν οι τράπεζες, που σημαίνει ότι δεν θα μείνει σάλιο για τον ιδιωτικό τομέα. Πρόκειται για μείζονα στρέβλωση που όχι μόνο θα καταδείξει τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα αυτών που κυβερνούν, αλλά ενδέχεται να είναι η χαριστική βολή στον απομένοντα ιδιωτικό τομέα. Βέβαια, ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ Θόδ. Φέσσας μαζί με το ΔΣ που τον εξέλεξε, τηρούν σιγήν ιχθύος, καθώς ευελπιστούν πως οι τράπεζες θα προχωρήσουν στη μετοχοποίηση των χρεών των επιχειρήσεών τους… Δηλαδή, θα τους ξεπλύνουν για τα καλά.

Βέβαια, αν δεν κάτσει το σενάριο αυτό για την χρηματοδότηση των φετινών λήξεων που ανέρχονται στο 1/5 του αναμενόμενου ΑΕΠ για φέτος, η κυβέρνηση θα την έχει πολύ άσχημα, ιδιαίτερα εάν τα έσοδα καταρρεύσουν. Ήδη στο α΄ 4μηνο έχει ήδη καταγραφεί μια υστέρηση της τάξης των 400 εκατ. ευρώ, ενώ αισθητή υστέρηση, της τάξης των 544 εκατ. ευρώ παρουσιάζουν τα έσοδα από καύσιμα που λέγεται ότι θα διπλασιασθεί έως το τέλος του χρόνου. Το ερώτημα είναι αν οι φορολογούμενοι θα έχουν λεφτά να πληρώσουν τον φόρο εισοδήματος και τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ). Η απάντηση είναι ελάχιστοι, γι΄ αυτό και διέρρευσε το σενάριο για τις 48 δόσεις. Οι φορολογούμενοι πρέπει να πληρώσουν 2 δισ. ευρώ σε τρεις διμηνιαίες δόσεις, στο τέλος Ιουλίου, στο τέλος Σεπτεμβρίου και στο τέλος Νοεμβρίου για το εισόδημα και για τον ΕΝΦΙΑ 2,65 δισ. ευρώ σε έξι μηνιαίες δόσεις από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο. Δηλαδή, αυτά τα 4,5 δισ. ευρώ θα κρίνουν την τύχη του προϋπολογισμού.

Το φοροδοτικό κραχ: Το κακό είναι πως οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το κράτος έχουν ξεπεράσει τα 65 δισ. ευρώ και ότι αυξάνονται με ρυθμό 1 δις το μήνα. Μπροστά στο επικείμενο κραχ των φορολογούμενων, το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει την αύξηση του αριθμού των δόσεων από 12 που είναι σήμερα σε τουλάχιστον 48, μέτρο που θα συζητήσει με την τρόικα. Στο μεταξύ, οι κατασχέσεις καταθέσεων και ακινήτων είναι πλέον συστηματικές. Δηλαδή, το 2015 θα φτάσουμε να πληρώνουμε ταυτόχρονα φόρους τριών ετών (ουρές του 2012-2013 από ρύθμιση ή από πληρωμή φόρου με κάρτα, τις 48 και το νέο φόρο του 2015!)…

Να σημειώσουμε πάντως ότι με απόφασή του το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης έκρινε πως ο Ν. 3493/ 2011 που προβλέπει αυτόφωρο για όσους οφείλουν το Δημόσιο περισσότερα από 5.000 ευρώ είναι αντισυνταγματικός και αντίκειται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παρενθετικά, να σημειώσουμε εδώ για την ιστορία (καθώς γράφεται ότι ο πρωθυπουργός θα κρατήσει αυτός το υπουργείο Οικονομικών) ότι η κληρονομιά που άφησε ο Αντ. Σαμαράς στο πέρασμά του για ένα χρόνο επί κυβέρνησης Μητσοτάκη από το υπουργείο Οικονομικών ήταν η κατάργηση της προσωποκράτησης, πράξη που για πολλούς αποτέλεσε την αφορμή για το «τσουνάμι» της φοροδιαφυγής τα επόμενα χρόνια…

Γιατί οι τράπεζες αυτοκτονούν; Οι τράπεζες είναι στο «κόκκινο». Από το 2008 τις κρατάμε στην εντατική και έχουμε δαπανήσει ένα ΑΕΠ γι΄ αυτό. Τώρα χρειάζονται κι άλλα 5-6 δισ. ευρώ επίσημα, αλλά η ΕΚΤ θα ανεβάσει τον πήχη. Τα κόκκινα δάνεια που είναι γύρω στα 70 δισ. ευρώ και συνεχίζουν να αυξάνονται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Παρόλα αυτά, οι τραπεζίτες δεν κάνουν τίποτε. Πάει ο δανεισμένος, τους λέει δεν βγαίνω και αυτοί για να τον ρυθμίσουν ανεκτά τον σπρώχνουν να γίνει κόκκινος. Και προτιμούν να πουλάνε τα δάνεια σε «distress funds» στο 20-30%. Αυτοκτονικό; Όχι. Οι τραπεζίτες είναι βολεμένοι με τους τρομαγμένους πολιτικούς που δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τις στείρες ιερές αγελάδες, παρά δίνοντάς τους ότι λεφτά ζητήσουν. Το όλο ζήτημα δεν έχει αντιμετωπισθεί και το ΤΧΣ είναι της επιεικώς της πλάκας. Διότι τα 70 δισ. είναι πολλά.

Γιατί οι υποθήκες έχουν καταρρεύσει ως αξίες, οι εγγυητές το ίδιο και το όλο πράγμα κρατιέται με τη μέθοδο της στρουθοκαμήλου από τις ανεδαφικές αντικειμενικές αξίες (ΣΣ: εδώ η έννοια «αντικειμενικές» εξευτελίζει το κράτος, το γελοιοποιεί). Δεν είναι τυχαίο που το ΔΝΤ επισημαίνει στην έκθεσή του ότι «η αντιμετώπιση των υψηλών μη εξυπηρετούμενων δανείων παραμένει μια σημαντική προτεραιότητα. Αν και δεν υπάρχει οξύ ρίσκο για την σταθερότητα, είναι κρίσιμο για την οικονομική ανάκαμψη οι τράπεζες να είναι επαρκώς ανακεφαλαιοποιημένες και εκ των προτέρων ώστε να αναγνωρίσουν τις ζημιές με βάση ρεαλιστικά σενάρια για την ανάκτηση δανείων». Τα πράγματα απαιτούν ριζοσπαστικές λύσεις.

• Πρώτον, πρέπει να διαγραφούν οι εγγυητές των ιδιωτικών δανείων, που είναι συνήθως οι σύζυγοι ή οι γονείς. Οι τράπεζες όταν έδιναν στεγαστικά, για να προσπεράσουν την οδηγία της Τράπεζας της Ελλάδος που έλεγε ότι η δόση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 45% του μηνιαίου εισοδήματος, αν θυμάμαι καλά, απαιτούν εγγυητή για να προσθέσουν τα εισοδήματά του και να παρακάμψουν την ντιρεκτίβα.

• Δεύτερον, πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν αναγκαστικά όλα τα ιδιωτικά δάνεια στο 20-30%, δηλαδή όσο τα δίνουν στα distress funds, και να διαγραφεί το υπόλοιπο, με παράλληλη αναπροσαρμογή -αυτόματα με νόμο- των υποθηκών στο αντίστοιχο ποσοστό. Όλα τα νέα δάνεια να γίνουν 15-20ετή.

• Τρίτον, να γίνει η μετοχοποίηση των επιχειρηματικών χρεών με γενικές αρχές, αλλά κατά περίπτωση.

Υποθέτω ότι καλές ριζοσπαστικές λύσεις υπάρχουν πολλές. Όμως, υπό τις παρούσες συνθήκες, επειδή οι πάντες είναι εξαντλημένοι, αν δεν υπάρξουν άμεσα λύσεις, κάποιος θα σκάσει. Καθώς η τρόικα θα επιστρέψει για να ελέγξει τα 6+6 προαπαιτούμενα, το ερώτημα για τα νοικοκυριά είναι σε ποιον να δώσουν προτεραιότητα εξόφλησης: στο κράτος ή στις τράπεζες … ή στη ΔΕΗ; Για το κράτος το ερώτημα είναι αν θα σκάσουν πρώτα οι πολίτες ή οι τράπεζες; Για τους πολίτες το ερώτημα είναι αν θα προηγηθεί το κραχ των τραπεζών και του κράτους ή το δικό τους;

ΥΓ: Επειδή μπήκαμε ήδη στην τουριστική σεζόν που «σώζει» συνήθως τη χώρα, θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει με τις κυρώσεις κατά των Ρώσων και αν τελικά θα έρθουν. Όμως, το ουσιαστικό πρόβλημα είναι η δραματική αποτυχία του μοντέλου «all inclusive» που έχει κατεβάσει σε εξευτελιστικές τιμές των 5στερων. Η Όλγα θα βγει να μας πει ότι θα σπάσουμε το περσινό ρεκόρ επισκεπτών, αλλά στην πραγματικότητα θα έχουμε κάνει ένα ακόμη ρεκόρ φθήνιας, ένα ακόμη ρεκόρ αυτοκτονίας, έτσι ώστε να περάσουν στο επόμενο 18μηνο τα 5στερα σε ξένους ιδιοκτήτες…

Κουτί της Πανδώρας

Εμείς ψηφίσαμε. Αυτοί (δεν) φεύγουν;

Στην ταινία Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης, ο Θανάσης Βέγγος αλλάζοντας επαγγέλματα με χαρακτηριστική… αποτυχία, βρίσκεται σερβιτόρος. Ο Γιάννης Βογιατζής σε ρόλο πελάτη, ζητάει επιτακτικά παραγγελία, όμως είναι σχεδόν κουφός. «Πες μου επιτέλους παιδί μου τι έχεις για φαγητό;», απευθύνεται σε έντονο ύφος στον εκνευρισμένο Βέγγο, που του αντιγυρίζει: «Εγώ θα σου πω, αλλά εσύ θα το ακούσεις;». 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόβαλε το σύνθημα «Ψηφίζουμε και φεύγουν».

Με δεδομένο το αποτέλεσμα, το ερώτημα του «μετά» δεν μπορεί να μένει αναπάντητο. Αν για κάτι κρίνονται οι πολιτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα σήμερα, στο περιβάλλον της βαθιάς απαξίωσης της πολιτικής, είναι η συνέπεια και η καθαρότητα στο λόγο τους, η ανάληψη ευθύνης και η δέσμευση. Η κυβέρνηση εκδηλώνει εσκεμμένη κώφωση. Το αποτέλεσμα είναι συντριπτικό. Δεν πρόκειται, απλώς, για αποδοκιμασία χαλαρής ψήφου Ευρωεκλογών, που αντιμετωπίζεται με το σύνηθες «λάβαμε το μήνυμα». Τα πλήγματα είναι βαριά στον πυρήνα της βάσης της Δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ, σε αγρότες και μικρομεσαίους αυτοαπασχολούμενους και μάλιστα όχι μόνο στα αστικά κέντρα, αλλά και στο άβατο της επαρχίας. Κι όμως, δεν φεύγουν, γιατί μόνο γαντζωμένοι στην εξουσία μπορούν να υπάρχουν πολιτικά. Είναι αυτό το τελευταίο στάδιο του εκφυλισμού ενός (δι)κομματικού κατεστημένου, διεφθαρμένου και εθελόδουλου ώς εκεί που δεν παίρνει. Δεν θα παραδοθεί αμαχητί. Εννοείται πως το τίμημα είναι βαρύ: Η συνέχιση του προγράμματος καταστροφής της χώρας. Να, λοιπόν, πώς ερμηνεύεται το επιτακτικό «ψηφίζουμε και φεύγουν». Από τα «αριστερότερα», ας το πούμε έτσι, του ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλθηκαν επικίνδυνες κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Και ορίστε, αποδείχτηκε πως με την ψήφο δεν φεύγουν. Προφανώς! Όμως, πώς αλλιώς σε ένα περιβάλλον εμφανέστατης υποχώρησης της λαϊκής δυναμικής θα οξύνονταν η αντιπαράθεση θέτοντας στο επίκεντρο την κυβερνητική ανατροπή; Η ανάλυση των αποτελεσμάτων δείχνει πως συντελέστηκαν απευθείας μαζικές μετακινήσεις από το κυβερνητικό μπλοκ στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα παρά την εντυπωσιακή κατανομή της ψήφου σε (α)διάφορα ψηφοδέλτια. Η Αριστερά, μετά από δεκαετίες, επικοινωνεί ξανά με παραδοσιακά μικροαστικά στρώματα. Είναι τώρα δική της υπόθεση η δέσμευση, η ουσιαστική απεύθυνση, η ενεργοποίηση αυτού του φρέσκου δυναμικού της απόγνωσης σε ράγες θετικής διεξόδου. Η Αριστερά οφείλει να εξηγήσει, να σταθεί αυτοκριτικά, να αλλάξει η ίδια, χωρίς υπεκφυγές και αποσιωπήσεις. Δεν υπάρχει τίποτα πιο γόνιμο από την επικοινωνία, όχι μόνο με όλους αυτούς που υπερψήφισαν, αλλά και με όσους ήδη από το βράδυ της Κυριακής ρωτούσαν με αγωνία και προσδοκία τι εξελίξεις αναμένονται, γιατί δεν ήρθε ένα ακόμη πιο εμφατικό ποσοστό για τον ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα αν οι ίδιοι δεν τον είχαν επιλέξει στην κάλπη. Κι έτσι το ερώτημα αντιστρέφεται, στην ίδια μορφή όμως, παραδόξως αμφίσημο και μετέωρο, όπως διαμορφώνεται και η νέα πολιτική φάση: Αυτοί (δεν) φεύγουν – εμείς τι κάνουμε; Οι πρώτες απαντήσεις περιέχονται στην λαϊκή ψήφο της 25ης Μάη.

ΠΗΓΗ

Όσοι στην ΕΕ προτείνουν «έξοδο από το ευρώ» ανεβαίνουν, ενώ στην Ελλάδα εξαφανίζονται. Γιατί;

Οι Έλληνες είχαν ένα λόγο παραπάνω, να ψηφίσουν κόμματα που προτείνουν την έξοδο από το ευρώ, έστω και ως πίεση προς την ΕΕ.
Κι όμως, δυστυχώς ο ελληνικός λαός δεν έδωσε καμία απολύτως σημασία στα κόμματα που πρότειναν την έξοδο από το ευρώ. Το ΕΠΑΜ του κ. Καζάκη συγκέντρωσε το 0,85%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το 0,72%, το Σχέδιο Β΄του κ. Αλαβάνου το 0,2% και το κόμμα Πέντε Αστέρων του κ. Κατσανέβα μόλις το 0,15%. Αυτά τα κόμματα (αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ) ήταν εκείνα που είχαν ως βασική του πρόταση την έξοδο της χώρας από το ευρώ και έκαναν τον περισσότερο σχετικό πολιτικό θόρυβο πάνω στο θέμα αυτό.

Τόσο πολύ λοιπόν είναι «ερωτευμένος» ο ελληνικός λαός με το ευρώ; ή συμβαίνει κάτι άλλο; Δεν είναι λογικό να εμφανίζεται (στις καθεστωτικές μάλιστα δημοσκοπήσεις) ένα 35-40% να θέλει την έξοδο από το ευρώ και στις κάλπες να γυρίζει την πλάτη στα κόμματα που εκφράζουν αυτή τη βούληση. Εδώ κάτι συμβαίνει. Είτε ο ελληνικός λαός δεν λέει αλήθεια στις δημοσκοπήσεις, είτε τα κόμματα που ανέλαβαν να εκφράσουν αυτή τη βούληση δεν τον ικανοποιούν; Είχαμε κάνει και πριν λίγο καιρό αυτή τη διαπίστωση και τότε δεχτήκαμε πυρά από τους ανθρώπους των πιο πάνω κομμάτων. Όμως η πραγματικότητα μας επιβεβαίωσε.

Τι είναι εκείνο λοιπόν που κάνει τα ευρωπαϊκά κόμματα που προτείνουν έξοδο από το ευρώ (ακόμα και έξοδο από την ΕΕ) να ανεβαίνουν (Λεπέν, Γκρίλο, Φάρατζ, Μπερλουσκόνι, Κόμματα στις Βόρειες χώρες κ.λ.π.), ενώ αντίθετα να εξαφανίζονται τα ελληνικά, όταν μάλιστα το ευρώ έχει καταστεί πλέον ο κύριος μοχλός της καταστροφής μας; Μερικοί καταφεύγουν σε εύκολους αφορισμούς, ότι δήθεν δεν είναι πολιτικά σοβαρά τα πρόσωπα που εκφράζουν την έξοδο από το ευρώ. Όμως η αλήθεια δεν είναι αυτή. Δεν φταίνε τα πρόσωπα.

Το είχαμε επισημάνει και παλιότερα και επιβεβαιωθήκαμε. Η πραγματικότητα, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό, έχει αλλάξει. Όποιος ζει ακόμα στο παρελθόν και νομίζει ότι θα πετάξει ένα τσιτάτο και ένα σύνθημα (όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1981, με το «έξοδο από ΕΟΚ, ΝΑΤΟ κ.λ.π.») και με κάτι τέτοιο θα κερδίσει το λαό, είναι γελασμένος. Η κοινωνία απομαζικοποιείται βίαια και οι πολίτες παύουν να είναι μάζα, αποκτώντας σιγά σιγά ισχυρή προσωπική άποψη. Οι πολίτες λοιπόν, κατά την άποψή μας, έκριναν «σοφά». Εκτός από το φόβο τους για την απώλεια των καταθέσεων ή το φόβο τους για υπερδιπλασιασμό του δημοσίου χρέους κ.λ.π., τρεις είναι οι λόγοι που έκαναν τους πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στα κόμματα της δραχμής.

1) Ο πρώτος λόγος είναι το «μετά την έξοδο». Δηλαδή τι θα γίνει μετά; Ενώ συνήθως τα ευρωπαϊκά κόμματα που κερδίζουν, με πρόταση την έξοδο από το ευρώ, είναι κυρίως φιλελεύθερα κόμματα, που υπόσχονται μετά την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ελεύθερη οικονομία, αντιθέτως τα αντίστοιχα ελληνικά είναι σοσιαλο-μαρξιστικής ιδεολογίας και υπόσχονται ότι μετά την επιστροφή στη δραχμή, θα εφαρμοστεί κρατικιστικής κατεύθυνσης οικονομία. Το μοντέλο όμως αυτό, απέτυχε παντού, απέτυχε και στην Ελλάδα και ο λαός δεν θέλει να γυρίσει πίσω. Όπου εφαρμόστηκε, στηρίχθηκε στα δανεικά που δανειζόταν το κράτος και όχι στην παραγωγή του ιδιωτικού τους τομέα.

2) Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα ευρωπαϊκά κόμματα που υπόσχονται επιστροφή στα εθνικά τους νομίσματα, ανήκουν σε κράτη βιομηχανικά ανεπτυγμένα και επομένως έχουν μια έτοιμη και ισχυρή ιδιωτική παραγωγική μηχανή, η οποία θα δυναμώσει ακόμα πιο πολύ με το εθνικό νόμισμα και θα μπορεί να σταθεί στον διεθνή ανταγωνισμό. Στην Ελλάδα αντιθέτως, δεν υπάρχει καμία έτοιμη παραγωγική μηχανή. Το 70% των προϊόντων είναι εισαγόμενα. Επομένως, ο πολίτης βλέπει πως, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα μας οδηγήσει σε μια μακρά περίοδο οικονομικής μιζέριας, μέσα από ένα καθεστώς εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης των αδυνάτων, μέχρι κάποια στιγμή, να αρχίσουν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα σημάδια αυτοδύναμης οικονομίας. Αυτό μάλιστα, σε καθεστώς παγκοσμιοποίησης, το οποίο έχει καταργήσει το κλειστό εθνικό κράτος, είναι παντελώς αδύνατο να συμβεί.

3) Ο τρίτος λόγος, έχει να κάνει με την ελληνική νοοτροπία στο θέμα της εργασίας. Ο ελληνικός λαός, εδώ και 190 χρόνια, έχει συνηθίσει σε οικονομία τριτογενούς τομέα. Σε οικονομία εντάσεως υπηρεσιών. Μετά δε την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, αυτό έγινε ο απόλυτος κανόνας. Η επιστροφή στη δραχμή σημαίνει ότι, όλοι σχεδόν, θα πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια και να ασχοληθούμε με αυτό που είχε απαξιωθεί στην Ελλάδα ως «βρώμικη εργασία». Δηλαδή εργασία με την οποία το σώμα θα κουράζεται και τα χέρια θα λερώνονται. Οι άνθρωποι του τομέα των υπηρεσιών, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, προφανώς δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται.

Ο πιο πάνω τρίτος λόγος είναι ταυτόχρονα, ένα από τα κύρια εμπόδια των σχεδίων της κυβέρνησης για ανάπτυξη. Η κυβέρνηση οραματίζεται ότι θα έρθουν εδώ ξένοι επενδυτές, να κτίσουν εργοστάσια (καθόσον η ελληνική παρασιτική οικονομική ελίτ, που δεν αναλαμβάνει επιχειρηματικούς κινδύνους, δεν ενδιαφέρεται να ανοίξει εργοστάσια) και οι Έλληνες θα σπεύσουν στα εργοστάσια αυτά να κάνουν τη «βρώμικη εργασία». Ακόμα λοιπόν και αν έρθουν εδώ ξένοι επενδυτές (που δεν το βλέπουμε), λίγοι θα είναι οι Έλληνες που θα πάνε στα εργοστάσια. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι θα είναι αλλοδαποί και σε αυτούς ακριβώς θα στοχεύουν οι ξένοι επενδυτές και στους μισθούς πείνας, με τους οποίους θα τους αμείβουν.

Αυτοί είναι βασικά οι τρεις λόγοι για τους οποίους απορρίπτεται από τους πολίτες η επιστροφή στη δραχμή. Μπορεί στις δημοσκοπήσεις, να δηλώνεται εύκολα (κυρίως από λόγους εθνικής υπερηφάνειας), η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, αλλά όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησης στην κάλπη, τότε η εθνική υπερηφάνεια εξατμίζεται και όλοι θέλουν να παραμείνουν στη βολή τους, μέχρι να γίνει το θαύμα.

Όσοι λοιπόν (κι εμείς μαζί) θέλουμε την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τους τρεις πιο πάνω λόγους (ο ΣΥΡΙΖΑ τους αντιλήφθηκε έγκαιρα και άλλαξε γραμμή πλεύσης), διαφορετικά θα συνεχίσουμε να κάνουμε σχέδια επί χάρτου χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. 

hassapis-peter.blogspot.gr

Η Τελευταία Μεγάλη Ζαριά…

Τα πράγματα είναι πολύ απλά και πάνω από όλα αναμενόμενα. Οι τελευταίες εξελίξεις σε Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ είναι απόλυτα προβλέψιμες και αρκετές φορές στο σύντομο παρελθόν έχουν αναφερθεί και όπως φαίνεται εξελίσσονται σε προφητικές.
Το σύστημα, μετά και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, ρίχνει πλέον την τελευταία του μεγάλη ζαριά για να καταφέρει να διατηρηθεί στην εξουσία, με μοναδικό στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της Ελλάδας με βοήθεια των ΔΝΤ και Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και θα κάνει το οτιδήποτε για να αποφύγει τις Εθνικές Εκλογές, αφού τα αποτελέσματα τους, θα το εξαφανίσουν από τον πολιτικό χάρτη. Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος κινούνται σε αυτό το πλαίσιο βάσει σχεδίου και… τρέχουν ήδη το τελευταίο τους μεγάλο κόλπο μήπως και καταφέρουν να διασώσουν ότι μπορούν. Και αυτό περιλαμβάνει τη συγκέντρωση όσο το δυνατό περισσότερων πολιτικών δυνάμεων σε μια συγκυβέρνηση, έτσι ώστε να διατηρηθεί η πλειοψηφία στη λήψη των αποφάσεων.
Όχι για το καλό της χώρας όπως φωνάζουν από τα ΜΜΕ, αλλά για το καλό της δικής τους καρέκλας. Και θέλουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατό «πιο πρόθυμα και υπάκουα παιδιά» γιατί πλέον θα χρειαστεί να πάρουν και νέα μέτρα και να υπογράψουν νέα μνημόνια (όσο και αν σκούζουν για το αντίθετο), τα οποία πλέον δεν θα μπορούν να περάσουν αν δεν έχουν περαιτέρω στήριξη από τη σημερινή.
Γι’ αυτό και η… νεκρανάσταση πολιτικών αεριτζίδων, που στην εποχή της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου έκαναν μόνο αυτό: «Να εκτελούν μέχρι κεραίας τις εντολές της Τρόικα και των δανειστών. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν κάνουν διακρίσεις αφού δεν έχουν περιθώριο και αναζητούν κόσμο από παντού, ανεξάρτητα από κόμματα και ιδεολογίες. Και το κάνουν όχι δημιουργία εθνικού μετώπου για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, αλλά για να μπορούν να περάσουν με πλειοψηφία τα νέα μέτρα και μνημόνια.
Και υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι στην πιάτσα να τους ακολουθήσουν, αφού η… καρέκλα είναι γλυκιά. Και μόνο η καρέκλα και το προσωπικό συμφέρον.
 Σαμαράς και Βενιζέλος, στο πλαίσιο της δημιουργίας της «Νέας Ελλάδας» (με τα φθαρμένα του παρελθόντος πάντως να μην εξαλείφονται αφού δεν τους συμφέρει), και την αλλαγή του Συντάγματος κατά το δοκούν, αναζητούν στήριξη, την οποία δεν έχουν πλέον από τον κόσμο. 
Το γνωρίζουν πολύ καλά και γι’ αυτό προσπαθούν να αλλάξουν τους νόμους και οτιδήποτε μπορούν για να παραμείνουν στην εξουσία. Όλα για την πάρτη τους και για την ολοκλήρωση του καταστροφικού έργου τους. Αναζητούν συμμαχίες για να μπορούν να δεσμεύονται ευκολότερα στους δανειστές και να… σκλαβώνουν την Ελλάδα για όσο περισσότερα χρόνια γίνεται… 
Αυτός είναι ο σκοπός και μόνο… Και γι’ αυτό Σαμαράς και Βενιζέλος, όσο και αν διατυμπανίζουν το αντίθετο, συνομιλούν και με τη Χρυσή Αυγή, αλλά και με άλλα κόμματα, που μπορεί να είναι αντιμνημονιακά, αλλά στη σύνθεση τους έχουν ανθρώπους πρόθυμους να στηρίξουν μια μεγάλη συγκυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ). 
Το πολιτικό σάπιο σύστημα ρίχνει την τελευταία του μεγάλη ζαριά… Με τον γνωστό δόλιο τρόπο… Και δεν θα διστάσει να προχωρήσει, όσο και αν ο κόσμος υποφέρει, αφού έχει σταματήσει να τον ακούει εδώ και πολύ καιρό. Αυτό επιβάλει η Παγκοσμιοποίηση και οι πρόθυμοι «Έλληνες» πολιτικοί φροντίζουν για την υλοποίηση της. Η διάλυση των πάντων σε όφελος μερικών ελάχιστων…
Έτσι απλά…

hellasforce.com

Η πολιτική σαβούρα, το νεοταξικό εργαστήρι και το σχέδιο "ΕΦΙΑΛΤΗΣ"

Τελικά αυτές οι εκλογές, υπήρξαν όντως καταλύτης για τα πολιτικά πράγματα του τόπου μας. Και βεβαίως δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός, πως οι συντελούμενες διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη... 
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επιβεβαιώνουν γι ακόμη μια φορά πως η Ελλάδα παραμένει και θα παραμείνει επί μακρόν ένα νεοταξίτικο πολιτικό και κοινωνικό πειραματικό εργαστήρι.

Είναι προφανές ότι δικαιωνόμαστε για ακόμη μια φορά, όσοι από μας επιμέναμε, πως σε αντίθεση με τους αντιπολιτευόμενους ερασιτεχνισμούς των αφελών, για τους πραγματικούς χορογράφους των εξελίξεων, τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη του. Τίποτε δεν αντιμετωπίζεται ως «μεροδούλι – μεροφάι».

Το πολιτικό σύστημα, όχι μόνο αρνείται να αποβάλει την ξεφωνημένη σαβούρα του, αλλά με ελεγχόμενες αντιπαραθέσεις και μαφιόζικου χαρακτήρα πολιτικούς και άλλους εκβιασμούς, επιχειρεί να αξιοποιήσει τις πλέον πρόθυμες δουλίτσες του, στους πολιτικούς μηχανισμούς της επόμενης μέρας.

Ο πολυσυζητημένος ανασχηματισμός που όλοι επιβεβαιώνουν και προεξοφλούν με το δικό τους τρόπο, δε συνιστά επικοινωνιακή αστοχία εκ μέρους των πολιτικών του διαχειριστών. Πρόκειται για μια... απόλυτα στοχευμένη επικοινωνιακή επίθεση του συστήματος, μέσα από την οποία επιχειρείται να εμπεδωθεί ευρύτατα κοινωνική συνείδηση αποδοχής και εξοικείωσης με όσα πρόκειται ν ακολουθήσουν.

Οι επικοινωνιακές αλλαξοκωλιές των Σαμαροβενιζέληδων συνεχίζονται, για να θυμίσουν σε όλους ότι αυτό το θλιβερό και απεχθέστατο δίδυμο, έχει ακόμη ανεξόφλητα γραμμάτια υποταγής, που οφείλει να ξεπληρώσει.

Η ανάσυρση από τα αζήτητα των Λοβέρδων, των Μόσιαλων και των άλλων αστέρων από το πρόσφατο παρελθόν της ντροπής, αυτό που σηματοδοτεί είναι πως όλοι οι βουτηγμένοι στα σκατά, οφείλουν να είναι παρόντες μέχρι την ολοκλήρωση του πιο βρώμικου σχεδιασμού με τον οποίο βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπη χώρα σ αυτό τον πλανήτη.

Ο Μπερλουσκονισμός που στηρίχτηκε ανοικτά και απροκάλυπτα από τους αθλίους του πολιτικού συστήματος, δεν αποτελεί παρά μια επικαιροποιημένη απολιτίκ εφεδρεία, χρήσιμη στην κατεργοποίηση της κοινωνικής ζωής, που απειλεί να μετατρέψει σε ιδιότυπες ΕΟΖ (ειδικές οικονομικές ζώνες) ακόμη και τα αμιγώς αστικά κέντρα.

Ο κατευθυνόμενος… εκγραβατισμός των νεοναζί, και η σταδιακή υποστολή του αντισυστημικού τους τσαμπουκά που δρομολογήθηκε μετά τις κατευθυνόμενες συλλήψεις των στελεχών τους, διόλου δεν αποσυνδέεται από τη χορογραφημένη ανασύνταξη του δεξιού πόλου, που το θέλουν περισσότερο τραχύ, περισσότερο ακραίο, βολικότερο φορέα πόλωσης, ικανότερο να τροφοδοτεί τον εθνικό διχασμό.

Οι γελοίοι λεονταρισμοί του Τσιριμώκου καθώς η ελεγχόμενη αποσύνθεση των ΑΝΕΛ, τα εκρηκτικά φαινόμενα όσμωσης – άρα και παλιννόστησης – στελεχών στη μήτρα που τα δημιούργησε, απλά καταδεικνύουν πως πέρα από τους όποιους επικοινωνιακούς αυτοπροσδιορισμούς, παραμένουν σάρκα από τη σάρκα του συστήματος που τα γέννησε, και ως εκ τούτου χρήσιμες εφεδρείες στον αστερισμό της συντονισμένης πολιτικής εξαπάτησης.

Οι εκλογές επίσης κατέδειξαν, πως ο κατήφορος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πάτο. Η παρέμβαση του προέδρου του στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, και φυσικά τα παράθυρα που ανοίγουν πλέον διάπλατα για πολιτική συνεργασία με την πράσινη ΕΛΙΑ, και μέσω αυτής για την νομιμοποίηση των εθνοκτόνων της εγκλημάτων, αποκαλύπτουν μια ακόμη κραυγαλέα αλήθεια.

Και τέλος... όλα τα εθνικά θέματα στον αέρα. Εξωτερική πολιτική ανύπαρκτη και όπου ασκείται, κυρίαρχο στοιχείο της είναι η απροκάλυπτη εθελοδουλία και οι εθνικά επικίνδυνοι και ύποπτοι χειρισμοί. Η Ελλάδα παραδίδεται, καντονοποιείται, διαμελίζεται. Κανείς δε δικαιούται να κοιμάται ήσυχος μέσα σε ένα ορυμαγδό επικίνδυνων εξελίξεων.


Ηλίθιε λαέ…
Σκυφτός μπήκες στο παραβάν και σερνόμενος βγήκες από το εκλογικό τμήμα. Με την ελεεινή επιλογή σου δεν απέτρεψες το βρώμικο σχέδιο. Αυτό που κατάφερες είναι να επιταχύνεις τις εξελίξεις με καταλύτη την ηλίθια εκλογική σου συμπεριφορά γελοίε κοψοχέρη.

Σ αυτές τις συνθήκες, η παραδοσιακή Αριστερά δε δικαιούται να μη δει πως η επανάκαμψη μέρους της εκλογικής της βάσης, δε συνιστά λάφυρο για μετεκλογικούς πανηγυρισμούς που θα εκτονωθούν σε φραστικές και άλλες μεγαλοστομίες.

Το σύστημα και οι χορογράφοι του, απεκάλυψαν πως είχαν ήδη έτοιμη τη δική τους πολιτική ατζέντα και την έθεσαν σε πλήρη εφαρμογή.

Η Αριστερά οφείλει να επιβάλει τη δική της. Και η δική της ατζέντα οφείλει να οδηγεί στην άμεση ανακοπή του εφιαλτικού τους σχεδίου. Με στοχευμένες πολιτικές δράσεις και με ακτιβισμό που θα ενεργοποιεί το λαό και θα συμβάλει στην πολιτική ριζοσπαστικοποίησή του.

Η ευκαιρία λοιπόν δόθηκε. Από ένα μικρό τμήμα του λαού είναι αλήθεια, αλλά ουδέποτε οι πολιτικές ευκαιρίες δε σηματοδοτούνται μαζικά. Και δε δόθηκε μονάχα μια ακόμη ευκαιρία. Η πρόκληση είναι σαφής και αναζητά εναγωνίως αποδέκτη. 

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

Πασοκόσποροι

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 

Το σύστημα ανάχωμα-εκλογές για άλλη μια φορά δούλεψε στην εντέλεια. Ξέρουν όλοι οι δραστήριοι πολιτικάντηδες ότι οι εκλογές είναι το όπλο που δίνεις στο πόπολο που μόνο έναν στόχο βρίσκει: Το ίδιο το κεφάλι του. Το πόπολο αυτή την φορά όχι μόνο βρήκε στόχο αλλά τίναξε τα μυαλά του στον αέρα δίνοντας αβάντα σε όλους τους σωτήρες για τους επόμενους μήνες να ξεσκαρτάρουν τα χρησιμοποιημένα αποκόμματα τύπου ΔΗΜΑΡ, να βάλουν στο παιχνίδι νέα αποκόμματα τύπου Ποταμιού, να ενισχύσουν τον τρόμο με την άνοδο των φασιστών της Χ.Α και του ΛΑΟΣ και το βασικότερο να διαχειριστεί το παιχνίδι του Συντάγματος και του εκλογικού συστήματος το ένα και μοναδικό κόμμα που ποτέ δεν πεθαίνει: Το ΠΑΣΟΚ.  

Κάτω από όποια πέτρα πολιτική και να σηκώσεις ένα ΠΑΣΟΚ θα βρεις από κάτω. Τι μετράνε τα κουκιά οι δήθεν χαμένοι και οι κερδισμένοι; Ας πάρουν τα ποσοστά του σοσιαληστρικού κινήματος που είχε στην παντοδυναμία του και εκεί είναι όλα τα κουκιά μοιρασμένα σε Σύριζα, σε κεντροαριστερούς, σε νοικοκυραίους ΝΔδημοκράτες, σε χρυσαυγήτες, σε κόμματα κυνηγών και αγροτών. Ένα κόμμα διασπασμένο σε μικρότερα, τέλεια σχεδιασμένο για κυβερνητικούς συνασπισμούς που έρχονται με φόρα και με έναν κοινό σκοπό: Συνεργασία για την εθνική σταθερότητα. Βγάζουμε το «εθνική» και βάζουμε πολιτική γιατί αυτό θέλουν να πουν οι πατριδοκάπηλοι.

Δεν είναι τυχαίο ότι δύο μίλησαν για το πώς πρέπει να χειριστούν στρατηγικά τα αποτελέσματα των εκλογών. Πρώτος ο Βενιζέλος ανοίγοντας πόρτα εισόδου ξανά σε «αντάρτες» και δεύτερος ο Παπανδρέου που ανοίγει την πόρτα συνεργασίας σε Σύριζα και Ποτάμι. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο Τσίπρας στις πρώτες μετεκλογικές δηλώσεις δεν μίλησε για την αντισυνταγματικότητα και εθνική προδοσία των υπογεγραμμένων Μνημονίων, αλλά ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται, βάση ποσοστού, να διαχειρίζεται τα όσα διατάσσουν τα Μνημόνια. Τέλος ο όρος «Αντιμνημονιακός» για το Σύριζα. Το κατάπιε το χαπάκι το ηλίθιο πόπολο, τώρα το θέμα είναι ποιος θα διαχειρίζεται το Μνημόνιο. «Αριστερός» ή δεξιός.

Ο αχυράνθρωπος Σαμαράς κλείνει το δεύτερο έτος ως πρωθυπουργεύων κινούμενος από τα σχοινιά του ΠΑΣΟΚ και έχοντας το σίγουρο ότι με αντιπολίτευση ένα πασοκικό Σύριζα, ένα ΚΚΕ που ανοίγει σαμπάνιες για το κατάπτυστο 6,08% ( από το 8,5% που είχε το 2009), το πόπολο θα έχει την ελπίδα για την «ανατροπή» που μόνο μέσω ψήφου θα την πραγματοποιήσει. Το ΠΑΣΟΚ δεν ανατρέπεται. Μεταμορφώνεται, ελίσσεται, διασπάται αλλά είναι πάντα εδώ, ενωμένο, δυνατό.

Ο Έλληνας παραμένει λαοπλανημένος από την εποχή του Ανδρέα. Επιμένει να λαοπλανεύεται και πιστεύει αυτό που κάποτε του φώναζε ο μεγάλος σοσιαληστής ηγέτης ότι ήρθε στην εξουσία για να γκρεμίσει τα φαντάσματα της Δεξιάς. Κατάφερε να κατεβάζει τον λαό όχι για να γκρεμίζει την εξουσία αλλά για να χειροκροτεί την εξουσία. Δεν εξηγείται αλλιώς 1,500,000 άνεργοι Έλληνες βγήκαν από το σπίτι τους Κυριακή συντονισμένα όχι για να γκρεμίσουν το σύστημα αλλά να ενισχύσουν το σύστημα της καταστροφής τους με την ίδια τους την ψήφο.

Πέρα όμως από την αναμενόμενη θλίψη των αποτελεσμάτων, το δημοκρατικό σύστημα των 42 κομμάτων που συμμετείχαν στο έγκλημα των εκλογών, έφερε αυτό που δεν έφερε κανένα αντιδημοκρατικό πολίτευμα: Να χάσει η Ελλάδα δημοκρατικά την Ξάνθη και την Ροδόπη. Να βάλει με το δικαίωμα της ψήφου ένα Τουρκικό κόμμα να μπει θριαμβευτικά εκεί που δεν μπήκε θριαμβευτικά ο τουρκικός στρατός. Να βάλει σε συζήτηση στο τραπέζι τον αδιανόητο όρο «μειονοτικός» και το καταπληκτικότερο να ακούει από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ως σχολιασμό επί του θέματος: «Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν τα ίδια πολιτικά δικαιώματα. Σεβόμαστε το διεθνές δίκαιο και τις ρυθμίσεις της Συνθήκης της Λωζάνης».

Με σεβασμό μας άλωσαν και με συνθήκες μάς ρύθμισαν. Από την ψήφο, με την ψήφο, για την ψήφο ο σεβασμός στα αδιαπραγμάτευτα δηλώθηκε ως ΑΚΥΡΟΣ στην καταμέτρηση των ψευτοδελτίων

“Στον Τοίχο”

Σταθερότητα στα μνημόνια

 (Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα ΤΟ ΧΩΝΙ)

Εκεί που καθόμουνα στο παγκάκι και προσπαθούσα να έρθω σε επαφή με τοfree σαμαρικό  wi fi βλέπω πάνω σε ένα Ντάτσουν τον σφουγγαράκη να μοιράζει πλαστικές θέσεις εργασίας…

Θέσεις εργασίας έχουμε… η εργασία μας λείπει.

Προσέξτε χαϊβάνια…. Μη και δεν ψηφίσετε Νέα Πασοκρατία…. Και καταστραφούμε. 980 χιλιάδες θέσεις ο Μπένι, 770 χιλιάδες θέσεις ο Σφουγγαράκης.

Μετά τις εκλογές όχι μόνο δεν θα υπάρχει ανεργία στην Ελλάδα αλλά θα κάνουμε και εισαγωγές εργαζόμενων από την Γερμανία.

Ώρες ώρες νομίζω ότι όλα αυτά τα μνημονιακά μέτρα πάρθηκαν μόνο και μόνο για να μπορέσει ο Μπένι και ο σφουγγαράκης να προσφέρουν 2 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Ο Κακλαμάνης μετά την μεγάλη του επιτυχία στις δημοτικές θα ασχοληθεί με την ανασυγκρότηση της κεντροδεξιάς. Έτσι θα έχουμε παράλληλα την

ανασυγκρότηση της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς. 

Και όταν ανασυγκροτηθούν θα συγκυβερνήσουν….

Κακλαμάνης…. Ένας νέος Κουβέλης γεννιέται. Απ΄τα δεξιά.

Το όραμα του Γιωργάκη είναι εδώ…

Όλοι κατηγορούμε τον Γιωργάκη και όλο στα λόγια του ερχόμαστε. Να, ο Σαμαράς για παράδειγμα. Τι θέλει να μας κάνει;

Δανία…

Μετά από αυτό σιγουρεύτηκα. Νέα μνημόνια μας περιμένουν.

Την προηγούμενη Κυριακή νίκησε η αυτοδιοίκηση…

Ο κουρασμένος στηρίζει ΝΔ… είμαι σίγουρος ότι είναι στην ΝΔ γιατί βαριέται να παραιτηθεί και να πάει στο σπίτι του. Οπότε και την στηρίζει.

Ψήφο στους άχρηστους

Τρέξτε μέχρι την Κυριακή να κάνετε κανένα μπάνιο γιατί οι παραλίες θα τις πάρουν ιδιώτες… είναι μνημονιακή υποχρέωση να χαρίσουμε και τις παραλίες, οπότε η απόσυρση του νομοσχεδίου ήταν απλά η προεκλογική αναβολή…

Ψηφίστε σταθερότητα στην καταστροφή…

Πάντως ο μπενοσαμαράς έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει ότι ψηφίζοντας την Νέα πασοκοκρατία θα έχουμε σταθερότητα. Στην μνημονιακή πολιτική.

Μην λες μετά ότι σου είπε ψέματα… είναι ίσως η μόνη αλήθεια που σου λένε. Πίστεψε την.

Ας θυμηθούμε λίγο τι έρχεται: Μισθός 350 ευρώ ως το 2020 (από το πρώτο μνημόνιο), σύνταξη 320 ευρώ, σύνταξη στα 68, ιδιωτικά σχολεία και ιδιωτική υγεία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, κατασχέσεις σπιτιών, αύξηση φορολογίας, παραλίες γιοκ, κλπ κλπ κλπ

Αλλά θα έχουμε δύο πράγματα: σταθερότητα και ευρώ… μην είμαστε αχάριστοι.

Τελικώς την προηγούμενη Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε κερδισμένος ή χαμένος; Ανάλογα το πώς το μετράει κανείς.

Αυτό που πιστεύω είναι πως αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ και όχι ημιπασοκ θα είχε μεγαλύτερα ποσοστά. Και πιο δυναμικά.

Η αλήθεια είναι ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι λιγάκι ακατάλληλες για ασφαλή συμπεράσματα.

Στις ευρωεκλογές θα δώσουν πιο καθαρό μήνυμα. Και εδώ θα κριθούν όχι μόνο τα κόμματα αλλά και οι ψηφοφόροι.

Οι οποίοι ψηφοφόροι στα τελευταία 200 χρόνια έχουν πάρει κάτω από την βάση. Μην δουν ακατάλληλο, αμέσως να τον ψηφίσουν…

Ίσως πάλι οι ψηφοφόροι αν σκέφτονται: το καημενούλι χαμένο θα πάει στην ζωή του έτσι ανίκανο που είναι, ας το ψηφίσω να έχει μια δουλίτσα.

Και έτσι βρήκαν δουλίτσα, καλοπληρωμένη, οι άχρηστοι και χάσαμε εμείς τις δουλειές μας.

Σαράντα τόσα κόμματα έχεις ψηφοφόρε. Αφαίρεσε τα μνημονιακά, αφαίρεσε τα δημιουργημένα από υλικά μνημονιακών κομμάτων, αφαίρεσε κόμματα χωρίς προτάσεις, αφαίρεσε κόμματα που θέλουν να γίνουν μνημονιακά, αφαίρεσε φασιστικά κόμματα, αφαίρεσε στενοκέφαλα κόμματα…

Και αν ξεμείνει κανένα από το ξεκαθάρισμα ψήφισε το!

Ο Σαμαράς λέει ότι οι Έλληνες θα ψηφίσουν το σωστό. Μέχρι τώρα δεν το έχουν κάνει… για να δούμε θα δικαιωθεί ο Σαμαράς;

Να πει κάποιος στον Αντωνάκη ότι στο ψηφοδέλτιο δεν γράφουμε :I LoveMerkel… θα καρφωθεί.

 

mikrosfokion 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΚΑ ΜΙΚΡΩΝ ΑΔΩΝΙΔΩΝ

Ξημέρωσε και η τρίτη ημέρα μετά το πέρας των εκλογών, και όπως είναι αναμενόμενο έχει ανοίξει η κουβέντα του μηνύματος των εκλογών. Και από τη στιγμή που η ερμηνεία Τσίπρα, διεθνούς τύπου και Βενιζέλου του 2009 περί δυσαρμονίας με την κοινωνία αφήνει τα εκδοτικά συγκροτήματα και τους λοιπούς εργολάβους παγερά αδιάφορους, τα μάτια όλων στρέφονται στον ανασχηματισμό που θα επιχειρήσει ο Αντώνης Σαμαράς, λίγο πριν πέσει με κρότο.

Η μάχη της επόμενης ημέρας έχει ήδη ξεκινήσει με φωνές να αρχίζουν να ακούγονται από όλες τις πλευρές.

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, εκπροσωπώντας την ακροδεξιά κλίκα του πρωθυπουργού έπιασε στασίδι στα κανάλια και διαλαλεί το μήνυμα των εκλογών, που δεν είναι άλλο από την απαίτηση για περισσότερη Δεξιά. Αν ήταν σε φόρμα στην εμφάνισή του στο κανάλι του Αλαφούζου θα μιλούσε τους κινδύνους κομμουνιστοποίησης της Ελλάδος, αλλά ίσως είναι λίγο νωρίς γι’ αυτή τη θεωρία. Πιθανότατα λίγο πριν τις επόμενες εκλογές.

Από την άλλη υπάρχουν οι δηλώσεις της Ντόρας, που έκανε λόγο για το μικρό μέγεθος της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά και η “σιωπηλή” στήριξη Καραμανλή,παράλληλα όμως με τις προηγούμενες διαρροής περί προβληματισμού των καραμανλικών για την ακροδεξιά ατζέντα. Τα δύο θηρία (τι γράφω ο γίγαντας) της παράταξης έχουν ήδη αρχίσει να μουρμουράνε. Μπορεί ο ανασχηματισμός να τα σιωπήσει;

Παράλληλα, όσο εθελόδουλη και να είναι πλέον η ΔΗΜΑΡ (καλά, αυτοί δίνουν και το συκώτι τους για να ξαναμπούν σε κυβέρνηση, όσοι έχουν ακόμα τουλάχιστον) θα χρειαστεί κάποια ξεροκόμματα για να χρυσώσει το χάπι που θα στηρίξει την πιο ακροδεξιά κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Ενώ κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως ο Παπανδρέου έχει δείξει πως σκοπεύει να επιστρέψει, και μάλιστα ως αγωνιστής της Δημοκρατίας.

Για τον Βενιζέλο ούτε λόγος. Απασχολείται με το γνωστό κόλπο κάθε κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης. Πως θα προετοιμάσει την επόμενη ημέρα της ήττας και πως θα εμποδίσει τη δημοκρατική επιλογή του λαού να κυβερνήσει. Το έκανε ο γέρος Καραμανλής, το έκανε ο Ανδρέας, το έκανε ο Σημίτης και ο Κωστάκης, το κάνει και ο Σαμαράς με το Βενιζέλο. Κάθε κυβέρνηση και άλλος εκλογικός νόμος.

Ο Αντώνης Σαμαράς και το ακροδεξιό του επιτελείο θα πρέπει να σχηματίσει μία κυβέρνηση με ακροδεξιούς, ευρωπαϊστές, μετριοπαθείς, κεντρώους, λαϊκούς δεξιούς, κεντροαριστερούς και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να επιτύχει κάτι τέτοιο. Να αντιγράψει το παράδειγμα του υπουργείου Υγείας.

Η επιλογή του Άδωνι αδιαμφισβήτητα του βγήκε. Ισοπέδωσε νοσοκομεία, φαρμακεία και φάρμακα, ασθενείς και ασφαλισμένους, περιοχές της χώρας ολόκληρες. Και δεν τολμάει να τον κουνήσει κανένας. Ο κόσμος βέβαια τον βρίζει, αλλά κανείς δεν δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα με την παρουσία ενός τέτοιου τύπου σε υπουργικό θώκο.

Μακράν ο πιο επιτυχημένος υπουργός. Είναι παντού και πάντα. Θεός.

Μόνο έτσι θα σταθεί η επόμενη κυβέρνηση της χώρας. Με μία κυβέρνηση γεμάτη Γεωργιάδηδες. Δεν έχουν ταλέντο μόνον οι πωλητές βιβλίων. Οι τηλεοπτικές εκπομπές μπορούν να γεμίσουν με πλασιέ, ηθοποιούς και τσιτσιωλίνες που θα φωνάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τόσες έχουν τα κόμματά τους άλλωστε. Έτσι, οι υπάλληλοι στα υπουργεία θα κάνουν την δουλειά τους ήσυχοι.

Και σε μια τέτοια περίπτωση, γιατί όχι διάολε; Άδωνις για πρωθυπουργός!

πηγή

Χ€σε ψηλά κι αγνάντευε!..

Τώρα όπως τα κάναμε, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως τα λέει ο τίτλος.

     Σιγά μην πέσουν!
     Σιγά μην διορθώσουν τίποτα!
     Σιγά μην συγκινηθούν από την καταστροφή!

     Ίσα-ίσα που τους δώσαμε το περιθώριο να ανασυγκροτηθούν, να ελιχθούν, να βυσσοδομήσουν, να σχεδιάσουν, να μας θάψουν ζωντανούς!

     Ο Χυδαίος ''κύριος 8%'' θέλει να ανασυγκροτήσει λέει την κεντροαριστερά υπό την ηγεσία του βεβαίως-βεβαίως!
      Άλλο αν η ''κεντροαριστερά'' ακόμη και σαν όρος είναιανύπαρκτη!
     Άλλο αν θέλει να συγκροτήσει ένα κάποιο πολιτικό μόρφωμαμόνο και μόνο για να συμπορευτεί με...

όποιον Ψευταρά, σε όποια συγκυριακή συγκυβέρνηση!

     Ο κυρ-Κουνέλης της ΡηΜαΔ, επιχειρεί τακτικούς ελιγμούς να θολώσει τα νερά, μπας και τον ξεχάσουμε, γιατί απ' ό,τι φαίνεται η συγκυβέρνηση του αίσχους δεν θα βρεί άλλον καταλληλότερο (για τα συμφέροντα των τοκογλύφων) για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας,

     ..τόσο δοκιμασμένο στην προδοσία του λαού, τόσο λιμασμένο για μιά ''καρέκλα'', τόσο ξεφτιλισμένο ώστε να ξεπουλάει την ιδεολογία του (λέμε τώρα!) στα γεράματα, στα ξεκουτιάσματα!

     Ο εντελώς ανήθικος και ξετσίπωτος Καρατζαφύρερ, αυτός που πούλαγε πνεύμα και εξυπνάδες τύπου''σπουδαρχίδης'' και ''αρχολίπαρος'' όταν η χώρα και οι πολίτες καίγονταν, για να φανεί τάχα μορφωμένοςκαι αρχαιολάτρης και ''ρυθμιστής της κατάστασης'' ο ημιμαθής πιθηκάνθρωπος,

     ..επανέρχεται τώρα στο προσκήνιο, ή μάλλον τον επαναφέρουν, με τα ήξεις-αφήξεις του, με τα ''δεν έρχομαι μέχρι να ξαναγυρίσω'', με τις κωλοτούμπες του, με τις αθλιότητές του, με τα όλα του!

     Και πάνω απ' όλους ο περιδεής και ψοφοδεής Ψευταράς, να εκλιπαρεί τηλεφωνικά τ' αφεντικά του για μιά στάλα επιείκειας, για λίγο χαλάρωμα της θηλιάς στο λαιμό του λαού, με αντάλλαγμα όμως τηνπαράτασης της Κατοχής και του βυζάγματος της χώρας για άλλον μισό αιώνα,

     ..μπας και φανεί αρεστός και επιθυμητός και σε άλλους ηλίθιους εκτός του 22+8+6% των εκλογών που μόλις πέρασαν!

     Αν νομίζουμε ότι θα ξεμπερδέψουμε εύκολα (ή καθόλου) απ' αυτή την αηδία που μόνοι μας δημιουργήσαμε, είμαστε μακριά νυχτωμένοι!

     ''Χ€σε ψηλά κι αγνάντευε'' λοιπόν τα τεκταινόμενα εις βάρος σου ελληνικέ λαέ, έτσι όπως τα κατάφερες!

     Παρακολούθα τώρα ανήμπορος (που λέει ο λόγος, γιατί μπορείς ακόμη πολλά!), τί ωραία πουμεθοδεύουν την καταστροφή σου,

     ..τί καλά σκαλίζουν τις αλυσίδες σου,

     ..με τί μαεστρία θα σε διπλώσουν μεθαύριο σε μιά κόλλα χαρτί,

     ..να σε προσφέρουν δώρο και αντίδωρο στην Παγκοσμιοποίηση,

     ..προσφορά στον θεό της νεοφασιστικής Ενωμένης(!) Ευρώπης!

     Άβε, βλάκα λαέ!

     Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!..

Από Ουδέν Σχόλιον

Η «προεδρική πλειοψηφία» το επόμενο διακύβευμα…

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

To «διακύβευμα» των ευρωεκλογών πέρασε… Ζήτω το νέο διακύβευμα… Όλοι κέρδισαν… Όλοι πανηγύρισαν… Όλοι μας αγαπάνε… Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε το «πακέτο» του ΕΣΠΑ και την πρωτιά, η κυβέρνηση την πολυπόθητη σταθερότητα, η Χ.Α. σταθεροποιείται σαν τρίτο κόμμα (!!!!!!!), το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύθηκε και το ΠΟΤΑΜΙ έδειξε «ροή»…

Βέβαια την ατζέντα της επόμενης μέρας την έβαλε ο μεγάλος χαμένος των Ευρωεκλογών!!!! Ο Φώτης Κουβέλης!!!! Με την ήττα του και την «παραίτηση» του από την προεδρία της ΔΗΜΑΡ «έσυρε τον χορό» του επόμενου «μεγάλου διακυβεύματος»… Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά η προσπάθεια εξεύρεσης της "προεδρικής πλειοψηφίας" των 180 βουλευτών που θα επιτρέψει στη συγκυβέρνηση να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή! Κι εκεί που θα περίμενε κανείς τον Αλέξη Τσίπρα να παίζει όλα τα χαρτιά του, ομολογώ ότι με εξέπληξε αρνητικά…

Αν και φαινομενικά σήκωσε τους τόνους εναντίον της κυβέρνησης, ακολουθώντας τακτική σκληρής γραμμής, την επόμενη ακριβώς μέρα ακολούθησε άλλη τακτική… Όταν ακούς τον χαμογελαστό Τσίπρα να δηλώνει ότι θα μπορούσε να συγκυβερνήσει εάν υπήρχε αλλαγή ηγεσίας σε κόμματα τύπου ΠΑΣΟΚ-ΕΛΙΑΣ, αντιλαμβάνεσαι ότι ο Αλέξης, νερώνει επικίνδυνα το κρασί του…. Δηλαδή αν στη θέση του Βενιζέλου ήταν ο Παπανδρεόυ, θα μπορούσε ο Τσίπρας να καταπλήξει τους ψηφοφόρους του συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ που οδήγησε τη χώρα στο Μνημόνιο και το οποίο δεν έπαψε ποτέ να κυβερνά… Ζήτω το νέο διακύβευμα λοιπόν…

Της δε-δηλωμένης… το κάγκελο!

Όταν οι πολιτικοί αρχίζουν και “πετάνε” δεξιά και αριστερά καλόσχημες λεξούλες, ή ατάκες του κιλού για το πόπολο, ο πήχης του πνευματικού μας επιπέδου μεγαλώνει πολύ.

Ο Πρωθυπουργός, μας είπε ότι «Στη δημοκρατία κυβερνά η δεδηλωμένη πλειοψηφία» και ανάθεμα αν κατάλαβαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες που τον ψήφισαν τι εννοεί. Θα μου πείτε, έχει σημασία; Όχι, ίσα-ίσα που θα έμειναν με ανοιχτό το στόμα για τη μόρφωση του Αντωνάκη και του κάθε Αντωνάκη. Όσο για τη «δεδηλωμένη πλειοψηφία», ας το αφήσουμε καλύτερα.

Έτσι όπως έχουμε ξεπέσει ως άνθρωποι ηθικά, πνευματικά και οικονομικά, μία φράση είναι συχνά στο λεξιλόγιό μας «μπ⓪υρƍ€λ⓪ έχουμε γίνει». Σε αυτό λοιπόν το μαγαζί, έχουν πλακώσει...

κάθε λογής “νταβατζήδες” για να διαχειριστούν τα έσοδα και τα έξοδα της επιχείρησης και μάλιστα κάποιοι, “σκοτώνονται” για το ποιος θα είναι ο “αρχινταβατζής”.

Δεν είμαι σίγουρος αν οι εργαζόμενοι εντός του “οίκου” περνάνε καλά, αλλά για να έχουν τους ίδιους και τους ίδιους για προστάτες, δε μπορεί, καλά θα είναι. Το μαγαζί πάντως πρέπει να φέρνει και αρκετά έσοδα στους υπεύθυνους, αλλιώς, δε δικαιολογείται αυτή η φαγωμάρα μεταξύ τους για το ποιος θα έχει τα κλειδιά.

Ένας από τους πρώην “νταβατζήδες” αυτού του οίκου, γνωστός και ως ΓΑΠ, είπε μεταξύ άλλων σε μία ομιλία του στη Γερμανία όπου βρίσκεται -μίλησε σε τελετή αποφοίτησης του «Hertie School of Governance»- για την περίπτωση του δημοψηφίσματος που ήθελε το 2011 «Αυτή η απόφαση μου κόστισε τη δουλειά μου…».

Σωστά το είπε ο Γιωργάκης, το να είσαι πρωθυπουργός, δουλειά είναι. Κάποιες φορές του ξεφεύγουν και αλήθειες. Φυσικά επάγγελμα είναι και των βουλευτών και όλων των παρατρεχάμενων που θέλουν να μας σώσουν.

Σχεδόν όλα γίνονται γα την επαγγελματική αποκατάστασή τους και για να γίνει αυτό, θα πρέπει οι εργαζόμενοι εις το «μπουρδέλο», να τους δώσουν το «ΟΚ».

Μετά το δικό μας «ΟΚ» και έχοντας εξασφαλίσει αυτή την άτιμη «δεδηλωμένη», δε μένει παρά να γίνουμε εμείς οι «δε-δηλωμένες» τους γιατί τα αφεντικά έχουν και προσωπικά-οικογενειακά έξοδα. Έχουν μάθει σε ένα τρόπο ζωής που δε θέλουν να τον χάσουν.

Δε-δηλωμένες όλης της χώρας ενωθείτε, τα αφεντικά μας έχουν ανάγκη…

Από Ούτε λόγος