Κυβερνώσα Αριστερά και Απονομιμοποίηση.

Η επιστολή Σαμαρά που στάλθηκε στους αρχηγούς των κρατών της ΕΕ  διαμέσου του προέδρου της δημοκρατίας, αποδεικνύει τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης. Το σημαντικότερο μήνυμα της επιστολής, είναι ότι η κυβέρνηση της ελληνικής τρόικας, διαμέσου του πρωθυπουργού της, μετακινείται ένα βήμα πιο πέρα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του μνημονίου. Γίνεται μνημονιακότερη του μνημονίου.

Όπως αναφέρεται: «Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος.».

 Και ποια είναι η πρώτιστη πολιτική του προγράμματος; Όπως διευκρινίζεται από την επιστολή: «Θα επιταχύνω την εφαρμογή του Προγράμματος με έμφαση στον τομέα των Ιδιωτικοποιήσεων».

Η επιστολή κλείνει με την εξής διατύπωση : «Βεβαίως, υπάρχει το ζήτημα ορισμένων αναγκαίων τροποποιήσεων του Προγράμματος, ώστε να ελεγχθεί η άνευ προηγουμένου ανεργία και να ανασχεθεί η καταστρεπτική ύφεση…(ώστε) θα εξασφαλισθεί, επίσης, η επίτευξη όλων των στόχων».

Πρώτον, η κυβέρνηση, δεν αποδέχεται απλά το πρόγραμμα, αλλά το υιοθετεί πλήρως, ιδεολογικά και πολιτικά, σε αντίθεση με τις προεκλογικές εξαγγελίες των τριών κομμάτων που την στηρίζουν, αλλά και από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμα, οι οποίες το θεωρούσαν ως αναγκαίο κακό.

Δεύτερον, τονίζει ότι πρώτιστος στόχος του προγράμματος είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Αποκαλύπτει τον σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε το μνημόνιο, που δεν είναι άλλος από την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων, των νευραλγικών τομέων της οικονομίας και την μεταβίβαση τομέων του κοινωνικού κράτους σε ιδιώτες. Επιπλέον, την παράδοση των πυλώνων της εθνικής οικονομίας στον γερμανικό κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό.

Τρίτον, με το επίρρημα  «βεβαίως», αναγνωρίζεται την ανάγκη αντιμετώπισης της ανεργίας, αλλά, με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων. Δηλαδή, σχεδιασμός φιλανθρωπικών προγραμμάτων ώστε να αποφευχθεί η βίαιη προλεταριοποίηση και μια ενδεχόμενη εξέγερση. Η όποια επαναδιαπραγμάτευση, ή απαγκίστρωση, μετατράπηκε αίφνης σε «ζήτημα…ορισμένων τροποποιήσεων».

          Αν η λεγόμενη «κυβερνώσα αριστερά», είχε κάποιου είδους σχέση με την έννοια της αριστεράς, θα όφειλε να εγκαταλείψει αύτανδρη το κυβερνητικό σχήμα αμέσως μετά την δημοσίευση της επιστολής. Εντούτοις, δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα. Το μνημονιακό πρόγραμμα, ως μνημείο κατεδάφισης μιας χώρας, ικανοποιεί πλήρως τις ιδεολογικές στοχεύσεις του αρχηγού και των στελεχών της.

          Αντιφάσκει άραγε η ΔΗΜΑΡ με τις ιδεολογικές, προεκλογικές και κομματικές προγραμματικές της δεσμεύσεις; Όχι! Ως κόμμα της νέας εποχής δεν έχει προκαταλήψεις παραδοσιακού τύπου. Η ιδεολογία δεν είναι το κυρίαρχο στοιχείο του τύπου αυτών των κομμάτων.

Η ιδεολογική ρητορική αποτελεί το μέσο ενός αλλοτριωτικού λαϊκισμού, που εμμένει στο περιτύλιγμα και που στοχεύει όχι στην κινητοποίηση του λαού, αλλά στην ακινητοποίησή του και την άγρα ψήφων. Αν αυτός ο αρνητικός λαϊκισμός εγκυμονεί τον κίνδυνο της κατάρρευσης του κόμματος, πάλι αυτό δεν συνιστά πρόβλημα, δεδομένου ότι επιτυγχάνονται οι αποιδεολογικοποιημένοι απώτεροι στόχοι.

Όταν τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ μιλούν για τον «ρεαλισμό» που διακρίνει το κόμμα τους, αναφέρονται ακριβώς στο γεγονός ότι η ιδεολογία δεν έχει καμιά ουσιαστική σημασία. Το τέλος των ιδεολογιών άλλωστε καθιστά τις ιδεολογίες διαφημιστικά κερασάκια στην τούρτα της γενικευμένης νέας realpolitik. Η πραγματική ιδεολογία τέτοιου τύπου κομμάτων δεν είναι άλλη από την «διακομματική συμπαιγνία», σύμφωνα με την διατύπωση του διαπρεπούς πολιτικού κοινωνιολόγου P. Mair. Η «διακομματική συμπαιγνία» είναι η επιβίωση του πολιτικού προσωπικού, που επιτυγχάνεται με την διαμοίραση των «κρατικών λαφύρων», στη βάση της  εκλογικής δύναμης και της συμβολικής ισχύος. Το σλόγκαν «κυβερνώσα αριστερά» αποτελεί τυπική διατύπωση του αποϊδεολογικοποιημένου λόγου των κομμάτων-καρτέλ που επιδιώκουν την αναπαραγωγή της «διακομματικής συμπαιγνίας», να εισέλθουν στην εξουσία και να παραμείνουν εσαεί μέρος της, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές ιδεολογικές και κομματικές μετατοπίσεις, που συντελούνται ανάλογα με το σε ποιο βαθμό και σε ποιο κόμμα συντελείται η αλληλοδιείσδυση κράτους και κόμματος.

Αντίστοιχα, το  σλόγκαν «η αριστερά της ευθύνης», στα πλαίσια της λογικής των κομμάτων-καρτέλ, προβάλλει την εργαλειακή αντίληψη της πολιτικής, που ταυτίζεται με την αναγωγή της διαχείρισης σε ιδεολογία. Η αποτελεσματική και αποδοτική διαχείριση γίνεται το ουσιαστικό διακύβευμα της αντιπαράθεσης των κομμάτων τέτοιου τύπου.

Ας μη δημιουργεί έκπληξη η στήριξη μιας νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης από τη ΔΗΜΑΡ. Ο νεοφιλελευθερισμός ως κυρίαρχη μη –ιδεολογία του ολοκληρωτικού εργαλειακού καπιταλισμού, ενυπάρχει στον πυρήνα των κομμάτων-καρτέλ που τυπική περίπτωση συνιστά και η ΔΗΜΑΡ. Οι ιδεολογικές σημαίες, ακόμα και οι αριστερές, στο πλαίσιο αυτό, αποτελούν το γυαλιστερό περιτύλιγμα που κρύβει το απόλυτο τίποτα. Η ψευδώνυμη αριστερά μπορεί να επικαλείται την δημοκρατικότητα-«Δημοκρατική Αριστερά», λες και η άλλη αριστερά δεν είναι δημοκρατική-, την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και το μονόδρομο του ευρώ πάση θυσία, εντούτοις, δεν μπορεί να αποκρύψει τον νεοφιλελεύθερο είναι της.

Η συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση σαφώς έγινε σχεδιασμένα, ώστε να παράσχει νομιμοποίηση, γιατί μια κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι θα είχε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα ήταν προκαταβολικά καταδικασμένη στη συνείδηση του λαού. Άρα, την κύρια ευθύνη γι αυτή την κυβέρνηση την έχει η ΔΗΜΑΡ, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν συμπεριλαμβάνει μέλη της. Η «επιτυχία» αυτής της κυβέρνησης, θα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη ΔΗΜΑΡ. Νομιμοποιείται όμως η ΔΗΜΑΡ να σχηματίσει μια υπερμνημονιακή κυβέρνηση, όταν οι ψηφοφόροι της την επέλεξαν ως κόμμα της αριστεράς; Όταν εξαπάτησε τους ψηφοφόρους της με το σλόγκαν της απαγκίστρωσης από το μνημόνιο; Και επιπλέον, νομιμοποιείται μια τέτοια κυβέρνηση να ξεπουλήσει την εθνική περιουσία; Η απονομιμοποίησή της είναι δεδομένη,  όσο  και η κοινωνική αντίδραση που θα ξεσπάσει πολύ σύντομα. Λίγη ηθική στην πολιτική δεν βλάπτει κύριοι της «κυβερνώσας αριστεράς».

Σουλτάνης Γρ.

“Αλλά εμείς, ποιοι είμαστε εμείς;” Πείτε μας κ. Μανιτάκη !

Η νέα τρικομματική κυβέρνηση ορκίστηκε και έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε ένα προκαταβολικό σχολιασμό.

Γιατί ο Φώτης Κουβέλης δεν θα μπορούσε να έχει προτείνει -λόγου χάριν- τον Γιώργο Κοντογιώργη, αλλά κάλλιστα τον εκφράζει ο Αντώνης Μανιτάκης και γι αυτό τον πρότεινε ως Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης;

Λίγα λεπτά από μια παλιότερη συζήτηση για την παρακμή των θεσμών είναι διαφωτιστική:

 

Αλλά εμείς, ποιοι είμαστε εμείς; Γιατί βγαίνουμε έξω από αυτή τη διαδικασία; Μήπως είμαστε συμμέτοχοι αυτής της διαδικασίας; Μήπως και η κοινωνία δεν έχει μεταβληθεί σε μια κοινωνία που αποδέχεται τις παρακμιακές σχέσεις; Αυτή δεν τρέφει την πολιτική διαφθορά και την διαπλοκή;

Μπορεί η παραπάνω συζήτηση να μην κρίνει συνολικά και προκαταβολικά τον Αντώνη Μανιτάκη ως υπουργό, ωστόσο, οι φράσεις αυτές παραπέμπουν -για να μην πούμε ταυτίζονται- με κάποια πασίγνωστη δήλωση, η οποία (κοίτα σύμπτωση) έγινε πέντε μέρες μετά. Τη μαντέψατε; Αν όχι, δείτε εδώ (και ολόκληρη, στη συνέχεια, αν έχετε κουράγιο).

Εθνική Παιδεία

Ανοιχτή επιστολή διεθνολόγου προς τον κο Κουβέλη...(ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ)

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Θέμα: Συγκυβέρνηση.!

Τυχόν κυβερνητική συνεργασία με αυτούς τους εφιάλτες της Ελλάδος, που μας έφεραν σε αυτή την αθλία κατάσταση, θα θεωρηθεί από τον λαό μας, ως συνεργασία με τους εχθρούς της πατρίδος.
Ο Λαός μας ήδη σας αποκαλεί, "Ο Καρατζαφέρης της Αριστεράς"…Εάν συνεργαστείτε με τους εφιάλτες της πατρίδος, τότε πολιτικά θα εξαερωθείτε.
Συνεργασία με τους καταστροφείς και δοσίλογους της πατρίδος, θα επιφέρει τον... πολιτικό σας θάνατο.
Καλά δεν φοβάσθε τι θα γράψει η Ιστορία για σάς;
Τώρα στα γεράματα μην αμαυρώσετε το καλό σας όνομα, που με πολύ κόπο χτίσατε
σαν διαπρεπής νομικός και πολιτικός.
Μην παίξετε το χαρτί της Σιωνιστικής Παγκόσμιας δικτατορίας, της Σιωνιστικής Ν.Τ.Π. και της Σιωνιστικής Παγκοσμιοποίησης.
Αφήστε τους εφιάλτες και δοσίλογους μόνους να παίξουν το προδοτικό παιχνίδι της οικονομικής εξαθλίωσης του Λαού μας, της εφαρμογής των Μνημονίων, με ότι αυτό συνεπάγεται για το Λαό μας.
Ούτως ή άλλως και οι δύο εφιάλτες μαζί, συγκεντρώνουν 162 έδρες.
Εσάς σας χρειάζονται για βιτρίνα, προκάλυμμα, και δικαιολογία, για να καλύψουν τις εθνικές τραγωδίες που έρχονται, με την εφαρμογή των Μνημονίων, αλλά και στα εθνικά μας θέματα.

Επί τούτοις διατελώ,

Μετά τιμής
Αντώνης Γρυπαίος
Διεθνολόγος

Φ.Κουβέλης: "Το Μνημόνιο θα το σεβαστούμε απόλυτα" - "Πόσο πάει" κυρ-Φώτη;

Σε μία πρώτη κίνηση-προάγγελο συμμετοχής του σε μια επόμενη μνημονιακή κυβέρνηση, προχώρησε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, τονίζοντας ότι "Ναι μεν δεν συμφωνεί με το Μνημόνο, αλλά έχει ψηφιστεί και είναι δεσμευτικό"!

Και τότε κυρ-Φώτη γιατί να σε ψηφίσει ο κόσμος; Για να εφαρμόσεις στο Μνημόνιο με "αριστερή" συνταγή; Μάλιστα ήταν τόσο σαφής στην συνέντευξή του στην "Καθημερινή" που τόνισε ότι "Όσα έχει συμφωνήσει η Ελλάδα συνιστούν ένα δεσμευτικό πλαίσιο και δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης υπάρχει μόνο σε επιμέρους ρυθμίσεις"!δικαιώνοντας βέβαια απόλυτα όλους όσους τον χαρακτηρίζουν "χρυσή εφεδρεία" του Μνημονίου.

Μάλιστα πετάει και γέφυρα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας ότι "Είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε μετεκλογικές συνεργασίες υπό προϋποθέσεις"!

Νέος κωλοτούμπας, λοιπόν, μας προέκυψε, αλλά αυτός ήταν τουλάχιστον περισσότερο αναμενόμενος απ'ότι π.χ. ο Α.Σαμαράς. Από την αρχή ο Φ.Κουβέλης φλερτάριζε έντονα με το ΠΑΣΟΚ και όταν αυτό άρχισε να καταρρέει και η ΔΗΜΑΡ να αποτελεί "την πρώτη στάση εξόδου από το ΠΑΣΟΚ", απέκοψε τελείως τις γέφυρες.

Τώρα μπαίνει και αυτός στο κλαμπ του Μνημονίου δηλώνοντας ότι "Έχω πει με απόλυτη σαφήνεια ότι τα όσα έχει συμφωνήσει η παρούσα κυβέρνηση και τα οποία έχουν ψηφιστεί με τη συγκεκριμένη πλειοψηφία στη Βουλή, διαμορφώνουν ούτως ή άλλως, δεσμευτικό πλαίσιο για τη χωρά".

Μάλιστα λέει ότι "Αυτά τα έχω ξαναπεί"! 

Πότε και που; Στον ύπνο του ή στον καθρέφτη; Όσο και αν ψάξαμε δεν βρήκαμε καμία τέτοια δήλωση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, ούτε κάποια δήλωση που να υπονοεί έστω ότι "Θεωρεί δεσμευτική την ψήφιση του Μνημονίου"; και τότε οι πολίτες που δεν θέλουν το Μνημόνιο γιατί να ψηφίσουν Δημοκρατική Αριστερά; Γιατί θα το εφαρμόσει με "αριστερές ευαισθησίες";Και βέβαια παίζει και το χαρτί του "πολιτικού ρεαλισμού": "Στο πλαίσιο του πολιτικού ρεαλισμού αντιλαμβάνομαι ότι μια συνολική διαπραγμάτευση έχει εξαιρετικού μεγάλες δυσκολίες. Αλλά δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης και αναθεώρησης ρυθμίσεων της δανειακής σύμβασης είναι δυνατό να υπάρξουν".

Άσε κυρ-Φώτη μας τα είπαν κι άλλοι πριν από σένα. Και πιο πατριώτες (έτσι λένε οι ίδιοι) και πιο "εθνικόφρονες" ("του κιλού").

Ο κ. Κουβέλης δηλώνει ότι "στο ενδεχόμενο που η χώρα δεν θα έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση, είναι προφανές ότι εμείς δεν θα δηλώσουμε επίσης αδιάφοροι για την ακυβερνησία της χώρας".

Μα, αλίμονο, γι αυτό σας ετοιμάζει η διαπλοκή και οι ξένοι: Για να μπείτε στην κυβέρνηση και να στηρίξετε με τις ψήφους των αφελών μια νέα κυβέρνηση μνημονιακών. Τυχαία όλος ο μηχανισμός σας έχει στελεχωθεί από στελέχη του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ του Σημίτη; Έτσι εξηγείται πως η Γερμανία επέτρεψε την διενέργεια εκλογών. Έχει την ΔΗΜΑΡ "στο τσεπάκι" της...

Βέβαια, θέτει και "προϋποθέσεις" (εδώ, γελάμε!): "Η μία προϋπόθεση είναι η προγραμματική συμφωνία. Δηλαδή, ένα πρόγραμμα το οποίο θα δείχνει και θα αποτυπώνει το περιεχόμενο μιας πολιτικής που είναι δυνατό να βγάζει τη χώρα από τα αδιέξοδα. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι οι φερέγγυες πολιτικές πρακτικές, οι οποίες να μετατρέπουν σε ένα καθημερινά ωφέλιμο, δημοκρατικό αποτέλεσμα την προγραμματική συμφωνία. Και το τρίτο στοιχείο είναι συνάρτηση το πώς θα διαταχθούν οι πολιτικές δυνάμεις. Δηλαδή, τι δύναμη θα θελήσει να δώσει ο ελληνικός λαός στη Δημοκρατική Αριστερά" τονίζει ο Φώτης Κουβέλης.

Δηλαδή οι πιο αόριστες και κωμικές προϋποθέσεις. Έτσι για να τηρηθούν και τα προσχήματα... Στην δεκαετία του '70 είχε γίνει μια ταινία με θέμα μια μετάλλαξη ενός άνδρα σε τραβεστί. Με κυρίαρχο μοτό της ταινίας "Πόσο πάει;", όταν βγήκε στην πιάτσα ο τραβεστί. Νομίζουμε ότι ταιριάζει άψογα στον Φ.Κουβέλη και την μνημονιακή του μετάλλαξη...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

απο distomo

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ιδού γιατί απουσίασε η ρεπούση από τη σιγή για τη Γενοκτονία

Η φιλόλογος Γαλλικής, που γρήγορα εξελίχθηκε σε καθηγήτρια ιστορίας -μία μετριότατη επιστήμων- είναι επιφανές μέλος της "συμμαχίας των πρόθυμων", αυτών δηλαδή που ένα αόρατο υπερατλαντικό χέρι, βοηθά να ανελίσσονται ακαδημαϊκά. Μέλη της συμμαχίας των πρόθυμων, έχει εγκαταστήσει το χέρι του..

Σόρος σε όλα τα Α.Ε.Ι. με τη βοήθεια των "ιδρυμάτων" του. Το δέλεαρ είναι η ανέλιξη σε καθηγητικές βαθμίδες και τα συνέδρια. Καμιά φορά και ερωτικοί ή σεξουαλικοί λόγοι.

Σε ένα μήνα λοιπόν, η ρεπούση, θα βρίσκεται σε συνέδριο στον Πόντο στο Karadeniz University ως μέλος του Advisory Board του συνεδρίου (http://www.historyeducation.org/ishe-2012-committees.html). Πώς θα απολογηθεί στους εκεί προφεσόρους, (βλ.και γκρίζους λύκους), που τη θεωρούν φίλη τους, όπως περιχαρής ο φίλος της και επικεφαλής οργανωτής του συνεδρίου, συγχωριανός του Ερντογάν από τα Ριζά του Πόντου Ismail Demircioglu, ο οποίος κατέχει την έδρα Fatih (πορθητής) στο Πανεπιστήμιο της Μαύρης Θάλασσας; 

(http://www.fatih.ktu.edu.tr/ πνιγμένη στην Τουρκική σημαία. Η ρεπούση δεν έχει όμως πρόβλημα με την τουρκική σημαία που βρίσκεται παντού, ούτε το επισημαίνει στους εκεί συναδέλφους της. Ρίξτε μια ματιά στο site της Σχολής του φίλου της Υπεύθυνης Παιδείας της ΔΗΜ.ΑΡ. ρεπούση http://www.fatih.ktu.edu.tr/ και δείτε πόση λαγνεία έχουν στην τουρκική σημαία. Βλέπετε να λείπει απο πουθενά; Μετά σκεφτείτε πώς συμπεριφέρονται στην ελληνική σημαία οι όμοιοι της ρεπούση στην Ελλάδα και τα μαθήματα που κανουν στους Έλληνες "να μην είναι εθνικιστές"! Οι άνθρωποι που δεν έχουν πρόβλημα να τους πνίγουν με τουρκικές σημαίες, αγχώνονται με την ελληνική! Η αναθεώρηση της ιστορίας προς την κατεύθυνση της ανοχής είναι μονόπλευρη; Μόνο εμείς την αλλάζουμε για να κατευνάσουμε τους γείτονες κα ρεπούση; Γιατί δεν επισημαίνετε στους τούρκους φίλους σας, ότι το θέαμα με τα εκατομμύρια σημαίες και τη φάτσα του Κεμάλ, παντού, μέχρι και στα καπάκια της τουαλέτας είνα "εθνικιστικό";).

Θα επανέλθουμε, με το θαυμαστό κόσμο της συμμαχίας των πρόθυμων (που πάντως εισπράττουν πολύ πρόθυμα τα χρήματα από το ελληνικό δημόσιο, βρίσκουν "εθνικισμό" την μία ελληνική σημαία σε ελληνικό πανεπιστήμιο, αλλά καταπίνουν τη γλώσσα τους, για τις 3.000 τουρκικές σημαίες που υπάρχουν σε τουρκικό πανεπιστήμιο).

taxalia.blogspot.com, 19-5-2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: "ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ" Η ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΑ ΡΕΠΟΥΣΗ... ΠΟΥ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ....

Απάντηση στα σχόλια που κάνουν το γύρω του διαδικτύου και έφεραν την κα Ρεπούση να αποχωρεί από το κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια τήρησης «ενός λεπτού σιγής» για τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού έδωσε η Δημοκρατική Αριστερά.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση: «Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ τίμησε με «ενός λεπτού σιγή» τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού. Η απουσία κάποιων από τους βουλευτές της οφείλεται σε καθαρά πρακτικούς λόγους.

Η Βουλευτής Α’ Πειραιά, Μαρία Ρεπούση, με αφορμή τα όσα κακόβουλα λέγονται και γράφονται δήλωσε τα εξής: «Ο σεβασμός μου στη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού είναι δεδομένος και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον αμφισβητεί» τονίζει η ανακοίνωση.

πηγή: http://www.stoxos.gr/

Η ΡΕΠΟΥΣΗ "ΚΑΡΦΩΣΕ" ΤΗΝ ΔΗΜΑΡ KAI ΤΟ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΟ ΙΔΕΩΔΕΣ ΤΗΣ !!!!

Πρόκληση Ρεπούση!!! Διαβάστε γιατί αποχώρησε από τη Βουλή

Αποχώρησε από τη Βουλή, η γνωστή τουρκολάγνα Ρεπούση, όταν ο β. Πολύδωρας κάλεσε τους βουλευτές σε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού!!! Περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό;



 dexiextrem

ΤΟΥ "ΕΦΥΓΕ" ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ.... Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΔΕΧΘΗΚΕ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!

Στο ράδιο 9 και στον Νίκο Μάνεση ο Πάνος Παναγιωτόπουλος "γλώσσεψε την μπέρδα του" και αποκάλυψε στο "αέρα" ότι βρέθηκε η πολιτική λουμπίνα που θα γίνει ο νέος δωσίλογος Πρωθυπουργός της κατοχικής χώρας !!!!
 ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΠΕΙ:

ΣΧΕΤΙΚΑ:

ΚΟΥΒΕΛΗΣ… Ο ΝΕΟΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ… ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΑΤΙ…

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ:ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΧΕΙ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ Ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ !!!

ΚΟΥΒΕΛΗΣ… Ο ΝΕΟΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ… ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΑΤΙ…

Η επιλογή και το επικοινωνιακό «παίξιμο» του ονόματος του Φ. Κουβέλη, όχι μονάχα δεν είναι τυχαία, αλλά όλα δείχνουν πως είναι μια επιλογή επιβεβλημένη πιεστικά από εξωθεσμικούς και υπερεθνικούς παράγοντες.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το παιχνίδι που παίζεται είναι ύπουλο. Και ο ρόλος των πρωταγωνιστών – αν τελικά υπάρξουν και αποδεχτούν να τον παίξουν αυτό το ρόλο – θα είναι ίσως περισσότερο ατιμωτικός  και δόλιος, ακόμη και από το ρόλο που έπαιξε ο ΓΑΠ σε βάρος του τόπου.

Το σχέδιο τους είναι να κουκουλώσουν την ουσία ενός κορυφαίου πολιτικού αιτήματος πίσω από ένα επικίνδυνο φραστικό παιχνίδι.

Η λέξη κλειδί που επέλεξαν για να βάλουν οριστικά στο χέρι την πατρίδα και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού, είναι η λέξη...

ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ...

Είναι η λέξη που διαφυλάσσει ευλαβικά την φιλοσοφία της ξένης κατοχής... και "διαπραγματεύεται" μεθόδους καταδυνάστευσης των κατεχομένων υπηκόων.

Με άλλα λόγια, η επιδίωξή τους είναι να ακυρώσουν πρακτικά το πολιτικό αίτημα της "καταγγελίας" του μνημονίου, όχι γιατί αυτό από μόνο του συνιστά θεμελιώδη πολιτική πράξη που εγκαινιάζει τον συνολικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αναπροσανατολισμό των κυρίαρχων πολιτικών της επόμενης μέρας.

Αλλά γιατί αυτό που επιδιώκουν είναι να παρατάξουν το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, σε πολιτικές διαδρομές που είναι προεγκεκριμένες από τις συμμορίες των ισχυρών.

Έτσι το κυρίαρχο αποκρυστάλλωμα μιας τέτοιας επιλογής, θα είναι να πλασαριστεί πως η ύπαρξη ενός μνημονίου υποταγής – με αυτές ή εκείνες τις υποσημειώσεις – αποτελεί αποκλειστικό μονόδρομο… Δηλαδή ολόκληρο το πολιτικό σύστημα να προσκυνήσει επί της ουσίας το καθεστώς της κατοχής....

Αυτό θέλουν... Το σπασμένο "τσαμπουκα" και το προκλητικό φασκέλωμα μιας κοινωνίας που έκανε το πρώτο βήμα στην κατεύθυνση της πολιτικής της χειραφέτησης.

Και από την άλλη, η κυρίαρχη πολιτική τάξη που ξέρει να βλέπει μακριά, έχοντας εξασφαλίσει την προεγκεκριμένη επαναδιαπραγμάτευση, επί της ουσίας θα έχει ακυρώσει οριστικά και στην πράξη το αίτημα της καταγγελίας της κατοχικής συμφωνίας…

Θα έχει ταυτόχρονα δρομολογήσει την έμμεση δικαίωση των πρωταγωνιστών που την προσυπέγραψαν…

Και όλοι θα έχουν συνομολογήσει ΚΑΙ τυπικά ΚΑΙ "οικουμενικά" το δικαίωμα των συμμοριών να βάλουν την Ελλάδα στο χέρι με τη βούλα και την «αριστερή» σφραγίδα ενός φιλόδοξου «αριστερού» Εφιάλτη.

Μια τέτοια εξέλιξη θα έχει καταστήσει τον Κουβέλη σε επικίνδυνο Δούρειο Ίππο για τον ελληνισμό, θα τον έχει αναγορεύσει σε εφιάλτη πολλαπλάσια επικίνδυνο ακόμη και από τον ίδιο τον ΓΑΠ...

Και φυσικά μια τέτοια εξέλιξη, θα πρέπει ο λαός την επόμενη κιόλας ημέρα να την ανατρέψει.

ΓΙΑΤΙ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ και της Ν.Δ....!!!

 ΤΗΟUREIOS

Φ.ΚΟΥΒΕΛΗΣ

Για να μπορεί το υπάρχον σύστημα του δικοματισμού να διατηρείται, ώστε την χώρα να την κυβερνούν συνεχώς  οι ίδιοι, είναι απαραίτητη η συμμετοχή κάποιον μεμονωμένων πολιτικών  που τους συντηρούν διαχρονικά,  για να το στηρίζουν στις δύσκολες στιγμές...!!!

Για να είναι ποιο αξιόπιστη η στήριξη, δημιουργούν μικρά κόμματα που στόχο έχουν απλά να μπουν στη βουλή.

Σε περίπτωση που διακινδυνεύει η είσοδος τους στη βουλή «βοηθούνται» από τα δύο μεγάλα κόμματα με κάποιον τρόπο και μπαίνουν.

Αυτά τα μικρά κόμματα με την ύπαρξη δυο – τριών βουλευτών, πολλές φορές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας και μάλιστα χωρίς να έχουν φαινομενικά την ευθύνη των Εθνικών Αποφάσεων.

Χρησιμοποιούνται για να αποροφούν τους κραδασμούς στις κρίσεις, δημιουργώντας μια περιοδική άνοδο και μετά ξαναπέφτουν στα μαλακά επειδή ο λαός στηρίζει πάντα τα κόμματα της εξουσίας.

Αυτό το ρόλο του «ισορροπιστή» τον παίζουν με μεγάλη επιτυχία από την μεταπολίτευση και εντεύθεν τα μικρά κόμματα της αριστεράς και κυρίως αυτά που εκφράζονταν ποιό παλιά από τον Λ. ΚΥΡΚΟ, ΜΠΑΝΙΑ,  και σήμερα από τον ΚΟΥΒΕΛΗ και τους δικούς του.

Τι συνέβη όμως σήμερα που δεν τους βγαίνει και θέλουν να το καταπνίξουν επωμίζοντας του τις ευθύνες για τα όσα «δεινά» συμβαίνουν στον τόπο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Α ΤΣΙΠΡΑ απ ότι δείχνει, αναπτύσσει μια δυναμική σε όλα τα επίπεδα και ίσως για πρώτη φορά απειλεί σοβαρά τον δικομματισμό.

Σε πρώτη φάση για να υπάρξει μια σοβαρή ανακοπή της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ, έφυγε ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ, « πιστός» στο σύστημα,με πολλά ανταλλάγματα, όπως ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ..

Σε δεύτερη φάση, ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ θα συγκεντρώσει οσους μπορέσει απο τους  διαφωνούντες του ΠΑ.ΣΟ.Κ για να μην διαρεύσουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, και σε αυτό θα βοηθήσει και ο Ν.ΜΠΙΣΤΗΣ. 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

1. Είναι τυχαία που στην συγκυβέρνηση του 1989 ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ είχε αναλάβει ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ;
2. Είναι τυχαία που σήμερα όλα τα ΜΜΕ και ειδικά το MEGA σε κάθε σημαντικό γεγονός τον προβάλλουν περισσότερο από τον πρωθυπουργό της χώρας;
3. Είναι τυχαίο που στην παρούσα οικονομική κρίση αν γινόταν οικουμενική κυβέρνηση τον είχαν προτείνειακόμα  και για πρωθυπουργό;
4. Μην ξεχνάμε οτι ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ με το κόμμα του ελέγχει τον ΔΗΜΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ και της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ..

Κάποια στιγμή πρέπει να γράφονται και αυτά για να προσδιορίζεται ο ρόλος του καθενός.

Και νομίζω ότι με τα παραπάνω προσδιορίζεται καθαρά ο ρόλος του κυρίου Φ. ΚΟΥΒΕΛΗ

Μην ξεχνάμε την κατα καιρούς είσοδο πολλών στελεχών απο την αριστερά ,πλήν ΚΚΕ, στις τάξεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (ΔΑΜΑΝΑΚΗ-ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ-ΜΠΙΣΤΗΣ-κλπ). 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Την στιγμή που η αριστερά και συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αναδειχθεί ακόμα και δεύτερο κόμμα και θα χτυπούσε τον δικομματισμό, ο  ΚΟΥΒΕΛΗΣ "τρέχει" να ανακόψει την πορεία και πετυχαίνει αυτό που συμφέρει τα δύο μεγάλα κόμματα.

ΤΗΟUREIOS

Αποχώρησε από τη ΔΗΜΑΡ η Άννα Φιλίνη..... (ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΤΟΥ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΣΟΚ)

Η Άννα Φιλίνη με ανακοίνωση που δημοσιοποίησε αργά το βράδυ της Τρίτης (17/4) ενημερώνει για την αποχώρηση της από την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.
Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωση:
"Οι εξελίξεις που αφορούν τη ΔΗΜΑΡ τις τελευταίες εβδομάδες αποτελούν απόδειξη ότι η αρχική «διεύρυνση» με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τώρα πια έχει οδηγήσει σε πλήρη μετάλλαξη της πολιτικής φυσιογνωμίας που αρχικά εξαγγέλθηκε.

Έτσι σήμερα πια δίνει στέγη σε συντηρητικές και αποτυχημένες πολιτικά ομάδες της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από το λεγόμενο «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, μιας περιόδου διακυβέρνησης που επισώρευσε σειρά σημαντικών προβλημάτων στα δημόσια οικονομικά και τη διοίκηση, τους θεσμούς και την κοινωνία και το αποτύπωμα των επιλογών και πρακτικών της ήταν καθοριστικό για τη σημερινή κρίση.

Άλλωστε κύρια επιδίωξη της ΔΗΜΑΡ, σύμφωνα με τις δηλώσεις της ηγεσίας της, έχει καταστεί η ανασυγκρότηση του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας, στην οποία πλέον εντάσσεται με σαφή απομάκρυνση από τις αριστερές καταβολές της.  

Είναι φυσικό μέσα σε ένα τέτοιο κομματικό πλαίσιο να μην χωρούν οι οποιεσδήποτε αριστερές φωνές και ως εκ τούτου να εφαρμόζονται και πρακτικές  αποκλεισμού τους. Λυπούμαι που άργησα να αντιληφθώ αυτή την πορεία μετάλλαξης. Αδυνατώ να συνεχίσω να είμαι μέλος της ΚΕ  και του κόμματος".
17.4.2012, Άννα Φιλίνη

Η ΔΗΜ.ΑΡ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΩΝΕΥΤΗΡΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Είναι ξεκάθαρο πια πως τα δυο κόμματα εξουσίας που κυβέρνησαν την πατρίδα μας και διαχειρίστηκαν τις τύχες του λαού της από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, είναι αποκλειστικά υπεύθυνα για την άθλια κατάσταση που βιώνει ο τόπος μας. Αυτά τα κόμματα εξουσίας που διέλυσαν μέσα σε τριάντα οκτώ χρόνια την Ελλάδα μας και την μετέτρεψαν σε ένα σωρό ερείπια, θέλουν τώρα να την ανοικοδομήσουν εκ των θεμελίων της.

Σήμερα αυτά τα κόμματα ζητούν εκ νέου την ψήφο του Ελληνικού λαού για να κυβερνήσουν το κράτος και το λαό που αυτοί οι ίδιοι διέλυσαν και εξαθλίωσαν. Ζητούν την ψήφο αυτοί που διαμέλισαν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και απεμπόλησαν τα κυριαρχικά δικαιώματά της. Αυτοί που επανέφεραν την χώρα σε περιόδους κατοχής μεσοπολέμου και επιχαίρονται για τον υποσιτισμό των Ελληνόπουλων που λιποθυμούν στα σχολεία. Αυτοί που οδηγούν στις ουρές των λαϊκών συσσιτίων τους συμπολίτες μας για ένα πιάτο φαί, λόγω της ανέχειας και της φτώχειας που οι ίδιοι δημιούργησαν με τις πολιτικές τους επιλογές όλα αυτά τα χρόνια. Αυτοί που έχουν αφήσει απροστάτευτους τους Έλληνες πολίτες από την αθρόα λαθρομετανάστευση που είναι η κύρια αιτία της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας.

Σήμερα, λοιπόν το «μικρό και φοβικό» κατά Παπουτσή, ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου και η Ν.Δ. του «αντιμνημονιακού» και ανακόλουθου στις διετείς εξαγγελίες, κ. Σαμαρά, που άλλα ισχυρίζεται το πρωί και άλλα όταν νυχτώσει, ζητά την ψήφο μας.

Τώρα, αυτά τα κόμματα εξουσίας καταγράφουν χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά και φαντάζει αδύνατη η αυτοδυναμία ενός εκ των δυο για το σχηματισμό κυβέρνησης στις προσεχείς εκλογές. Από την μια ο κ. Βενιζέλος προσπαθεί να συνενώσει ένα ήδη διαλυμένο ΠΑΣΟΚ, το οποίο καταγράφει τα χαμηλότερα ποσοστά από ιδρύσεώς του και από την άλλη ο κ. Σαμαράς προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις στην λαϊκή του βάση από την συμμετοχή του κόμματος της ΝΔ στην κυβέρνηση Παπαδήμου και από την στροφή στην μνημονιακή πολιτική. Με αυτά τα δεδομένα, έντεχνα μεθοδεύεται, από πολλούς σημερινούς υπουργούς της συγκυβέρνησης, μέσω συνεχών δηλώσεων τους στα συστημικά ΜΜΕ, ένα κλίμα συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ την επόμενη ημέρα των εκλογών.  Χαρακτηριστικές είναι εξ΄ άλλου οι δηλώσεις της κ. Άννας Διαμαντοπούλου στις 7/3/2012 στον ραδιοφωνικό σταθμό Real fm, αμέσως μετά τον ανασχηματισμό της αντισυνταγματικής κυβέρνησης Παπαδήμου: «Την επόμενη μέρα των εκλογών θα πρέπει να έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία θα είναι ισχυρή. Εάν προέρχεται από συνεργασία, θα πρέπει να έχει ευρωπαϊκή προοπτική. Θα πρέπει να έχει, σαφέστατα, δέσμευση ότι θα τηρήσει αυτά που έχουμε δεσμευτεί, ως χώρα». Ειδικότερα, πέταξε το «γάντι» στον κ. Κουβέλη και στην Δημοκρατική αριστερά, προτρέποντάς τον: «είναι έτοιμη να αλλάξει για πάντα το πολιτικό σύστημα και να αποφασίσει εάν θα γίνει αριστερά της εξουσίας»; Μιας συγκυβέρνησης που επιβάλλεται να έχει ως συνέταιρο το κόμμα της ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να δώσει μεγαλύτερη «αίγλη» στην υλοποίηση των προαποφασισμένων από την κυβέρνηση Παπαδήμου, νέων δυσβάσταχτων μέτρων και να «νομιμοποιήσουν» ευρύτερα την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της πατρίδας μας.

Γι΄αυτούς τους λόγους, θεωρώ, πως ουσιαστικά ο κ. Σαμαράς δεν ενδιαφέρεται άμεσα για την αυτοδυναμία του κόμματός του στις επικείμενες Εθνικές εκλογές, καθώς ναι μεν θέλει να γίνει Πρωθυπουργός, αλλά ταυτόχρονα θέλει να είναι επιμερισμένες οι ευθύνες όλων αυτών των προαποφασισμένων ενεργειών που θα κληθεί να εκτελέσει. Από την άλλη μεριά για τον κ. Κουβέλη το εγχείρημα της συμμετοχής του σε κυβέρνηση δεν είναι καθόλου άγνωστο αφού στην κυβέρνηση Συνεργασίας (ΝΔ, Συνασπισμού και ΚΚΕ) του Τζανή Τζανετάκη τον Ιούνιο του 1989, ήταν υπουργός Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις το κόμμα του καταγράφει τα υψηλότερα ποσοστά από όλα τα αριστερά κόμματα. Αυτά τα ποσοστά, προέρχονται κυρίως από τους απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που βρίσκουν πολιτική στέγη στο κόμμα του κ. Κουβέλη και επί της ουσίας το έχουν μετατρέψει σε πασοκικό χωνευτήρι. Ο παραπάνω ισχυρισμός μου ενισχύεται και από την επί ημέρες φημολογούμενη προσχώρηση στη ΔΗΜΑΡ τουλάχιστον έξι από τους διαγραμμένους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ των οποίων ο αριθμός μπορεί να φθάσει και τους δέκα.

Στο σημείο αυτό πρέπει όλοι να γνωρίζουμε πως το απολυταρχικό «σύστημα» που πλέον, καταδυναστεύει τον τόπο μας, θέλει και επιβάλει την μεγαλύτερη συμμετοχή μνημονιακών κομμάτων στην νέα κυβέρνηση που θα προκύψει στις επικείμενες Εθνικές εκλογές, για την απόλυτη υλοποίηση των προαποφασισμένων μέτρων της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Υπό αυτές τις παραπάνω προβλέψιμες προϋποθέσεις, λοιπόν, «γεννήθηκε» το κόμμα της ΔΗΜΑΡ. Ας γνωρίζουν, όμως, όσοι προστρέξουν να ενδυναμώσουν αυτό το κόμμα με την αυριανή ψήφο τους, πως θα ψηφίσουν ένα αμιγώς διεθνιστικό κόμμα, ένα κόμμα της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξεως πραγμάτων. Επίσης ας γνωρίζουν πως υποψήφιοι βουλευτές αυτού του κόμματος, εκτός των διεθνιστών κυρίων Ψαριανού (νυν Βουλευτή),  Μαργαρίτη και του γυρολόγου Μπίστη, είναι και οι κυρίες Ρεπούση και Δραγώνα. 

Η μεν κ. Ρεπούση ως γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων επί υπουργίας της κ. Γιαννάκου και πρωθυπουργίας του κ. Καραμανλή συνέγραψε με την συντακτική διεθνιστική της ομάδα το «περίφημο» βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού, όπου περιέγραψε την σφαγή της Σμύρνης από τους Τούρκους, σαν ένα συνωστισμό. Αυτή η ηθελημένη παραποίηση της Ιστορίας απευθυνόταν σε Έλληνες μαθητές μιας τρυφερής ηλικίας και δημιούργησε θύελλα αντιδράσεων ανά το Πανελλήνιο για την βάναυση προσβολή των εκτελεσθέντων προγόνων μας. Υπήρξε, επιπλέον, γενική κατακραυγή ως προς το πρόσωπό της με αποτέλεσμα την απόσυρση του συγκεκριμένου βιβλίου, αλλά και ως προς την Υπουργό, η οποία δεν εξελέγη βουλευτής στις επόμενες εκλογές το 2007. Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε τη θέση του Πανεπιστημιακού, κ. Ζουράρι, ο οποίος χαρακτήρισε το βιβλίο ως «κουρελούργημα», καθώς και τη θέση του σκηνοθέτη, κ. Κούνδουρου, που αποκάλεσε την συντάκτρια του βιβλίου ως «μουλάρι ξεκαπίστρωτο». Συμπληρωματικά, να σημειώσουμε πως η εν λόγω κυρία είναι υποστηρικτής και θαυμαστής, για χάρη της ανάδειξης της «ιστορικής αντικειμενικότητας» όλων των τούρκικων σήριαλ που μεταδίδονται από τα συστημικά ΜΜΕ.  

Η δε κ. Δραγώνα ως ειδική γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων συμβούλευσε και προέτρεψε την κ. Διαμαντοπούλου, υπουργό στο παραπάνω υπουργείο μετά την κ. Γιαννάκου να αποπέμψει την Εθνικόφρονα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου από το μειονοτικό σχολείο του Μεγάλου Δέρειου του Έβρου, όπου δίδασκε και με αυτή την απόφαση δικαίωσε τους αγώνες του Τουρκικού προξενείου που απεργάζονταν την αποπομπή της Χαράς. 

Η Χαρά, επιτελούσε τεράστιο έργο ως Ελληνίδα δασκάλα προσπαθώντας να συνενώσει τους Έλληνες με τους Πομάκους και υποστηρίζοντας με σθένος πως οι Πομάκοι δεν είναι Τούρκοι. Η προσφορά της, ανιδιοτελής και η παραγωγή του έργου της τεράστια. Έκανε καθημερινά μαθήματα στο σχολείο και πέραν αυτών παρέδιδε επιπλέον μαθήματα σε όσα παιδιά είχαν πρόβλημα με την Ελληνική γλώσσα. Κατάφερε να οργανώσει χορωδίες και να μάθει στα παιδιά παραδοσιακά Ελληνικά μουσικά όργανα. Ενέπνεε στα παιδιά ιδιαίτερο πατριωτισμό, με την προτροπή για τη συμμετοχή τους σε παρελάσεις Εθνικών επετείων. Το έργο της δεν άργησε να γίνει γνωστό πέραν των ορίων του Μεγάλου Δέρειου και έτσι, άρχισαν οι προσκλήσεις για συμμετοχή της ίδιας και των παιδιών του σχολείου, σε εκδηλώσεις στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Όλη αυτή η δραστηριότητα της Χαράς, «χάλαγε την σούπα» του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των σχεδίων τους για αφελληνισμό της Θράκης μας. Έτσι, αφού πρώτα τρομοκρατούσαν λεκτικά την αλύγιστη δασκάλα, στην συνέχεια προχώρησαν και σε βίαιες επιθέσεις εναντίον της, με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο χέρι. Τίποτε όμως δεν μπορούσε να κάμψει το πατριωτικό της φρόνημα και αφού ανάρρωσε, επανήλθε δριμύτερη προκειμένου να εκτελέσει εκ νέου τα καθήκοντά της ως σωστή Ελληνίδα εκπαιδευτικός. Το Τούρκικο προξενείο Κομοτηνής, ωστόσο, οδήγησε στην φίμωση της φωνής της γνήσιας Ελληνίδας, συνηγορούντων του ψευτομουφτή, των δύο μειονοτικών βουλευτών και του Δημάρχου Ορφέως.

Θα εγκλωβιστούμε, λοιπόν, για άλλη μια φορά και θα δούμε μόνο τον επίχρυσο μανδύα που φορούν τα κόμματα προκειμένου να υφαρπάξουν την ψήφο μας, κρύβοντας κάτω από αυτόν με επιμέλεια και τέχνη τις αντεθνικές και αντιλαϊκές τους πολιτικές;

Θα δώσουμε ψήφο στη ΔΗΜΑΡ και δεν θα διαρωτηθούμε πως έχει υποψηφίους που κάποτε «χωρούσαν» στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ;

Τούτη την ύστατη ώρα καλείται ο Ελληνικός λαός να μη χαραμίσει την ψήφο του μπροστά στα παχιά λόγια των αρχηγών των μνημονίων. Ας αναλογισθεί, επιτέλους, πως δεν πρέπει να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος. Δεν υπάρχουν πια, άλλα περιθώρια λανθασμένης επιλογής. Πρέπει και επιβάλλεται να τιμωρήσει τα μνημονιακά κόμματα. Είναι στη δυνατότητά του, δια της ψήφου του να ανατρέψει τις δανειακές συμβάσεις που τον εξαθλιώνουν και τον κάνουν κάτοικο σε μια υποδουλωμένη χώρα. 

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ!

Παναγιώτης Αποστόλου

Οικονομολόγος

egerssi@otenet.gr

www.apostoloupanos.gr

     

             

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, στου Κουβέλη το οχυρό!

Από την ώρα που σφίξαν τα πράγματα στην Ελλάδα, με την πτώχευση, έπεσαν κι οι μάσκες σε όλες τις πλευρές.

Σήμερα θα ασχοληθώ με το πολιτικό μόρφωμα που λέγεται Δημοκρατική Αριστερά, του Φώτη Κουβέλη.

Κι αυτό διότι διαβάζοντας την πρόσφατη δημοσκόπηση, φαίνεται να βάζει πλώρη για αξιωματική αντιπολίτευση.

Θέλω από καιρό να πω κάποια πραγματάκια…

Αυτή η ομάδα στελεχών υπήρχε στο Συνασπισμό πάντα και αποτελούσε κάποτε την πλειοψηφία του, αλλά την τελευταία δεκαετία τη μειοψηφία του.

Επρόκειτο για ανθρώπους που αυτοτοποθετούνται στην αριστερά.

Αλλά ρωτώ εγώ: νοείται αριστερά χωρίς σοσιαλισμό;

Αν δεν πρεσβεύεις κάποια μορφή του σοσιαλισμού, συνεχίζεις να λέγεσαι αριστερός;

Σαφώς και όχι. (απαντώ μόνος μου)

Όταν λοιπόν μιλά η Κυβέρνηση για ιδιωτικοποιήσεις επιχειρήσεων ή πλουτοπαραγωγικών πηγών, και ένα κόμμα δεν είναι αντίθετο σε αυτές, αλλά ζητά να γίνουν με “διαφάνεια” και “αξιοκρατία”, τότε είναι αριστερό;

Αν δηλαδή επιμένει απλώς και μόνο στο ηθικό ζήτημα, μάλλον παραπέμπει σε… παραθρησκευτική οργάνωση ή σε κατηχητικό παρά σε κόμμα με σοσιαλιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο.

Αν ένα κόμμα αποδέχεται ως αυτοσκοπό την παραμονή πάση θυσία σε έναν διεθνή οργανισμό, όπως η Ευρωζώνη, και τους συν αυτή οργανισμούς, ακόμη κι αν η θυσία αυτή είναι η δολοφονία του ελληνικού λαού, προκειμένου να μη διαταραχθεί η ευρωπαϊκή “Αγορά”, τότε αυτό το κόμμα είναι αριστερό;

Όταν υποδέχεται με ανακούφιση και ελπίδα έναν Τραπεζίτη, μη εκλεγμένο αλλά διορισμένο στην Κυβέρνηση της χώρας είναι αριστερό; Όταν μάλιστα παραπονείται ο πρόεδρός του για την έλλειψη συντονισμού ανάμεσα στους υπουργούς της διορισμένης κυβέρνησης, όταν αγανακτεί για την έλλειψη σύμπνοιας των πολιτικών δυνάμεων που εκφράζουν απροκάλυπτα το Κεφάλαιο, συνεχίζει να λέγεται αριστερό κόμμα;

Όταν αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας κάθε έκφραση επιθετικότητας του λαού προς τους εξουσιάζοντες, τότε συνεχίζει να είναι αριστερό κόμμα; Όταν επικροτεί το στόχο της νεοφιλελεύθερης “ανταγωνιστικότητας” είναι αριστερό κόμμα; Όταν είναι υπέρμαχο της Παγκοσμιοποίησης (ουδεμία σχέση με το διεθνισμό) είναι αριστερό κόμμα;

Όταν απορρίπτει, χαρακτηρίζοντάς την ανεύθυνη ή ανήθικη, κάθε ιδέα διεκδίκησης άρνησης πληρωμής -μέρους έστω- του χρέους ή έστω ολιγοετούς αναστολής αποπληρωμής του χρέους και των τοκοχρεωλυσίων προς τους διεθνείς τραπεζίτες… συνεχίζει να είναι αριστερό κόμμα; Όταν θεωρεί σημαντικότερο στόχο την σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την αξιοπρεπή επιβίωση των Ελλήνων πολιτών είναι αριστερό κόμμα; Όταν δε μιλά ποτέ και με κανέναν τρόπο για το σοσιαλισμό, παρά μόνο μιξοκλαίει για την “αναπόφευκτη” θυσία του ελληνικού λαού, εξακολουθεί να είναι αριστερό κόμμα;

Προφανώς και η απάντηση -για μένα τουλάχιστον- είναι: ΟΧΙ! Δεν είναι αριστερό κόμμα.
Δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον πολιτικό χώρο που περιλαμβάνει τις εκφράσεις του σοσιαλισμού.

Δεν πρόκειται για τίποτα άλλο, παρά για μία αξιέπαινη προσπάθεια του δικομματικού συστήματος να επιβιώσει, γι αυτό και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των ΜΜ"Ε" έχουν ανεβάσει τόσο πολύ το συγκεκριμένο κομματίδιο.

Το Mega, ο Σκάι και η ΝΕΤ έχουν λυσσάξει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια να μας υποδεικνύουν με το δάχτυλο την “υπεύθυνη φωνή της αριστεράς, χωρίς κραυγές”.Λες και η κραυγή είναι κακό πράγμα.
Το λιοντάρι βρυχάται, δε νιαουρίζει..

Και ο Κουβέλης και οι συν αυτώ νιαουρίζουν συνεχώς σαν μιξοπαρθένες.

Αξιέπαινη η προσπάθεια του συστήματος Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα, Αλαφούζου, Ψυχάρη να αναστήσουν τον εκ του αποτελέσματος καταστροφικό σημιτικό ”εκσυγχρονισμό”, μέσω του νέου πολιτικού μορφώματος, της Δημ.Αρ.

Γι αυτό και συνευρίσκονται σε πλείστες εκδηλώσεις ο Κουβέλης, ο Σημίτης και άλλα πρωτοπαλλήκαρα της ανανεωτικής “αριστεράς” και του σημιτικού μπλοκ.

Γι αυτό και η σημιτική πτέρυγα, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο το Σημίτη, βγαίνουν τώρα και λένε ότι ήταν λάθος το Μνημόνιο και άλλα παρόμοια, χωρίς βέβαια να μας λένε τι θα ήταν το σωστό.

Αυτή τους η καινούρια στάση εξηγείται πιθανότατα από την προσπάθεια δημιουργίας ενός “αντιμνημονιακού” -light και χωρίς λιπαρά- προφίλ, με σκοπό να συμπορευθούν οι Σημιτικοί εκσυγχρονιστές με τη Δημ Αρ, που τυπικώς καταψηφίζει τα Μνημόνια, αλλά ουσιαστικώς τα προβάλλει ως αναπόφευκτα στο δημόσιο διάλογο και τα παρουσιάζει ως… μεταρρυθμίσιμα, όπως και οι Σημιτικοί!

Αρκεί μια βόλτα να κάνει κανείς στα ΠΑΣΟΚικά sites και blogs, στις εφημερίδες του κεντροαριστεορού χώρου και να διαβάσει τους ύμνους στον Κουβέλη και τα αναθέματα στην αριστερά.

Αρκεί να δει κανείς ποιοι στηρίζουν το συγεκριμένο κόμμα.

Μεγαλοδημοσιογράφοι όπως ο Θεοδωράκης και ο Μαλέλης, μεγαλοπανεπιστημιακοί όπως ο πρύτανις Πανούσης, μεγαλοσυγγραφείς όπως ο Χωμενίδης κι ο Κακουλίδης, “διανοούμενοι” όπως ο Ζουγανέλης, ο Χατζησάββας κι ο Μπέζος, η αλήστου μνήμης Ρεπούση του… “στριμωξιδιού” στη Σμύρνη, πρώην υπουργοί όπως ο Χριστοδουλάκης και ο Μπίστης, ο αρχιεκσυγχρονιστής Αυγερινός και κάποια… ίχνη λαού!

Μεγαλοστελέχη λοιπόν της δημόσιας ζωής, μεγαλοαστοί που θέλουν να διαφυλάξουν τα προνόμιά τους, γι αυτό και συνασπίστηκαν εκεί, μην τυχόν και αναδειχθεί ως ρυθμιστής των εξελίξεων καμιά “ανεύθυνη” δύναμη της αριστεράς και πειράξει τα προνόμιά τους και τις επιχορηγήσεις του από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξ ου και ο αυτοσκοπός τής παραμονής στην Ευρωζώνη.

Η ΔημΑρ είναι προφανέστατα το νέο κόμμα της διαπλοκής, έτοιμο να συνεργαστεί ή και να αντικαταστήσει το ΠΑΣΟΚ, έχοντας την αβάντα των μεγαλοεκδοτών που το “σπρώχνουν” συνεχώς.

Αξιοπρόσεκτη, εκτός των άλλων, και η παρουσία του Κουβέλη στην κηδεία του Κεφαλογιάννη, μεγαλοδελφίνου της ΝΔ, όπου παρευρέθηκαν επίσης: Μητσοτάκης, Καραμανλής, Μπακογιάννη, Καρατζαφέρης, Ψυχάρης, Μπόμπολας…

Τι συνδέει όλους τους παραπάνω;

Η οικογένεια Βαρδινογιαννη που παρευρέθηκε όλη, αφού ο εκλιπών είχε παντρευτεί ένα μέλος της.

Το Mega νερό δε γίνεται…

Το φυσικό μειλίχιο ύφος του Κουβέλη τον κάνει να (αυτο)παρουσιάζεται ως σοβαρή και υπεύθυνη εκδοχή της αριστεράς.

Μιας αριστεράς που προσπαθεί να μας πείσει πως η πολιορκία λύεται ως διά μαγείας, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς κραυγές, χωρίς ανακατατάξεις, χωρίς ανατροπές.
Μιας αριστεράς της ηθικολογίας, που παραπέμπει σε μορμόνους ιεραπόστολους.
Μιας αριστεράς που χασμουριέται.

Της αριστεράς του Κουβέλη…
Λες και αριστερός θεωρείται όποιος δε μισεί τους μετανάστες και δεν τραβάει ζόρι με τους γκέι γάμους.

Λες και η αριστερά, ο σοσιαλισμός δηλαδή, είναι απλά μια ηθική θεωρία κατανόησης, φιλανθρωπίας και συμπόνοιας υπέρ του αδυνάτου και όχι μια ιδεολογία πάλης του λαού ενάντια στους οικονομικούς και πολιτικούς εκμεταλλευτές του, μια ιδεολογία που πρεσβεύει την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των αδυνάτων, το χτύπημα στα μονοπώλια και στα ολιγοπώλια.

Ο Κουβέλης κι οι υπόλοιποι στη ΔημΑρ εξαντλούν την προοδευτικότητά τους σε ήσσονος σημασίας θέματα, όπως η νομιμοποίηση του χασίς, οι γκέι γάμοι, το σύμφωνο συμβίωσης, μαξιμαλίζουν ανέξοδα μιλώντας για τα πυρηνικά όπλα και τον παγκόσμιο αφοπλισμό, ρίχνουν και δυο στροφές οικολογίας και χοροπηδούν από χαρά στην εκστρατεία Αλαφούζου για το περιβάλλον (εδώ γελάνε), λένε και καμιά αντιεθνικιστική κουβεντούλα και νομίζουν πως καθάρισαν!

Μα ο Σοσιαλισμός αγαπητοί μου ΔημΑρ-ίτες, είναι πρώτα απ’ όλα οικονομική θεωρία.

Αλλά εσείς…
Κουβέντα για τις ιδιωτικοποιήσεις.
Κουβέντα για τις τράπεζες.
Κουβέντα για Σεισάχθεια.
Κουβέντα για την εκποίηση πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, που ανήκουν στο λαό της.
Κουβέντα για παράνομο και τοκογλυφικό χρέος.
Κουβέντα για την ελεύθερη αγορά.
Κουβέντα για τις εργατικές διεκδικήσεις.
Δε θέλει ο εργαζόμενος να του πείτε ότι δεν είναι σωστό νατου κοπεί ο μισός μισθός.
Αυτό του το λέει μέχρι κι ο… Βενιζέλος! Κι αυτός κλαίγοντας κόβει μισθούς.

Ο εργαζόμενος και ο άνεργος λαός θέλει να του πείτε να αγωνιστεί για να δικαιωθεί, θέλει να βγείτε μπροστά στον αγώνα για τη διαφύλαξη των εργασιακών δικαιωμάτων και να τον τραβήξετε.

Αλλά εσείς εκείνη την ώρα στριμώχνεστε για μια θέση στο κάδρο πλάι στον Παπαδήμο…

Η Δημ. Αρ. του Κουβέλη λοιπόν δεν είναι παρά ένα απροκάλυπτα κατασκευασμένο από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα αριστερούλικο μαξιλαράκι του συστήματος, ούτως ώστε να οδηγούνται εκεί με ασφάλεια οι απογοητευμένοι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι λόγω πολιτικής αυτοτοποθέτησης θα κινούνταν αναγκαστικά αριστερόστροφα λόγω της απόρριψης της νεοφιλελεύθερης τροχιάς του ΠΑΣΟΚ, οπότε υπήρχε ο κίνδυνος να οδηγηθούν σε ριζοσπαστικές δυνάμεις της αριστεράς, εκδοχή στην οποία βγάζει σπυράκια το κατεστημένο οικονομικο-πολιτικό σύστημα.

Εγώ το μόνο που έχω να πω σε όσους σκέφτονται να ψηφίσουν τη Δημ Αρ είναι να το ξανασκεφτούν. Να επανεξετάσουν το ρόλο που παίζει η ΔημΑρ αυτή τη στιγμή στα πράγματα. Αν απορρίπτουν το ΠΑΣΟΚ με ειλικρίνεια, τότε σίγουρα θα αντιλαμβάνονται πως δε θα αλλάξει τίποτα με την ανάδειξη ενός νέου (του ίδιου με το παλιό) ΠΑΣΟΚ, με λίγο πιο… γκέι στυλ, στα χρώματα του ροζ.

Αν πάλι δεν το απορρίπτουν, αλλά απλώς θέλουν να δηλώσουν τη διαμαρτυρία τους για πέντε-έξι θεματάκια, τότε ας μην κάνουν τον κόπο να ψηφίσουν ΔημΑρ και ας περιμένουν απλώς τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ για να εκφραστούν.

Η ψήφος τους άλλωστε στο ΠΑΣΟΚ θα είναι πιο ειλικρινής, έντιμη και υπεύθυνη. Διότι θα είναι μια ψήφος που αναλαμβάνει το βάρος της υπεράσπισης της Μνημονιακής πολιτικής.
Ενώ η ψήφος στη ΔημΑρ δεν είναι παρά ένα κρυφτούλι πίσω από την κουρτίνα της σοσιαλδημοκρατίας, χωρίς να αναλαμβάνουν ούτε την ευθύνη της στήριξης της Μνημονιακής πολιτικής ούτε την ευθύνη της ανατροπής της.

• Μία ψήφος στο τίποτα δηλαδή.
• Μία ψήφος “για να είμαστε μέσα σε όλα”.
• Μια ψήφος για να λέμε “α, εγώ τους τιμώρησα!”, ακόμη κι αν τελικά ψηφίσαμε τους ίδιους με άλλα αρχικά.
• Μια ευθυνόφοβη ψήφος.

Και όταν στιγμές είναι τόσο κρίσιμες για τη χώρα και το λαό, η ευθυνοφοβία δεν κοστίζει τίποτα, αλλά πληρώνεται πολύ ακριβά.

από το τοίχο-τοίχο...

Σχόλιο apneagr: Την καθηγήτρια Μαρία Ρεπούση ετοιμάζεται να βάλει στο ψηφοδέλτιό του στην Α' Θεσσαλονίκης ο Φώτης Κουβέλης. Βέβαια θα μας πείτε, εδώ οι Θεσσαλονικείς έβγαλαν δήμαρχο τον Μπουτάρη.Δεν θα βγάλουν την Ρεπούση βουλευτή; Να θυμίσουμε πως η Μαρία Ρεπούση είναι αυτή η ανεκδιήγητη ιστορικός που υποστήριξε πως δεν έγινε και τίποτε σοβαρό στην Σμύρνη. Απλώς ένας συνωστισμός στο λιμάνι.