Δικαστές σε διατεταγμένη υπηρεσία

Δεν ήταν η πρώτη φορά και δεν θα είναι και η τελευταία. Αλλά η συγκεκριμένη απόφαση του δικαστηρίου, με την οποία καταδικάστηκαν σε φυλάκιση, έστω και με αναστολή, οι απεργοί χαλυβουργοί, σχεδόν δύο χρόνια μετά το τέλος της απεργίας τους, εκφράζει μια δικαστική εκδικητικότητα και μια απόπειρα να δοθεί ένα αυταρχικό «παράδειγμα» προς κάθε κλάδο, χωρίς προηγούμενο. Το μήνυμα είναι απλό:  όποιος απεργεί γιατί δεν μπορεί να δεχτεί τον εγγενή κυνισμό και δεσποτισμό της εργοδοτικής απόφασης για μειώσεις μισθών και απολύσεις, θα πληρώσει ακριβό τίμημα.

Η μάχη των χαλυβουργών δεν ήταν μια τυχαία μάχη, ούτε ήταν τυχαίο ότι συσπείρωσε τόσο μεγάλη αλληλεγγύη. Η φιγούρα τους, φιγούρα εργατική που συμπυκνώνει την αξιοπρέπεια της εργασίας, αυτόν τον τσαμπουκά που μόνο άνθρωποι που φτιάχνουν κάτι μέσα σε αντίξοες συνθήκες έχουν, βρέθηκε στο στόχαστρο στην εποχή των μνημονίων, ήταν η ραχοκοκαλιά που έπρεπε να σπάσει, για να υποχωρήσει η αντίσταση συνολικά της μισθωτής εργασίας. Η ίδια η μορφή...

του αγώνα τους, η απεργία, η περιφρούρηση του κατειλημμένου εργοστάσιου, όχι απλώς το σταμάτημα της παραγωγής αλλά και η ίδια η επανοικειοποίηση του χώρου του εργοστασίου, ήταν ένα αγκάθι, μια ενοχλητική πρακτική που θα γινόταν απειλητική εάν επεκτεινόταν. Το ίδιο ισχύει και για την αλληλεγγύη την οποία δέχτηκαν, τις εκατοντάδες ανακοινώσεις σωματείων, τις οικονομικές ενισχύσεις, τη μαζική παρουσία στις κινητοποιήσεις και την περιφρούρηση. Στην εποχή του «υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού» αυτή η αλληλεγγύη είναι το κατεξοχήν παράδειγμα προς αποφυγή. Τα κοινωνικά και οικονομικά πλήγματα πρέπει να πέφτουν εξατομικευμένα και απομονωμένα, και ο μόνος αντίκτυπος να είναι απλώς η αναγγελία ενός ακόμη κύματος απολύσεων. Με αυτή την έννοια οι χαλυβουργοί ενοχλούσαν ακόμη και μετά την τυπική ήττα της κινητοποίησης. Αν στις λαϊκές συνοικίες της Δυτικής Αθήνας και της Β΄ Πειραιά δουλεύτηκε επίμονα και σταθερά, από τα κυνικά παπαγαλάκια της καταστροφής αυτό το «είδες; Ακόμη και τους χαλυβουργούς τους τσάκισαν και δεν μπόρεσαν να πετύχουν τίποτα», αυτό έπρεπε να έχει και συνέχεια. Για να ρίξουν αλάτι σε πληγές ακόμη ανοιχτές ή to add insult to injury για να θυμηθούμε την εγγλέζικη έκφραση…

Εξ ου και η απόφαση του δικαστηρίου. Δεν ήταν και δύσκολη, άλλωστε, εάν αναλογιστούμε ότι σήμερα στο δικαστικό σώμα υπάρχουν ιεραρχικές σχέσεις με κομματικά διορισμένες διοικήσεις, σχεδόν δημόσια κυκλώματα δικαστικών με σχέσεις με εκκλησιαστικά και παραεκκλησιαστικά κυκλώματα, χρυσαυγιτών και ακροδεξιών δικαστών, αποδεδειγμένα αργυρώνητων σε αρκετές περιπτώσεις αλλά και μια γενική παράδοση υποτακτικότητας. Σε μια τέτοια συνθήκη εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί μια σύνθεση δικαστηρίου έτοιμη να πάρει μια τέτοια απόφαση.

Μόνο που αυτή την απόφαση δεν μπορούμε και δεν πρέπει να την καταπιούμε. Θα είναι σαν να υποβάλουμε τον εαυτό μας στον αργό και βασανιστικό μιθριδατισμό, στον κυνισμό και στην εκδικητικότητα της εξουσίας. Θα είναι σαν να δικαιώνουμε τον καθεστωτικό σαδισμό όσων υπαγόρευσαν αυτή την απόφαση. Θα είναι σαν να φτύνουμε κι εμείς κατάμουτρα τους χαλυβουργούς.

Αυτή η απόφαση πρέπει να καταδικαστεί σαν ωμή εξυπηρέτηση της εργοδοσίας. «Οι άνθρωποι που μας δίκασαν δεν έχουν τη συνείδηση του εργάτη, αλλά τη συνείδηση του εργοδότη», δήλωσε ο πρόεδρος του σωματείου Γιώργος Σιφωνιός. Τα ονόματα των μελών της σύνθεσης του δικαστηρίου πρέπει να δημοσιοποιηθούν πλατιά, γιατί πρέπει να ξέρουμε ποιοι αναλαμβάνουν να εκτελούν τέτοια συμβόλαια. Το εφετείο δεν πρέπει να έχει ακροατήριο αλλά διαδήλωση, αγριεμένη και απειλητική όπως είναι πάντα οι εργατικές κινητοποιήσεις όταν αυτό που παίζεται είναι το δικαίωμα στη δουλειά, τη ζωή και την αξιοπρέπεια.

Αυτοί που πήραν την απόφαση αυτή πιθανώς γυρίζοντας σπίτι να έλαβαν ένα τηλεφώνημα επικρότησης από τους προϊσταμένους τους ή από όποιον τους καθοδήγησε. Μπορεί να φαντάστηκαν ότι αυτό ανοίγει δρόμο προαγωγών ή και κάποια ωφελήματα «κάτω από το τραπέζι». Μπορεί να χαμογέλασαν κιόλας μέσα στην ποταπή φαντασίωσή τους.

Όμως, την αξιοπρέπεια και τη μαγκιά, ακόμη και στο πάντρεμά της με την εξάντληση, που έχει μια εργάτρια ή ένας εργάτης όταν βγαίνει από το χώρο δουλειάς και ξέρει ότι για άλλη μια μέρα δεν έσκυψε, δεν ρουφιάνεψε, δεν πούλησε κανέναν, δεν θα τη γευτούν ποτέ…

Ας νιώσουν τουλάχιστον το φόβο ότι θα αναμετρηθούν με εκείνη την οργή που μόνο ο μόχθος ξέρει να εκπαιδεύει.

Παναγιώτης Σωτήρης από unfollow

ΔΕΗ- ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ !

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ενέκρινε τή δημιουργία ρυπογόνου μονάδας παραγωγής ηλεκτρισμού στήν Ελευσίνα από τήν υπόδικη γιά συμμετοχή στό καρτέλ χάλυβα ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ καί τήν κρατική ΔΕΗ .Σκανδαλώδης η απόφαση, ενταφιάζει τό Θριάσσιο καί τη δυτική Αττική.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ενέκρινε τή δημιουργία ρυπογόνου μονάδας παραγωγής ηλεκτρισμού στήν Ελευσίνα από τήν υπόδικη γιά συμμετοχή στό καρτέλ χάλυβα ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ καί τήν κρατική ΔΕΗ .Σκανδαλώδης η απόφαση, ενταφιάζει τό Θριάσσιο καί την Αττική.
Σέ έγκριση τής σύμπραξης-συγκέντρωσης της ΔΕΗ με τη Χαλυβουργική Α.Ε., για τη δημιουργία μιας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 880 MW, με καύση φυσικού αερίου, εντός των εγκαταστάσεων της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα προχώρησε η Εποτροπή Ανταγωνισμού.

Η σύμπραξη-συγκέντρωση αυτή που όπως είχε καταγγελθεί από την πλευρά της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ προωθήθηκε με αδιαφανείς διαδικασίες και χωρίς διαγωνισμό για την επιλογή από τη ΔΕΗ της πλέον συμφέρουσας πρότασης συνεργασίας, προβλέπει τη δημιουργία ξεχωριστής ανώνυμης εταιρίας που θα αναλάβει το έργο της δημιουργίας της νέας μονάδας. Στο μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρίας η Χαλυβουργική θα κατέχει το 51% και η ΔΕΗ το 49%, γεγονός που επίσης καταγγέλλεται από τους εργαζόμενους οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η ΔΕΗ αποκτά μειοψηφικό πακέτο σε ένα έργο που μόνο η ίδια έχει την τεχνογνωσία και την εμπειρία να υλοποιήσει.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι στή σύμπραξη που εγκρίθηκε πέραν της δημιουργίας της μονάδας προβλέπεται η μετατροπή για καύση φυσικού αερίου δύο υφιστάμενων μονάδων στον χώρο της Χαλυβουργικής συνολικής ισχύος 100MVA, για κάλυψη των αναγκών του καλοκαιριού. Σημειώνεται πάντως ότι οι συγκεκριμένη μονάδα που είναι παλαιάς τεχνολογίας έχει να λειτουργήσει από τις αρχές της δεκαετίας του '70.

Ένα ακόμη έγκλημα κατά της κοινωνίας

Στη Δ. Αττική, όπου έχει συγκεντρωθεί το 40% της βαριάς βιομηχανίας εγκρίθηκε μέ τήν απόφαση αυτή της Επιτροπής Ανταγωνισμού να εγκατασταθεί <<εξαγωγική>> Μονάδα Ηλεκτροπαραγωγής (ΔΕΗ - Χαλυβουργικής) για την οποία εγείρονται σοβαρά ζητήματα παραβάσεων της Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας επί τών οποίων θά επανέλθουμε.

Από την Μονάδα της Χαλυβουργικής θα προκληθεί ημερήσια ρύπανση, που αντιστοιχεί σε εκείνη 1,8 εκατομμυρίων οχημάτων ημερησίως, προκειμένου το ρεύμα να πωληθεί στην Ιταλία , όπως τώρα λέγεται και για την οποία Νομαρχία και Δήμος Ελευσίνας έχουν προσφύγει στο ΣτΕ.

Η Μονάδα Χαλυβουργικής - ΔΕΗ θα κατασκευαστεί σε έκταση 500 επιχωματωμένων στρεμμάτων θάλασσας, για τα οποία η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Με βάση τα στοιχεία της ίδιας της εταιρείας Χαλυβουργική , θα καίγεται 900 εκ. κυβικά μέτρα το χρόνο φυσικό αέριο, χωρίς να αποκλείεται και η καύση ντίζελ. Θα απελευθερώνονται 4,5 εκ. κυβικών μέτρων καυσαερίων την ώρα πάνω από το Θριάσιο, ποσότητα 2,5 φορές μεγαλύτερη από εκείνη των 27 καμινάδων και των δύο διυλιστηρίων της περιοχής.

Ειδικά τα οξείδια του αζώτου (2.000 τόνοι ετησίως) θα οδηγήσουν σε υπέρβαση των ορίων τόσο των οξειδίων αυτών, όσο και του όζοντος στο Θριάσιο και στο Λεκανοπέδιο της Αθήνας με ολέθριες συνέπειες στην υγεία των κατοίκων .

Το περιαυτολογικό και οικονομικό αυτό έγκλημα, στρέφεται ευθέως κατά των 5 εκ. κατοίκων της Αττικής ως προς τις επιπτώσεις στην υγεία, κατά του συνόλου των Ελλήνων πολιτών ως προς τις οικονομικές συνέπειες και ζημιές και κατά των κατοίκων της περιοχής ως προς την απαξίωση περιουσιών κλπ.

Την ιδία στιγμή δίνεται αυθαίρετα και προνομιακά η ευκαιρία στη Χαλυβουργική, να αυξήσει τα υπερκέρδη της σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Η Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία θά έπρεπε νά αποτελεί έναν κυματοθραύστη υπέρ τών συμφερόντων τού συνόλου τών πολιτών , έδωσε τήν έγκρισή της σέ μία υπόδικη γιά συμμετοχή στο καρτέλ τού χάλυβα εταιρεία, τη στιγμή μάλιστα πού υποτίθεται ότι την ελέγχει , ώστε νά αποτελέσει προνομιακό συνεταίρο πλειοψηφίας μέ την κρατική ΔΕΗ καί νά σπείρει τον θάνατο στήν Αττική.

ΤΟ φανερό σκάνδαλο της απόλυτης διαπλοκής εκτυλίσεται ξεδιάντροπα μπροστά στά μάτια μας !

Ποιός πλέον θά τούς σταματήσει;

H AΠΟΦΑΣΗ

Απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού αναφορικά με τη συγκέντρωση των εταιρειών Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε και Χαλυβουργική Α.Ε για τη δημιουργία κοινής επιχείρησης κατά την έννοια του άρθρου 4 παρ. 5 του ν.703/1977
Αθήνα, 02 Ιουνίου 2009


Στις 29 Μαΐου 2009 η Επιτροπή Ανταγωνισμού με την αριθμ. 446/V/2009 Απόφαση της, επέτρεψε, με την επιφύλαξη εφαρμογής των διατάξεων των ν. 2773/1999 (Α΄ 286), ν. 3175/2003 (Α΄ 207) και ν. 3426/2005 (Α΄ 309) που αφορούν στην άσκηση των αρμοδιοτήτων της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) για την τήρηση στη λειτουργία της αγοράς ενέργειας σε όλους τους τομείς της, την κατ΄ άρθρο 4β του ν. 703/1977 γνωστοποιηθείσα συγκέντρωση που αφορά στην δημιουργία λειτουργικά αυτόνομης κοινής επιχείρησης κατά την έννοια του άρθρου 4 παρ. 5 του ν. 703/1977, για τη δημιουργία σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τις εταιρείες 1) «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ Α.Ε.» (με ποσοστό μετοχών 51%) και 2) «ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ» (ΔΕΗ) (με ποσοστό μετοχών 49%), σύμφωνα με το υποβληθέν Συμφωνητικό Μετόχων και το συνταγέν Σχέδιο Καταστατικού, υπό τους όρους ότι:

α) Η ΔΕΗ και οι θυγατρικές της δεν επιτρέπεται να αποκτήσουν, αμέσως ή εμμέσως (όπως, π.χ. με την εφαρμογή της ρήτρας ??προτιμήσεως?? του άνω συμφωνητικού μετόχων) μερίδιο άνω του 49% στην κοινή εταιρεία,

β) Το Διοικητικό Συμβούλιο θα αποτελείται από επτά μέλη. Τα τέσσερα (4) θα προτείνονται από τη ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΉ ΑΕ και τρία (3) μέλη από τη ΔΕΗ ΑΕ που δε θα επιτρέπεται να έχουν εκτελεστικές αρμοδιότητες. Η επιλογή του Διευθύνοντος Συμβούλου θα γίνεται μεταξύ των μελών που προτείνονται από τη Χαλυβουργική ΑΕ και,

γ) Η κοινή εταιρεία οφείλει να ενημερώνει την Επιτροπή Ανταγωνισμού για κάθε τροποποίηση στη μετοχική της σύνθεση.