Νέο Μνημόνιο με άλλο... περιτύλιγμα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=425718

 Πόντο πόντο οι ξένοι αξιωματούχοι ξηλώνουν το πουλόβερ των κυβερνητικών πανηγυρισμών μετά την «έξοδο» της Ελλάδας στις αγορές. Δεν συμμερίζονται την υπεραισιοδοξία, που για προεκλογικούς λόγους καλλιεργήθηκε από την κυβέρνηση, ενώ δεν παραλείπουν να επισημάνουν ότι η κίνηση δεν εξυπηρετεί ούτε τη βιωσιμότητα του χρέους.

 Υπονοούν ξεκάθαρα ότι η χώρα θα χρειαστεί ένα τρίτο πακέτο στήριξης και παραπέμπουν στις μεγάλες χρηματοδοτικές ανάγκες κατά την επόμενη διετία. Ανοιχτά, ο επικεφαλής του Eurogroup Γ. Ντάισελμπλουμ χαρακτήρισε ως μείζονα πρόκληση τις ανάγκες αναχρηματοδότησης της χώρας, σημειώνοντας ότι ο ίδιος δεν ταυτίζεται με όσους μιλούν για τέλος του ελληνικού προβλήματος.

Ολες οι ενδείξεις παραπέμπουν ότι ακόμα κι αν δεν αποκαλέσουν Μνημόνιο ένα νέο «πακέτο στήριξης», θα έχει όλα τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά, καθώς θα συνοδεύεται από προαπαιτούμενα και δεσμεύσεις. Απλώς το «περιτύλιγμα» θα αλλάξει, ώστε να μπορούν να καλλιεργούν, για εσωτερική κατανάλωση, εντυπώσεις περί εξόδου από την κρίση.

«Η Ελλάδα έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει», εκτιμά τόσο ο επικεφαλής του Eurogroup όσο και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, που υπενθυμίζει ότι μένουν αρκετές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Από κοντά και ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι, που τονίζει την ανάγκη να συνεχιστεί η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής.

Σιωπηρά, στο υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα των διαπραγματεύσεων για τη διαχείριση του χρέους. Επισήμως, οι συζητήσεις αναμένεται να ξεκινήσουν στο Eurogroup της 5ης Μαΐου. Ηδη, όμως, η Ελλάδα έχει απορρίψει κάθε σκέψη για νέο «κούρεμα» και κινείται προς τη γερμανική πρόταση, για επιμήκυνση λήξης δανείων και περαιτέρω μείωση επιτοκίων.

Η νέα συμφωνία θα συνοδεύεται από νέους όρους από τους εταίρους-δανειστές, προκειμένου να διατηρήσουν τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας, αλλά και το δικαίωμα να επιβάλλουν νέες δεσμεύσεις. Οσο κι αν στο υπουργείο Οικονομικών επιμένουν ότι δεν θα υπάρξει ανάγκη λήψης νέου δανείου, το ΔΝΤ ήδη έχει προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους.

Στο ενδεχόμενο απουσίας νέας χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας, το Ταμείο απειλεί με αποχώρηση, αποσύροντας μαζί και τα κεφάλαιά του. Μετά τις κάλπες, το φθινόπωρο προμηνύεται ιδιαίτερα βαρύ, καθώς στην ατζέντα των συνομιλιών με την τρόικα περιλαμβάνονται όλα τα καυτά ζητήματα, που απλώς πήραν αναβολή ελέω εκλογών.

Οι εκτός οικονομικών στόχων Φορείς της Γενικής Κυβέρνησης

Όπως είναι γνωστό, από το οικονομικό έτος 2013, με την από 18-11-2012 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία ενσωματώθηκε στο N. 4111/2013, καθιερώθηκαν δημοσιονομικοί κανόνες και πρακτικές για όλους τους Φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.Μεταξύ άλλων προβλέπεται ότι, όλοι οι φορείς Γενικής Κυβέρνησης, τόσο η Κεντρική Διοίκηση, όσο και τα Νομικά Πρόσωπα, που είναι Φορείς Γενικής Κυβέρνησης, θα πρέπει να καταρτίζουν μηνιαίο πρόγραμμα κατανομής του προϋπολογισμού τους, που αποτελεί τη βάση για τον προσδιορισμό των τριμηνιαίων στόχων.
Η υλοποίηση των στόχων των Νομικών Προσώπων, Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, των οποίων ο προϋπολογισμός υπερβαίνει τα 20 εκατομμύρια ευρώ, παρακολουθείται από τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΥΑ 2/91674/ΔΠΓΚ/20-12-2012).
Από τα στοιχεία προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Δύο Φορείς (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ΚΕΕΛΠΝΟ) δεν έχουν υποβάλει στοχοθεσία.
- Ένας Φορέας (Οργανισμός Κτηματολογίου & Χαρτογράφησης Ελλάδας - ΟΚΧΕ) καταργήθηκε τον Ιούνιο του 2013.
- Τέσσερις Φορείς (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και οι Ειδικοί Λογαριασμοί τους) τελούν υπό κατάληψη και δεν έχουν αποστείλει προς το παρόν στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού τους.  
Από τους υπόλοιπους είκοσι Φορείς, οι δεκατρείς βρίσκονται εντός στόχου το εννεάμηνο. 
Ειδικότερα:
- Από τους δεκάξι Φορείς που βρίσκονταν εντός του στόχου το α’ εξάμηνο, οι δώδεκα συνεχίζουν να βρίσκονται εντός του στόχου και το εννεάμηνο, τρεις Φορείς δεν έχουν αποστείλει στοιχεία λόγω καταλήψεων, ενώ ένας Φορέας (ΟΚΑΝΑ) παρουσίασε αρνητική απόκλιση σε σχέση με αυτή του α΄ εξαμήνου.
- Ένας Φορέας (Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης - ΕΚΕΤΑ) είναι εντός του στόχου το εννεάμηνο, ενώ είχε παρουσιάσει για τα δύο πρώτα τρίμηνα του έτους αρνητική απόκλιση.
- Επτά Φορείς παρουσιάζουν απόκλιση από τους στόχους του εννεαμήνου, εκ των οποίων τέσσερις παρουσιάζουν για τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο απόκλιση, ενώ ένας εξ αυτών (Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης) παρουσιάζει μεν απόκλιση, ωστόσο βελτίωσε το αποτέλεσμά του το εννεάμηνο του τρέχοντος έτους, σε σχέση με αυτό του α' εξαμήνου.
Τα Νομικά Πρόσωπα, που παρουσιάζουν για τρίτο τρίμηνο απόκλιση από τους στόχους είναι το Πράσινο Ταμείο, το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης & Αυτοδιοίκησης, ο Ειδικός Λογαριασμός του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η Εθνική Λυρική Σκηνή. 
Ειδικότερα:
- Η απόκλιση που παρουσιάζεται στο Πράσινο Ταμείο οφείλεται στο γεγονός ότι, τα έσοδα εμφανίζονται μειωμένα το εννιάμηνο, σε σχέση με το στόχο που είχε τεθεί, λόγω της νέας ρύθμισης για τη νομιμοποίηση-τακτοποίηση των αυθαίρετων κτισμάτων, η οποία προβλέπει περισσότερες δόσεις και μειωμένα ποσά προστίμων.
- Οι αποκλίσεις που εμφανίζονται στον Ειδικό Λογαριασμό του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης οφείλονται στον ετεροχρονισμό των εισροών και εκροών των εκτελούμενων έργων, σε σχέση με τους τριμηνιαίους στόχους που είχαν τεθεί.
- Όσον αφορά στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) η απόκλιση που παρουσιάζεται οφείλεται στην είσπραξη μειωμένων εισφορών από συντάξεις, λόγω μείωσης τους στο έτος 2013, αλλά και στην μείωση των επιτοκίων καταθέσεων.


 epoli

Τον ..στέλνουν για… αποτέφρωση οι Γερμανοί δημοσιογράφοι τον Αντωνάκη.

Μπουχτισμένοι από το διεφθαρμένο ελληνικό κράτος και τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις οι τοκογλύφοι αρνούνται να ασχοληθούν πλέον με το χρέος που μας πονάει. Αλλά πως να ασχοληθείς με μια κυβέρνηση που αντί να απολύσει προσλαμβάνει 8.000 δημοσίους υπαλλήλους μέσα στο 2013, την στιγμή που 1,5 εκατ. άνεργοι του ιδιωτικού τομέα πλήρωσαν ακριβά το τίμημα λόγω του ότι δεν ήταν .. αφισοκολλητές του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Süddeutsche Zeitung", τον Απρίλιο του 2014 προβλέπεται να γίνει η αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας. Σύμφωνα με πηγές των Βρυξελλών που επικαλείται η γερμανική εφημερίδα, ο έλεγχος των στοιχείων θα γίνει πιθανότατα τον Ιούνιο. Αυτό το χρονοδιάγραμμα γράφει η γερμανική εφημερίδα δεν αρέσει στον Σαμαρά, ο οποίος θα προτιμούσε να πάει στις ευρωεκλογές έχοντας διασφαλίσει από πριν ένα θετικό μήνυμα. Αλλά κυρίως αυτό είναι που δεν θέλει η καγκελάριος Μέρκελ ακριβώς εξαιτίας των ευρωεκλογών. Έχει ανάγκη, εν όψει των ευρωεκλογών του Μαΐου, ΑΠΟ ένα ελληνικό success story έστω τραβηγμένο από τα μαλλιά. Δεν έχει καταλάβει ότι .. το.. success story είναι ένα…same story. Η ελληνική κυβέρνηση, με τις σημερινές επαφές του πρωθυπουργού στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιδιώκει να ολοκληρωθεί η συζήτηση για απομείωση του χρέους μέχρι τον Απρίλιο -και πάντως πριν τις ευρωεκλογές- και προσπαθεί να αποτρέψει το ενδεχόμενο οι Ευρωπαίοι να μεταθέσουν τις αποφάσεις για το καλοκαίρι του 2014 ώστε να μην δώσουν την εντύπωση στους ψηφοφόρους τους ότι δίνουν νέα βοήθεια στην Ελλάδα.

Με απλά λόγια κόλαση. 3 χρόνια μνημόνια, χιλιάδες αυτοκτονίες, πετσοκομμένες ζωές και οι κυβερνήσεις να έχουν στυλώσει τα πόδια και να αρνούνται τις μεταρρυθμίσεις για να υπερασπισθούν τους διορισμένους κομματικούς στρατούς. Κάθε λίγο και λιγάκι ο γραφικός πλέον Κυριάκος Μητσοτάκης δίνει τάχα μου λίστες δημοσίων υπαλλήλων υπό απόλυση και στη συνέχεια από τηγανίτα τίποτα. Χειρότερος από τον Ρουπακιώτη ακυρώνει όλα όσα έλεγε πριν γίνει υπουργός. Για μια ακόμη φορά η Ελλάδα θα πληρώσει πολύ ακριβά τους διορισμένους κομματικούς στρατούς...

 

 

 

ιχνος

Η αλήθεια για την «κόλαση» που ομολόγησε ο Στουρνάρας – Επιτήρηση μέχρι το… 2039 και βλέπουμε!

του Γιώργου Δελαστίκ
Δεν είχε καμία αμφιβολία μιλώντας στο Βήμα την Κυριακή ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας: «Ως τον Ιούνιο θα είναι κόλαση!» δήλωσε χωρίς περιστροφές, ξεσκεπάζοντας ως πολιτικό απατεώνα τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος λίγες μέρες νωρίτερα διακήρυσσε ότι… η Ελλάδα άρχισε να βγαίνει από την κρίση! Αν η «έξοδος από την κρίση» κατά Σαμαρά σημαίνει «είσοδο στην κόλαση» κατά Στουρνάρα, μόνο ευτυχείς από τις εξελίξεις δεν μπορούν να αισθάνονται οι Έλληνες.
Δυστυχώς, ο Στουρνάρας είναι αυτός που λέει την αλήθεια. Πραγματική κόλαση μας περιμένει και το 2014. Ο λόγος είναι απλούστατος: οι Γερμανοί έχουν ήδη αποφασίσει να υπαγάγουν την Ελλάδα σε νέο Μνημόνιο!
Απολύτως ικανοποιημένοι από τη δουλοφροσύνη των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά – Βενιζέλου, έκριναν ότι πρέπει να συνεχιστεί προς το συμφέρον της Γερμανίας η μνημονιακή υποδούλωση της Ελλάδας.
Άρχισαν έτσι να προκαλούν ασφυκτική οικονομική πίεση πάνω στην Ελλάδα, όντες βέβαιοι ότι σε δυο τρεις μήνες η κυβέρνηση Σαμαρά θα έχει γονατίσει και θα έχει αποδεχτεί τους όρους που θα της υπαγορεύσει το Βερολίνο, αφού παίξει για μερικές μέρες τη φαρσοκωμωδία της «αντίστασης».Το νέο Μνημόνιο
Οι Γερμανοί ξέρουν ότι Σαμαράς και Βενιζέλος είναι πλέον «αγκιστρωμένα ψάρια». Θα επιβιώσουν πολιτικά μόνο όσο βρίσκονται στην εξουσία. Τη νύχτα των βουλευτικών εκλογών θα τους κατασπαράξουν οι εσωκομματικοί τους αντίπαλοι και θα αρχίσει η προσωπική τους περιπέτεια. Στη βάση αυτή, σωστά εκτιμούν στο Βερολίνο ότι οι νυν αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν κανένα περιθώριο αντίστασης στις εντολές των Γερμανών, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι πραγματικά ήθελαν να αντισταθούν στη μνημονιακή πολιτική, πράγμα άκρως αμφίβολο.
Το νέο Μνημόνιο θέλουν οι Γερμανοί να έχει επιβληθεί μέσα στο επόμενο τρίμηνο και να καλύπτει την τριετία 2014-2016, με δεδομένο ότι το Μνημόνιο που βρίσκεται σε ισχύ λήγει το Μάιο που μας έρχεται, σε περίπου επτά μήνες.
Με δεδομένο ότι βουλευτικές εκλογές θα γίνουν στην Ελλάδα το αργότερο τον Ιούνιο του 2016, οι Γερμανοί θέλουν από πολιτική σκοπιά ο νικητής των εκλογών, πιθανότατα ο ΣΥΡΙΖΑ, να παραλάβει μια ολοκληρωτικά κατεστραμμένη οικονομία και μια Ελλάδα αλυσοδεμένη με δάνεια τουλάχιστον για τον επόμενο… μισό αιώνα! Στόχος τους είναι να εκβιάσουν και την επόμενη κυβέρνηση της χώρας μας και να την κάνουν τυφλό όργανο τους, όπως είναι δηλαδή η εθελόδουλη κυβέρνηση Σαμαρά.
Τα όπλα εκβιασμού
Το κύριο όπλο εκβιασμού που χρησιμοποιούν οι Γερμανοί για την υπογραφή του νέου Μνημονίου είναι ομόλογα ύψους περίπου 4,5 δις ευρώ που είχαν εκδοθεί το 2009 επί κυβέρνησης Καραμανλή για να στηριχτούν οι ελληνικές τράπεζες. Τα ομόλογα αυτά λήγουν το Μάιο του 2014.
Σε πολιτικό επίπεδο είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα κατανόησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ να μην πληρωθούν τα ομόλογα αυτά, αλλά να αντικατασταθούν από νέα ομόλογα του ελληνικού κράτους προς τις τράπεζες που κατείχαν τα ομόλογα αυτά, να μετακυλιστεί δηλαδή η εξόφληση τους για αργότερα με μηδαμινό πρόσθετο κόστος, αφού σήμερα τα επιτόκια είναι ασήμαντα.
Υπάρχει και ένα δεύτερο όπλο εκβιασμού της Ελλάδας. Μέχρι το 2016 λήγουν ομόλογα ελληνικά που είχαν εκδοθεί πριν από την κρίση (τεχνοκρατικά ονομάζονται ANFANs) και βρίσκονται στην κατοχή κεντρικών τραπεζών χωρών της Ευρωζώνης, συνολικού ύψους περίπου 6 δις ευρώ. Πέρσι το Νοέμβριο, στο πλαίσιο του Eurogroup, είχε υπάρξει μια καταρχήν πολιτική συμφωνία τα ομόλογα αυτά να μην πληρωθούν, αλλά να αντικατασταθούν με άλλα ομόλογα του ελληνικού κράτους που θα λήγουν αργότερα.
Την περασμένη εβδομάδα όμως ο Γερμανός Γεργκ Άσμουσεν, μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έστειλε σαφέστατο το μήνυμα ότι η ΕΚΤ αρνείται να συναινέσει στην ανανέωση των ελληνικών ομολόγων επειδή τη θεωρεί νομισματική χρηματοδότηση της Ελλάδας, πράγμα που ρητά απαγορεύεται. Η Ελλάδα επομένως πρέπει να βρει… 4,5 + 6 = 10,5 δις μόνο για τα συγκεκριμένα ομόλογα! Είναι φυσικά αδύνατον να τα βρει μόνη της.
Οι Γερμανοί όμως είναι προθυμότατοι να της δώσουν δάνειο 10 δις ευρώ υπό τον όρο νέου τριετούς Μνημονίου! Πόσω μάλλον που αυτά τα 10 δις θα τα πάρουν όλα, κυριολεκτικά όλα, οι ευρωπαϊκές κεντρικές και ιδιωτικές τράπεζες! Εμάς θα χρεώσουν και αυτοί θα τα πάρουν! Και θα μας χώσουν επιπλέον σε νέο καπθεστώς μνημονιακής υποτέλειας! Εξαιρετικό σχέδιο, αν έχεις απέναντι σου κυβέρνηση σαν αυτή του Σαμαρά και του Βενιζέλου.
Καταποντισμός των Ελλήνων
Η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική για τον ελληνικό λαό. Τα χρέη γίνονται βουνά πανύψηλα, ενώ το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων καταβαραθρώνεται. Με το πρώτο πακέτο στήριξης από τις χώρες της Ευρωζώνης η Ελλάδα δανείστηκε 53 δις ευρώ. Με το δεύτερο πακέτο δανείων από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (EFSF) η χώρα μας έχει χρεωθεί 145 δις που έχουν εκταμιευτεί σχεδόν όλα, καθώς απομένουν προς εκταμίευση περίπου 10 δις.
Αυτά τα συνολικά 200 δις ευρώ δόθηκαν σχεδόν όλα στις ξένες τράπεζες, περίπου στο σύνολο τους ευρωπαϊκές, που είχαν δανείσει την Ελλάδα. Διασώθηκε έτσι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, αφού πήρε τα λεφτά του, αλλά ταυτόχρονα η χώρα μας αλυσοδέθηκε με δάνεια ως το… 2048!
Το τραγελαφικό δε της υπόθεσης έγκειται στο ότι σε καμιά περίπτωση δεν ισχύει το σύνηθες φληνάφημα «η σημερινή γενιά έφαγε τα λεφτά των επόμενων γενεών» σε ότι αφορά στο μέσο Έλληνα.
Αντιθέτως, ανατριχιαστικά είναι σε σχέση με τους Έλληνες τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Κομισιόν για την εξέλίξη του πραγματικού ακαθάριστου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών στην ΕΕ από το 2007, τελευταία χρονιά πριν από την οικονομική κρίση, ως το 2013.
Το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων καταποντίστηκε, λοιπόν, κατά το εφιαλτικό, αδιανόητο σε καιρό ειρήνης ποσοστό του… 35,4% (!), μας πληροφορεί η Κομισιόν, ανάμεσα στο 2007 και το 2013.
Ακόμη πιο τραγική γίνεται η καταβαράθρωση του εισοδήματος των Ελλήνων όταν συγκριθεί με εκείνη των άλλων χωρών που βρίσκονται υπό μνημονιακό καθεστώς: πτώση κατά 6,2% του ακαθάριστου διαθέσιμου εισοδήματος των Ιρλανδών και μείωση κατά 5,3% των Πορτογάλων! Έξι και επτά φορές λιγότερο! Η τραγωδία των Ελλήνων είναι ασύγκριτη.
Μνημόνιο για πάντα
Το χειρότερο είναι ότι, όπως συνειδητοποιήσαμε με τη συζήτηση των τελευταίων ημερών, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα σωτηρίας ούτε σε… δεκαετίες (!), αν δεν αλλάξει η σημερινή πολιτική της ΕΕ.
Ήρθε στο φως της δημοσιότητας ο κανονισμός της ΕΕ 472 του 2013, βάσει του οποίου όποια κράτη δανείστηκαν με οποιονδήποτε τρόπο από τα κράτη ή τους μηχανισμούς της ΕΕ (ΕFSF κ.λπ.) θα παραμένουν υποχρεωτικά σε καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης» μετά το τέλος των Μνημονίων και μέχρι να έχουν αποπληρώσει το 75% του χρέους τους.
Αυτό το καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης» ορίζεται ρητά ότι συμπεριλαμβάνει συνεχή δημοσιονομικό έλεγχο της χώρας από την ΕΕ, υποχρεωτική λήψη μέτρων αν κάποια από τις ανά τετράμηνο αξιολογήσεις που θα κάνει η ΕΕ δεν βγάλει ικανοποιητικά αποτελέσματα, αναστολή χρηματοδοτήσεων από την ΕΕ κ.λπ. Όλα όσα βλέπουμε, δηλαδή, να κάνει στην Ελλάδα η τρόικα ως εκπρόσωπος των δυνάμεων κατοχής της πατρίδας μας σήμερα!
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι με βάση τα ευρωπαϊκά δάνεια που έχει πάρει μέχρι στιγμής η Ελλάδα και μετά από μελέτη του χρόνου λήψης τους, βάσει του προαναφερθέντος κανονισμού της ΕΕ, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Λουκάς Παπαδήμος και το «δίδυμο της συμφοράς» Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Βενιζέλος έχουν ήδη βάλει την Ελλάδα σε ουσιαστικά μνημονιακό καθεστώς μέχρι το έτος… 2039!
Δεν πρόκειται για κακόγουστο αστείο ή για δημοσιογραφική υπερβολή. Είναι η ωμή αλήθεια. Μόνο το 2039 θα έχει αποπληρωθεί το 75% των σημερινών (προσοχή, μόνο των σημερινών!) δανείων. Αν γίνει επιμήκυνση κατά δέκα ή είκοσι χρόνια, περνάμε οριστικά στη φάση του… «Μνημόνιο για πάντα»!
ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΝΑ.!!. ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ! Η ΩΡΑ ΝΑ "ΜΠΟΥΝ ΜΕΣΑ" ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ..ΗΡΘΕ

Δεν τους βγαίνουν τα κουκκιά...

Διορία περίπου 70 ημερών έδωσαν οι δανειστές στην κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ προκειμένου να παρουσιάσουν κάποια μικρή πρόοδο έστω στις αποκρατικοποιήσεις. Η αλήθεια, όμως, είναι πως, ό,τι κι αν κάνουν στο Ταμείο του... ξεπουλήματος, τα νούμερα δεν βγαίνουν. Και, ακόμη και αν βγαίνουν, οι διαδικασίες τα σταματούν. Αυτή είναι η ελληνική πραγματικότητα, και αυτό αποδεικνύουν τα ίδια τα στοιχεία που έχουν δώσει οι Έλληνες αρμόδιοι στην τρόικα.
Σύντομα, λοιπόν, ό,τι κι αν υποστηρίζουν οι κυβερνητικοί, για διαπραγματεύσεις, περιθώρια και επαναπροσδιορισμούς στόχων, η ελληνική πλευρά θα βρεθεί αντιμέτωπη ή με νέα οικονομικά μέτρα ή με επιτροπεία στο ξεπούλημα, ή και με τα δύο.
Με το βουητό από τη σφαλιάρα της απόσυρσης της Gazprom να σφυρίζει ακόμη στα αυτιά τους, οι υπεύθυνοι του ΤΑΙΠΕΔ κάθισαν την περασμένη Δευτέρα στο τραπέζι με την τρόικα για να εξετάσουν την πορεία των αποκρατικοποιήσεων και δεν άργησαν να φτάσουν στο αυτονόητο συμπέρασμα: ότι το ταμείο δεν έχει να επιδείξει κάποια επιτυχία πέραν των 70 εκατ. ευρώ που εισπράχτηκαν από τη μακροπρόθεσμη ενοικίαση του IBC στον Λάτση. Μετά απ’ αυτό, το χάος.
Γι’ αυτό και η συζήτηση ήταν σύντομη... Ανάμεσα στα 0,070 και τα 2,6 δισ. ευρώ, υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Μια διαφορά που θα γινόταν μικρότερη εάν ίσχυε ο «στόχος» των 1,9 δισ. ευρώ της προτεινόμενης αναθεώρησης του μνημονίου, αλλά και που πάλι δεν λύνει το θέμα: Τόσο γιατί δεν έχει επικυρωθεί όσο και γιατί, ακόμη κι αν επικυρωνόταν, δεν θα μπορούσαμε να την «πιάσουμε».
Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες αξιωματούχοι του ΤΑΙΠΕΔ πρότειναν την αναπροσαρμογή του στόχου των εισπράξεων στο 1 δισ. με ταυτόχρονη τιτλοποίηση εισπράξεων από μελλοντική αξιοποίηση κρατικών ακινήτων, με στόχο άλλο 1 δισ., προκειμένου να κλείσει η τρύπα στα έσοδα του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων. Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι ούτε τα ακίνητα του Δημοσίου μπορούν να φέρουν τόσο εύκολα και γρήγορα το 1 δισ. (άλλωστε τα περισσότερα αντιμετωπίζουν τα γνωστά νομικά προβλήματα που ακύρωσαν τον διαγωνισμό της Αφάντου και έχουν πρακτικά «παγώσει» το Ελληνικό) ούτε το 1 δισ. ευρώ, που θεωρεί η κυβέρνηση «βέβαιο» από τα Λαχεία, τον ΟΠΑΠ και τον ΔΕΣΦΑ, μπορεί να θεωρηθεί σίγουρο.
Και κάπως έτσι, οι τροϊκανοί άφησαν στους κυβερνητικούς μια πίστωση χρόνου ώς το φθινόπωρο για να τελειώνουν με τις εκκρεμότητες. Στο τέλος του μήνα θα έχει φανεί τι θα γίνει με τα Λαχεία και τον ΟΠΑΠ, ενώ θα γνωρίζουμε και τι θα γίνει με την προσφορά για τον ΔΕΣΦΑ, που για πολλούς συναρτάται με την επιλογή του Αζερμπαϊτζάν για τον αγωγό μεταφοράς του φυσικού του αερίου στην Ευρώπη. Και τότε θα προτείνουν μια στρατηγική για την κάλυψη των στόχων. Τα στελέχη πάντως που βρέθηκαν στο ραντεβού της περασμένης Δευτέρας επιβεβαιώνουν ότι δεν υπήρξε επίσημα καμία χαλάρωση στόχων, ούτε κουβέντα για επαναπροσδιορισμό τους.
Αντίθετα, οι συζητήσεις άφησαν ανοικτά τόσο το ενδεχόμενο της λήψης μέτρων για την κάλυψη του 50% της αστοχίας (σ.σ.: οπότε θα πρέπει να ξέρουμε και ποιο είναι το ποσό της αστοχίας) όσο και το ενδεχόμενο αλλαγής διοίκησης στο ΤΑΙΠΕΔ, με την ανάθεση του «μαγαζιού» σε ξένους τεχνοκράτες. Άλλωστε, όπως υποστηρίζουν οι δανειστές, οι ελληνικές διοικήσεις, από τον Μητρόπουλο μέχρι τον Σταυρίδη, το μόνο που πρακτικά έκαναν, ήταν να ζητούν αναβολές και πιστώσεις χρόνου χωρίς αποτέλεσμα...
Ομολογία αποτυχίας
Μία ημέρα αργότερα, καταγράφοντας εύγλωττα το ίδιο αδιέξοδο, ο εντεταλμένος σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ Ανδρέας Ταπραντζής, μιλώντας στη Βουλή, είπε: «Για να έχουμε αποκρατικοποιήσεις, πρέπει εμείς μεν να πουλάμε, αλλά να υπάρχουν και αυτοί που ενδιαφέρονται να αγοράσουν. Αυτό είναι το πρόβλημα στη χώρα σήμερα. Ότι υπάρχει αδυναμία προσέλκυσης αγοραστών, παρά τα περί ξεπουλήματος. Αν είχαμε ξεπούλημα, θα είχαμε και ουρές αγοραστών. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ουρές αγοραστών δεν έχουμε», επιβεβαιώνοντας τις αντίστοιχες εκτιμήσεις των δανειστών και άλλων διεθνών οργανισμών.
Και μπορεί ο Ταπραντζής να υποστήριξε ότι η κατάσταση θα αλλάξει με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την εμπέδωση ενός θετικού κλίματος για την ελληνική οικονομία από τις αγορές, αλλά, όπως και ο ίδιος παραδέχτηκε αμέσως μετά, «η αποκατάσταση του θετικού κλίματος στη χώρα θέλει χρόνο να εμπεδωθεί στις αγορές. Δεύτερον, η ρευστότητα στην ελληνική οικονομία είναι ακόμα πάρα πολύ χαμηλή έως δυσεύρετη, και ελπίζουμε αυτό το πράγμα να αποκατασταθεί μετά την επιτυχή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών». Αν δεν είναι αυτό κυνική ομολογία της αποτυχίας του αδιεξόδου, τότε ποιο είναι;
Ψάχνουν δύο δισ.
Για να βρεθεί το πρώτο 1 δισ. ευρώ, θα πρέπει καταρχάς να κλείσουν οι εκκρεμότητες από τις τελευταίες αστοχίες. Δηλαδή να κλείσει η αγορά των Λαχείων από τον ΟΠΑΠ (190 εκατ. ευρώ προκαταβολή φέτος και άλλα 580 σε βάθος 12ετίας – δηλαδή περί τα 48 τον χρόνο) και ακολούθως να υπογραφεί η σύμβαση για την αγορά του ΟΠΑΠ από την Emma Delta, που θα φέρει στο ταμείο του δημοσίου 652 εκατ. Εάν αυτά συνδυαστούν με μια καλή προσφορά για τον ΔΕΣΦΑ (δηλαδή πάνω από 300 εκατ. ευρώ), τότε περνάμε το 1 δισ.
Όμως, ακόμη τίποτα δεν έχει κλείσει και η επιφυλακτικότητα που καταγράφει το «Π» (σ.σ.: όπως κατέγραφε παλαιοτέρα για τη ΔΕΠΑ, όταν όλοι θεωρούσαν βέβαιη τη γενναία προσφορά της Gazprom) δεν οφείλεται τόσο σε στείρα αντιπολιτευτική διάθεση όσο στα πραγματικά οικονομικά και επιχειρηματικά δεδομένα στο περιθώριο της αγοράς του οργανισμού.
Η σύμβαση των Λαχείων από τη μία πλευρά αποτελεί προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ, αλλά η τελευταία δεν θα είναι δεδομένη, ακόμη και αν καταλήξει θετικά και επίσημα η πρώτη. Με τις βολές των τελευταίων ημερών να ρίχνουν τις ευθύνες (τόσο για τους χειρισμούς στα λαχεία όσο, και περισσότερο, για την Intralot) στον πρόεδρο Λουρόπουλο. Xθες, πληροφορίες από το ΤΑΙΠΕΔ έλεγαν ότι τα λαχεία θα πωληθούν μέχρι τέλος Ιουνίου. Πολλά θα κριθούν πάντως αύριο, οπότε είναι προγραμματισμένη η γενική συνέλευση του ΟΠΑΠ.
Τίποτα όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικό και για τον ΔΕΣΦΑ. Οι πληροφορίες των τελευταίων ημερών μιλούσαν για βελτιωμένη προσφορά 400 εκατομμυρίων ευρώ από την αζέρικη Socar για την απόκτηση του 66% του ΔΕΣΦΑ. Η φερόμενη ως νέα προσφορά της κρατικής εταιρείας ενέργειας του Αζερμπαϊτζάν (περί τα 70 εκατ. ευρώ πάνω από το ελάχιστο τίμημα των αποτιμητών για τον οργανισμό) θεωρήθηκε από την αγορά ως προπομπός της επιλογής του αγωγού ΤΑΡ από το Μπακού για τη μεταφορά του αερίου στην Ευρώπη. Ακολούθησε μάλιστα την πρώτη «δέσμη» πληροφοριών που μιλούσαν για προσφορά κάτω από τα 300 εκατ.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, λίγες ώρες μετά τη νέα προσφορά, η αισιοδοξία έγινε πολύ πιο... συγκρατημένη, όταν η ρωσική εφημερίδα «Nezavisimaya Gazeta» δημοσίευσε ότι η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν κλίνει προς την επιλογή του αντίπαλου Nabucco West, ο οποίος, σε αντίθεση με τον ΤΑΡ, δεν διέρχεται από τη χώρα μας. Μια τέτοια επιλογή όχι μόνο θα καταφέρει πλήγμα στα ενεργειακά σχέδια της κυβέρνησης, αλλά κατά πάσα βεβαιότητα θα επηρεάσει και την προσφορά της Socar που ακόμη δεν είναι «επίσημη».
Νεώτερα για το θέμα αυτό θα υπάρξουν από την Παρασκευή, οπότε ο Αζέρος πρόεδρος Αλίγεφ θα επισκεφθεί τις Βρυξέλλες και ενδεχομένως να προχωρήσει σε ανακοινώσεις. Απώτερος ορίζοντας των εξελίξεων και εδώ το τέλος του μήνα, με την ελληνική πλευρά να μην αποκλείει και τις πληροφορίες για επιλογή και των δύο αγωγών, έστω και αν κάτι τέτοιο εκ πρώτης όψεως ακούγεται επιχειρηματικά απαγορευτικό...
Ταπείνωση
Με το 1 δισ. λοιπόν κυριολεκτικά στον αέρα (τουλάχιστον μέχρι να υπογραφεί επίσημα κάποιο τιμολογημένο συμβόλαιο), στο κυβερνητικό στρατόπεδο ψάχνουν το άλλο 1 που θα τους επιτρέψει να αποφύγουν τα μέτρα του φθινοπώρου ή την επιτροπεία του ΤΑΙΠΕΔ. Εξελίξεις που θα επιφέρουν κοινωνική αναστάτωση, ταπείνωση ή... και τα δύο.
Όπως έγινε την τελευταία διετία, στο ΤΑΙΠΕΔ επιχειρούν να ξαναμοιράσουν την πίτα μεταφέροντας μπρος - πίσω διάφορα προγράμματα, αλλάζοντας το χρονοδιάγραμμα που μοίρασαν την τελευταία φορά με ένα νέο. Έτσι, στις αρχές της εβδομάδας κυκλοφόρησε ένα πλάνο - εξπρές που επιταχύνει την πώληση των ΕΛ.ΠΕ. (μόλις κλείσει ο ΔΕΣΦΑ), του ΟΛΠ (μετά τον ΟΛΘ), της ΕΥΔΑΠ, του Αερολιμένα Αθηνών, του ευρύτερου ομίλου του ΟΣΕ και της ΔΕΗ.
Μπορούν όμως οι επιχειρήσεις αυτές να προσφέρουν λύση; Αν δούμε πόσο είχαν κοστολογήσει πέρυσι το φθινόπωρο τις επιχειρήσεις αυτές (και άλλες) οι ίδιοι οι απομιμητές σε συνεργασία με το ΔΝΤ, θα δούμε πως πάλι είμαστε μακριά από τους στόχους. Την περίοδο εκείνη (όταν επαναπροσδιορίστηκε ο στόχος για τα 2,6 δισ. του 2012) οι προσδοκώμενοι εισπρακτικοί στόχοι στο βάθος της τριετίας ήταν:
• ΔΕΣΦΑ: 300 εκατ.
• ΕΥΑΘ: 100 εκατ.
• ΕΥΔΑΠ: 270 εκατ.
• ΟΔΙΕ: 60 εκατ.
• ΕΛΤΑ: 100 εκατ.
• ΛΑΡΚΟ: 200 εκατ.
• ΕΛ.ΠΕ.: 700 εκατ.
•  ΔΕΗ (17%): 350 εκατ.
• «Ελ. Βενιζέλος»: 800 εκατ.
• Μικρά Αεροδρόμια» 100 εκατ.
Δηλαδή σχεδόν 3 δισ. για τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της τριετίας, που μάλιστα θα γίνονταν 4,3 δισ. με την προσθήκη της ΔΕΠΑ και του ΟΠΑΠ. Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές πάντως, είναι αμφίβολο αν μπορούν να συγκεντρωθούν ακόμη και 500 εκατ. έως το τέλος του χρόνιου πέραν του ΟΠΑΠ και του ΔΕΣΦΑ. Και αυτό καθώς οι προσοδοφόρες αποκρατικοποιήσεις των ΕΛ.ΠΕ. και του ΔΑΑ είναι μάλλον απίθανο να αποδώσουν ρευστό μέσα στο 2012.



 Το Ποντίκι