Το δίλημμα των ευρωεκλογών

«Να ζει κανείς ή να μη ζει· αυτό είναι το ζήτημα» Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Από αναρμόδιες πηγές πληροφορούμαι ότι η στρατηγική Σαμαρά προς τις ευρωεκλογές συμπυκνώνεται, λέει, στο δίλημμα «ναι ή όχι στην Ευρώπη». Αστείο, θα έλεγα.
Να ‘ταν κανένα άλλο δίλημμα, λ.χ. «βουνό ή θάλασσα», να πω «αυτό, μάλιστα! Είναι σοβαρό.» Επίσης: «ξανθιά ή μελαχροινή;» Κι ακόμα: “η κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυγό την κότα;» Αλλά «ναι ή όχι στην Ευρώπη», όχι, δεν είναι σοβαρό. Είδανε, να ‘ούμ’, ότι δεν πήγε ο Τσίπρας στη φιέστα, κι αμολάνε εκεί πέρα μια κοτσάνα, σε δουλειά να βρισκόμαστε.
Η Ευρώπη, αλήθεια, τι απαντάει; Ναι ή όχι στην Ελλάδα; Η Ευρώπη του Μπαρόζο, εννοείται… Του Ρεν, και του Ρομπάι –φρικ άουτ, μιλάμε! Η Ευρώπη της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Που απαντάνε «για», υποτίθεται, αλλά με τους όρους τους. «Για», που εξυπακούεται «για τα μπάζα».
Εμείς; Βάζουμε όρους; Ή δεν μας παίρνει; Ε, άμα δεν βάζουμε κι εμείς όρους, τι σόι δίλημμα είναι αυτό τότε; Και τι Ευρώπη είναι αυτή, ξανθιά ή μελαχροινή, που μας βγήκε με το μαλλί βαμμένο;
Από το ψευδοδίλημμα του Ευρώ, φτάσαμε σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά την αποφράδα ημέρα των εθνικών εκλογών πέρισυ, και θα κλείσουμε κοντά δυο χρόνια από τότε στις προσεχείς ευρωεκλογές, να μας λέει ο Σαμαράς ότι το δίλημμα είναι πια όχι «ευρώ ή δραχμή», αλλά «ναι ή όχι στην Ευρώπη»! Πώς να το χαρακτηρίσω, πείτε μου. Γιατί πρόοδο, όσο νάναι, δεν το λες…
Κατάλαβες, φίλε μου… Γελάνε οι ναυαγοσώστες στην παραλία με τις φραγκόκοτες που γυρεύουν να μαζέψουν φύκια στο βουνό, να μας τα πουλήσουν για μεταξωτές κορδέλλες και να κάνουμε εμείς τ’ αυγά για πάρτη τους. Ε, όχι!
Όσοι χάφτουν από τέτοια και αντιλαμβάνονται την Ευρώπη σαν φαραωνική φιέστα στο Ζάππειο, αυτοί και να απαντάνε στο δίλημμα «ναι ή όχι στην Ευρώπη». Έλληνες ή ξένοι ελόγου τους, εγώ με τέτοιους Ευρωπαίους παρτίδες δεν γουστάρω.
Αυτή η Ευρώπη δεν είναι Ευρώπη. Και η Ελλάδα που, για να είναι τάχα Ευρωπαία, αποδέχεται αυτήν την Ευρώπη με τεμενάδες, ούτε Ευρωπαία είναι, ούτε Ελλάδα. Απλά πράγματα. Καμιά ανάγκη για διλήμματα.
Τώρα, το να δοκιμάσουμε να την αλλάξουμε την Ευρώπη μπας και τη φέρουμε στα ίσια της, κάτι λέει. Μας παίρνει-δεν μας παίρνει, «ες μικρόν γενναίοι», που γράφει και ο ποιητής. Και κάτι τέτοιο ούτε μπορούν, ούτε θέλουν οι Σαμαράδες. Διαφορετικά δεν θα βάζανε τέτοια φτηνά και ανόητα διλήμματα στον κόσμο.
Ένα είναι το δίλημμα. Μην ψάχνετε. Το γράφει στην αρχή του κειμένου. Πόσο πιο σαφής πια;
sotosblog

Η κατασκευή του εκλογικού διλήμματος

 

Η επίσημη έναρξη της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ ήταν η στιγμή που διάλεξε ο Α. Σαμαράς για να περιγράψει το δίλημμα των εκλογών του Μαίου, όπως το θέτει η Νέα Δημοκρατία. "Οι πολίτες θα επιλέξουν αν θέλουν ή όχι την Ευρώπη" είπε συγκεκριμένα, μιλώντας για το διακύβευμα των ευρωεκλογών και κατατάσσοντας τον ΣΥΡΙΖΑ στις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις. Για την ακρίβεια, στις αντιευρωπαϊκές, αντιδυτικές και αντιΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, σύμφωνα με την έκφραση που χρησιμοποίησε. Απέφυγε να αναφερθεί ονομαστικά στον Αλ. Τσίπρα, προσπαθώντας να εκπέμψει με ισχυρό τρόπο την περιφρόνησή του προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και κατήγγειλε την απουσία του από την εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής ως ένδειξη αντιευρωπαϊσμού.

Της Αγγελικής Σπανού.

Ηταν μια ευχάριστη μέρα η χθεσινή για τον πρωθυπουργό. Οπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζ.Μ.Μπαρόζο και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χ.Β.Ρομπέι είπαν καλά λόγια για τις ελληνικές προσπάθειες προσαρμογής και στήριξαν όσο μπορούσαν την κυβέρνηση. Προέβλεψαν ότι το 2014 θα σπάσει ο κύκολος της ύφεσης, περιέγραψαν την πολιτική σταθερότητα ως αναγκαία προϋπόθεση για την οικονομική ανάπτυξη και επέμειναν στην ανάγκη συνέχισης των μεταρρυθμίσεων, όπως οι εταίροι τις εννοούν. 
Μια δυσάρεστη έκπληξη για τη Συγγρού και τη Χ. Τρικούπη ήταν η απουσία από το Μέγαρο Μουσικής του Φώτη Κουβέλη. Παρόλο που ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ εκπροσωπήθηκε από τον Δ. Χατζησωκράτη επικαλούμενος υποχρεώσεις του εκτός Αττικής και ενώ με ανακοίνωση του κόμματός του ξεκαθαρίστηκε ότι δεν έλειψε από την εκδήλωση για να στείλει πολιτικό μήνυμα, η εντύπωση που δημιουργήθηκε δεν ήταν στα επικοινωνιακά μέτρα της κυβέρνησης. Προφανώς θα προτιμούσαν να απομονωθεί στην άκρη του κάδρου ο Αλ. Τσίπρας με τον Π. Καμμένο και να διαφοροποιηθεί ο Φ. Κουβέλης ως εκπρόσωπος των "υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων" στις οποίες απευθύνθηκε ο Ζ.Μ.Μπαρόζο, χωρίς να διευκρινίσεις σε ποια ακριβώς κόμματα αναφέρεται. 
Οι δημοσκοπήσεις που έχουν υπόψιν τους στη Νέα Δημοκρατία δείχνουν ότι η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας είναι προσηλωμένη στο ευρώ, επίσης ότι ο πρωθυπουργός παραμένει το ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης που χάνει συνεχώς δημοτικότητα. Γι αυτούς τους λόγους, το Μέγαρο Μαξίμου έχει αποφασίσει -όπως όλα δείχνουν- ότι θα παίξει στις ευρωεκλογές με το φόβο για ενδεχόμενη διακινδίνευση της παρουσίας της χώρας στην ευρωζώνη και με τα αδύνατα σημεία του Αλέξη Τσίπρα. Η πρώτη επιδίωξη περνά μέσα από την ανάδειξη των προγραμματικών ασαφειών του ΣΥΡΙΖΑ και του θολού μηνύματος που εκπέμπει ως προς την αντιμετώπιση του κοινοτικού πλαισίου. Η δεύτερη επιδίωξη υπηρετείται με τις σφοδρές επιθέσεις στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που επιχειρείται να εμφανιστεί ως δέσμιος ακραίων συνιστωσών. 
Το ύφος και η ένταση της χθεσινής καταγγελίας από τη ΝΔ σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία, την ώρα που ο Ν. Μαζιώτης και ο Χρ. Ξηρός εξαφανίστηκαν επί διακυβέρνησης ΝΔ, μαρτυρούν τη γαλάζια πρόθεση για πόλωση, που συσπειρώνει το σκληρό κομματικό πυρήνα και μπερδεύει τη συζήτηση, αφού φεύγει από τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και πηγαίνει στον Τόνι Νέγκρι, κάτι που οπωσδήποτε προτιμά το επιτελείο Σαμαρά. Με αυτή την έννοια, η κυβέρνηση θα επενδύσει σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Πέτρος Τατσόπουλος ή ο Ευάγγελος Διαμαντόπουλος, που για διαφορετικούς λόγους και με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, προσφέρουν επικοινωνιακές ευκαιρίες στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στην προσπάθειά τους να αποδομήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.


tvxs