9 δισ. € κέρδη για τους δανειστές μας

Κέρδη 9 δισ. ευρώ αποκόμισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) μόνο από τα ελληνικά ομόλογα την περίοδο 2009-2012 (σε σύνολο κερδών από τα ευρωπαϊκά ομόλογα μεταξύ 70 και 80 δισ. ευρώ), όπως έγραφε χθες σε άρθρο του στην εφημερίδα «Financial Times» ο επικεφαλής της μεγάλης γερμανικής επενδυτικής εταιρίας Allianz Global Investors Αντρέας Ούτερμαν.

Ο προαναφερόμενος αναφέρει ότι «αν υπάρξει η ανάγκη περαιτέρω οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή του δημόσιου τομέα για πρώτη φορά, τότε μέρος του κόστους πρέπει να καταβληθεί από τα κέρδη που είχε η ΕΚΤ από προηγούμενα προγράμματα». Αν αυτό γινόταν καλύτερα κατανοητό, τότε θα περιοριζόταν η λαϊκή αντίθεση στα προγράμματα διάσωσης, σημειώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Το ποσό των 9 δισ. είναι τεράστιο και, βέβαια, καταρρίπτει τον μύθο που ήθελε όσους δάνειζαν την Ελλάδα να χάνουν τα λεφτά τους.

Αντίθετα, αυτά τα λεφτά αυξάνονται, και μάλιστα προσπορίζοντας σημαντικά κέρδη στους κατόχους των ελληνικών ομολόγων. Να θυμίσουμε ότι τα ελληνικά ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια της ΕΚΤ είναι τα λεγόμενα «ακούρευτα» ομόλογα, δηλαδή αυτά που δεν μπήκαν στο PSI.

Πρόσφατα πληρώθηκε στην ΕΚΤ ομόλογο περίπου 3 δισ. ευρώ, με πόρους που προήλθαν από εκδόσεις έντοκων ομολόγων (εξάμηνης και τρίμηνης διάρκειας) που πραγματοποίησε το ελληνικό Δημόσιο.

Η Ελλάδα έχει λοιδωρηθεί κατ' επανάληψη στο παρελθόν ως χώρα μπαταχτσήδων και, βέβαια, ας μην ξεχνάμε ότι ένα από τα κεντρικά θέματα στη γερμανική προεκλογική εκστρατεία είναι η βοήθεια στους Ελληνες, που πρέπει να δίνεται στάγδην, καθώς κινδυνεύει να χάσει τα λεφτά του ο Γερμανός φορολογούμενος...

Τον κίνδυνο απώλειας έχουν σιγοντάρει τόσο ο κυβερνητικός συνασπισμός με την καγκελάριο Μέρκελ όσο και οι σοσιαλιστές της αντιπολίτευσης, που έχουν μετατρέψει την ελληνική κρίση σε μείζον προεκλογικό τους θέμα.

Την τύχη της Ελλάδας έχουν και οι άλλες χώρες του Νότου, οι οποίες αφενός πληρώνουν τόκους για τα δάνεια που έχουν πάρει, αφετέρου βλέπουν τις κοινωνίες τους να καταρρέουν από το βάρος των αλλεπάλληλων πακέτων μέτρων που επιβάλλουν οι δανειστές μέσω της τρόικας.

Η «ζημιά» στις χώρες αυτές επαυξάνεται και με τις εκροές κεφαλαίων που καταγράφονται με κατεύθυνση τις χώρες του Βορρά. Από αυτή την εξέλιξη οι δεύτερες ωφελούνται τα μέγιστα, καθώς βλέπουν τα επιτόκια δανεισμού τους να μειώνονται σημαντικά, με αποτέλεσμα να περιορίζεται αισθητά το κόστος δανεισμού τους.

Με άλλα λόγια, οι Νότιοι πληρώνουν σήμερα το μάρμαρο της κρίσης. Παράλληλα, καταβάλλουν τόκους στις χώρες του Βορρά, αλλά και τους διασφαλίζουν τη δυνατότητα να έχουν αυτές μικρό κόστος δανεισμού, ήτοι ευκολία επενδύσεων.

Το Βερολίνο έχει εισπράξει 80 δισ για να σώσει τη χώρα
Η Γερμανία έχει εξοικονομήσει περί τα 80 δισ. ευρώ από την αρχή της κρίσης δημοσίου χρέους της ευρωζώνης, χάρη στην πτώση των επιτοκίων δανεισμού που πληρώνει το Βερολίνο, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου της Παγκόσμιας Οικονομίας (IFW), που έχει την έδρα του στο Κίελο.

Το κόστος εξυπηρέτησης του γερμανικού δημοσίου χρέους ήταν το 2012 περίπου 10 δισ. ευρώ χαμηλότερο απ’ ό,τι θα ήταν κανονικά, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του γερμανικού ινστιτούτου, που βασίζονται στον μέσο όρο των γερμανικών επιτοκίων δανεισμού τη δεκαετία πριν από το ξέσπασμα της κρίσης. Μάλιστα, το ποσό που θα εξοικονομήσει το Βερολίνο το 2013 υπολογίζεται σε 13 δισ. ευρώ.

Εκτιμάται, επίσης, ότι η εμφάνιση της Γερμανίας ως «ασφαλούς καταφυγίου» θα συνεισφέρει περίπου 3 δισ. ευρώ στις αποταμιεύσεις στις γερμανικές τράπεζες.

Πηγή

Info by kostasxan

Κοράκια πολιτικοί και δημοσιογράφοι αγοράζουν εκτάσεις φιλέτα στις περιοχές με πλούσια κοιτάσματα, ενώ εσύ μετράς τα χαράτσια!

 

Αν για κάτι θα μπορούσε να σοκάρει η είδηση που ακολουθεί είναι για τα γρήγορα αντανακλαστικά που διαθέτουν τα εγχώρια πολιτικά λαμόγια και κάποιοι κορυφαίοι δημοσιογράφοι οι οποίοι σε συνεργασία με συγκεκριμένα ιδρύματα αφού μυρίστηκαν την λεία τους σπεύδουν επί τόπου.

Για την ακρίβεια μυρίστηκαν πετρέλαιο. Ετσι καθώς εσύ παρατηρείς αποσβολωμένος τα νέα χαράτσια να σου πριονίζουν την ζωή -για να μην γίνουμε Ταχρίρ,- συγγενείς πολιτικών και δημοσιογράφοι έχοντας ανά χείρας το χάρτη υδρογονανθράκων της χώρας (αλήθεια πως τον εξαφάλισαν;) ο οποίος κυκλοφορεί εντός και εκτός Ελλάδος και δικαιολογεί τα ιλιγγιώδη ποσά του δανεισμού, σπεύδουν και αγοράζουν εκτάσεις (επενδυτικά) φιλέτα.
Που; Έχουμε και λέμε: Περιφερειακά της πόλης των Ιωαννίνων, στη Θεσπρωτία, στη Πρέβεζα, στο Κατάκολο και σε ολόκληρη σχεδόν την Κρήτη. Τις συμβολαιογραφικές πράξεις έχουν αναλάβει συγκεκριμένα “μιλημένα” νομικά γραφεία και συμβολαιογράφοι και οι ιδιοκτησίες αλλάζουν χέρια εν ριπή οφθαλμού.
Καθόλου τυχαία η γερμανική Bild η οποία βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με την καγκελαρία δημοσίευσε ρεπορτάζ για την ανεργία των νέων στα Ιωάννινα! Πρόκειται για μία από τις πόλεις που κάθονται πάνω σε τεράστια κοιτάσματα-διαβάστε κι εδώ.
Το ρεπορτάζ συνεχίζεται καθώς συγκεκριμένα υποθηκοφυλακεία της περιφέρειας έχουν πάρει φωτιά…
kourdistoportocali.com

Το δεύτερο ακούρευτο ομόλογο των τοκογλύφων λήγει σήμερα… θα το πληρώσετε κύριε Στουρνάρα;

Δείτε τι κερδίζουν στο τέλος του άρθρου. “Κέρδη” πληρωμένα 100% από τον Έλληνα φορολογούμενο.

ΟΜΟΛΟΓΟ 2: ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ “ΑΚΟΥΡΕΥΤΟ” ΟΜΟΛΟΓΟ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!

Η χώρα λοιπόν θα επανέλθει στις αγορές, θα ανακτήσει την αξιοπιστία της κλπ, όταν η διεθνής κοινή γνώμη βεβαιωθεί ότι μεσολάβησε Γουδή.

Ειδ’ άλλως, όσο Στουρνάρες και Παπακωνσταντίνηδες συνεχίζουν να υπάρχουν, ουδείς τίμιος επενδυτής δεν πρόκειται να επενδύσει στην χώρα.

Οι εγκληματίες πολιτικοί, κατέστρεψαν τους τίμιους μικροομολογιούχους αποταμιευτές ενώ την ίδια στιγμή χάρισαν δισεκατομμύρια στους άθλιους τοκογλύφους με την εσωτερική πληροφόρηση

Η πολιτική εξουσία της Ελλάδας έχει δώσει ένα καταστροφικό μήνυμα:” Όποιος επενδύει στην Ελλάδα πτωχεύει, όποιος θέλει να κλέψει, να ξεριζώσει κομμάτι από την Ελλάδα με το μπαχτσίσι για εμάς, θησαυρίζει”

ΥΓ, Στην Αίγυπτο ο Μόρσι πήγε απλώς να χαρίσει το Σουέζ στον Σόρος.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η περιβόητη δόση, δεν πληρώνει μισθούς και συντάξεις αλλά τα κοράκια του ΔΝΤ! ΑΚΟΥΡΕΥΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!

Η εικόνα από τον Πόρτα – Πόρτα

Η απόδοση του Ομολόγου στην εικόνα που ακολουθεί:

Olympia

Τα κοράκια έτοιμα πάνω από την Ελλάδα!

Τον τελευταίο καιρό, από επίσημα και ημιεπίσημα χείλη ακούγεται όλο και πιο συχνά το ότι οι ξένα “funds” ενδιαφέρονται να επενδύσουν στην χώρα μας. Και αυτό με τρόπο πασάρεται προς το κοινό ως μια “πορεία” προς την εξομάλυνση της οικονομικής ζωής της χώρας μας, ό,τι και εάν σημαίνει αυτό.

Ποιά είναι όμως η αλήθεια; υπάρχει πραγματικά ένα τέτοιο ενδιαφέρον για την χώρα μας από ξένα funds; Και εάν ναι, πού στρέφεται αυτό το ενδιαφέρον;
Δυστυχώς η αλήθεια είναι πολύ πιο κοντά στον “μίζερο” κλίμα της ελληνικής οικονομίας, παρά στο “αισιόδοξο” που για τους δικούς τους λόγους θέλουν να καλλιεργήσουν οι κυβερνητικοί και τα φίλα σε αυτούς προσκείμενα ΜΜΕ. Γιατί προς το παρόν η Ελλάδα αποτελεί «μαγνήτη» προσέλκυσης κυρίως για τα λεγόμενα distress funds τα οποία στοχεύουν καταρχήν στην εξαγορά απαιτήσεων των τραπεζών έναντι των επιχειρήσεων, αλλά και αντίστοιχες απαιτήσεις ιδιωτών. 
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου στα μεγάλα χρηματοπιστωτικά κέντρα της Ευρώπης – και κυρίως στο Λονδίνο – παρατηρείται οργασμός εργασιών από distress funds που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα. Δεδομένου όμως ότι και σε αυτά τα fund υπάρχει αξιολόγηση, οι ίδιες πληροφορίες, αναφέρουν ότι σε πρώτη φάση την Ελλάδα παρακολουθούν distress funds που χαρακτηρίζονται ακόμη και ως “αρπακτικά”.
Ας ξεκινήσουμε όμως από τα βασικά. Τι είναι τα distress funds; Τα distress funds, όπως άλλωστε μαρτυρά η ονομασία τους (distress = αγωνία, θλίψη, εξάντληση κ.λπ.), αποτελούν επενδυτικά κεφάλαια «έκτακτης ανάγκης», που επενδύουν στην ανάγκη υπερχρεωμένων κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Δηλαδή τι ακριβώς κάνουν;
Με απλά λόγια αγοράζουν π.χ. από μία τράπεζα που έχει έλλειψη ρευστότητας τα δάνεια ενός αριθμού καταναλωτών, σε μία αξία της ονομαστικής τους τιμής που μπορεί να είναι και το 30% της πραγματικής τους αξίας.
Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές τα ανωτέρω επενδυτικά κεφάλαια διαπραγματεύονται την εξαγορά ελληνικών δανείων σε τιμές που ξεκινούν στην καλύτερη περίπτωση από το 50% της ονομαστικής αξίας του δανείου για τα ενήμερα ενυπόθηκα δάνεια και μπορεί να κατέβουν ακόμη και στο 5% της ονομαστικής αξίας για τα μη ενυπόθηκα καταναλωτικά δάνεια, που βρίσκονται σε καθυστέρηση άνω των έξι μηνών.
Είναι προφανές ότι τα distress funds εκμεταλλεύονται την μεγάλη ανάγκη των ελληνικών τραπεζών για εξεύρεση ρευστότητας, εν όψει της επικείμενης διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησής τους, που απαιτεί την άμεση καταβολή 3 δις ευρώ σε μετρητά.
Περαιτέρω τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια εκμεταλλεύονται την υποχρέωση που ανέλαβαν οι ελληνικές τράπεζες απέναντι στην τρόικα να εξυγιάνουν τα χαρτοφυλάκιά τους μειώνοντας τις δανειακές τους χορηγήσεις, προκειμένου να εξισορροπηθεί ο δείκτης δανείων / καταθέσεων, ο οποίος σήμερα ξεπερνά το 122%, εξαιτίας της μαζικής εκροής καταθέσεων ύψους σχεδόν 80 δις ευρώ κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Όπως μάλιστα τόνισε σε ερώτησή του στον Υπ. Οικονομικών Στουρνάρα, ο Γ. Μιχελάκης: “Με τα δεδομένα αυτά γίνεται φανερό ότι ελλοχεύει ο ορατός κίνδυνος τα distress funds να αποκτήσουν δάνεια ελληνικών τραπεζών σε τιμή ευκαιρίας και εν συνεχεία να αισχροκερδήσουν στρεφόμενοι νομικά κατά των δανειοληπτών, που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν εμπρόθεσμα στις υποχρεώσεις τους, προκειμένου να εισπράξουν έστω και ένα χαμηλό ποσοστό της απαίτησής τους, το οποίο όμως θα είναι σαφώς υψηλότερο σε σχέση με το ευτελές τίμημα που κατέβαλαν στην τράπεζα για την αγορά του δανείου.
Είναι προφανές ότι η ανωτέρω αισχροκερδής πρακτική των εν λόγω funds, που προέρχονται κυρίως από την Αμερική και τη Γερμανία, αγνοεί προκλητικά τις βασικές αιτίες αδυναμίας πληρωμής των δανειακών δόσεων, που δεν είναι άλλες από την εφιαλτική άνοδο της ανεργίας στη χώρα μας και τις δραματικές περικοπές του εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών.
Επειδή οι παραπάνω πληροφορίες που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας έχουν εύλογα προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στους Έλληνες δανειολήπτες,
Επειδή η πολιτεία οφείλει να προστατέψει άμεσα και αποτελεσματικά τους Έλληνες δανειολήπτες από τις ασύδοτες και ανεξέλεγκτες κερδοσκοπικές διαθέσεις των distress funds.”
Και στην Κύπρο πάνε τα ίδια funds!
«Μαγνήτης» για τα distress fund έγινε, λόγο των τελευταίων δραματικών εξελίξεων, και η Κύπρος όπου τα δεδομένα όμως είναι λίγο πιο ξεκάθαρα, τόσο για τους διαχειριστές των συγκεκριμένων funds όσο και για τους υποψήφιους πελάτες τους. Συγκεκριμένα, στην Κύπρο τα distress fund «στοχεύουν» στις μεγάλες δεσμευμένες καταθέσεις επιχειρηματιών και επιχειρήσεων προσφέροντας άμεσα μετρητά στους δικαιούχους οι οποίοι δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση ούτε στα «κουρεμένα» κεφάλαια τους.
Έτσι λοιπόν ένας επιχειρηματίας με καταθέσεις 1.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Κύπρο (στην Κύπρο) μπορεί να πάρει από ένα distress fund άμεσα ένα σημαντικό μέρος των «καθαρών» κεφαλαίων και σε αντάλλαγμα θα μεταφέρουν την απαίτηση τους – κατάθεση τους – στο συγκεκριμένο distress fund το οποίο πλέον θα έχει να κάνει αυτό με την τράπεζα.
Στόχος των distress funds αυτών είναι να διεκδικήσουν, μέσω νομικών οδών, μέρος των «κουρεμένων» καταθέσεων τους από τις κυπριακές τράπεζες ή ακόμη και από το Κυπριακό κράτος. Να πάρουν δηλαδή πίσω μεγαλύτερο του 40% ή του 60% που αρχικά θα «κουρευτούν». Προβληματισμένη φέρεται να είναι η κυβέρνηση από τη δυναμική είσοδος των distress funds, ταμείων που αγοράζουν προβληματικό ενεργητικό στην Ευρώπη και τελευταία στη χώρα μας, λόγω της κρίσης χρέους.
Οι τράπεζες επιχειρώντας να καθαρίσουν τους ισολογισμούς τους και να περιορίσουν το ενεργητικό τους αναμένεται να προχωρήσουν το επόμενο διάστημα σε πωλήσεις πακέτων δανείων. Η άνοδος των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε άνω του 25% του συνολικού χαρτοφυλακίου του συστήματος – περισσότερα από 57 δισ. ευρώ κόκκινων δανείων – προβληματίζει έντονα τις διοικήσεις των τραπεζών και τις εποπτικές αρχές και θεωρείται θέμα χρόνου να πραγματοποιηθούν συναλλαγές αυτού του είδους. Ειδικότερα, σε σχέδιο νόμου – που υποτίθεται ότι επεξεργάζεται η κυβέρνηση – εξετάζεται να ενταχθεί ρύθμιση σύμφωνα με την οποία distress funds, τα οποία έχουν αγοράσει ή θα αγοράσουν στο μέλλον χαρτοφυλάκια κόκκινων δανείων από τις τράπεζες, να υποχρεώνονται να έχουν «αντίκλητο» στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση να υπάγονται στο εθνικό δίκαιο.
Συγκεκριμένα, θα προβλέπεται ότι αν εκχωρηθεί απαίτηση πιστωτή προς τρίτους, ο εκδοχέας που δεν έχει κύρια κατοικία ή έδρα στην ελληνική επικράτεια οφείλει να ορίσει αντίκλητο στην ελληνική επικράτεια και να το γνωστοποιήσει στον οφειλέτη. Μέχρι τη γνωστοποίηση θα τεκμαίρεται ως αντίκλητος, ο τελευταίος εκχωρητής της απαίτησης.
Κάποιοι λένε λοιπόν – και τολμούν να το λένε σε διάφορα επίπεδα – ότι η οικονομική κρίση είναι “ευκαιρία”. Το μόνο που δεν λένε είναι το για ποιούς είναι η “ευκαιρία”.
Δημήτρης Παπαγεωργίου

Η μπίλια για τη χρεοκοπία της Ελλάδας θα κάτσει… στις 29 Σεπτεμβρίου;

Παράγοντες της αγοράς και αναλυτές αποδίδουν τη ραγδαία επιδείνωση του κλίματος για την Ελλάδα και την πύκνωση των δημοσιευμάτων με εκτιμήσεις και προβλέψεις για οικονομική κατάρρευση και στο γεγονός ότι στις 29 Σεπτεμβρίου λήγουν CDS ελληνικών ομολόγων τρίμηνης διάρκειας.

Οπως επισημαίνουν, οι πωλητές επιδιώκουν να αυξήσουν το κόστος για την ανανέωση των συμβολαίων, πράγμα όμως που δεν συμφέρει τους κατόχους για τους οποίους το ιδανικό για την τσέπη τους θα ήταν η Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών.

Ωστόσο, αυτό που ενώνει πωλητές και αγοραστές είναι η καλλιέργεια κλίματος αναταραχής και ανασφάλειας για την ικανότητα της χώρας να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της και να βγει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και της δημοσιονομικής κρίσης.

Στη λοταρία για τη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου παίζουν hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ακόμα και ιδιώτες. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο τζόγος σε βάρος της χώρας αγγίζει τα 77 δισ. ευρώ, ενώ η ονομαστική αξία των συμβολαίων για ασφάλιστρα κινδύνου υπολογίζεται σε 4 δισ. ευρώ.

Το κερδοσκοπικό παιχνίδι γίνεται κυρίως από αυτούς που αγοράζουν τα λεγόμενα «γυμνά» CDS, δηλαδή συμβόλαια ασφάλισης έναντι του κινδύνου αθέτησης της πληρωμής του ομολόγου, χωρίς όμως να έχουν στην κατοχή τους τον τίτλο.

Το ποντάρισμα

Με άλλα λόγια, ασφαλίζουν έναν τίτλο που δεν έχουν στην κατοχή τους και ποντάρουν στη στάση πληρωμών του εκδότη του, στην προκειμένη περίπτωση του ελληνικού Δημοσίου, για να εισπράξουν αποζημίωση με βάση την ονοματική αξία του ομολόγου, για την αγορά του οποίου δεν έχουν καταβάλει ούτε ένα ευρώ.

Τα περιβόητα CDS έχουν μετατραπεί σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώλησή του ακριβότερα απ' ό,τι το αγόρασε είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη τεράστιας αποζημίωσης.

Τα CDS που εμφανίστηκαν στην αγορά στα τέλη της δεκαετίας του 1990 είναι «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις και τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Σε περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες, φόβοι ή εκτιμήσεις ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει στη λήξη του, τότε η τιμή του ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.

Με ή χωρίς ομόλογα

Τα CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οποιος αγοράζει το ασφάλιστρο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία θα κερδίσει.

Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να επέλθει η καταστροφή του άλλου για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ' αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.

Κέρδος 100%

Με βάση τις τρέχουσες τιμές των CDS, το κόστος για τα ομόλογα ετήσιας διάρκειας ανέρχεται σε 7.539 μονάδες, για τα διετή σε 6.339 μονάδες, για τα τριετή σε 6.011 μονάδες και για τα πενταετή σε 5.350 μονάδες.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι το κόστος για την ασφάλιση ομολόγου πενταετούς διάρκειας και ονομαστικής αξίας 1.000.000 ευρώ είναι 535.000 ευρώ. Δηλαδή, σε περίπτωση χρεοκοπίας της χώρας, ο κάτοχος του συγκεκριμένου CDS θα λάβει αποζημίωση 1.000.000 ευρώ, ενώ θα έχει καταβάλει 535.000 ευρώ και έτσι θα κερδίσει 465.000 ευρώ.

Τζογαδόροι των CDS «ρίχνουν λάδι στη φωτιά» των καταστροφολο­γικών σεναρίων για επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδό της από το ευρώ με στόχο να αποκομίσουν τεράστια κέρδη.

Στο παιχνίδι της σπέκουλας που έχει στηθεί σε βάρος της χώρας μας συμμετέχουν τόσο οι πωλητές όσο και οι αγοραστές των περιβόητων συμβολαίων κινδύνου.

Οι μεν πρώτοι επιχειρούν να ανεβάσουν τις τιμές πώλησης των ασφαλίστρων για να αυξήσουν τα κέρδη τους και οι δεύτεροι να προκαλέσουν πιστωτικό γεγονός που θα ενεργοποιούσε τα CDS και θα τους απέφερε αποζημιώσεις-χρυσάφι.

Κώστας Αντωνάκος 
antonakos@pegasus.gr

Πηγή: Ημερησία 

ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΑΜΩΣΤΑΥΡΙΔΙΑ ΣΤΗΝ "ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ" ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ..ΦΗΜΕΣ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΠΕΠΟΝΗ ΝΑ ΕΠΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ-EUROBANK

ΣΧΕΤΙΚΟ:ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ???

Έντονη είναι η φημολογία στο παρασκήνιο τις τελευταίες ώρες ότι επίκειται παρέμβαση της Δικαιοσύνης για το θέμα της ακύρωσης του deal ανάμεσα στην Εθνική Τράπεζα και τη Eurobank, όχι φυσικά στην ουσία της υπόθεσης, δηλαδή στο γιατί υπήρξε εμπλοκή στη διαδικασία της συγχώνευσης, αλλά στις… κινήσεις που παρατηρήθηκαν στο Χρηματιστήριο.
Όπως γράφουν τα “Νέα”, την Πέμπτη και την Παρασκευή, δηλαδή μερικά μόλις 24ωρα πριν από τη… μοιραία Κυριακή, όταν και αποφασίστηκε η ξεχωριστή ανακεφαλαιοποίηση των δυο τραπεζών, στη συνάντηση του Γιάννη Στουρνάρα με την τρόικα, παρουσία του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας και της διευθύνουσας συμβούλου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, παρατηρήθηκε “σπρώξιμο” μετοχών στο Χρηματιστήριο, με… υποψίες εσωτερικής πληροφόρησης.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι ο Γιώργος Παπαχρήστος στα “Νέα” προτρέπει ουσιαστικά τον Οικονομικό Εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη να παρέμβει, και να διευρευνήσει αν υπάρχει “κάτι” σκοτεινό σε αυτή την ιστορία, επικαλούμενος συζητήσεις… στο Κολωνάκι περί “κονόμας”.
ysterografa.gr

ΤΕΛΕΙΩΣΑΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ???

 Σχόλιο attikanea: "Ανεξάρτητη" Δικαιοσύνη....Ρε άντε στο διάολο....

ΕΝΑΣ ΜΑΦΙΟΖΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗς ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΕΚΤΥΛΙΣΣΕΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΉ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ... 

Η ΕΤΕ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΗ EUROBANK - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ...

Αποδεδειγμένα απατεώνες και θα βάλουν μυαλό??? Θέατρο παραλόγου στο χρηματιστήριο απάτης των Αθηνών. Αλλάζουν με τον ποιο ύπουλο τρόπο και ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΟΥΝ BIAIA τις ισοτιμίες μεταξή των δύο τραπεζικών μετοχών (ΕΤΕ και EUROBANK), γι΄ αυτό ο ΜΠΑΝιζέλος μιλά και λέει ότι το θέμα δεν έχει κλείσει!!! Χειραγώγηση μετοχών χωρίς προηγούμενο!!!

Χθες γύρισαν βίαια τη μετοχή της EUROBANK, από το -30% στο +30% και κάποιοι αλήτες θησαύρισαν, ενώ βούλιαξαν με – 10,38% τη ..μετοχή της ΕΤΕ!!!

Σήμερα, αυτή τη στιγμή σπρώχνουν τη μετοχή της μη δυνάμενης να ανακεφαλαιοποιηθεί EUROBANK με ακόμα +15% και σπρώχνουν στον πάτο τη μετοχή της ΕΤΕ, με νέες απώλειες -7%, ενώ το υπόλοιπο χρηματιστήριο είναι παντελώς αδιάφορο!!!!

Μιλώ απερίφραστα για τεχνητή, πλήρη αντιστροφή των συσχετισμών ισοτιμίας μεταξύ των δύο μετοχών των εν λόγω τραπεζών, σε σημείο που... 

Αν επιμείνουν στη δήθεν συγχώνευση, οι μέτοχοι της EUROBANK θα διπλασιάσουν τα μερίδιά τους από τη σχέση ανταλλαγής των παλαιών μετοχών με νέες, ενώ οι μέτοχοι της ΕΤΕ, θα σπάσουν τα μούτρα τους με τρελές απώλειες που μόλις χθες και σήμερα κατασκεύασαν οι απατεώνες!!!

ΕΝΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ??? ΥΠΑΡΧΕΙ??? ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΑΤΕΣ!!!

ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ

 ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ


Πηγή

Σε πανικό το τοκογλυφικό ευρωπαϊκό κατεστημένο.

Ξέρεται ποιος είναι ο μεγάλος τρόμος των γερμανοτσολιάδων μας; Το ότι η σύγκριση μεταξύ της συνολικής στάσης τους στους Γερμανούς-τρόικα,  με αυτή των Κυπρίων, είναι δραματικά …ανθελληνική. Γέμισαν την χώρα ξένους γκαουλαιτερ .κομισάριους , ελεγκτές ,παράδωσαν όλη την εθνική περιουσία ,καταστρατήγησαν τελείως το σύνταγμα, μας φόρτωσαν υπέρογκα χρέη-βάρη χωρίς την υποτυπώδη συναίνεση μας, μας τσαλάκωσαν την αξιοπρέπεια με δραματικές επιπτώσεις,  και τώρα λόγω της ομηρίας τους από τις αισχρές κατά καιρούς πράξεις τους από …παιδεραστία,  μέχρι μίζες,  έχουν εξαπολύσει μια  άνευ προηγουμένου παραπλανητική προσπάθεια για να μας εξηγήσουν το πόσο επιπόλαιοι άσχετοι, ανεύθυνοι είναι όσοι πουν ΟΧΙ στους τοκογλύφου- προστάτες. Προτιμούν τον θάνατο γονυπετείς, παρά ..όρθιοι. Αυτή είναι η διαφορά. Το… ανήκουμε στην δύση το μετέτρεψαν….. σε ανήκουμε στους τοκογλύφους.    

Το όχι, της κυπριακής βουλής τείνει να μετατρέψει την Κύπρο από "Κούβα της Μεσογείου", όπως λεγόταν την εποχή των "Αδεσμεύτων" σε "Ισλανδία της Μεσογείου". Κάτω από κάποιες προϋποθέσεις αν δεν αφεθεί στη τύχη του ή σε τυχοδιωκτισμούς, μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά όχι μόνο για την Κύπρο αλλά για το σύνολο της ευρωζώνης. "Καθώς ο λαός, από δικό του λάθος, έχασε την εμπιστοσύνη των ηγετών του, δεν μένει παρά να τον διαλύσουν και να εκλέξουν έναν άλλον". H ειρωνική αυτή συμβουλή που είχε δώσει ο Mπέρτολτ Mπρεχτ στους ηγέτες της Ανατολικής Γερμανίας, μετά την εξέγερση του Βερολίνου το 1953, ταιριάζει απόλυτα στο ιστορικό "Όχι" της Βουλής της Κύπρου. Η καγκελάριος Μέρκελ και οι συνοδοιπόροι της -ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ο επικεφαλής του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας Γέρουν Ντάισελμπλουμ, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, ο κομισάριος Ολι Ρεν, η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ υπέστησαν το "Βατερλώ" τους.

Η απόρριψη του «κουρέματος» στις καταθέσεις από την κυπριακή Βουλή βρίσκεται ψηλά στη θεματολογία του γερμανικού τύπου, ο οποίος έχει ήδη να αναρωτιέται για τα επόμενα βήματα της Λευκωσίας -χωρίς κανένα σενάριο πλέον να παρουσιάζεται ως απίθανο.

Αυτό στο οποίο φαίνεται να συμφωνούν όλοι: Η κρίση έχει... φωτίσει δραματικά τις ευρωπαϊκές ανεπάρκειες στην πολιτική πλευρά της αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

«Υπάρχει η απειλή η Κύπρος να γίνει πειραματόζωο μία πολιτικής που χρειάζεται το ένα πολιτικό δάνειο μετά το άλλο» αποσαφηνίζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung. Αν και η εφημερίδα επαναλαμβάνει τη ρητορική περί κυπριακού «πλυντηρίου», δεν έχει ακόμη συγχωρήσει στο Eurogroup την απόφαση της Παρασκευής.
Η Κύπρος «οδεύει στον γκρεμό» γράφει από την πλευρά της η Handelsblatt, λέγοντας πως το κυπριακό κοινοβούλιο «απέρριψε το πακέτο του Eurogroup, ο κόσμος στη Λευκωσία πανηγυρίζει αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι θα συμβεί -και στην ανάγκη η χώρα θα στραφεί στη Ρωσία». Η ψηφοφορία, σημειώνει η εφημερίδα, «σημαδεύτηκε από ισχυρά αντιευρωπαϊκές αναφορές.
Μελανά τα χρώματα και στην προσέγγιση της Sueddeutsche Zeitung: «Φυγή στην αγκαλιά της Ρωσίας» είναι ο τίτλος του άρθρου της εφημερίδας για την Λευκωσία, η οποία λέει πως εάν η Κύπρος εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και μόνο η Ρωσία την διασώσει, «το νησί θα γίνει φέουδο της Μόσχας». Και τότε, γράφει, «ο αποδιοπομπαίος τράγος έχει ήδη βρεθεί εδώ και καιρό και λέγεται Γερμανία».

«H κυπριακή καταστροφή», γράφει, «είναι πλέον κάτι παραπάνω από οικονομική καταστροφή και έχει μετατραπεί σε πολιτική κρίση».

Kαι η Deutsche Welle (DW) βλέπει «αβέβαιο το μέλλον της Κύπρου» μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, λέγοντας πως το Eurogroup είναι ακόμη πρόθυμο να προσφέρει στήριξη ενώ η Λευκωσία κοιτάζει στην πλευρά της Μόσχας.

Λιγότερο ήπια όμως είναι τα όσα γράφει στο άρθρο γνώμης του στην στην ιστοσελίδα της DW ο Μπερντ Ρίγκερτ: Με τίτλο «ώρα για την Κύπρο να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη», ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει «θανάσιμο λάθος» την ψηφοφορία στη Λευκωσία και υποστηρίζει πως ναι μεν υπάρχει χρόνος μέχρι τον Ιούνιο, αλλά ο κίνδυνος πανικού των καταθετών όταν ανοίξουν οι τράπεζες οδηγεί το Eurogroup στην «ανάγκη να αναπτύξει σε κάθε περίπτωση ένα σχέδιο για το πώς μπορεί να αφεθεί μία χώρα να χρεοκοπήσει και να φύγει από την Ευρωζώνη».

Το Spiegel, από την πλευρά του, επικεντρώνεται σε μία άλλη πλευρά της υπόθεσης: Σε άρθρο-ανάλυση με τίτλο «αναμέτρηση στην κυπριακή διάσωση», ο αρθρογράφος Κρίστιαν Ρίκενς υποστηρίζει ότι το θέμα της Λευκωσίας έχει γίνει «δοκιμασία δύναμης» μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κύπρου.

Το ποσό για το οποίο πρόκειται είναι, με τα δεδομένα των προηγούμενων πακέτων, «σχεδόν αμελητέο, αλλά εάν το Eurogroup υποχωρήσει θα έχει γίνει σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εκβιαστεί» υποστηρίζει το άρθρο. Όπως και να έχει, τονίζει, «ο χρόνος πιέζει, οι τράπεζες δεν μπορούν να μείνουν κλειστές για πάντα».

 

http://www.ixnos.blogspot.gr/

Δεν είναι μόνο Ο "καταστροφέας", ο "κερδοσκόπος" και τα CDS...ΕΙΝΑΙ και οι ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ η συμμορία ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ Μαρτιος 2013

   περί μεγάλης «συμμορίας» με πολλές συνιστώσες 
 γράφει ο ΑΝΤΙ300 by   ANTI300

Αυτοί που πόνταραν στο Grexit θα φέρουν ανάπτυξη;

Πριν από λίγες εβδομάδες, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών συναντήθηκαν με εκπροσώπους πολυεθνικών, υπό τον μανδύα της "ανάπτυξης" και των "επενδύσεων", προκειμένου να τους διαβεβαιώσουν ότι η απειλή του Grexit δεν υφίσταται.
Μεταξύ των παρευρισκομένων, υπήρχαν οι γνωστές πολυεθνικές προμηθεύτριες εταιρείες των Ελληνικών καταστημάτων λιανικής και S/M, οι οποίες όχι μόνο δεν έχουν "επενδύσει" ούτε Ευρώ στην Ελλάδα, αλλά όλα τα προϊόντα τους παράγονται στο εξωτερικό, σε χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος, ενώ σε πολλές περιπτώσεις τα προϊόντα τους πωλούνται ακόμα και στις διπλάσιες τιμές σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρώπης!
Δηλαδή, αυτοί που έχουν κερδίσει εκατομμύρια στις πλάτες των Ελλήνων καταναλωτών, συνθλίβοντας με αθέμιτο ανταγωνισμό τους Έλληνες παραγωγούς, παρουσιάζονται ως "επενδυτές" που θα φέρουν την ανάπτυξη! Υπάρχει όμως κάτι πολύ χειρότερο, που αποδεικνύει ποιοί ακριβώς θησαύρισαν από την απειλή του Grexit, πέραν βεβαίως των παγκόσμιων τοκογλύφων...
Οι ίδιες πολυεθνικές, όλο αυτό το διάστημα, παραβιάζοντας ακόμα και την κοινοτική οδηγία που κάνει λόγο για πίστωση 30 ημερών στους πελάτες – λιανεμπόρους, εκβίαζαν για αποπληρωμή εντός ολίγων ημερών "διότι η χώρα μπορεί να βγει από το Ευρώ από μέρα σε μέρα"! Με αυτόν τον τρόπο υποχρέωναν τις Ελληνικές επιχειρήσεις να τους αποπληρώνουν προμήθειες διμήνου (τόσο μένει στα ράφια κάθε παραγγελία), μέσα σε 4 -7 ημέρες, στερώντας την ρευστότητα απο την υπόλοιπη αγορά!
Το αποτέλεσμα αυτού του εκβιασμού ήταν να καθυστερούν οι πληρωμές στους Έλληνες προμηθευτές – παραγωγούς που υποχρεώνονταν σε πολύμηνη παροχή πίστωσης, οδηγώντας εκατοντάδες Ελληνικές παραγωγικές επιχειρήσεις σε λουκέτο. Εδώ γίνεται ξεκάθαρο ποιούς ακριβώς εξυπηρετούσαν οι φήμες περί εξόδου από το Ευρώ, ποιοί θησαύριζαν από υποθέσεις τύπου "τορναδόρου", ποιοί έκαναν πλιάτσικό πάνω στο δράμα και την εξαθλίωση της Ελληνικής κοινωνίας.
Αυτοί που έβγαλαν ντε φάκτο την Ελλάδα από την Ευρώπη καταστρατηγώντας τις κοινοτικές οδηγίες, θησαύρισαν από τα εκβιαστικά διλήμματα.
Εννοείται ότι οι αλυσίδες ξένης ιδιοκτησίας, κυρίως οι Γερμανικές, έμεναν αλώβητες αφού εφάρμοζαν τις κεντρικές συμφωνίες με τους πολυεθνικούς προμηθευτές, εις βάρος των Ελλήνων καταναλωτών και επιτηδευματιών.
Τέτοιες εταιρείες, μόνον ως αρχάγγελοι της ανάπτυξης δεν μπορούν να παρουσιαστούν. Στην δυσκολότερη στιγμή της νεώτερης Ελλάδας, απέδειξαν περίτρανα ότι η λύση για την έξοδο από την κρίση βασίζεται στα Ελληνικά χέρια αλλά κυρίως στην συνειδητοποίηση του Έλληνα καταναλωτή. Κάθε Ευρώ που φεύγει εκτός χωρας, δεν ξανάρχεται πίσω και η άγνοια πλέον δεν συγχωρείται.
Μόνο Ελληνικά προϊόντα λοιπόν, απο Ελληνικές επιχειρήσεις. Και ας στερηθούμε λίγη χημεία made in Bangladesh, δεν θα πάθουμε τίποτα. Άλλοι στερήθηκαν την ίδια τους την ζωή για να έχουμε σήμερα εμείς δικαίωμα επιλογής.

newsbomb

Προβόπουλος, Αντρίκος Παπανδρέου κι ο συνδετικός κρίκος της “Lazard” Read

Αποκάλυψη συμπτωματικών παράλληλων ενεργειών από την Τράπεζα της Ελλάδος και τη διαχειρίστρια Private Equities “Unigestion” 

Ποιος είναι ο Γάλλος τραπεζίτης που συνεργάζεται στενά με τον Α. Παπανδρέου και διατηρεί φιλία με τον Χάρη Παμπούκη

Πώς εμπλέκεται ο Γιώργος Παπανδρέου και πότε έτυχε να κάνει ανεπίσημα ταξίδια για να δει το φίλο του Θοδωρή Μαργέλλo

Του Χ.Κ. Λαζαρόπουλου

Πριν από 48 ώρες το “Newsbomb.gr” απέδειξε με ντοκουμέντα τι σημαίνουν οι διαρροές πληροφοριών από τον Κορυδαλλό ότι «ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης σκέφτεται να μιλήσει». Με ΦΕΚ και με νόμους δείξαμε ποιες είναι οι πολιτικές ευθύνες τόσο του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, όσο και του κ. Γιώργου Προβόπουλου.

Εκτενές δημοσίευμα από το έγκυρο “Olympia.gr” δίνει μια νέα πτυχή στις ενέργειες, τις πρωτοβουλίες και πιθανώς τις οδηγίες που έχει εκτελέσει ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, ο κ. Γιώργος Προβόπουλος. Παράλληλα μπαίνει στη συζήτηση πλέον και το όνομα της οικογένειας Παπανδρέου, παρά την επίμονη προσπάθεια των τριών κυβερνητικών εταίρων να την προστατεύσουν.

Η ιστορία ξεκινά μερικούς μήνες πριν πέσει η κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή. Στις 28 Ιανουαρίου 2009 η εταιρεία “Unigestion” ανακοίνωσε στο «επενδυτικό κοινό» ότι προχώρησε στην ίδρυση δύο επενδυτικών σχημάτων για να διαχειριστεί “Private Equities” (δηλαδή Ιδιωτικά Επενδυτικά Κεφάλαια). Δείτε παρακάτω το ντοκουμέντο 1.

Το περιεχόμενο της ανακοίνωσης ήρθε στη δημοσιότητα από την έγκυρη αποκαλυπτική ιστοσελίδα. Σ’ αυτήν εμφανίζονται δύο πρόσωπα ως τα ισχυρά πρόσωπα που θα εγγυηθούν το πέρας οποιασδήποτε επενδυτικής προτάσεως. Ο ένας είναι ο κ. Μπερνάρ Πικάρ και ο άλλος είναι ο αδελφός του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου!

Πώς συνδέονται Πικάρ – Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου

Πάμε να συνθέσουμε λοιπόν το παζλ με τα δικά μας στοιχεία:

Για τις υπηρεσίες του κ. Παπανδρέου προς τη “Unigestion” και για τη στενή συνεργασία του με τον Γάλλο τραπεζίτη κ. Πικάρ έχει αναφερθεί εκτενώς το “Newsbomb.gr” σε ρεπορτάζ του Βελισσάριου Δραγάτση που δημοσιεύθηκε σχεδόν πριν από ένα χρόνο.

Ο κ. Πικάρ παίζει ισχυρό ρόλο στην επενδυτική τράπεζα «Λαζάρ» (“Lazard”) την οποία είχε προσλάβει το πρόσωπο των ημερών, ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου έναντι 31 εκατ. ευρώ για να εποπτεύει την εφαρμογή του Μνημονίου στην Ελλάδα. Όλως τυχαίως η συνάδελφος του κ. Πικάρ στη «Λαζάρ», η οικονομολόγος κ. Μισέλ Λαμάρς δήλωσε σε συνέντευξή της προς την «Φραγκφούρτερ Αλγκεμάινε» ότι κάποιοι κερδίζουν από την οικονομική κρίση στη χώρα μας.

Εκτός από συνεργάτης του κ. Αντρίκου Παπανδρέου, ο τραπεζίτης κ. Πικάρ διατηρεί προσωπική φιλία με τον στενό συνεργάτη του ΓΑΠ και πρώην υπουργό κ. Χάρη Παμπούκη. Πριν από μερικούς μήνες μάλιστα βρέθηκε στην Αθήνα ο Γάλλος τραπεζίτης και απόλαυσε σούσι με τον κ. Παμπούκη στο «Αμπρεβουάρ» του Κολωνακίου.

Δεν είναι τυχαίο ότι η γνωριμία και η συνεργασία των κ.κ. Παπανδρέου και Πικάρ είναι τόσο στενή ώστε ο διευθύνων σύμβουλος της “Unigestion” κ. Χανσπέτερ Μπάντερ (Hanspeter Bader) δεν έκρυβε τον ενθουσιασμό του επειδή οι δύο φίλοι θα συνεργάζονταν για να προωθήσουν “Private equities” που σχετίζονται με την αειφόρο ανάπτυξη και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Στην ανακοίνωση, ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου φαίνεται να είναι ήδη μέλος στην κυβερνητική Επιτροπή Αειφόρου Ανάπτυξης (σ.σ. “… and a member of the Greek Government Committee for Sustainable Development…”).

Η «πράσινη πρόταση», η ΤτΕ και η Επιτροπή

Δύο μήνες μετά, τον Μάρτιο 2009, η “Unigestion” κυκλοφόρησε σειρά διαφανειών με την «πράσινη» επενδυτική πρόταση που υπέβαλε ο κ. Κριστόφ ντε Νταρντέλ (Cristophe de Dardel) ως επικεφαλής κάποιου “private equity”. Ως μέλη της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού εμφανίζονται ο κ. Μπερνάν Πικάρ (Bertrand Piccard) κι ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου.

Την ίδια εποχή, η Τράπεζα της Ελλάδος ίδρυσε την ΕΜΕΚΑ (δηλ. Επιτροπή Μελέτης Επιπτώσεων Κλιματικής Αλλαγής). Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε αναφέρεται επί λέξει:

«Με πρωτοβουλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεωργίου Α. Προβόπουλου, το Μάρτιο του 2009, συστήθηκε Επιτροπή από διακεκριμένους επιστήμονες, στην οποία ανατέθηκε το έργο της εκπόνησης μελέτης σχετικά με τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα.

»Μετά από μελέτες και έρευνες 26 μηνών, σε Έκθεση που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2011, η Επιτροπή αποτίμησε το κόστος της κλιματικής αλλαγής για την ελληνική οικονομία, το κόστος της τυχόν αδράνειας καθώς και το κόστος των μέτρων άμβλυνσης των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής τα οποία θα ληφθούν στο πλαίσιο των σχετικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ας μην επαναλάβουμε ποιος ανεφώνησε με ικανοποίηση: «Λεφτά υπάρχουν».

Τα μέλη της επιτροπής και τα βιογραφικά τους υπάρχουν στη διαδικτυακή σελίδα της ΤτΕ. Στο βιογραφικό του κ. Αντρίκου Α. Παπανδρέου δεν γίνεται αναφορά στη συνεργασία του με τη “Unigestion” αλλά και στην κυβερνητική επιτροπή που αναφέρεται στην ανακοίνωση της εταιρείας. Περίεργο δεν είναι; Προσέξτε τι λέει ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Νίκος Νικολόπουλος σε πρόσφατη δήλωσή του, αναρτημένη στο YouTube.

Ερωτήματα για Γιώργο, Αντρίκο και Προβόπουλο

Μεταφέρουμε χρήσιμα ερωτήματα που προκύπτουν:

• Ήταν γνωστή η πρόθεση του κ. Προβόπουλου να τοποθετήσει τον κ. Παπανδρέου σε επιτροπή που έχει αρμοδιότητα ανάλογη των καθηκόντων του στη “Unigestion”;
• Μήπως η “Unigestion” εξαπατούσε το επενδυτικό κοινό λέγοντας ψεύδη για να δείξει ότι «ελέγχει πολιτικά και νομικά ρίσκα» έχοντας στον στρατηγικό σχεδιασμό μέλος «Κυβερνητικής επιτροπής» στο αντικείμενο”; Γιατί τότε ο κύριος Παπανδρέου ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε σε αυτή την αήθη χρήση του ονόματός του από κερδοσκόπους;
• Πώς και δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου ενώ σε άλλες περιπτώσεις απάντησε με αγωγές όταν ξέσπασε θόρυβος για τα περίφημα CDS με την εμπλοκή της “Unigestion”, της αμαρτωλής “Dexia” (που πρωτοστάτησε στη χρεωκοπία της “Lehman Brothers”) και τις επαφές του με στελέχη της που μεταπήδησαν στην “Informed Judgement Partners” επικεφαλής της οποίας είναι ο στενός φίλος του πρώην πρωθυπουργού κ. Ντόρης Μαργέλλος;

Η δεύτερη ανακοίνωση της “Unigestion”

Εννιά ημέρες πριν από τον ανασχηματισμό που αναγκάσθηκε να κάνει ο τότε πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου τον Ιούνιο του 2011 υπό την πίεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδα του ΠΑΣΟΚ (που ζητούσε εξηγήσεις από τον τότε υπουργό Οικονομικών για εκείνους που έβγαλαν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό) εκδόθηκε μία ακόμα ενδιαφέρουσα ανακοίνωση από τη “Unigestion”. Σε εκείνο τον ανασχηματισμό ο κ. Παπακωνσταντίνου μετακινήθηκε από το υπουργείο Οικονομικών στο Περιβάλλοντος όπου μόνιμη επωδός ήταν η «πράσινη ανάπτυξη».

Ταυτοχρόνως, η ΤτΕ ανακοίνωσε τα αποτελέσματα της μελέτης από την ΕΜΕΚΑ. Πόσες συμπτώσεις τελικά!

Στην ανακοίνωση για το κλείσιμο του “Secondary Opportunity Fund II”, στις σημειώσεις προς τους ενδιαφερομένους για την κοινοπραξία της «δεύτερης ευκαιρίας» εμφανίζεται ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου στην πρώτη θέση των ειδικών που μπορούν να εγγυηθούν κέρδη σε επενδυτές. Δείτε παρακάτω το ντοκουμέντο 2.

Ο στόχος της “Unigestion” φθάνει στο φιλόδοξο ποσό των 150 εκατομμυρίων ευρώ.

Για να μην ξεχνιόμαστε, η συγκεκριμένη εταιρεία εδρεύει στη Γενεύη όπου όλως τυχαίως ήταν εγκατεστημένη και η Μη Κυβερνητική Οργάνωση “I4Cense” του κ. Αντρίκου Παπανδρέου για την οποία γράφτηκαν πολλά και ειπώθηκαν περισσότερα. Ακόμα και ο πρώην πρωθυπουργός είχε αναγκασθεί να δώσει εξηγήσεις για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του μικρού αδελφού του στην ελβετική εφημερίδα “La Liberte”

Με την ευκαιρία αναμοχλεύουμε ένα ακόμα ενδιαφέρον ρεπορτάζ του “Newsbomb.gr” το οποίο αποκαλύπτει τι σήμαινε αιχμή του «Βήματος» -που αποδόθηκε στον κ. Σταύρο Ψυχάρη- για τον κ. Γιώργο Παπανδρέου.

Τον Ιούνιο του 2011, την ίδια εποχή που εκδόθηκε από το Λονδίνο η δεύτερη ανακοίνωση της “Unigestion”, έτυχε να βρίσκεται εκεί ινκόγνιτο ο τότε πρωθυπουργός. Μεταξύ των όλων όσων άλλων έκανε, πήγε στο γνωστό εστιατόριο «Ζούμα» για σούσι με ενδιαφέρουσα παρέα μεταξύ των οποίων συγκαταλεγόταν ο κ. Μαργέλλος της “Informed Judgement Partners”.

Το όνομα του κ. Μαργέλλου έχει ακουστεί πολύ στην υπόθεση των CDS. Στο ίδιο ρεπορτάζ περιγράφεται η ένταση στην τότε Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ για τις εξωθεσμικές δραστηριότητες τόσο του Αντρίκου, όσο και του Νίκου Παπανδρέου.

Μετά το σχόλιο του «Βήματος» περί του “Knightbridge” ακολούθησε άλλο κυριακάτικο δημοσίευμα που ανέφερε ότι ο πρώην πρωθυπουργός χρησιμοποιεί ως ησυχαστήριο το σπίτι του κ. Ντόρη Μαργέλλου στο Παρίσι. Εκεί τυχαίνει να υπάρχει ένα πλήρως εξοπλισμένο γραφείο της “Unigestion”, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Αυτά για να δώσουμε περισσότερα στοιχεία σε όσους αναζητούν την αλήθεια με στοιχεία για τη διακυβέρνηση της εποχής Παπανδρέου, την υπαγωγή στο Μνημόνιο, τη διεθνή κηδεμονία και το μυστήριο με τη λίστα Λαγκάρντ.

Κι έπεται συνέχεια, όσο κάποιοι δεν αποκαλύπτουν τι έχει συμβεί με τον πρέσβυ κ. Ηλία Κλη, με ποιου εντολές ενέργησε και τι ρόλο είχε όταν παρέλαβε την αρχική λίστα Λαγκάρντ με βάση το σχετικό δημοσίευμά μας

newsbomb.gr

Τί παιχνίδι παίζεται με τον χρυσό;

Γιατί η Goldman "ριχνει βόμβες", ενώ όλοι βλέπουν θετική πορεία;

 

 Πριν δύο εβδομάδες η Goldman Sachs επέφερε κραδασμούς στην αγορά χρυσού, συνιστώντας σε πελάτες της να πουλήσουν χρυσό και αναθεωρώντας αρνητικά τις τιμές – στόχους της για το πολύτιμο μέταλλο. Για το 2013 προέβλεψε ότι ο χρυσός θα φτάσει μέχρι τα 1.810 δολάρια η ουγγιά.  Αυτό ενώ όλες οι άλλες μεγάλες επενδυτικές έχουν διαφορετική άποψη. Μήπως η Goldman κάνει λάθος ή απλώς ήθελε να αγοράσει χαμηλότερα;

Κατ’ αρχήν, οι περισσότερες άλλες μεγάλες επενδυτικές βλέπουν την τιμή του χρυσού αρκετά υψηλότερα.

Για του λόγου το αληθές, την ώρα που η Goldman δίνει στόχο για το 2013 τα 1.810 δολάρια, η Morgan Stanley δίνει μέση τιμή 1.853, η Deutsche Bank θεωρεί ότι οδεύει «προς τα 2.000 δολάρια», η BNP Paribas δίνει 1.865, η BofA Merrill Lynch 2.000 (και το 2014 βλέπει 2.400) και η UBS 1.900 δολάρια.

Δηλαδή, η Morgan Stanley αγοράζει στα επίπεδα που η Goldman λέει «πουλήστε».

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι η Goldman έχει «πέσει έξω» στις προβλέψεις της και στο παρελθόν.

Το 2008, όταν οι τιμές του πετρελαίου κάλπαζαν κοντά στα 140 δολάρια το βαρέλι, η Goldman έβλεπε το αργό στα 200 δολάρια. Μαντέψτε τι έγινε μετά: Εντός έξι μηνών η τιμή του αργού υποχώρησε στα 30 δολάρια το βαρέλι.

Αργότερα ορισμένοι οικονομολόγοι υπαινίχθηκαν , ότι ίσως η επενδυτική έριξε επίτηδες την τιμή, προς δικό της όφελος.


Πέραν αυτών, το «έξυπνο χρήμα», μεγάλοι παίκτες όπως οι Τζον Πόλσον, Τζορζτ Σόρος, Ντέιβιντ Άινχορν και Μπιλ Γκρος ποντάρουν σε υψηλότερα επίπεδα για τον χρυσό.

Την ίδια στάση δικαιολογούν και οι εξελίξεις: Οι ΗΠΑ έχουν τεράστιο και μη ελεγχόμενο χρέος αι η μόνη λύση που έχουν βρει οι κεντρικές τράπεζες είναι να τυπώνουν χρήμα.

Έτσι, η συνεχιζόμενη υποτίμηση του δολαρίου αφήνει ως ασφαλή καταφύγια τον χρυσό, τις μετοχές χρυσού και τα ETFs χρυσού.

Μετά τη «βόμβα» που έριξε η Goldman προ δύο εβδομάδων και τα επακόλουθά της η εικόνα του χρυσού αυτή τη στιγμή έχει ως εξής:

Υπάρχουν ισχυρές στηρίξεις στα 1.670 δολάρια και τα 1.600 δολάρια. Εάν η τιμή υποχωρήσει στα επίπεδα αυτά, είναι ξεκάθαρο σήμα αγοράς.

Πρέπει όμως να θυμόμαστε, ότι θα πάρει κάποιο χρόνο πριν η ευρύτερη αγορά «ανακαλύψει» την αξία του χρυσού.

 sofokleousin

 

Εβραίοι τοκογλύφοι

Οι δυνατότητες επηρεασμού που απέκτησαν οι εβραίοι δανειστές χρήματος είναι απο αιώνες μέρος της ιστορίας της Δύσεως. Σήμερα έχουν εγκαταστήσει ένα δίκτυο απόλυτου ελέγχου - παντού έχουν τα χέρια τους μέσα

Μεγεθύνατε

Τίτλος του πρωτοτύπου

Jüdische Geldverleiher

Μετάφραση: Εμμανουήλ Σαρίδης

Οι δυνατότητες επηρεασμού που απέκτησαν οι εβραίοι δανειστές χρήματος είναι απο αιώνες μέρος της ιστορίας της Δύσεως και περνά σαν τον Μίτο της Αριάδνης μέσα από όλα τα ιστορικά συμβάντα, συχνά κρυμμένη, αλλά πάντοτε πανταχού παρούσα.

Πίσω από τα παρασκήνια λειτουργεί μια ύπουλη, επικίνδυνη και αφανής εταιρία. Όμως όπως σε ένα παζλ, τα κομμάτια αυτού του δικτύου δολοπλοκιών ταιριάζουν μεταξύ τους και σχηματίζουν ένα ολοκληρομένο σχέδιο, το οποίο τίθεται εδώ πρός συζήτηση.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός ένα: Ανγκλία

Μερικοί στη Δύση πίστευαν, ότι οι εκκλησίες είχαν πάρα πολλά κτήματα και πολύ μεγάλη δύναμη και έτσι τους φαινόταν απαραίτητος ένας ανασχηματισμός. Ευτυχώς ο Henry VIII της Ανγκλίας χρειαζόταν ένα γιο και μια νέα γυναίκα. Ο Thomas Cromwell ήταν πρόθυμος να τον βοηθήσει.

Το αποφασιστικό γεγονός για την Ευρώπη ήταν η Reformation, η Αναμόρφωση, η ρήξη με την παλιά εκκλησία, η οποία προβάλλοντας την Αγία Γραφή έκρυβε την επιρροή των Εβραίων.

Μετά από μια εξορία σχεδόν 400 ετών επετράπει στους Εβραίους το 1656 να επιστρέψουν στην Ανγκλία. Αυτό επετευχθη με έναν «οικονομικό διακανονισμό» μεταξύ του Oliver Chromwell και του Εβραίου Σανχεντρίν.

«Εθνικό χρέος» είναι το πρώτο συστατικό του δημοσιονομικού ελέγχου, και πόλεμοι είναι ο πιο σημαντικός λόγος για εθνικά χρέη. Ήδη το 1693 η Ανγκλία δεν ήταν σε θέση να πληρώνει τα χρέη της. Ο λόγος ήταν οι ηπειρωτικοί πόλεμοι του Γουλιέλμου της Ορανίας, τους οποίους χρηματοδοτούσαν εβραίοι τοκογλύφοι του Άμστερνταμ.

Παρα τις πολλές φωνές για την ίδρυση της Τράπεζας της Ανγκλίας (δηλαδή της μεθόδου, κατα την οποία τα οικονομικά του κράτους παίρνονται απο τα χέρια της κυβέρνησης και περνάνε στα χέρια των τραπεζιτών), ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε απο τη Κάτω Βουλή. Αν και η Άνω Βουλή, η Βουλή των Λόρδων, δήλωσε, ότι η πράξη αυτή ως στόχο να πλουτίσει τους δανειστές σε βάρος της αριστοκρατίας, το 1694 η τράπεζα ιδρύθηκε.

Με την δύναμη του χρυσου και αργύρου, που είχε κλαπεί από τη Νότια Αμερική και έρευσε στα ταμεία των τραπεζιτών της Ευρώπης, η Βιομηχανική Επανάσταση παρήγαγε μια ψευδή εικόνα ευημερίας και πλούτου, ενώ κατέστρεψε την βιοτεχνία, δημιούργησε αθλιότητα και φτώχεια στις πόλεις και εγκαινίασε την αρχή του οικονομικού ελέγχου από τους δανειστές χρήματος.

Αυτή η φάση συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα, όταν ο πρώτος εβραίος πρωθυπουργός, Benjamin Disraeli, δήλωσε: «... ο κόσμος διοικείται από εντελώς άλλους ανθρώπους από αυτούς που φαντάζεται όποιος δεν είναι πίσω από τη σκηνή ... «

Ο καιρός είχε πλέον ωριμάσει για την η Βρετανική Αυτοκρατορία που κάτω από την αίγλη και τη δόξα διείσδυε και απορροφούσε την οικονομία και τον πλούτο της Ανατολής.

Ο Max Weber, ένας ιστορικός επιστήμονας, εξέδωσε το βιβλίο «η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού» (την εποχή εκείνη η τοκογλυφία είχε ήδη αποκτήσει κύρος με τη νέα ονομασία καπιταλισμός). Ο Max Weber ισχυρίζεται, ότι επειδή ο Προτεσταντισμός, πιο συγκεκριμένα η καλβινιστική έκδοσή του, είχε ευνοήσει την άνοδο του σύγχρονου καπιταλισμού.

Στην Ανγκλία η παλιά άρχουσα τάξη δεν αποδυναμώθηκε, όπως στη Γαλλία και την Ρωσία, με δολοφονίες και εκτελέσεις, αλλά απλά διαβρώθηκε, μέσω της φορολογίας της γης και στη συνέχεια του γάμου. Ο λόρδος Rosebery έκανε την αρχή, όταν παντρεύτηκε μια Rothschild και ο Arthur Balfour, ο υπογράψας την απατηλή «Διακήρυξη Balfour», έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση του Ισραήλ. Η τάση για τη σύσταση μιας νέας εβραϊκής αριστοκρατίας συνεχίστηκε με την πολιτική του Blair «Τίτλος έναντι Χρήματος». Η πολιτική αυτή συντονίζεται από τον «Λόρδο» Levy, επικεφαλής αναλόγων έρανων του Εργατικού Κόμματος.

Η Βασίλισσα Βικτόρια μπορεί να ήταν η Αυτοκράτειρα της Ινδίας, αλλά ο Disraeli, ο πρακτορας της «City» of London, ήταν αυτός που οικονομούσε το χρήμα, με το οποίο η στρατιωτική δύναμη της Ανγκλίας κατέκτησε την Ανατολή.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δύο: Γαλλία

  

Στη Γαλλία, η μοναρχία απέτυχε μετα από πτώχευση, το αποτέλεσμα των δύο ηπειρωτικών πολέμων του Louis XIV Necker (υποτίθεται ότι ήταν ένας Προτεστάντης, αλλά με εβραϊκή καταγωγή), ο οποίος εγκωμιάστηκε ως οικονομική μεγαλοφυία που χρησιμοποιούσε ακριβά, βραχυπρόθεσμα δάνεια για να διασώσει την ασταθή του οικονομία, μια επικίνδυνη μέθοδος, που τελικά οδήγησε στην απόλυτη καταστροφή.

Την ίδια εποχή η συνωμοσία του περιλαίμιου (βλέπε και στο http://de.wikipedia.org/wiki/Cassie_Chadwick) που σχεδιάστηκε απο τον μασόνο Cagliostro και τους εβραίους κοσμηματοπώλες Bohmer και Bassenge, αύξησε την οργή του κόσμου για την υπερβολική πολυτέλεια της βασίλισσας. Η απόλυση του Necker έδωσε το έναυσμα για την επίθεση εναντίον της Βαστίλης, και η αριστοκρατία - πολύ πιο εγκεφαλική από τους Βρετανούς συναδέλφους της, κατέληξε στην γκιλοτίνα.

Σ' αυτό βοηθάνε πολύ και οι επαναστάσεις. Πρώτα στη Γαλλία με την κατάληψη της Βαστίλης.

Την εποχή εκείνη η Γαλλία δεν είχε ακόμη εθνικό χρέος και το 1800 ιδρύθηκε στο Παρίσι, η Banque de France, η Τράπεζα της Γαλλίας. Ο Ναπολέων ήθελε να απελευθερώσει τη χώρα από την εξουσία των τραπεζιτών. Είπε:

"Εάν η κυβέρνηση εξαρτάται για τα χρήματά της από τους τραπεζίτες, τότε τον έλεγχο τον έχουν οι τραπεζίτες και όχι η κυβέρνηση ... Γιατί το χέρι που δίνει είναι και το χέρι που παίρνει. Το χρήμα δεν έχει πατρίδα. Οι χρηματοδότες δεν έχουν ούτε πατριωτισμό, ούτε τιμή. Ο μόνος στόχος τους είναι το κέρδος".

Το 1806 είπε: "Με ποιο θαύμα χρεώθηκαν σε τοσο μεγάλο βαθμό ολόκληρες επαρχίες της Γαλλίας στους Εβραίους, όταν σ' αυτή τη χώρα υπάρχουν μόνο εξήντα χιλιάδες από αυτούς;" (Διάγγελμα του Ναπολέοντα, 1811.)

Το 1882 κατέρρευσε η Τράπεζα Union Genrale, μια καθολικής τράπεζα που ιδρύθηκε με την ευλογία του Πάπα Λέοντα ΙΓ, λόγω των μεγάλων πόρων και της έξυπνης τακτικής των αντιπάλων της. Μεταξύ αυτών των αντιπάλων ήταν οι Rothschilds.  Πλούσιοι και φτωχοί καθολικοί έχασαν τις καταθέσεις τους.

Το 1886 δημοσιεύθηκε από τον Edouard Drumont το βιβλίο "La France Juive" (Η εβραίϊκη Γαλλία). Βασικό θέμα του ήταν η κακόβουλη δύναμη των εβραίων χρηματοδοτών. Το 1892 η οργή των εξαπατηθέντων επενδυτών της Διώρυγας του Παναμά έπεσε πάνω σε δύο από τους κορυφαίους υποστηριχτές του σχεδίου, τον Cornelius Herz και τον βαρόνο de Reinach, και οι δυό τους Εβραίοι.

Το 1894 ο σάλος για την υπόθεση Dreyfus ήταν τόσο μεγάλος, που ακούστηκε ότι ήταν μια δοκιμή για να δούμε ποιος πραγματικά έχει την εξουσία στα χέρια του στη Γαλλία: οι Προτεστάντες ή οι Εβραίοι. Ένας από αυτούς που συμμετείχαν στην εκδίκαση της έφεσης, ήταν ο Εβραίος Leon Blum, που αργότερα έγινε Πρόεδρος της Γαλλίας.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός τρία: Ρωσία

Στη συνέχεια είχαμε μια επανάσταση στη Ρωσία - ή οποία (μεταξύ άλλων) υποστηρίχθηκε απο τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Τρότσκι και τον Ρασπούτιν. Το δωμάτιο, στο οποίο δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ ο τσάρος, η τσαρίνα και τα πέντε παιδιά τους,  δείχνει ακόμη και σήμερα σημάδια της δολοφονικής πράξεως.

Η ρωσική επανάσταση ήταν από την αρχή έως το τέλος ένα εβραίϊκο σχέδιο. Κυριαρχείται απο εβραίϊκα ονόματα, από τον Μαρξ ως τον Λένιν και τον Τρότσκι. Το Politbüro του Λένιν κυριαρχείται από πρόσωπα εβραϊκής καταγωγής, Η δολοφονία του τσάρου που σχεδιάσθηκε από τους Εβραίους Λένιν και Sverdlov, εκτελέσθηκε απο τους Εβραίους Goloshchekin, Safarov, Volkov και Yurovsky. Δεν ήταν μια πράξη του ρωσικού λαού, αλλά εχθρικών εισβολέωνς. Στην πρώτη κυβέρνηση των Μπολσεβίκων υπήρχαν μόνο 13 γνήσιοι Ρώσοι.

Η Συνοδεία του Στάλιν ήταν μια εβραίϊκη συνωμοσία, αποτελούμενη από τον Kagenovitch (αναπληρωτής του Στάλιν), Lev Makhlis (Γραμματέας), Yakoda (αρχηγό της NKVD), τον Molotov με την εβραία σύζυγό του, τον Isaac Babel και τον Mandelstam, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς. Το αποτέλεσμα ήταν ένας αδίστακτος αποδεκατισμό όχι μόνο της αριστοκρατίας αλλά και των Ρώσσων αγροτών. Και το τελικό αποτέλεσμα; Μια ματιά στα ονόματα των νέων Ρώσους Ολιγαρχών είναι η απάντηση.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός τέσσερα: Αμερική - Ηνωμένες Πολιτείες

   

Οι πρωταγωνιστές της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν κατά κύριο λόγο άνδρες με μεγάλη ιδιοκτησία και κοινωνική θέση, όμως μετά την καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας, δεν ήσαν τίποτε παραπάνω απο κοινοί θνητοί. Άφησαν την κυβέρνηση στα χέρια άλλων και εγατέλειψαν τη γή. Χωρίς ιδιοκτησία γης δεν μπορούσε όμως να αναπτυχθεί μια άρχουσα τάξη με κληρονομικό δίκαιο και η απουσία μιας τέτοιας κλάσης, συνδεδεμένης με τις παραδοσιακές ηθικές αξίες, αφησε την Αμερική ανοιχτή στην ανεμπόδιστη εκμετάλλευση της από κακοποιά στοιχεία και κερδοσκόπους, ένα τέλειο κλίμα για τον καπιταλισμό.

Άνδρες όπως ο Jackson και ο Lincoln γνώριζαν πολύ καλά τους κινδύνους, αλλά οι προειδοποιήσεις τους δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την τελική νίκη των τοκογλύφων και ο Woodrow Wilson (υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του «Συνταγματάρχη» House) έφεραν στην χώρα την Κεντρική Τράπεζα. Ο σημερινός επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, που πραγματικά ονομάζεται  Federal Reserve System ή Federal Reserve ή απλώς Fed, ο Ben Bernanke, είναι φυσικά ένας Εβραίος. Βλέπε και Südamerika

Θέμα προς συζήτηση αριθμός πέντε: Ευρώπη

Στο τέλος του δεκάτου ενάτου αιώνα, έκαιγε ισχυρά η φλόγα του αναρχισμού. Μέχρι το 1914 είχαν δολοφονηθεί επτά αρχηγοί κρατών δολοφονήθηκαν: Το 1881 ο τσάρος Αλέξανδρος Β, το 1894 ο Πρόεδρος Carnot της Γαλλίας, το 1897 ο Πρόεδρος Canovas της Ισπανίας, το 1898 η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας, 1900 ο Βασιλιάς Ουμπέρτο της Ιταλίας, το 1901 ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών McKinley, το 1912 ένας άλλος πρωθυπουργός της Ισπανίας, ο Canelejas τέλος στο Σεράγεβο ο πρίγκηπας της Αυστρίας, που ήταν και το έναυσμα για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ακόμη πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η παλιά τάξη είχε τεθεί ουσιαστικά εξαφανιστεί. Αντικαταστάθηκε από ένα  μίγμα σύγχυσης, μια διάβρωση του αισθητηρίου και της ηθικής. Όταν ανέτειλε ο νέος αιώνας, το πρόσωπο της Ευρώπης είχε ήδη αλλάξει και το θεμέλιο ζωής του παρελθόντως είχε για τους περισσότερους ανθρώπους μεταβληθεί τελείως

(βλέπε και "Η Ευρώπη και η Μεταρρύθμιση" Europa und die Reformation;)

Οι ανακαλύψεις χρυσού και αργύρου στο Νέο Κόσμο ήρθαν πολύ βολικές για τους τραπεζίτες που είχαν για τον σκοπό αυτό δανείσει χρήματα στους Ισπανούς, δεν ηταν όμως καμμιά ευλογία για τους ντόπιους. Η τύχη της Νοτίου Αμερικής θάπρεπε να είναι μια προειδοποίηση, δυστυχώς δεν ήταν.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός έξι: Κίνα και Άπω Ανατολή

  

Το εμπόριο με την Άπω Ανατολή ξεκίνησε το δέκατο έβδομο αιώνα και ήταν προωθήθηκε απο αρκετά κράτη, ειδικότερα απο την Ανγκλία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και αργότερα και απο τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κύριος στόχος ήταν η Κίνα, παρά την αντίσταση της δυναστείας των Τσινγκ ενάντια στην επιρροή των ξένων. Με το τσάι σαν κύριο πόλο έλξης.

Ήταν όμως δύσκολο να πληρωθεί, γιατί οι ανάγκες της Κίνας για δυτικά προϊόντα δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να συγκριθούν με την αξία των κινεζικών εξαγωγών τσαγιού και πορσελάνης. Η λύση βρέθηκε με το όπιο από την Ινδία, το οποίο πουλιώταν όχι μόνο απο την Ανγκλία, αλλά και απο την Αμερική και άλλους.

Ο αυτοκράτορας της Κίνας προσπάθησε να εμποδίσει την εισαγωγή του οπίου, αλλά αλλοδαποί και Κινέζοι έμποροι ήταν σε θέση να πωλούν όπιο στην Κίνα με ασήμι και στη συνέχεια να πληρώνον με το ασήμι το τσάι.

Η αυξημένη κατανάλωση οπίου σήμαινε για την κινεζική κυβέρνηση μεγάλες απώλειες σε ασήμι που απεστερείτο η κινεζική οικονομία.

Οι πόλεμοι του οπίου τελείωσαν το 1842 με την συνθήκη της Νανκίνγκ, την οποία ακολουθήθησαν ανάλογες συνθήκες με την Αμερική και τη Γαλλία.

Ο Amasa Delano, ένας "converso" (δηλαδή ένας προσήλυτος Εβραίος), ισπανικής ή ιταλικής καταγωγής και παππούς του Franklin Delano Roosevelt, έκανε την περιουσία του με το εμπόριο (οπίου) της Κίνας κατά τον 19ο Αιώνα. Ο γιος του Warren έγινε συνέταιρος στο House of Russel το Russell & Co ήταν τη δεκαετία του 1830 ο τρίτος μεγαλύτερος έμπορος οπίου των ακτών της Κίνας.

Η σημαντικότερη συνέπεια των γεγονότων αυτών ήταν το άνοιγμα πολλών λιμανιών και το τέλος της προστασίας της Κίνας εναντίον ξένης τεχνολογίας και ιδεών.

Αυτό οδήγησε με το θάνατο του παλιού αυτοκράτειρα το 1908 στην κατάρρευση της δυναστείας Qing. Ο Adolf Joffe, διευθυντής της πρεσβείας της Μόσχας που ιδρύθηκε το 1922 στην Κίνα, υποστήριζε την άνοδο του Sun Yat-sen στην εξουσία. Σε επιστολή του προς τον Λένιν έγραφε ο Joffe: "Η Κίνα είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα στο παγκόσμιο παιχνίδι μας". Ο διάδοχός του, Mikhail Borodin, στάλθηκε το 1923 για να προωθήσει την παγκόσμια επανάσταση. Στη συνέχεια ήρθε ο τελικός θρίαμβος του μαρξισμού με τον Mao Zedong (Μάο Ζεντόνγκ).

Η επανάσταση των μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917 είχε μια σημαντική και διαρκή επίδραση στην Ρωσία και σε όλο τον κόσμο. Αυτή η επανάσταση, και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε, οδήγησαν στην ολοκληρωτική ανατροπή των υφιστάμενων κοινωνικών και διοικητικών δομών.

Τον Φεβρουάριο του 1972 πέταξε ο Πρόεδρος Νίξον με τον "κηδεμόνα" του Χένρι Κίσινγκερ στο Πεκίνο.

Στην Ιαπωνία εισήχθη το 1889 το Σύνταγμα Meiji και κατα το 1920 η Αμερική έκανε το 40% των επενδύσεων στην Ιαπωνία.

Το πρώτυπο αυτό εφαρμόστηκε και στο υπόλοιπο τμήμα της Άπω Ανατολής και διατηρήθηκε και τη δεκαετία του 1970 από τον Κίσινγκερ, ο οποίος κρατούσε τα ηνία πίσω απο τον Νίξον, τον Φορντ και τον Κάρτερ και ο οποίος έπαιζε έναν σημαντικό ρόλο ακόμη και στο καθεστώς Μπους και την βρώμικη πολιτική του, που κόστισε τόσες πολλές ζωές στο Βιετνάμ.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός επτά: Αφρική

Κάτω απο το λάβαρο της "Ελευθερίας" η Αφρική βρισκόταν δήθεν στην πορεία για ένα καλύτερο μέλλον, αλλά τελικά έγινε ένα ακόμη θύμα με την ίδια τύχη όπως και η Νότια Αμερική.

Οι χώρες της Δυτικής Αφρικής κάτω απο ασταθείς κυβερνήσεις γλιστρούν όλο και περισσότερο στη λαβή του καρτέλ των ναρκωτικών, το οποίο βρίσκεται κάτω απο τον μυστικό έλεγχο της CIA.

Ούτε τα Ηνωμένα Έθνη ούτε η G8 έδωσαν σημασία στην καταστροφή του Κονγκό ή στην κατάσταση της Ζιμπάμπουε.

Η κατάρρευση του καθεστώτος του Απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική θεωρήθηκε ως μια αποφασιστική νίκη για την ελευθερία. Είναι όμως αυτό δικαιολογημένο; Ή μήπως ήταν μια απλή επιδερμική μεταβίβαση της εξουσίας σε μια μαύρη ελιτ, που είναι εύκολο να επαρρεασθεί και που έγινε με όλα τα μέσα της δημοσιότητας για να φανεί αξιόπιστη; Καθότι οι συνθήκες διαβίωσης των φτωχών αδελφών της έχουν επιδεινωθεί σημαντικά;

Θα πρέπει να αναρωτηθούμε, ποιος είχε πραγματικά τα οικονομικά οφέλη από την κατασκευή γηπέδων για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010; Ο πληθυσμός ή η Τραπεζα Investec, η οποία διέθεσε τα χρήματα για την κατασκευή τους και εις αντάλλαγμα πήρε το προνόμιο να ενοικιάζει τα κτίρια μετα το Παγκόσμιο Κύπελλο;

Αυτή είναι η ίδια η τράπεζα, η οποία τον Ιούλιο του 2002 είχε καταγραφεί στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και τώρα ερευνάται για διαφθορά για εμπόριο όπλων στην Κένυα και το Ιράν.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός οκτώ:  Έλεγχος των μέσων ενημέρωσης

Αφού σιγουρεύθηκε ο έλεγχος της οικονομίας, όλα τα άλλα βήματα ακολούθησαν απο μόνα τους. Όλα τα είδη των  μέσων μαζικής ενημέρωσης, εφημερίδες, περιοδικά, εκδοτικοί οίκοι, τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαφήμιση, θέατρο και κινηματογράφοι είναι σε εβραϊκά χέρια. Το πλεονέκτημα μιας τέτοιας κατάστασης δεν χρειάζεται να τονισθεί περαιτέρω. Και η αλήθεια, αν έρθει ποτέ στο φως, μπορεί να διαστρεβλωθεί με οποιονδήποτε τρόπο.  MΜΕ Medien

Θέμα προς συζήτηση αριθμός εννέα: Οικονομικός Έλεγχος

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο παγκόσμιος οικονομικός έλεγχος συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στα χέρια λίγων, γιγαντιαίων εταιρειών όπως η Nestle, η Unilever και η Philip Morris (Altria), και ότι όλες αυτές οι εταιρείες ελέγχονται απο Εβραίους. Οικονομία Wirtschaft

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δέκα: Έλεγχος ορυκτών

Ο σύγχρονος κόσμος έχει μια ακόρεστη όρεξη για ορυκτά υλικά που χρειάζονται οι βιομηχανίες. Και αυτά είναι στα χέρια λίγων ομίλων, οι οποίοι ελέγχονται απο τα ίδια άτομα Ορυκτά υλικά Mineralrohstoffe

Θέμα προς συζήτηση αριθμός ένδεκα: Δημοκρατία

Το σύνθημα του δέκατου ένατου αιώνα ήταν «αναρχία». Σήμερα είναι «τρομοκρατία». Διαφορετικές μορφές διακυβέρνησης ήρθαν και έφυγαν, μοναρχίες, σοσιαλισμός, φασισμός και κομμουνισμός, και η δημοκρατία, και ακριβέστερα η σύγχρονη, αντιπροσωπευτική, καπιταλιστική δημοκρατία, είναι ο σημερινός νικητής στον αγώνα για εξουσία και πλούτο.

Η δημοκρατία ξεκίνησε απο την Αθήνα. Το καθεστώς ονομάσθηκε «Δημοκρατία», επειδή ήταν διαχειριστής των συμφερόντων της πλειοψηφίας και όχι της μειοψηφίας. Για έναν παλιό Ολιγάρχη, η δημοκρατία της Αθήνας ήταν ένα δυσάρεστο σύστημα, διότι έκανε τα ευγενέστερο στοιχεία της κοινωνίας να εξαρτώνται απο τα κοινά και μεταβίβαζε την ευημερία σκόπιμα από τους μέν στους δε.

Η αρχή του δημοκρατικού κράτους είναι η ισότητα, η παραδοχή, ότι κατά τη δόμηση της κοινότητας και την χρήση της εξουσίας η κάθε άποψη θα πρέπει να έχει το ίδιο βάρος όπως και όλες οι άλλες. Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα ο Thomas Hobbes δήλωνε: «... σε μια δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρχει πραγματική ασφάλεια για κανέναν ή για κάτι, εκτός αν αυτό γίνει από καθαρή τύχη. «

Όταν ο Τζορτζ Μπους διαβεβαίωνε τον κόσμο, ότι «η παγκόσμια εξάπλωση της δημοκρατίας θα ήταν η τελική δύναμη για την εκτόπιση της τρομοκρατίας και της τυραννίας, θα αναφέρονταν πιθανότατα στις δικές του, βραχυπρόθεσμες πολιτικές προοπτικές.

Η έννοια Δημοκρατία αναπτύχθηκε από τους νικητές των δύο διαδοχικών παγκοσμίων πολέμων ως ένα νέο όνομα για τον πολιτισμένο κόσμο. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Woodrow Wilson, αυτόν που δεν κατόρθωσε να γίνει ο αρχιτέκτονας μιας νέας παγκόσμιας τάξης. (Ένας αρχιτέκτονας, που οδηγούσαν προσεκτικά οι Εβραίοι σύμβουλοί του, ο «Συνταγματάρχης» House, ο Berhard Baruch und οι αδελφοί Wartburg).

Η Δημοκρατία απέτυχε σαν λύση, παρά τα πολλά καλά λόγια, πιθανώς λόγω της ίδιας ιδιότητας της, για την οποία τόσο επαινείται. Είναι σαφές, ότι η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού που ψηφίζει, γνωρίζει πολύ λίγα γι' αυτό που κρύβεται πίσω απο τον όρο αυτό, για ότι συμβαίνει πίσω από την σκηνή. Στους δύο αιώνες κατά τους οποίους θριαμβεύει, κάποιοι την αναγνώρισαν σαν απάτη, σαν φορέα ενός ονόματος που έχει κλαπεί, ως όργανο της κυριαρχίας πάνω στο λαό από μια τελείως διαφορετική δύναμη.

Ένα παράδειγμα για την αδυναμία ελέγχου απο το κοινό που ψηφίζει, είναι το γεγονός, ότι στην Ανγκλία τα δύο μεγάλα κόμματα ελέγχονται από τους Εβραίους. Το Εργατικό Κόμμα από την εβραϊκή συνοδεία του Blair και το Συντηρητικό Κόμμα, απο τον αρχηγό του Michael Howard, QC, (δικηγόρο στο βασιλικό Συμβούλιο), τον ανώτατο Εβραίο στην Ανγκλία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα δύο κόμματα υποκύπτουν στις απαιτήσεις του εβραϊκού λόμπι, κάτι που κάνει την ύπαρξή τους να φαίνεται γελοία.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δώδεκα: Φεμινισμός

Ο φεμινισμός έχει αποκτήσει μια σημαντική θέση ανάμεσα στις αλλαγές του 20ου και του 21 αιώνα. Τα αποτελέσματα της αυξηθείσας εκμηχάνισης σχεδόν κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας, οδήγησε σε μια δραστική αλλαγή του ρόλου των γυναικών στην κοινωνία. Η μεταβολή αυτή ενισχύθηκε και απο την απώλεια συζύγων στους δύο μεγάλους πολέμους, που έκανε σε πολλές γυναίκες αδύνατη την συνέχιση του ρόλου που παίζανε πρίν.

Ο καπιταλισμός χρειάζεται για να λειτουργήσει μια συνεχή οικονομική ανάπτυξη, και η είσοδος των γυναικών στην αγορά εργασίας, με νέες δυνατότητες αποκτήσεως χρήματος και καταναλωτικών συνηθειών, συνέβαλλε κατα πολύ στην αλλαγή αυτή. Το αποτέλεσμα ήταν, πολλές γυναίκες να έχουν χάσει όλες τις δεξιοτεχνίες που είχαν αποκτήσει επί αιώνες. Και αυτό οδήγησε στην αυξανόμενη ζήτηση προϊόντων εργοστασίου, η οποία με τη σειρά της έδωσε ώθηση στην καπιταλιστική μηχανή.

Όμως το πιο σημαντικό αποτέλεσμα ήταν, ότι τώρα πολλές γυναίκες είχαν πλέον ένα δικό τους εισόδημα και δεν εξαρτώνταν πλέον από το εισόδημα του αρσενικού συντρόφου τους.

Ως εκ τούτου ο γάμος δεν ήταν πλέον ένας σημαντικός στόχος για τις γυναίκες, και με τη νέα ελευθερία τους ήρθε μια νέα ηθική (ή η έλλειψή της). Τα δύο φύλα βλεπόντουσαν μεταξύ τους όλο και περισσότερο ως αντίπαλοι παρά σαν σύντροφοι.

Αυτό οδήγησε στην κατάρρευση της οικογένειας σαν της κεντρικής μονάδας στη ζωή των περισσότερων ανθρώπων. Και σε μια αύξηση - μία ανησυχητική αύξηση - του αριθμού των εργαζόμενων μητέρων με παιδιά, τα οποία δεν θα γνωρίσουν ποτέ τον πατέρα τους. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η τάση μεταξύ των γυναικών, να μην αποκτήσουν, εκ προθέσεως, παιδιά, ώσπου η αναπαραγωγική τους ηλικία να έχει σχεδόν περάσει. Αυτό όμως δημιουργεί ένα ξεριζωμένο προλεταριάτο, που έχει αποκοπεί από τη γη και που δεν αποτελεί πλέον μια ενιαία, συνεκτική κοινωνική μονάδα - ο ιδανικός σκλάβος για την καπιταλιστική μηχανή.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δεκατρία: Η ίδρυση του κρατους Ισραήλ

Το Ισραήλ είναι ο κούκος στην αραβική φωλιά. Στην αρχή ήταν η Παλαιστίνη υπό βρετανική εντολή, μετα τεμαχίσθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και σήμερα είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Αυτό δείχνει, πόση δύναμη έχει το χέρι που κρατά τον τουρβά με τα χρήματα και πως αυτή η αδικία δεν ξεσηκώνει ούτε έναν ψύθιρο διαμαρτυρίας. Μερικοί από τους αρχιτέκτονες του Ισραήλ ήταν οι Weizman, Baruch, Stein, Shamir και Rothschild.

Αυτό είναι πραγματικά ασυνήθιστο. Γιατί θα έπρεπε οι Εβραίοι, που για γενεές γενεών ήταν οι κλασικοί διεθνιστές, που μετανάστευαν απο χώρα σε χώρα, που άλλαζαν το όνομα, την εθνικότητα και τη θρησκεία τους κατα το δοκούν, οι θορυβώδεις υπέρμαχοι της καταργήσεως των Εθνών, οι πρόθυμοι υποστηρικτές του ελεύθερου εμπορίου, που ζητούσαν την κατάργηση των οικονομικών εμποδίων προστασίας των εθνών και οι οποίοι σε κάθε δυνατή ευκαιρία ούρλιαζαν αμέσως «ρατσιστής», να ζητούν ξαφνικά μια δική τους χώρα; Μια χώρα, την οποία χωρίς κανένα ενδοιασμό κατέλαβαν σε μια περιοχή, της οποίας ο πληθυσμός στην πλειοψηφία του δεν έχει κανενός είδους δεσμούς μαζί τους και όπου μόνο μια μειοψηφία των Εβραίων έχει κάποιους δεσμούς μαζί της, που ανήκουν όμως αρκετές χιλιάδες χρόνια στο παρελθόν;

Παράξενο; Βεβαίως. Όμως ας το δούμε ως μέρος ενός λεπτομερούς σχεδίου ...

Πρώτον, η ιδέα, η προϋπόθεση - ψεύτικη, αλλά ελκυστική - ότι ανήκουν στον «περιούσιο λαό».

Την ιδέα αυτή, να είναι οι «περιούσιοι του κόσμου», ακολουθεί το σχέδιο «εμείς εναντίον των άλλων», όπου η υπόλοιπη ανθρωπότητα θεωρείται σαν «Goyims», εναντίον των οποίων τα γραπτά του Ταλμούδ περιέχουν τόσα δυσάρεστα, ρατσιστικά προστάγματα. Και το Ισραήλ ήταν αμέσως μετά την ίδρυσή του αναμφίβολα το πιο ρατσιστικό κράτος του κόσμου.

Αν και το Ισραήλ βασίζεται στην (έστω και πλασματική) συναισθηματική ιστορία μιας παλιάς πατρίδας, η ίδρυσή του δημιούργησε στούς απλοϊκούς αδελφούς του σίγουρα ισχυρά εθνικιστικά συναισθήματα. Το Ισραήλ είναι μια μόνιμη εστία κρίσεων, όπως αποδεικνύεται από την νεώτερη ισραηλινή επίθεση στο Λίβανο, και είναι σε θέση να προκαλέσει τον Γ‘ Παγκόσμιο Πόλεμο, αν αυτό θεωρηθεί ως αναγκαίο για την νίκη του επί του Ισλάμ και για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής.

Το σχέδιο πάει σίγουρα πίσω μέχρι τα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα, παρόλο που ίσως να έχει τεθεί για πολλές γενεές "στο ψυγείο", ώσπου να αποκτηθεί ο οικονομικός και πολιτικός έλεγχος επι των μεγάλων δυτικών δυνάμεων.

Το 1846 ο "Sir" Moses Montefiore έκανε, για λογαριασμό του "Lord" Rothschild, μια επίσκεψη στην Παλεστίνη, για να διαπιστώσει, πόσοι Εβραίοι ζουσαν πραγματικά εκεί.

Αναφέρθηκε ο αριθμός 9000, που σίγουρα δεν ήταν αρκετός για να προβληθεί μια αξίωση για την περιοχή. Έπρεπε λοιπόν να γίνει κάτι. Και σίγουρα δεν είναι τυχαία η μαζική έξοδος των 3 000 000 Εβραίων από την Ρωσία για την Δυτική Ευρώπη της εποχής εκείνης.

Ένα μεγάλο μέρος τους θα κατέληγε στην Αμερική, ενώ το υπόλοιπο απετέλεσαν οι μετανάστες που χρειάζονταν για τον εποικισμό της «γης της επαγγελίας». Ο Χίτλερ έγραφε στο "Mein Kampf" (Ο Αγώνας μου) με αποστροφή για τον αυξανόμενο αριθμό των "κατσαρομάλληδων" ορθοδόξων Εβραίων στη Γερμανία.

Αυτοί οι Ασκενάζηδες Εβραίοι δεν ήταν Εβραίοι και δεν είχαν καμία σχέση με την Παλαιστίνη. Ήσαν απόγονοι των Χαζάρων, ενός ταταρικού λαού, που γύρω στο 700 μ.Χ. είχαν ασπασθεί τον Ιουδαϊσμό. Αυτοί οι Εβραίοι θα ήσαν οι μελλοντικοί κάτοικοι της Παλαιστίνης και τα υποτιθέμενα θύματα του Ολοκαυτώματος. Εβραίοι, οι οποίοι δεν είχαν προγόνους στην Παλαιστίνη και κανένα «σημιτικό» αίμα στις φλεβες τους.

Δεν υπάρχει εδώ η πρόθεση να παρουσιαστούν λεπτομέρειες των μανιπουλαρισμάτων που έγιναν για την ίδρυση του Ισραήλ. Ούτε να προβληθεί η έξυπνη προπαγάνδα με την οποία οι Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τους ξένους εισβολείς από την πατρίδα τους, όπου ζούσαν συνεχώς για χιλιάδες χρόνια, και σήμερα μας τους εμφανίζουν ως «τρομοκράτες».

Ωστόσο θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα: Ποιοί είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες; Οι Άραβες που θέλουν να επανέλθουν στην πατρίδα τους ή οι εισβολείς Εβραίοι, που υποστηρίζονται από τα σκυλάκια τους στη Δύση;

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δεκατέσσερα: δολοφονίες

Εκτός από τα θύματα των αναρχικών κατα τα μέσα και τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, η επίτευξη των στόχων αυτών είχε και και αλλού ένα υψηλότατο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές. Η Ρωσική Επανάσταση ήταν πιθανόν η πιο αιματηρή επανάσταση όλων των εποχών και εκτός αυτού είχαμε θάνατο και καταστροφή στούς δύο παγκοσμίους πολέμους, που και οι δυό τους ήταν το αποτέλεσμα εβραίϊκου μανιπουλαρίσματος.

Η Αντίσταση οδήγησε σε πολλά ανεξιχνίστα "δυστυχήματα" και "αυτοκτονίες":

Το "ατύχημα" του T. E. Lawrence - ο οποίος ήταν εις θέσιν να δημοσιοποιήσει τις διαπραγματεύσεις απάτης της Μεγάλης Βρεταννίας με τους Άραβες.

Ποιος δολοφόνησε πραγματικά τον Jocelyn Hay το 1941, τον 22^ο  Earl of Errol, στο Ναϊρόμπι της  Κένυας;

Η υποτιθέμενη αυτοκτονία του James Forrestal – ο οποίος αντιτάχθηκε στον έλεγχο της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών από το εβραϊκό λόμπι. www.paragoy.com

Οι δολοφονίες του Λόρδου Moyne, του μόνιμου βρετανού υπουργού στη Μέση Ανατολή και του διαπραγματευτή των Ηνωμένων Έθνών Folke Bernadotte (οι δολοφόνοι των οποίων προστατευθηκαν μετα την ίδρυση του ισραηλινού κράτους).

Το «αεροπορικό ατύχημα», κατα το οποίο σκοτώθηκε ο δούκας του Κεντ

Der "Flugzeugunfall", der den Herzog von Kent tötete

Η δολοφονία του Rudolf Hess.

Ο ακόμα ανεξιχνίαστος θάνατος της πριγκίπισσας Diana. Prinzessin Diana;

Η αλήθεια για το ποιοί βρίσκονται πίσω απο την επίθεση της 9/11 Die Wahrheit über die wirklichen Drahtzieher hinter dem 9/11-Angriff. 
  

Αξίζει επίσης να ρίξουμε μια ματιά στις ρίζες ορισμένων σημαντικών προσώπων της περιόδου 1936 - 1946:

Ο General Francisco Franco y Bahamonde που κατα την διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου έκανε μια θεαματική καρριέρα, είχε Εβραίους προγόνους.

Το πραγματικό όνομα του Προέδρου Ρούσβελτ, που ήταν Εβραίος, ήταν «Rosenvelt». Οι Delano (η οικογένεια της μητέρας του) είχε εβραίους προγόνους.

Ο Στρατηγός Αϊζενχάουερ, που με την βοήθεια του Bernard Baruch έκανε μια θεαματική καρριέρα, ήταν Εβραίος.

Ο στρατηγός Ντε Γκωλ δεν ήταν Εβραίος, αλλά έκανε μια λαμπρή καρριέρα και κατά την άφιξή του στο Λονδίνο τον υποδέχθηκαν εκπρόσωποι των Rothschilds.

Winston Churchill - ήταν ή μισό-Εβραίος, ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό των εκ μητρός ξένων προγόνων του, ή πιάστηκε στα δίχτυα εβραίων μανιπουλατόρων και πρόδωσε τους δικούς του. Περισσότερες πληροφορίες Mehr Information

Ο Ιωσήφ Στάλιν άλλαξε το πραγματικό του όνομα που ήταν Ιωσήφ Δαβίδ Djugashvili σε Στάλιν (ένα πολύ εβραίϊκο έθιμο). Στην γεωργιανή γλώσσα «shvili» σημαίνει «o γιος του» και «djuga» «Εβραίος». Επίσης ο David Papisnedov, ο άνθρωπος που θεωρείται ως ο πραγματικός του πατέρας, ήταν Εβραίος. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι αυτό στο τελευταίο δεν αναφέρεται στο βιβλίο για τον Στάλιν του Simon Montefiore. Ο Montefiore είναι ένας Εβραίος, απόγονος του Μωυσή Montefiore, που το 1846 ξεκίνησε μαζί με τον Rothschild την ιδέα της πατρίδας των Εβραίων που θα ήταν η Παλαιστίνη.

Η Σιωνιστές συνεργάζονταν με τον Χίτλερ, αν τους συνέφερε, διότι τους χρειάζονταν η πολιτική του. Χωρίς αυτη την πολιτική δεν θα ήταν δυνατόν να παράγουν την προπαγάνδα του «Ολοκαυτώματος», απο την οποία εξαρτήθηκε ένα μεγάλο μέρος του σχεδίου τους.

Τα σχέδια φιλίας του Χίτλερ με την Μεγάλη Βρεταννία ανατράπηκαν δραστικά μετα την φυλάκιση του Rudolf Hess. Εξακολουθεί να παραμένει ανοικτό το ερώτημα, εάν ο Albrecht Haushofer συμμετείχε στην προδοσία αυτού του σχεδίου. Ήταν ο γιος του καθηγητή Haushofer, και μέσω της μητέρας του, κατά το ήμισυ Εβραίος.

Θέμα προς συζήτηση αριθμός δεκαπέντε: Παγκόσμιος Έλεγχος

Το Διαδίκτυο, όπως λέγεται, είναι το πιο φανταστικό σύστημα παρακολούθησης που εφευρέθηκε ποτέ.

  

Οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών λειτουργούν το μεγαλύτερο σύστημα επεξεργασίας δεδομένων στον κόσμο. Επίσης η Microsoft έγινε θέμα στα μέσα ενημέρωσης, όταν ένας χάκερ ανακάλυψε στο πρόγραμμά του έναν κωδικό της "National Security Agency", της "Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας Πληροφοριών" των ΗΠΑ). Παρόλο που η Microsoft αρνείται τον ισχυρισμό αυτό, αυτό ήταν αρκετό για τη γερμανική κυβέρνηση να απαγορεύσει το 2001 την χρήση των Windows σε «ευαίσθητα» συστήματα. Είναι ο Bill Gates, όπως δείχνει η εμφάνισή του, εβραϊκής καταγωγής;

Η "General Security Service", η «Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας" του Ισραήλ, αποτελείται απο τρεις μεγάλες ενότητες: (α) Shin Bet - η υπηρεσία πληροφοριών εσωτερικού, (b) Mossad - υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού, και (γ) Αman - η στρατιωτική υπηρεσιών πληροφοριών.

  

Οι απόπειρες δολοφονίας ήταν ακόμη από την εποχή της βρετανικής εντολής μια μέθοδος των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών, απο τότε όμως οι απόπειρες και οι δολοφονίες τους έχουν αυξηθεί σημαντικά.

  

Το 1992, το Ισραήλ δολοφόνησε τον πρώην ηγέτη της Χεζμπολάχ, σεΐχη Abbas al Mussawi, με μια αεροπορική επίθεση στην αυτοκινητοπομπή του. Εκτός αυτού απήγαγε κατά τα έτη 1989 και 1994 δύο άλλους ηγέτες της Χεζμπολάχ, τον σεϊχη Abdel-Karim Obeid και τον Mustapha el-Dirrant.

  

Στις 30 Αυγούστου 2001 δολοφονήθηκε ο ΄γέτης του "Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης", Abu Ali Mustapha Zabri, κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης πυραύλων στο γραφείο του στη Δυτική Όχθη.

Το Ισραήλ εκτέλεσε κατά την περίοδο Σεπτέμβριος 2000 - Αύγουστος 2001 τουλάχιστον 60 «στοχευμένες δολοφονίες». Μια δημοφιλής μέθοδος στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Ισραήλ, είναι τα παγιδευμένα κινητά τηλέφωνα. Έτσι δολοφονήθηκε τον Μάιο 2001 ο Iyad Harden, οδηγός του Ισλαμικού Τζιχάντ.

Η τελευταία επίθεση του Ισραήλ στο Λίβανο είναι μόνο η συνέχιση του ρόλου του ως μόνιμη εστία κρίσεων στη Μέση Ανατολή.

  

Στις 16. Αυγούστου 2001 η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz ανέφερε, ότι το Ισραήλ έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με υπηρεσίες πληροφοριών απο 39 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας.

Ο πιο σημαντικός εταίρος του απο τις μυστικές υπηρεσίες είναι όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η CIA έχει εδώ και πολύ καιρό σημαντικούς δεσμούς με την Μοσάντ, όπου η Μοσάντ καλύπτει τομείς όπως η Κεντρική Αφρική και η Λατινική Αμερική. Δεν ήταν τυχαίο, ότι η Νότια Αφρική τις ημέρες του απαρτχάιντ ήταν για πολλά χρόνια ένας στενός εταίρος του Ισραήλ, παρά το γεγονός, ότι το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας πρός τους «Αγωνιστές της Ελευθερίας» προέρχονταν από εβραϊκές πηγές. Το κλασικό αυτό παράδειγμα δείχνει τα πλεονεκτήματα που έχει το να αναμειγνύεσαι και στις δύο πλευρές.

Είναι γνωστό, ότι το 1992-1993 ένα πρόσωπο (ή περισσότερα πρόσωπα) άρχισε χωρίς για κανένα προφανή λόγο να παρακολουθεί τα τηλέφωνα του πρίγκιπα Καρόλου. Η ενέργεια αυτή υπονόμευσε την αξιοπιστία της βασιλικής οικογένειας. Η εφημερίδα του Λονδίνου Sunday Mirror το εξηγεί ως εξής: Η CIA και η NSA παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα της πριγκήπισσας Diana και συνέταξαν ένα ντοσιέ 1056 σελίδων. Η CIA παρακολουθούσε τα τηλέφωνα της Diana κατ' εντολήν της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙ6.

Θα ήταν ασφαλώς ένα λάθος να πιστέψουμε, ότι η ΜΙ6 ελέγχεται απο την βρετανική κυβέρνηση. Η υπηρεσία, γνωστή με τον σωστό της τίτλο ως Secret Intelligence Service (SIS), έχει διαβρωθεί εδω και καιρό απο πράκτορες της CIA και της Mossad. Εδω και πολλά χρόνια η ΜΙ6 χορεύει με την φλογέρα της CIA , η οποία με την σειρά της βρίσκεται υπο την επιρροή της Mossad.

  

Πηγή: http://www.judom.com/index.german.html

  

Βλέπε επίσης

Μυστικές Εταιρίες (Geheime Gesellschaften)

http://honigmann-derhonigmannsagt.blogspot.de/2010/03/geheime-gesellschaften.html

  

και

  

Μυστικές Εταιρίες (Geheime Gesellschaften)

http://derhonigmannsagt.wordpress.com/2012/06/18/geheime-gesellschaften/

http://www.berlin-athen.eu