του Στρατή Μαζίδη
Ούτε καν στο διαδίκτυο δεν παίζουν οι ειδήσεις που δεν εξυπηρετούν
τον επίπλαστο ευρωπαράδεισο. Η είδηση που είχαμε μεταφράσει πριν λίγες
ημέρες όπου ακόμη και τα άλογα βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν
ενάντια στον πλέον αποτυχημένο με βάση τις μετρήσεις γάλλο πρόεδρο Ολάντ
έγινε γνωστή μόνο σε όσους διαβάζουν freepen ή επισκέπτονται τον ξένο
τύπο.
Μια Γαλλία στους δρόμους. Μια σειρά κλάδων διαμαρτύρεται για τους
εξοντωτικούς φόρους του…σοσιαλιστή με ήτα Φρανσουά Ολάντ πάνω στον οποίο
είχαμε εναποθέσει κάποιες ελπίδες έναντι της καρικατούρας.
Η Γαλλία είναι μια χώρα με πολλά προβλήματα. Παρά το γεγονός πως ήταν
ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες του ευρώ, φαίνεται πως δεν αντέχει
ούτε αυτή μέσα στην ασφυξία της νεώτερης έκδοσης του μάρκου.
Επιπρόσθετα η αύξηση του μουσουλμανικού στοιχείου ανησυχεί ιδιαίτερα
τη γαλλική κοινωνία καθώς όπως παρακολουθούμε και στα σχετικά
ντοκιμαντέρ, η αναλογία γάλλων – μεταναστών μουσουλμάνων στα 50.000.000
πληθυσμού, μεταβάλλεται διαρκώς υπέρ των δεύτερων.
Και κάπου εδώ βρίσκει πρόσφορο έδαφος η ακροδεξιά να αναπτυχθεί όπως
συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν δηλαδή η ανεργία, η
φτώχεια, η μείωση του βιοτικού επιπέδου και η αύξηση του ξένου και
εντελώς διαφορετικού στοιχείου κυριαρχούν στην κοινωνία.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Ελλάδα με τη διαφορά ότι στη Γαλλία
ηγείται της ακροδεξίας μια κομψή κυρία η οποία πείθει ευκολότερα σε
σχέση με αγριωπούς γίγαντες ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονται πλέον στη
φυλακή.
Η Μαρί Λεπέν που διαδέχθηκε τον πατέρα της στην ηγεσία του Εθνικού
Μετώπου έχει μιλήσει ξεκάθαρα κατά του ευρώ και οι δημοσκοπήσεις της
δίνουν αέρα ακόμη και για νίκη στις ευρωεκλογές.
Η χαλαρή ψήφος των ευρωεκλογών δίνει πάντα τη δυνατότητα της δοκιμής
ως προς το πως θα διαχειριστεί κανείς το αποτέλεσμα που πέτυχε. Αν η κα
Λεπέν επικρατήσει στην εκλογική αναμέτρηση ή φτάσει κοντά στην πρώτη
θέση και με τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες να διαγράφονται ακόμη
ζοφερές στην υπό γερμανική κατοχή Ευρώπη, ποιος μπορεί να αποκλείσει την
άνοδό της στο υψηλότερο σκαλί της πολιτικής ζωής της Γαλλίας;
Και τότε; Θα βγάλει κόκκινη κάρτα στην Ευρωζώνη όπως έχει πει;
freepen.gr
Συνημμένα αρχεία:
eurozone_dismantlement_867888546.pdfΤου Χρήστου Φράγκου
Οι συντάκτες της έκθεσης δίνουν την ονομασία European Monetary System 2 στο διάδοχο του ευρώ σύστημα ισοτιμιών, ενώ υποστηρίζουν πως πρώτες θα πρέπει να εγκαταλείψου το κοινό νόμισμα η Γερμανία και οι ανεπτυγμένες χώρες.
Στην έκθεση που έχει στην κατοχή του το Sofokleousin.gr περιγράφεται η τρέχουσα κατάσταση στην Ευρωζώνη και τα διαρκή ρίσκα και οι υποβόσκουσες πολιτικές και οικονομικές εντάσεις οι οποίες αναδυόμενες προκαλούν εκρήξεις και αποσταθεροποιούν το σύστημα.
Μεταξύ άλλων στην έκθεση αναφέρεται ρητά ότι η Γαλλία είναι αυτή τη στιγμή η χώρα που βρίσκεται στην πλέον δυσχερή οικονομική θέση και η οποία έχοντας υπάρξει ο "πατέρας" της νομισματικής ένωσης μπορεί τώρα να συμβάλει καθοριστικά στην ελεγχόμενη διάσπασή της. Παράλληλα επισημαίνεται ο ρόλος της Γερμανίας, ενώ περιγράφονται οι επιπτώσεις από την επικείμενη διάλυση τόσο στις ανταγωνιστικές οικονομίες του Βορρά, όσο και στις δοκιμαζόμενες χώρες του Νότου.
Οι συντάκτες επιχειρούν να σκιαγραφήσουν τους μηχανισμούς και τα προβλήματα που παρουσιάζονται σήμερα, δίνοντας παράλληλα τη λύση της επόμενης μέρας με νέα συστήματα και με αναπροσαρμοσμένο αλλά σταθερό το ρόλο της ΕΚΤ.
Σύμφωνα με την έκθεση η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιβάλλεται να διατηρήσει το ρόλο της ως εποπτικό και κεντρικό βασικό όργανο διαμόρφωσης της νομισματικής πολιτικής, ενώ παράλληλα θα διαμορφώσει και θα διαχειρίζεται το νέο σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών.
Γίνεται παράλληλα ενδελεχής ανάλυση των προβλημάτων που θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ελεγχόμενης αποσύνθεσης της Ευρωζώνης, ενώ προτείνονται λύσεις σε όλα τα επίπεδα.
Οι συντάκτες της έκθεσης λαμβάνουν πρόνοια και για τη διαχείριση του χρέους των προβληματικών χωρων του Νότου, επισημαίνοντας ότι οι πλούσιες και πλεονασματικές χώρες θα παίξουν ρόλο στη διαχείριση του, μέσα από μηχανισμούς που θα δημιουργήσει η ΕΚΤ και θα οδηγούν στην αποσυμπίεση των χωρών αυτών.
Όπως επισημαίνεται η ελεγχόμενη διάσπαση της Ευρωζώνης δεν αποτελεί μόνο οικονομικό ζητούμενο, αλλά ταυτόχρονα είναι μείζον πολιτικό και κοινωνικό θέμα. Οι συντάκτες υποστηρίζουν ότι οι πολιτικοί φοβούνται τα πισωγυρίσματα, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε καίριο πλήγμα στην προσπάθεια ευρωπαϊκής ενοποίησης και θα υπέσκαπτε την αξιοπιστία της Ευρώπης στο σύνολό της, ενώ θα πυροδοτούσε φυγόκεντρες και διασπαστικές τάσεις σε όλα τα επίπεδα.
Απαντώντας στους φόβους και τα προβλήματα της προσπάθειας διάλυσης οι συντάκτες της έκθεσης αντιτείνουν την προοπτική μεγαλύτερης σταθεροποίησης και υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα μια τέτοια απόφαση να εκπορεύεται από το σύνολο των φορέων της Ευρωζώνης με κοινή και ενιαία πλατφόρμα δράσης κάτω από προσυμφωνημένους στόχους. Υπό αυτό το πρίσμα το κενό που δημιουργείται αναπληρώνεται και οι χώρες αποκτούν ξανά την αίσθηση της κοινότητας και του κοινά παραδεκτού στόχου.
Στο πλήρες κείμενο της έκθεσης που δημοσιεύεται κάτω από τη φωτογραφία αναλύονται ενδελεχώς μα σειρά από καταστάσεις και παράγοντες που θα αποτελέσουν τη βάση για τη νέα πολιτική.
Η έκθεση αυτή δεν αποτελεί οδικό χάρτη για τη διάλυση της Ευρωζώνης αλλά είναι χαρακτηριστική των τάσεων που αναπτύσσονται εντός της Ευρώπης και στην Ευρωζώνης και των συζητήσεων που διεξάγονται στα διεθνή οικονομικά και πολιτικά φόρα, αποδεικνύοντας ότι τα πάντα έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση.