Πώς η Deutsche Bank χρηματοδότησε την γενοκτονία των Ποντίων!

Πως η Deutsche Bank χρηματοδότησε την γενοκτονία των Ποντίων. Στο «άδυτα» της γερμανικής πολιτικής των αρχών του 20ου αιώνα, που κατέληξε στην εθνική τραγωδία!

Σπάνια παρασκήνια από την εποχή της γενοκτονίας των Ποντίων και ότι προηγήθηκε ιστορικά φέρνουν σήμερα στο φως τα "Παραπολιτικά". Τα τέλη του 19ου αιώνα και οι αρχές του 20ου, ήταν μια περίοδος όπου Γερμανία και Τουρκία , είχαν έρθει πολύ κοντά, με τους Γερμανούς και τον τότε «Κάιζερ» Γουλιέλμο τον Β' , να επιδιώκει και τελικά να πετυχαίνει την διείσδυση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας.

Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες καθώς το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις των δύο χωρών γνωρίζουν ξανά άνθιση, με την Μέρκελ να δείχνει πως θέλει να αντιγράψει το στρατηγικό μοντέλο του προκατόχου της, με το οποίο η Γερμανία βρήκε πάτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, σε έναν ζωτικό γεωστρατηγικό χώρο, όπως είναι αυτός της Μεσογείου, αλλάζοντας άρδην τις ισορροπίες στην περιοχή.

Μια πρώτη γεύση των γερμανικών προθέσεων φάνηκε με την επίσκεψη της Μέρκελ τον Μάρτιο που μας πέρασε στην Άγκυρα, όπου η γερμανίδα πολιτικός «έκλεισε» το μάτι στην Τουρκία, κάνοντας λόγο για την ευρωπαική προοτπική της χώρας.

Η προσέγγιση Γερμανίας-Τουρκίας
Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν το μόνο δείγμα , που προδίδει τα γερμανικά σχέδια. Λίγο νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε σε συνάντηση που είχε με τον τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωνε με νόημα : «Η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να αναλάβει έναν ρόλο που θα αποτελεί γέφυρα για την Ανατολή και τη Δύση", αδειάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα, ενώ την ίδια περίοδο ο γερμανικός τύπος χαρακτήριζε τον Ερντογάν χαρισματικό ηγέτη» και την Τουρκία «ανερχόμενη δύναμη του Βοσπόρου».

Η έρευνα από ιστορικές πηγές της εποχής είναι αποκαλυπτική και δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αναπόφευκτες συγκρίσεις. Τον περασμένο Απρίλιο εξάλλου, μετά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Τουρκία, οι δύο χώρες, έκαναν συμφωνία συμπαραγωγής τεθωρακισμένων Leopard με τη συμμετοχή τούρκων μηχανικών.

Είχαν προηγηθεί μεγάλες γερμανικές επενδύσεις στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, κάτι που είχε αποκαλύψει και ο Ρέσλερ στα πλαίσια του γερμανοτουρκικού φόρουμ για την ενέργεια τον Απρίλιο που μας πέρασε. «Διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν τεράστιες προοπτικές στην Τουρκία, ειδικά στον ενεργειακό τομέα».

Οι Βαθιές ρίζες της γερμανοτουρκικής φιλίας
Η προσπάθεια διείσδυσης της Γερμανίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας ξεκίνησε ήδη από το 1867, όταν ιδρύεται στην Τουρκία σχολή διδασκαλίας της γερμανικής γλώσσας. Αργότερα κυκλοφορεί στη Γερμανία βιβλίο - οδηγός «Η Μικρά Ασία πεδίο γερμανικού εποικισμού».

Ο τότε «Κάιζερ», όπως έμεινε στην ιστορία, επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη και έχει θερμή συνάντηση με τον Σουλτάνο τον οποίο χαρακτηρίζει ως «φίλο», ενώ μοιράζει εκατοντάδες παράσημα στους τούρκους αξιωματούχου. Η στρατηγική της Γερμανίας αρχίζει και ξεδιπλώνεται σε οικονομικό επίπεδο, αρχής γενομένης από την μεγάλη δύναμη της εποχής, τους σιδηρόδρομους. Τα μεγάλα deal αρχίζουν, με την Τουρκία να αρχίζει να μεταβάλλεται σε γερμανικό προτεκτοράτο.

Οι Γερμανοί πολύ σύντομα θα ελέγχουν πλέον όλο σχεδόν το σιδηροδρομικό δίκτυο.Σε βιβλίο της εποχής, γερμανού περιηγητή διατυπώνεται με σαφήνεια η άποψη πως «Η Τουρκία θα ζήσει διά της Γερμανίας».

Όλα αυτά περιγράφονται αναλυτικά από τον Μιχαήλ Ροδά, διευθυντή τότε του γραφείου τύπου της Ύπατης Αρμοστείας της Σμύρνης,στο βιβλίο "πως η Γερμανία κάτέστρεψε τον ελληνισμό της Τουρκίας". Ο Ροδάς έζησε όλα τα γεγονότα από πολύ κοντά και γράφει χαρακτηριστικά για την συνάντηση του Κάιζερ με τον Σουλτάνο και σημειώνει με νόημα πως «κολακεύτηκε υπερβολικά από την φιλία του Γερμανού».

Το τραπεζικό deal και η ίδρυση της Deutsche Bank
Οι Γερμανοί δεν σταμάτησαν στους σιδηρόδρομους. Θέλοντας να «μπουν» στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα της περιοχής κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις.Το 1904 φτάνει στην Ελλάδα εκπρόσωπος της Εθνικής Τράπεζας της Γερμανίας και πείθει τον τότε διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Στέφανο Στρέιτ να ιδρύσουν από κοινού, την Τράπεζα της Ανατολής.

Βασικός όρος της συμφωνίας, η πλειοψηφία στο Συμβούλιο θα ήταν ελληνική. Η συμφωνία υλοποιήθηκε και η πρωτοφανής ανάπτυξη της τράπεζας , αφού το ελληνικό εμπόριο ήκμαζε, οδηγεί σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Εκεί οι Γερμανοί φαίνεται πως βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία και αθέτησαν την αρχική συμφωνία ζητώντας την πλειοψηφία στο συμβούλιο.

Η ρήξη ήλθε , κάτι που δεν φαίνεται να πείραξε ιδιαίτερα τον «μεγάλο» Κάιζερ , που ήδη είχε μπει στο παιχνίδι της περιοχής και ήλεγχε το τραπεζικό σύστημα της Αιγύπτου και όλης της Τουρκίας. Η ίδρυση της «νέας» τράπεζας ήταν γεγονός, αφού τότε γεννήθηκε η περίφημη Deutsche Bank, με τα αρχικά ελληνικά αρχικά κεφάλαια, η οποία ανοίγει μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα 200 (!) υποκαταστήματα και αρχίζει να προσφέρει άφθονο χρήμα για επενδύσεις στην Τουρκία. Παράλληλα σε όλη την Τουρκία γίνεται μποικατάζ στα ελληνικά προίόντα και το ελληνικό εμπόριο που γνώριζε άνθιση διώκεται.

Την γενοκτονία των Ποντίων την χρηματοδότησε η Deutsche Bank
Η πολιτική αυτή που εφαρμόστηκε από την συνεργασία Γερμανίας και Τουρκίας, κατέληξε σε μια εθνική τραγωδία, Την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από το κίνημα των νεοτούρκων. Η βοήθεια της Γερμανίας στους νεότουρκους ήταν σε όλα τα επίπεδα, όπως αποκαλύπτουν οι πηγές της εποχής.Χαρακτηριστικό είναι πως οι γερμανικές ακτοπλοικές εταιρείες είχαν βγάλει ανακοίνωση πως τα μέλη των νεοτούρκων μπορούν να ταξιδεύουν δωρεάν με την γερμανική σημαία.

Οι ιστορικές πήγες γράφουν χαρακητριστικά «η Deutsche Bank παρέχει άφθονα κεφάλαια στο κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Γερμανισμός τους παρέχει όλα τα μέσα , αφού η Πανισλαμική πολιιτκή είναι τέκνο της Παγγερμανικής» . Ο Μιχαήλ Ροδάς, αναφέρει γλαφυρά πως όσα έγιναν και κατέληξαν σε αυτή την τραγωδία του ελληνισμού «γίνονταν χωρίς θόρυβο, με πρόγραμμα, με σύστημα και αφάνταστη υπομονή», τα διαχρονικά δηλαδή χαρακτηριστικά της πολιτικής των Γερμανών.
Σταύρος Παπαντωνίου

apocalypsejohn

Δεύτερη γενοκτονία: Προ μιας τεράστιας ιστορικής και στρατηγικής σημασίας ήττας ο Ελληνισμός

Του Σάββα Καλεντερίδη
Τα απομεινάρια του Ελληνισμού της Ανατολής στην Ελλάδα, το 1924. Τώρα, με αφορμή το αντιρατσιστικό, επιχειρείται μια δεύτερη γενοκτονία, με εξ ίσου τραγικές συνέπειες για τον Ελληνισμό!
Στο άρθρο μας της Παρασκευής, αναφερθήκαμε στο ιστορικό και θεωρητικό υπόβαθρο του ναζισμού και του κεμαλισμού, δυο εννοιών που αν και έχουν τεράστιες ομοιότητες, έτυχαν και, δυστυχώς, τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης από τη διεθνή κοινότητα και δυστυχώς από τη χώρα μας.
Αυτή η διάκριση, είχε ως αποτέλεσμα από τη μια πλευρά ο ναζισμός να έχει εξοβελιστεί και να διώκεται παντού και πανταχόθεν, ενώ ο κεμαλισμός, ως αποτέλεσμα εργωδών και λυσσαλέων προσπαθειών της Τουρκίας και άλλων παραγόντων, τείνει να αγιοποιηθεί. Μια επίπεδη και ίσως ισοπεδωτική προσέγγιση μας επιτρέπει να πούμε ότι εάν ανάμεσα στους γενοκτονημένους λαούς της Μικράς Ασίας ήταν και οι Εβραίοι, σήμερα ο κεμαλισμός θα είχε ακριβώς την ίδια τύχη με τον ναζισμό.
Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, ήτοι των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Παρ’ ότι όλοι θύματα της ίδιας πολιτικής, η περίπτωση των Αρμενίων και εν μέρει των Ασσυρίων είναι διαφορετική. Οι περιουσίες τους «δημεύτηκαν» από το τουρκικό κράτος, το οποίο, σε περίπτωση αποδοχής του εγκλήματος, είναι υποχρεωμένο να τις αποδώσει στους δικαιούχους απογόνους και στην αρμενική εκκλησία. Και μιλάμε για περιουσίες, η αξία των οποίων είναι ανυπολόγιστη και ανέρχεται σε πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ εξυπακούεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά ζητήματα, πολιτικής και γεωπολιτικής υφής.
Για τους Έλληνες δεν ισχύει το ίδιο, γιατί η Ανταλλαγή των Πληθυσμών, που αποφασίστηκε στα πλαίσια της Συνθήκης της Λοζάνης, λειτούργησε περίπου ως πλυντήριο στα εγκλήματα των Τούρκων, αφού συμπεριελάμβανε και ανταλλαγή περιουσιών. Μια πονεμένη ιστορία, που έκλεισε με εγκληματικό τρόπο εις βάρος της Ελλάδος και των δικαιούχων προσφύγων, με την επαίσχυντη Συμφωνία της Άγκυρας, του 1930.
Με άλλα λόγια, όσον αφορά το υλικό μέρος, η ελληνική πλευρά δύσκολα θα μπορέσει να απαιτήσει αποζημιώσεις, με εξαίρεση του Έλληνες του Πόντου αλλά και της λοιπής Μικράς Ασίας, που είχαν καταφύγει στη Ρωσία και σε άλλες χώρες, και κατείχαν ρωσικά ή ξένα διαβατήρια, όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λοζάνης. Για τις περιουσίες των ανθρώπων αυτών, δεν είχαν δικαίωμα να αποφασίσουν η Ελλάδα και η Τουρκία, και οι απόγονοί τους δικαιούνται λογικά να απαιτήσουν αποζημιώσεις.
Έχουμε εξηγήσει τους λόγους που ο κεμαλισμός δεν εξοβελίστηκε διεθνώς. Ένας από αυτούς είναι το γεγονός ότι Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες, είμαστε αριθμητικά μικρά έθνη, χωρίς σοβαρή επιρροή στο διεθνές σύστημα.
Πάντως, παρ’ ότι μικρό έθνος και χωρίς δικό τους κράτος, οι Αρμένιοι, με σκληρούς αγώνες κατάφεραν σταδιακά να πείσουν τη διεθνή κοινότητα, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων από  είκοσι τρεις χώρες μέχρι σήμερα, ενώ επίκειται αναγνώριση και από μια σειρά από άλλες, το 1915, που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την τέλεση της πρώτης γενοκτονίας του 20ού αιώνα.
Το δρόμο που άνοιξαν με πολύ κόπο και θυσίες οι Αρμένιοι, τον ακολούθησαν και οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ευαισθητοποιώντας την ελληνική κοινή γνώμη και τον πολιτικό κόσμο, ο οποίος, ξεπλένοντας μια εθνική ντροπή δεκαετιών, αναγνώρισε τις Γενοκτονίες Αρμενίων και Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ψηφίζοντας ανάλογους νόμους του 1996, 1994 και 1998.
Πέρα από τις αναγνωρίσεις, όμως, δεν φαίνεται να υπήρχε μια στρατηγική του Ελληνισμού, για την διεθνοποίηση της γενοκτονίας και μέσα από τη συνεργασία με Αρμενίους-Ασσυρίους τη δημιουργία ενός κλοιού, που θα έσφιγγε σταδιακά γύρω από την Τουρκία και θα υποχρέωνε τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει ασφυκτική πίεση στην Άγκυρα, για να αναγνωρίσει τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.
Σημειωτέον, αν είχε επιτευχθεί αυτό, θα είχε εξαλειφθεί εντελώς κάθε απειλή εξ Ανατολών για τη χώρα μας και θα άνοιγε ο δρόμος για πλήρη εξομάλυνση των Ε-Τ σχέσεων, αφού μια Τουρκία που θα αναγνώριζε τις γενοκτονίες και θα αποκήρυσσε τον κεμαλισμό, θα ήταν πλέον ένας φυσιολογικός γείτονας χωρίς διεκδικήσεις!
Με άλλα λόγια, το ζήτημα της Γενοκτονίας, είναι και ένα σοβαρότατο ζήτημα εθνικής άμυνας και προάσπισης της ειρήνης και μάλιστα χωρίς εξοπλιστικά και τις γνωστές …μίζες, που έχουν διαφθείρει το πολιτικό μας σύστημα.
Τις επόμενες ημέρες θα συζητηθεί κατ’ άρθρο το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, για το οποίο ο κ. Αθανασίου, στις 6-6-2013, έλεγε: «…Δεν περνάει από τη Βουλή το “αντιρατσιστικό” αν δεν μπει με σαφήνεια όρος συμπερίληψης στα εγκλήματα πολέμου τα οποία θα κολάζονται ποινικά, σε περίπτωση άρνησης και των “γενοκτονιών αναγνωρισμένων από την ελληνική Βουλή”, δηλαδή της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Ελλήνων της Μ. Ασίας και του εν γένει ελληνισμού της καθ΄ ημάς Ανατολής».
Τώρα πληροφορούμεθα ότι κατόπιν πιέσεων του Ερντογάν και του Νταβούτογλου, η δέσμευση αυτή πάει περίπατο, μαζί με την ειρήνη και τα μείζονος σημασίας εθνικά και γεωπολιτικά μας συμφέροντα.
Η κυβέρνηση, μαζί με την ένοχη στήριξη της αντιπολίτευσης, οδηγούν την πατρίδα μας σε μια ταπεινωτική ήττα, που μετατρέπει την Ελλάδα σε φινλανδοποιημένη χώρα, ενώ θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή, αφού δημιουργεί συνθήκες για συνέχιση και αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας.
Ας ελπίσουμε ότι έστω και την τελευταία στιγμή θα επικρατήσει η σωφροσύνη και όχι ο κεμαλισμός, για να μην διαπραχθεί για δεύτερη φορά η γενοκτονία, με τα δικά μας χέρια αυτή τη φορά!
Δημοσιεύθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία»
infognomonpolitics

19 Μαίου:H λησμοσύνη και η μνήμη της ιστορίας ενος λαού.

Οταν η Λησμοσύνη θεωρείται αναγκαία στην πρόοδο των λαών.

Πραγματικά φοβάμαι εκείνη την μέρα που η λέξη γενοκτονία θα θεωρείται φασιστική και απαγορευμένη.
Εκείνη την μέρα που ο συνωστισμός της Σμύρνης θα εθεωρείτο αυταπόδεικτο γεγονός,που ο Κολοκοτρώνης,ο Μελάς,ο Αυξεντίου
θα παρουσιάζονται ως παραφωνίες σε ένα σύστημα καταγραφής της ιστορίας στα μέτρα των σύγχρονων γεωπολιτικών συγκυριών.

Τι σχέση έχει η ιστορία με την λησμοσύνη;
Έννοιες αντίθετες και ομως κάποιοι "φωτισμένοι" προσπαθούν να τις συμφιλιώσουν,διαστρέφοντας ουσιαστικά την γλώσσα.

Η ιστορία δεν είναι ενα χαρτί,που κάποιος παίρνει μια γόμμα και σβήνει τα γεγονότα,γιατί περι γεγονότων μιλάμε,γεγονότων με στοιχεία
τεκμηριωμένα.Είναι καταγεγραμμένη στην μνήμη του κάθε λαού,στις παραδόσεις του ,ακόμα και στην γλώσσα του.
Δεν υπάρχει λαός χωρίς ιστορία,δεν υπάρχει ιστορία χωρίς γεγονότα και δεν υπάρχουν γεγονότα χωρίς ανθρώπους.

Παραγράφοντας την ιστορία και προώθωντας την λήθη κάποιων γεγονότων ,παραγράφεις και τους ανθρώπους.
Και όσον αφορά την γενοκτονία των Ποντίων παραγράφουν 335.000 ψυχές ανθρώπων.Μπορείτε να το αντιληφθείτε;
Φονεύθηκαν 335.000 άνθρωποι και κάποιοι αρνούνται καν να τιμήσουν την μνήμη τους.
Οχι πως είναι άξιοι να τιμήσουν αυτούς τους ανθρώπους.

Το ελληνικό κράτος αναγνώρισε επισήμως την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου μόλις το 1994,μετά απο πολλούς αγώνες.

Τα τεκμήρια αδιάσειστα κυρίως απο ξένους παρατηρητές που βρισκόντουσαν στην περιοχή.

Βρετανός αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη σερ Horace Rumbold πληροφορεί τον υπουργό Εξωτερικών Curzon:

«Οι Τούρκοι φαίνεται ότι δρουν βάσει προμελετημένου σχεδίου για την εξόντωση των μειονοτήτων…
Όλοι οι άνδρες ηλικίας άνω των 15 ετών της περιφερείας Τραπεζούντος και της ενδοχώρας εκτοπίστηκαν στα εργατικά τάγματα του Ερζερούμ, Καρς και Σαρήκαμις».



O Βρετανός πρωθυπουργός Λόιντ Τζορτζ προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις στη Βουλή των Κοινοτήτων (House of Commons. The Parliamentary Debates), Fifth Series, τόμ. 157): «…(στον Πόντο) δεκάδες χιλιάδες (Έλληνες) άνδρες,
γυναίκες και παιδιά απελαύνονταν και πέθαιναν. Ήταν καθαρή ηθελημένη εξολόθρευση.




Στις 16 Iουλίου 1916 ο Γερμανός πρόξενος της Aμισού Kückhoff έγραφε στο υπουργείο Eσωτερικών, στο Bερολίνο: «Aπό αξιόπιστες πηγές ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός της Σινώπης και της παραλιακής περιοχής της επαρχίας Kαστανομής έχει εξοριστεί.
Eξορία και εξολόθρευση είναι στα τουρκικά η ίδια έννοια, γιατί όποιος δε δολοφονείται, πεθαίνει ως επί το πλείστον από τις αρρώστειες και την πείνα....




Στις 19.12.1916 και στις 2.1.1917 ο Aυστριακός πρεσβευτής της Kωνσταντινουπόλεως Pallavicini περιέγραψε στη Bιέννη τα τελευταία γεγονότα του Πόντου που αναφέρονταν στη μαρτυρική Aμισό: «11 Δεκεμβρίου 1916. Λεηλατήθηκαν 5 ελληνικά χωριά, κατόπιν κάηκαν. Oι κάτοικοι εκτοπίστηκαν. 12 Δεκεμβρίου 1916. Στα περίχωρα της πόλης καίγονται χωριά. 14 Δεκεμβρίου 1916. Oλόκληρα χωριά καίγονται μαζί με τα σχολεία και τις εκκλησίες. 17 Δεκεμβρίου 1916. Στην περιφέρεια Σαμψούντας έκαψαν 11 χωριά. H λεηλασία συνεχίζεται. Oι χωρικοί κακοποιούνται. 31 Δεκεμβρίου 1916. 18 περίπου χωριά κάηκαν εξ ολοκλήρου. 15 εν μέρει. 60 γυναίκες περίπου βιάστηκαν. Eλεηλάτησαν ακόμη και εκκλησίες».



Απο εφημερίδες της εποχής










Μπορεί οι περισσότεροι που το διαβάζετε αυτό να μην είστε Πόντιοι,δεν έχει σημασία,είστε Έλληνες και ένα κομμάτι του Ελληνισμού εξοντώθηκε εγκληματικώς.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην λησμονηθεί ποτέ η μνήμη τους και να μην αφήσουμε τους υπόλοιπους να τους διαγράψουν απο την ιστορία του λαού μας.



Ας συμμετάσχουμε όλοι ως ελάχιστο φόρο τιμής και μνήμης των 353.000 αθώων θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού:

Θεσσαλονίκη. Σάββατο 19 Μαΐου 2012-Ώρα 19.00
στην Πλατεία Αγίας Σοφίας, με κεντρικό ομιλητή τον Ελληνοαμερικανό Βουλευτή Θωμά Κατσιαντώνη

Αθήνα. Σάββατο 19 Μαΐου 2012-Ώρα 18.30
Στο μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη, με κεντρικό ομιλητή τον Στρατηγικό Σύμβουλο Νίκο Λυγερό.

 

 http://www.filoumenos.com

ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ 1919 ΜΕΤΡΩΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

Η αντίληψη των Τούρκων περί Ελληνοτουρκικής φιλίας προφανώς δεν συμπίπτει με την φιλία !!! Μπορεί να μη σχετίζεται άμεσα με τη Θράκη και τη δράση των προξενικών κύκλων και οργάνων, με την οποία ασχολείται το παρόν ιστολόγιο, αλλά μια που κοντεύει η 19η Μαΐου, αυτή η τόσο βαριά μέρα πένθους και μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, εμείς αποτίοντας φόρο τιμής στο αίμα και τη δυστυχία των συνελλήνων μας που σφάχτηκαν τότε ή ξεριζώθηκαν από τις προγονικές εστίες της εξαιτίας της τουρκικής λαίλαπας, σας δείχνουμε την διπλανή φωτογραφία.


Γιατί την 19η Μαΐου δεν την τιμούμε μόνο εμείς, αλλά βεβαίως και κάποιοι άλλοι. Και αυτοί ασφαλώς με άλλο τρόπο, έναν τρόπο εορταστικό και πανηγυρικό. Αυτά είναι πολύ χρήσιμο να τα γνωρίζουμε και να τα θυμόμαστε, ειδικά σε τόσο ερμαφρόδιτες εποχές, όπως η σημερινή, όπου τόση πέραση έχει η καραμέλα της ελληνοτουρκικής φιλίας, όπου τόσο μεθοδικά και συστηματικά η Ιστορία αποδομείται και ξαναγράφεται, όπου με τόση ευκολία βαφτίζονται το κρέας ψάρι, η σφαγή συνωστισμός και ρατσισμός η φιλοπατρία. Γιατί εκτός της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπάρχει και άλλο ένα μαζικό έγκλημα που επιχειρείται – στις μέρες μας πλέον αυτό – και στο οποίο πολλές φορές όλοι μας γινόμαστε εκούσιοι ή ακούσιοι συνένοχοι. Και αυτό το έγκλημα δεν είναι παρά η Γενοκτονία της Μνήμης…

Η φωτογραφία λοιπόν προέρχεται από τη Σαμψούντα. Εκεί δηλαδή όπου η τοπική νομαρχία στα πλαίσια των εκδηλώσεων που οργανώνει από 1 έως 27 Μαΐου για την 93η επέτειο της αποβίβασης του Κεμάλ στη Σαμψούντα (19-5-1919) κατασκεύασε μια σημαία μήκους 1919 μέτρων, την οποία περιέφεραν στους ώμους τους μέσα στην πόλη 10 χιλιάδες μαθητές σχολείων. Στην πορεία προηγούνταν οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της πόλης και ακολουθούσαν οι μαθητές με την σημαία.

Σκεφτείτε όμως (για άλλη μια φορά) τι είδους «προσέγγιση» και τι είδους φιλία μπορείς ποτέ να δομήσεις μ’ ένα λαό, του οποίου όλες (μα όλες) οι εθνικές επέτειοι είναι αλαζονικά πανηγύρια κι άναρθροι αλαλαγμοί για τις καμένες εστίες και το χυμένο αίμα των προγόνων σου. Από την Άλωση του 1453 ως τις σφαγές του 20ού αιώνα. Τι είδους φιλία άραγε;

stoxos.g

Στα «όπλα» Τουρκία - Γαλλία

Σήμερα αποφασίζει η γαλλική Γερουσία για τη γενοκτονία.




Τεταμένο όσο ποτέ είναι το κλίμα ανάμεσα σε Παρίσι και Αγκυρα, την ώρα που οι δύο πλευρές βρίσκονται εν... αναμονή του αποτελέσματος της σημερινής ψηφοφορίας στη γαλλική Γερουσία, η οποία θα... αποφανθεί εάν η άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων θα αποτελεί από εδώ και στο εξής ποινικό αδίκημα. Η επαναφορά της «αρμενικής υπόθεσης» στο προσκήνιο έχει πυροδοτήσει έντονη αντιπαράθεση όχι μόνο μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας, με την τελευταία να προειδοποιεί για «μη αντιστρέψιμη ρήξη στις σχέσεις των δύο χωρών», αλλά και εντός της γαλλικής επικράτειας, καθώς ο Νικολά Σαρκοζί κατηγορείται για προσπάθεια υφαρπαγής των ψήφων της αρμενικής μειονότητας (υπολογίζεται σε 500.000 ανθρώπους) εν όψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών.

Παρά τις μαζικές διαδηλώσεις που κορυφώθηκαν το Σάββατο στη Γαλλία από Ευρωπαίους τουρκικής καταγωγής, αλλά και το γεγονός ότι η νομοθετική επιτροπή της Γερουσίας είχε απορρίψει ήδη από την περασμένη Τετάρτη το επίμαχο νομοσχέδιο εκφράζοντας έντονες επιφυλάξεις ως προς τη «συνταγματικότητά» του, η πλειονότητα των γερουσιαστών έδειχνε να συμφωνεί με το κείμενο και να είναι διατεθειμένη να το υπερψηφίσει, αψηφώντας τις τουρκικές απειλές. Εν τω μεταξύ, όπως έγινε γνωστό από τα ΜΜΕ, χιλιάδες Τούρκοι που ζουν στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στο Λουξεμβούργο ξεχύθηκαν το Σάββατο στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας καταγγέλλοντας την «εκμετάλλευση μιας ιστορικής τραγωδίας για ψηφοθηρικούς σκοπούς».

Σύμφωνα με τις Αρχές, οι διαδηλωτές άγγιξαν τις 15.000, ωστόσο οι διοργανωτές της κινητοποίησης έκαναν λόγο για 40.000 ανθρώπους. Οπως ανακοίνωσαν μάλιστα οι συμμετέχοντες, σχεδιάζουν και νέα διαδήλωση σήμερα μπροστά από το κτίριο της Γερουσίας. Υπενθυμίζεται ότι το επίμαχο νομοσχέδιο προβλέπει την επιβολή προστίμου, που μπορεί να φτάνει και τα 45.000 ευρώ, αλλά και ποινή φυλάκισης ενός έτους για όσους αρνούνται μια αναγνωρισμένη από τον νόμο γενοκτονία.

Αχμέτ Νταβούτογλου
Ακύρωσε το ταξίδι στις Βρυξέλλες

Ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, ακύρωσε το σημερινό ταξίδι του στις Βρυξέλλες με αφορμή την ψηφοφορία στη γαλλική Γερουσία, έτσι ώστε να παραμείνει στην Τουρκία περιμένοντας τις εξελίξεις. Οι αναλυτές προσπαθούν τώρα να προβλέψουν ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις της Αγκυρας σε περίπτωση που εγκριθεί το επίμαχο νομοσχέδιο. Ηδη η υπερψήφισή του από τη Βουλή τον Δεκέμβριο οδήγησε την Τουρκία στη διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας με τον ΝΑΤΟϊκό εταίρο της, καθώς και στην προσωρινή ανάκληση του Τούρκου πρέσβη από το Παρίσι, ο οποίος επέστρεψε έπειτα από λίγες ημέρες για να προσπαθήσει να «εμποδίσει» την ψήφιση του νομοσχεδίου. Πάντως σε περίπτωση επικράτησης των υποστηρικτών του κειμένου, οι αναλυτές προβλέπουν πως, δεδομένης της ούτως ή άλλως αρνητικής στάσης της Γαλλίας έναντι της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας και του σημαντικού αριθμού γαλλικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη γειτονική χώρα, το Παρίσι «διακινδυνεύει πολύ περισσότερα» απ' ό,τι η Αγκυρα.
ΜΕΛΙΝΑ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ

greece-salonika

Η Γενοκτονία των Ελλήνων - απαράγραπτο στίγμα κατα του ανερχόμενου Παντουρκισμου

Μια ανάλυση της εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ), Μαρίας Παπαδοπούλου, και μια δήλωση (βίντεο) που έκανε την Κυριακή 22 Μάη 2011 στην πλατεία Αλησμόνητων Πατρίδων Λάρισας κατά την εκδήλωση ΤΙΜΗΣ στην Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (Ν. 2193/1994)

Μαρία Παπαδοπούλου

της Μαρίας Παπαδοπούλου

 
Η ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ της έννοιας της «γενοκτονίας»[1] από τον ΟΗΕ ως έγκλημα που τιμωρείται με βάση το Διεθνές Δίκαιο, επέτρεψε να έρχονται στο φως αποτρόπαια κρούσματα που έπληξαν και εξαφάνισαν κατά καιρούς διάφορους αδύναμους λαούς και κοινωνικές ομάδες, ανά τη υφήλιο.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ αποδεικνύεται δυστυχώς ότι έχει το έγκλημα αυτό. Οργανώνεται από την αναζωπύρωση αρρωστημένων ιδεολογιών, γι’ αυτό έδρασε και δρα σε χρόνους που προηγούνται αλλά και σε χρόνους δυστυχώς που έπονται την, από 1951 ισχύος, σύμβαση ΟΗΕ του 1948[2] για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Προκαλούν φρίκη, τόσο οι απάνθρωπες μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν όσο και ο αριθμός των ανθρώπων κάθε ηλικίας που εξοντώθηκε. Οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι (Ρομ), οι Ρώσοι, οι Ουκρανοί, οι Έλληνες, οι Σέρβοι, και άλλες ομάδες, θρηνούν συνολικά 30.000.000 θύματα –χωρίς να συνυπολογίσουμε σε αυτούς τα θύματα της γενοκτονίας των Αρμενίων, Ασσυροχαλδαίων ασιατικών λαών και λαών άλλων ηπείρων. Συγκριτικά δε, τα μαζικά εγκλήματα συνοδεύονται κυρίως με βασανισμούς σε στρατόπεδα θανάτου, ενώ οι Εβραίοι με τα 6.000.000 θύματα θρηνούν τους περισσότερους νεκρούς.

ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΧΩΡΟ, πρωτοκορυφαίοι «αυτόχειρες» γενοκτονιών που φαίνεται να εισέπραξαν τον μεγαλύτερο «Φόρο» Θανάτου ήταν: Γερμανοί Ναζί, Σοβιετικοί της ΕΣΣΔ, Οθωμανοί Τούρκοι. Πρέπει να τονιστεί αυτό, διότι η υπόσταση και η ισχύς των σημερινών κρατών τους, ούτε την ανθρωπιστική «ανωτερότητα του πολιτισμού» τους απέδειξε, ούτε την ασφάλεια της ανθρωπότητας εγγυάται.

ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ, το ελληνικό στοιχείο υπέστη μορφές γενοκτονίας. Από τις υποχρεωτικές γλωσσοκοπίες και τα Τάγματα εργασιών, ως το μεθοδευμένο κι αποτρόπαιο σχέδιο που εφάρμοσαν οι Νεότουρκοι εξολοθρεύοντας 353.000 αθώους Έλληνες Πόντιους και συνεχίστηκε και σε άλλες εθνότητες στη Μικρά Ασία, με το σχέδιο της «εθνοκάθαρσης». Τα δυο άρθρα που θεσμοθετεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο(ΔΠΔ), περιλαμβάνουν νομικά όλες τις μορφές: «Γενοκτονία σημαίνει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες πράξεις οι οποίες διαπράττονται με την πρόθεση καταστροφής, εν όλω ή εν μέρει, μίας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας:

α) Ανθρωποκτονία με πρόθεση μελών της ομάδας.
β) Πρόκληση βαριάς σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας.
γ) Με πρόθεση επιβολής επί της ομάδας συνθηκών ζωής υπολογισμών, να επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει.
δ) Επιβολή μέτρων που σκοπεύουν στην παρεμπόδιση των γεννήσεων εντός της ομάδας.
ε) Δια της βίας μεταφορά παιδιών της ομάδας σε άλλη ομάδα». Επίσης αναφέρονται ως αξιόποινες πράξεις: η συνωμοσία προς διάπραξη γενοκτονίας, έμμεσα ή άμεσα, η απόπειρα διάπραξης γενοκτονίας και η συμμετοχή σε γενοκτονία»[3].

ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,διακρίνεται χρονικά σε τρεις φάσεις. Οι μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα για τη Γενοκτονία που υπέστησαν εθνολογικά οι Έλληνες είναι αδιάψευστα[4] [5][6] και αναφέρθηκα σε προηγούμενα άρθρα σε τέτοια συγκαιρινά ντοκουμέντα και γραπτές μαρτυρίες.

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ, απέναντι σε όλα αυτά τα στυγερά εγκλήματα, προσπαθεί να «φτιάξει» δικά της επιχειρήματα, λ.χ. ότι δήθεν απειλούνταν η «εθνική ασφάλεια» της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ότι αμφισβητείται ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος, ότι η Ανατολία δεν ήταν πατρίδα των Ελλήνων κι ότι δεν ήταν προσχεδιασμένο το έγκλημα αλλά οι δολοφονίες έγιναν από άτακτα σώματα χωρίς τις διαταγές των Νεότουρκων κ.λπ.

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΟΜΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ και τα λόγια της Gulan Avci (μέλους του Σουηδικού Κοινοβουλίου που ψήφισε την αναγνώριση της γενοκτονίας τον Μάρτιο του 2010) είναι μνημειώδη[7]:

«…κάθε φορά που ακόμα μία χώρα αναγνωρίζει τη γενοκτονία η αλήθεια πλησιάζει λίγο πιο κοντά στην Τουρκία. Δεν είναι πλέον δυνατόν να ξεφεύγει ή να παραμένει σιωπηλή για το παρελθόν. Ήρθε η ώρα η Τουρκία να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία….Το τελευταίο στάδιο της Γενοκτονίας είναι η άρνησή της και δυστυχώς σήμερα η Τουρκία βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το στάδιο. Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθεί η Τουρκία με την Κεμαλική της κληρονομιά…αυτό που συνέβη ήταν Γενοκτονία. Οι επιφανέστεροι επιστήμονες και ιστορικοί του κόσμου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για γενοκτονία….Η άσκηση πίεσης στο τουρκικό κράτος προκειμένου αυτό να αποδεχθεί μία ξεκάθαρη συζήτηση σχετικά με τη Γενοκτονία και να επιτρέψει την πρόσβαση του έξω κόσμου στα αρχεία ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας….η μη αναγνώρισή της αποτελεί πλήγμα για τη δικαιοσύνη…Η δικαιοσύνη πρέπει να εφαρμοστεί στην Τουρκία…».

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟ της Τουρκίας μέχρι σήμερα ακρωτηριάζονται από τη διαιώνιση μιας ρατσιστικής ιδεολογίας η οποία δεν έπαψε να επιβιώνει και να αναπαράγει τις σχέσεις εξουσίας στο εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας. Σύμφωνα με τους αναλυτές της ιδεολογίας αυτής, ο παντουρκισμός-παντουρανισμός[8] είναι ένα πολιτικό φαινόμενο με ιστορικό βάθος.

«ΕΠΙΝΟΗΘΗΚΕ» από το οθωμανικό και το κεμαλικό καθεστώς προκειμένου να αποτραπεί ο εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος.

ΤΑ ΜΕΣΑ για την επίτευξη των πολιτικών στόχων των παντουρκιστών ήταν η εξαφάνιση των χριστιανικών ομάδων ή ο εκτουρκισμός τους μέσω του εξισλαμισμού, και ο εκτουρκισμός των μουσουλμανικών πληθυσμών. Ανάλογη της φιλοσοφίας του Ναζισμού και του Σταλινισμού, δεν είναι τυχαίο ότι ο βασικός πυρήνας στον οποίο καλλιεργήθηκαν και διαδόθηκαν οι απόψεις αυτής της ιδεολογίας ήταν οι αξιωματικοί του οθωμανικού στρατού. Το κράτος ταυτίζεται οντολογικά με ένα κυρίαρχο καθεστώς όπου κάθε δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών συνιστά απειλή για την ασφάλεια του συστήματος. Η ιδεολογία προϋποθέτει χειραγώγηση, πηγάζει από τον ιδεοληπτικό ρατσισμό, και εκμεταλλεύεται τη θρησκευτική συνείδηση των μουσουλμάνων εκφυλίζοντάς τους σε πολιτικό εργαλείο. Μέσω του φανατισμού ασκεί επιρροή πρώτα στον εκτουρκισμένο κόσμο. Παρότι ο ρατσισμός της ενδύεται το πρόσχημα της «μουσουλμανικής πίστης», η τελεολογία είναι αυτή του ισλαμισμού για την πολιτική που υπηρετεί την ιθύνουσα τάξη. Οι διεθνείς συγκυρίες άλλοτε συνέβαλλαν στην περιθωριοποίηση κι άλλοτε στην ενίσχυση του παντουρκισμού. Όσο συντηρούνται οι υψηλά ιστάμενοι κύκλοι που επιδιώκουν την «εθνοκάθαρση» του «τουρκικού» κόσμου και την ανάδειξή του σε παγκόσμια δύναμη, θα είναι ενδεικτική η περιφρόνηση προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η πάγια αντίληψη ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να «συνιστούν απειλή για την ασφάλεια» του κράτους.

ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ απεικονίζει και η έρευνα που διεξήχθη(2008) σε Τούρκους δικαστές και εισαγγελείς[9] από το TESEV[10] στην Κωνσταντινούπολη.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ ωστόσο αποτελεί η γενοκτονία που εκτελέστηκε εις βάρος των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολίας, όσο δεν βρίσκει επίσημη Πράξη ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ από τα νεότερα τουρκικά καθεστώτα.

Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΑΡΑΓΡΑΠΤΟ των Εγκλημάτων Πολέμου και Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας επιδιώκει την πρόληψη και καταστολή τέτοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Το Απαράγραπτο συνάγει, μεταξύ άλλων, ότι το ξεπάγωμα του «παντουρκισμού» δεν μπορεί σήμερα να αποθεώνεται ως «ανώτερος πολιτισμός», ούτε για την Ιστορία ούτε για την ειρήνη των λαών ούτε για το μέλλον της ανθρωπότητας.

[1] Ο καθηγητής της Νομικής του Πανεπιστημίου του Γέιλ, Ραφαήλ Λέμκιν, εισήγαγε τον όρο «γενοκτονία» το 1944. Ο όρος του Λέμκιν αποτέλεσε τη βάση της ορολογίας που χρησιμοποίησαν ο ΟΗΕ για να συνταχθεί η «Συνθήκη περί Γενοκτονίας» της 9ης Δεκεμβρίου του 1948. Τότε κωδικοποιήθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ορίστηκαν ακόμα και τιμωρίες για τους εγκληματίες, αλλά αυτό δεν σταμάτησε την άσκηση βίας εναντίον ομάδων ανθρώπων με διαφορετικότητα από τους θύτες τους. Για την έννοια της γενοκτονίας και ιδιαίτερα στην περιοχή του σημερινού τουρκικού κράτους. βλ. Lemkin R. Axis Rule in Eyrope. Laws of Occupation. Analysis of Government. Proposals for readers. Garnegie Endowment for International Peace. Division of International Law, Washington 1944. Βλ. επίσης Διαρκές Δικαστήριο των Λαών. Το έγκλημα της σιωπής. ΗγενοκτονίατωνΑρμενίων. Αθήνα, Ηρόδοτος, 1988.
 
[2] Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG). General Assembly Resolution 260 a (III) of 9/12/1948. UNTS, No 1021, vol. 78, 1951, p.228. Αξίζει να αναφερθεί ότι πολλές χώρες που διέθεταν αποικίες δηλώσαν εγγράφως τις επιφυλάξεις τους, οι οποίες έγιναν μερικώς δεκτές, και απεδέχθησαν τα περί γενοκτονίας με επιφύλαξη.
 
[3] Περράκη Σ., Η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, Αθήνα, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2000.
 
[4] Eνεπεκίδης Π., Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918). Θεσσαλονίκη 1996, σ. 131-132.
 
[5] Βικιπαίδεια, Γενοκτονία των Ελλήνων
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD
 
[6] Παπαδοπούλου Μαρία, Άρθρο Οι Ίωνες «Γιουνάν» ζουν στις καρδιές μας, Εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Σάββατο 18/9/2010
http://files.eleftheria.gr/pdf/%7BEA864D10-CCAB-487A-8CD9-A32AE4B85CAF%7D_18-9-2010-FYLLO.pdf
Ηλεκτρονική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=22407&pid=19&CategoryID=19&txt
Πλήρες στο «Διπλωματικό Περισκόπιο»
http://www.diplomatikoperiskopio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=618:--lr---- 
 
[7] Μαλκίδης Θεοφάνης, Η γενοκτονία των Ελλήνων σήμερα, ομιλία, Δρ και λέκτορας του Πανεπιστημίου Θράκης και τακτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS)
http://malkidis.blogspot.com/2011/05/blog-post_6078.html
 
[8] Sonmezoglu, Faruk, Ανάλυση Τουρκικής Εξωτερικής Πολιτικής: Μύθος και Πραγματικότητα, Τόμος Β', Ο παντουρκισμός ως εργαλείο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής στις τουρκογερμανικές σχέσεις κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκδόσεις ινφογνώμων 2001.
 
[9] Προετοιμασία για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και αλληλοσυγκρουόμενες σχετικές απόψεις δικαστών και εισαγγελέων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αλλαγές της νομοθεσίας και τις διεθνείς δεσμεύσεις
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2007-6338+0+DOC+XML+V0//EL
 
Η Επιτροπή για την έρευνα που διεξήχθη από το TESEV στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, η οποία αποκάλυψε μεταξύ άλλων τις παρακάτω αξιοπρόσεκτες αντιλήψεις:

α. Ποσοστό 51 % θεωρεί ότι το συμφέρον του κράτους προηγείται του ατομικού συμφέροντος και ότι, για τον λόγο αυτόν, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυνατόν να συνιστούν απειλή για την ασφάλεια του κράτους.
β. Ποσοστό 45 % θεωρεί ότι για τους συναδέλφους τους τα εγκλήματα κατά του κράτους είναι σημαντικότερα από τα εγκλήματα που διαπράττονται από κυβερνητικούς υπαλλήλους.
γ. Ποσοστό 63 % θεωρεί ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιβάλλει η ΕΕ στην Τουρκία δεν την ωφελούν.
δ. Ποσοστό 16 % πιστεύει ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα που τιμωρεί την προσβολή της τουρκικής ταυτότητας και αποτελεί αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης.
ε. Ποσοστό 69 % μιλά απροκάλυπτα περιφρονητικά για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που το θεωρούν προκατειλημμένο σε βάρος της Τουρκίας.
στ. Ποσοστό 49 % θεωρεί ανεπιθύμητη τη μεταρρύθμιση του ποινικού δικαίου βάσει των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
ζ. Ποσοστό 53 % δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη κατά την έκδοση απόφασης τις διεθνείς συμβάσεις για τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, διότι θεωρούν ότι συνιστούν επέμβαση στην ανεξαρτησία της Τουρκίας και ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις.
2. Πώς αξιολογεί η Επιτροπή το γεγονός ότι προφανώς για τους τούρκους δικαστές οι διεθνείς δεσμεύσεις και οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ήσσονος σημασίας κατά την έκδοσή των αποφάσεών τους και ότι οι περισσότεροι δικαστές απορρίπτουν την τροποποίηση νόμων που έχει ως στόχο την επιβεβλημένη ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να τις εφαρμόσουν αφού θεσπιστούν;
3. Με ποιον τρόπο συμπεριλαμβάνονται αυτές οι πληροφορίες στη διαδικασία προετοιμασίας σχετικά με τη μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και με την απαραίτητη προς τούτο εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης;
4. Ποιες ενέργειες πραγματοποιούνται για να επηρεαστεί η στάση όλων των δημοσίων λειτουργών που έχουν σχέση με νομικές υποθέσεις στην Τουρκία έτσι ώστε να διορθωθούν σε εύθετο χρόνο αυτές οι σοβαρές ελλείψεις;
Πηγή: Ολλανδική ημερήσια εφημερίδα «De Volkskrant» της 30.11.2007.
 
[10]The Turkish Economic and Social Studies Foundation [ www.tesev.org.tr ]
http://www.google.gr/url?sa=t&source=web&cd=2&sqi=2&ved=0CC0QFjAB&url=http%3A%2F%2Fwww.tesev.org.tr%2Fdefault.asp%3FPG%3DANAEN&ei=62HGTZC-LMnOswatz62FDw&usg=AFQjCNHnU_cQOz4eFL6hduu4mPxi6qiU7Q&sig2=hb3qf0D5zXiM2PhvgIHeNQ

                              
[Πηγές: http://mariapapadopoulou.blogspot.com/2011/05/blog-post_08.html]

·         Σχετική δημοσίευση στην Έντυπη εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
http://mariapapadopoulou.blogspot.com/2011/06/blog-post_10.html

·         Σχετική δημοσίευση στην Ηλεκτρονική εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=29399&pid=19&CategoryID=19&txt=%CC%E1%F1%DF%E1%20%D0%E1%F0%E1%E4%EF%F0%EF%FD%EB%EF%F5

Η Γενοκτονία των Ελλήνων

Δελτίο βραδυνών Ειδήσεων THESSALIA TV
Δήλωση της εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ) Μαρίας Παπαδοπούλου, που έγινε την Κυριακή 22 Μάη 2011 στην πλατεία Αλησμόνητων Πατρίδων Λάρισας κατά την εκδήλωση ΤΙΜΗΣ (παρακαλώ όχι "εορτής"!!) στην Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (Ν. 2193/1994)

http://www.youtube.com/watch?v=UvEoiIERbzg&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Q8K6aEyofdg&feature=related

πηγη 

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΝΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

anopetra

Τα «30 αργύρια» του Michael McMahon

Ο επιτήδειος Αμερικανός Γερουσιαστής Michael McMahon (περιοχής Νέας Υόρκης) ο οποίος στις 4 Μαρτίου 2010 ενσυνείδητα ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕ την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από τους Οθωμανούς Τούρκους, στις 27 Μαρτίου (τρείς εβδομάδες αργότερα) τιμήθηκε για τον «ανδρισμό» του από τους «γενοκτόνους» και εισέπραξε τα «30 αργύρια» - οικονομικής ενίσχυσης για την πολιτική του εκστρατεία.

Το γεύμα για την οικονομική ενίσχυση του εν λόγω γερουσιαστή έλαβε χώρα στο εστιατόριο “Ali Baba Terrace” και μεταξύ των 25 που παρευρέθηκαν περιλαμβανόταν και ένας αριθμός Τούρκων, μελών της διπλωματικής υπηρεσίας της Τουρκίας. ΄Ομως, όπως πληροφορούμαστε ο αριθμός όσων διαμαρτύρονταν για την συμπεριφορά του Michael McMahon υπέρ των Τούρκων, έξω από το εστιατόριο ήταν διπλάσιος. Οι διαδηλωτές διάνεμαν χιλιάδες φυλλάδια ενημερώνοντας τους ψηφοφόρους για τον τρόπο που ψήφισε ο εν λόγω γερουσιαστής.

«Το σύντομο διάστημα μεταξύ της ψηφοφορίας και του γεύματος δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο Γερουσιαστής McMahon εισπράττει για το ψήφο του εναντίον της αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας. Οι Γερουσιαστές δεν πρέπει να αμείβονται για την συνεργασία τους στην άρνηση της γενοκτονίας ή για την υποστήριξή τους προς την τουρκική επιθετική πολιτική εις βάρος των μειονοτήτων», δήλωσε ο Αρμένιος Paul Saryian, δραστήριο μέλος της Εθνικής Επιτροπής Αρμενίων Αμερικής.

« Η αδράνεια του McMahon για την 36χρονη τουρκική παράνομη κατοχή της μισής Κύπρου και η σιωπή του έναντι της καταπίεσης που εξασκεί η Τουρκία εις βάρος της Χριστιανικής κοινότητας εξόργισε τους Έλληνες και Ελληνοκύπριους. « Είμαστε πεπεισμένοι ότι αν τιμωρούσαν την Τουρκία για τις αγριότητες που διέπραξε εναντίον των Αρμενίων, η εισβολή της Κύπρου και τα εγκλήματα που διέπραξε εναντίον των Ελληνοκυπρίων δεν θα μπορούσαν να λάβουν χώρα», δήλωσε ο Νικόλας Τανέρης, ιδρυτής και εκπρόσωπος Τύπου της Cyprus Action Network of America (CANA). Και συμπλήρωσε πως « με τον ψήφο του στις 4 Μαρτίου υπέρ των Τούρκων και των εισφορών που παίρνει από την τουρκική κοινότητα, ο McMahon γίνεται τώρα συνεργός στα εγκλήματα αυτά εναντίον της ανθρωπότητας».

Οι υποψήφιοι Ρεπουπλικανοί (για θέση στο Κογκρέσσο) Michael Allegretti και Michael Grimm τους οποίους θα έχει αντίπαλους στις εκλογές του Νοεμβρίου ο McMahon, δήλωσαν υποστήριξη για την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας. « Καλώ τα μέλη Εξωτερικών Υποθέσεων να σταθούν και να αναγνωρίσουν την γενοκτονία, που έλαβε χώρα μεταξύ των χρόνων 1915-1923. Είναι αδιανόητο ενάμιση εκατομμύριο Αρμένιοι να χάθηκαν σε μια προσπάθεια να τους εξοντώσουν από τη γή των πατέρων τους. Η ψήφιση υπέρ της αναγνώρισης θα είναι ένα θετικό βήμα για την περιοχή», δήλωσε ο Allegretti, λίγο πριν το Ψήφισμα της 4ης Μαρτίου 2010 όταν και ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ με 23 ψήφους υπέρ και 22 εναντίον.

Ο Michael McMahon απέφυγε να χαρακτηρίσει τις αγριότητας των Οθωμανών Τούρκων κατά την συζήτηση στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων σε μια προσπάθεια να ικανοποιήσει τους Τούρκους. Σύμφωνα με τα καταγραμμένα στοιχεία στο Αμερικανικό Τμήμα Δικαιοσύνης αποκαλύπτεται ότι εκπρόσωποι της Τουρκίας (lobbyists) επικοινώνησαν με το γραφείο του Γερουσιαστή McMahon πέραν των δώδεκα περιπτώσεων για να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του προς τα τουρκικά συμφέροντα. Η συγκέντρωση της 27της Μαρτίου για οικονομική ενίσχυση της πολιτικής του εκστρατείας ήταν η τελευταία από τις τουρκο-αμερικανικές προσπάθειες εις υποστήριξη της επανεκλογής του.

Διανύουμε την Μεγάλη και Αγία Εβδομάδων των Παθών του Κυρίου. Και σίγουρα η πράξη του Michael McMahon φέρνει στο νου την προδοσία του Κυρίου από τον μαθητή του Ιούδα ο οποίος για 30 αργύρια τον πρόδωσε...

Παρακαλώ παρακολουθείστε το βίντεο


Φανούλα Αργυρού
Λονδίνο
30.3.2010

Πρόταση για αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας στη Βουλή

Την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την ομοσπονδιακή βουλή της Αυστραλίας ζήτησε με ομιλία του ο πρώην υπουργός και νυν σκιώδης υπουργός Τζο Χόκι.
Σε αναλυτική ομιλία του ο κ. Χόκι είπε στους συναδέλφους του: «Η Γενοκτονία αυτή έγινε. Δεν υποτίθεται ότι έγινε. Και επιβάλλεται να την αναγνωρίσουμε. Αν δεν το πράξουμε είναι σαν να ενθαρρύνουμε την επανεμφάνιση κι άλλων Χίτλερ».
Το Ελληνικό Συμβούλιο Αυστραλίας έσπευσε να συγχαρεί τον κ. Χόκι δηλώνοντας ότι η στάση του ανοίγει τον δρόμο για την αναγνώριση της Γενοκτονίας Ελλήνων (Ποντίων) και των Ασσυρίων.
«Αυστραλοί αιχμάλωτοι πολέμου αλλά και Αυστραλοί στρατιώτες και εθελοντές γνώρισαν από κοντά το δράμα της γενοκτονίας και βοήθησαν πολλούς επιζώντες που διέφυγαν στην Ελλάδα και την Συρία ενώ στα χρόνια που ακολούθησαν Αυστραλοί τους βοήθησαν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους» είπε ο Δρ. Παναγιώτης Διαμαντής, γραμματέας του Ελληνικού Συμβουλίου.
«Το Ελληνικό Συμβούλιο καλεί όλους τους Αυστραλούς βουλευτές να στηρίξουν την πρόταση του κ. Χόκι» είπε ο Δρ. Διαμαντής.
Πηγή: Καθημερινή 22-10-2008

http://epontos.blogspot.com/

26 χρόνια από τη ναζιστική γενοκτονία στη Σάμπρα και Σατίλα

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/

Τον Ιούνη του 1982, το Ισραήλ εισβάλει στο Λίβανο.
Τον Αύγουστο του 1982, ο ισραηλινός στρατός εισβάλει στη Βηρυτό.
30 Αυγούστου, οι Φενταγίν με τον ηγέτη τους Γιασέρ Αραφάτ, αναχωρούν από την πολιορκημένη Βηρυτό με ελληνικά πλοία που διαθέτει η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
16 Σεπτέμβρη 1982 και ώρα 18:00, τα ναζιστικά ισραηλινά στρατεύματα ξεκινούν τη σφαγή στη Σάμπρα και Σατίλα. Ο εγκληματίας Σαρόν καλεί τα στρατευματά του να μην μείνει κανείς ζωντανός στα δύο στρατόπεδα προσφύγων για αμάχους (παιδιά και γυναίκες).
Στις 18 Σεπτέμβρη, η καταμέτρηση των νεκρών (μόνον γυναικόπαιδα) φθάνει τον αριθμό των 3.000.
Οι διεθνείς οργανισμοί και σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης (12/8/1949), αυτή η ναζιστική επιχείρηση δολοφονίας γυναικών και παιδιών, προσδιορίστηκε ως «έγκλημα γενοκτονίας».
Ένα ακόμη έγκλημα του ναζιστικού καθεστώτος του Ισραήλ, του χωροφύλακα των ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή, που παραμένει ατιμώρητο!
Εκείνες τις δύσκολες περιόδους για το Παλαιστινιακό κίνημα, ο ελληνικός λαός και ο πρωθυπουργός του έδωσαν έναν μεγαλειώδη αγώνα συμπαράστασης και επαναστατικής αλληλεγγύης.
Στις 30 Αυγούστου 1982, θα αναχωρήσει από το λιμάνι της Βηρυτού ο Γιάσερ Αραφάτ μαζί με τους Φενταγίν της επανάστασης, με ελληνικό πλοίο.
Οι μαχητές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με ευθύνη του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου και ενάντια στους συνένοχους «πολιτισμένους» ηγέτες της δύσης, θα φθάσουν στην Αθήνα.
Οι παγιδευμένοι Φενταγίν, χωρίς νερό, τρόφιμα και δοκιμαζόμενοι από τα φονικά όπλα των ΗΠΑ, αντιστεκόμενοι από τις 14 Ιούνη, θα βρουν την «έξοδο» και καταφύγιο στην Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Από τους δυτικούς ηγέτες, μόνον ο σοσιαλιστής πρόεδρος της Ιταλίας Σάντρο Περτίνι, παρά τις περιορισμένες αρμοδιότητες που του παρείχε το Σύνταγμα της χώρας του, θα συμπαρασταθεί στον Ανδρέα Παπανδρέου. Η Μελίνα Μερκούρη, πρωτοστάτησε κι αυτή σ’ αυτή την προσπάθεια να διασωθούν οι Φενταγίν της Επανάστασης, ορκιζόμενη «να καρφώσει την Παλαιστινικά σημαία στην Ιερουσαλήμ».
Τότε, ο Καραμανλής συμβούλευε να μην αναμεισχθούμε, τονίζοντας στον Ανδρέα Παπανδρέου: «τα μεγάλα είναι για μεγάλους».
Κι όμως, ο Ανδρέας Παπανδρέου υποδέχτηκε ο ίδιος τους Παλαιστίνιους αντάρτες και τον Γιάσερ Αραφάτ στο Φάληρο. Μια «υποδοχή» που γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ελληνική σύγχρονη ιστορία.
Την ιστορία για την οποία θέλουν να μας επιβάλλουν τη λήθη…

Σ’ αυτούς την απάντηση έδινε ο Ανδρέας Παπανδρέου: Λαοί που δεν έχουν μνήμη, δεν έχουν μέλλον!