Εκνευρισμένος ο εκ Κοζάνης αρθρογράφος Πάσχος Μανδραβέλης με δημοσίευμα του left.gr που αναφέρεται στη σύζυγό του και την απόσπασή της στο γραφείο του Γιώργου Παπακωνσταντίνου

left.gr

Όταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου πήρε τη θέση του διευθυντή του ΠΑΣΟΚ (2003-2004), αλλά και όταν στη συνέχεια έγινε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, η σύζυγος του δημοσιογράφου Πάσχου Μανδραβέλη, Σοφία, υπάλληλος του ΙΚΑ Κοζάνης, αποσπάστηκε στο ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου ως απολύτου εμπιστοσύνης. Από τότε που έγινε υπουργός, υπήρξε ιδιαιτέρα του και στα δύο υπουργεία, Οικονομικών και ΥΠΕΧΩΔΕ, στα οποία τοποθετήθηκε.

Η απάντηση του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Τα τρολ του left.gr

Η σύζυγος ενός δημοσιογράφου δεν είναι του ανδρός της και δεν είναι του πατρός της, όπως έλεγε και ένα παλιό σύνθημα της αξιοπρεπούς αριστεράς. Θυμάμαι παλιά την αριστερά με ήθος. Μαχόταν για τις ιδέες της αλλά δεν ασχολείτο με τα γυναικόπαιδα των πολιτικών της αντιπάλων, ή όσων -τέλος πάντων- θεωρούσε πολιτικούς της αντιπάλους. Με το νέο φρούτο των «κινημάτων», όπως αυτά αποτυπώθηκαν στην πολιτική ζωή μέσω ΣΥΡΙΖΑ, η αριστερά δεν έχασε μόνο τον ορθό λόγο. Έχασε και την αξιοπρέπειά της.

Με τα υπόλοιπα τρολ των social media αποφάσισα να μην ασχοληθώ. Είμαι υπέρ της ελευθερίας του λόγου αλλά όπως θα έλεγε ο Ηubert Η. Ηumphrey το δικαίωμα των διάφορων «ενημερωτικών» blogs να γράφουν, δεν συνεπάγεται και υποχρέωση μας να τα παίρνουμε στα σοβαρά.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο όταν το ημιεπίσημο site του ΣΥΡΙΖΑ, ανακυκλώνει διάφορες αθλιότητες που κατά καιρούς εμφανίστηκαν στα κατακάθια του διαδικτύου. Έτσι, λοιπόν, στην πρώτη σελίδα της ηλεκτρονικής «Αυγής» έξω δεξιά και υπό την ρουμπρίκα «Τα νέα του Left.gr» διάβασα την πρωί, πρωί την «είδηση» που είχε τον τίτλο «Ιδιαιτέρα του Παπακωνσταντίνου; Έλα δεν το πιστεύω!»…

Το κείμενο το left.gr «πληροφορούσε» τους απανταχού αριστερούς τα εξής: «Όταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου πήρε τη θέση του διευθυντή του ΠΑΣΟΚ (2003-2004), αλλά και όταν στη συνέχεια έγινε εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, η σύζυγος του δημοσιογράφου Πάσχου Μανδραβέλη, Σοφία, υπάλληλος του ΙΚΑ Κοζάνης, αποσπάστηκε στο ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου ως απολύτου εμπιστοσύνης. Από τότε που έγινε υπουργός, υπήρξε ιδιαιτέρα του και στα δύο υπουργεία, Οικονομικών και ΥΠΕΧΩΔΕ, στα οποία τοποθετήθηκε».

Κατ’ αρχήν να σημειώσουμε ότι ο όρος «ιδιαιτέρα», υπήρχε μεν στις παλιές ελληνικές ταινίες, αλλά δεν χρησιμοποιείται πλέον. Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, για παράδειγμα, ή ο κ. Δημήτρης Στρατούλης έχουν συνεργάτες στα γραφεία τους αλλά δεν φαντάζομαι να έχουν «ιδιαιτέρες». Αλλά δυστυχώς αυτό συμβαίνει όταν αντλείς ειδήσεις από ακροδεξιά blogs. Πρώτα υιοθετείς την ορολογία, μετά τις έννοιες, κατόπιν τις αντιλήψεις και στο τέλος τις πρακτικές.

Δεύτερον «η σύζυγος του δημοσιογράφου Πάσχου Μανδραβέλη» (η οποία παρεμπιπτόντως και την περίοδο 2003-2004 παρέμενε υπάλληλος του ΙΚΑ Κοζάνης) δεν είναι του ανδρός της και δεν είναι του πατρός της, όπως έλεγε και ένα παλιό σύνθημα της αξιοπρεπούς αριστεράς. Είναι ο εαυτός της και κάνει τις επιλογές της. Εκτός αν οι σύντροφοι των κινημάτων υιοθετούν και τις διδαχές του Αποστόλου Παύλου: «Αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν υποτάσσεσθε ως τω Κυριω, ότι ο ανήρ έστι κεφαλή της γυναικός… αλλ’ ώσπερ η εκκλησία υποτάσσεται τω Χριστώ, ούτω και αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν εν παντί» (Προς Εφεσίους 5.22) Αλλά είπαμε: πρώτα υιοθετείς τις «ειδήσεις» από τα ακροδεξιά blog, μετά την ορολογία, κατόπιν τις αντιλήψεις κ.λπ.

Δεν θα επεκταθώ στα 3/4 ψεύδους κι 1/4 αλήθειας που έχει το εν λόγω τρολάρισμα, διότι οι επιλογές μιας δημοσιου υπαλλήλου δεν είναι δουλειά ούτε του ανδρός της, ούτε του πατρός της, αλλά ούτε -φαντάζομαι- και του ΣΥΡΙΖΑ.

"Ας δώσουμε την Ελλάδα στη Τουρκία"! Προκλητικό γαλλικό δημοσίευμα

Είναι ο τίτλος του βασικού άρθρου του πολιτικού περιοδικού Le Point και η συλλογιστικη του σοκάρει.

Το υπογράφει ο διευθυντής του περιοδικού, Φραντς Ολιβιέ Ζισμπέρ.



«Πρέπει να σωθεί η Ελλάδα;» ρωτάει.

Και συνεχίζει:

«Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη έκανε ότι μπορούσε για να βγάλει την Ελλάδα στην επιφάνεια διαθέτοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Ωστόσο, όσο η Ευρώπη τη βοηθάει, τόσο η Ελλάδα εναντιώνεται: Δαγκώνει ακόμα και το χέρι που την τρέφει, όπως φαίνεται κι από την ανάδειξη της ριζοσπαστικής κι αντιευρωπαϊκής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στις εκλογές της 6ης Μαϊου, που διεκδικεί ρόλο πρώτης πολιτικής δύναμης στις κάλπες της 17ης Ιουνίου.



Τι κι αν οι οικονομικές λύσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι ηλίθιες και γελοίες: με ένα χρέος που αντιπροσώπευε, πέρυσι, το 165% του ΑΕΠ, οι Έλληνες δεν θέλουν ν’ακούν για λιτότητα. Είναι λοιπόν σκόπιμο ν’αναρωτηθείς αν θέλουν να σωθούν από μόνοι τους.

Αν η Ευρώπη αρνηθεί να συνεχίσει να επιδοτεί την Ελλάδα χάνοντας, ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται –όπως λέγεται- να φέρει πιο κοντά τη χώρα του με τη Ρωσία.

Γιατί όχι και με την Κίνα, τη Βενεζουέλα ή το Κατάρ; Εκτός κι αν η Τουρκία, ως κληρονόμος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, «αναλάβει» για ακόμα μια φορά.

Μέχρι την ανεξαρτησία της, το 1832, η Ελλάδα έζησε τέσσερις αιώνες υπό οθωμανική κυριαρχία.
Μπορεί να είναι παράλογο αλλά οι απίστευτες οικονομικές επιδόσεις της Τουρκίας, με ρυθμούς ανάπτυξης 8% και αύξηση των εξαγωγών κατά 18%, δεν της δίνουν την απαραίτητη νομιμοποίηση για να αναλάβει εκείνη την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας; Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε τα πάντα γελοία»



πηγή: onAlert.gr

Οργή και εκλογές - Επισκόπηση γερμανικού τύπου

Με τα εκλογικά αποτελέσματα σε Γαλλία, Ελλάδα και τις τοπικές εκλογές στη Γερμανία στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ασχολείται το σύνολο του γερμανόφωνου τύπου. Ξεχωρίζουμε τα δημοσιεύματα για την Ελλάδα.

«Ελλάδα: οργή και εκλογές» είναι ο τίτλος της εφημερίδας Tagesspiegel του Βερολίνου, η οποία σημειώνει: «Στην Ελλάδα κέρδισαν κυρίως οι ακραίοι αριστεροί και δεξιοί. Οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την οργή τους για τις περικοπές και την ελεύθερη πτώση της χώρας».

«Τα κόμματα των μεταρρυθμίσεων τρέμουν για την πλειοψηφία» επιγράφει το ρεπορτάζ της η Kölner Stadt Anzeiger. «Συντηρητικοί και σοσιαλιστές πιθανότατα χωρίς πλειοψηφία» είναι ο τίτλος της Süddeutsche Zeitung, η οποία γράφει: «Απογοητευμένοι από την οικονομική κατάπτωση και τις σκληρές περικοπές απέρριψαν οι Έλληνες τα κυβερνητικά κόμματα. Λόγους να χαίρονται έχουν κυρίως οι κομμουνιστές και οι φασίστες. Ο σχηματισμός κυβέρνησης φαίνεται πολύ δύσκολος».

«Η Ελλάδα προτεκτοράτο» είναι ο τίτλος της εφημερίδας Hamburger Abendblatt. Ο Τόμας Στράουμπχάαρ, επικεφαλής του Διεθνούς Οικονομικού Ινστιτούτου του Αμβούργου, προτείνει μέσω της γερμανικής εφημερίδας η Ελλάδα «να γίνει ένα ευρωπαϊκό προτεκτοράτο» καθώς η χώρα δεν είναι ικανή να βγει μόνη της από την κρίση. Στο ίδιο άρθρο η Κάτια Κίπινγκ, αντιπρόεδρος του Αριστερού Κόμματος, διερωτάται μήπως θα ήταν καλύτερο να σταματήσει η χρηματοδότηση του εν λόγω ινστιτούτου, του οποίου ο επικεφαλής υποστηρίζει τέτοιες αντιδημοκρατικές ιδέες.

«Η Ελλάδα απειλείται με πολιτικό χάος» είναι ο τίτλος άρθρου της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt που υπογραμμίζει: «Οργή ήταν το κύριο κίνητρο των εκλογέων στην Ελλάδα. Η διάλυση του πολιτικού τοπίου απειλεί να διχάσει περαιτέρω τη χώρα. Η Ελλάδα απειλείται, μετά την οικονομική καταστροφή, με πολιτικό χάος».

«Η Ελλάδα ψηφίζει ενάντια στην ελίτ της, όχι ενάντια στην Ευρώπη»

«Η Ελλάδα ψηφίζει ενάντια στην ελίτ της, όχι ενάντια στην Ευρώπη» επιγράφει το άρθρο της η Zeit online και σημειώνει: «Η Ελλάδα ψήφισε ξεκάθαρα, ακόμα και αν αυτό δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχασαν μεγάλο μέρος των ψήφων τους και δεν μπορούν να συνεχίσουν πιθανότατα το μεγάλο συνασπισμό. Συνέβη αυτό που πολλοί φοβόντουσαν στην Ευρώπη: η πολιτική κατάσταση είναι ακόμα πιο ασταθής από ό,τι ήταν πριν. Παρόλα αυτά ήταν σωστές οι πρόωρες εκλογές. Για πρώτη φορά μέσα στην κρίση οι Έλληνες θα ορίσουν μόνοι τους τι θα γίνει στη χώρα τους».

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σημειώνει: «Ενόψει τριών μηνών γεμάτων αναταράξεις». «Η άποψη οικονομολόγων και οικονομικών παραγόντων στις χρηματαγορές είναι ενιαία μετά τις εκλογές: «Η Ελλάδα έχει μπροστά της έναν έως τρεις μήνες μεγάλων αναταραχών».

Η Welt σημειώνει : «Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα θέτει σε κίνδυνο τιςμεταρρυθμίσεις και την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ», ενώ τέλος η γερμανική έκδοση των Financial Times γράφει «’Ήταν εκλογές κατά της Μέρκελ’: Οι Έλληνες τιμώρησαν στις βουλευτικές εκλογές τα κυβερνητικά κόμματα και άνοιξαν τον δρόμο για το Κοινοβούλιο στους ακροδεξιούς. Παρατηρητές φοβούνται εβδομάδες ακυβερνησίας – στην πολιτική και στις χρηματαγορές».

Deutsche Welle

Αντικρυ

Stratfor:Στις Eλληνικές εκλογές απειλείται το πολιτικό κατεστημένο..

"Σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν την εξουσία, τα κόμματα αυτά έχουν εφαρμόσει ένα νέο εκλογικό νόμο για τις ερχόμενες εκλογές, ο οποίος δίνει προβάδισμα 50 κοινοβουλευτικών εδρών σε όποια κόμμα ή συνασπισμό κομμάτων εξασφαλίσει τουλάχιστον το 39% των ψήφων. Ωστόσο ίσως και αυτό να μην είναι αρκετό..."

H σημερινή ανάλυση του -γνωστού και ως "σκιώδης CIA"-αμερικανικού ινστιτούτου στρατηγικών μελετών Stratfor για τις ελληνικές εκλογές έχει ιδιαίτερη σημασία..:

"Η Ελλάδα θα διενεργήσει βουλευτικές εκλογές στις 6 Μαϊου και, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας της χώρας συγκεντρώνουν ιστορικά χαμηλά ποσοστά.
Αν τα νούμερα των...  δημοσκοπήσεων επιβεβαιωθούν, οι εκλογές θα οδηγήσουν σε ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο και σε μια αδύναμη κυβέρνηση, όπου οι παραδοσιακές ελίτ θα πρέπει να μοιραστούν την εξουσία με μικρότερα πολιτικά κόμματα, πολλά από τα οποία αντιτίθενται στα πρόσφατα μέτρα λιτότητας.

Ως αποτέλεσμα, η νέα κυβέρνηση θα δώσει μάχη να μετριάσει τα μέτρα λιτότητας και ταυτόχρονα να διατηρήσει την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Αναδρομή.
Από τα μέσα του 20ου αιώνα, το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρισκόταν στον έλεγχο μερικών ισχυρών οικογενειών, κυρίως της οικογένειας Παπανδρέου και της οικογένειας Καραμανλή. Από το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας στη δεκαετία του 1970, οι οικογένειες αυτές παρέμειναν στην εξουσία ιδρύοντας τα δύο παραδοσιακά ελληνικά κόμματα. Το κεντροαριστερό Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ), που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και τη κεντροδεξία Νεά Δημοκρατία, την οποία ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, γιός του τρεις φορές πρώην πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου, ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ στις αρχές του 1970Ο Ανδρέας υπηρέτησε ως πρωθυπουργός, το 1980 και το 1990 και ο γιός του Γιώργος, βρέθηκε στην πρωθυπουργία από το 2009 ως το Νοέμβριο του 2011, όταν η πολιτική αναστάτωση οδήγησε στην παραίτηση του.

Η ΝΔ ιδρύθηκε στις αρχές του 1970 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος υπηρέτησε τρεις φορές ως πρωθυπουργός, προτού ιδρύσει το κόμμα και στη συνέχεια υπηρέτησε μια φορά ως πρωθυπουργός και δύο φορές ως πρόεδρος.

Ο ανιψιός του Κώστας, εκλέχτηκε πρωθυπουργός σε δύο διαδοχικές κυβερνήσεις, από το 2004 ως το 2009. Μαζί, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν λάβει ιστορικά περισσότερο από το 80% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές. Και ως εκ τούτου, δεν χρειάστηκαν παρά ελάχιστες φορές να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνεργασίας με μικρότερα κόμματα.

Ωστόσο, η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ελλάδα θέτει μια σοβαρή απειλή σε αυτό το πολιτικό κατεστημένο, η οποία φανερώνεται από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις που δείχνουν το ΠΑΣΟΚ κοντά στο 18% και τη ΝΔ κοντά στο 22%. Κατά συνέπεια, για πρώτη φορά στην μεταδιδακτορική ιστορία της Ελλάδας, μια ομάδα μικρών, αντικαθεστωτικών κομμάτων ενδέχεται να προκαλέσουν την παραδοσιακή ελληνική πολιτική εξουσία και τα καθιερωμένα προνόμια.

Προβλέπεται ότι 10 κόμματα θα υπερβούν το ποσοστό του 3% που απαιτείται για την είσοδο στη Βουλή, συμπεριλαμβανομένου του ακροδεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής και του ακροαριστερού Σταλινικού Κουμμουνιστικού Κόμματος και του κόμματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με τα δύο τελευταία να κοντράρονται για την τρίτη θέση στις εκλογές, κερδίζοντας μεγάλη στήριξη από την αντιμνημονιακή ρητορική τους. Ενώ αυτά τα κόμματα δεν θα είναι αρκετά ισχυρά για να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας από μόνα τους, θα αποτελέσουν μια διασπαστική δύναμη μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Τα καθιερωμένα κόμματα βλέπουν τις εκλογές σαν μια κρίσιμη μάχη για την διατήρηση του ελέγχου της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν την εξουσία, τα κόμματα αυτά έχουν εφαρμόσει ένα νέο εκλογικό νόμο για τις ερχόμενες εκλογές, ο οποίος δίνει προβάδισμα 50 κοινοβουλευτικών εδρών σε όποια κόμμα ή συνασπισμό κομμάτων εξασφαλίσει τουλάχιστον το 39% των ψήφων. Ωστόσο, δεδομένων των χαμηλών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στις δημοσκοπήσεις, ίσως και αυτό να μην είναι αρκετό για τον σχηματισμό μονοκομματικής κυβέρνησης.

Το πιο πιθανό μετεκλογικό σενάριο είναι μια συμμαχία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Αν αυτή η συμμαχία αποτύχει, τότε μπορεί το κάθε κόμμα να επιδιώξει τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με ένα ή περισσότερα κόμματα εκτός του παραδοσιακού συστήματος εξουσίας. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας συνεργασίας θα ήταν μια εύθραυστη κυβέρνηση που θα αντιμετώπιζε συνεχώς το κίνδυνο της διάλυσης.

Ανεξάρτητα από ποιο από αυτά τα σενάρια θα υλοποιηθεί, το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο. Η νέα ελληνική κυβέρνηση θα είναι αδύναμη και εύθραυστη. Όποιος συνασπισμός και αν σχηματίσει κυβέρνηση θα είναι το αποτέλεσμα δύσκολων πολιτικών συμμαχιών και θα είναι αντιμέτωπος με μια εχθρική αντιπολίτευση.

Επιπρόσθετα, η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει τόσο τους Έλληνες ψηφοφόρους που είναι κάθετα αντίθετοι με τα μέτρα λιτότητας που εφάρμοσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, όσο και το γεγονός ότι τα πακέτα διάσωσης της ΕΕ, τα οποία έκαναν δυνατά τα μέτρα λιτότητας, κρατάνε την χώρα ζωντανή.

Κατά συνέπεια η νέα κυβέρνηση μπορεί να επιχειρήσει να μετριάσει τους δημοσιονομικούς στόχους και ταυτόχρονα να εφαρμόσει ακριβώς εκείνες τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα ικανοποιήσουν την ευρωπαίκή εξουσία. Κατά πάσα πιθανότητα θα εγκρίνει την πρόσφατη συμφωνία διάσωσης και θα ανακοινώσει ορισμένες μεταρρυθμίσεις, αλλά σε γενικές γραμμές, η πίεση για λιτότητα θα υποχωρήσει, ειδικά από τη στιγμή που η οικονομία αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 5% το 2012.

Τα παραδοσιακά ισχυρά κόμματα της Ελλάδας, προσπαθούν ήδη να διαχειριστούν την νέα πολιτική πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο ηγέτης της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, το κόμμα του οποίου υποστήριξε τα μέτρα που πήρε η Ελλάδα ως αντάλλαγμα για τις διασώσεις, υποσχέθηκε λιγότερη φορολογία και περισσότερες κοινωνικές δαπάνες και πολιτικές ανάπτυξης.

Ωστόσο, ανεξάρτητα από ποια μορφή θα πάρει η νέα ελληνική κυβέρνηση, θα καθοδηγείται από την ανάγκη εξισορρόπησης των αντικρουόμενων πιέσεων που δημιουργούνται από τους έλληνες ψηφοφόρους και από τις Βρυξέλλες. 

 

πηγη

Ο "ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ" ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2 ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ..ΛΕΕΙ ..ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ??.....

..... ΑΠΑΝΤΕΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΓΕΝΝΗΜΕΝΟ ΑΡΧΗΓΟ" ...
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ "ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ" ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΤΗΡΑΣ ?? ΟΤΑΝ Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ .... ΕΔΕΙΞΕ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΟΤΙ ΕΣΚΥΨΕ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑΙ? ΚΑΙ ΑΣΠΑΣΤΗΚΕ ΠΛΗΡΩΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΜΟΝΕΣ??

Την είδηση που δημοσίευσαν τα ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία:

Associated Press
Reuters
ABC
NBC
RT
Google
Yahoo
Washington Post
Chicago Tribune
μέχρι και στην Ταιβάν Taiwan News

τα λαμόγια δεν θεώρησαν ότι πρέπει να την αναφέρουν….

περαστικά τους…

ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΚΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ

Δεξί Εξτρέμ

Τώρα μας απειλούν ΚΑΙ με στρατιωτική δικτατορία !

Προκλητικό πρός τους πολίτες της Ελλάδας άρθρο:Ένα βράδυ Σαββάτου ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή-Την εξουσία θα αναλάβει ο στρατός γράφουν οι New York Times..Η απάντηση των πολιτών είναι μία:Λαική Ενότητα εδώ και τώρα.

Τα διάφορα κέντρα αποφάσεων προχωρούν τώρα σε απροκάλυπτες τρομοκρατικές προκλήσεις σε βάρος των πολιτών της χώρας.Απειλούν μέσω των New York Times όχι ότι η Ελλάδα θα κυρήξει και επίσημα πτώχευση και θα επιστρέψει στη δραχμή,διότι η προοπτική αυτή θεωρείται διεθνώς περίπου δεδομενη, αλλά ότι μπροστά στο χάος το οποίο μεθοδεύεται να δημιουργηθεί,ο..στρατός θα καταλάβει την εξουσία.

Να γιατί η λαική ενότητα είναι επείγουσα ανάγκη τώρα παρά ποτέ.Το ντόπιο και ξένο καθεστώς κατοχής της χώρας θα πρέπει άμεσα να γνωρίζει ότι ένα σύνολο δυνάμεων που εκφράζουν τη βούληση των πολιτών ενωμένο, θα είναι έτοιμο και αποφασισμένο να αντιταχθεί σε κάθε επιχείρηση επιβολής απροκάλυπτου ολοκληρωτισμού.

Οι δυνάμεις αυτές θα κληθούν να χειριστουν υπεύθυνα τα ερείπια που αφήνει πίσω του το σάπιο σύστημα της μεταπολίτευσης και να οδηγήσουν στην ελεύθερη έκφραση της βούλησης του λαού ο οποίος και μόνον αυτός νομιμοποιείται να αποφασίσει για το μέλλον του.

stopcartel Newsdesk

Παρατίθεται το σχετικό δημοσέυμα 


Ένα βράδυ Σαββάτου ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή -Την εξουσία θα αναλάβει ο στρατός
«Μετά από εβδομάδες φημών, ο Έλληνας πρωθυπουργός, αργά ένα βράδυ Σαββάτου, θα ανακοινώσει πως η χώρα εγκαταλείπει το ευρώ και επιστρέφει στη δραχμή», αναφέρει δημοσίευμα των New York Times, περιγράφοντας την αρχή της ιστορίας για την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή, γεγονός που θα αποτελέσει τον «χειρότερο εφιάλτη των Ευρωπαίων».

Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, η επιστροφή στη δραχμή θα σημάνει μία αλληλουχία δυσάρεστων γεγονότων για την Ελλάδα, όπως η κατάληψη της εξουσίας από το στρατό. Δεν θα είναι μία συνηθισμένη Δευτέρα αυτή που θα ακολουθήσει. Οργισμένοι καταθέτες θα δημιουργήσουν ουρές στις τράπεζες για να μπορέσουν να αποσύρουν τα χρήματα από τους «παγωμένους» τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Η αξία της δραχμής θα είναι κατά 60% μικρότερη σε σχέση με το ευρώ και οι τιμές θα εκτιναχθούν σε επίπεδα ρεκόρ, σε όσα τουλάχιστον καταστήματα ανοίξουν.

Η γραμμή χρηματοδότησης προς την Ελλάδα θα σταματήσει, με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός να κηρύξει πτώχευση. Και καθώς η χώρα θα βυθίζεται στο χάος, την εξουσία θα καταλάβει ο στρατός, καταλήγει το δημοσίευμα.(bankingnews.gr)

WSJ: Εκτός Ευρωζώνης η Ελλάδα και με διπλή δραχμή

Eξοδο της χώρας μας από την Ευρωζώνη και χρήση διπλού νομίσματος προτείνει σε σχετικό της δημοσίευμα η Wall Street Journal, με τίτλο "Πιθανή ελληνική λύση: Δυο δραχμές". "Η λύση για την Ελλάδα και για την κρίση χρέους της ευρωζώνης είναι η υποτίμηση νομίσματος" αναφέρει ο αρθρογράφος Vincent Cignarella κάνοντας λόγο για διπλή δραχμή, όπου η μία θα χρησιμοποιείται για τις εμπορικές συναλλαγές και η δεύτερη θα αποτελεί λογιστική μονάδα για τις χρηματοοικονομικές πράξεις χωρίς να κυκλοφορεί σε φυσική μορφή.
Σύμφωνα με το άρθρο, η ισοτιμία της πρώτης δραχμής θα κυμαίνεται ελεύθερα στην αγορά, υπό την επίβλεψη της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ η ισοτιμία του δεύτερου νομίσματος θα παραμένει σταθερή και θα καθοριστεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Όπως τονίζει ο συντάκτης, η Ελλάδα με το δικό της νόμισμα θα κερδίσει πάλι το εμπορικό της πλεονέκτημα και θα μπορέσει να βρεθεί εκ νέου σε αναπτυξιακή πορεία. 

sofokleousin

Συνωμοσίες και... τεχνοκρατικά πραξικοπήματα

Υπό τον τίτλο "Συνωμοσίες, πραξικοπήματα και ισοτιμίες", ο αρθρογράφος Ross Douthat των New York Times...

περιγράφει τη σκληρή και ιδιότυπη Ευρωπαϊκή πραγματικότητα υπό το μεγεθυντικό φακό των ΗΠΑ. "Οι ψίθυροι πως ο Ομπάμα θα εκδιωκόταν από τον Λευκό Οίκο ξεκίνησαν στο Βερολίνο και το Πεκίνο. Αφού το κόμμα  του έχασε την μεσοπρόθεσμη ψήφο, υπάρχαν ενδείξεις πως θα επιβαλλόταν στην Αμερική μια κυβέρνηση τεχνοκρατών, για να σώσει τη χώρα από τη κρίση χρέους και τον πλανήτη από ένα νέο κραχ. Με τις διαπραγματεύσεις για το «ταβάνι» του χρέους να φτάνουν σε αδιέξοδο, ένας διεθνής συνασπισμός, με επικεφαλής τη Γερμανία, την Κίνα και το ΔΝΤ, ξέκινησαν παρασκηνιακές διαδικασίες για να απομακρύνουν με ομαλό τρόπο τον Ομπάμα από το Λευκό Οίκο. Η υποβάθμιση της πιστοληπτικής δυνατότητας της χώρας ήταν το τελειωτικό χτύπημα: ο Πρόεδρος είχε χάσει τη στήριξη από την παγκόσμια σκιώδη κυβέρνηση και η κυβέρνησή του δεν μπορούσε πλέον να επιβιώσει. Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών και μετά από κάποιες περίτεχνες συνταγματικές μανούβρες, ο Ομπάμα παραιτήθηκε από την προεδρία και ο Μάικλ Μπλουμπεργκ κλήθηκε να αναλάβει καθήκοντα Προέδρου. Με το Πεκίνο να εξαπολύει απειλές εναντίον του δολαρίου, το Κογκρέσο δεν είχε άλλη επιλογή από το να παραδώσει την οικονομική διαχείριση της χώρας στην δικομματική ομάδα τεχνοκρατών, η οποία με τη σειρά της αποδέχτηκε την Κινεζική και Γερμανική «επίβλεψη» των διαπραγματεύσεων. Εν τω μεταξύ, υπήρχε μια όλο και αυξανόμενη τάση στην Ευρώπη και την Ασία πως μόνο μια πραγματική παγκόσμια υπερκυβέρνηση θα μπορούσε να αποτρέψει την εξάπλωση του ιού του χρέους." Για τους Αμερικανούς, το παραπάνω σενάριο είναι παρανοϊκή φαντασία, για ανθρώπους που τρέμουν μια σκιώδη Νέα Τάξη Πραγμάτων και βλέπουν εφιάλτες με μαύρα ελικόπτερα και έχουν εμμονές με την Τριμερή Επιτροπή. Αλλά για τους κατοίκους της Ιταλίας και της Ελλάδας, που τον τελευταίο καιρό έχουν παρακολουθήσει τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις τους να ανατρέπονται από οικονομικά συμφέροντα και πιέσεις από δανειστές, από γραφειοκράτες της Ε.Ε. και προέδρους ξένων κρατών, αποτελεί απλά την σκληρή και ανελέητη πραγματικότητα της πολιτικής κατάστασης του 21ου αιώνα. Η Δημοκρατία είναι καλή στη θεωρία, αλλά σε στιγμές κρίσης, οι τεχνοκράτες είναι αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις. Η εθνική κυριαρχία είναι μια όμορφη ιδέα, αλλά η επιβίωση του κοινού Ευρωπαϊκού νομίσματος έρχεται πρώτη. Δεν υπήρξαν πολλά δάκρυα στην Ελλάδα και την Ιταλία για τον Παπανδρέου και τον Μπερλουσκόνι, η πτώση των οποίων σχεδιάστηκε από τον άξονα των Βρυξελλών-Βερολίνου-Παρισιού. Αλλά η αναγκαστική απομάκρυνσή τους, όσο καλοδεχούμενη κι αν ήταν, έδωσε μια ιδέα για το πώς είναι ένα πραγματικό Ευρωπαϊκό κράτος. Η Σταθερότητα είναι προτεραιότητα ακόμα και εις βάρος της Δημοκρατίας: οι κλασικές τελετουργίες της βουλής και των εκλογών μπορούν φυσικά να παραμείνουν, αλλά οι πραγματικές αποφάσεις θα παίρνονται από τις δυνάμεις που εκπροσωπούν το λεγόμενο «Γκρουπ της Φρανκφούρτης», με μέλη την Άντζελα Μέρκελ, το Νικολά Σαρκοζί, και μια ομήγυρη τραπεζιτών και αξιωματούχων της Ε.Ε., ενός γκρουπ που έχει πρωτοστατήσει στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους από τον Οκτώβριο. Οι περισσότεροι αναλυτές θα συμφωνήσουν πως αυτή είναι πιο ενδεδειγμένη λύση για όποια χώρα θέλει να παραμείνει στο ευρώ και για να αποφευχθεί ένα παγκόσμιο οικονομικό ολοκαύτωμα. Η παλιά και συμβατική σοφία έλεγε πως η ιδέα ενός κοινού νομίσματος στην Ευρώπη ήταν μια υπέροχη ιδέα και πως οι ευρω-σκεπτικιστές ήταν απλοί γραφικοί. Η νέα σοφία λέει πως ναι, εντάξει, ίσως να είχαν και κάποιο δίκιο σχετικά με τους κινδύνους του ευρώ, αλλά είναι πολύ αργά τώρα για να κάνουμε πίσω. Η τουλάχιστον είναι πολύ αργά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αφού έχει περάσει η κρίση, θα υπάρχει χρόνος για να αντιστραφεί η διαφαινόμενη συγκέντρωση εξουσίας σε συγκεκριμένα κέντρα και να συζητήσουμε για την έλλειψη δημοκρατικότητας στην Ευρώπη.  Αλλά σήμερα, η Ε.Ε χρειάζεται μια ενιαία οικονομική πολιτική και μια κεντρική τράπεζα που θα λειτουργεί όπως η Federal Reserve Bankτων ΗΠΑ. Μόλις όμως το ευρώ σταθεροποιηθεί, τότε οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα ξεκινήσουν να ακούνε λίγο πιο προσεκτικά τις φωνές των λαών και να συζητάνε εναλλακτικές λύσεις. Αυτά όμως ακούγονται σαν ευσεβείς πόθοι. Κάποιοι πολιτικοί προσανατολισμοί δεν ξε-γίνονται έτσι απλά και τείνουν να  αυτοενισχύονται. Τα τεχνοκρατικά πραξικοπήματα στην Ιταλία και την Ελλάδα αποκάλυψαν την δύναμη που έχουν οι επικεφαλείς της ΕΕ στην εσωτερική πολιτική των κρατών-μελών. Είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος ότι το Γκρουπ της Φρανκφούρτης θα θελήσει εθελοντικά να παραχωρήσει τη δύναμη αυτή. Κάποιος μπορεί να πει πως οι Έλληνες και οι Ιταλοί, οι Ισπανοί και οι Ιρλανδοί, θα έπρεπε να ξέρουν τι ακριβώς συμπεριλάμβανε η ένταξη στην Ε.Ε και στο ευρώ. Αλλά η αλήθεια είναι πως το εγχείρημα της ΕΕ δεν είχε ποτέ βαθιά λαϊκή υποστήριξη. Οι υπέρμαχοί του έθεταν πάντα εκβιαστικά διλλήματα στα δημοψηφίσματα μέχρι να λάβουν την στήριξη που ήθελαν, ή σχεδίαζαν τις διεθνείς συνθήκες με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγουν τελείως την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Οι Λαοί της Ευρώπης ήταν πάντα επιφυλακτικοί με την ανταλλαγή της εθνικής τους ανεξαρτησίας με μια όλο και μεγαλύτερη ένωση και τώρα βλέπουμε ακριβώς γιατί. Από την προοπτική των Αμερικανών, μια πιο ενωποιημένη και λιγότερο δημοκρατική Ευρώπη είναι σαφώς καλύτερη επιλογή από το ρίσκο ενός ακόμα παγκόσμιου κραχ. Για την παραπαίουσα παγκόσμια οικονομία, μια ενδεχόμενη κατάρρευση του ευρώ θα ήταν καταστροφική. Αλλά είναι εύκολο για εμάς να σχολιάζουμε και να μιλάμε. Δεν είναι η δική μας αυτοδιακυβέρνηση που κινδυνεύει. Πηγή: Ross Douthat, New York Times απο Επίκαιρα

Κρατάει κρυφό άσσο ο Παπούλιας; Δυστυχώς είναι πλέον πολύ αργά για όλους τους!!!

Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Το Παρόν (16-10-2011,  σελ..8) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κρατάει ως κρυφό άσσο την …απειλή παραίτησης.

Είναι άραγε έτσι; Έχει το ανάστημα του Ηγέτη που τόσο ανάγκη έχει η χώρα την παρούσα στιγμή;

Είναι εύκολο να παραιτηθεί από το άνω του 1.000.000€ ετήσιο εισόδημα που έχει εξασφαλίσει για τον εαυτό του και την οικογένειά του;

Σε τελική ανάλυση οι επικριτές του οφείλουν να του αναγνωρίσουν τις παρακάτω δικαιολογίες :

1. Δεν προήλθε από παρθενογένεση. Η Βουλή τον εξέθρεψε και είναι φυσικό να διακατέχεται  από την ίδια  λογική της νομεκλατούρας που είχε και ως Βουλευτής.
2. Ως γνήσιος μικρα-αστός προσπαθεί να περιφρουρήσει τα κεκτημένα. Πάσει θυσία…των άλλων.
3. Παρουσιάζει συνέχεια λόγων και πράξεων αφού συμμετείχε  ως Υπουργός κυβερνήσεων, οι οποίες οδήγησαν την χώρα στον σημερινό εξευτελισμό και μάλιστα χειριζόμενος και Εθνικά θέματα.
4. Συνδέεται με ομφάλιο λώρο με το κυβερνών κόμμα ως ευεργετημένος από αυτό.
5. Είχε στενές οικογενειακές σχέσεις με την οικογένεια Παπανδρέου και διετέλεσε και  «δανειστής» του Ανδρέα Παπανδρέου. Εξάλλου τόσο αυτός όσο και η πρώην Βουλευτής της Ν. Δημοκρατίας κ. Έλσα Παπαδημητρίου έζησαν από κοντά και συμμετείχαν στην ανατροφή του «Γιωργάκη». Τον στηρίζουν δηλαδή και για λόγους συναισθηματικούς.

Και μιλώ για τον άνθρωπο και όχι για τον Θεσμό

Ωστόσο, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε  ως προσόντα εκ γενετής την λογική και την κριτική σκέψη, άρα γνώριζε την προοπτική  της χώρας όταν μαζί με τους τότε συναδέλφους του Υπουργούς και Βουλευτές την  βύθιζαν στο χρέος.

Εξάλλου, αν διακατέχονταν από ιδανικά τα οποία θα τον οδηγούσαν σε παραίτηση, δεν θα είχε παραιτηθεί πρωτίστως από την ανεξάρτητη από την Βουλευτική του Σύνταξη, εξαιρετικά προκλητική αμοιβή του;

Προφανώς  έχει υποκύψει στην ανθρώπινη  αδυναμία του πλουτισμού ;.

Ως εκ τούτου δεν πρέπει να προσδοκάμε πολλά από τον κ. Παπούλια.

Στο κάτω-κάτω της γραφής ένας μικρο-αστός είναι, που του φόρεσαν κοστούμι γίγαντα.

Άλλος ένας «περισπούδαστος που πισοπάτησε» κατά τον Νότη Σφακιανάκη.

Εύχομαι να με διαψεύσει!

Ιωάννης Δέμος

========================================================================

Σχόλιο ΚΑΝΕΝΑ

Και να παραιτηθεί τώρα ο ελαχιστότατος είναι πολύ αργά πλέον, ο Ελληνικός Λαός έχει διαγράψει πλέον τις εξελίξεις στη χώρα μας και δεν θα άφησει κανένα να ξεφύγει χωρίς να κληθεί τουλάχιστον να λογοδοτήσει....Ο χρόνος έχει αρχίσει να κυλάει αντίστροφα...και τελειώνει πολύ γρήγορα για όλους τους!!!

Όποιος ξέρει καλά Αγγλικά ας μας φωτίσει κι' εμάς, που "κολλάει" ο ΓΑΠ(στο δημοσίευμα) με την Sarah Palin και το IRS στην Αλάσκα.

http://www.taxevasionvideos.com/reporting-tax-evasion-irs/

 

Did Sarah Palin report the perdiem payments she rec’d illegally from the State of Alaska to the IRS ?



ΓΔ


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ) Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα χρεοκοπεί την Ελλάδα για να σωθεί η ίδια (La Bce fa fallire la Grecia per salvare se stessa)! Έτσι βλέπουν οι Ιταλοί την χθεσινή τεράστια επιτυχία του Τζέφρι και της παρέας του!!!

 

Η ΕΚΤ ζήτησε επίσης από την Ελλάδα, να σώσει τον εαυτό της!!!!

Antonio Vanuzzo
Ο Trichet συμφωνεί με την «Προσωρινή Προεπιλεγμένη Επιλεκτική Χρεοκοπία» της Αθήνας (Ελλάδας), σε αντάλλαγμα για τη μεταρρύθμιση του οχήματος εξοικονόμησης EFSF (=European Financial Stability Facility = Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας), ύψους 440 δισ. ευρώ. Με το EFSF, η ΕΚΤ θα αναλάβει την ευθύνη, να διαχειρίζεται την εξαγορά των χρεογράφων μέχρι τη λήξη τους στη δευτερογενή αγορά και να χορηγεί δάνεια σε χώρες που έχουν ανάγκη. Το σχέδιο της Ευρωζώνης επικροτεί το ιταλικό σχέδιο-πρόταση, περιγράφοντάς το ως ένα παράδειγμα. Η «διορροή» της ΕΚΤ εκτόξευσε τις τιμές στα χρηματιστήρια.
Η Ευρώπη εγκαινιάζει το (νέο) «Σχέδιο Μάρσαλ» στην Ελλάδα, και οι (χρηματιστηριακές) αγορές ανασάνουν με ανακούφιση. Σύμφωνα με ορισμένες (πληροφορίες) που διέρρευσαν λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης των αρχηγών κρατών (και κυβερνήσεων) στις Βρυξέλλες, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet είχε εγκρίνει την «Προσωρινή Προεπιλεγμένη Επιλεκτική Χρεοκοπία» της Ελλάδας – ως το αποτέλεσμα της συμμετοχής της ιδιωτικής αποταμίευσης, στην σύμφωνα με τη γαλλο-γερμανική πρόταση – σε αντάλλαγμα για τις (Ελληνικές) κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις υπέρ του dell’ EFSF, το όχημα εξοικονόμησης (εξεύρεσης, εκταμίευσης) ποσού 440 δισ. ευρώ, και η ΕΚΤ θα αναλάβει το βάρος της διαχείρισης της επαναγοράς των χρεογράφων μέχρι τη λήξη τους στη δευτερογενή αγορά και της αντικατάστασής τους με νέα, μεγαλύτερης διάρκειας (μεταγενέστερης λήξης) (κάτι σαν την αγορά ιδίων μετοχών).
Έτσι ήταν. Σύμφωνα με το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατά τη στιγμή της γραφής δεν περιλαμβάνει το τελικό ποσό του δεύτερου πακέτου ενίσχυσης, το όχημα «Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» (EFSF), θα αγοράσει από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως Γαλλικές και Γερμανικές οι οποίες είναι περισσότερο εκτεθειμένες στο χρέος (των Ελληνικών Ομολόγων), με 25 και 39 δισ. ευρώ αντίστοιχα, από τα έτοιμα να λήξουν χρεόγραφα (ομόλογα) μιας αποτυχημένης (=χρεοκοπημένης) χώρας – τα οποία έχουν αγοραία αξία κατά 40% χαμηλότερη από την ονομαστική αξία των αξιών αυτών των «χαρτιών» στα Γερμανικά και στα Γαλλικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (=τράπεζες), με ανταλλαγή τους, με μακροπρόθεσμα χρεόγραφα, εγγυημένα από το πρόγραμμα του «EFSF», και να κριθούν ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΑ από τους οργανισμούς αξιολόγησης!!!! Όχι μόνο αυτό: η ωριμότητα των (υπό λήξη) δανείων που χορηγούνται στην Ελλάδα δια του EFSF (Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας), με επιτόκιο χαμηλότερο κατά 3,5%, από το επιτόκιο του πρώτου δανείου της κοινής δήλωσης ΕΕ / ΔΝΤ / ΕΚΤ (Τρόϊκα), θα επεκταθεί (=παραταθεί) από 7,5 έως το πολύ 15 χρόνια. Τέλος, ο μηχανισμός του EFSF μπορεί να ανακεφαλαιοποιεί επίσης (δάνεια ή ομόλογα που λήγουν = αναδανεισμός) των εγχώριων τραπεζών των χωρών της ευρωζώνης μέσω νέων δανείων, ακόμη και για τα κράτη που δεν έχουν υπογράψει ένα πρόγραμμα διάσωσης.
Σύμφωνα με το σχέδιο, το οποίο χαιρετίζει την Ιταλική πρόταση, θα εφαρμοστεί ως παράδειγμα, στις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης στη ζώνη του ευρώ, που θα γίνουν μέχρι το 2013 για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 3%, σύμφωνα με τις παραμέτρους που θέτει η Συνθήκη του Μάαστριχτ, με τον ιδιωτικό ​​τομέα να συμμετέχει στη διάσωση σε εθελοντική βάση, μέσα από τρεις διαφορετικές επιλογές: αγορά ιδίων μετοχών, αναδανεισμό και swap (=ανταλλαγή). Δηλαδή, τα αγορασμένα Ελληνικά ομόλογα που λήγουν άμεσα, διατηρούνται στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια μέσω μιας ανανέωσης μακράς διάρκειας, ή ανταλλαγής των ομολογιών τους στοχευμένα (=εγγυημένα) από το EFSF.
Εάν οι Ευρωπαϊκές τράπεζες (ενταχθούν), μέσω των νέων εξουσιών του EFSF, δεν θα πρέπει να αποσβένουν (τα ομόλογα) που φέρουν στο τραπεζικό χαρτοφυλάκιό τους, καθώς θα αποκτήσουν τα (νέα) ομόλογα σε αντάλλαγμα για τα Ελληνικά ομόλογα, που θα έχουν αξία αγοράς, ίση με την ονομαστική αξία, γιατί το γύρισμα (ρύθμιση) του Ελληνικού χρέους, θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες μόνο για την ΕΚΤ. Σύμφωνα με τις συνθήκες της ΕΕ, η Σχολή της Φρανκφούρτης δεν μπορεί να δεχθεί ως εγγυήσεις, τα δάνεια που χορηγούνται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας, (έναντι) των τίτλων χρέους των κρατών που «επίσημα απέτυχαν» (χρεοκόπησαν), και που (μια τέτοια διαδικασία) κρίνεται ως τέτοια (χρεοκοπημένη) από τους οργανισμούς αξιολόγησης. Και ακριβώς (εδώ είναι που) οι εταιρείες αξιολόγησης έχουν δηλώσει, ότι η συμμετοχή των ιδιωτών θα πρέπει να θεωρηθεί ως αποτυχία (=χρεοκοπία).
Ο Mario Draghi, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον Jean-Claude Trichet στα τέλη Νοεμβρίου 2011, θα διαπιστώσει ότι έχει να αντιμετωπίσει (το πρόβλημα) της αύξησης του κεφαλαίου του ιδρύματος (ΕΚΤ) στη Φρανκφούρτη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της επενδυτικής τράπεζας JP Morgan, στο τέλος του Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους η έκθεση της Φρανκφούρτης (ΕΚΤ) για το Ελληνικό χρέος, το ανέβαζε στα 194 δισ. ευρώ σε δάνεια, σε σύγκριση με τα 131 δισ. ευρώ, ή το 68% της ονομαστικής (αξίας τους). Με μια μείωση μεγαλύτερη από 32% της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους, δηλαδή αν αυτό επέφερε απώλειες μέχρι το 50% (της συμμετοχής) της ΕΚΤ, θα ισοδυναμούσε με 35 δισ. ευρώ, σύμφωνα με φήμες, αλλά σήμερα ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να ανέλθει στα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα δάνεια απ’ τη Φρανκφούρτη, αποτελούν επίσης τη μόνη πηγή χρηματοδότησης για τις Ελληνικές εθνικές τράπεζες. Τον περασμένο Μάιο, για πρώτη φορά σε πέντε μήνες, ο όγκος των δανείων αυτών ανήλθαν σε σχεδόν € 100 δισεκατομμύρια (97,5) σε σύγκριση με 86,8 τον Απρίλιο του 2011.
Είναι αλήθεια ότι στους ώμους των θεματοφυλάκων της ΕΚΤ, όπως του Jürgen Stark (μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Eurotower) δεν επιβαρύνονται πολύ από το βάρος της εφαρμογής των πράξεων νομισματικής πολιτικής, (αλλά) εκτός (αυτού) από τα ποσοστά (επιβάρυνσης) και του (ιδιωτικού) τραπεζικού συστήματος, την επιβάρυνση (του οποίου) κανένας στη Φρανκφούρτη δεν θα ήθελε να δεχτεί. Από την άλλη πλευρά του νομίσματος, ωστόσο, η τράπεζα (ΕΚΤ) θα πρέπει να αναδιαρθρώσει το Ευρωπαϊκό κοινοτικό σύστημα των εγγυήσεων για την προστασία του ρόλου της ως «δανειστής έσχατης ανάγκης». Ένα σημείο χωρίς εύκολη λύση.
Οι ευρωπαϊκές μετοχές, λόγω της αναμενόμενης πυρετώδους σημερινής (χθεσινής) συνεδρίασης, στις συνεδριάσεις (των χρηματιστηρίων) ήταν εξαιρετικά ασταθείς. Για άλλη μια φορά, το Top Stories, η κύρια λίστα των χρηματιστήριο του Μιλάνου, ήταν το καλύτερο στην Ευρώπη (0,79% FTSE 100, DAX 0,95%, CAC 1,66%), κλείνοντας στις περισσότερες (περιπτώσεις), στο + 3,76% μετά την (αρχική εμφάνιση) απωλειών, της τάξης του – 1,71% στα μέσα των συνεδριάσεων, όταν ο Πρόεδρος του Eurogroup, Jean-Claude Juncker, είχε τονίσει, ότι η «επιλεκτική χρεοκοπία» της Ελλάδας ήταν μια δυνατότητα. Η ισχυρή (χρηματιστηριακή) αγορά για τον τραπεζικό τομέα, η οποία κατέχει περίπου το 30% του ιταλικού χρέους, σκαρφάλωσε προς τα πάνω σε όλες τις λίστες (μετοχών χρηματιστηρίων). Από τα καλύτερα παιχνίδια της )χρηματιστηριακής) συνόδου, αξιοσημείωτο (ήταν), το ότι για τη (τράπεζα) Intesa Sanpaolo ανεστάλλει (η διαπραγμάτευση της μετοχής της) λόγω της υπερβολικής ανόδου της, σε περισσότερο από το + 10,2% για να κλείσει στο +9,54% και, συνέχισαν, η UniCredit (+9,95%), η Ubi (+9,97%), η Banco Popolare (+8,87%), και η Banca Mps (+7,72%). Από την άποψη των κρατικών ομολόγων, η απόδοση ανεβαίνει στο +6% για τα δεκαετή Ισπανικά, τα BTP με λήξη το 2021 μειώθηκαν ελαφρά στο 5,6 τοις εκατό. Τα CDΟs, τα παράγωγα που λειτουργούν ως ασφάλιση κατά του κινδύνου της χρεοκοπίας ενός χρηματοδοτούμενου κρατικού φορέα επίσης συρρικνώθηκαν, της Ιταλία, στις 250 μονάδες βάσης, στις 306 μονάδες βάσης για την Ισπανία και για την Ελλάδα στις 2.000, σε σύγκριση με τις 2500 χθεσινές μονάδες βάσης. Αυτό σημαίνει ότι, στην τελευταία περίπτωση (της Ελλάδας), για να ασφαλίσουν Ελληνικά (τζατζίκι) ομόλογα ονομαστικής αξίας 10 εκατ. ευρώ, απαιτούνται ασφάλιστρα 2 εκατ. ευρώ ετησίως.
Η διαδικασία για την έγκριση του νέου καταστατικού του ταμείου εξοικονόμησης (EFSF) γίνεται με τη παροχή (πρόσθετης) έγκρισης της σημερινής απόφασης από το Συμβούλιο Ecofin των υπουργών οικονομικών, που θα συναντηθούν τις προσεχείς ημέρες, αν και, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, φαίνεται ότι τα δευτερόλεπτα που πέρασαν μετά τη παρέμβαση διάσωσης της Ελληνικής οικονομίας του Μαΐου 2010, από τις φήμες έχουν ρευστοποιηθεί σε δισεκατομμύρια, ενώ για τα 110 δις δεν θα αποφασίσουν (ουσιαστικά) πριν από τις θερινές διακοπές. Μια μικρή δόση του αδιεξόδου, των Βρυξελλών, που φαίνεται ότι κάποιοι αντιστέκονται σε κάθε (αργή) διαμεσολάβηση (ρύθμιση).
Αναρτήθηκε από  Σίβυλλα – Sibilla
Αναρτήθηκε από ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ – ΤΟ ΛΙΜΕΡΙ
Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ «ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ» και ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΓΛΑΣΤΡΕΣ
Για λόγους επεκτατικούς της Αμερικής, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, τουλάχιστον τα πρώτα 10 χρόνια, το «Σχέδιο Μάρσαλ» προέβλεπε τη χορήγηση ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ προς την Ελλάδα, αποκλειστικά για την αντιμετώπιση του λεγόμενου «κομμουνιστικού κινδύνου», δηλαδή για την παραμονή της Ελλάδας υπό Αμερικάνικη «επιρροή». Το αντίτιμο όμως υπήρχε και ήταν, η μακροχρόνια παραχώρηση μεγάλων στρατιωτικών βάσεων στους Αμερικάνους. Κάνω τη σημείωση αυτή, για να γίνουν κατανοητά τα δύο τελείως ξεχωριστά οικονομικά συμβάντα και η επιστημονική οικονομολογική μου θέση είναι, ότι αυτά που γίνονται στις Βρυξέλλες τα τελευταία χρόνια, είναι πράγματι χρηματιστηριακά παιχνίδια κάποιων κερδοσκόπων, ενώ το «Σχέδιο Μάρσαλ» ήταν κάτι τελείως άσχετο με τα σημερινά. Το ότι και τα δύο κατέληγαν σε «κατοχή», δεν τα εξισώνει σε ίδια έννοια.
Πάντως τέτοια κείμενα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα (πολύτιμα θα έλεγα), γιατί μας βοηθούν να ξεφεύγουμε από αεριτζήδες γυρολόγους – οικονομολόγους της κακιάς ώρας, κατασκευασμένες και κατευθυνόμενες γλάστρες τηλεοπτικών παράθυρων. Όταν μας έμπαζαν βίαια και με δυσμενείς όρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρώ, ο Μπαρμπανίκος και αρκετοί άλλοι, ξέραμε και αιτιολογούσαμε το ΟΧΙ μας. Τώρα περίσκεπτοι και καραγκιόζηδες και χαζάκηδες, είναι εκείνοι που μετά από τέτοια λαίλαπα, μιλούν για επαναφορά της δραχμής, για να την …υποτιμούν «ελεύθερα», υποτιμώντας και τη νοημοσύνη μας. ΟΧΙ μόνο μη δίνεται βήμα και υπόσταση σε τέτοια καθίκια, αλλά στη κυριολεξία τσακίστε τους, είναι επικίνδυνοι.

ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ, ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ

Ξαφνικά, τα ψέματα τελειώνουν. Τις τελευταίες ημέρες, τα προσχήματα αρχίζουν και πέφτουν και, επιτέλους, τα πράγματα λέγονται πια με το όνομά τους και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού: τόσο στην Αμερική, όσο και στη Γερμανία.
Χθες, το γερμανικό περιοδικό Stern αποκάλεσε την Ελλάδα «‘Νέα Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας’ της Ευρώπης»: «Ένα κράτος διαλυμένο από την οικονομική κακοδιαχείριση, που οι επιχειρήσεις του είναι κατεστραμμένες. Η διάσωση: βαρέλι χωρίς πάτο. Όλα αυτά τα ξέρουμε: Η κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει μοιραία την Ανατολική Γερμανία πριν από 20 χρόνια», για να καταλήξει στο… ζουμί: «Οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών στις Βρυξέλλες συσκέπτονται για την ίδρυση μιας εταιρείας ιδιωτικοποιήσεων για την Ελλάδα κατά το πρότυπο της Treuhand, προκειμένου να εισπραχθεί ζεστό
χρήμα για την παραπαίουσα ελληνική οικονομία».
Αστειότητες: το χρήμα που αναμένουν, δεν θα είναι αρκετό να αλλάξει τίποτα. Και το γνωρίζουν άριστα. Γι αυτό άλλωστε και απαξιώνουν. Για να είναι λίγο το χρήμα…
Κι έτσι, το διαβόητο εκείνο μοντέλο προσάρτησης, που, εκτός όλων των άλλων δεν άφησε όρθιο κανέναν ευρωπαϊκό κανόνα, αλλά ουδείς φυσικά μίλησε γι αυτό, τώρα επανέρχεται: φτιάξτε μια αντίστοιχη εταιρία και αγοράστε ότι υπάρχει τζάμπα: έτσι κι αλλιώς, όλα είναι, δήθεν, σε χάλια χειρότερα από ότι ήταν ακόμα και η ΛΔΓ…
Οι Γερμανοί «φίλοι» και «σωτήρες» μας, βιάζονται. Βλέπουν ότι αρχίζουν πια να τους καταλαβαίνουν. Δύο μέρες πριν, η Wall Street Journal, έγραφε: «Για πόσο ακόμα θα επωφελείται η Γερμανία από την κρίση στην ευρωζώνη, ενώ οι μικρές χώρες θα σηκώνουν τον σταυρό του μαρτυρίου; Η Γερμανία δεν μπορεί να στρουθοκαμηλίζει άλλο. Ήρθε η ώρα να αποφασίσει αν η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση κατ' ουσίαν ή απλώς κατ' όνομα».
Και χθες, ήταν η σειρά των New York Times και μάλιστα με το κύριο άρθρο τους: «Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες εκείνο που προσπαθούν με αβέβαια και περίπλοκα σχέδια είναι να καλύψουν τις απώλειες των τραπεζών τους, προσποιούμενοι ότι δεν βλέπουν ότι η Ελλάδα κινείται σταδιακά προς τη χρεοκοπία. […] Η σωστή προσέγγιση για την επίλυση της ελληνικής κρίσης χρέους, που όμως δεν ενστερνίζονται και δεν υιοθετούν οι εταίροι της Ελλάδας, είναι η μείωση των επιτοκίων στα δάνεια που έχει ήδη λάβει η ελληνική κυβέρνηση η προώθηση μέτρων για την ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης στη χώρα. […] Σε δύο μήνες είναι πολύ πιθανό ότι το ελληνικό χρέος θα είναι μεγαλύτερο, οι επενδυτές ακόμη πιο συνετοί και τα επιτόκια υψηλότερα». Δεν είναι πιθανό. Είναι βέβαιο. Και το ξέρουμε όλοι. Εκβιάζοντες και εκβιαζόμενοι. Ούτε μεσοπρόθεσμα, ούτε ανατολικογερμανικά μοντέλα θα φέρουν τη λύση…
Η ελληνική κυβέρνηση, οφείλει επιτέλους πρώτη να αντιληφθεί ότι η Ελλάδα δεν είναι πρώην ανατολική Γερμανία. Και να βάλει ένα φρένο αντί να υπερθεματίζει σε όλες αυτές τις γελοιότητες, τις τόσο εξώφθαλμες, που είναι ανάξιες ακόμα και ανασκευής. Δεσμεύθηκε με το μεσοπρόθεσμο, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στον εγκλωβισμό που θα πάθει και η ίδια και, δυστυχώς, η χώρα, αν επιμείνει τελικά να τη διαχειριστεί ωσάν να ήταν πρώην ανατολική Γερμανία όπως διακαώς επιθυμεί το Βερολίνο: μας οδηγεί μετωπικά στη χρεοκοπία έχοντας ξεπουλήσει μάλιστα κι ότι υπάρχει και δεν υπάρχει. Όμως αυτό ΔΕΝ συνιστά πολιτική αποκρατικοποιήσεων, τις οποίες κάθε λογικός άνθρωπος θεωρεί αναγκαίες και η χώρα έχει απόλυτη ανάγκη.
Η κυβέρνηση οφείλει να αποφασίσει αν είναι ακόμα κυβέρνηση κυρίαρχου κράτους, ή χώρα μειωμένης κυριαρχίας, όπως θέλει την Ελλάδα ο… μέγας φιλέλληνας κ. Γιούνκερ. Πρέπει να πάρει μία απόφαση και να ενεργήσει ανάλογα. Αλλά δεν γίνεται άλλο να δηλώνει κυρίαρχη και να ενεργεί αντίθετα. Ή θα αποφασίσει, έστω και την τελευταία στιγμή, το παλέψει πραγματικά και θα κάνει ότι μπορεί να επιτύχει μια νέα διαπραγμάτευση, ή θα συνεχίσει στη σίγουρη οδό της πτώχευσης που σήμερα βαδίζει, έχοντας μάλιστα πρώτα αποσυνθέσει οριστικά τη χώρα.
Είναι εύκολο; Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι αδύνατο; Όχι, ειδικά από τη στιγμή που η αντίδραση στη γερμανική πολιτική αρχίζει να εκφράζεται διεθνώς και το δήθεν «έρεισμα» της χάνεται: σε τίποτα δεν έχουν όλα αυτά να κάνουν ούτε με τις απόλυτα αναγκαίες αλλαγές, ούτε με καμία δήθεν διάσωση της Ελλάδας. Και, αυτό, πια αρχίζει να γίνεται κατανοητό και στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
Εκείνο όμως που, αντιθέτως, είναι αδύνατο, είναι το να συνεχιστεί αυτό που σήμερα γίνεται. Κάτι που επίσης γνωρίζουν όλοι. Αλλά, δυστυχώς, ενώ τα ψέματα τελειώνουν έξω, στην Ελλάδα, φαίνεται ότι κρατούν ακόμα. Όμως, όχι για πολύ…
Γεώργιος Π. Μαλούχος
http://www.tovima.gr

Εισαγγελική έρευνα για το δημοσίευμα του SPIEGEL

Τα πεδία με αστεράκι(*) είναι υποχρεωτικά Όνομα: * Email: * Θέμα: Μήνυμα: *

Τη διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης διέταξε η Προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών κ.Ράϊκου με αφορμή το δημοσίευμα στην ηλεκτρονική σελίδα του γερμανικού περιοδικού SPIEGEL, περί ενδεχομένου εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

Προσθήκη λεζάντας Το περιοδικό σχετικά με τη συνάντηση του Λουξεμβούργου, ανέφερε πως η Ελλάδα μελετά την πιθανότητα εξόδου της από το ευρώ. Παρέθετε επίσης σειρά "δυσκολιών" σε μία τέτοια απόφαση ενώ τόνιζε πως δεν προβλέπεται διαδικασία εξόδου κράτους-μέλους από την ευρωζώνη. Η κ. Ράικου, ζητά από τον Εισαγγελέα που θα διενεργήσει την κατεπείγουσα προκαταρκτική, να ερευνήσει αν προκύπτει η διάπραξη του αδικήματος της διασποράς ψευδών ειδήσεων με στόχο τον πανικό των πολιτών και την απώλεια εμπιστοσύνης στο κοινό νόμισμα. sofokleousin.gr