Τι γυρεύουν οι Άραβες στην Αθήνα;

Μπορεί η Ελλάδα να αποτελέσει τη βάση των αραβικών εταιριών στην Ευρώπη;

Θετικά απάντησε στο ερώτημα αυτό ο πρίγκιπας της βασιλικής οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας και πρόεδρος της Kingdom Holding Company, Αλ Γουαλίντ Μπιν Ταλάλ Μπιν Αμντουλαζίζ Αλ Σαούντ, τόσο από το βήμα συνεδρίου στην Αθήνα, όσο και κατά τη συνάντηση του με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, στο Μέγαρο Μαξίμου. Μάλιστα υπογράμμισε το έντονο ενδιαφέρον για επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας και σημείωσε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στην ελληνική οικονομία, παραπέμποντας ενδεικτικά, στη Σαουδαραβική επένδυση στον Αστέρα της Βουλιαγμένης.

Όσο για τον Έλληνα υπουργό Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη, απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς, κατά την ομιλία του στο ίδιο συνέδριο, σημείωσε ότι στις αρχές του καλοκαιριού θα προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί για έρευνες πετρελαίου στο Ιόνιο και τη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης και έδωσε έτσι το στίγμα των επενδυτικών προοπτικών της Ελλάδας στον ενεργειακό τομέα.

Οι υδρογονάνθρακες άλλωστε, θα παραμείνουν η μεγαλύτερη πηγή ενέργειας κατά τα επόμενα χρόνια, ως το 2030 σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα του οργανισμού των αραβικών πετρελαιο-εξαγωγικών χωρών Abbas Ali Al-Naqi ο οποίος υποστήριξε ότι το μερίδιό τους προβλέπεται να μειωθεί από 32% σε 26%, αλλά πρόσθεσε, ότι οι ανανεώσιμες πηγές μπορούν να παίξουν μόνο συμπληρωματικό ρόλο, προς τους υδρογονάνθρακες.

rizopoulospost

Τι λένε 7 επενδυτικοί οίκοι, για μετοχές, ομόλογα και ρίσκο

 Απομακρύνονται από τα κρατικά ομόλογα οι διαχειριστές κεφαλαίων, όπως προκύπτει από τις τοποθετήσεις μεγάλων οίκων σε εκδήλωση της Citibank χθες. Το μείγμα των επενδυτικων επιλογών τροποποιείται ως προς τη σύσταση αλλά όχι ουσιωδώς, όπερ σημαίνει ότι δεν επιζητούν την αύξηση του ρίσκου αλλά μόνο των αποδόσεων. Επτά κορυφαίοι επενδυτικοί οίκοι, μεταξύ των οποίων η BlackRock. που διαθέτει 14 τρισ. δολάρια υπό διαχείρηση προσπαθούν να επανακαθορίσουν την επενδυτική στρατηγική τους χωρίς να επηρεάσουν τους δείκτες ρευστότητάς τους.
Οι 7 επενδυτικοί οίκοι που συμμετείχαν στην εκδήλωση,  Franklin Templeton, Pioneer Investments, BlackRock, Invesco, JP Morgan, Pictet, Shroeders στο Investment Forum V  διατύπωσαν τις θέσεις τους με κοινή συνισταμένη την περιορισμένη διάθεση ανάληψης ρίσκου. Παράλληλα όπως χαρακτηριστικά διεμήνυσε η Pioneer «το πάρτυ με τα ομόλογα τέλειωσε»
 Και, οι 7 επενδυτικοί οίκοι στο ίδιο μήκος κύματος με τις μεγάλες Ευρωπαϊκές ασφαλιστικές όπως η Allianz SE, AXA SA αναφερόμενοι στις βέλτιστες επενδύσεις και στις προκλήσεις της παγκόσμιας οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων και των αναδυόμενων αγορών κατέδειξαν ότι οι τοποθετήσεις «σε χαρτοφυλάκια σταθερού εισοδήματος πρέπει να θεωρούνται επισφαλείς» σήμερα. Οι τοποθετήσεις σε μετοχές θα αυξηθούν ενώ, αν ο επενδυτής επιλέξει ευέλικτη στρατηγική το ρίσκο που αναλαμβάνει είναι χαμηλό αλλά με αποδόσεις. Συμφέρουσες και οι τοποθετήσεις σε μετοχές με υψηλές μερισματικές αποδόσεις όπως τόνισε η Pictet.
 Ευκαιρίες υπάρχουν σημαντικές και στα νομίσματα συγκριτικά με επενδύσεις σε ομόλογα, ωστόσο απαιτείται σύνεση στην επιλογή.
 Αισιόδοξο και το μήνυμα της Invesco για το τοποθετήσεις σε Ευρωπαϊκά κεφάλαια (assets) με το επιχείρημα ότι η οικονομία της Ευρωζώνης βελτιώνεται σταδιακά και τα μέτρα που έχει πάρει  η ΕΚΤ.
 «Κάποιος πρέπει να πληρώσει για την κρίση» ακούστηκε από την Schoeders «και αυτοί θα πρέπει να είναι οι καταθέτες» η οποία υποστήριξε τις επενδύσεις σε μετοχές για σταθερό εισόδημα καθώς και την εκμετάλλευση της αγοράς παραγώγων.
 Η Citibank τέλος μετά από σχετική έρευνα που διενεργήθηκε και κατά την διάρκεια της εκδήλωσης συστήνει αύξηση θέσεων με overweight σε μετοχές και αντίθετα μείωση σε ομόλογα.
Ελενα Ερμείδου

Σε κινούμενη άμμο… οι επενδυτικές προσπάθειες Σαμαρά

 

Της Ζέζας Ζήκου

Απελπισία. Η πρόταση του πρωθυπουργού προς την ηγεσία της νέας Κίνας για επενδύσεις σε ακίνητα αξίας μόλις άνω των 250.000 ευρώ, σε αντάλλαγμα τη χορήγηση άδειας παραμονής στους Κινέζους αγοραστές για μια 5ετία, δικαίως πυροδότησε κύμα ανησυχιών για την κατάσταση της οικονομίας. Η αγορά κατοικίας της Ελλάδας περιλαμβάνει ακριβά και υψηλής κατασκευής ακίνητα, ενώ τα 250.000 ευρώ αφορούν μικρομεσαίου επιπέδου κατοικίες. Εκτός και αν η κυβέρνηση προβλέπει η «φούσκα» των ακινήτων να πάρει διαστάσεις καταστροφής, παρασύροντας στον κατήφορο και τα ακριβά ακίνητα. Αρκεί να σας φέρω το εξής παράδειγμα. Το 2011 η Ουγγαρία για να αντιμετωπίσει τη δεινή κρίση προσκάλεσε τους Ρώσους να αγοράσουν ακίνητα, όμως το μίνιμουμ της αξίας το έθεσε στις 500.000 ευρώ. Λέτε, η μνημονιακή Ελλάς να προβλέπεται να ξεπέσει σε χαμηλότερα επίπεδα από την οικονομία της Ουγγαρίας;
Δράμα. Ο ενεργειακός πόλεμος στην περίπτωση της αποκρατικοποίησης ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ, μαίνεται. Η γραμμή της τρόικας «όλα σε ξένους» σκοντάφτει εδώ και πολύ καιρό στην απαίτηση Βρυξελλών-Βερολίνου να μη δοθεί η ΔΕΠΑ σε Ρώσους, για να μην αυξηθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ομως άλλοι ξένοι υποψήφιοι αγοραστές δεν υπάρχουν πέραν της κρατικής εταιρείας αερίου του Αζερμπαϊτζαν, ενώ από ελληνικής πλευρά υπάρχει το κοινοπρακτικό σχήμα Βαρδινογιάννη/Motor Oil -Μυτιληναίου, που προσφέρει πολύ λιγότερα.
Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε χθες στο Μπακού με τον Αζέρο πρόεδρο Ιλχάμ Αλίγιεφ και στις συνομιλίες που είχαν επικράτησαν τα ενεργειακά θέματα, αλλά χωρίς να γίνουν δηλώσεις. Το Αζερμπαϊτζάν πιέζει για να πάρει η εταιρεία του Socar τη ΔΕΣΦΑ, η οποία παρουσιάζει σημαντική κερδοφορία, πάνω από 100 εκατ. ευρώ το 2012 και διαθέτει ισχυρή επιχειρηματική προοπτική, προκειμένου να επιλέξει τον ΤΑΡ για τη διοχέτευση φυσικού αερίου, μέσω Ελλάδας, στην Ευρώπη. Στην κατεύθυνση αυτή ενεργοποιείται και η αμερικανική πλευρά, τα συμφέροντα της οποίας συνδέονται με αυτά των Αζέρων.
Αλλάζουν συνεχώς τα δεδομένα σχετικά με την πώληση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ και το μεγάλο οικονομικό, ενεργειακό και γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή. Ουσιαστικά οι Ρώσοι πάνε και έρχονται… και μπαινοβγαίνουν στο παιχνίδι που μάλλον… δεν είχαν βγει ποτέ. Υπενθυμίζεται ότι στον εν εξελίξει διαγωνισμό για την πώληση της ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ έχουν μείνει πέντε σχήματα, εκ των οποίων οι δύο εταιρείες είναι ρωσικές, Gazprom και Sintez, η Socar από το Αζερμπαϊτζάν και οι δύο ελληνικής η M&M Gas (Motor Oil και Μυτιληναίος) και το group PPF – ΓΕΚ. Εχουμε πολλά επεισόδια να δούμε στον εν εξελίξει ενεργειακό πόλεμο. Πάντως, αυτό που φαίνεται είναι η προσπάθεια Σαμαρά να εξισορροπήσει σε λεπτό σκοινί, παρά το γεγονός ότι πομπωδώς δηλώνει πως το έργο κατασκευής του αγωγού TAP είναι στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα και δική του διπλωματική επιτυχία… Μακάρι.
Τα σχέδια για αγωγούς φυσικού αερίου είναι τόσο πολλά, ώστε είναι αμφίβολο εάν επαρκούν τα υφιστάμενα κοιτάσματα. Π.χ. το περιβόητο αζερικό κοίτασμα Σαχ Ντενίζ, λέγεται ότι με ρωσική παρέμβαση θα τροφοδοτήσει τον αγωγό South Stream, εις βάρος των άλλων αγωγών. Αλλά το κοίτασμα αυτό το διεκδικεί ο αγωγός φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) για να το μεταφέρει από το Αζερμπαϊτζάν προς την ευρωπαϊκή αγορά από το 2017-2018, την κατασκευή του οποίου υπέγραψαν Ελλάδα - Αλβανία – Ιταλία. Ομως, υπάρχει και ο ανταγωνιστής του, ο αγωγός Nabucco West που κατασκευάζεται από την Τουρκία, την Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία με τη συμμετοχή της γερμανικής RWE, ο οποίος από το Ερζερούμ θα καταλήγει, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, επίσης στον αυστριακό τερματικό του Μπάουμγκαρτεν. Η επιλογή, λοιπόν, θα γίνει τον Ιούνιο από το Αζερμπαϊτζάν, «προστατευόμενη» της Τουρκίας χώρα, που εμφανίζεται επισήμως «αναποφάσιστο».
Οι φανφάρες, λοιπόν, για την τριμερή συμφωνία Ελλάδας - Αλβανίας - Ιταλίας για την κατασκευή του TAP, απλώς καλλιεργούν ελπίδες. Η κοινοπραξία του ΤΑΡ αποτελείται από τη νορβηγική Statoil, την ελβετική Axpo και τη γερμανική Ε.ΟΝ Ruhrgas, και την κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν την απαρτίζουν η βρετανική ΒΡ, η γαλλική Total, η νορβηγική Statoil και η αζερική Socar.
Από την Καθημερινή

Παγκόσμια πατέντα: Επενδύσεις χωρίς επενδυτές

 

 

“ Αποκρατικοποιήσεις με το ζόρι και χωρίς ουρές επενδυτών, όπως κάποιοι ευαγγελίζονται στην κυβέρνηση, κάνει η χώρα μας προκειμένου να μειώσει το δημόσιο χρέος. ”

 

Του Χρήστου Ιωάννου

Η «τράτα» -για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση του προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιου Σταυρίδη- δεν έχει φέρει καλές ψαριές και τα ψάρια που έχει πιάσει δεν είναι τα πιο καλά της αγοράς. Μέχρι τώρα, σε όλους τους διαγωνισμούς του ΤΑΙΠΕΔ το αρχικό «υψηλό ενδιαφέρον» που εκδηλώνουν «μεγάλοι» επενδυτές καταλήγει σε μια διαφορετική πραγματικότητα: μόνο ένας υποβάλλει οικονομική προσφορά στο τέλος κάθε διαγωνιστικής διαδικασίας. Αυτό δεν είναι η εξαίρεση. Είναι ο κανόνας:

1. Ο διαγωνισμός για τη μακροχρόνια μίσθωση του κτηρίου που κατασκευάστηκε το 2004 για να στεγάσει το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης στο Μαρούσι, το οποίο μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο (Golden Hall), έκλεισε με την κατάθεση μιας και μοναδικής προσφοράς από την εταιρεία Lamda Development, συμφερόντων Σπύρου Λάτση. Ο άλλος ενδιαφερόμενος, η Reds του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, απέσυρε το ενδιαφέρον του όταν ο διαγωνισμός μπήκε στην τελική ευθεία. Λεπτομέρεια με κορυφαία σημασία είναι ότι η Lamda Development είχε ήδη την εκμετάλλευση του κτηρίου. Με άλλα λόγια, απλώς άλλαξαν το τίμημα και η διάρκεια. Το τίμημα ήταν 81 εκατ. ευρώ, αλλά δεν το έχει ακόμα εισπράξει το ΤΑΙΠΕΔ.

2. Ακολούθησε ο διαγωνισμός για τα κρατικά λαχεία. Μόνο ένα κοινοπρακτικό σχήμα κατέθεσε οικονομική προσφορά, η οποία ήταν αρχικά χαμηλή, γύρω στα 130 εκατ. ευρώ. Το ΤΑΙΠΕΔ ζήτησε βελτίωση του τιμήματος, κάτι που έγινε (η προσφορά αυξήθηκε 46% στα 190 εκατ.) αφού ο επικεφαλής στο σχήμα, ο ΟΠΑΠ (η διοίκηση του οποίου διορίζεται από το Δημόσιο), έκανε το χατίρι του ΤΑΙΠΕΔ. Ο ΟΠΑΠ ανέλαβε το βάρος της βελτιωμένης προσφοράς αναλαμβάνοντας και το μερίδιο (αναλογικά) άλλων συμμετεχόντων, οι οποίοι δεν συμφώνησαν και δεν ακολούθησαν στη βελτίωση του τιμήματος. Τα χρήματα από το διαγωνισμό δεν έχουν ακόμα δοθεί στο ΤΑΙΠΕΔ.

3. Στη συνέχεια ο διαγωνισμός για την αξιοποίηση έκτασης στην Κασσιόπη της Κέρκυρας, περιοχή που «αγγίζει» την Αλβανία (τις χωρίζει μια στενή λωρίδα θάλασσας). Και σ' αυτή την περίπτωση μόνο ένας επενδυτής, η NCH Capital, κατέθεσε οικονομική προσφορά, η οποία περιλαμβάνει α) οικονομικό αντάλλαγμα για την άδεια 23 εκατ. ευρώ και β) πιθανή μελλοντική υπεραξία ύστερα από έξι χρόνια 2,3 εκατ. ευρώ. Ο επενδυτής εκτιμάται ότι θα κάνει επενδύσεις 75 εκατ. ευρώ, όπως λέει το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά όταν ρωτήσαμε «Πώς προσδιορίστηκε η αξία των 75 εκατ. ευρώ;» και «Ποιος ελέγχει την υλοποίηση αυτών των επενδύσεων;», δεν πήραμε καμία απάντηση. Μέχρι σήμερα, το ΤΑΙΠΕΔ δεν έχει λάβει το ποσό των 23 εκατ. ευρώ. Η NCH Capital είναι fund με έδρα τη Νέα Υόρκη, που έχει υπό διαχείριση 3 δισ. δολάρια σε αγορές κυρίως της ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής (Ρωσία, Ρουμανία, Ουκρανία, Βουλγαρία, Μολδαβία). Επίσης, έχει ιδιαίτερες σχέσεις με την Αλβανία, εξού και το ενδιαφέρον για την Κασσιόπη.

4. Και στην ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ ίδια κατάσταση. Αρχικά έδειξαν ενδιαφέρον δεκαεπτά σχήματα για να περιοριστούν σε πέντε, τα οποία θα μειωθούν ακόμα περισσότερο με την υποβολή δεσμευτικών προσφορών στις 10 Μαΐου 2013. Γι' αυτό η κυβέρνηση προσπαθεί να μη χαθούν οι Ρώσοι από το διαγωνισμό, οι οποίοι όμως υποβάλλουν συνεχώς αιτήματα. Στην τελική φάση του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ έχουν περάσει η ρωσική Gazprom και η κοινοπραξία των ελληνικών εταιρειών Μ&Μ GasCo (Motor Oil, Μυτιληναίος). Και τη ΔΕΠΑ και το ΔΕΣΦΑ διεκδικεί η ρωσική Negusneft, θυγατρική του ομίλου Sintez. Μόνο για το ΔΕΣΦΑ συνεχίζουν η κρατική εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, Socar, και η κοινοπραξία του τσεχικού fund PPF και της ελληνικής ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ.

5. Την Παρασκευή εκδήλωσαν μόνο δύο σχήματα ενδιαφέρον για το ιπποδρομιακό στοίχημα: Πρόκειται για το γαλλικό φορέα την PMU που συνασπίστηκε με την Phumelela (Νότια Αφρική) και την ελληνική Ιντραλότ μαζί με μία εταιρεία από την Αργεντινή.

ΠΗΓΗ: enet.gr

Κατέρρευσε το κόστος εργασίας στην χώρα αλλά επενδύσεις δεν ήρθαν

Πληρώνουμε άλλη μια ιδεοληψία -για την ακρίβεια την συνολική ιδεολογική βλακεία  των νεοφιλελέδων- που δήλωναν δημόσια ότι το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας θα λυθεί με πτώση των μισθών η οποία θα οδηγήσει σε πτώση  του κόστους παραγωγής και σε επενδύσεις.

Κατέρρευσε το κόστος εργασίας μόνο για τους Ελληνες στην Ευρώπη

Το πέμπτο μικρότερο ωριαίο κόστος εργασίας στην Ευρωζώνη με 14,9 ευρώ είχε η Ελλάδα το 2012, δείχνουν τα συγκεντρωτικά στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύτηκαν την Τετάρτη.
Οι Ελληνες εργαζόμενοι ήταν οι μόνοι που είδαν τις αμοιβές και τις εισφορές τους να μειώνονται την τελευταία τετραετία σε όλη την Ευρωζώνη και μάλιστα σημαντικά, κατά 11,2%.
Πλέον, το μέσο κόστος ανά ώρα εργασίας έχει υποχωρήσει στα 14,9 ευρώ για εργαζόμενους που απασχολούνται σε επιχειρήσεις με τουλάχιστον 10 υπαλλήλους και χωρίς να συνυπολογίζεται η γεωργία/κτηνοτροφία και το Δημόσιο. Το 2008 ήταν 16,7 ευρώ.
Αντίθετα, οι Αυστριακοί δεν ανησύχησαν ιδιαίτερα για την ανταγωνιστικότητά τους και αύξησαν το κόστος εργασίας τους κατά 15,5% στα 30,5 ευρώ, όπως και οι Σλοβάκοι κατά 13,8%, αν και μόνο στα 8,3 ευρώ. Στην τρίτη θέση βρέθηκαν οι Φινλανδοί με αύξηση 13,7% στα 30,8 ευρώ. Συνολικά στην Ευρωζώνη το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας βρέθηκε πέρυσι στα 28 ευρώ, με ετήσια αύξηση 8,7%.
Σε απόλυτες τιμές η Ελλάδα βρίσκεται στην πέμπτη θέση από το τέλος στην Ευρωζώνη με τα 14,9 ευρώ ανά ώρα, μπροστά μόνο από τις Μάλτα με 12,3 ευρώ, Πορτογαλία με 12,2 ευρώ, Εσθονία με 8,4 ευρώ και Σλοβακία με 8,3 ευρώ. Στην κορυφή βρίσκονται το Βέλγιο με 37,2%, το Λουξεμβούργο με 34,6% και η Γαλλία με 34,2 ευρώ.
papaioannou-giannis.net

Χάρης Παμπούκης, αντιμέτωπος με ένα φιάσκο χειρότερο της «επένδυσης» του Αστακού.

Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο εφαρμογής του πολυδιαφημισμένου νόμου για τις επενδύσεις «fast track» (Ν. 3894/2010) προκύπτουν από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του νέου νομικού πλαισίου. Εκτεθειμένος είναι ο ίδιος ο αρμόδιος υπουργός Χάρης Παμπούκης, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα φιάσκο χειρότερο της «επένδυσης» του Αστακού. Ανάμεσα στις 4 μεγάλες τουριστικές επενδύσεις, τις οποίες προβάλλει η εταιρεία που συστάθηκε με βάση το νέο νόμο, φιγουράρει κι εκείνη που χαρακτηρίστηκε από το βήμα της Βουλής «Βατοπέδι της Κρήτης». Η εταιρεία «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» είναι ο δημόσιος φορέας που συστάθηκε με πρωτοβουλία του κ. Παμπούκη για να παρέχει τις άδειες «fast track». Στην επίσημη ιστοσελίδα της (www.investingreece.gov.gr) διαβάζουμε:
«Cavo Sidero Resort, πρόκειται για ένα έργο που σχεδιάζει η εταιρεία Minoan Group Plc., με έδρα το Λονδίνο. Διά μέσου της θυγατρικής της, Loyalward Ltd., πρόκειται να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη τουριστική επένδυση, ετήσιας λειτουργίας, εντός μιας περιοχής περίπου 26.000 στρεμμάτων στη χερσόνησο Σίδερο, στο βορειανατολικό άκρο του Νομού Λασιθίου, στην Κρήτη».
Πρόκειται για τη γνωστή περίπτωση της Μονής Τοπλού, δηλαδή την τουριστική εκμετάλλευση 26.000 στρεμμάτων που παραχωρήθηκαν από τη Μονή σε μια βρετανική εταιρεία για τουριστική εκμετάλλευση. Για την υπόθεση αυτή, που είχε αποκαλύψει η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα του «Ιού» (15/4/2007, 15/7/2007 και 20/4/2008), υπάρχει πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (3920/2010), με την οποία ακυρώνεται η περιβαλλοντική αδειοδότηση του τουριστικού οικισμού στην περιοχή. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η ΚΥΑ που παρείχε την άδεια «ακυρώθηκε διότι αφ' ενός δεν προηγήθηκε χωροταξικός σχεδιασμός δευτέρου επιπέδου, αλλά έγινε απ' ευθείας εφαρμογή διατάξεων και χρήση διαδικασιών του τρίτου σταδίου της ατομικής αδειοδοτήσεως και αφ' ετέρου, παραβιάστηκαν οι κατευθύνσεις του Περιφερειακού Πλαισίου ΧΣΑΑ Κρήτης, που προβλέπουν για την περιοχή ήπια τουριστική εκμετάλλευση».
Ολα αυτά τα γνωρίζει πολύ καλά ο υπουργός «επί των επενδύσεων» Χάρης Παμπούκης, ο οποίος μαζί με τον συνάδελφό του υπουργό Ανάπτυξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη είναι τα δύο κυβερνητικά στελέχη που εποπτεύουν τη λειτουργία της εταιρείας «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» και παραβρέθηκαν μάλιστα στις 25 Φεβρουαρίου στην πανηγυρική πρώτη συνεδρίαση του Διοικητικού της Συμβουλίου.
Ο κ. Παμπούκης έχει ένα λόγο παραπάνω να γνωρίζει τα πράγματα από τα μέσα. Την παρέμβαση στο ΣτΕ υπέρ της επένδυσης (που ήδη ακυρώθηκε) υπογράφουν δύο στενοί του συνεργάτες, η Γλυκερία Σιούτη και ο Σπύρος Φλογαΐτης, οι οποίοι εκπροσωπούσαν την τοπική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων και την Ενωση Αγροτικών Συνεταιρισμών.
Οι τρεις τους (Παμπούκης-Φλογαΐτης-Σιούτη) είχαν από το 1990 κοινό δικηγορικό γραφείο, όπως ανακοίνωνε μέχρι πρότινος στο επίσημο βιογραφικό του ο κ. Παμπούκης. Αλλά υπάρχει και κάτι σοβαρότερο. Μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου τής «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» περιλαμβάνεται και ο νομικός σύμβουλος της εταιρείας Loyalward-Minoan. Δηλαδή ο δικηγόρος Ιωάννης Δρυλλεράκης, ως μέλος του Δ.Σ. της ημικρατικής εταιρείας, θα κρίνει αυτά που ο ίδιος συνέταξε ως νομικός σύμβουλος των υποψήφιων επενδυτών.
Αλλά δεν αμφισβητείται μόνον η περιβαλλοντική νομιμότητα της επένδυσης. Ακόμα σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι η εταιρεία, η οποία έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας την εν λόγω τεράστια επένδυση, δεν έχει καμία άλλη δραστηριότητα εκτός από το συγκεκριμένο «επενδυτικό πρόγραμμα». Για την ακρίβεια, η εταιρεία Loyalward αντλεί κεφάλαια προπαγανδίζοντας το σχέδιο-μαμούθ, για το οποίο στην αρχή είχε θέσει χρόνο ολοκλήρωσης τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004!
Το χειρότερο είναι ότι από την ελληνική Δικαιοσύνη αμφισβητείται η νομιμότητα της παραχώρησης αυτής της τεράστιας έκτασης από τον ηγούμενο στη βρετανική εταιρεία.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Αρπα-κόλλα με υπογραφή Παμπούκη ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=266735

Παγωμένες επενδύσεις 50 δισεκατομμύρια ευρώ στα συρτάρια των υπουργείων

Η ελληνική αγορά υποφέρει από έλλειψη ρευστότητας και οι επιχειρήσεις από αδυναμία δανεισμού από τις τράπεζες, επομένως όταν δεν κινείται χρήμα στην ελληνική αγορά οι επενδύσεις όσο και καλές προθέσεις να έχουν είναι αδύνατο να τελεσφορήσουν. Άλλωστε είναι αποδεδειγμένο διεθνώς ότι σε χώρες με αδύναμη ή ασταθή οικονομία οι ξένες επενδύσεις σημειώνουν πτωτική τάση ή ακόμη χειρότερα δε βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να υλοποιηθούν. Αυτό ακριβώς το «άγονο» επενδυτικό έδαφος είναι που αποτυπώνει και η 109^η θέση στην παγκόσμια κατάταξη επιχειρηματικότητας. Το αποτέλεσμα είναι η μείωση των άμεσων ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα, ενώ όσες γίνονται δεν αποτελούν παραγωγικές επενδύσεις, αλλά κυρίως αυξήσεις κεφαλαίων.

Οι ξένοι προτιμούν τη χώρα μας για επενδύσεις σε χρεόγραφα και μετοχές, αλλά όχι για επενδύσεις, που ενισχύουν την παραγωγική βάση και την απασχόληση ενώ ακόμη και όταν διαθέτουν τέτοια κεφάλαια δεν είναι για δημιουργία νέων επιχειρήσεων αλλά για εξαγορά υφιστάμενων εγχώριων μονάδων. Όπως επισημαίνεται σε πρόσφατο Οικονομικό Δελτίο της Alpha Bank αυτό οδηγεί σε επιδείνωση της αρνητικής επενδυτικής θέσης της χώρας, αφού διογκώνεται συνεχώς το χρέος των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων και του κράτους σε ξένους και καταλήγει σε αδιέξοδο και σε σημαντική διατάραξη της μακροοικονομικής ισορροπίας και της αναπτυξιακής δυναμικής.

Όπως αποκάλυψε σε συνέντευξή της την άνοιξη του 2010, η Υπουργός Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη, σήμερα βρίσκονται στον «πάγο» 25 μεγάλες επενδυτικές προτάσεις, ύψους 20 δισ. Ευρώ, λόγω της γραφειοκρατίας. Το ίδιο υποστήριξε και ο κ. Στουρνάρας, Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), αναφέροντας ότι στα συρτάρια των υπουργείων παραμένουν «αιτήσεις για επενδύσεις πάνω από 50 δισεκατομμύρια ευρώ, λόγω των πολύ υψηλών περιβαλλοντικών κριτηρίων, που εξακολουθούν – εν μέσω κρίσης – να ισχύουν στη χώρα μας. Επιπλέον, κανείς δεν παίρνει την ευθύνη να συντονίσει τις συναρμοδιότητες των υπουργείων, ώστε να προχωρήσουν όλα αυτά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα «σκονισμένης» επένδυσης αποτελεί η πρόσφατη έγκριση επένδυσης της εταιρίας Renivest. Η επένδυση της ελβετικής εταιρείας Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Renivest, συνολικού προϋπολογισμού 900 εκατ. ευρώ εγκρίθηκε τέσσερα χρόνια μετά τη σχεδίαση του έργου το 2006. Η εταιρία στόχο έχει να ξεκινήσει στη Φλώρινα και να επεκταθεί σε άλλα μέρη της Ελλάδας με στόχο 70 περίπου εγκαταστάσεις που θα ολοκληρωθούν σε 5 χρόνια, δημιουργώντας 250 μόνιμες θέσεις στη φάση λειτουργίας τους. Η Reninvest είναι μία από τις 25 εταιρίες που αντιμετώπισαν γραφειοκρατικά προβλήματα, μία εκ των «ηρώων» επενδυτών, στους οποίους είχε αναφερθεί η υπουργός οικονομίας Λ. Κατσέλη.

Η γραφειοκρατία είναι ίσως το μεγαλύτερο αγκάθι στις ξένες επενδύσεις, ακολουθούμενες από τις -κατά περίπτωση- αναγκαίες τροπολογίες και μεταρρυθμίσεις που είναι τόσο χρονοβόρες που απομακρύνουν ακόμη και τον πιο «θερμό» επενδυτή, ανεξαρτήτου τομέα δραστηριότητας.

Είναι δεδομένο ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα και οι άμεσες ξένες επενδύσεις σε μια χώρα συνδέονται και επηρεάζονται άμεσα από το βαθμό των γραφειοκρατικών εμποδίων, τα οποία μπορούν να επιφέρουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στις οικονομίες των χωρών, πόσο μάλλον μέσα σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό οικονομικό περιβάλλον όπως το σημερινό στην Ελλάδα. Τα τελευταία στοιχεία είναι απογοητευτικά. Το 2010 οι συνολικές άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα ανήλθαν σε 31,2 δισ. ευρώ, όταν το 2008 ήταν στα 36 δισ. ευρώ. Το 2009, η εισροή άμεσων ξένων επενδύσεων μειώθηκαν σε 2,4 δισ. ευρώ από 3,1 δισ. ευρώ το 2008. Από αυτά (2,4 δισ.) το σημαντικότερο μέρος αφορούσε την αύξηση της συμμετοχής της Credit Agricole στην Εμπορική Τράπεζα και της Deutsche Telecom στον ΟΤΕ. Την ίδια χρονιά, ελληνικά επιχειρηματικά κεφάλαια 1,3 δισ. ευρώ εγκατέλειψαν τη χώρα.

Ας ελπίσουμε ότι και η Κίνα δε θα αποφασίσει ξαφνικά ότι ένα άλλο λιμάνι της Ευρώπης μπορεί να αποτελέσει καλύτερο κόμβο μεταφοράς των προϊόντων της και εγκαταλείψει και αυτή την Ελλάδα.

Poor Journalisto