Ο Σαμαράς παίζει το χαρτί Βενιζέλου

 Τρεις εβδομάδες πριν ανοίξουν οι κάλπες των ευρωεκλογών, το παζλ των πολιτικών εξελίξεων που θα ακολουθήσουν γίνεται ακόμη πιό περίπλοκο, ενώ παράλληλα πληθαίνουν τα ερωτηματικά για το μέλλον του δικομματικού κυβερνητικού σχήματος.  Η πρόωρη προσφυγή σε εθνικές εκλογές φαίνεται πλέον ως ρεαλιστική προοπτική, καθώς  η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και η επιβίωση της θα εξαρτηθούν από το πόσο παταγώδης θα είναι η αποτυχία της "Ελιάς" στις ευρωκάλπες. Το πολιτικό κλίμα βαραίνει και η συνοχή της συγκυβέρνησης χαλαρώνει, ως αποτέλεσμα της απόφασης του Ευ. Βενιζέλου να "τα παίξει όλα για όλα", εκβιάζοντας το εκλογικό σώμα  με το δίλημμα ψήφος στο ΠΑΣΟΚ, ή ανατροπή της κυβέρνησης και εκλογές - με όλα τα έμμεσα δυσμενή επακόλουθα.

Η επιλογή αυτή παράγει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα στην καθημερινή λειτουργία της κυβέρνησης, με τις παλινωδίες του ΠΑΣΟΚ  στην ψήφιση και την υλοποίηση συμφωνηθέντων μέτρων.

Το πόσο πραγματική είναι η "απειλή", ή αν πρόκειται για μία ακόμη κίνηση εκλογικής τακτικής  από πλευράς Βενιζέλου, θα  φανεί την επομένη των ευρωεκλογών, εφ' όσον το αποτέλεσμα της κάλπης δεν  είναι ικανοποιητικό για την "Ελιά". Προς το παρόν πάντως προσθέτει έναν ακόμη "άγνωστο Χ" στην εξίσωση των πολιτικών εξελίξεων, προβληματίζοντας κομματικά επιτελεία, αναλυτές και ψηφοφόρους.

Στο Μαξίμου κατανοούν - και εν μέρει συμμερίζονται - την αγωνία  του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος εξαντλεί κάθε δυνατότητα  χειρισμών στην προσπάθεια του να αποτρέψει  τον εκλογικό καταποντισμό του κόμματος του - που θα σηματοδοτόύσε και την αρχή  του τέλους του υπό την παρούσα μορφή.

 Είναι όμως αναγκασμένοι να προετοιμασθούν για όλα τα πιθανά σενάρια, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα  τη λειτουργικότητα του κυβερνητικού σχήματος και τη δυνατότητα του να παίρνει και να υλοποιεί αποφάσεις με πολιτικό-εκλογικό κόστος.

Φαίνεται ότι προς το παρόν επιλέγουν να βοηθήσουν τον Ευ. Βενιζέλο να παίξει το χαρτί του "εκβιασμού" προς το εκλογικό σώμα. Υποδεχόμενος σήμερα τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Αντ. Σαμαράς γνωρίζει ότι με την κίνηση αυτή δίνει τροφή για να συντηρηθεί και να κλιμακωθεί η σεναριολογία σχετικά με τη βιωσιμότητα  του κυβερνητικού σχήματος και την πιθανότητα πρόωρων εθνικών εκλογών, αν η "Ελιά" αποτύχει στις ευρωκάλπες.

 Είναι αυτό ακριβώς που φαίνεται να εξυπηρετεί στην παρούσα συγκυρία τον Ευ. Βενιζέλο, στην προσπάθεια του να ανακόψει τη διαρροή  δυνητικών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, να επανασυσπειρώσει στοιχειωδώς το κόμμα και να "τρομάξει"  όσους φοβούνται ανατροπές, πολιτική-κυβερνητική αστάθεια και απρόβλεπτες εξελίξεις.

Ομως η τακτική  του κ. Βενιζέλου μπορεί να έχει κόστος για την κυβέρνηση. Οχι τόσο προεκλογικά - καθώς απομένουν μόνον τρεις εβοδμάδες μέχρι τις ευρωεκλογές, αλλά  στη συνέχεια.  Ακόμη κι αν η "Ελιά" εξασφαλίσει ποσοστό που θα μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητικό, τα προβλήματα για το κυβερνητικό σχήμα δεν θα τελειώσουν. Ο κ. Βενιζέλος θα είναι υποχρεωμένος να επιμείνει σε μία τακτική διαφοροποιήσεων από τη ΝΔ, καθιστώντας δυσχερή και "ψυχοφθόρο"  τη διαδικασία λήψης κυβερνητικών αποφάσεων.

Η συνεχής διαφοροποίηση και η προσπάθεια να διατηρήσει το ΠΑΣΟΚ το δικό του ξεχωριστό πολιτικό στίγμα, θα είναι αναγκαία προϋπόθεση για να ανακοπούν οι κεντρόφυγες τάσεις  στους κόλπους του κόμματος, οι οποίες εκτιμάται ότι θα  ενισχυθούν  τους επόμενους μήνες, καθώς θα εντείνονται οι διεργασίες στους κόλπους της κεντροαριστεράς.

 Προς το παρόν στο πρωθυπουργικό επιτελείο προετοιμάζονται  και για άλλα "προεκλογικά... βεγγαλικά"από πλευράς Βενιζέλου, ενώ εκτιμούν ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να στηριχθεί εμμέσως. Παράλληλα, δίνουν έμφαση στην εκλογική καμπάνια του κόμματος τους, εκτιμώντας ότι όσο υψηλότερο θα είναι το ποσοστό της ΝΔ, τόσο λιγότερο θα έχουν ανάγκη το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου.

sofokleousin

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ TET A TET ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΓΙΑΦΚΑ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ

Σε εξέλιξη βρίσκεται, αυτήν την ώρα, η συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου ανάμεσα στον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Ευάγγελο Βενιζέλο.

Το τετ α τετ γίνεται στη «σκιά» της χθεσινής «θυελλώδους» συνεδρίασης στη Βουλή για τιςλαϊκές αγορές, αλλά και των δηλώσεων Βενιζέλου ότι η κυβερνητική σταθερότητα εξαρτάται από τα ποσοστά που θα πάρει η Ελιά στις ευρωεκλογές.

«Βουβός» θυμός στο Μαξίμου

Κρατικό χρήμα και τηλεοπτικό χρόνο χαρίζει ο Σαμαράς στον Βενιζέλο

Βλέποντας την «Ελιά» να μην "περπατά" δημοσκοπικά και τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται, ο Αντώνης Σαμαράς και οι επιτελείς του σπεύδουν να βοηθήσουν το παραπαίον ΠΑΣΟΚ και τον υπό αμφισβήτηση αρχηγό του. Αξιοποιούν προς τούτο την κρατική χρηματοδότηση και τον τηλεπτικό χρόνο, εφευρίσκοντας τρόπους "περίεργης" ανισομερούς κατανομής, προς όφελος του ΠΑΣΟΚ και εις βάρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι λόγοι είναι προφανείς: Βλέπουν ότι ο Ευ. Βενιζέλος είναι ο μοναδικός πολιτικός τους σύμμαχος στην παρούσα συγκυρία και  αναγκαστικός εταίρος σε οποιοδήποτε μελλοντικό κυβερνητικό σχήμα υπό τη ΝΔ.  Στηρίζουν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ όχι μόνον για να αποτελέσει "ανάχωμα" στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και επειδή από την επιβίωση του εξαρτάται η δυνατότητα παραμονής τους στην εξουσία.

Η βοήθεια παρέχεται σε χρήμα (κρατικό) και σε χρόνο προβολής μέσω των κρατικών και των ιδωτικών τηλεοπτικών καναλιών. Και τα δύο κατανέμονται με αποφάσεις του υπουργού Εσωτερικών, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων. Στην τακτική κρατική επιχορήγηση μάλλον δεν χωρούν αλχημείες. Ομως στην κατανομή της εκλογικής ενίσχυσης (που αποτελεί μέρος της χρηματοδότησης) φαίνεται ότι τα κριτήρια αφήνουν περιθώρια "ερμηνειών".

Γι αυτό, με τις σχετικές αποφάσεις του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη, η εκλογική χρηματοδότηση και ο τελεοπτικός χρόνος κατανέμονται στα κόμματα βάσει των ποσοστών που πήραν στις... ευρωεκλογές του 2009 - και όχι στις εθνικές εκλογές του 2012.

Ετσι  το ΠΑΣΟΚ παίρνει πολύ μεγάλο μερίδιο σε σχέση με την εκλογική και την κοινοβουλευτική του δύναμη. Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει πολύ λιγότερα - λιγότερα και από τον ΛΑΟΣ(!) του Γ. Καρατζαφέρη.

 Από το κομμάτι της κρατικής ενίσχυσης που δίνεται ως εκλογική ενίσχυση στα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ παίρνει σχεδόν 1,4 εκατομμύρια ευρώ και ο ΣΥΡΙΖΑ μόλις... 177 χιλιάδες. Ενδεικτικά και συγκριτικά αναφέρεται ότι 270 χιλιάδες ευρώ δίνονται στον ΛΑΟΣ.

Ενώ στις τελευταίες εθνικές εκλογές είχε 12,3% των ψήφων, το ΠΑΣΟΚ παίρνει τώρα το 39,6% της εκλογικής ενίσχυσης και το 25% του δωρεάν τηλεοπτικού χρόνου (που μεταφράζεται σε διαφήμιση-προβολή αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ).

Πολιτικοί σχολιαστές επισημαίνουν ότι «είναι τουλάχιστον προκλητικό ένα κόμμα να πριμοδοτείται ευθέως δυσανάλογα με το εκλογικό του ποσοστό». Η αντιπολίτευση μιλάει για  «τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο, που αποτελεί συνέχεια μιας σειράς αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων» .

Σύμφωνα με τις τρεις κοινές υπουργικές αποφάσεις που υπέγραψαν ο  υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, σε πρώτη φάση θα δοθεί στα κόμματα το 50% από τα 7 εκατ. ευρώ της προβλρπόμενης εκλογικής ενίσχυσης, με κριτήριο κατανομής τα ποσοστά τους στις ευρωεκλογές του 2009. Θα δοθεί επιπλέον 10% (700 χιλιάδες ευρώ) στα κόμματα που έχουν κοινουλευτική εκπροσώπηση.  Κριτήριο κατανομής για αυτό το ποσό θα είναι τα ποσοστά στις εθνικές εκλογές του 2012.

Τα 3,5 εκατ. ευρώ της εκλογικής ενίσχυσης κατανέμονται ως εξής:

-ΠΑΣΟΚ: 1.384.696

-Νέα Δημοκρατία: 1.220.261

-Κομμουνιστικό Κόμμα: 315.476

-ΛΑΟΣ: 270.126,59

-ΣΥΡΙΖΑ: 177.550

-Οικολόγοι Πράσινοι: 131.888

Οι 700.000 ευρώ της δόσης του 10%,στα κόμματα που  εκπροσωπούνται στο ελληνικό κοινοβούλιο μετά τις εκλογές του 2012, κατανέμονται ως εξής:

-Νέα Δημοκρατία: 220.807

-ΣΥΡΙΖΑ: 200.187

-ΠΑΣΟΚ: 91.448

-Ανεξάρτητοι Έλληνες: 55.931

-Χρυσή Αυγή:***  51.530

-Δημοκρατική Αριστερά: 46.564

-Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας:  33.530

 Τακτική χρηματοδότηση

Πέραν των ποσών που προαναφέρθηκαν και αφορούν την εκλογική ενίσχυση για τις ευρωεκλογές, στα κόμματα θα δοθεί μέρος της ετήσιας τακτικής χρηματοδότησης, η οποία κατανέμεται με βάση τα ποσοστά τους στις τελευταίες εθνιές εκλογές. Η κατανομή:

-Νέα Δημοκρατία: 820.386

-ΣΥΡΙΖΑ: 749.690

-ΠΑΣΟΚ: 376.870

-Ανεξάρτητοι Έλληνες: 255.097

-Χρυσή Αυγή:****  240.009

-Δημοκρατική Αριστερά: 222.983

-Κομμουνιστικό Κόμμα: 178.295

-ΛΑΟΣ: 63.333

-Οικολόγοι Πράσινοι:  63.333

-Δημιουργία Ξανά: 30.000

 **** Τα ποσά που αναλογούν στη Χρυσή Αυγή, με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής δεν εκταμιεύονται, όσο διαρκεί η δικαστική έρευνα για εγκληματικές δραστηριότητες της οργάνωσης.

Γιατί η κυβέρνηση ξεχνά το ΔΝΤ;

 

 Βηματισμό αναζητά πλέον η ελληνική κυβέρνηση καθώς έχει εισέλθει σε περίοδο αυξημένων υποχρεώσεων και με πολλά ανοιχτά μέτωπα. Από τη μια είναι η ελληνική προεδρία της ΕΕ που συνεπάγεται πρόσθετες υποχρεώσεις για τους υπουργούς και τον πρωθυπουργό, ενώ παράλληλα το ήδη κουρασμένο υπουργικό συμβούλιο καλείται να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις της διαπραγμάτευσης με την τρόικα ενώ παράλληλα προσπαθεί να διαχειριστεί το πολιτικό κόστος και την κοινωνική δυσανεξία.
Σε αυτό το σύνθετο σκηνικό ο Αντώνης Σαμαράς έχει ζητήσει από τους υπουργούς αυξημένη ετοιμότητα, ενώ το περιβάλλον του Μαξίμου έχει αναλάβει την εκπόνηση και διαχείριση νέας επικοινωνιακής στρατηγικής, ενόψει μάλιστα και της άφιξης της τρόικας στις 15 Ιανουαρίου.
Τον πρωθυπουργό προβληματίζουν οι τριβές εντός του οικονομικού επιτελείου το οποίο καλείται να σηκώσει το κύριο βάρος στα περισσότερα μέτωπα, ενώ παράλληλα προσπαθεί να διασφαλίσει συνθήκες ηρεμίας στο εσωτερικό του κόμματος, όπου εκδηλώνονται τάσεις διαφοροποίησης από την κυβερνητική πολιτική και πιέσεις για χαλάρωση στην ταχύτητα επιβολής μέτρων και μεταρρυθμίσεων.
Η γραμμή που έχουν συμφωνήσει Σαμαρας-Βενιζέλος-Στουρνάρας για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα εστιάζει στις καθυστερήσεις και στη βήμα, βήμα προσέγγιση ώστε να μπορεί ο πρωθυπουργός να ελιχθεί πολιτικά χρησιμοποιώντας το ειδικό βάρος της θέσης της προεδρίας της ΕΕ, ώστε να τροποποιήσει την ατζέντα των διαπραγματεύσεων και να επιτύχει διαφορετική μεταχείριση.
Αυτό που ανησυχεί την κυβέρνηση είναι εξάρσεις κοινωνικής έντασης και η επανεμφάνιση τρομοκρατικών ομάδων. Τα δυο αυτά χαρτιά χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός κατά κόρων στις διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες, γνωρίζοντας ότι όλοι απεύχονται ενδεχόμενο πολιτικής αποσταθεροποίησης, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας.
Το Μαξίμου δεν έχει συμπεριλάβει στην εξίσωσή του τη στάση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, γεγονός που προκαλεί εντύπωση και εγείρει ερωτηματικά. Όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές στο Sofokleousin.gr αυτό συμβαίνει είτε γιατί η Ευρώπη οδηγείται σε σύγκρουση με το ΔΝΤ, είτε γιατί η κυβέρνηση έχει υποτιμήσει τη βαρύτητά των θέσεων και της πολιτικής του Ταμείου στις διαπραγματεύσεις.
Η κυβέρνηση σε πρώτη φάση εστιάζει στη βήμα, βήμα διαπραγμάτευση για το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό και τις διαρθρωτικές αλλαγές και σε δεύτερη για το χρέος.
Το ΔΝΤ όμως βάζει στο ίδιο πακέτο το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό με τη βιωσιμότητα του χρέους, ενώ Βρυξέλλες και Ελλάδα μιλούν για εξυπηρετήσιμο χρέος.
Η κυβέρνηση ελπίζει ότι δεν θα πιεστεί να λάβει μέτρα για το δημοσιονομικό κενό του 2015 και του 2016 και θα συζητήσει μόνο για το κενό του 2014, με μέτρα, όμως, που θα συμφωνήσει να είναι περιγραφικά, καθώς οι αριθμοί του κενού είναι απολύτως συνδεδεμένοι με τις αποφάσεις για την απομείωση του ελληνικού χρέους. Τις δύο πλευρές για το δημοσιονομικό κενό του 2014 χωρίζουν 1,2 δισ. ευρώ, που η Αθήνα επιμένει ότι θα πρέπει να γεφυρωθεί χωρίς τη λήψη νέων μέτρων.
Παράλληλα, η κυβέρνηση θεωρεί πως θα αποφύγει άμεσα ακόμα και τις διαρθρωτικές αλλαγές που συζητούνται στο πλαίσιο του μνημονίου, όπως η κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων και η απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα. Η επόμενη δόση, μάλιστα, των 4,9 δισ. θα καταβληθεί στην Αθήνα τμηματικά, καθώς η αξιολόγηση σε καμία περίπτωση δεν θα ολοκληρωθεί στο προβλεπόμενο πλαίσιο. Βασικός στόχος είναι η εκταμίευση των 3,1 δισ. ευρώ στο Eurogroup της 27ης Ιανουαρίου και των υπολοίπων δύο δόσεων 1,8 δισ. εκάστη από το ΔΝΤ πιθανότατα στις αρχές Μαρτίου.



sofokleousin

Κάηκε η μπλόφα των εκλογών!!

Πυροσβεστικές παρεμβάσεις στο εκρηκτικό σκηνικό που αυτοβούλως τροφοδότησε η κυβέρνηση επιχειρεί το Μέγαρο Μαξίμου αντιλαμβανόμενο ότι οι διαστάσεις που προσέλαβε η απειλη πρόωρων εκλογών ως χαρτί στη διαμάχη με την τρόικα. Όπως αποκάλυψε το Sofokleousin.gr ο διεθνής παράγοντας φάνηκε να αναστατώνεται από τα σενάρια πολιτικής αποσταθεροποίησης με τις προεσβείες των ΗΠΑ και της Γερμανίας να αναφέρονται στον κίνδυνο αυτό στις τελευταίες εκθέσεις τους. Η αντίδραση αυτή αποτέλεσε ηχηρή προειδοποίηση προς το Μαξίμου για την αξιοπιστία της κυβέρνησης και του προσώπου του πρωθυπουργού.
Έτσι τώρα επιχειρείται να κατέβουν οι τόνοι στην διελκυστίνδα με την τρόικα και να περιοριστεί το μέτωπο της διαπραγμάτευσης στα τεχνικά ζητήματα και στην αποτελεσματικότητα των ασκούμενων και προτεινόμενων πολιτικών.
Η κυβέρνηση επιχειρώντας να ανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, να δείξει σκληρό προφίλ προς την τρόικα και να αναγάγει το ζήτημα της λήψης μέτρων και του καθορισμού του νέου πλαισίου σε θέμα υψηλής πολιτικής δρα εμπρηστικά καταγγέλωντας δια στόματος του Γιάννη Στουρνάρα τους εκπροσώπους των δανειστών για κοινωνική αναλγησία και πολιτική υπεροψία.
Παράλληλα γίνεται προσπάθεια δημιουργίας αδιεξόδων στη διαπραγμάτευση με την τρόικα ώστε οι εκπρόσωποι των δανειστών να αναπέμψουν τα ζητήματα σε αώτατο πολιτικό επίπεδο και να εισαχθούν εν τέλη προς συζήτηση-διαπραγμάτευση στο Eurogroup και στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.
Ο υπουργός Οικονομικών αιφνιδίασε αφήνοντας το προφίλ του ψυχρού τεχνοκράτη και απευθυνόμενος προς την τρόικα δήλωσε ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μη σέβεται τις θυσίες που έχει κάνει μέχρι τώρα ο ελληνικός λαός επισημαίνοντας παράλληλα τα μεγάλα βήματα που έχει κάνει η Αθήνα στο δημοσιονομικό κομμάτι με τη μείωση του ελλείμματος και τις διαρθρωτικές αλλαγές.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε, εμμέσως, και ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης ο οποίος από το βήμα της Βουλής κάλεσε την τρόικα να αλλάξει ρητορική ενισχύοντας έτσι τις σχέσεις εμπιστοσύνης με την κυβέρνηση.

Όπως έχει αποκαλύψει το Sofokleousin.gr η κυβέρνηση πάτησε νάρκη στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα καθώς είχε υιοθετήσει απριόρι τη γερμανική γραμμή για καθυστερώντας τις διαπραγματεύσεις και διασπώντας τα θέματα σε επιμέρους ζητήματα. Το ΔΝΤ είχε εξ αρχής προτείνει συνολική διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα και όχι για τη διαχείριση του χρέους, με στόχο να μειωθεί το βάρος και να αναδιαρθρωθεί η διαδικασία αποπληρωμής του.

 

Η ελληνική κυβέρνηση επέμεινε στην πολιτική διαίρεσης των θεμάτων απεμπολίζοντας καίρια διαπραγματευτικά όπλα για να βρεθεί χωρίς συμμάχους στη μέγγενη της τρόικας και αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της μη-καταβολής της δόσης του 1 δισ. και της ευρύτερης εμπλοκής της χρηματοδότησης.

Κόκκινες γραμμές
Η Αθήνα δεν συζητά σε καμία περίπτωση τα περί 2 δισ. ευρώ που έχουν «βρει» οι δανειστές για το 2014 και επιμένει ότι τα μέτρα θα είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα και δεν ξεπερνάνε τα 500 εκατομμύρια ευρώ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν ξεκαθαρίσει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να περάσει οριζόντια μέτρα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει τονίσει ότι το μεγαλύτερο μέρος του πλεονάσματος θα κατευθυνθεί προς την ενίσχυση των ευπαθών ομάδων και των ένστολων.
Η κυβέρνηση θέλει λύση στο θέμα της βιωσιμότητας του χρέους το αργότερο μέχρι τις ευρωεκλογές και για πολιτικούς λόγους σε εφαρμογή των αποφάσεων του Eurogroup που αποφάσισε παρεμβάσεις για την ελάφρυνση του χρέους σε περίπτωση που η Ελλάδα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα.
Ο Γιάννης Στουρνάς επιχειρεί να πείσει ότι η μετακύλιση ομολόγων είναι μία εφικτή και ανώδυνη λύση, για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, εν αντιθέσει με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που έσπευσε μέσω του Γιόργκ Άσμουσεν να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Οι δανειστές επιμένουν να ψιθυρίζουν ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί ένα νέο μνημόνιο κάτι που η κυβέρνηση με τον πιο επίσημο τρόπο έχει ξεκαθαρίσει πως ακόμη και αν συμβεί δεν θα συνοδευτεί με άλλα μέτρα.

Θάβουν το πρόβλημα του χρέους

 Αγοράζουν πολιτικό χρόνο με στόχο επίλυση τον Μάιο. Απόντες Σαμαράς Στουρνάρας από την Ουάσινγκτον. Παρόν ο Προβόπουλος




Να αγοράσει πολιτικό χρόνο μεταθέτοντας την επίλυση του προβλήματος χρέους για τον Μάιο του 2014 επιχειρεί η ελληνική κυβέρνηση, έχοντας ωστόσο προσδεθεί στο γερμανικό άρμα. Η απουσία του Γιάννη Στουρνάρα και του Αντώνη Σαμαρά από την κοινή Σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας και η ανάθεση του φορτίου της εκπροσώπησης της χώρας στον τεχνοκράτη επικεφαλής της του Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Προβόπουλο, είναι ενδεικτική της απολιτίκ προσέγγισης του προβλήματος.
Η απουσία πολιτικών παραγόντων από την Ουάσινγκτον σε μια τόσο ευαίσθητη και κρίσιμη περίοδο δείχνει ότι η Ελλάδα έχει προσδεθεί στο άρμα της Άνγκελα Μέρκελ και δεν σκοπεύει να διαπραγματευτεί αυτοβούλως και με όλα τα χαρτιά στο τραπέζι. Με αυτό τον τρόπο παραχωρείται η πρωτοβουλία των κινήσεων στη Γερμανία η οποία θα κινηθεί μέσω των Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Ένδειξη ότι και το ΔΝΤ δεν αποκλείεται να ενδώσει στην πρόταση για περισσότερο χρόνο είναι η προσέγγιση του διευθυντή Ευρώπης, Ρέτζα Μόγκαντεμ, ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι είναι νωρίς ακόμα να μιλάμε για το ελληνικό χρέος. Οι δηλώσεις του κ. Μόγκαντεμ μέχρι τώρα κινούνται σε πιο σκληρές γραμμές και θεωρείται εκφραστής και εμπνευστής της θεωρίας του OSI.
Η έλλειψη πολιτικής για τη διαχείρηση του χρέους και η απεμπόλιση της προοπτικής του κουρέματος καταδικάζουν την Ελλάδα σε ένα διαρκές μαρτύριο της σταγόνας επιτρέποντας στην Ευρωζώνη και την τρόικα να απειλούν επ άπειρον με διακοπή χρηματοδότησης.
Η παρουσία του Γιώργου Προβόπουλου είναι τυπική και το πεδίο δράσης του περιορίζεται στην παρακολούθηση των διεργασιών και στην ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας. Ο επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος στερείται νομιμοποίησης και πολιτικού διαμετρήματος ώστε να μπορέσει να αρθρώσει λόγο και να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις.
Μέχρι στιγμής αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ναρκοπέδιο λόγω του υπέρογκου Δημοσίου χρέους και μεταξύ όλων των λύσεων που έχουν πέσει στο τραπέζι φαίνεται να επιλέγει την ακινητοποίηση στο ίδιο σημείο για άλλα 30 έως 50 έτη.
Όπως έχει κατ επανάληψη αναφέρει το Sofokleousin.gr οι προωθούμενες από τη Γερμανία λύσεις, τις οποίες εκφράζει και ο Γιάννης Στουρνάρας δεν λύνουν αλλά μεταθέτουν το πρόβλημα. Παράλληλα αναγκάζουν την Ελλάδα να δοκιμάσει τα νερά των αγορών με Δημόσιο χρέος 174% στα μέσα του 2014.
Το επικρατέστερο σενάριο λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης είναι, σε αυτή τη φάση, η αποδοχή της λύσης Στουρνάρα με τα ομόλογα 4,4 δισ. τα οποία καθιστούν το χρέος βραχυχρόνια χρηματοδοτήσιμο και σπρώχνουν το πρόβλημα κάτω από χαλί. Ετσι η επίλυση του προβλήματος μετατίθεται για τον Μάιο, οπότε θα έχει σχηματιστεί νέα γερμανική κυβέρνηση και θα έχει διαμορφώσει νέα στρατηγική.


 sofokleousin

SUCCESS STORY:ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΑΚΡΗ ΣΕ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΡΙΜΑΓΜΕΝΗΣ ΧΩΡΑΣ!!!!

Από την Κέρκυρα ώς τη Ρόδο και από την Αλεξανδρούπολη ώς τα Χανιά πωλούνται ξενοδοχεία, ενεργειακές, χρηματιστηριακές, εταιρείες παραγωγής και εμπορίας τροφίμων, υποδομές... επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, συμμετοχές τραπεζών σε αυτοκινητοδρόμους, νησιά, έως και... θαλαμηγοί.

Μεγάλο μέρος των πωλητηρίων έχει μπει από τις τράπεζες σε περιουσιακά στοιχεία που έχουν περιέλθει στην κυριότητά τους από την αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων των ιδιοκτητών τους.

Στον ξενοδοχειακό τομέα, οι προς πώληση μονάδες είναι χιλιάδες. Από εμβληματικά συγκροτήματα, όπως ο Αστέρας Βουλιαγμένης μέχρι τα - σημεία αναφοράς της δεκαετίας του '70- Ξενία.

Στο πεδίο των ακινήτων, χιλιάδες επαγγελματικοί χώροι, γραφεία, βιομηχανικά κτίρια, κατοικίες, εξοχικά, αλλά και εκτάσεις γης διατίθενται προς πώληση.

Στην ενέργεια ξεχωρίζει ο νέος διαγωνισμός για τη ΔΕΠΑ και το φιλόδοξο σχέδιο ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, ενώ παράλληλα στο σφυρί έχουν βγει δεκάδες άδειες φωτοβολταϊκών συστημάτων.

Στη λίστα με τις λεγόμενες «μεγάλες αποκρατικοποιήσεις» περιλαμβάνονται κοινωφελείς και άλλες επιχειρήσεις, όπως ο ΟΛΠ, ο ΟΛΘ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ, τα ΕΛΤΑ, περιφερειακά και μικρά λιμάνια και μαρίνες ανά την Ελλάδα, περιφερειακά αεροδρόμια, όπως και η συμμετοχή του Δημοσίου στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.

Στον χρηματοοικονομικό κλάδο είναι γνωστή η αναζήτηση αγοραστή για σημαντικό ποσοστό της Eurobank, όπως και το εγχείρημα των συστημικών τραπεζών εν γένει για αναζήτηση αξίας στη διάθεση των ασφαλιστικών τους μονάδων. Η Εθνική Ασφαλιστική, η Eurolife και η Αγροτική Ασφαλιστική και τα περιουσιακά τους στοιχεία είναι μερικές μόνον από τις εταιρείες του κλάδου που κοιτούν ξένοι και όχι μόνον επενδυτές. Πίσω από τους τίτλους για τις μεγάλες επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις, όπως του ΟΛΠ, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ή της ΔΕΠΑ, κρύβονται εκατοντάδες πωλητήρια, σε μεγάλες και μεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις, ακόμα και σε κλάδους αιχμής, όπως ο τουρισμός ή η ενέργεια και βέβαια, οι τράπεζες.

Γνωστές, ίσως αποσπασματικά, προκαλούν πλέον μικρή εντύπωση. Ωστόσο, αν αθροιστούν, συνθέτουν μια πρωτοφανή, όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα αλλά και για τα διεθνή, διαδικασία. Από την Κέρκυρα έως την Ρόδο και από την Αλεξανδρούπολη έως τα Χανιά πωλούνται από ξενοδοχεία, ενεργειακές επιχειρήσεις και εταιρείες παραγωγής και εμπορίας τροφίμων έως χρηματιστηριακές, τράπεζες, υποδομές, επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, συμμετοχές τραπεζών σε αυτοκινητοδρόμους, νησιά, έως και... θαλαμηγοί.

Μεγάλο μέρος των πωλητηρίων έχει μπει από τις τράπεζες σε περιουσιακά στοιχεία που έχουν περιέλθει, de facto ή de jure, στην κυριότητά τους από την αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων των ιδιοκτητών τους. Κάποια από αυτά είναι συμμετοχές σε επιχειρήσεις και πολλά από αυτά είναι ξενοδοχεία, όπως το Capsis στη Ρόδο, ενώ άλλα είναι στοιχεία ενεργητικού οφειλετών, όπως είναι τα πλοία ακτοπλοϊκών επιχειρήσεων. Ακόμα ολόκληροι στόλοι αυτοκινήτων από κατασχέσεις και θαλαμηγών, που επίσης έχουν περιέλθει στην κυριότητά τους, διατίθενται κατά καιρούς στο εξωτερικό σε κλάσματα της τιμής κτήσης τους.

Στον ξενοδοχειακό τομέα οι προς πώληση μονάδες είναι κυριολεκτικά χιλιάδες. Από εμβληματικά συγκροτήματα, όπως ο Αστέρας Βουλιαγμένης, μέχρι απαξιωμένα αρχιτεκτονήματα άλλων δεκαετιών, όπως τα -σημεία αναφοράς της δεκαετίας του '70Ξενία. Επίσης στο σφυρί βγαίνουν αδιακρίτως μικρές έως μεγάλες μονάδες, σε περιοχές όπως η Αιδηψός, η Ρόδος, η Κρήτη, η Χαλκιδική, η Πελοπόννησος και η Λήμνος, άλλες εν λειτουργία και άλλες σε εγκατάλειψη, με αποτέλεσμα η υπερπροσφορά να χαρακτηρίζεται από ξένους ως μοναδική στα ιστορικά χρονικά.

Στον χρηματοοικονομικό κλάδο είναι γνωστή η αναζήτηση αγοραστή για σημαντικό ποσοστό της Eurobank, όπως και το εγχείρημα των συστημικών τραπεζών εν γένει για αναζήτηση αξίας στη διάθεση των ασφαλιστικών τους μονάδων. Η Εθνική Ασφαλιστική, η Eurolife και η Αγροτική Ασφαλιστική και τα περιουσιακά τους στοιχεία είναι μερικές μόνον από τις εταιρείες του κλάδου που κοιτούν ξένοι και όχι μόνον επενδυτές. Ακόμα πωλούνται χρηματιστηριακές και εξετάζεται η διάθεση ακόμα και θυγατρικών τραπεζών στο asset management. Επίσης, παραμένει προς πώληση η Επενδυτική Τράπεζα Ελλάδος μετά την αποχώρηση της Λαϊκής Κύπρου από το προσκήνιο. Το ίδιο συμβαίνει και με τις εταιρείες ακινήτων, με τις εισηγμένες, μάλιστα, ΑΕΕΑΠ να αναζητούν στρατηγικούς επενδυτές. Ετσι την είσοδο της Fairfax στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank Properties αναμένεται να ακολουθήσουν ανάλογες εξελίξεις στη θυγατρική της Εθνικής, Πανγαία, ενώ τις προοπτικές της σε αυτήν την κατεύθυνση εξετάζει και η Trastor. Στο μέτωπο των ακινήτων, βέβαια, πρέπει να προστεθούν οι χιλιάδες επαγγελματικοί χώροι, γραφεία και βιομηχανικά κτίρια και οι ακόμα περισσότερες κατοικίες και εξοχικά που πωλούνται είτε από τους ιδιοκτήτες τους είτε από τους χρηματοδότες και κατασκευαστές.

Επιπλέον πρέπει να σημειωθεί ο εν εξελίξει διαγωνισμός για την έκταση του Ελληνικού και βέβαια των δεκάδων ελληνικών νησίδων που κοσμούν ιστοσελίδες κτηματομεσιτών ανά τον πλανήτη. Το ρόστερ των ακίνητων που βγάζει το ΤΑΙΠΕΔ στην αγορά περιλαμβάνει ακόμα την Αφάντου στη Ρόδο, το Sale & Repo με τα 28 κτίρια του Δημοσίου, ακίνητα στο εξωτερικό, κάμπινγκ και Ξενία, ιαματικές πηγές και δεκάδες μεγάλες εκτάσεις-φιλέτα.

Τα πωλητήρια που έχουν μπει σε ιδιωτικές εταιρείες είναι επίσης εκατοντάδες και σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές περισσότεροι από 300 επιχειρηματίες έχουν προσεγγίσει το Invest in Greece προς αναζήτηση αγοραστών από το εξωτερικό.

ΠΗΓΗ:Kαθημερινη

Από το: 

http://forza-grecia.pblogs.gr

Σε ασκήσεις απόλυτης υποταγής υποβάλλει η τρόικα την κυβέρνηση!! Σαμαράς - Βενιζέλος εκτελούν κατά γράμμα το «πρόγραμμα θανάτου».

 

 Του Δημήτρη Υφαντή

Από τον αργό θάνατο της κοινωνίας στο καθοδικό σπιράλ της ύφεσης, εδώ και μία τριετία, τώρα οι «προαπαιτούμενες δράσεις» ψηφίζονται και επιβάλλουν τους ξαφνικούς θανάτους στο όνομα των πολυπόθητων δόσεων αίματος στη μηχανή απομύζησης που εκτινάσσει το χρέος σε επίπεδα πάνω από 160%. Και μετά τα προαπαιτούμενα, ακολουθούν τα… προβλεπόμενα, δηλαδή η περαιτέρω διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η σύνθλιψη του κατώτατου μισθού και η κατεδάφιση του εναπομείναντος ασφαλιστικού συστήματος.
Η έκθεση του ΔΝΤ και οι δηλώσεις του Γ. Βρούτση ομολογούν τα πάντα, κατά γράμμα. Πλέον γνωρίζουμε πολύ καλά πως μετά τον κλονισμό της κυβερνητικής σταθερότητας από τη λαϊκή αντίδραση στο κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν υπήρχε κανένα περιθώριο «ανακωχής», ενόψει της εκκρεμότητας των γερμανικών εκλογών.

Τα σοκ των εξευτελισμών
Η τρόικα όρισε με το σύνηθες ύφος και τη δοκιμασμένη μέθοδο των τελεσιγράφων τον «οδικό χάρτη» της κατεδάφισης του Δημοσίου και της αρπαγής των λαϊκών εισοδημάτων και περιουσιών (ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει δηλαδή). Όμως δεν της άρκεσαν αυτά. Έσφιξε κι άλλο τον κλοιό της επιτήρησης και των εκβιασμών. Η κατάτμηση των δόσεων αποδεικνύεται, σήμερα, ως η ωμή επιβολή μιας εξευτελιστικής άσκησης υποταγής για την κυβέρνηση Σαμαρά. Μέχρι ποιο βαθμό; Δεν υπάρχει τέλος, ούτε έλεος!
Ο Σόιμπλε ήρθε εδώ χωρίς επί της ουσίας να πει τίποτε καινούργιο, παρά μόνο επιβεβαιώνοντας την απόλυτη επικυριαρχία της χώρας του. Κι από το Βερολίνο απείλησε με στέρηση της δόσης της… δόσης, γιατί η κυβέρνηση υπολείπεται στη συμμόρφωση με τις περίφημες προαπαιτούμενες δράσεις.
Η αλαζονεία και η ωμότητα, αναμφισβήτητα, χαρακτηριστικά της ηγεμονικής πολιτικής της γερμανικής ολιγαρχίας, δεν ερμηνεύονται βέβαια παραμένοντας στην ψυχολογική σφαίρα μιας Μέρκελ και ενός Σόιμπλε. Η πηγή δεν είναι άλλη από την εμμένουσα ασφυξία της κρίσης χρέους στην Ε.Ε. Η αστάθεια επιτείνεται στον ευρωπαϊκό Νότο, κι η προαναγγελία «ανάπτυξης» κατά 0,1% στην Ευρωζώνη αποτιμήθηκε ως αισιόδοξη είδηση! Αν, επίσης, η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση θεωρείται ως κορυφαία επιτυχία του προγράμματος, τότε δεν απαιτούνται άλλα επιχειρήματα για να στοιχειοθετήσουν πως μαζί με το succes story έχει τελειώσει και το παραμύθι του «μετά» τις γερμανικές εκλογές. Συνεπώς, ποια άλλη επιλογή είχε η τρόικα παρά την επιτάχυνση του καταιγιστικού «σοκ και δέος» που υφίσταται η χώρα και μάλιστα υπό τους όρους του κυνικού εξευτελισμού αυτών των ημερών;
Στην πολιτική αποτίμηση της πρώτης φάσης, μετά τον εξαναγκαστικό «ανασχηματισμό» για την επιβίωση μιας κυβέρνησης-βιτρίνας της τρόικας και σωσιβίου της διαπλοκής, θα πρέπει να τονιστεί ένα ακόμη, όχι δευτερεύον στοιχείο. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου βρίσκεται εκτεθειμένη και εγκλωβισμένη στη διελκυστίνδα των ανταγωνισμών και των γεωπολιτικών επιδιώξεων μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ. Τον Σόιμπλε ακολούθησε ο αμερικανός υπ. Οικονομικών, ενόψει της επίσκεψης Σαμαρά στις ΗΠΑ. Αυτό το «ράλι» επαφών δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς στο διπλωματικό πρωτόκολλο των διεθνών σχέσεων της χώρας, καθώς εκτός της περιπλοκής των ενεργειακών δρόμων και των κοιτασμάτων, στο σύνολο των ανοιχτών εθνικών ζητημάτων από το Αιγαίο ώς τα Σκόπια και την Κύπρο, οι εντάσεις αναβαθμίζονται.

Τα σοκ των «εκτελέσεων»
Από την εκπλήρωση του συμβολαίου εκτέλεσης και μόνο εξαρτά την επιβίωσή της η κυβέρνηση, λαβωμένη ήδη από τις πρώτες δοκιμασίες της.
Ο υφ. Παιδείας, Σ. Κεδίκογλου, ομολόγησε εντός της Βουλής πως νομοθετεί κατά γράμμα όσα υπαγορεύουν οι δανειστές. Όχι, αυτά δεν θεωρήθηκαν κατάντια, ούτε ευτελισμός του κοινοβουλευτισμού. Ποιο μέλλον όμως μπορεί να έχει μια οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία νομοθετώντας με αλλεπάλληλα σοκ; Όσο σκληραίνει η επιβολή του ειδικού καθεστώτος των Μνημονίων και εξαλείφονται ολοσχερώς τα περιθώρια επιλογών για την κυβέρνηση, τόσο το επιτελείο του πρωθυπουργού σφίγγει τα λουριά με φτηνούς εκβιασμούς απέναντι στην ίδια την κοινοβουλευτική του ομάδα.
Παρά τις απειλές περί άμεσης προκήρυξης εκλογών ανά πάσα στιγμή, αν καταψηφιστεί «κρίσιμο» νομοσχέδιο, δύο βουλευτές της Ν.Δ. δήλωσαν «παρών» στην τροπολογία για τους εκπαιδευτικούς. Αντιμετώπισαν επίπληξη και λεονταρισμούς περί διαγραφών, «αν επαναληφθεί». Ο εσωκομματικός κλεφτοπόλεμος δεν είναι η μόνη διάσταση εδώ. Τα αδιέξοδα του καταδικαστικού προγράμματος θα αντανακλώνται όλο και πιο εμφατικά εντός της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας κλυδωνίζοντας τη φαινομενική κυβερνητική σταθερότητα.
Οι Σαμαράς και Βενιζέλος νιώθουν πολύ καλά την απειλή και γι’ αυτό το λόγο εκτός από το να σφίγγουν τα λουριά στους «δικούς του» ο καθένας, ετούτοι σφίγγονται και μεταξύ τους.
Είναι εντυπωσιακός ο ξαφνικός ενδοκυβερνητικός έρωτάς τους, ακόμη και με δημόσιες δηλώσεις. Άραγε, έπρεπε να μείνουν οι… δυο τους για να το αντιληφθούν;

Πηγή: Εφημερίδα «Δρόμος» της Αριστεράς

Πηγή: Εφημερίδα «Δρόμος» της Αριστερά

Πολιτικός καύσωνας τον Αύγουστο Σε πολεμική ετοιμότητα η κυβέρνηση με το βλέμμα στον Οκτώβριο. Στο τραπέζι σενάρια από Grexit μέχρι εκλογές

Με το διεθνή κλοιό γύρω από τη χώρα να σφίγγει, την ύφεση να γονατίζει κοινωνία και οικονομία ο πρωθυπουργός επιχειρεί το τελεταίο sprint μέχρι τον Οκτώβριο οπότε θα κριθεί η κατάσταση της οικονομίας και η βιωσιμότητα του χρέους και της κυβέρνησης, Θέτοντας τους υπουργούς σε επιφυλακή και ανακαλώντας τις άδειες ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθεί να περάσει το μήνυμα της εγρήγορσης, ενώ ταυτόχρονα αναζητεί διεξόδους στα σύνθελα προβλήματα που έχουν προκληθεί από την ελλιπή εφαρμογή του λάθος προγράμματος.
Οι αποφάσεις του πρωθυπουργού επιδέχονται πολλαπλών ερμηνειών καθώς απευθύνονται σε παραπάνω από ένα ακροατήρια. Στο διεθνές μέτωπο επιδεικνύει πολιτική βούληση για την εκπλήρωση των δεσμεύσεων και ενόψει της συνάντησης με τον Μπαράκ Ομπάμα επιδιώκει να είναι σε πλήρη ετοιμότητα. Στο εσωτερικό ακροατήριο το σκηνικό μυρίζει -εκτός των άλλων- και εκλογές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση έχει προωθήσει προς ψήφιση πακτωλό νομοσχεδίων στα θερινά τμήματα της Βουλής, σε βαμό που θεωρείται αδύνατη η επεξεργασίας τους από τόσο μικρό αριθμό βουλευτών. Παρ όλα αυτά δεν έγινε αποδεκτή η πρόταση του Φώτη Κουβέλη για λειτουργία της Βουλής σε πλήρη σύνθεση λόγω εκτάκτων συνθηκών. Η εξέλιη αυτή δείχνει την πρόθεση του πρωθυπουργού να επιβάλλει θερινή ραστώνη για να περάσει το δυνατόν αναίμακτα νέα μέτρα.
Η προοπτική αυτή έχει όμως προκαλέσει ήδη πολλές αντιδράσεις ακόμα και στις τάξεις βουλευτών της συμπολίτευσης, με τον Κώστα Σκανδαλίδη να ανοίγει συζήτηση ακόμα και για αλλαγή πρωθυπουργού...
Το διεθνές σκηνικό
Με τους New Yοrk Times να μιλούν (ξανά) για εκτροχιασμό του προγράμματος και για απόκρυψη της αλήθειας από τους Έλληνες, τον Economist να επαναφέρει σενάρια Grexit και τα διεθνή media να στρέφουν τους προβολείς προς την Ελλάδα, το σκηνικό περιπλέκεται και οι νάρκες ενεργοποιούνται.
Παράλληλα τα συμπεράσματα της έκθεσης του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία και η παραδοχή ότι οι προβλέψεις για ανάπτυξη εδράζονται στο καλό κλίμα και τη διεθνή οικονομική συγκυρία αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ. 
Επίσης η σαφής δήλωση του Πολ Τόμσεν ότι το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους θα εξεταστεί κατά την επόμενη επίσκεψη της τρόικας στις 29 Σεπτεμβρίου, επισημαίνοντας ότι το διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ θα συζητήσει το θέμα στα μέσα Οκτωβρίου, οριοθετεί τον χρονικό ορίζοντα της προαναγγελθείσας σύγκρουσης με την Κομισιόν και δίνει στην ελληνική κυβέρνηση το περιθώριο να δράσει.
Οι δηλώσεις της αντιπροέδρου της Κομισιόν Βίβιαν Ρέντινγκ και διάλυση της τρόικας σκιαγραφούν το σκηνικό που διαμορφώνεται αποκαλύπτουν την προοπτική πόλωσης μεταξύ των δυο στρατοπέδων.
Η προσπάθεια να πέσουν οι τίνοι με αμοιβαίες υποχωρήσεις στην αξιολόγηση της Ελλάδας τον Ιούλιο με την Κομισιόν να αναγνωρίζει το χρηματοδοτικό και δημοσιονομικό κενό και το ΔΝΤ να το μεταθέτει για τον Οκτώβριο είναι μόνο μια προσωρινή ανακωχή, σε έναν εν εξελίξει πόλεμο για τη διαχείριση της κρίσης






sofokleousin

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΡΦΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ!..

 

Τον κώδωνα του κινδύνου  κρούει  το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής με την τριμηνιαία  έκθεση του για την οικονομία για το διάστημα Απρίλιος - Ιούνιος 2013, τονίζοντας πως εμφανίζεται μεγάλη υστέρηση και προχειρότητα στις μεταρρυθμίσεις. Επικαλείται μάλιστα ως παράδειγμα την περίπτωση της ΕΡΤ και της Δημοτικής Αστυνομίας.

Οι σπουδαιότερες υστερήσεις, σύμφωνα με την έκθεση, σημειώνονται στις μεταρρυθμίσεις που αφορούν στη Δημόσια Διοίκηση, στις αποκρατικοποιήσεις, στο φορολογικό σύστημα, στην υγεία και την εκπαίδευση.

«Δεν υπάρχουν περιθώρια, το χρηματοδοτικό κενό που θα υπάρξει μετά το 2014 να καλυφθεί με νέα μέτρα λιτότητας. Η λύση είναι μόνο οι μεταρρυθμίσεις που αποτελούν προϋπόθεση για πρόσθετη χρηματοδοτική συνδρομή προς την Ελλάδα από τους ευρωπαίους εταίρους της ΕΕ που θα καλύψει το κενό αυτό. Επομένως η περίοδος έως το 2014 είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποφύγουμε χειρότερη κρίση» αναφέρει.

«Η επιστροφή σε διατηρήσιμη ανάπτυξη θα αποδειχθεί απατηλό όραμα αν δεν εφαρμοστούν κρίσιμες μεταρρυθμίσεις»  εκτιμά το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

Οι συντάκτες της έκθεσης προειδοποιούν ότι η κατάσταση της οικονομίας κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2013 παραμένει κρίσιμη και πολλά προβλήματα δεν έχουν ξεπεραστεί.

Αν και επισημαίνουν πως έχει υπάρξει πρόοδος στο δημοσιονομικό πρόγραμμα προσαρμογής και πως η χώρα μας έχει καταφέρει να μειώσει το έλλειμμα, ωστόσο τονίζουν πως αρνητικοί παράγοντες κινδυνεύουν να τινάξουν την προσπάθεια στον αέρα.

Ποιοι είναι αυτοί οι αρνητικοί παράγοντες; 

Oι δημόσιες επενδύσεις που περικόπτονται συνεχώς, βασικά διαρθρωτικά προβλήματα όπως η φοροδιαφυγή και το ασφαλιστικό εξακολουθούν να είναι απειλή για το μέλλον, ενώ το κράτος εξακολουθεί να μην ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του έναντι των ιδιωτών προμηθευτών του.

Το Γραφείο Προϋπολογισμού του κράτους αναφερόμενο τέλος στη στάση της τρόικας, διαπιστώνει πως αντί της προκαταβολικής εμπιστοσύνης προς την ελληνική πλευρά ότι θα εφαρμόσει όσα έχουν συμφωνηθεί, «έχει επιλέξει την πίεση μέσω των χρηματοδοτήσεων». 

star

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΣΑΣ ΑΚΟΥΣΕΙ [βίντεο]

 
Δείτε και αυτό: Ο ΠΡΩΗΝ ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΙΤΣΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΕΛΟΥ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΗΣ ΝΕΑΣ ΥΕΝΕΔ (ΕΔΤ)


από http://klassikoperiptosi.blogspot.gr
ΣΧΟΛΙΟ: 
Αγαπητοί φίλοι της ΕΡΤ, το πραξικόπημα τελέστηκε πολύ πριν. Αυτές που βλέπουμε τώρα είναι απλές συνέπειες του. Τότε δεν μιλήσατε. Μιλήστε τώρα τουλάχιστον.

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ "ΒΛΕΠΕΙ" ΟΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΙΝΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ

Βγάζουν "λάδι" τους κλέφτες του Δημοσίου και δίνουν ασυλία στα στελέχη του ΤΧΣ

ΕΝΩ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΣΠΙΤΙΑ & ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΕΥΡΩ

 

Η κυβέρνηση προωθεί αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα μετατρέποντας την ποινή της ισόβιας κάθειρξης για διασπάθιση και υπεξαίρεση μεγάλων χρηματικών ποσών του Δημοσίου σε φυλάκιση 15 χρόνων και καταβολή προστίμου. Πρόκειται για ποινή-χάδι στους μεγαλοοφειλέτες και τους «κλέφτες» του Δημοσίου, αλλά και στα πολιτικά πρόσωπα που διαχειρίστηκαν μεγάλες οικονομικές υποθέσεις-προμήθειες.
Είναι αυτό που λένε, ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Το ερώτημα είναι ποιους θέλει να προστατεύσει η κυβέρνηση με τις νέες διατάξεις του Ποινικού Κώδικα που προωθεί, όταν στέλνει κατασχετήρια σπιτιών στους πολίτες για μερικές εκατοντάδες ευρώ, τους «φακελώνει» για να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι θα τους «αρπάξει» σε περίπτωση που δεν πληρώσουν την εφορία και τους οδηγεί στη φυλακή για
αστείες οφειλές;

Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου, το οποίο θα καταθέσει τις επόμενες ημέρες στη Βουλή για ψήφιση. Στο άρθρο 298 του σχεδίου νόμου που αφορά στην υπεξαίρεση Δημοσίου χρήματος υπάρχει η παράγραφος 3 η οποία τι λέει; «Αν η υπεξαίρεση στρέφεται άμεσα κατά του ελληνικού Δημοσίου, των νομικών προσώπων Δημοσίου Δικαίου ή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το αντικείμενό της είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας επιβάλλεται κάθειρξη ως δεκαπέντε έτη και χρηματική ποινή».

Με τη διάταξη αυτή καταργούν το νόμο 1608/1950 που προβλέπει ισόβια κάθειρξη και καταδικάζουν σε ποινή κάθειρξης 15 ετών όσους έκλεψαν το Δημόσιο. Αυτό σημαίνει πώς με 4 χρόνια το πολύ στη φυλακή και μετά από μία καλή διαγωγή αυτός που έχει καταδικαστεί θα βρίσκεται και πάλι έξω για να απολαύσει αυτά που έκλεψε από το Δημόσιο.

Η υπόθεση όμως αλλαγής του Ποινικού Κώδικα έχει και μία άλλη διάσταση. Πολιτική. Θα μπορεί ο Άκης Τσοχατζόπουλος μετά από μερικά χρόνια να αποφυλακιστεί. Ή, σε περίπτωση καταδίκης του Γιώργου Παπακωνσταντίνου σε κάθειρξη για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ (ορισμένοι ζητούν την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο) αυτός θα μπορεί να αποφυλακιστεί στο… πιτς φιτίλι.

Τα μικρά… ψάρια που οφείλουν στην εφορία μερικές δεκάδες ευρώ θα σαπίζουν στη φυλακή.
Η κυβέρνηση ταυτόχρονα, εκμεταλλεύεται την πολιτική κατάσταση και επιχειρεί να περάσει μέσω του πολυνομοσχεδίου που κατέθεσε στη Βουλή διάταξη για την ασυλία των στελεχών των Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Στραθερότητας, όπως έπραξε για τα στελέχη της Τραπέζης της Ελλάδος και τους πολιτικούς που διαχειρίστηκαν το PSI.

Συνδέεται αυτή η διάταξη με τη διχογνωμία στο θέμα της πώλησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου; Από πού θέλουν να προστατεύσουν τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΤΧΣ, οι οποίοι διαχειρίζονται χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων που στενάζουν από τα μέτρα των μνημονίων; Όταν τους μοίραζαν μισθούς 180.000 και 200.000 το χρόνο δεν γνώριζαν πώς έχουν και ευθύνες.

Ιδού τι λέει η τροποποίηση της παραγράφου 4 του άρθρου 16Γ του ν. 3864/2010 :
«Οι αποφάσεις του Γενικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής, οι οποίες λαμβάνονται στο πλαίσιο του παρόντος νόμου και του εκάστοτε ισχύοντος Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής του άρθρου 6Α του ν.2362/1995 (Α’ 247) και του εκάστοτε εγκεκριμένου Μνημονίου Συνεννόησης (Memorandum of Understanding) μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος και των Παραρτημάτων αυτού, όπως επικαιροποιείται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 1 του ν.4046/2012 (Α’ 28), τεκμαίρονται σύμφωνες με τον σκοπό του Ταμείου και το δημόσιο συμφέρον και θεωρούνται επωφελείς και συμφέρουσες για το Ταμείο και το Ελληνικό Δημόσιο όσον αφορά την ευθύνη, αστική και ποινική, των μελών του Γενικού Συμβουλίου, της Εκτελεστικής Επιτροπής καθώς και του προσωπικού του Ταμείου».

Σε αυτή τη χώρα μόνο οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι πληρώνουν. Και αν δεν πληρώσουν οδηγούνται στις φυλακής της σίδερα. Όλοι οι υπόλοιποι, τη βγάζουν λάδι με τη βοήθεια των πολιτικών. Χέρι χέρι πάνε αυτοί. Γιατί έχουν βουτήξει το χέρι βαθιά στον κουβά με το… μέλι.





Πηγή

ΟΙ ΝΕΟΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

egerssi@otenet.gr

twitter: @egerssi

Αμέσως μετά την άτακτη φυγή του Μπάρμπα-Φώτη Κουβέλη από την μνημονιακή-τρικομματική-προδοτική κυβέρνηση Σαμαρά, ο Πρωθυπουργός σε μια προσπάθεια να αποφύγει τα χειρότερα και υποτασσόμενος στην οργή της νεοφιλελεύθερης Μέρκελ, η οποία δεν ήθελε επ΄ ουδενί εκλογές στην Ελλάδα πριν από τις δικές της στην Γερμανία, σχημάτισε τη νέα δικομματική κυβέρνηση του κόμματός του με το ΠΑΣΟΚ. Έτσι, αυτό που φάνταζε σαν όνειρο θερινής νυκτός στις τρεις προηγούμενες δεκαετίες, όταν δηλαδή, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονταν στην εξουσία της καταραμένης μεταπολίτευσης διαλύοντας ουσιαστικά την Ελλάδα και προετοιμάζοντας την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, αποφάσισαν να συγκυβερνήσουν προκειμένου να μας «σώσουν». Δημιούργησαν λοιπόν, την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΑΕ που ως συνδετικό-συγκολλητικό στοιχείο της νέας πολιτικής εταιρείας είναι ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός που διέπει στις ημέρες μας τους περισσότερους ηγέτες του πλανήτη, σε μια προσπάθεια επιβολής της παγκόσμιας διακυβέρνησης, η οποία εκπορεύεται από τα Εβραιοσιωνιστικά κέντρα αποφάσεων.

Το όνειδος λοιπόν, της πάλαι ποτέ λαϊκής δεξιάς παράταξης, ο πολιτικός ολετήρας Αντώνης Σαμαράς, αποφάσισε να συγκυβερνήσει με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο. Δηλαδή με εκείνο το πολιτικό πρόσωπο που συμμετείχε της εγκληματικής προσπάθειας απόκρυψης της λίστας Λαγκάρντ και φροντίζει εν ονόματι της συγκυβέρνησης να τον απαλλάσσει των τεράστιων ευθυνών του. Είναι η πολιτική τερατογέννηση που σοφίστηκε την αναθεώρηση του άρθρου 16/2001 και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών (ήταν ο εισηγητής και ο νόμος ψηφίστηκε το 2003). Αυτός ο ολίγιστος πολιτικός άνδρας θέσπισε διά νόμου την ατιμωρησία των πολιτικών, δίνοντας το δικαίωμα και την αρμοδιότητα μόνο στη Βουλή, προκειμένου να ασκεί διώξεις κατά υπουργών, οι οποίοι διέπραξαν ποινικά αδικήματα κατά την άσκηση των θεσμικών καθηκόντων τους αφαιρώντας έτσι, από το δικαστικό σώμα τον θεσμικό ρόλο του στην απονομή δικαιοσύνης.

Αυτή λοιπόν, η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΑΕ απαρτίζεται από 41 νεοφιλελεύθερους δαίμονες πολιτικούς, οι οποίοι σκοπό έχουν να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων-κερδοσκόπων εις βάρος των συμφερόντων του Ελληνικού λαού. Άλλωστε, αυτή θα είναι η εντολή των τροϊκανών που αυτές τις ημέρες βρίσκονται στην πατρίδα μας, εκβιάζοντας πως για να δοθεί η νέα δόση δανείου, θα πρέπει να επιβληθούν νέες απολύσεις και νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων! Ας σκιαγραφήσουμε, όμως μερικούς εξ αυτών, οι οποίοι έχουν στενότατη σχέση με το οικογενειακό περιβάλλον Σαμαρά!

Πρώτος εξ αυτών, ο Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ο νεογενίτσαρος Άδωνις από άσπονδος εχθρός του οικογενειακού περιβάλλοντος Σαμαρά, από την εποχή που ως βουλευτής του ΛΑΟΣ χυδαιολογούσε ασύστολα, χωρίς όρια κατά του νυν Πρωθυπουργού και πολιτικού του προϊσταμένου Αντώνη Σαμαρά http://www.youtube.com/watch?v=ebd9rNxp_-k#at=59 (Γιώργο Καρατζαφέρη, στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα), έγινε το πλέον, αγαπημένο παιδί της οικογένειας Σαμαρά με την προσχώρησή του στη ΝΔ. Από εκείνη την ημέρα είναι πολύ συχνές οι επισκέψεις του στο σπίτι της Κηφισιάς αλλά και του Ναυπλίου. Τελευταία επίσκεψή του στο Ναύπλιο, το τελευταίο Σαββατοκύριακο πριν την αναγγελία της νέας κυβερνήσεως ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όπου φιλοξενήθηκε από την κ. Τέτη Κρητικού (πεθερά του κ. Σαμαρά) και συνέφαγαν στην οικογενειακή ταβέρνα «Αραπάκος» (το ακίνητο είναι ιδιοκτησίας της συζύγου του Πρωθυπουργού). Αυτή η στενή σχέση με την οικογένεια Σαμαρά του έδωσε το εισιτήριο της αδιάλειπτης παρουσίας του στα ΜΜΕ και το χρίσμα του υπουργού το πήρε εκφέροντας πολιτικές θέσεις όπως η παρακάτω: «η πρώτη συμφωνία του Eurogroup, για την Κύπρο, όπως τελικά εξελίχτηκαν τα πράγματα, ήταν μια καλή συμφωνία για την Κύπρο…ο Αναστασιάδης δεν μπόρεσε να πείσει τους βουλευτές της κυπριακής Βουλής και ως αποτέλεσμα ήταν το ανεύθυνο ΟΧΙ χωρίς εναλλακτικό σχέδιο…αποτέλεσμα αυτού είναι η Γερμανία να τιμωρήσει την Κύπρο για να την καταστήσει πανευρωπαϊκό παράδειγμα προς αποφυγήν και την οδήγησε στην δεύτερη απόφαση του Eurogroup».

Ο Γιάννης Ανδριανός, υφυπουργός Πολιτισμού, ήταν ο «εξ απορρήτων» του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, με την εντυπωσιακή ακίνητη περιουσία, κυρίως στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Επίδαυρο και διακρίνεται για τη θαυμαστή ικανότητά του στη διεκδίκηση «φιλέτων» γης έναντι ευνοϊκών τιμημάτων. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63479195 Είχε συμμετοχή στην υπόθεση Ζαχόπουλου και όπως είχε πει στην αγόρευσή του ο Εισαγγελέας του τρίτου Εφετείου της Αθήνας, στην αγόρευσή του: «ο Θέμος Αναστασιάδης αντέγραψε το οπτικοακουστικό υλικό που του πήγε η κ. Τσέκου όταν επισκέφθηκε την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» χωρίς να γίνει αντιληπτός και στη συνέχεια, παρέδωσε το DVD στον τότε επικεφαλής του γραφείου Τύπου του πρώην πρωθυπουργού, Γ. Ανδριανό». Στην πορεία ο βουλευτής Αργολίδος, συνδέθηκε με στενή φιλία με την Τέτη Κρητικού (πεθερά Σαμαρά) και έτσι η Αργολίδα απέκτησε Υπουργό που ποτέ δεν είχε στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Να σημειωθεί πως από την Αργολίδα έλκει την καταγωγή του και ο μπατζανάκης του Σαμαρά, Ευάγγελος Σέκερης και βρίσκεται στα αζήτητα της ΝΔ. Μάλλον θα υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος ισχυρός λόγος που τον κρατάει εκτός πολιτικής σκηνής.

Ο Γιάννης Μανιάτης, υπουργός Περιβάλλοντος , Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής, ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, άνθρωπος διευκολύνσεων του Γιώργου Παπανδρέου στην κυβέρνησή του. Ο σημερινός υπουργός, σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, είναι τακτικός θαμώνας της ψαροταβέρνας «Αραπάκος».

Ο Χαράλαμπος Αθανασίου, υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσωπικός φίλος του Πρωθυπουργού, με καθυστέρηση ενός έτους πήρε το υπουργείο που από την πρώτη στιγμή ήθελε. Αυτή η επιθυμία δεν έγινε πραγματικότητα, όταν ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος κατήγγειλε από του βήματος της Βουλής τη συγγενική σχέση του κ. Αθανασίου με τον κ. Μπομπ Σικέλη (ισχυρού άνδρα της Siemens, ο οποίος είχε αναλάβει να παραδώσει «καθαρή» την εταιρεία στην Ελληνική κοινωνία). http://www.plomarionline.com/2012/07/blog-post_3447.html Ωστόσο, με την ανάληψη των καθηκόντων του, ευχόμαστε να δώσει εντολή «να τρέξει» η Ανακρίτρια κ. Νικολακέα, το ποινικό του σκανδάλου της Siemens, με το οποίο είναι επιφορτισμένη και το οποίο καρκινοβατεί επί έτη (επανειλημμένως έχουμε καταγγείλει αυτή την όλως τυχαία καθυστέρηση, τόσον εγώ προσωπικά, όσον και η εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα).

Κατά συνέπεια, αυτή η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΑΕ, απαρτίζεται από όλα εκείνα τα έμπιστα πολιτικά πρόσωπα των Σαμαρά-Βενιζέλου, που θα ολοκληρώσουν την διάλυση της Ελλάδος και των Ελλήνων, εν ονόματι της επικράτησης της παγκόσμιας κυβέρνησης. Εφαρμόζοντας δηλαδή, τα όσα είχε ακούσει ατάραχα ο σημερινός Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, από την τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής κ. Μπενάκη, με την ανάληψη των καθηκόντων του το 2004. http://www.youtube.com/watch?v=pVuKCZSG_SA

Το "ντουέτο" της συμφοράς...!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός  e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Τελικά επί των ημερών μας είχαμε την ατυχία ή μάλλον την δυστυχία να ζούμε το θέατρο του παραλόγου όπου άθλιοι πολιτικοί “κομπάρσοι” τους οποίους διατάζουν οι διεθνείς τοκογλύφοι και καλύπτουν οι εγχώριοι ξεπουλημένοι δημοσιοκάφροι, μας λοιδορούν και μας κοροϊδεύουν ασύστολα.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο να δούμε τους υπαίτιους του εκτροχιασμού της χώρας τα τελευταία χρόνια (με τις κλεψιές και την ανικανότητα τους) να “έσονται οι δύο εις σάρκαν μίαν” … για να μας σώσουν!

Ο μεν πρώτος, ο γνωστός Μεσσήνιος κωλοτούμπας που οι νεοδημοκράτες έκαναν αρχηγό της παράταξης τους (επιβραβεύοντας ίσως την αποστασία του επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη) μας υπόσχεται μια “Νέα Ελλάδα” με ξοφλημένους(που δεν παρήγαγαν ποτέ κάτι θετικό και ουσιαστικό στην πολιτική τους διαδρομή), με περιφερόμενους (πολιτικούς τυχοδιώκτες που αλλάζουν συχνά κόμματα ή επανέρχονται μετά από σικέ παραιτήσεις γλύφοντας εκεί που έφτυναν), με ανεπάγγελτους γόνους πολιτικών τζακιών αλλά και με τηλεοπτικούς “πωλητές” βιβλίων!

Ο δε δεύτερος του “παρά φύση” ζευγαρώματος ο γνωστός εμπνευστής του χαρατσιού της ΔΕΗ (το οποίο η Τρόικα υιοθέτησε με χαρά και απαιτεί να συνεχιστεί ως “εκβιαστική” δικλείδα ασφαλείας εισπράξεως του) συνεχίζει και ως “έγκριτος” Συνταγματολόγος (αυτός δημιούργησε τον περίφημο νόμο παραγραφής και ασυλίας των πολιτικών απατεώνων) να μπουρδολογεί ακατάσχετα πλασάροντας μας την δήθεν αυταπάρνηση και τον ηρωισμό του να μας σώσει!

Το σίγουρο είναι ότι αυτοί οι κύριοι μαζί με τους γυμνοσάλιαγκοβουλευτάδες που τους ακολουθούν είναι οι εσωτερικοί σύγχρονοι εφιάλτες της χώρας μας που για αλλότρια συμφέροντα μας οδηγούν μέρα με την ημέρα στην απόλυτη εξαθλίωση.

Δυστυχώς με την καθημερινή τους προπαγάνδα (από τα βόθρο-κάναλα τους) μας παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο και το ανήθικο για ηθικό αποπροσανατολίζοντας αλλά και εκφοβίζοντας μεγάλη μερίδα του λαού μας ο οποίος όμως σιγά σιγά παύει να πιστεύει τα λόγια τους αφού βιώνει όλο και περισσότερο στο πετσί του την ανεργία, την ανέχεια και το κυριότερο την παντελή έλλειψη ελπίδας  για ένα καλύτερο μέλλον.

Ας μη χαίρονται όμως όλα αυτά τα “πολιτικά ανδρείκελα” και το κυριότερο ας μην αισθάνονται πως τελικά θα καταφέρουν να φέρουν εις πέρας την διατεταγμένη τους υπηρεσία γιατί είναι σίγουρο ότι αρκεί μια τυχαία “σπίθα” για να ανάψει η φωτιά της συσσωρευμένης οργής του λαού που θα τους .... κατακάψει όλους!

ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΤΗ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ... ΜΕΤΡΑΝΕ ΜΕΡΕΣ..

Ο Σκανδαλίδης κατακεραυνώνει τον Σαμαρά και βάζει φωτιές στη δικομματική

ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΗΝ Κ.Ο. ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Ο κ. Σκανδαλίδης κατηγόρησε τον κ. Σαμαρά ότι επέλεξε τη ρήξη στο ζήτημα της ΕΡΤ προκειμένου να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές

«επειδή δεν βγαίνει το πρόγραμμα», αλλά «ανέκρουσε πρύμνα γιατί δεν του βγήκε».
Τόνισε επίσης ότι σε κάθε περίπτωση στη νοοτροπία του κ. Σαμαρά είναι η λειτουργία μονοκομματικής κυβέρνησης και επιμένει σε αυτό. Πρόσθεσε μάλιστα ότι μετά τον ανασχηματισμό, από πλευράς ΝΔ η κυβέρνηση έκανε «τρία κλικ δεξιά».
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ανέφερε επίσης ότι «δεν μπορούμε να μιλάμε για στρατηγική συμφωνία με τη ΝΔ ως τη μόνη προοπτική για τη χώρα» και εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι δεν υπάρχει γραπτό κείμενο για την επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας. Ενώ πρόσθεσε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προχωρά βήμα-βήμα και να αποφασίζει τι θα ψηφίζει και τι όχι.
Επίσης ο κ. Σκανδαλίδης έκανε λόγο για «απόλυτη παραχάραξη της ιστορίας, της διαδρομής και της προσφοράς του ΠΑΣΟΚ» από πλευράς στελεχών της ΝΔ, που προχωρούν σε «συνειδητή αμαύρωση της εικόνας του Ανδρέα Παπανδρέου». Και προειδοποίησε ότι «καμία παράταξη που βουλιάζει στην αμνησία και την αμεριμνησία της δεν έχει μάλλον».

(Από newsit.gr)

Η συμμορία των μεταρρυθμιστών

Kάποτε η ιερή λέξη “μάντρα” της πολιτικής σκηνής της χώρας, φανταχτερή και ταυτόχρονα κενή περιεχομένου, ήταν ο “εκσυγχρονισμός“. Επί αλήστου μνήμης κυβέρνησης Σημίτη, της οποίας τα στελέχη σήμερα κοσμούν το δικαστικό ρεπορτάζ. Η σημερινή μάντρα, εξίσου φανταχτερή και τόσο κενή περιεχομένου, όσο η κουφάλα δοντιού έτοιμου να πέσει, είναι η “μεταρρύθμιση”.

Για την σωτηρία της χώρας λοιπόν (άλλο ένα χιλιοειπωμένο τσιτάτο άνευ περιεχομένου), πρέπει...

να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις (μη ρωτάτε ποιες, απλώς ό,τι ορίζει το εκάστοτε μνημόνιο). Γι’ αυτό λοιπόν συστρατεύτηκαν οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις και πάλι, σε μία εξαιρετικά ευέλικτη κυβέρνηση 42 μόλις υπουργών, αναπληρωτών και υφυπουργών. Η έντονη μεταρρυθμιστική πνοή (βλ. μπόχα) του νέου σχήματος είναι πρόδηλη από τις λεπτομέρειές του: ένα στα τρία στελέχη της κυβέρνησης είναι γόνος πολιτικού (βουλευτή, υπουργού ή ακόμη και πρωθυπουργού) ή δημοσιογράφος (μέλος της ΕΣΗΕΑ), ή συνδυασμός των δύο. Σε ένα τόσο φρέσκο, ανεξάρτητο, καινοτόμο και μεταρρυθμιστικό σχήμα, δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα υφυπουργείο δημόσιας τηλεόρασης (όπως σε κάτι “πεφωτισμένες δικτατορίες” του Τρίτου Κόσμου) και βέβαια να το καταλάβει δημοσιογράφος, γιος υπουργού του ΠΑΣΟΚ, επίσης δημοσιογράφου, αδερφός δημοσιογράφου και όλοι μαζί στο στελεχιακό δυναμικό του ΔΟΛ. Ο Παντελής Καψής είναι εμφανώς το κερασάκι σε αυτήν την μεταρρυθμιστική τούρτα*.

    Πρωθυπουργός: Αντώνης Σαμαράς [ΕΓΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΗΨΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ]

    Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Σίμος Κεδίκογλου [ΑΝΗΨΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Εξωτερικών: Δημήτρης Κούρκουλας [ΓΙΟΣ Γ.Γ. ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ]

    Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Κυριάκος Μητσοτάκης [ΓΙΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Εσωτερικών: Γιάννης Μιχελάκης [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Φώφη Γεννηματά [ΚΟΡΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων: Κωνσταντίνος Γκιουλέκας [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων: Συμεών Κεδίκογλου [ΑΝΗΨΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού: Πάνος Παναγιωτόπουλος [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιάννης Αδριανός [ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

    Υφυπουργός Υγείας: Ζέτα Μακρή [ΚΟΡΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ]

    Υπουργός Τουρισμού: Όλγα Κεφαλογιάννη [ΚΟΡΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

    Υπουργός Ναυτιλίας: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης [ΓΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ]

 Υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης: Παντελής Καψής [ΓΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ]

* Σκόπιμα δεν άγγιξα τις σχέσεις του καθενός από τους παραπάνω “μεταρρυθμιστές” με τις οικονομικές ελίτ της χώρας. Εκεί κι αν θα γελούσε ο κάθε πικραμένος.

Από galaxyarchis

Πώς φτάσαμε στο ντούο ξεφτίλα

εστάλη από eksegersi.gr
Μέσα σ’ ένα δεκαπενθήμερο πήγαμε από το τρίο στο ντούο ξεφτίλα και από την κυβέρνηση της ΝΔ με «εσάνς» ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (με ετεροβαρή υπέρ της ΝΔ σύνθεση). Για κάποιες ώρες, όταν ο Κουβέλης την έκανε από την τρικομματική συμμαχία, η προοπτική μιας ανεπιθύμητης εκλογικής μάχης διαγραφόταν ζωηρά στον ορίζοντα. Τελικά, Βενιζέλος και Σαμαράς στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, σχημάτισαν δικομματική κυβέρνηση και οι εκλογές προς το παρόν αποφεύχθηκαν.
Λέμε ότι στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων γιατί αυτό απαιτούσαν οι παράγοντες του συστήματος, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ακόμα κι ο Κουβέλης που την έκανε, φρόντισε να μη σηκώσει πολεμικούς τόνους και να δηλώνει πάντα διαθέσιμος να στηρίξει την κυβέρνηση, ειδικά σε όλα τα θέματα που αποτελούν προαπαιτού-μενα του Μνημόνιου. Ιδιαίτερα προσεκτικός ήταν απέναντί του και ο Σαμαράς, γιατί τον έχει ανάγκη, ενώ ο Βενιζέλος υπήρξε πιο δηκτικός, επειδή υπάρχει ο μεταξύ τους ανταγωνισμός για την Κεντροαριστερά.
Και αυτός, πάντως, δεν δημιούργησε σκηνικό ρήξης με τη ΔΗΜΑΡ, αν και για μια φορά ακόμη αισθάνθηκε πόσο αδίστακτος στο φραξιονισμό είναι ο Κουβέλης.
Γράφτηκε και λέχτηκε κατά κόρον, ότι ο Σαμαράς δεν πήγε στις εκλογές, γιατί το απαίτησε η Μέρκελ, που θέλει πανευρωπαϊκή ησυχία μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Μέρκελ του είπε τα «γαλλικά» της, όμως και ο ίδιος δεν μπορούσε να πάει σε εκλογές, έτσι όπως τα είχε καταφέρει. Πήγε να παραστήσει τον Βοναπάρτη και βρέθηκε δεμένος χειροπόδαρα. Με τι κώλο θα πήγαινε σε εκλογές; Ρισκάροντας να χάσει την πρώτη θέση από το ΣΥΡΙΖΑ; Κι αν κατάφερνε τελικά να κερδίσει στο νήμα, ρισκάροντας να μην έχει συμμάχους για να σχηματίσει κυβέρνηση, αφού ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ είναι στο όριο της εκλογικής επιβίωσης;
Λογικό ήταν, αφού δεν μπορούσε να πάει σε εκλογές, να δώσει στον Βενιζέλο τον ανασχηματισμό, μια περίοπτη θέση για τον ίδιο και 10 θέσεις στην κυβέρνηση (με τέσσερα, όμως, μόνο υπουργεία). Το αποτέλεσμα ήταν να δυσαρεστήσει αρκετούς δεξιούς βουλευτές που περίμεναν υπουργοποίηση, αλλά όσο είναι πρωθυπουργός αυτοί δεν μπορούν να του κάνουν ζημιά. Οι γκρίνιες ενόψει συνέδριου είναι καλές για να γεμίζουν τις παραπολιτικές σελίδες των εφημερίδων, όμως ο Σαμαράς δεν ανησυχεί. Το πολύ να εκτονωθούν μην εκλέγοντας κάποιους από τη λίστα που θα προωθήσουν οι άνθρωποι του Μαξίμου. Μικρό το κακό, από τη στιγμή που ο Σαμαράς ελέγχει την κυβέρνηση, την κοινοβουλευτική ομάδα και το κόμμα.
Κάποιοι Πασόκοι την πέφτουν επίσης στον Βενιζέλο για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση. Δεν αναφερόμαστε μόνο στον Παναγιωτακόπουλο που όλο φεύγει από το ΠΑΣΟΚ αλλά όλο εκεί τον βρίσκουμε, αλλά και στα υπολείμματα του παπανδρεϊσμού, με επικεφαλής τον Καρχιμάκη, ο οποίος αναρωτιέται «στις επόμενες εκλογές ποιο θα είναι το ιδεολογικό και το πολιτικό πρόσημο της διαφοροποίησης της Δημοκρατικής Παράταξης από την δεξιά;». Οταν ήρθε η ώρα ν’ αποφασίσουν, όμως, όλοι εξουσιοδότησαν τον Βενιζέλο να κάνει τους χειρισμούς κι όταν αυτός συμφώνησε με τον Σαμαρά για κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όλοι συμφώνησαν μαζί του, έστω και με… κριτικό τρόπο.
Ακόμη και η… Θεοδώρα Τζάκρη. Βλέπετε, αν γίνονταν εκλογές, πολλοί από δαύτους θα έβλεπαν τη βουλευτική τους θητεία να τερματίζεται πρόωρα, ενώ τώρα και το παραδάκι θα εξακολουθήσουν να εισπράττουν και τις ελπίδες τους να θρέφουν.
Μπορεί η δικομματική κυβέρνηση να «σηκώσει» το ΠΑΣΟΚ; Αστεία πράγματα. Με τι πολιτική; Οταν βρίσκονται σε εντατικά παζάρια με την τρόικα για να βρουν τους τομείς από τους οποίους θα κόψουν κονδύλια για να καλύψουν τη «μαύρη τρύπα», χωρίς να χρειαστεί να χτυπήσουν ξανά μισθούς και συντάξεις ή να βάλουν νέο χαράτσι, είναι δυνατόν να μιλάμε για οριακή έστω ελάφρυνση του λαού από τα βάρη που τον ανάγκασαν να σηκώνει; Εδώ ακόμη και η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, στην οποία τόσο είχε ποντάρει ο κυβερνητικός συνασπισμός, παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες. Εδώ ο ίδιος ο Σαμαράς, στην πρώτη συνεδρίαση του νέου υπουργικού συμβούλιου καθόρισε ως πρώτιστο στόχο τη συμφωνία με την τρόικα για να παρθεί η δόση!
Δεν μπορεί να μακροημερεύσει (και) αυτή η κυβέρνηση κι αυτό το ξέρουν καλά όλοι τους. Δεν έχουν όμως άλλη λύση. Τι μπορούσε να κάνει ο Βενιζέλος; Ν’ ακολουθήσει τον Κουβέλη, να ρίξει την κυβέρνηση και να ξεκινήσει… πορεία στο λαό, με όλο το μιντιακό σύστημα να τον λοιδορεί και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να τον ανακηρύσσουν σε persona non grata; ‘Η μήπως μπορούσε να παζαρέψει με τον Σαμαρά τίποτα καλύτερο από την προσωπική του βόλεψη, με την παραχώρηση θέσεων αντιπροέδρου και ΥΠΕΞ; Οταν έριξε όλο το βάρος στην προσωπική του βόλεψη, ευνόητο είναι να μην μπορέσει να πάρει όλες τις θέσεις υπουργών που ήθελε. Κάπου πάτησε πόδι και ο Σαμαράς.
Το μάξιμουμ που διεκδικεί αυτή την περίοδο ο Βενιζέλος είναι η στήριξη από το μιντιακό σύστημα και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έναντι του Κουβέλη, ώστε να ξαναμπεί στη Βουλή (όποτε κι αν γίνουν εκλογές) και να δει μετά τι μπορεί να κάνει. Γι’ αυτό και έτρεξε να μπει στην κυβέρνηση του Σαμαρά.
Σε επίπεδο πρακτικής πολιτικής τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ούτε πρόκειται ν’ αλλάξει. Το πολύ που μπορεί να ανεχτούν οι αποικιοκράτες της ΕΕ είναι να μη ζητήσουν νέα μέτρα για μισθούς-συντάξεις-φόρους και να χορηγήσουν κάποιο συμπληρωματικό δάνειο. Δε θα δεχτούν, όμως, και να ελαφρύνει το βάρος στις πλάτες του λαού. Ούτε σε συμβολικό επίπεδο. Αυτά τα ξεκαθάρισε και πάλι ο Σόιμπλε την περασμένη Τετάρτη, παρουσιάζοντας στο Βερολίνο το σχέδιο του γερμανικού προϋπολογισμού για το 2014.
Επομένως, η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα βαδίζει συνεχώς επί ξυρού ακμής και ο ΣΥΡΙΖΑ θα περιμένει να σαπίσει εντελώς για να τη διαδεχτεί στην αστική εξουσία.

Χανς-Ντίτριχ Κουβέλης ή Καρατζαφώτης;

Εδώ και καιρό, στελέχη της ΔΗΜΑΡ έλεγαν πως θέλουν να δουν τον Φώτη Κουβέλη σε ρόλο Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ και το κόμμα τους σε ρόλο FDP. Στην πολιτική πιάτσα ήταν γνωστές οι επαφές αυτών των στελεχών με στελέχη της πάλαι ποτέ «ανανεωτικής πτέρυγας» που παρέμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν λογικό, λοιπόν, αυτά τα στελέχη να σπρώχνουν τον Κουβέλη να φύγει από τη συγκυβέρνηση εκμεταλλευόμενος την «κρίση της ΕΡΤ». Ποιο ήταν το βασικό τους επιχείρημα; Οι κρυφές δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη ΔΗΜΑΡ αυτή τη στιγμή να δίνει αγώνα επιβίωσης. Να βρίσκεται δηλαδή στο όριο του 3%, το οποίο εύκολα θα μπορούσε να πέσει στο μισό, αν πριν τη λήξη της θητείας της συγκυβέρνησης αυτή θα αναγκαζόταν να πάρει νέα αντιλαϊκά μέτρα.
Αλλα στελέχη πίεζαν προς την αντίθετη κατεύθυνση: παραμονή στη συγκυβέρνηση και έναρξη διαδικασιών για δημιουργία της ελληνικής «Ελιάς» με κορμό το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Βασικό τους επιχείρημα ο μιντιακός πόλεμος που θα δεχτεί η ΔΗΜΑΡ μετά την εγκατάλειψη της συγκυβέρνησης. Απ’ αυτά τα στελέχη ο Μπίστης μίλησε με τον μεγαλύτερο κυνισμό, θυμίζοντας το κάζο του Καρατζαφέρη που εξαφανίστηκε από το χάρτη μόλις εγκατέλειψε τη συγκυβέρνηση Παπαδήμου.
Ο Κουβέλης τάχθηκε τελικά με την πρώτη άποψη. Οχι γιατί την υποστήριζαν οι περισσότεροι (στην αρχηγοκεντρική ΔΗΜΑΡ ξέρει να επιβάλλει την άποψή του, όπως έχει αποδειχτεί πολλές φορές), αλλά γιατί θέλει να το παλέψει να γίνει ο «έλληνας Γκένσερ». Εκρινε ότι παραμένοντας στην κυβέρνηση θα υφίστατο ανεπανόρθωτη ζημιά και θα σερνόταν σε συμμαχία με τον Βενιζέλο που θα ήταν ετεροβαρής για τη ΔΗΜΑΡ και για τον ίδιο, ενώ εκτός συγκυβέρνησης εκτιμά ότι μπορεί να μαζέψει τα ορφανά του ΠΑΣΟΚ (διαδικασία που είχε ήδη ξεκινήσει) και να μπει στη Βουλή, παρά τον μιντιακό πόλεμο που ξέρει ότι θα δεχτεί. Μπαίνοντας στη Βουλή θα μπορεί να συμμαχήσει με τον νικητή των επόμενων εκλογών, ακόμα και αν αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτιμά ότι η παραμονή εκτός συγκυβέρνησης για ένα διάστημα θα λειτουργήσει σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον ίδιο και το κόμμα του.
Αναλογίες με την περίπτωση Γκένσερ, βέβαια, αποκλείεται να υπάρξουν. Οχι μόνο γιατί ο Κουβέλης δεν έχει το πολιτικό διαμέτρημα που είχε ο Γκένσερ, αλλά και γιατί ο Γκένσερ έκανε το παιχνίδι του με το κόμμα του να είναι απαραίτητο ως μπαλαντέρ. Μ’ αυτό το παιχνίδι κατάφερε να γίνει ο μακροβιότερος υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, υπηρετώντας υπό τρεις καγκελάριους, σε πέντε διαδοχικές κυβερνήσεις. Προερχόμενος από την πολιτική σκηνή της Ανατολικής Γερμανίας, δραπέτευσε στη Δυτική και χρησιμοποιήθηκε από τον Βίλι Μπραντ αρχικά ως υπουργός Εσωτερικών και μετά ως υπουργός Εξωτερικών. Στην ίδια θέση διατηρήθηκε και από τον Χέλμουτ Σμιτ, κλείνοντας μια οχταετία (1974-1982) ως υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος σε συμμαχική κυβέρνηση με τους σοσιαλδημοκράτες του SPD. Το 1982 έκανε το μεγάλο άλμα, ψηφίζοντας στη Βουλή υπέρ της πρότασης μομφής που υπέβαλαν οι Χριστιανοδημοκράτες του Χέλμουτ Κολ. Ετσι, η Γερμανία άλλαξε κυβέρνηση χωρίς να γίνουν εκλογές. Στη συνέχεια, ο Γκένσερ διατήρησε τα ίδια πόστα (υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος) στις κυβερνήσεις του Κολ, μέχρι που παραιτήθηκε για λόγους υγείας το 1992. Ολ’ αυτά τα χρόνια κατάφερνε, χάρη στην προσωπική του ακτινοβολία και τις διεθνείς επαφές που είχε αναπτύξει, να βάζει άνετα το FDP στη γερμανική βουλή, πράγμα που μετά βίας κατάφεραν οι επίγονοί του Βεστερβέλε και Ρέσλερ, οι οποίοι και πάλι έχουν το FDP μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, με τα γκάλοπ να δίνουν «μπαίνει – δεν μπαίνει» στη γερμανική Βουλή.
Καμιά σχέση, λοιπόν, ο Γκένσερ και το FDP με Κουβέλη και ΔΗΜΑΡ. Κι αυτό το έχει συνειδητοποιήσει ο Κουβέλης, όταν είδε ότι τουλάχιστον το Συγκρότημα Ψυχάρη ξεκίνησε έναν άγριο πόλεμο ενάντια στη ΔΗΜΑΡ, απαξιώνοντας και τον ίδιο προσωπικά. Ξέρει, επίσης, ότι εκτός από τον ίδιο, και ο Βενιζέλος θέλει να παίξει το ρόλο του Γκένσερ, μιας και το ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται να ξεκολλήσει από το μονοψήφιο εκλογικό  νούμερο. Γι’ αυτό και φρόντισε αμέσως να «μαζευτεί». Είναι χαρακτηριστικό ότι στη δήλωση που έκανε την περασμένη Τρίτη η λέξη ΕΡΤ δεν υπάρχει ούτε μια φορά. Αποχωρήσαμε από την κυβέρνηση, είπε, γιατί «δεν ήταν επί της ουσίας τρικομματική σε πολλά και σημαντικά ζητήματα της ασκούμενης πολιτικής» και η παραμονή σ’ αυτή «θα μετέτρεπε τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ σε μια στήριξη χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς αντίκρισμα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας και της κοινωνίας». Μ’ άλλα λόγια, το μήνυμα είναι ότι η ΔΗΜΑΡ δεν πρόκειται να κάνει καμιά έξαλλη αντιπολίτευση, δεν πρόκειται να επιμείνει στο θέμα της ΕΡΤ, δεν σκοπεύει ν’ απαιτήσει να συζητηθεί άμεσα η πρόταση νόμου για κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, που έχει καταθέσει. Ας κάνει ό,τι θέλει η κυβέρνηση, ας λύσει το πρόβλημα με την ησυχία της και από τη ΔΗΜΑΡ δεν χρειάζεται ν’ ανησυχεί.
«Η κοινοβουλευτική μας στάση δε θα είναι μια στάση που θα αναγκάσει την κυβέρνηση να κάνει εκλογές», διαβεβαίωνε την Τετάρτη από τη συχνότητα του Real FM ο Γ. Κακουλίδης. Ακόμη και τους Μανιτάκη-Ρουπακιώτη-Σκοπούλη, που υποτίθεται ότι θα έκαναν αποκαλύψεις για την αντιδημοκρατική λειτουργία της κυβέρνησης, τους μάζεψαν. Για να γίνει πιο πιστευτός, ο Κουβέλης έβαλε τον σφουγγοκωλάριο Α. Παπαδόπουλο να δηλώσει ότι δεν μπορεί η ΔΗΜΑΡ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι αυτός «συνεχίζει να είναι μια στείρα αντιπολιτευτική δύναμη, ανέξοδης παροχολογίας, που αντιμάχεται κάθε έννοια μεταρρύθμισης και που με την πολιτική του οδηγεί τη χώρα εκτός ευρώ και κατ’ επέκταση στη χρεοκοπία». Ακόμα και ο πρωτομάστορας της προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ Θ. Μαργαρίτης πήρε εντολή να «μαζευτεί» και έδωσε συνέντευξη στο ΑΠΕ για να χτυπήσει τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, «η οποία είναι μια τυφλή αντιπαράθεση με την ΕΕ, χωρίς αποτελεσματικότητα και εναλλακτικές λύσεις». Ολ’ αυτά, βέβαια, αλλάζουν, όμως αυτή τη στιγμή το μέλημα του Κουβέλη είναι ν’ αποφύγει να γίνει Καρατζαφώτης.
Με αντάλλαγμα αυτή την «υπεύθυνη» στάση, στάση «ανοχής» προς τη δικομματική κυβέρνηση, τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ εξακολουθούν να εμφανίζονται καθημερινά στα τηλεοπτικά πρωινάδικα. Αλλιώς θα τα είχε φάει το μαύρο σκοτάδι. Βλέπετε, και το σύστημα χρειάζεται μια «υπεύθυνη» ΔΗΜΑΡ, η οποία θα στηρίξει μέχρι το τέλος τη σημερινή κυβέρνηση κι αν αύριο χρειαστεί να συμμαχήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, θ’ αποτελέσει το καλύτερο άλλοθι του Τσίπρα και της παρέας του για «προσαρμογή στο ρεαλισμό». Αν ο Κουβέλης συμπεριφερθεί όπως πρέπει, δε θα έχει την τύχη του Καρατζαφέρη. Θα τον βοηθήσουν να επιβιώσει. Αν αρχίσει τίποτα «λαϊκίστικα», θα τον τσακίσουν.
Υπάρχει, όμως, ένα άλλο πρόβλημα. Ποιος θα ηγεμονεύ-σει στην «Κεντροαριστερά»; Ο Βενιζέλος ή ο Κουβέλης; Δυο ηγεμόνες σ’ αυτό το μικρό φέουδο δε χωράνε. Ο πόλεμος μεταξύ τους αναγκαστικά θα τροφοδοτεί με παρενέργειες το πολιτικό σκηνικό.