Διαδωσε το ! Ζήτα να σου επιστραφούν τα Κατασχεθέντα χρήματα πίσω βάσει του άρθρου του Συντάγματος 20.

Γράψε σε μια λευκή κόλα το αίτημα σου αν έχουν κατασχεθεί τα χρήματα σου από την τράπεζα αδικαιολόγητα, και ζήτα να σου επιστραφούν τα χρήματα πίσω βάσει του άρθρου του Συντάγματος 20. 
Πάνε σε οποιοδήποτε οργανισμό και ζήτα να καταθέσεις το αίτημα σου σε μια λευκή κόλα και ζήτα να σου δώσουν αριθμό πρωτοκόλλου έτσι ώστε να είναι υποχρεωμένη να σου απαντήσουν γραπτώς !
Το ίδιο κάνε και στην τράπεζα, γράψε σε μια λευκή κόλα

Ζητώ να μου επιστραφούν τα υπεξαιρεθέντα χρήματα από τον λογαριασμό μου, καθώς δεν υπάρχει καμία δικαστική απόφαση για κατάσχεση χρημάτων εις βάρος μου, όπως ορίζει το άρθρο του Συντάγματος 20 και η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας 366/2014.

Είναι υποχρεωμένη ή να συμμορφωθούν με την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας ή να βρουν δικαιολογίες που δεν υπάρχουν.

Σύντομα θα ακολουθήσουμε με αγωγές κατά του δημοσίου και των προσώπων του δημοσίου που δεν εφαρμόζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας !

Πώς προστατεύονται μισθοί, συντάξεις, ακίνητα και καταθέσεις από οφειλές προς το Δημόσιο

Στο Κεφάλαιο Β’ - Βελτιώσεις στη Φορολογική Νομοθεσία και άλλες διατάξεις - του Πολυνομοσχεδίου, που θα κατατεθεί στη Βουλή, και δόθηκε πριν λίγες ώρες στους Βουλευτές για ανάγνωση, ορίζονται οι περιπτώσεις τού «ακατάσχετου» για οφειλές προς το Δημόσιο ως ακολούθως:

1. Στο τέλος του άρθρου 9 του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε. ν.δ 356/1974, Α’ 90) προστίθενται νέα εδάφια ως εξής:

«Αμελείται η κατάσχεση ακινήτων καθώς και η κατάσχεση κινητών στα χέρια του οφειλέτη, εφόσον το συνολικό ύψος του χρέους υπολείπεται των πεντακοσίων (500) ευρώ. Κατασχέσεις που έχουν επιβληθεί μέχρι την προηγούμενη ημέρα ισχύος των διατάξεων αυτών, σε βάρος οφειλετών, για συνολικές οφειλές μικρότερες του ανωτέρω ποσού, αίρονται μετά από αίτηση τους».

2. Στο τέλος του άρθρου 30α του Κ.Ε.Δ.Ε. προστίθενται νέα εδάφια ως εξής: 

«Δεν επιβάλλεται, με την διαδικασία του παρόντος άρθρου, κατάσχεση για απαιτήσεις πουυπολείπονται του συνολικού ποσού ύψους πενήντα (50) ευρώ, και, εφ’ όσον επιβληθεί, δεν υποβάλλεται η δήλωση του άρθρου 32, τυχόν δε υφιστάμενο ποσό δεν αποδίδεται. Σε περίπτωση κατά την οποία επιβλήθηκε κατάσχεση για συνολικό ποσό το οποίο υπερβαίνει αυτό του προηγούμενου εδαφίου και το προς απόδοση ποσό υπολείπεται των πενήντα 50 ευρώ, αυτό δεν αποδίδεται εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο παρόν άρθρο αλλά σε χρόνο κατά τον οποίο θα υπερβεί το παραπάνω όριο».

3. Σα δύο τελευταία εδάφια του άρθρου 31 του Κ.Ε.Δ.Ε., όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν, αντικαθίστανται ως εξής:

«Δεν χωρεί κατάσχεση μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων, που καταβάλλονται περιοδικά, εφόσον το ποσό αυτών μηνιαίως είναι μικρότερο των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, στις περιπτώσεις δε που υπερβαίνει το ποσό αυτό, επιτρέπεται η κατάσχεση επί του 1/4 αυτών, το εναπομένον όμως ποσό δεν μπορεί να είναι κατώτερο των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Κατασχέσεις που έχουν επιβληθεί, μέχρι την προηγούμενη ημέρα ισχύος των διατάξεων αυτών, σε βάρος των οφειλετών που υπάγονται στην ανωτέρω περίπτωση, περιορίζονται μετά από αίτηση τους».

4. Στο άρθρο 31 του Κ.Ε.Δ.Ε. προστίθεται παράγραφος 2 ως εξής:

«2. Καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα σε ατομικό ή κοινό λογαριασμό είναι ακατάσχετες μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ για κάθε φυσικό πρόσωπο και σε ένα μόνο πιστωτικό ίδρυμα. Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου απαιτείται γνωστοποίηση από το φυσικό πρόσωπο ενός μοναδικού λογαριασμού, με υποβολή ηλεκτρονικής δήλωσης στο πληροφοριακό σύστημα της Φορολογικής Διοίκησης. Εφόσον υπάρχει λογαριασμός περιοδικής πίστωσης μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων, γνωστοποιείται, αποκλειστικά και μόνο, ο λογαριασμός αυτός. Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων ορίζονται ο τρόπος υποβολής και πιστοποίησης του χρόνου της παραλαβής και τα στοιχεία της υποβαλλόμενης δήλωσης, ο τρόπος ενημέρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων από τη Φορολογική Διοίκηση για την υποβαλλόμενη δήλωση και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Κάθε άλλη διάταξη, που ρυθμίζει αντίθετα προς τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου, δεν εφαρμόζεται στις κατασχέσεις που επιβάλλονται στα χέρια πιστωτικών ιδρυμάτων κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου».

.epoli.gr

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΞΕΣΚΙΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ!!

Φρένο στις κατασχέσεις των τραπεζικών λογαριασμών βάζει το ΣτΕ – Ολόκληρη η απόφαση

Το ΣΤ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ.366/2014 απόφασή του, έκρινε αντισυνταγματική τη διάταξη που αναφέρει…

ότι σε περίπτωση κατάσχεσης «εις χείρας τρίτων απαιτήσεως οφειλέτου του Δημοσίου, δεν απαιτείται η κοινοποίησης στον τελευταίο του κατασχετηρίου εγγράφου».

Ειδικότερα, το ΣΤ΄ του ΣτΕ δέχθηκε ότι η παραπάνω διάταξη αντίκειται στο
άρθρο 20 παρ1 του Συντάγματος αφού έτσι ο πολίτης δεν έχει το δικαίωμα να στραφεί με τα ένδικα μέσα που του παρέχει ο νόμος κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά.

Επί της ουσίας, η απόφαση αφορά στη διαδικασία των κατασχέσεων εις χείρας τρίτων- δηλαδή κυρίως τραπεζικών καταθέσεων και ενοικίων- κατά την οποία, όπως ορίζει και ο νέος νόμος, ο οφειλέτης μαθαίνει εκ των υστέρων ότι η εφορία ή το ασφαλιστικό Ταμείο έλαβε μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του. Σημειώνεται ότι η κοινοποίηση κατασχετηρίου προβλέπεται μόνο στη περίπτωση κατάσχεσης ακινήτου.

Ωστόσο, λόγω της σπουδαιότητας του ζητήματος το Τμήμα που συνεδρίασε με πενταμελή σύνθεση παρέπεμψε την υπόθεση σε επταμελή σύνθεση και όρισε ως δικάσιμο την 5η Μαΐου 2014.

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης του ΣΤ΄ Τμήματος που δημοσιεύθηκε στο koutipandoras.gr έχει ως εξής:

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΣΤ΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Δεκεμβρίου 2013 με την εξής σύνθεση: Μ. Καραμανώφ, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και του αρχαιοτέρου της Συμβούλου, που είχαν κώλυμα, Α. Χλαμπέα, Ελ. Παπαδημητρίου, Σύμβουλοι, Σ. Λαμπροπούλου, Δ. Τομαράς, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Λ. Ρίκος.

Για να δικάσει την από 28 Δεκεμβρίου 2011 αίτηση:

του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο παρέστη με τον Κωνσταντίνο Γεωργιάδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,

κατά του …………………………………….., ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο……………………………………, που τον διόρισε στο ακροατήριο.

Με την αίτηση αυτή το αναιρεσείoν Ελληνικό Δημόσιο επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ’ αριθμ. 1347/2011 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Δ. Τομαρά.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, δια την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως δεν απαιτείται κατά νόμον καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, δια της κρινομένης αιτήσεως ζητείται η αναίρεση της υπ’ αρ. 1347/2011 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, δια της οποίας απερρίφθη έφεση του αναιρεσείοντος Δημοσίου κατά της υπ’ αρ. 1942/2009 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δεχθέν την από 19.06.2007 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ακύρωσε την υπ’ αρ. 13512/08.08.2006 έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Β.Ε. Αθηνών, δια της οποίας είχε επιβληθεί κατάσχεση χρηματικών απαιτήσεων του αναιρεσιβλήτου κατά του Ι.Κ.Α. εκ συντάξεων, για την είσπραξη χρεών προς το Δημόσιο ύψους 565.392,73 ευρώ.

3. Επειδή, δια του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 213), που άρχισε να ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 70 του ιδίου νόμου από 1.1.2011, αντικατεστάθησαν οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 53 του π.δ/τος 18/1989 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 8) ως εξής: «3. Η αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνον όταν προβάλλεται από τον διάδικο με συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στο εισαγωγικό δικόγραφο ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή ότι υπάρχει αντίθεση της προσβαλλομένης αποφάσεως προς τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλου ανωτάτου δικαστηρίου είτε προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου. 4. Δεν επιτρέπεται η άσκηση αίτησης αναιρέσεως, όταν το ποσό της διαφοράς που άγεται ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι κατώτερο από σαράντα χιλιάδες ευρώ,..». Εξ άλλου, κατ’ άρθρον 2 του ιδίου νόμου : «Κατ’ αποφάσεως διοικητικού δικαστηρίου που κρίνει διάταξη τυπικού νόμου αντισυνταγματική ή αντίθετη σε άλλη υπερνομοθετική διάταξη, χωρίς το ζήτημα αυτό να έχει κριθεί με προηγούμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, χωρεί ενώπιον αυτού, κατά παρέκκλιση από κάθε άλλη διάταξη, αίτηση αναιρέσεως, αν πρόκειται για διαφορά ουσίας.».

4. Επειδή, το αντικείμενο της διαφοράς, το οποίον εισάγεται δια της κρινομένης αιτήσεως, κατατεθείσης (02.01.2012) μετά την ισχύν του ν. 3900/2010 (01.01.2011), είναι ανώτερο των 40.000 ευρώ. Περαιτέρω, δια του εισαγωγικού δικογράφου το αναιρεσείον προβάλλει ότι η κρινομένη αίτηση ασκείται παραδεκτώς, συμφώνως προς την διάταξη του άρθρου 2 του ν. 3900/2010, δεδομένου ότι δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εκρίθη ότι η διάταξη του άρθρου 30 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. αντίκειται στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, χωρίς το ζήτημα αυτό να έχει κριθεί με προηγουμένη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να γίνει δεκτός ως βασίμως προβαλλόμενος και, επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να εξετασθεί ως προς τον αντίστοιχο λόγο αναιρέσεως και κατ’ ουσίαν.

5. Επειδή, κατ’ άρθρον 30 του ν.δ/τος 356/1974 περί Κώδικος Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε. – Φ.Ε.Κ. Α΄ 90) : «Η κατάσχεσις εις χείρας τρίτων των εις χείρας αυτών ευρισκομένων χρημάτων, καρπών και άλλων κινητών πραγμάτων του οφειλέτου του Δημοσίου ή των οφειλομένων εν γένει προς αυτό, ενεργείται υπό του Διευθυντού του Δημοσίου Ταμείου διά κατασχετηρίου εγγράφου μη κοινοποιουμένου εις τον οφειλέτην, περιέχοντος δε : α) το όνομα, επώνυμον, όνομα πατρός του οφειλέτου, β) το ονοματεπώνυμον του τρίτου εις χείρας του οποίου επιβάλλεται η κατάσχεσις, γ) πίνακα χρεών του οφειλέτου και δ) χρονολογίαν και υπογραφή του Διευθυντού του Δημοσίου Ταμείου. 2. Διά του κατασχετηρίου εγγράφου προσκαλείται ο τρίτος όπως τα μεν υπ’ αυτού εις τον οφειλέτην του Δημοσίου οφειλόμενα χρήματα, καταθέση εντός οκτώ ημερών εις το Δημόσιον Ταμείον, τα δε παρ’ αυτώ ευρισκόμενα κινητά πράγματα παραδώση εις τον εν τω κατασχετηρίω οριζόμενον συμβολαιογράφον ή φύλακα, εφαρμοζομένων περαιτέρω των εν άρθροις 14 -19 και επόμενα του παρόντος Ν. Διατάγματος οριζόμενα…3..4..5..6…».

Εκ της προαναφερθείσης διατάξεως συνάγεται ότι, εν περιπτώσει κατασχέσεως εις χείρας τρίτων απαιτήσεως οφειλέτου του Δημοσίου, δεν απαιτείται η κοινοποίηση στον τελευταίο του κατασχετηρίου εγγράφου.

Ομως η διάταξη αυτή είναι ανίσχυρη ως αντικειμένη στην διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι η παράλειψη αυτή έχει ως συνέπεια ο οφειλέτης να μη λαμβάνει γνώση ή να λαμβάνει καθυστερημένα γνώση της εις βάρος του επισπευδομένης αναγκαστικής εκτελέσεως, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικώς προ της ολοκληρώσεως της εκτελεστικής διαδικασίας, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα είτε για την ακύρωση είτε για την αναστολή της πράξεως εκτελέσεως (πρβλ. ΣτΕ 2999/2013, ΣτΕ 1562/2012).

6. Επειδή, εν προκειμένω, ως προκύπτει εκ της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δια της υπ’ αρ. 13512/08.08.2006 εκθέσεως αναγκαστικής κατασχέσεως του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Β.Ε. Αθηνών επεβλήθη εις χείρας του Ι.Κ.Α. ως τρίτου και επί της υπ’ αυτού χορηγουμένης στον αναιρεσίβλητο μηνιαίας συντάξεως αναγκαστική κατάσχεση υπέρ του Δημοσίου για την ικανοποίηση απαιτήσεων τούτου έναντι του αναιρεσιβλήτου, ως τελευταίου διευθύνοντος συμβούλου της ήδη λυθείσης ανωνύμου εταιρείας υπό την επωνυμία ……………….., μέχρι του ποσού των 565.392,73 ευρώ, το οποίον είχε βεβαιωθεί εις το όνομα αυτού με αντίστοιχες πράξεις ταμειακής βεβαιώσεως. Το Ι.Κ.Α. δια της υπ’ αρ. 7908/07.09.2006 δηλώσεώς του ενώπιον της Ειρηνοδίκου Αθηνών γνωστοποίησε την απόφασή του να προβεί δυνάμει του προαναφερομένου κατασχετηρίου εγγράφου στην παρακράτηση ποσοστού της μηνιαίας συντάξεως λόγω γήρατος του αναιρεσιβλήτου, ανερχομένης εις το ποσό των 17.683,37 ευρώ μέχρι καλύψεως του ποσού της οφειλής. Κατά της πράξεως αυτής ο αναιρεσίβλητος άσκησε την από 19.06.2007 ανακοπή, ως αυτή συνεπληρώθη δια του από 31.07.2008 δικογράφου των προσθέτων λόγων, δια της οποίας ζήτησε την ακύρωσή της, ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, ότι εξ αιτίας της μη κοινοποιήσεως εις αυτόν της επιδίκου πράξεως, της οποίας έλαβε γνώση τυχαίως μετά την εκτέλεσή της και συγκεκριμένα τον Μάϊο του έτους 2007, όταν μετέβη στην τράπεζα ……………………….. Α.Ε., όπου διατηρούσε λογαριασμό συντάξεώς του από το Ι.Κ.Α., προκειμένου να πραγματοποιήσει ανάληψη ποσού, απώλεσε στάδιο δικονομικής προστασίας.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ερμηνεύον τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. υπό το φως του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, εδέχθη ότι η έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως εις χείρας τρίτου και εις βάρος οφειλέτου του Δημοσίου πρέπει να κοινοποιείται και στον καθ’ ού η εκτέλεση, ούτως ώστε αυτός να δυνηθεί να στραφεί με τα ένδικα μέσα που του παρέχει ο νόμος κατά της οικείας πράξεως, επιδιώκων την ακύρωση ή την μεταρρύθμιση αυτής ή να προβεί στην ρύθμιση του χρέους και ότι ενδεχομένη παράλειψη της κοινοποιήσεως αυτής οδηγεί στην ακύρωση της πράξεως εκτελέσεως, εφ’ όσον ο οφειλέτης επικαλεσθεί το γεγονός της μη εγκαίρου περιελεύσεως εις γνώση του τού περιεχομένου αυτής και ακύρωσε την ανωτέρω έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως.

Εφεση του Δημοσίου κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως απερρίφθη δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως με την αυτή αιτιολογία. Η κρίση αυτή του δικάσαντος Εφετείου είναι, κατά τα προεκτεθέντα, νόμιμη, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα υπό του αναιρεσείοντος Δημοσίου είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

7. Επειδή, εν όψει της σπουδαιότητας του ζητήματος, το Τμήμα υπό την παρούσα πενταμελή σύνθεση κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει, κατ’ άρθρο 14 παρ. 5 εδαφ. β΄ του π.δ/τος 18/1989 να παραπεμφθεί στην επταμελή σύνθεση προς επίλυση του ανωτέρω ζητήματος, με εισηγητή τον πάρεδρο Δημήτριο Τομαρά και δικάσιμο την 5η Μαΐου 2014.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Παραπέμπει την υπόθεση στην επταμελή σύνθεση του ΣΤ΄ Τμήματος. Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2013

Η Προεδρεύουσα Σύμβουλος Ο Γραμματέας Μ. Καραμανώφ Λ. Ρίκος

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 27ης Ιανουαρίου 2014.

Ο Πρόεδρος του Στ’ Τμήματος

Η Γραμματέας του Στ’ Τμήματος

directNEWS.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ : ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ.

 ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ, ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΛΛΗΨΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΚΑΤΟΠΙΝ ..
ΜΗΝΥΣΕΩΣ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΓΙΑ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ, ΕΠΕΙΔΗ ΖΗΤΟΥΣΕ 200 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΣΗΣ.

fonaklas

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΕΔΩ

Δήμευση περιουσιών των ελλήνων φορολογούμενων. Καταγγελία προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για παραβίαση του κοινοτικού δικαίου

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε κατόπιν συστηματικής εμβάθυνσης στις σημαντικότερες διατάξεις των φορολογικών νόμων και του τροποποιημένου Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.Συστήνω την αποθήκευση και προσκόμιση της μελέτης σε δικηγόρο, αμέσως μόλις κινδυνεύσει η περιουσία των πολιτών από χρέη προς το δημόσιο.

Ύψιστο πατριωτικό καθήκον η άσκηση ενδίκων μέσων και βοηθημάτων στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια, για την  προάσπιση του ελληνικού «σπιτιού» από τη ληστρική φορολόγηση και τις παράνομες διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης φόρων.  

Η μελέτη που ακολουθεί αποτελεί επίσης χρήσιμο βοήθημα για δικηγόρους. Καθιστά ευχερέστερη την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, με άσκηση προσφυγών και ανακοπών κατά καταλογιστικών πράξεων ή αποφάσεων,  ατομικών ειδοποιήσεων, κατασχετηρίων εκθέσεων κλπ. 

Έχω την βαθιά πεποίθηση ότι, τυχόν πλεονάσματα δημιουργούνται αποκλειστικά στη βάση παράνομων φορολογικών διαδικασιών, που αφενός θίγουν τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, αφετέρου οδηγούν στον αποκλεισμό ουσιαστικά του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για διαδικασίες που μέλλεται να αποδομηθούν στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια.   

Οι παράνομες  διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης (των παράνομων επίσης) φόρων που αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί, αποδεικνύουν περίτρανα ότι, η εγχώρια πολιτική τάξη έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στη λιτότητα μέσω της ληστρικής φορολόγησης - αντί στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως συνέβη στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που σταδιακά αποδεσμεύονται από τα προγράμματα επιτήρησης και δημοσιονομικής προσαρμογής. Πρόκειται για την απροθυμία της εγχώριας πολιτικής τάξης να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, όπως και την απροθυμία της να εφαρμόσει μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς αγαθών και υπηρεσιών. Επίσης, την προθυμία της για την προστασία ενός στενού κύκλου προσώπων, που πλούτισαν παρανόμως σε βάρος των δημοσιονομικών της Χώρας και των πολιτών της.

Το κείμενο της καταγγελίας δημοσιεύεται επίσης εδώ. Απευθείας downloadαπό εδώ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΛΑΜΠΑΣΗΣ

Καπερναρος: παράνομη με δικαστική απόφαση η μεθόδευση κυβέρνησης – νταβατζήδων για τις εθνικές οδούς.

Από δικαστική απόφαση που έχω στα χέρια μου, προκύπτει ότι μεγαλοεργολάβοι που σήμερα αυξάνουν την τιμή των διοδίων με την συνενοχή της κυβέρνησης, όχι απλώς δεν έχουν ολοκληρώσει τα έργα που θα έπρεπε να έχουν παραδώσει αλλά έχουν προβεί και σε απίστευτες παρανομίες. Που είναι οι παράδρομοι που έπρεπε να έχουν κατασκευαστεί;

Ποιος τους αφήνει να αλωνίζουν;
Διαβάστε προσεκτικά το σκεπτικό απόφασης δικαστηρίου που δικαιώνει πρατηριούχο. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι στο συγκεκριμένο κομμάτι της Εθνικής Οδού Αθηνών Λαμίας δεν υπάρχει παράδρομος(!) και το χαρακτηρίζει «τυφλό».
Το θέμα της αύξησης της τιμής των διοδίων δεν θα μείνει έτσι. Όλα στην δικαιοσύνη για να μάθουμε τα ονόματα εκείνων που κάνουν τα γλυκά μάτια στους μεγαλοεργολάβους.

Τριμελές Πλημμελειοδικείο: Αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη για χρέη στο Δημόσιο

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης, στις 3-2-2014, δικάζοντας επιχειρηματία που είχε συλληφθεί για οφειλές προς το Δημόσιο, έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη και διαδικασία και παρέπεμψε την εκδίκαση της υπόθεσης σε τακτική δικάσιμο για τον ερχόμενο Οκτώβριο. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την ένσταση που υπέβαλλε ο συνήγορος υπεράσπισης κ.Μανώλης Παπάς, με την οποία ισχυρίσθηκε ότι οι σχετικές διατάξεις του ν. 3943/2011, που χαρακτηρίζουν διαρκές το αδίκημα μη καταβολής χρεών στο Δημόσιο, είναι αντίθετες στα άρθρα 2 παρ. 1 και 7 παρ. 1 του Συντάγματος, αλλά και σε θεμελιώδεις αρχές του Ποινικού Δικαίου. Στην ερμηνευτική εγκύκλιο που είχε εκδώσει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου όταν θεσπίστηκε το αυτόφωρο, ανέφερε ότι «η συμβατότητα της ρύθμισης με τα άρθρα του συντάγματος θα κριθεί στην πράξη από τα δικαστήρια».
Στην πράξη λοιπόν κρίθηκε ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελεί ένα μέσο πίεσης εισπρακτικού χαρακτήρα για τους σκοπούς  του οποίου δεν είναι δυνατό να καταλύει θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα του πολίτη. Το συγκεκριμένο μέτρο όμως, εκτός από παράνομο, είναι και αναποτελεσματικό: μέχρι σήμερα συνελήφθησαν περίπου 1.800 φορολογούμενοι για διάφορα αδικήματα (μη καταβολή χρεών, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων κτλ.) για οφειλές που φτάνουν το ποσό των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, το δημόσιο εισέπραξε περίπου… 20 εκατομμύρια.
Καταλήγοντας ο κ. Παπάς τόνισε: Πρέπει η απόφαση του δικαστηρίου να λάβει ευρεία δημοσιότητα, αφού οι αυτόφωρες συλλήψεις των πολιτών-οφειλετών καταλαμβάνουν καθημερινά προεξέχουσα θέση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

http://katerini-news.gr/ελλάδα/αποφαση-σταθμοσ-αντισυνταγματική-η-αυτόφωρη-σύλληψη-για-χρέη-στο-δημόσιο#.UvDT5Qy7-A-.facebook

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ: 
Η προσωποκράτηση για χρέη στο Δημόσιο έχει κριθεί αντισυνταγματική από το 2010 και μάλιστα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Δείτε την απόφαση, μια περίληψη και το ιστορικό της εδώ: Απαγορεύεται η προσωποκράτηση για χρέη στο Δημόσιο !
[Η απόφαση από scribd εδώ ΑΕΔ 1/2010 : Αντισυνταγματική η προσωποκράτηση για χρέη στο Δημόσιο και σε μορφή pdf εδώ εδώ ]

"Η διευκόλυνση των δανειοληπτών": Οι νόμοι - παγίδες

Περνάμε στο τρίτο μέρος του "νομικού" μας πονήματος, για τη "διευκόλυνση δανειοληπτών" και την "προστασίας της πρώτης κατοικίας".
Για το σημερινό μας πόνημα, θα επιστρατεύσουμε και άλλο νόμο "υπέρ των δανειοληπτών":
Ν. 4161 ΦΕΚ 143 / 14.06.2013 Πρόγραμμα διευκόλυνσης για ενήμερους δανειολήπτες, τροποποιήσεις στο ν. 3869/2010[Νόμος Κατσέλη] και άλλες διατάξεις.
Εδώ, τώρα, κρατηθείτε μην πέσετε. Ο νόμος έχει δύο σκέλη. Το ένα αφορά "διευκόλυνση ενήμερων δανειοληπτών" και το άλλο "τροποποιήσεις του νόμου Κατσέλη".
Εύλογα ερωτήματα:
1.  Τι νόημα έχει, άραγε,  η "διευκόλυνση" δανειοληπτών που εξυπηρετούν κανονικά τα δάνεια τους; 
2.  Πόσο καλές για τους δανειολήπτες είναι οι τροποποιήσεις του ν. 3869, που έγιναν τον Ιούνιο του 2013, από μια κυβέρνηση, που όπως είπε ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σκορδάς στις 16/1/2014: "όλες οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες κινούνται στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των δανειοληπτών, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν με πιο ήπιο τρόπο, να πάρουν μια ανάσα δηλαδή στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος." ;

Ας δούμε τις απαντήσεις με τη σειρά που βάλαμε τις ερωτήσεις:
1. Γιατί προτείνεται διευκόλυνση σε δανειολήπτες που εξυπηρετούν τα δάνεια τους; Αν ρωτήσετε την κυβέρνηση, θα σας πει ότι

• Με την έγκριση του προγράμματος ξεκινάει περίοδος τεσσάρων ετών κατά την οποία πρώτον, ο δανειολήπτης πληρώνει το 30% του μηνιαίου εισοδήματός του και δεύτερον, οι οφειλές τοκίζονται με το επιτόκιο της ΕΚΤ συν 0,75%, εκτός αν το επιτόκιο που έχει ο δανειολήπτης για το δάνειο του είναι μικρότερο, οπότε και δεν αλλάζει. Η διαφορά της νέας δόσης με την παλιά δόση κεφαλαιοποιείται και μετά την περίοδο των τεσσάρων ετών, η οφειλή συνεχίζει με την παλαιά σύμβαση, με τα υπολειπόμενα έτη αποπληρωμής που ίσχυαν τη στιγμή που ο δανειολήπτης υπάχθηκε στη ρύθμιση. Για τους ανέργους το πρόγραμμα προβλέπει μέσα στην τετραετία, εντελώς άτοκη περίοδο 6 μηνών, κατά την οποία ο οφειλέτης δεν θα πληρώνει καθόλου δόση.

Στο τέλος, δηλαδή, του 4ετούς προγράμματος διευκόλυνσης, ο δανειολήπτης θα κληθεί να πληρώσει αυξημένες δόσεις για να καλύψει αυτά που δεν θα πληρώνει, με το "πρόγραμμα διευκόλυνσης" (το ανεξόφλητο ποσό των δόσεων θα κεφαλαιοποιηθεί και το πρόβλημα θα επανέλθει δριμύτερο). Το μόνο ορατό όφελος είναι η μείωση του επιτοκίου (αν υπάρχει). Τα επιτόκια της ΕΚΤ είναι κυμαινόμενα. Σήμερα, πέφτουν, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την άνοδο τους στο μέλλον. Επίσης, αυτός ο νόμος εντάσσει σε πρόγραμμα διευκόλυνσης και ελεύθερα επαγγέλματα, τα οποία είχαν αποκλειστεί από το "νόμο Κατσέλη" (Εφ' όσον, βέβαια, είναι ενήμεροι).
Τι ζητάει, όμως, ο νόμος, για να υπαχθείς στη διευκόλυνση;

• Άρθρο 2 Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης
• Α. Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης αποτελούν σωρευτικά:
• 1. Η εμπράγματη εξασφάλιση του δανειστή για τις υπαγόμενες απαιτήσεις του άρθρου 1 παράγραφος 3 επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, δηλωθείσας ως τέτοιας στην τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματός του...

Ο νόμος είναι σαφής:  Απαιτεί "εμπράγματη εξασφάλιση επί της πρώτης κατοικίας" καί όχι σε οποιοδήποτε άλλο ακίνητο οποιασδήποτε αξίας. Για μια πρόσκαιρη μειωμένη δόση και επιτόκιο, τα οποία θα βρεθούν μπροστά σου μετά από 4 χρόνια, το μόνο που θέλουν, για εξασφάλιση, είναι την πρώτη κατοικία!

Η δική μας αίσθηση είναι ότι η μόνη πρόθεση του νόμου είναι η υποθήκευση της πρώτης κατοικίας, για όσους δεν την έχουν υποθηκεύσει, κατά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης. Κι ας είχε βάλεις, τότε, υποθήκη π.χ. ένα κατάστημα, ένα χωράφι, κάποιο άλλο ακίνητο ή τίποτα. Τώρα, θέλουν το σπίτι σου!
Αυτό είναι το νόημα του νόμου. Το "τυρί" είναι η "διευκόλυνση" και το σπίτι σου η "φάκα".
Βεβαίως, αν δεν έχεις πρώτη κατοικία, δεν υπάγεσαι στη "διευκόλυνση".
Η "διευκόλυνση" έληγε στις 15/1/2014, αλλά δόθηκε 4μηνη παράταση.

2.  Επειδή, πράγματι, "όλες οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες κινούνται στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των δανειοληπτών", οι τροποποιήσεις του νόμου Κατσέλη (ν.3869/2010) είναι σκέτη διευκόλυνση:

•    (ν. 4161/2013)   Άρθρο 13 , παρ. 2. Το ποσό των τελευταίων ενήμερων μηνιαίων καταβολών θα πρέπει να είναι εύλογο με βάση την οικονομική κατάσταση του αιτούντος, ωστόσο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10% των μηνιαίων δόσεων που όφειλε να καταβάλει σε όλους τους δανειστές μέχρι τη στιγμή της υποβολής της αίτησης, το δε ελάχιστο ποσό καταβολής συνολικά στους δανειστές ανέρχεται σε 40 ευρώ μηνιαίως. Εξαίρεση στο παραπάνω όριο υφίσταται, αν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 παράγραφος 5 του παρόντος, περίπτωση κατά την οποία ορίζεται από τον Ειρηνοδίκη χαμηλότερη ή μηδενική δόση. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης καθυστερεί υπαιτίως την καταβολή των δόσεων που ορίζονται από τον Ειρηνοδίκη για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) μηνών, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 11 παρ.2 του ν.3869/2010. Η επικύρωση ή η όποια απόφαση ανακαλούνται ή μεταρρυθμίζονται κατά το άρθρο 758 με δυνατότητα προσωρινής ρύθμισης κατά το άρθρο 781 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.»

Ο "Νόμος  Κατσέλη" πριν τις τροποποιήσεις δεν απαιτούσε μηνιαίες καταβολές. Ο δικηγόρος κατέθετε την αίτηση στο Ειρηνοδικείο, μαζί με ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της τράπεζας και  έτσι προστατευόταν όλη μας η περιουσία έως να εκδικαστεί η αίτησή μας.
Για την "διευκόλυνση των δανειοληπτών" -και όχι των τραπεζών- η "φιλολαϊκή" κυβέρνηση απαιτεί την καταβολή μηνιαίων δόσεων!
Μπορεί σε ειρηνοδικεία της επαρχίας η δικάσιμη να ορίζεται μετά από κάποιους μήνες, στην Αθήνα ορίζονται δικάσιμες για το 2019 ή και για το 2024 (Καλλιθέα).

Από όλες τις "φιλολαϊκές διευκολύνσεις" της καλής κυβέρνησης προκύπτει το ίδιο συμπέρασμα:
Γίνονται για το καλό των τραπεζών. Πέραν όλων των άλλων οφελημάτων, αφαιρούν από τους ισολογισμούς "κόκκινα" δάνεια, τα καθιστούν ενήμερα, αποφεύγουν τη δημιουργία πρόσθετων αναγκών κεφαλαιοποίησης και βγαίνουν στην αγορά, με καλύτερη εικόνα.
Νόμοι, "δρόμοι" μετ΄εμποδίων και παγίδων, για να μπορούν να παριστάνουν τους φιλολαϊκούς, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των τραπεζιτών.


Προς "κυβερνητικά και μη κόμματα", "ομάδες", "κινήσεις", "πρωτοβουλίες" και αποκόμματα,
επειδή σωπαίνετε:
Εμμένουμε στις απόψεις μας και στις διαπιστώσεις μας, οι οποίες βασίζονται σε πραγματικά και μη αμφισβητήσιμα γεγονότα, και ζητούμε εξηγήσεις, επειδή:
"Με τη μέθοδο της σιωπής και της απόκρυψης από όλους σας, η οποία συνιστά και ενέχει δόλια συμπεριφορά, ο λαός δεν έμαθε ποτέ, ότι έχετε εκχωρήσει το χρήμα σε κάποιους ιδιώτες άγνωστης ταυτότητας. Δεν γνώριζε αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός, για να μπορεί μετά λόγου γνώσεως να κάνει τα κουμάντα του, να συναλλάσσεται, να δανείζεται, να παράγει και να καταναλώνει, με τρόπο συνετό και προσεκτικό".

(Ζητούνται νομικοί που θα στοιχειοθετήσουν μηνυτήρια αναφορά κατά όλων όσων προέβησαν, με δόλο, στην μετατροπή των Ελλήνων και της Ελλάδας σε "οφειλέτες").

"ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ"
"ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ"


 http://www.ithacanet.gr

Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΑ (ΕΝΣΤΟΛΩΝ)

ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΚΥΡΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΑ (ΕΝΣΤΟΛΩΝ)

 

Α) των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας κατ τον

Συντονιστικού Συμβουλίου των Ενώσεων Αποστράτων Αξιωμάτων (Ε: 204/13)

Β) της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας» (Ε: 257/13)

Γ) της «1Ιανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων» (Ε:214/13)

Δ) της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Προσωπικού Λιμενικού Σώματος» και λοιπών αιτούντων (Ε: 199/13) και

Ε) της  Ενώσεως Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής» και λοιπών αιτούντων (Ε: 196113)

                                                              

κατά

                                            

τον Υπουργού Οικονομικών

 

1.       Με τις υπό κρίση αιτήσεις, οι αιτούσες συνδικαλιστικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα, στελέχη του Λιμενικού Σώματος και των Ενόπλων Δυνάμεων ζητούν την ακύρωση της οικ2834080022/14.112812 αποφάσεως του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών (Β’ 3017/.14. 12012), καθ’ o μέρος δι’ αυτής καθορίσθηκε ο χρόνος και o τρόπος επιστροφής των ποσών που προέκυψαν από την αναδρομική μείωση των αποδοχών των εν ενεργεία στρατιωτικών , αστυνομικών και λιμενικών υπαλλήλων, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των περιπτώσεων 31 — 33 της υποπαραγράφου .ΓΙ της παραγράφου Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/20/2 (Α 222).

 

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΒΑΣΙΜΟΥ
Τα ζητήματα τα οποία ανακύπτουν ανάγονται στο βάσιμο των υπό κρίση αιτήσεων, αντιστοιχούν δε στους προβαλλομένους λόγους ακυρώσεως, με τους οποίους οι αιτούντες υποστηρίζουν, ειδικότερα, τα εξής:
(Ι) . Οι διατάξεις των πεμιπτ. 31 -33 της υποπαρ. Γ1 της παραγρ. Γ ταυ άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, με τις οποίες επήλθαν πρόσθετες μειώσεις των αποδοχών των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, πλέον αυτών που είχαν επιβληθεί με τους νόμους 3833/2010 και 3845/2010, αντίκεινται στις διατάξεις τον άρθρον 1 του Πρώτον Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. Κατά τους ειδικότερους ισχυρισμούς των αιτούντων, με τις νέες ρυθμίσεις, οι οποίες δεν δικαιολογούνται κατ’ επίκληση συγκεκριμένων λόγων δημοσίου συμφέροντος, επέρχονται μειώσεις στο ειδικό μισθολόγιο των στρατιωτικών και των στελεχών των σωμάτων ασφαλείας (μεtώσεις σε βασικό μισθό, επιδόματα εξομάλυνσης μισθολογικών διαφορών, ειδικής απασχόλησης, αυξημένης ευθύνης και ευθύνης διοίκησης – διεύθυνσης και κατάργηση επιδομάτων εορτών και αδείας), οι οποίες, σε συνδυασμό με τις διαδοχικώς επιβληθεϊσες κατά το παρελθόν περικοπές των επιδομάτων τοις, άγουν, λόγω του σωρευτικού αποτελέσματός τους, σε ουσιώδη περιορισμό των αποδοχών τους και, κατ’ επέκταση, σε δραματική πτώση του βιοτικού τούς επιπέδου και σε αποστέρηση των μέσων αξιοπρεπούς διαβιώσεώς τους. 
(ΙΙ) .Προβάλλεται, συναφώς, ότι οι διατάξεις του ν. 4093/2012 είναι αντίθετες προς τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας, καθόσον οι δι’ αυτών επιβληθείσες περικοπές υπερβαίνουν το όριο πέραν του οποίου είναι συνταγματικώς ανεκτές οι μειώσεις των αποδοχών των στελεχών των σωμάτων ασφαλείας. Κατά τους ειδικότερους ισχυρισμούς των αιτούντων, οι προβλεπόμενες μειώσεις είναι υψηλότερες από εκείνες που Θα ήταν αναγκαίες για την αντιμετώπιση τον δημοσιονομικού και χρηματοπιστωτικού προβλήματος της χώρας, ενώ, προ της επιβολής των περιοριστικών αυτών μέτρων, ο νομοθέτης δεν προέβη, όπως υποχρεούται, σε ενδελεχή εξέταση άλλων ηπιότερων λύσεων, ούτε, άλλωστε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ουδεμία εξ αυτών ήταν τόσο αποτελεσματική όσο η τελικώς επιλεγεϊσα. Πρόσθετα επιχειρήματα υπέρ της αντιθέσεως των επίμαχων ρυθμίσεων προς την αρχή της αναλαγικότητας επιχειρούν να αντλήσουν οι αιτούντες εκ του γεγονότος ότι οι προβλεφθείσες περικοπές, ανεξαρτήτως της εν γένει αποτελεσματικότητάς τους, δεν αποτελούν μέτρα προσωρινού χαρακτήρα, όπως άλλα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης (π.χ. έκτακτη εισφορά), αλλά μόνιμα μέτρα, πλήρως αποσυνδεδεμένα από τη διάρκεια του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.
(ΙΙΙ). Προβάλλεται ότι αντίθετη προς τις διατάξεις του άρθρον 1 παρ. 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ_Α. είναι, αυτοτελώς λαμβανόμενη, και η πρόσδωση αναδρομικής ισχύος στις, κατά τα ανωτέρω, περικοπές. Κατα τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στις αιτήσεις, η αναδρομική μείωση των αποδοχών των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και, κατ’ επέκταση, η υποχρέωση επιστροφής ως αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών που αντιστοιχούν σε δεδουλευμένες αποδοχές τους, ποσών, δηλαδή, που έχουν νομίμως εισπραχθεί και, κατά κανόνα, αναλωθεί εξ ολοκλήρου ή, πάντως, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, αποτελεί στέρηση περιουσίας, η οποία, εφόσον, όπως εν προκειμένω, δεν συνοδεύεται από την καταβολή αποζημιώσεως ή τη λήψη μέτρων αντιστάθμισης των εισοδηματικών απωλειών των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, συνιστά ευθεία παράβαση των σχετικών υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεων. Προβάλλεται, συναφώς, ότι η, κατά τα ανωτέρω, νομοθετική ρύθμιση είναι, σε κάθε περίπτωση, αντισυνταγματική, διότι από την αιτιολογική έκθεση του ν. 4093/2012 και τις προπαρασκευαστικές εργασίες ψήφισής τον δεν προκύπτουν οι εξαιρετικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι Θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να καταστήσουν ανεκτήτην αναδρομική στέρηση των περιουσιακών δικαιωμάτων του ενστόλων.
(IV). Προβάλλεται ότι οι προμνησθείσες διατάξεις τον ν. 409312012, επιρρίπτοντας μονομερώς σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων, των στρατιωτικών και του προσωπικού των σωμάτων ασφαλείας, το μεγαλύτερο κόστος της προσπάθειας δημοσιονομικής προσαρμογής τη χώρας, είναι ανίσχυρες ως αντίθετες προς τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας, η οποία, ερμηνευόμενη σε συνδυασμέ με το άρθρο 25 παρ. 4 του Συντάγματος που αξιώνει από όλους ανεξαιρέτως τούς πολίτες την εκπλήρωση τον χρέους εθνικής και κοινωνικής αλληλεγγύης, επιτάσσει την ισομερή κατανομή των σχετικών βαρών τόσο στους απασχολούμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όσο και στους ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα. Προβάλλεται, συναφώς, ότι οι επιβληθείσες με το ν. 4093/2012 μειώσεις αποτελούν την τρίτη, κατά σειρά, επέμβαση ταυ νομοθέτη στις αποδοχές των ενστόλων, οι οποίοι από τις αρχές της οικονομικής κρίσης υπεβλήθησαν στο σύνολο των γενικής φύσεως οικονομικών και φορολογικών μέτρων που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, όπως στην ειδική εισφορά αλληλεγγύης, μείωση αφορολογήτου, επιβολή ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών. Τούτο οδηγεί σε αδικαιολόγητη δυσμενή μεταχείριση του προσωπικού των ενστόλων έναντι των υπολοίπων πολιτών κας ιδίως, εκείνων που συστηματικά και υπό την ανοχή των διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων παρέλειψαν, κατά το παρελθόν, να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που υπείχαν έναντι του κράτους. Σ1 ανισότητα, εξάλλου, αυτή επιτείνεται και εκ του ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης, δεν ελήφθησαν ουσιαστικά μέτρα για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής. Ισχυρίζονται, περαιτέρω, οι αιτούντες ότι η εφαρμογή της αρχής της αναλογικής ισότητας Θα επέβαλε, στην προκειμένη περίπτωση, την ευνοϊκότερη αντιμετώπιση των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας οι οποίοι εργάζονται, συνδεόμενοι με το Ελληνικό Δημόσιο, με σχέση δημοσίου δικαίου, δεν έχουν τη δυνατότητα να αναπληρώσουν το εισόδημά τους με την παροχή πρόσθετης εργασίας, ούτε, άλλωστε, την ευχέρεια να αποδεσμευθούν οποτεδήποτε από τις υπηρεσιακές τους υποχρεώσεις, καθόσον τυχόν υποβληθείσα δήλωση παραιτήσεώς τους, υποκείμενη σε καθεστώς αυστηρών ουσιαστικών περιορισμών και τυπικών διατυπώσεων, δεν υποχρεώνει τη διοίκηση σε αποδοχή της.
(V). Με τις αιτήσεις ακυρώσεως των «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Προσωπικού Λιμενικού Σώματος» (Ε: 199/13) και «Ενώσεως Στρατιωτικών Περιφέρειας Αττικής» (Ε: 196/13) προβάλλεται ότι οι διατάξεις τον ν. 4093/2012 πλήττουν τόσα το κατ’ άρθρο 2 παρ. Ι του Συντάγματος δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης, όσο και το δικαίωμα σε δίκαιη αμοιβή, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 4 παρ. 1 τον Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. Και τούτο, διότι, όπως υποστηρίζουν οι αιτούντες με τις επιβληθείσες περικοπές, οι αποδοχές του χαμηλόβαθμου προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων διαμορφώνονται σε ποσό κατώτερο τον ορίου της φτώχειας, το οποίο, όπως έχει καθορισθεί βάσει ευρωπαϊκών στατιστικών δεδομένων, αντιστοιχεί, για την Ελλάδα, στο ποσό των 580 ευρώ μηνιαίως. Συναφώς με την αίτηση ακυρώσεως των “Ένώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας .’ (Ε: 2Ω4/13), προβάλλεται ότι η προσβολή του άρθρου 2 παρ. Ι του Συντάγματος εκλαμβάνει, εν προκειμένω, μία πρόσθετη διάσταση, καθόσον η δυσμενής μεταχείριση των εν ενεργεί. και συνταξιούχων στρατιωτικών αντανακλά την εν γένει απαξίωση των ενόπλων δυνάμεων, ως φρουρών της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και ως θεματοφυλάκων της εθνικής ανεξαρτησίας. Λόγω της ιδιαίτερης αποστολής που τους έχει ανατεθεί, επιβεβλημένη είναι, αντιθέτως, η ευνοϊκή μεταχείριση των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων, αντίληψη την οποία είχε μέχρι πρότινος υιοθετήσει ο κοινός νομοθέτης, θεσπίζοντας για αυτούς ειδικό μισθολόγιο.
(VI). Με τις αιτήσεις ακυρώσεως των “Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας” (Ε: 257/13) και 9Ιανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων” (Ε:21.4/13) προβάλλεται, επίσης, ότι κατά παράβαση των αρχών της λαϊκής κυριαρχίας και της διακρίσεως των εξουσιών (άρθρα Ι παρ. 2 και 26 παρ. 1 του Συντάγματος), το σύνολο των ρυθμίσεων τον ν. 4093/2012 περιελήφθη σε ένα και μόνον άρθρο, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταψηφίσεως μερικών εκ των διατάξεών τον από τους βουλευτές που συγκροτούν την κυβερνητική πλειοψηφία. H μεθόδευση αυτή είναι αντίθετη και προς το άρθρο 74 παρ. 5 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται η νομοτεχνικής φύσεως αρχή της εξειδικεύσεως, σύμφωνα με την οποία τόσο οι νόμοι όσο και οι επιμέρους διατάξεις τους πρέπει να αποτελούνται από ομοιογενείς και συναφείς προς το υπό ρύθμιση αντικείμενο διατάξεις» Δεν είναι, ως εκ τούτου, επιτρεπτή η σώρευση σε ένα και μόνον άρθρο διατάξεων, με τις οποίες, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, ρυθμίζονται πλείονα και σαφώς διακεκριμένα ζητήματα. Υπέρ της ερμηνευτικής αυτής εκδοχής συνηγορούν, εξάλλου, και οι διατάξεις του άρθρου 76 παρ. Ι του Συντάγματος, με τις οποίες ορίζεται ότι η ψήφιση κάθε νομοσχεδίου γίνεται επί της αρχής, κατ’ άρθρο και στο σύνολο, ρύθμιση η οποία, κατά λογική αναγκαιότητα, προϋποθέτει την ύπαρξη σε κάθε νόμο περισσότερων του ενός άρθρων, προκειμένου να παρέχεται σε κάθε βουλευτή η δυνατότητα να εκφράζει επ’ αυτών τη γνώμη του και να ψηφίζει κατά συνείδηση» Ισχυρίζονται συναφώς, ότι η πλημμέλεια αυτή, που εμφιλοχώρησε κατά την ψήφιση του νόμου επί των διατάξεων του οποίου ερείδεται η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση, δεν αποτελεί παραβίαση κανόνων διαδικαστικής αμιγώς φύσεως και, ως εκ τούτον, δεν ανάγεται στα intema corporis τον νομοθετικού σώματος, αλλά, συνδεόμενη ευθέως προς τις αρχές της διακρίσεως των εξουσιών και της λαϊκής κυριαρχίας, αφορά την ουσιαστική άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας από το κοινοβούλιο. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή θα οδηγούσε σε νόθευση τον συστήματος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, καθόσον η Βουλή, περιοριζόμενη στην απλή επικύρωση των νομοθετικών πρωτοβουλιών της κυβερνήσεως και στερούμενη της δυνατότητας ενδελεχούς εξετάσεως και, ενδεχομένως, απορρίψεως ορισμένων εκ των ρυθμίσεων που άγονται ενώπιόν της προς ψήφιση, μόνον κατ’ επίφαση θα ασκούσε την εκ του Συντάγματος ανατεθειμένη σε αυτήν νομοθετική λειτουργία.
                                                                                                                          
ΥΓ.
1. Ορισμένα λάθη στο κείμενο είναι λόγω της αυτόματης μορφοποίησης του κειμένου.
2. Το ως άνω είναι απόσπασμα από την εισήγηση του ΣτΕ και δείχνει τη βασιμότητα που θα στηριχθεί η απόφαση του ΣτΕ
                                                                                                                                                 
[ από Παναγιώτη Σταμάτη]

 
ΣΧΕΤΙΚΑ:
Παρέμβαση Σταμάτη στην Αίτηση Ακυρώσεως για τις μειώσεις των Συντάξεων
Μήνυση αξιωματικού για τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις
30.000 εφέσεις και αγωγές από στρατιωτικούς συνταξιούχους
Απόφαση σταθμός για τα ειδικά μισθολόγια, από την Ολομέλεια του Πρωτοδικείου
Ανατροπές σε όλα τα ειδικά μισθολόγια-Ποιοι ακολουθούν – enikos.gr

Πως θα γλιτώσετε τις κατασχέσεις της εφορίας – Δώστε έστω ένα μικρό ποσό και ... κερδίστε

- “Παραθυράκι” που δίνει ανάσα σε 1.800.000 φορολογούμενους
- Άτυπη ρύθμιση δίνει δυνατότητα έναντι καταβολής και όχι του ποσού της δόσης
- Μπορείτε να γλιτώσετε τις κατασχέσεις της εφορίας ακόμη και με 20 ευρώ το μήνα

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ φτάνοντας τα 61,3 δισ. ευρώ. Μόνο τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη ξεπέρασαν τα 8 δισ. και έτσι το υπουργείο φαίνεται ότι ακολουθεί την λογική της παροιμίας... φασούλι το φασούλι.

Με κατάθεση μικροποσού κάθε μήνα γλιτώνετε την κατάσχεση
Με λίγα λόγια υπάρχει μια σιωπηρή απόφαση να γίνονται τα στραβά μάτια και να μην εφαρμόζεται ο νόμος που προβλέπει κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, ενοικίων καταθέσεων κλπ σε περίπτωση οφειλών, εφόσον ο φορολογούμενος δείχνει καλή πίστη.

Πως μπορεί να δείξει καλή πίστη ο φορολογούμενος;

Η διαδικασία είναι απλή. Ακόμη και για φορολογούμενους που έχουν μπει στη ρύθμιση για τις 12 δόσεις και αδυνατούν να καταβάλουν το προβλεπόμενο ποσό μια επίσκεψη σε κάποιο υποκατάστημα τράπεζας ή των ΕΛ.ΤΑ και η πληρωμή ενός μικρού ποσού κάθε μήνα “κλειδώνει” την κατάσχεση.
Καλό είναι οι φορολογούμενοι να ενημερώνουν οι ίδιοι την εφορία για την κατάθεση

Οι φορολογούμενοι, σύμφωνα με την εφημερίδα “Τα Νέα” δεν έχουν παρά να καταθέτουν ένα ποσό κάθε μήνα, όπως λέει μάλιστα ο Γ.Γ. Εσόδων Χ. Θεοχάρης “εφόσον οι φορολογούμενοι δίνουν αυτό το άτυπο έναντι κάθε μήνα μπορούν να προστατευθούν από ενδεχόμενες κατασχέσεις καταθέσεων κλπ” Καλό είναι όμως όπως τονίζει να ενημερώνουν και την εφορία οι ίδιοι για την καταβολή του ποσού για να αποφευχθεί κάποια... κατά λάθος κατάσχεση.

Ουσιαστικά η άτυπη ρύθμιση αφορά περίπου 1.800.000 φορολογούμενους με οφειλές ως 5.000 ευρώ. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κυρίως μισθωτοί και συνταξιούχοι που πολλές φορές δεν έχουν τη δυνατότητα να είναι συνεπείς.

Βέβαια, όπως εξηγούν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, οι έλεγχοι συνεχίζονται. Εάν για παράδειγμα κάποιος καταβάλει ένα μικροποσό, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζει μεγάλο εισόδημα σε σχέση με την οφειλή τότε δεν γλιτώνει από την κατάσχεση.

newsit.gr

Η βεβαίωση των τελών μέσω TAXISNET δεν είναι νόμιμη

Αλκαιος Ιωαννης Σύμφωνα με τον δικηγόρο Θανάση Αλαμπάση με τον οποίον επικοινώνησα, η βεβαίωση των τελών μέσω TAXISNET δεν είναι νόμιμη. Παραθέτω αυτούσια την απάντησή του:

Thanasis Alampasis

Η προθεσμία δεν άρχεται αν δεν αποσταλεί η διοικητική πράξη του καταλογισμού των τελών! Η δημοσίευση στο ίντερνετ είναι παράνομη κ σε καμία περίπτωση δεν συνιστά νόμιμη κοινοποίηση. Συνεπώς για όσο διαρκεί η προθεσμία άσκησης προσφυγής κατά της καταλογιστικης πράξεως των τελών (που όπως προείπα δεν έχει στην προκειμένη περίπτωση ξεκινήσει) , ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΤΑΜΕΙΑΚΉ ΒΕΒΑΊΩΣΗ ΟΎΤΕ ΤΩΝ ΤΕΛΏΝ ΟΎΤΕ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΊΜΩΝ! 
Το νομικό σκεπτικό το δημοσιεύω αυτούσιο στο ιστολόγιο μου. Η προσφυγή πρέπει να στραφεί κατά της παράλειψης της διοίκησης να σου κοινοποιήσει νόμιμη πράξη καταλογισμού. Με το σκεπτικό αυτό θα ζητηθεί η ακύρωση τυχόν καταλογισμού τελών κ ΠΡΟΣΤΊΜΩΝ.

http://alampasis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_14.html

Τέλη κυκλοφορίας: ΠΛΗΡΗΣ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ η διαδικασία είσπραξης και βεβαίωσής τους

Για να καταλάβεις τι παίχτηκε φέτος με τα τέλη κυκλοφορίας, θα το γράψω με όσο πιο απλά λόγια γίνεται…

Δεν επιτρέπεται η είσπραξη ούτε η έναρξη αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας του φορολογούμενου με την ταμειακή βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας, αν προηγουμένως ο φορολογούμενος δεν λάβει ειδικό εκκαθαριστικό σημείωμα που του αποστέλλει το ΥΠΟΙΚ, από το οποίο λαμβάνει ΠΛΗΡΗ γνώση της σε βάρος του καταλογιστικής πράξης των τελών κυκλοφορίας και της μεθόδου υπολογισμού τους (κυβισμός, παλαιότητα, εκπομπή ρύπων, στοιχεία κυκλοφορίας οχήματος, κλπ).

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που οι οικονομικές υπηρεσίες του κράτους ΔΕΝ κοινοποίησαν τέτοιο έγγραφο… Αντί αυτού, οι φορολογούμενοι «κλήθηκαν» να μπουν στο ιντερνετ (!!!) και ειδικότερα  στο σαιτ της ΓΓΠΣ όπου «όφειλαν» να τυπώσουν  ένα πι-ντι-εφ (!!!) που σε συνθήκες πλήρους συνταγματικής εκτροπής υποκαθιστά υποτίθεται την κοινοποίηση έγκυρης διοικητικής πράξης !!!

Το πι-ντι-εφ όμως αυτό που έβγαλαν στο ιντερνέτ ΔΕΝ αποτελεί νομιμως κοινοποιηθείσα καταλογιστική πράξη, διότι κατ αρχήν, ΔΕΝ προκύπτει ημερομηνία νόμιμης κοινοποίησης από την οποία ξεκινά η προθεσμία άσκησης προσφυγής (διηγώντας τα να κλαις και να γελάς...). Για να ήταν η διαδικασία αυτή νόμιμη θα έπρεπε η «ανατολική ορθόδοξη ελληνική επαρχία της Τέταρτης Γερμανικής Αυτοκρατορίας», να έχει υλοποιήσει πλήρως σύστημα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης μέσω προηγμένης  ηλεκτρονικής  υπογραφής.

Εφόσον λοιπόν σου κοινοποιούσαν εγκύρως καταλογιστική πράξη θα μπορούσες να ισχυριστείς, με προσφυγή που θα έκανες, ότι τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων έχουν χαρακτήρα ανταποδοτικών τελών, δεν είναι φόροι, και επιβάλλονται στους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων για τη χρησιμοποίηση από τους τελευταίους του οδικού δικτύου της χώρας και την εξεύρεση των αναγκαίων πόρων για τη συγκάλυψη των δαπανών συντήρησης του δικτύου τούτου, όπως με την 428/2005 απόφασή Του έκρινε ο  Άρειος Πάγος. Προκύπτει λοιπόν ότι κατ αρχήν, η διοίκηση  σου αποστέρησε το δικαίωμα άσκησης προσφυγής…

Πάμε τώρα στο «καλύτερο»: το διοικητικό όργανο, διαρκούσης της προθεσμίας  άσκησης της προσφυγής, κωλύεται να προβεί στην ταμειακή βεβαίωση του συνολικού ποσού του χρέους για τα τέλη κυκλοφορίας, το οποίο (χρέος)  οριστικοποιείται στην περίπτωση αυτή με την πάροδο ΑΠΡΑΚΤΗΣ της προθεσμίας ασκήσεως κατ’ αυτής προσφυγής… Άρα από το γεγονός ότι φέτος ΔΕΝ έγινε νόμιμη κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης των τελών κυκλοφορίας από την οποία (κοινοποίηση) θα ξεκινούσε η προθεσμία για την άσκηση προσφυγής, προκύπτει με βεβαιότητα ότι:

α) δεν υπήρξε ο από το άρθρο 2 Κ.Ε.Δ.Ε. προβλεπόμενος νόμιμος τίτλος ή αυτός είναι άκυρος, δεδομένου ότι  το πι-ντι-εφ που σε συνθήκες πλήρους συνταγματικής εκτροπής έβγαλαν στο ιντερνέτ (!!!!), ΔΕΝ αποτελεί νόμιμο τίτλο και συνεπώς ΔΕΝ επιτρέπεται και είναι άκυρη η διοικητική εκτέλεση.

β) η «ταμειακή» ΔΗΘΕΝ «βεβαίωση», που έχουν αναρτήσει για όσους δεν πλήρωσαν στο ιντερνέτ (!!!) ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΗ, αφού ουδέποτε τους κοινοποιήθηκε καταλογιστική πράξη για τα τέλη κυκλοφορίας και άρα ΔΕΝ έχει έως σήμερα παρέλθει άπρακτη η προθεσμία ασκήσεως κατ’ αυτής προσφυγής, λόγος για τον οποίο ΚΩΛΥΕΤΑΙ η διοίκηση να προβεί στην ταμειακή βεβαίωση του συνολικού ποσού του χρέους…

Τα παραπάνω (που αποτελούν το πρώτο από τα τρία κεφάλαια τυχόν προσφυγής ή ανακοπής), δημοσιεύεται σε πλήρη ανάπτυξη του νομικού συλλογισμού εδώ.

Ο δεύτερος λόγος (νομικός κι αυτός) συμπυκνώνεται στο έξης πολύ απλό ερώτημα: «καλά ρε παιδιά, αφού ο Βενιζέλος ισχυρίζεται ότι τα τέλη κυκλοφορίας είναι ΦΟΡΟΣ,  τότε γιατί απαλλάσσετε από την πληρωμή τους όσους δηλώνουν ακινησία του οχήματος???? Αν έτσι έχουν τα πράγματα τότε γιατί δε μου επιτρέπετε να κάνω μια δήλωση ακατοικισίας και για το εξοχικό, μπας κι απαλλαγώ από τους ΦΟΡΟΥΣ που το βαρύνουν??? Μήπως τελικά παιδιά, τα τέλη κυκλοφορίας είναι τέλη ανταποδοτικά και για αυτό επιτρέπετε την απαλλαγή από αυτά κατόπιν δήλωσης ακινησίας, με τη λογική, ότι  πληρώνει ΜΟΝΟ όποιος  χρησιμοποιεί το οδικό δίκτυο?» (ποστ εδώ)

Κλείνοντας θα προσπαθήσω να δώσω απάντηση σε ένα δύσκολο ερώτημα: «πως στο καλό μπορεί ο πολίτης να πάει στα δικαστήρια και να αμφισβητήσει τα τέλη κυκλοφορίας, όταν ο κώδικας διοικητικής δικονομίας δεν προβλέπει (ακόμα) προσφυγή ή ανακοπή κατά ατομικής διοικητικής πράξης που εκδίδεται σε πι-ντι-εφ και κοινοποιείται μέσα από δημόσια σελίδα στο ιντερνετ?»

Ο πρώτος τρόπος είναι να πας στην Εφορία, να πέσεις γονυπετής στα πόδια του εφορα και να τον παρακαλέσεις να σου κοινοποιήσει την «ατομική ειδοποίηση» που έχει αναρτηθεί προς γνώση του οφειλέτη στο... ιντερνετ!!! Το βλέπω πάντως απίθανο, αφού λογικά, αν η διοίκηση λειτουργεί υποτυπωδώς έστω, θα δοθεί αυστηρή οδηγία, ΝΑ ΜΗ  ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΕΙ  «ατομική ειδοποίηση», αφού ο Δικαστής που θα δικάσει την ανακοπή θα ξεχάσει και τα νομικά που ήξερε…. Ο δεύτερος, είναι να παρακαλέσεις τον πρώτο αστυνομικό που πέσει στο δρόμο σου, να σου αφαιρέσει τα στοιχεία κυκλοφορίας του οχήματος, για το λόγο ότι δεν έχεις πληρώσει τέλη κυκλοφορίας (παρεμπίπτον έλεγχος της νομιμότητας είσπραξης των τελών κυκλοφορίας κατόπιν προσφυγής κατά της πράξης αφαίρεσης των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος).

Αστεία βεβαίως πράγματα, αφού κανείς δεν πρόκειται να το κάνει, ούτε βεβαίως η διοίκηση προτίθεται να ενοχλήσει όσους δεν πλήρωσαν, αφού αν η υπόθεση φτάσει στα δικαστήρια το δημόσιο θα βγει χαμένο (ότι πήραμε πήραμε).

Να μη ξεχάσω και το τελευταίο... Ότι κυκλοφορεί σε διάφορες βερσιόν στο ιντερνετ, δημοσίευμα που στη Google δίνει 48.600 αποτελέσματα, με τίτλους πηχυαίους, όπως «Κατάσχεση ΙΧ και παρακράτηση μισθού για όσους «ξέχασαν» τα τέλη κυκλοφορίας», «Δυσάρεστες εκπλήξεις για όσους δεν πλήρωσαν τα τέλη κυκλοφορίας»,  «ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΙΧ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΤΑ ΤΕΛΗ!!!» που πάνω κάτω   μου θυμίζουν ετούτο…

Πώς θα αποφύγετε την κατάσχεση από την εφορία

 

Με πανικό αντιμετωπίζουν οι οφειλέτες του Δημοσίου τις ειδοποιήσεις που λαμβάνουν από την εφορία για τακτοποίηση των οφειλών υπό την απειλή της επιβολής μέτρων αναγκαστικής είσπραξης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, τουλάχιστον 1,8 εκατομμύρια φορολογούμενοι έχουν χρέη στην εφορία που αγγίζουν τα 5.000 ευρώ. Παρά την «αυστηρότητα» των ειδοποιήσεων, οι φορολογούμενοι μπορούν να αποφύγουν την κατάσχεση. 
Πώς θα αποφύγετε την κατάσχεση
Αυτό που πρέπει να κάνουν όσοι έχουν οφειλές προς το Δημόσιο, προκειμένου να αποφευχθούν οι κατασχέσεις εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων,  είναι να  πληρώνουν έστω και ένα μικρό ποσό κάθε μήνα έναντι των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών ασχέτως αν έχουν ενταχθεί σε ρυθμίσεις χρεών.
Η μέθοδος αυτή ακολουθείται ήδη ατύπως από πολλές ΔΟΥ σε συμφωνία με τους μικροοφειλέτες-φορολογουμένους. ΟΙ εφορίες επιθυμούν από τους οφειλέτες να καταβάλλουν κάθε μήνα όποιο ποσό μπορούν για να μειώνουν το υπόλοιπο των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους, προκειμένου να μην μπαίνουν στο στόχαστρο των υπηρεσιών είσπραξης και να γλιτώνουν τις διαδικασίες επιβολής κατασχέσεων σε υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών τους, σε μισθούς ή συντάξεις ή ενοίκια ή επιδοτήσεις ή άλλα εισοδήματα που λαμβάνουν ή ακόμη και σε κινητά περιουσιακά στοιχεία τους.
Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, οι Δ.Ο.Υ. δεν θα προχωρούν σε κατασχέσεις καταθέσεων, εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων για μικρού ύψους ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο, εφόσον οι οφειλέτες ανταποκρίνονται στις ειδοποιήσεις που τους αποστέλλονται για τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων τους, έστω και με μικρές μηνιαίες καταβολές «έναντι».
Τι ισχύει για τις ρυθμίσεις
Το καθεστώς των «άτυπων» ρυθμίσεων τμηματικής εξόφλησης ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, προβλέπει ότι αν ένας φορολογούμενος δεν είναι σε θέση να ενταχθεί σε κάποια από τις επισήμως νομοθετημένες ρυθμίσεις τμηματικής καταβολής – είτε στην «πάγια ρύθμιση» που προβλέπει την εξόφληση οποιουδήποτε χρέους έως και σε 12 ή 24 μηνιαίες δόσεις, είτε στην ρύθμιση της «τελευταίας ευκαιρίας» που προβλέπει ότι τα παλαιά χρέη τα οποία κατέστησαν ληξιπρόθεσμα μέχρι 31-12-2012 μπορούν να ρυθμιστούν ακόμη και σε 100 δόσεις – μπορεί να δίνει κάθε μήνα κάποιο ποσό «έναντι» των συνολικών οφειλών του και το χρέος του να θεωρείται – έστω και ατύπως – ως ρυθμισμένο. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, η Δ.Ο.Υ. δεν προχωρεί στην επιβολή μέτρων αναγκαστικής είσπραξης σε βάρος του οφειλέτη, αφού αυτός θεωρείται ότι εξυπηρετεί το χρέος του.
Η «άτυπη» αυτή ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών βασίζεται σε ένα γενικευμένο κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι η Εφορία μπορεί να θεωρεί μια οφειλή τακτοποιημένη ακόμη κι αν αυτή δεν έχει υπαχθεί επισήμως σε κάποια από τις ισχύουσες ρυθμίσεις, εφόσον ο φορολογούμενος συμφωνήσει να καταβάλλει κάθε μήνα ένα ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 2%-3% του συνολικού οφειλόμενου ποσού, ώστε το εναπομείναν κάθε μήνα υπόλοιπο να μειώνεται. Με αυτό το δεδομένο, μπορεί κανείς να μιλήσει ευθέως για μια «άτυπη» διαδικασία ρύθμισης η οποία δίδει τη δυνατότητα σε οικονομικά αδύναμους πολίτες να ρυθμίζουν τα ληξιπρόθεσμα χρέη τους προς το Δημόσιο, χωρίς καμία γραφειοκρατική διαδικασία υποβολής δικαιολογητικών και αιτήσεων, συμφωνώντας την τμηματική εξόφλησή τους σε 33 έως και 50 μηνιαίες δόσεις (33 αν πληρώνουν κάθε μήνα το 3% της συνολικής οφειλής και 50 εάν πληρώνουν το 2%).