ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ..ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων...

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Το email μας tolimeri@gmail.com

ΓΑΠ & ΑΝΔΡΕΑ Co .Η Ελβετκή εταιρεία του ,αδελφού του πρωθυπουργού.που θα κάνει το ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΙ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

5.2.14

Τα νομικά της διαγραφής του χρέους


«Οι αλλοδαποί που δανείζουν χρήματα σε κάποιο κράτος δεν μπορούν (…) να περιμένουν από αυτό να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήρια, να διαλύσει την αστυνομία, να παραμελήσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να εκθέσει το λαό του σε συνθήκες χάους και αναρχίας μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τους δανειστές του». Δήλωση της Νότιας Αφρικής στην Επιτροπή της Συνθήκης της Χάγης για την Κωδικοποίηση του Διεθνούς Δικαίου (1930).

Judges-arrive-at-the-star-001 
Tου Γιώργου Κατρούγκαλου – Ελευθεροτυπία
Θεσμοί υπεράνω κάθε αντιμνημονιακής υποψίας, όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, αλλά και το καθ” ημάς Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή βεβαιώνουν το αυτονόητο: ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, χωρίς γενναίο κούρεμα, δηλαδή διαγραφή του μεγαλύτερου τμήματός του.

Προφανώς ο προτιμότερος τρόπος για κάτι τέτοιο είναι, όπως σε όλα τα πράγματα, ο συναινετικός: να αποφασιστεί από μια Διεθνή Διάσκεψη με συμμετοχή της Ελλάδας και των δανειστών, όμοια με αυτή του Λονδίνου που απομείωσε το 1953 το χρέος της Γερμανίας.

Γιατί να δεχθούν όμως -διαμαρτύρονται τα παπαγαλάκια- παρόμοια προοπτική οι δανειστές; Μα, για να μη χάσουν όλα τα χρήματά τους, όπως θα συμβεί αν επιλέξουν το δρόμο συνέχισης των μνημονιακών εκβιασμών ή άλλων μονομερών ενεργειών. Και τούτο γιατί κράτη που έχουν την πολιτική βούληση, έχουν και νομικά όπλα να αντιτάξουν στους δανειστές τους.
 Οι δύο βασικές κατασκευές για αυτό είναι η «κατάσταση ανάγκης» και η θεωρία του «επονείδιστου» ή «απεχθούς» χρέους («odious debt»). Στην τελευταία η άρνηση πληρωμής δεν ανάγεται σε αδυναμία αποπληρωμής, αλλά στην επίκληση του αντιδημοκρατικού ή καταχρηστικού χαρακτήρα του χρέους. Ετσι έγινε -με πρωτοβουλία των ΗΠΑ- η διαγραφή τού επί Χουσεΐν χρέους του Ιράκ, αλλά και η κατά τα τρία τέταρτα απομείωση του χρέους του Ισημερινού, βάσει των πορισμάτων Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. (Ιστορικά, το επιχείρημα προβλήθηκε για πρώτη φορά από τις ΗΠΑ ήδη το 1898, μετά τη λήξη του...
ισπανοαμερικανικού πολέμου, για να μην εξοφληθεί το χρέος της Κούβας στην Ισπανία).
Είναι σκόπιμο να διερευνηθεί ποιο τμήμα του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι «επονείδιστο», ώστε να μάθουμε πώς διογκώθηκε και ποιοι, μιζαδόροι και διαπλεκόμενοι, επωφελήθηκαν από αυτό. Αλλά το δικαίωμα διαγραφής «επονείδιστου» χρέους δεν έχει μέχρι σήμερα αναγνωρισθεί ως εθιμικός κανόνας από διεθνή δικαστήρια. Παραμένει κυρίως μία κυριαρχική απόφαση που επιβάλλεται πολιτικά. Αντιθέτως, η «κατάσταση ανάγκης» ως λόγος αναστολής ή διαγραφής τμήματος του χρέους αποτελεί κανόνα του διεθνούς δικαίου, τον οποίο μάλιστα η Ελλάδα είχε επικαλεστεί στο πλαίσιο της χρεοκοπίας του 1932, στην υπόθεση Socobelge.
Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την «Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις», που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφ’όσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου.

Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες. Την αρχή αυτή συνοψίζει η δήλωση της προμετωπίδας, στην οποία και αναφέρθηκε η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ για να στοιχειοθετήσει τη θέση ότι αποτελεί εθιμικό διεθνές δίκαιο η επίκληση κατάστασης ανάγκης από ένα κράτος έναντι των δανειστών του.
Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για τη Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes – ICSID), το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού διεθνούς κανόνα. Τον κανόνα έχουν επιβεβαιώσει τα περισσότερα συνταγματικά δικαστήρια των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από την ΕΣΔΑ σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών (Malysh v. Russia, σκέψη 80).
Για το λόγο αυτό, αν οι δανειστές δεν επιλέξουν τη φωνή της λογικής και της συναινετικής λύσης, η χώρα μπορεί να επικαλεστεί κατάσταση ανάγκης. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η Ελλάδα των χιλιάδων αυτοκτονιών, των δεκάδων χιλιάδων πεινασμένων μαθητών, των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και των εκατομμυρίων νεοπτώχων αντιμετωπίζει πράγματι παρόμοια κατάσταση;
Συνεπώς, δεν μας λείπουν τα νομικά επιχειρήματα. Η δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση που θα τα προβάλει λείπει. Οχι για πολύ.







από Στοχασμο Πολιτικη

10.12.13

Ποια είναι τα ληξιπρόθεσμα χρέη που θα διαγράψει η εφορία



Στην αποσαφήνιση ότι για το χαρακτηρισμό των ληξιπροθέσμων οφειλών προς το Δημόσιο ως ανεπίδεκτων είσπραξης πρέπει αποδεδειγμένα να έχουν εξαντληθεί σωρευτικά όλες οι ενέργειες για τον εντοπισμό πηγών αποπληρωμής και αναγκαστικής είσπραξης, χωρίς να έχει επιτευχθεί η πλήρης εξόφληση των οφειλών προχώρησε ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Χ. Θεοχάρης.

015D2EC24B0B102C47774738F1CB19B4

Συγκεκριμένα:

α) να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαιτούμενες ενέργειες για τον εντοπισμό πάσης φύσεως περιουσιακών στοιχείων (κινητών, ακινήτων, απαιτήσεων στα χέρια τρίτων ή τυχόν άλλης πηγής εσόδων),

β) να έχει ολοκληρωθεί η αναγκαστική εκτέλεση επί των υπαρχόντων περιουσιακών στοιχείων και να έχει εισπραχθεί το προϊόν της εκποίησης των πάσης φύσεως περιουσιακών στοιχείων και προσόδων του οφειλέτη,

γ) να μην υπόκειται σε ακύρωση ή σε διάρρηξη κατά τα άρθρα 939 επ. Α.Κ. η καθ” οιονδήποτε τρόπο εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη,

δ) σε περίπτωση που έχει λάβει χώρα κήρυξη του οφειλέτη σε πτώχευση, να έχει περατωθεί αυτή ή να έχει κηρυχθεί η παύση των εργασιών της,

ε) σε περίπτωση εκκαθάρισης επιχείρησης ή περιουσίας λόγω λύσης του φορέα της, υπαγωγής σε διαδικασία ειδικής εκκαθάρισης, δικαστικής εκκαθάρισης κληρονομίας ή για άλλο λόγο, να έχει περατωθεί αυτή,

στ) να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι ανωτέρω (υπό στοιχεία α έως ε) προβλεπόμενες ενέργειες και ως προς τυχόν πρόσωπα που είναι συνυπόχρεα με τον πρωτοφειλέτη για την καταβολή των χρεών προς το Δημόσιο,

ζ) να έχει υποβληθεί εμπεριστατωμένη έκθεση ελέγχου από ειδικά οριζόμενο για το σκοπό αυτό ελεγκτή, ο οποίος πιστοποιεί ότι συντρέχουν οι ανωτέρω προϋποθέσεις και ότι δεν υφίσταται άλλη πηγή αποπληρωμής της οφειλής από τον οφειλέτη και τα τυχόν συνυπόχρεα με αυτόν πρόσωπα, μετά από έρευνα στα δεδομένα των φορολογικών δηλώσεων, των πράξεων προσδιορισμού αποτελεσμάτων, σε περίπτωση που έχει διενεργηθεί τακτικός φορολογικός έλεγχος και των πιθανών ευρημάτων αυτού καθώς και σε κάθε στοιχείο του φακέλου, όπως δηλώσεις μητρώου, δηλώσεις στοιχείων ακινήτων Ε9, δηλώσεις μισθωμάτων Ε2, ισολογισμούς, έντυπα πληροφοριών για περιουσιακά στοιχεία φυσικών και νομικών προσώπων, όπως αυτά κάθε φορά ισχύουν, από τα οποία μπορεί να προκύψει οποιαδήποτε πηγή αποπληρωμής του χρέους, εφόσον υφίστανται. Ειδικά για τις οφειλές στα Tελωνεία ο οριζόμενος ελεγκτής θα απευθύνεται στην αρμόδια φορολογική αρχή για τη λήψη των ανωτέρω απαιτούμενων στοιχείων

η) εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την κίνηση της ποινικής διαδικασίας, να έχει υποβληθεί αίτηση ποινικής δίωξης, όταν πρόκειται για συνολική βασική οφειλή άνω των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ κατά τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 (ΦΕΚ 43 Α), όπως ισχύει σήμερα, εκτός εάν δεν είναι δυνατή η υποβολή της.

Από την ημερομηνία καταχώρισης της οφειλής στα βιβλία των ανεπίδεκτων είσπραξης και για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών από τη λήξη του έτους μέσα στο οποίο έγινε η καταχώριση, επέρχονται οι ακόλουθες έννομες συνέπειες:

α) αναστέλλεται αυτοδίκαια η παραγραφή της οφειλής,

β) δεν χορηγείται στον οφειλέτη και σε όλα τα συνυπόχρεα πρόσωπα αποδεικτικό φορολογικής ενημερότητας για οποιαδήποτε αιτία. Εφόσον πρόκειται για είσπραξη χρημάτων που θα διατεθούν για την ικανοποίηση του Δημοσίου ή για εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, το προϊόν των οποίων θα διατεθεί για τον ίδιο σκοπό, χορηγείται βεβαίωση οφειλής.

γ) δεν χορηγείται στον οφειλέτη και σε όλα τα συνυπόχρεα πρόσωπα άλλο προβλεπόμενο από το νόμο πιστοποιητικό για μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, εκτός αν πρόκειται για εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, το προϊόν των οποίων θα διατεθεί για τον ίδιο σκοπό.

Οι αρμόδιες κατά τη χορήγηση των ανωτέρω πιστοποιητικών υπηρεσίες πρέπει να εξετάζουν αν η οφειλή έχει καταχωρισθεί στο ειδικό βιβλίο ανεπίδεκτων είσπραξης.

δ) δεσμεύονται στο σύνολό τους οι τραπεζικοί και επενδυτικοί λογαριασμοί των παραπάνω προσώπων κατ” ανάλογη εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 14 του ν. 2523/1997.

Να σημειωθεί ότι οφειλή που έχει καταχωρισθεί στο ειδικό βιβλίο ανεπίδεκτων είσπραξης διαγράφεται από το βιβλίο αυτό και επαναχαρακτηρίζεται ως εισπράξιμη, εάν πριν από την παραγραφή της διαπιστωθεί ότι υπάρχει ή αποκτήθηκε από τον οφειλέτη ή συνυπόχρεο πρόσωπο περιουσιακό στοιχείο που καθιστά δυνατή τη μερική ή ολική εξόφληση της οφειλής
 

arouraios

21.10.13

Χαικάλης: Ο Βενιζέλος διέγραψε 1 δις Ευρώ χρέη σε γερμανικές εταιρείες!


xaikalis 
Καταιγιστικός ο βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. Παύλος Χαικάλης στην εκπομπή «Μ΄ Ανοιχτά Αυτιά» του «Ε» tv. Ο δημοφιλής ηθοποιός και βουλευτής με το κόμμα του Π. Καμμένου μεταξύ άλλων ανέφερε: Τα δάνεια που παίρνει η χώρα δεν πάνε στην οικονομία καταγγέλλοντας ότι ο Ε. Βενιζέλος διέγραψε 1 δις Ευρώ χρέη σε γερμανικές εταιρείες! Επίσης υπογράμμισε: «Η Ελλάδα σώζει το Ευρώ και όχι το ανάποδο και εξήγησε γιατί είχε την πρόταση για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας υπό τον Κ. Καραμανλή, αφού αυτός θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του εθνάρχη. Αυτά όλα όμως δεν μπορούν να ισχύσουν όσο ο Κ.Καραμανλής θα χειροκροτεί και με την στάση του θα επικροτεί πράξεις της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου»Στην εκπομπή επίσης υπήρξαν σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο που λειτουργεί το ΙΚΑ, για τις ατελείωτες ουρές στα ΚΕΠΑ, αλλά και τις φοβερές καθυστερήσεις στην επιμέτρηση και αναγνώριση των συνταξιοδοτικών χρόνων και στην τελική καταβολή συντάξεων .
Επίσης ανεδείχθη το σκάνδαλο που συντελείται στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και στις βαριές κυβερνητικές ευθύνες για το θέμα αυτό, εξαιτίας των οποίων δεν λειτουργεί μία από τις μεγαλύτερες και βαριές βιομηχανίες της χώρας.
Στην συζήτηση πήραν μέρος οι τομεάρχης Εθνικής Άμυνας της ΝΔ Στ. Γκίκας και ο συνδικαλιστής  Β. Τσιμπίδης.ο οποίος και κατήγγειλε ότι για 54 ολόκληρους μήνες παραμένουν απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά παρά τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού και των εκάστοτε Υπουργών Άμυνας!
Τέλος συγκλονιστική ήταν η αποκάλυψη του διευθυντή της εφημερίδας «ΤΟ ΧΩΝΙ», ο οποίος με έγγραφα που παρουσίασε, το πανελλήνιο έμεινε άφωνο στην είδηση ότι ο Γ. Στουρνάρας ζητά ακόμη και από νεκρό να πληρώσει φόρους!
Να σημειώσουμε ότι η εκπομπή «Με ανοιχτά Αυτιά» με τον Ν. Νικολόπουλος και την Ξ. Γώγου, από αύριο (Τρίτη 21/10) θα ξεκινά στις 06.45 και θα παραδίδει την «σκυτάλη» στις 12.00 στην Φ. Μαυραγάνη και την εκπομπή «face to face».


olympia

2.7.12

Διέγραψαν χρέη 322.000


Απόφαση διαγραφής χρέους, ύψους 322.000 ευρώ, εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Ρόδου ύστερα από προσφυγή 45χρονης Ροδίτισσας με βάση το νέο νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Πρόκειται για την πρώτη δικαστική απόφαση από το Ειρηνοδικείο της Ρόδου, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται τόσο μεγάλη μείωση χρέους, καθώς από τις 442.596 ευρώ της συνολικής οφειλής, η υπόχρεος καλείται να καταβάλει μόλις 121.200 ευρώ και μάλιστα για μέρος το χρεών, έχοντας χρονικό περιθώριο έως τον Ιούλιο του 2014.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την αίτηση που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο της Ρόδου, η 45χρονη δημόσια υπάλληλος είναι διαζευγμένη και μητέρα ενός παιδιού το οποίο σπουδάζει σε άλλη περιοχή της χώρας γεγονός που, όπως αναφέρει στην αίτησή της, σημαίνει ότι υπάρχουν επιπλέον έξοδα για την εκεί διαβίωση του παιδιού και αδυναμία εξόφλησης των δανείων της.
Η 45χρονη έχει υποχρεώσεις σε εννέα τράπεζες της περιοχής, από πιστωτικές κάρτες και από την έκδοση δανείου για την αγορά κατοικίας.
Το συνολικό ποσό των οφειλών της, ανέρχεται σε 442.596 ευρώ, ποσό το οποίο λόγω των μειωμένων μηνιαίων αποδοχών της και των επιπλέον εξόδων που έχει για τις σπουδές του παιδιού της, αδυνατούσε να πληρώσει. Έτσι προσέφυγε δια μέσου του δικηγόρου της στη δικαιοσύνη, προκειμένου να συμπεριληφθεί στο νόμο περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών.
Η υπόθεση εκδικάστηκε από το Ειρηνοδικείο Ρόδου και την περασμένη εβδομάδα εκδόθηκε η υπ. Αρ. 10/2012 απόφαση με την οποία το δικαστήριο αναγνώρισε τις αντικειμενικές δυσκολίες εξόφλησης των δανείων της 45χρονης. Μάλιστα η δικαστής συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης αποφάσισε να προχωρήσει στη διαγραφή οφειλής ύψους 321.800 ευρώ και υποχρεώνει την 45χρονη δημόσια υπάλληλο να καταβάλει προς εξόφληση τμηματικά το συνολικό ποσό των μόλις 121.200 ευρώ. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η καταβολή των δόσεων για τις οφειλές που έχει για το στεγαστικό δάνειο, θα αρχίσουν τον Ιούλιο του 2014.

9.5.11

Αντιμέτωπο με υψηλό ποσοστό διαγραφών "κόκκινων" δανείων το τραπεζικό σύστημα

ΣTA 250 εκατ. ευρώ ανήλθαν οι διαγραφές δανείων που πραγματοποίησαν οι
τράπεζες στο πρώτο δίμηνο του 2011, όταν για το σύνολο του 2010 το
πιστωτικό σύστημα διέγραψε δάνεια ύψους 1,32 δισ. ευρώ.
Την ίδια στιγμή, μόλις τα μισά δάνεια από όσα ρυθμίζονται καταλήγουν
τελικά ενήμερα, καθώς πολύ σύντομα οι δανειολήπτες δεν μπορούν να
ανταποκριθούν ούτε στις νέες - ρυθμισμένες δόσεις.
Oπως επισημαίνουν στην «Ε» έμπειρα τραπεζικά στελέχη, η τάση σε ό,τι
αφορά τις διαγραφές είναι ανοδική τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της
στρατηγικής που έχει υιοθετήσει το πιστωτικό σύστημα για καλύτερη
απεικόνιση των στοιχείων των ισολογισμών τους.

Η συντριπτική πλειονότητα των δανείων που διαγράφονται είναι
καταναλωτικά ενώ οι τράπεζες προχωρούν σε διαγραφές όσων έχουν μικρή
πιθανότητα ανάκτησης, προκειμένου να μην στρεβλώσουν τα βασικά μεγέθη
του ισολογισμού, όπως τα υπόλοιπα χορηγήσεων, τις προβλέψεις και τα μη
εξυπηρετούμενα δάνεια. Στη διάρκεια του 2010, τα καταναλωτικά δάνεια
που διαγράφηκαν ανήλθαν σε 887 εκατ. ευρώ ενώ συνολικά τα δάνεια προς
ιδιώτες έφθασαν τα 909 εκατ. ευρώ. Τα επιχειρηματικά δάνεια ανήλθαν
στο δωδεκάμηνο στα 397 εκατ. ευρώ.
Τα καταναλωτικά δάνεια αναγνωρίζονται ως ανεξόφλητα από τις τράπεζες,
με βάση το εσωτερικό μοντέλο καθεμίας, συνήθως όταν δεν εξυπηρετούνται
για 360 ημέρες και διαγράφονται. Ο ορισμός για το πότε ένα δάνειο
οδηγείται σε διαγραφή άπτεται της πολιτικής του πιστωτικού ιδρύματος,
με την Τράπεζα της Ελλάδος πάντως να παρεμβαίνει και να επιβάλλει
πρόσθετες εποπτικές απαιτήσεις εάν δεν γίνονται διαγραφές. Στόχος της
εποπτικής αρχής είναι να απεικονίζονται καλύτερα τα στοιχεία του
ισολογισμού όσον αφορά τα δανειακά υπόλοιπα, το ύψος των προβλέψεων
και δείκτη μη εξυπηρετούμενων δανείων, μεγέθη τα οποία «διογκώνονται»
με τη διατήρηση δανείων που υπόκεινται σε διαγραφή. Διαφορετική είναι
η κατάσταση με τα στεγαστικά δάνεια, τα οποία έχουν εμπράγματες
εξασφαλίσεις και δεν μπορούν να διαγραφούν παρά μόνο όταν ολοκληρωθεί
η δικαστική διαδικασία και προχωρήσει ο πλειστηριασμός. Για τον λόγο
αυτό παλαιά δάνεια αυτής της κατηγορίας και για μικρά ποσά είναι αυτά
που καταλήγουν σε διαγραφές.
Οι συνολικές διαγραφές του 2009 ανήλθαν σε 1,72 δισ. ευρώ, εκ των
οποίων τα 916 εκατ. ευρώ αφορούσαν καταναλωτικά δάνεια, ενώ το 2008 τα
διαγραφέντα δάνεια ήταν συνολικού ύψους 1,42 δισ. ευρώ. Το 2008
διαγράφηκαν δάνεια ύψους 1,42 δισ. ευρώ.
Τα καταναλωτικά δάνεια είναι η πιο «ευπαθής» κατηγορία δανείων και ήδη
στο «κόκκινο» βρίσκεται επισήμως στο τέλος του 2010, το 20,5% του
συνόλου.

Στο «κόκκινο» τα μισά δάνεια που ρυθμίζονται

Την ίδια στιγμή συνεχής είναι η επιδείνωση της δυνατότητας των
δανειοληπτών να εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους προς το πιστωτικό
σύστημα. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι μόνο τα πέντε
από τα δέκα δάνεια που ρυθμίζονται από τις τράπεζες «σώζονται» τελικώς
και μετατρέπονται εφεξής σε ενήμερα.
Μάλιστα, όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, για τα δύο από τα πέντε
αυτά δάνεια που «σώζονται» χρειάζεται τελικά να μεσολαβήσει και
δεύτερη ευκαιρία προκειμένου να αποφύγουν την οριστική καθυστέρηση.
Οι τραπεζίτες εκτιμούν ότι τα δάνεια που αναδιαρθρώνονται θα φθάσουν
το 30% του συνόλου από το 15%-20% περίπου που έχει ρυθμιστεί ήδη. Για
το 2011 προβλέπεται αύξηση του δείκτη επισφαλειών κατά 1% ανά τρίμηνο
ώστε το έτος να κλείσει στο επίπεδο του 14,5%.
Με βάση την εμπειρία των τραπεζών, τους τελευταίους δώδεκα μήνες κατά
τους οποίους οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης είναι συνεχείς, από τα δέκα
δάνεια που ρυθμίζονται, τα τρία παραμένουν ενήμερα στη συνέχεια ενώ
για τα υπόλοιπα επτά υπάρχει δεύτερη ευκαιρία ώστε να μην περάσουν σε
οριστική καθυστέρηση. Εκτιμάται ότι από τα τελευταία διασώζονται
επίσης οι δύο δανειακές συμβάσεις στις δέκα.
Η εξέλιξη που καταγράφεται και είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική είναι ότι
πλέον «σκάνε» οι υγιείς δανειολήπτες, ιδιώτες και επιχειρήσεις, όσοι
δηλαδή ως τώρα ήταν υπεράνω υποψίας καθώς διατηρούσαν την οικονομική
τους δυνατότητα, έστω και μειωμένη.
Χωρίς τις πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης ο δείκτης επισφαλειών θα
διαμορφωνόταν, με συντηρητικές εκτιμήσεις, στο 12% με 13% τουλάχιστον
από το 10,4% του 2010. Οι εξελίξεις αναφορικά με την «επιτυχία» των
ρυθμίσεων και την πορεία των επισφαλειών συναρτώνται αποκλειστικά και
μόνο με τις οικονομικές εξελίξεις.

Κ. Παπαγρηγόρης

Bank Wars

24.1.11

Η ΤΡΟΙΚΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ τη ρύθμιση για διαγραφή χρεών ύψους 24 δισ. ευρώ! ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΝΕ ΣΤΟ ΧΕΡΙ Δείτε τη λίστα με τους οφειλέτες

Τη ρύθμιση για τη διαγραφή των χρεών που έχουν προς το κράτος πάνω από 4.000 επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα επιχειρεί να επαναφέρει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Παρά τον σάλο που δημιουργήθηκε προ ενός μηνός, όταν αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αντέδρασαν έντονα σε άρθρο του νομοσχεδίου για τις ΔΕΚΟ περί διαγραφής των 24 δισ. από τα 33 δισ. ευρώ που είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές (αφού τους ζητήθηκε να ψηφίσουν μια διάταξη χωρίς όμως νωρίτερα να έχουν δημοσιοποιηθεί τα ονόματα), στο υπουργείο Οικονομικών, σύμφωνα με την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», επιμένουν στην αρχική τους απόφαση.
Στην λίστα βρίσκονται και επιχειρήσεις της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, όπως η Θράκη ΑΕ, η ΕΑΣ Ροδόπης, η ΕΑΣ Ξάνθης και το Δημοτικό Ωδείο Δράμας.

Δείτε όλη την λίστα κάνοντας κλικ στις
φωτογραφίες!
η λίστα απο το piazza

16.12.10

Το δημόσιο χρέος και το χρέος της Αριστεράς





του Στέλιου Ματαράγκα

Η θύελλα της νομισματικής κρίσης που ξέσπασε πριν δύο χρόνια στην μητρόπολη του καπιταλισμού γρήγορα πέρασε στην πραγματική οικονομία και λόγω της παγκόσμιας αγοράς εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά σε κάθε σημείο του ορίζοντα, κάνοντας τις οικονομίες μεγάλων και μικρών κρατών να συγκλονίζονται από τα θεμέλια.
Στην Ελλάδα ενέσκηψε με ιδιαίτερη σφοδρότητα, τινάζοντας στον αέρα το εποικοδόμημα της ισχυρής οικονομίας που μας διαβεβαίωναν όλα αυτά τα χρόνια όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Aμέσως φάνηκαν οι δομικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, ο μονομερής χαρακτήρας της, που μαζί με το υπέρογκο δημοσιονομικό χρέος έγινε ο πρώτος αδύναμος κρίκος της παγκόσμιας οικονομίας.
Το δημόσιο χρέος αποτελεί το βασικό ζήτημα που με το τεράστιο βάρος του, κυριολεκτικά και μεταφορικά, συντρίβει όλα τα υπόλοιπα κρίσιμα ζητήματα.Το εργασιακό, το ασφαλιστικό, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το μισθολογικό και τελικά το σπουδαιότερο όλων το θέμα της ανάπτυξης.
Την τελευταία δεκαετία το ελληνικό κράτος δανείστηκε 490 δις. Ευρώ εκ των οποίων το 97% πήγε στην εξόφληση παλαιότερων δανείων, ενώ μόνον το 3% πήγε στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος. Δηλαδή δανειζόμαστε για να καλύπτουμε παλαιότερα χρέη. Είναι σαν να βάζουμε νερό σε ένα βαρέλι δίχως πάτο.
Με βάση τις προβλέψεις του Μνημονίου και στην καλύτερη περίπτωση που τα πράγματα και οι προβλέψεις κυλήσουν ομαλά, στο τέλος της τριετίας –αν δεν δοθεί η παράταση τελικά- το χρέος θα αυξηθεί στο 167% του ΑΕΠ, από 125% που είναι σήμερα. Επομένως το χρέος μπαίνει με τον όγκο του και με το βάρος του σαν το καθοριστικό εμπόδιο- βουνό που θα συναντάμε συνεχώς μπροστά μας.
Η τακτική της στρουθοκαμήλου είναι εύκολη για μερικά τμήματα της Αριστεράς. Απλώς δεν ασχολούμαστε τώρα με το χρέος. Όταν θα δυναμώσουμε σε ταξικούς συσχετισμούς, τότε θα θέσουμε και θέμα Λαϊκής Εξουσίας και τότε βλέπουμε.
Αυτή η αντίληψη πάσχει, διότι δεν βλέπει ότι σαν κεντρικό αίτημα το θέμα του χρέους είναι το μοναδικό τούτη την στιγμή που μπορεί να συσπειρώσει σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού και εντός και εκτός Ελλάδος και έτσι να αλλάξει τους ταξικούς συσχετισμούς δυνάμεων μέσα σε μια νύκτα. Παράλληλα σπάει την απομόνωση του δικού μας εργατικού κινήματος από τα αδέλφια του στην Νότια Ευρώπη για την ώρα και σε λίγο με την κρίση του ευρώ, σε ολάκερη την ευρωζώνη.
Όμως και η αντίληψη να διεκδικούμε το αίτημα του χρέους ανάμεσα σε άλλα ζητήματα και μάλιστα όχι στην πρώτη σειρά και δειλά, με την μορφή της μερικής διαγραφής του, δεν αναδεικνύει το ζήτημα, αντίθετα το θάβει μέσα στον σωρό αδυνατίζοντας το. Αν είναι πχ. πίσω από την έκδοση ευρωομόλογου.
Το πώς θα λύσει η αστική τάξη την κρίση προς όφελός της δεν είναι δουλειά της Αριστεράς. Δουλειά της είναι να διεκδικήσει τρόπους λύσης της κρίσης που να μην την πληρώνουν οι εργαζόμενοι και να ανοίγει προοπτικές για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Είναι όμως λάθος να συνδέουμε το ζήτημα του χρέους τούτη την στιγμή και με αιτήματα εξόδου από την ευρωζώνη, ΕΕ κλπ. Πρώτα-πρώτα η κρίση δεν είναι νομισματική. Είναι κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και δεν μπορεί κανείς να την αποφύγει κρυπτόμενος πίσω από καμία νομισματική ομπρέλα.
Σπάει τους δεσμούς με τους εργαζόμενους των άλλων χωρών, επιτρέποντας έτσι στους καπιταλιστές να διαιρούν το εργατικό κίνημα ανά χώρα και να το πετσοκόβουν.
Αποδυναμώνει και περιορίζει στο εσωτερικό της χώρας τις δυνάμεις μόνο στα πλαίσια της Αριστεράς – και όχι σε όλα τα τμήματά της- χωρίς δυναμική προοπτική εξάπλωσης των ιδεών της σε άλλους χώρους που τους χρειαζόμαστε.
Ότι αργά ή γρήγορα η καθολική αξίωση διαγραφής του χρέους από εργαζόμενους πολλών χωρών θα μας φέρει αντιμέτωπους με τους διεθνείς τοκογλύφους, τους καπιταλιστές, με τους σπουδαιότερους θεσμούς της ΕΕ και το νομισματικό της σύστημα του ευρώ, είναι ηλίου φαεινότερον.
Όμως τότε θα έχουμε πράγματι συντριπτικές πλειοψηφίες και διεθνή συμπαράσταση για να μπορέσουμε να αξιώσουμε και να πετύχουμε την ανατροπή του ίδιου του καπιταλισμού και αν προχωρήσουμε στην εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού με πλήρη δημοκρατία όλων των εργαζομένων.
Αρκεί να γνωρίζουμε ότι κάθε πράγμα στην ώρα του.
Μόνον με κεντρικό αίτημα την πλήρη διαγραφή του χρέους μπορούμε πράγματι να κολλήσουμε με γερή κόλλα όλη την Αριστερά.

Διαγραφή χρέους για Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία ζητάνε οι Γερμανοί Σοσιαλοδημοκράτες

Η ηγεσία του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (SPD) ασκεί οξεία κριτική στην καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ για αναποφασιστικότητα και έλλειψη ευρωπαϊκού προσανατολισμού, η οποία παρατείνει την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη και δημιουργεί αμφιβολίες στις αγορές για το μέλλον της.Χ
Με άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε χθες στην εφημερίδα "Financial Times", ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD και αντικαγκελάριος στην προηγούμενη κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγιερ και ο πρώην υπουργός Οικονομικών στην ίδια κυβέρνηση Πέερ Στάινμπρουκ, ζήτησαν από την κ. Μέρκελ να προωθήσει μια "ευρωπαϊκή λύση" στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδριάζει σήμερα και αύριο στις Βρυξέλλες, χάριν του κοινού νομίσματος και της κοινής μοίρας των ευρωπαϊκών χωρών. Παράλληλα, οι δύο ισχυροί άνδρες της προηγούμενης γερμανικής κυβέρνησης πρότειναν ένα σχέδιο για να σταματήσει η σημερινή αβεβαιότητα, το οποίο βασίζεται σε τρεις άξονες:
Πρώτον, τη διαγραφή (haircut) σημαντικού μέρους του χρέους της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.
Δεύτερον, την αύξηση των πόρων του Ταμείου Διάσωσης (σ.σ.: του Ευρωπαικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που σήμερα έχει κεφάλαια έως 750 διδ. ευρώ) για την εγγύηση του χρέους άλλων χωρών - όπως της Ισπανίας και της Ιταλίας - που κινδυνεύουν, αν και είναι φερέγγυες, να "πνιγούν" από την κερδοσκοπία των αγορών.
Τρίτον, την περιορισμένη έκδοση ευρωομολόγων μεσοπρόθεσμα, σε συνδυασμό με την προώθηση μεγαλύτερης δημοσιονομικής και πολιτικής ενοποίησης στην Ευρώπη.
"Αυτά τα μέτρα μπορούν να αποδώσουν, μόνο αν ληφθούν ταυτόχρονα", αναφέρουν οι δύο πολιτικοί, προσθέτοντας ότι "κανένα από μόνο του δεν θα αποκαταστήσει τη σταθερότητα".
Παράλληλα, όπως αναφέρουν, με το σχέδιο αυτό θα προστατευθεί η αξιοπιστία και η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), η οποία διαφορετικά κινδυνεύει να γίνει η "κακή τράπεζα" της Ευρώπης, αναφορά που παραπέμπει στον κίνδυνο ζημιών της ΕΚΤ από τις αγορές ομολόγων των χωρών της Ευρωζώνης με υψηλό χρέος.
Ειδικά για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, σημειώνουν ότι χρειάζονται επειγόντως να απαλλαγούν από ένα σημαντικό μέρος του χρέους τους. "Οι επώδυνες μειώσεις δαπανών και οι διαρθρωτικές αλλαγές - σε έκταση πρωτάκουστη για τη σύγχρονη οικονομική ιστορία - δεν αρκούν για να τις βγάλουν από την παγίδα του χρέους τους", σημειώνουν, προσθέτοντας ότι "για το συμφέρον όλης της Ευρώπης χρειάζεται να αναδιαρθρώσουμε το χρέος τους".
Όσον αφορά το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ιρλανδικές τράπεζες, τα κορυφαία στελέχη της γερμανικής αξιωματικής αντιπολίτευσης προτείνουν να καταργηθεί η πλήρης κρατική εγγύηση που έχει δοθεί για αυτά, ώστε να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα στη ρίζα του, με τους ιδιώτες επενδυτές να αναλαμβάνουν ένα δίκαιο μέρος του κόστους. Αν, προσθέτουν, συνεχισθεί η εφαρμογή των προγραμμάτων διάσωσης, τότε αυτή θα παρέχει σταθερή βάση για την επιστροφή στην οικονομική ανάπτυξη.
Στο ζήτημα των ευρωομολόγων, ο κ. Στάινμαγιερ και ο κ. Στάινμπρουκ αναφέρουν ότι η Γερμανία πρέπει να υποστηρίξει την ιδέα, καθώς οι αγορές περιμένουν τώρα ένα πολιτικό μήνυμα ότι η Οικονομική και Νομισματική Ένωση είναι αμετάκλητη, αλλά σημειώνουν ότι η έκδοσή τους πρέπει να αφορά ένα περιορισμένο ποσοστό του δημοσίου χρέους για να αποφευχθεί ο ηθικός κίνδυνος και μόνο σε συνδυασμό με μεγάλης έκτασης πολιτικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να καλυφθεί το χάσμα που υπάρχει μεταξύ νομισματικής και πολιτικής ενοποίησης. Αυτό, κατά την άποψη των συγγραφέων, σημαίνει αυστηρότερο έλεγχο στη δημοσιονομική και οικονομική σταθερότητα, μαζί με ελάχιστους κανόνες για τις πολιτικές μισθών και κοινωνικών δαπανών, καθώς και τη φορολογία των επιχειρήσεων και του κεφαλαίου.
"Σήμερα, η έλλειψη πολιτικού θάρρους θέτει σε κίνδυνο το ευρώ", αναφέρουν, προσθέτοντας ότι "η Γερμανία δεν είναι αθώα από την άποψη αυτή". Προχωρώντας ακόμη περισσότερο την κριτική τους, δηλώνουν: "Η απομόνωση της Γερμανίας έγινε πραγματική ανησυχία. Τώρα χρειαζόμαστε ένα σήμα ότι η Γερμανία θέλει μια πιο ευρωπαϊκή Γερμανία και όχι μία πιο γερμανική Ευρώπη".