Ο πολεμος που ξεκινησε ο Κατσανεβας με τη Βικιπαιδεια γινεται παγκοσμιος........

Στο σημερινο του φυλλο ο Ε.Τ  με μια συνεντευξη του Πατρινου  διαχειριστη της ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ Δημητρη Λιούρδη   διαφωτιζει αρκετα την υποθεση που ειναι βεβαιο οτι θα τραβηξει αρκετα και πολυ πιθανον να γινει παγκοσμιο θεμα αφου δεκαδες Βικιπαιδιστες ανα τον κοσμο ενεργοποιουνται ηδη και σκοπευουν να συμπαρασταθουν στον διωκομενο 23χρονο ασκουμενο δικηγορο γνωστο ως DIU στο χωρο,.ενω το συνθημα <<ειμαστε ολοι DIU  >>κατακλυζει τα μεσα κοινωνικης δικτυωσης και γενικοτερα το internet. Ειναι αποριας αξιον πως ο καθηγητης
Θ. Κατσανεβας με δικη του πρωτοβουλια  ενεπλακη σε εναν διαδικτυακο πολεμο απο τον οποιο ανεξαρτητα απο την δικαστικη εκβαση της υποθεσης που θα εκδικαστει το 2016, εκτεθηκε ανεπανορθωτα, δεν προεβλεψε αν και
εμπειρος πολιτικος την καταιγιδα που προκαλεσε σε βαρος του, μια καταιγιδα που ειναι προφανες οτι θα ενταθει σε διεθνες πλεον επιπεδο τις επομενες μερες .Θα κλεισουμε την αναρτηση αυτη με ενα σχολιο-ερωτηση που διαβασαμε στο ιντερνετ ......."Μπορουμε να δωσουμε εμπιστοσυνη στις οικονομικες προβλεψεις  και στο πολιτικο προγραμμα του αρχηγου του κομματος της δραχμης οταν δεν μπορεσε να προβλεψει το τι θα ακολουθουσε την απαραδεκτη αγωγη του κατα του διαχειριστη της Βικιπαιδεια;"

 

 

 www.patrinanea.blogspot.gr

ΚΑΤΣΑΝΕΒΑΣ ΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑ :"...ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ...." VIDEO

VIDEO...ΚΑΤΣΑΝΕΒΑΣ: "ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΥΡΩ"

Θα προφτάσει ο Στουρνάρας το ελικόπτερο;

Του Θ. Κατσανέβα
Θεωρώ υποχρέωσή μου να παραθέσω ασχολίαστες πρόσφατες δηλώσεις του εκλαμπρότατου κυρίου Στουρνάρα, Τροϊκανοδιορισμένου Υπουργού Οικονομικών της δύστυχης χώρας μας, ο οποίος προφανώς εκλαμβάνει τον ελληνικό λαό ως πάσχοντα απο βαθειά κρετινίαση. Το ερώτημα είναι αν ο αστείος αυτός τύπος,  θα προφτάσει να το σκάσει με ελικόπτερο ή όχι όταν έρθει η ώρα. Του ευχόμαστε το πρώτο.

Δηλώνει λοιπόν ο αστείος τύπος : “Η Ελλάδα κατόρθωσε τελικά να σταθεί στα πόδια της. Μάζεψε τα κομμάτια της. Επέζησε. Διαπραγματεύτηκε όσο μπορούσε καλύτερα, δεδομένων των  δυσκολιών. Σήμερα η στάση των αγορών έχει αλλάξει και αλλάζει απέναντι μας. Ουδείς μιλά πλέον για έξοδο από το ευρώ”.

Τα ανωτέρω ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, στη διάρκεια ομιλίας του στην παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη “Ο Ψυχρός Εμφύλιος”. Όπως ανέφερε ο κ. Στουρνάρας, έχουμε καλύψει πλέον τα 2/3 του δρόμου που απαιτείται για την δημοσιονομική εξυγίανση και τα 3/4 του δρόμου για την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας. Έχουμε καλύψει δηλαδή τη μεγαλύτερη απόσταση. Βέβαια, όπως σε κάθε μαραθώνιο τα τελευταία χιλιόμετρα είναι πιο δύσκολα γιατί ο δρομέας είναι κουρασμένος. Μένουν, βέβαια, ακόμη πολλά να γίνουν, πρόσθεσε. Στην αγορά εργασίας πρέπει να μειώσουμε δραστικά την ανεργία, στην αγορά ενέργειας πρέπει να μειώσουμε τα ταμειακά ελλείμματα. Πρέπει να άρουμε τα εναπομείναντα εμπόδια στην ομαλή λειτουργία του ανταγωνισμού. Να τελειώσουμε σύντομα την  νακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Να αξιοποιήσουμε τα 44 δισ. που έχουμε διαθέσιμα από τα ευρωπαϊκά ταμεία – συμπεριλαμβανομένου και του αγροτικού ταμείου – από σήμερα μέχρι το 2020.

Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης όπως τις παρουσίασε ο κ. Στουρνάρας:
* Σχεδιάζουμε, στο πλαίσιο της τρικομματικής κυβέρνησης, το νέο αναπτυξιακό πρότυπο και το νέο πρότυπο απασχόλησης. Πριν λίγες μέρες
έγινε μια ενδιαφέρουσα σύσκεψη, με τη συμμετοχή των τριών κομμάτων,  στο ΥΠΟΙΚ γι αυτό ακριβώς το σκοπό. Το Μάιο καταθέτουμε ένα φιλόδοξο νομοσχέδιο για την απλοποίηση του φορολογικού συστήματος. Υλοποιούμε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας γης.
* Η διαπραγμάτευση για να πάρουμε τις επόμενες δόσεις παραμένει πολύ δύσκολη. Μόλις ολοκληρώσαμε μια διαπραγμάτευση με την τρόικα και σας πληροφορώ ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά, είναι δύσκολα. Έχουμε, όμως, βελτιώσει αρκετές από τις επιδόσεις μας, ιδιαίτερα στον δημοσιονομικό τομέα, στην ανταγωνιστικότητα και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Φέτος ίσως θα είναι η πρώτη χρονιά, ύστερα από 40 χρόνια, που θα έχουμε μηδενικό ισοζύγιο. Και δεν προέρχεται μόνο από τη μείωση των εισαγωγών, αλλά και από αύξηση εξαγωγών, λόγω βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Η τρικομματική κυβέρνηση, παρά τις δυσκολίες, πέρασε τις παιδικές της ασθένειες. Χθες, οι τρείς πολιτικοί αρχηγοί ήρθησαν στο ύψος των περιστάσεων. Έδειξαν αυτογνωσία και πολιτικό ρεαλισμό.
* Δουλεύουμε σκληρά νυχθημερόν. Λύνουμε τα προβλήματα που ανακύπτουν. Λίγοι γνωρίζουν, για παράδειγμα, την ταχύτητα με την οποία προχωρήσαμε για να θωρακίσουμε τις ελληνικές καταθέσεις στα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα.
* Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και δεν υπάρχουν – δυστυχώς- και διαφορετικές λύσεις. Όσοι λένε ότι υπάρχουν λένε ψέματα. Η
αντιπολίτευση δεν έχει, δυστυχώς, προσφέρει μέχρι σήμερα κάτι δημιουργικό. Επενδύει διαρκώς στην καταστροφή.
* Έχουμε πάρει την τύχη της χώρας στα χέρια μας. Στεκόμαστε στα πόδια μας με αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία. Αισθανόμαστε
ότι είμαστε κύριοι της μοίρας μας, ότι ελέγχουμε την ψυχή μας. Βγάζουμε τη χώρα από τη σκοτεινότερη ίσως περίοδο της σύγχρονης
ιστορίας της. Σας καλούμε όλους να στρατευτείτε μαζί μας. Πραγματοποιώντας μια σύντομη αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν, ο κ.
Στουρνάρας επιχείρησε να αναλύσει πως η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Μνημόνιο. Όπως τόνισε, η ένταση της κρίσης οφείλεται στην έλλειψη σχεδίου αντιμετώπισής της από την Ευρωζώνη. Δεν ήταν τελικά μόνο η Ελλάδα. Είναι εσφαλμένη η άποψη ότι για όλα φταίει μόνο η Ελλάδα, η
Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Κύπρος και άλλες χώρες. Υπήρξε πανικός. Πολλοί στην αρχή φλέρταραν με την ιδέα να γίνει η Ελλάδα Ιφιγένεια. Η
Ελλάδα δεν έγινε Ιφιγένεια- ευτυχώς-, αλλά η μαμή της ιστορίας. Λόγω της Ελλάδας άρχισε η Ευρωζώνη να απόκτα βασικά στοιχεία αντιμετώπισης κρίσεων. Αργά και βασανιστικά, όμως, και με κόστος ύφεσης σε όλη την Ευρωζώνη. Οι χώρες με πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ αρνούνται στην αρχή την ανάγκη να βάλουν χρήματα στους μηχανισμούς διάσωσης, ενώ στην πραγματικότητα έχουν όφελος από την κρίση. Η Γερμανία δανείζεται σήμερα με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο. Προσαρμοστήκαν, όμως, σε κάποιον βαθμό μετά.
* Θα μπορούσε η Ελλάδα να κάνει κάτι διαφορετικό π.χ. να μην μπει στο Μνημόνιο; Όχι, δυστυχώς. Όταν οι αγορές είναι κλειστές και δεν
μπορείς να δανειστείς, όταν δεν υπάρχει άλλη χώρα να σε δανείσει, διαπραγματεύεσαι τους όρους της διάσωσής σου. Για όσους πιστεύουν το
αντίθετο, η Κύπρος είναι το τρανότερο και το εγγύτερο παράδειγμα.
* Η εναλλακτική λύση είναι η έξοδος από το ευρώ. Θα ήταν, και είναι, καταστροφική η λύση αυτή. Το βιοτικό μας επίπεδο θα έπεφτε τόσο
πολύ και θα γύριζε τη χώρα δεκαετίες πίσω.
* Τι κάνει το μνημόνιο; Το μνημόνιο μάς αναγκάζει στην ουσία να κλείσουμε το κενό μεταξύ παραγωγής και δαπάνης, που αναφέρθηκε πριν,
και μάς προσφέρει χρηματοδοτικούς πόρους όσο οι αγορές παραμένουν κλειστές. Βέβαια, το μνημόνιο το κάνει αυτό σε σύντομο χρονικό
διάστημα, προκειμένου οι δανειστές να μην βάλουν πάρα πολλά λεφτά.

 http://freepen.gr

Μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας με τη δραχμή

Του Θ. Κατσανέβα
Η έξοδος από το ευρώ και το Μνημόνιο, μπορεί να πετύχει μόνο με τον αποκλεισμό όλου του πολιτικού προσωπικού στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η χώρα δεν αντέχει πλέον τις κλασικές πρακτικές πολιτικής πατρωνίας, υποσχεσιολογίας και αντιπαραγωγικών παροχών.
Εναπόκειται στη νοημοσύνη, στη βούληση και στην οργανωσιακή πρόθεση του ελληνικού λαού να μην παρασυρθεί από τη διαπλεκόμενη μιντιαρχία και επιτρέψει τη διαχείριση της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα από φαύλους πολιτικούς που μέχρι χθες εξέφραζαν την υποταγή τους στο ευρώ και έχουν μολυνθεί με τις υπογραφές τους στο Μνημόνιο. Ούτε βέβαια, έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πειράματα με άκαπνους και άπειρους ψευτοσωτήρες κηπουρούς, που συνήθως είναι χειρότεροι από τους παλαιότερους πολιτικάντηδες.
Μάλλον ακατάλληλοι είναι και  όσοι φωνασκούν ενάντια στο Μνημόνιο, αλλά καταθέτουν την πίστη τους στην ευρωζώνη, σε μια προσπάθεια να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, είναι Δεν επιτρέπεται να επιστρέψουμε στις εποχές που ζούσαμε με δανεικά, «των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας», όταν συνειδητά ή ασυνείδητα οδηγηθήκαμε στην εξόντωση του παραγωγικού μας δυναμικού. Το μεγάλο χαστούκι της Τρόικας, πρέπει να μας γίνει μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Να απολακτίσουμε τη λάθρα διαβίωση, τις αντιπαραγωγικές συμπεριφορές, τις αλόγιστες σπατάλες, τη διαφθορά.
Στο τιμόνι της χώρας πρέπει να βρίσκονται άξιοι και έντιμοι κυβερνήτες με σοβαρό βιογραφικό σημείωμα στις επιστήμες, στις επιχειρήσεις, στην πολιτική, αλλά είναι αμόλυντοι από τη Μνημονική εμπλοκή, έχουν μελετήσει και εκπονήσει το σχέδιο Β για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, έχουν έντιμο πρότερο βίο, διαθέτουν διαχειριστικές δεξιότητες, αποτελεσματικότητα, αναπτυξιακό όραμα, με θέληση να πατάξουν τη διαφθορά, τη σπατάλη, τη φοροδιαφυγή στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Έμπειρα και έντιμα στελέχη με επιστημοσύνη, εντιμότητα και κοινό νού, οι οποίοι θα έχουν το σφρίγος, τις δεξιότητες και την αυθύπαρκτη πολιτική υπόσταση για να διαπραγματευτούν αποτελεσματικά με τους διεθνείς δανειστές. Οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι η έκδοση χρήματος από το Χολαργό με μέτρο και φειδώ, θα κατευθύνεται  σε αναπτυξιακά μέτρα και  κοινωνικές παροχές και όχι σε απαιτήσεις συντεχνιών.
Ικανοί και νοικοκυραίοι πολιτικοί που θα στοχεύουν με μεθοδικότητα στην καταπολέμηση της ανεργίας και στη σταδιακή βελτίωση των εισοδημάτων, όταν η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει, αφού αποκτήσει την ανταγωνιστικότητα της. Γνωρίζοντας και προειδοποιώντας τον ελληνικό λαό πως η  επιστροφή στη δραχμή  δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος  της ελπίδας για  έξοδο από την τραγωδία που βιώνουμε σήμερα.
Άξιοι ηγέτες  που θα τον πείσουν ότι μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, ότι οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τους πλούσιους παραγωγικούς μας πόρους, να δουλέψουμε σκληρά, να στραφούμε σε διεθνείς συμμαχίες, ανάλογα με τις σημερινές παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες, να παλέψουμε για να κερδίσουμε το αύριο της χώρας μας. Για το σκοπό αυτό, οι πατριώτες της « Συμμορίας της δραχμής, πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα, να οργανωθούν πολιτικά και να δράσουν αποτελεσματικά.
freepen.gr

Γιάννης Στουρνάρας. Ναι είναι αστείος και ψεύτης ο τύπος!

Του Θόδωρου Κατσανέβα
Ένας αστείος τύπος. Αυτή η λέξη μου ήρθε αυθόρμητα στο νου, ακούγοντας τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ιωάννη Στουρνάρα, να διαβεβαιώνει το συνομιλητή του, ένα δημοσιογράφο του BBC αν δεν κάνω λάθος, ότι το 2013 θα είναι ο τελευταίος χρόνος ύφεσης της ελληνικής οικονομίας!
Είστε σίγουρος τον ρωτάει ο δημοσιογράφος. Απολύτως σίγουρος απαντάει ο τύπος που λέγαμε. Είστε σίγουρος 100%, τον ξαναρωτάει ο δημοσιογράφος. Είμαι 100% σίγουρος απαντά ο αστείος ψεύτης.
Θύμωσα πολύ και ας με συγχωρέσουν οι αναγνώστες για το επίπεδο της φρασεολογίας, κάτι που δε συνηθίζω, ώστε αμέσως έκατσα να γράψω για το «Στουρναρισμό, αυτό το κατώτερο επίπεδο της πολιτικής γελοιότητας». Τι μας λέει δηλ. ο διορισμένος εθνικός μας καβαλάρης. Ότι μετά το 2013, η ελληνική οικονομία θα αρχίσει να απογειώνεται και ότι σύντομα θα τρώμε με περίπου χρυσαφί ή έστω ασημί κουτάλια!
Την ίδια ώρα δηλ. που οι βεβαιωμένες ανείσπραχτες εισφορές της εφορίας μόνο για το 2012 είναι περίπου 13 δισ. και συνολικά πάνω από 50 δισ. Όταν η επίσημη ανεργία πετάει στο 27% και συνεχίζει ακάθεκτη την ανηφόρα. Όταν αυτοκτονούν καθημερινά 4-5 πολίτες λόγω οικονομικών αδιεξόδων. Όταν το κράτος έχει κάνει στάση πληρωμών, δεν πληρώνει τους συνταξιούχους, τους φαρμακοποιούς, τους κάθε λογής προμηθευτές του. Όταν κλείνουν η μια επιχείρηση μετά την άλλη και οι μεγάλες δραπετεύουν στο εξωτερικό. Όταν έχουν στεγνώσει από ρευστό οι τράπεζες και η αγορά. Όταν έχει πληγεί καταλυτικά η εσωτερική ζήτηση με το τεράστιο ψαλίδισμα των μισθών, των συντάξεων και των επιδρομών της εφορίας στα μικρομεσαία στρώματα.
Όταν κανένα αναπτυξιακό σχέδιο στην πράξη και όχι στα λόγια, δε διαφαίνεται στον ορατό ορίζοντα. Όταν οι περισσότεροι διεθνείς οικονομολόγοι και αναλυτές, κατεστημένοι και μη, οίκοι αξιολόγησης, ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διακηρύσσουν ότι η ακραία πολιτική λιτότητας που ακολουθείται στην Ελλάδα δε βγαίνει. Όταν το σκληρό ευρώ, αυτό το συγκεκαλυμμένο πονηρό μάρκο, δεν επιτρέπει καμιά ελπίδα για ανάταξη της αποθανούσας ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Όταν για να συνέλθουν η ΗΠΑ από τη μεγάλη ύφεση του 1932,αντίστοιχη της οποίας θεωρείται η δική μας τραγωδία σήμερα, χρειάστηκαν περισσότερα από πέντε χρόνια. Και αφού μεσολάβησε μια γενναία επεκτατική κεϋνσιανή πολιτική με το New Deal του Προέδρου Ρούσβελτ.
Ναι είναι αστείος και ψεύτης ο τύπος. Λέει εξωφρενικά ψέματα, πιστός στο Γκεμπελικό δόγμα, πες, πες ψέματα, όλο και κάτι θα μείνει. Τα ψέματά του αυτά, τα αναμασάνε παπαγαλιστί με επαίσχυντη ασυδοσία τα καθεστωτικά Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης με κάτι απίθανους τύπους που παριστάνουν τους έγκυρους αναλυτές! Αλλά ο πανδαμάτωρ χρόνος είναι αλύπητος. Ο Θεός να βοηθήσει όλους αυτούς του ψεύτες που υπηρετούν άνωθεν εντολές όταν θα έρθει σύντομα το πλήρωμα του χρόνου και αποκαλυφθεί για άλλη μια φορά το μέγεθος της αμαρτίας τους σε βάρος της χώρας. Εύχομαι να είναι εδώ για να μπορέσουν να απολογηθούν. Και να μην έχουν δραπετεύσει με ελικόπτερο όπως είναι και το πιο πιθανό.
freepen.gr

Ψευτρόνια και διανοούμενες πόρνες οι μεγαλοδημοσιογράφοι;

Του Θόδωρου Κατσανέβα
Ο Τζόν Σουΐντον, πρώην αρχισυντάκτης των New York Times, στην αποχαιρετιστήρια δεξίωση που είχε γίνει προς τιμήν του πριν βγει στη σύνταξη, άφησε άφωνο το ακροατήριο λέγοντας τα ακόλουθα συγκλονιστικά σχόλια :«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος tύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο….Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο….Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΡΝΕΣ.
(Πηγή « Η ανείπωτη ιστορία της εργασίας», του Richard O. Bayer, εκδόσεις United Electrical, Radio & Machine Workers of America, NY 1979.)

Πριν απο λίγες ημέρες, εδώ στα καθ’ ημάς, ο κορυφαίος σχολιαστής και άνκορμαν των Megalon Μέσων Μαζικής Αποχαύνωσης, αποκάλυψε ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι έλεγε καθ’ υπόδειξην ψέματα για την αποτελεσματικότητα της τρέχουσας οικονομικής πολιτικής του Μνημονίου και της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Σε αναμονή και του υπο έκδοση βιβλίου του,  (Ο Ψυχρός Εμφύλιος/ Τα πρόσωπα & τα γεγονότα που διέλυσαν μια χώρα, Γιάννης Πρετεντέρης, εκδόσεις Πατάκη), ο Γιάννης μας, εξομολογήθηκε στην Κατερίνα Ανέστη για το iefimerida τα ακόλουθα: 
“Η μάνα  μου συνέχεια μού λέει βρε παιδί μου τόσα χρόνια σε σπούδαζα οικονομικά και τι  κάνεις; Τίποτα. Ε, τώρα τα χρειάστηκα. Η αλήθεια είναι ότι είχα καλύτερη  τεχνική επάρκεια  από άλλους για να γνωρίζω το αντικείμενο, αλλά και πάλι, δεν  το έπαιζα στα δάχτυλα.Υποδυόμασταν το θέατρο ότι το χρέος είναι βιώσιμο….Φωνάξαμε «Λύκος» περισσότερες φορές από όσες έπρεπε τα  μέσα ενημέρωσης. Το δεύτερο είναι ότι δεν τα είπαμε όλα, μέσα από μια ηλίθια  αίσθηση εθνικού, δημόσιου συμφέροντος….”
“Η αναδιάρθρωση του χρέους: όλοι ξέραμε από την  πρώτη στιγμή ότι δεν είναι βιώσιμο, αλλά μας έλεγαν μην το πείτε τώρα, δεν είναι  σωστό. Το αποτέλεσμα είναι ότι μέχρι το 2010 έλεγαν όλοι ότι το χρέος είναι  βιώσιμο και εμείς δεν τους απαντούσαμε «όχι, δεν είναι!».  Δεν τους λέγαμε ότι  αυτά είναι βλακείες. Αυτό ήταν  μια αυτοσυγκράτηση…. Δεν μας επιβάλλουν πράγματα. Δεν υπάρχει  τέτοια περίπτωση…Εμένα λειτούργησε μια πίεση από συνανθρώπους  προκειμένου να το πάμε μαλακά το θέμα και κυρίως μια αίσθηση ότι είναι μια  κρίσιμη στιγμή. Έπρεπε να σκεφτώ το δημόσιο συμφέρον και όχι να βγω και να  φωνάζω. Λάθος μου μπορεί να ήταν… Θεωρώ όμως ήταν σωστή η στάση μου στις εκλογές του 2009 που τους έλεγα: «λεφτά δεν υπάρχουν». Με κατηγόρησαν τότε ότι δεν θέλω  να γίνει πρωθυπουργός ο Παπανδρέου.  Τους έλεγα «κουταμάρες είναι αυτά που λέτε, λεφτά δεν υπάρχουν». Με κατηγόρησαν ότι με συμβουλεύει ο Καραμανλής και επέμενα: «κουταμάρες, πάντως λεφτά δεν υπάρχουν». Από το μνημόνιο ως τον Απρίλη του 2010 όταν ετέθη για πρώτη φορά ανοιχτά το θέμα της διαπραγμάτευσης από τον Σημίτη (και μας νομιμοποίησε να βγούμε και να πούμε «ναι, έχει δίκιο ο άνθρωπος»), δεν  είχαμε πει κουβέντα. Για ένα δεκάμηνο υποδυόμασταν το θέατρο ότι το χρέος είναι  βιώσιμο. Τρίχες: δεν ήταν. Εγώ δεν το έλεγα αυτό, απλώς δεν αντέκρουσα όσους το  έλεγαν”. 
Στην ερώτηση αν έχει μετανιώσει για τη στάση του  στο θέμα του  χρέους απαντά: 
“Ίσως θα έπρεπε κάποια πράγματα να τα πω… Άλλα, τα είπα  βέβαια. Το θέμα της ανάπτυξης ας πούμε: από την πρώτη στιγμή είπα ότι το  μνημόνιο είναι υφεσιακό και ουδείς μπορεί να με διαψεύσει σε αυτό.  Το θέμα του  χρέους θα μπορούσα να το έχω πει, ναι… Μια άλλη κριτική είναι  ότι οδηγηθήκαμε  πολλές φορές σε σύγκρουση με κοινωνικές ομάδες, όπως τους οδηγούς ταξί. Είχε  γίνει θέμα εκ του μη όντος. Μας έλεγαν ότι είναι απαίτηση της τρόικας και στη  συνέχεια απεδείχθη ότι δεν είναι. Εκεί, υιοθετήσαμε πολύ εύκολα μια άποψη που  δεν ήταν αλήθεια. Ακόμα μέσα μου δεν  έχω κατορθώσει να ερμηνεύσω την περίπτωση Παπακωνσταντίνου. Είχε όλα τα  προσόντα, την αμέριστη υποστήριξη του Παπανδρέου και κατάφερε να είναι ο  χειρότερος υπουργός οικονομικών που έχει περάσει ποτέ, με καταστροφικές  συνέπειες για τον τόπο. Μην προσθέσω και τα τελευταία με τη λίστα  Λαγκάρντ… Έχω σηκώσει τα χέρια με τον Παπακωνσταντίνου, μου είναι αδύνατο  να τον ερμηνεύσω”.
Και ένας δικός μας επίλογος. Ο Γιάννης μας δεν έφτασε στις ακρότητες του Σουίντον που αποκάλεσε τους μεγαλοδημοσιογράφους “ψευτρόνια, καραγκιόζηδες, υβριστές, κόλακες, διανοούμενες πόρνες”. Για χάρη και του βιβλίου του,ποιος ξέρει, ίσως και σε μια κρίση ειλικρίνειας και αυτοκριτικής, παραδέχτηκε ανοιχτά ότι έλεγε ψέματα και κορόϊδευε τον κόσμο. Αλλά το έκανε για να υπηρετήσει καλό σκοπό, όπως είπε. Τη στήριξη δηλ. του Μνημονίου, ενός πολύ καλού σκοπού, ως γνωστόν για τη εκπορνευόμενη Ελλαδίτσα. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, βλέπετε καλοί μου άνθρωποι. Και τι σκοπός, τρομάρα μας…..Άντε Γιάννη μας, και την επόμενη φορά, αναμένουμε δημόσιο αυτομαστίγωμα. Γιατί μη μας πεις ότι, τώρα το χρέος είναι βιώσιμο!
freepen.gr

Αέραααααααααααααααα και σας φάγαμε Γερμαναράδες. Του Θόδωρου Κατσανέβα

Δύο εναλλακτικά σχέδια για να έχουμε καλύτερη μεταχείριση από τους ευρωνταβατζήδες

“Τα δάνεια του ανθρώπους δούλους ποιεί” . Τη γνωστή αυτή ρήση πρωτοειπομένη από τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Μαίανδρο, εμμέσως πλην σαφώς, υπενθύμισε ο Υπουργός του Μνημονίου Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος δήλωσε στη Βουλή ότι :
«Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι θα δεχθούμε σκληρή κριτική και θα διατυπωθούν μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο. Δεν αποφασίζουμε μόνοι μας. Ήδη και αυτά η Τρόικα τα δέχεται με το ζόρι… Καλώ  όσους συναδέλφους μου διαφωνούν να με συνοδεύσουν στη διαπραγμάτευση με την Τρόικα για να τη μεταπείσουμε».
Για την επίτευξη του ως άνω στόχου, για να μεταπειστεί δηλ. η Τρόικα για μια ποιο  ευνοϊκή μεταχείριση της χώρας μας από το Δ’ Ράϊχ,  εκπονούνται δύο σχέδια. Το πρώτο, προβλέπει τη συγκρότηση μιας ειδικής εθνικής αντιπροσωπείας από τα κυβερνητικά και τα αντικυβερνητικά ευρωλαγνικά κόμματα. Η οποία θα μεταβεί στο Βερολίνο και θα προσφέρει καλαθάκια από ελιές, φέτα, χωριάτικο ψωμί, ούζο και άλλα εδέσματα της πατρώας γης και με γαλιφιές και τσαλιμάκια θα πείσει τους ευρωνταβατζήδες να δείξουν έλεος για τη φτωχή πλην έντιμο Ελλάδα. Η ευρωλαγνική εθνική αντιπροσωπεία θα άδει άσμα που θα τιτλοφορείται «Ευρώ, ευρώ, σε υμνούμε λατρευτά», εμπνευσμένο από το γνωστό παλαιομοτίβο «Ελιά, ελιά και Κώτσο Βασιληά».
Το δεύτερο σχέδιο, έχει προταθεί από παλικαράδες της αντιπολίτευσης η οποία ως γνωστόν πρόσφατα ξεκαθάρισε ότι το ευρώ είναι το εθνικό μας νόμισμα.  Σύμφωνα λοιπόν με τους αντιπολιτευόμενους λεβέντες,  προτείνεται να συγκροτηθεί στρατιωτικό άγημα υπό την ηγεσία κομματικών στελεχών ένθεν και ένθεν της Βουλής, ενδεδυμένο με πλήρη εξάρτηση, κράνη, παλάσκες, τουφέκια και ξιφολόγχες. Το λεβεντοειδές άγημα θα εισβάλλει στην Μπούντεσταγκ στο Βερολίνο κραυγάζοντας  «αέρα και σας φάγαμε», με συνέπεια να πανικοβληθούν οι ευρωνταβατζήδες και να δεχτούν να μας δανείζουν εσαεί και αδιαλείπτως με ατέλειωτα ευρουλάκια, χωρίς Μερκελικές Μνημονικές σαχλαμάρες.
Τα δύο σχέδια μελετώνται επισταμένως από υψηλά κλιμάκια της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.




 http://freepen.gr

Δραχμή και αποκλεισμός του πολιτικού προσωπικού

Του Θόδωρου Κατσανέβα
Η έξοδος από το ευρώ και το Μνημόνιο, μπορεί να πετύχει μόνο με τον αποκλεισμό όλου του πολιτικού προσωπικού στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η χώρα δεν αντέχει πλέον τις κλασικές πρακτικές πολιτικής πατρωνίας, υποσχεσιολογίας και αντιπαραγωγικών παροχών.
Εναπόκειται στη νοημοσύνη, στη βούληση και στην οργανωσιακή πρόθεση του ελληνικού λαού να μην παρασυρθεί από τη διαπλεκόμενη μιντιαρχία και επιτρέψει τη διαχείριση της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα από φαύλους πολιτικούς που μέχρι χθες εξέφραζαν την υποταγή τους στο ευρώ και έχουν μολυνθεί με τις υπογραφές τους στο Μνημόνιο. Ούτε βέβαια, έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πειράματα με άκαπνους και άπειρους ψευτοσωτήρες κηπουρούς, που συνήθως είναι χειρότεροι από τους παλαιότερους πολιτικάντηδες. Μάλλον ακατάλληλοι είναι και  όσοι φωνασκούν ενάντια στο Μνημόνιο, αλλά καταθέτουν την πίστη τους στην ευρωζώνη, σε μια προσπάθεια να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, είναι Δεν επιτρέπεται να επιστρέψουμε στις εποχές που ζούσαμε με δανεικά, «των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας», όταν συνειδητά ή ασυνείδητα οδηγηθήκαμε στην εξόντωση του παραγωγικού μας δυναμικού. Το μεγάλο χαστούκι της Τρόικας, πρέπει να μας γίνει μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Να απολακτίσουμε τη λάθρα διαβίωση, τις αντιπαραγωγικές συμπεριφορές, τις αλόγιστες σπατάλες, τη διαφθορά.
Στο τιμόνι της χώρας πρέπει να βρίσκονται άξιοι και έντιμοι κυβερνήτες με σοβαρό βιογραφικό σημείωμα στις επιστήμες, στις επιχειρήσεις, στην πολιτική, αλλά είναι αμόλυντοι από τη Μνημονική εμπλοκή, έχουν μελετήσει και εκπονήσει το σχέδιο Β για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, έχουν έντιμο πρότερο βίο, διαθέτουν διαχειριστικές δεξιότητες, αποτελεσματικότητα, αναπτυξιακό όραμα, με θέληση να πατάξουν τη διαφθορά, τη σπατάλη, τη φοροδιαφυγή στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Έμπειρα και έντιμα στελέχη με επιστημοσύνη, εντιμότητα και κοινό νού, οι οποίοι θα έχουν το σφρίγος, τις δεξιότητες και την αυθύπαρκτη πολιτική υπόσταση για να διαπραγματευτούν αποτελεσματικά με τους διεθνείς δανειστές. Οι οποίοι θα γνωρίζουν ότι η έκδοση χρήματος από το Χολαργό με μέτρο και φειδώ, θα κατευθύνεται  σε αναπτυξιακά μέτρα και  κοινωνικές παροχές και όχι σε απαιτήσεις συντεχνιών. Ικανοί και νοικοκυραίοι πολιτικοί που θα στοχεύουν με μεθοδικότητα στην καταπολέμηση της ανεργίας και στη σταδιακή βελτίωση των εισοδημάτων, όταν η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει, αφού αποκτήσει την ανταγωνιστικότητα της. Γνωρίζοντας και προειδοποιώντας τον ελληνικό λαό πως η  επιστροφή στη δραχμή  δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος  της ελπίδας για  έξοδο από την τραγωδία που βιώνουμε σήμερα. Άξιοι ηγέτες  που θα τον πείσουν ότι μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας, ότι οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τους πλούσιους παραγωγικούς μας πόρους, να δουλέψουμε σκληρά, να στραφούμε σε διεθνείς συμμαχίες, ανάλογα με τις σημερινές παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες, να παλέψουμε για να κερδίσουμε το αύριο της χώρας μας. Για το σκοπό αυτό, οι πατριώτες της « Συμμορίας της δραχμής, πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα, να οργανωθούν πολιτικά και να δράσουν αποτελεσματικά.
freepen.gr

Εμπρός της γής οι κολασμένοι για μια καλύτερη δόση από τους ευρωνταβατζήδες

Του Θ. Κατσανέβα
“Τα δάνεια τους ανθρώπους δούλους ποιεί” .
Τη γνωστή αυτή ρήση πρωτοειπομένη από τον αρχαίο Έλληνα φιλοσοφο Μαίανδρο, επιβεβεβαιώνει ο σημερινός Υπουργός του Μνημονίου Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος σε μια κρίση ειλικρίνιας δήλωσε στη Βουλή ότι :
«ξέρω εκ των προτέρων ότι θα δεχθούμε σκληρή κριτική και θα διατυπωθούν μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο. Δεν αποφασίζουμε μόνοι μας. Ηδη και αυτά η Τρόικα τα δέχεται με το ζόρι»
Επίσης κάλεσε όσους συναδέρφους του διαφωνούν να τον συνοδεύσουν στη διαπραγμάτευση με την Τρόικα για να τη μεταπείσουν!
Εμπρός λοιπόν της γής οι κολασμένοι, προσπαθείστε δουλεπρεπώς να πάρετε μια καλύτερη δόση από τους ευρωνταβατζήδες.
freepen.gr

Το ΕΥΡΩ απομυθοποιήθηκε, η ΠΡΟΤΑΣΗ παρουσιάστηκε, η ΕΛΠΙΔΑ γεννήθηκε

Πλήθος κόσμου έδωσε χθες το παρόν στη Στοά του Βιβλίου για την παρουσίαση του βιβλίου του Θόδωρου Κατσανέβα “η απομυθοποίηση του Ευρώ” κι αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να προσεγγίσω το γεγονός ως απλός παρατηρητής ή ως φίλος. Προτίμησα το δεύτερο γιατί χθες πέρα από τα ατράνταχτα οικονομικά επιχειρήματα κατατέθηκε περίσσευμα ελληνικής ψυχής.

του Στρατή Μαζίδη

Είχα τη χαρά να γνωρίσω τον καθηγητή Κατσανέβα πριν αρκετό διάστημα για τις ανάγκες μιας συνέντευξης στη freepen. Τον είχα παρακολουθήσει σε μια εκπομπή του Extra3 για την ελληνική οικονομία και τη λαθρομετανάστευση και αποφάσισα να τον προσεγγίσω. Η συνέχεια ήταν τελείως διαφορετική καθώς ο φίλος πια Θόδωρος εκτίμησε τη δουλειά της freepen, την προσπάθεια που καταβάλλεται και τη στηρίζει διαρκώς με τα άρθρα του και τον καλό του λόγο. Και αυτό είναι μια απόδειξη πως ο κοινός στόχος που δεν είναι άλλος από την ανάσταση αυτού του δύσμοιρου τόπου μπορεί να φέρει κοντά ανθρώπους με διαφορετική προέλευση σε μια παράλληλη πορεία.

Ήταν λοιπόν μόλις πριν κάποιους μήνες όταν δημοσιεύαμε το άρθρο”31 ερωτήσεις και απαντήσεις για την επιστροφή στη δραχμή” όταν λίγο μετά με ενημέρωνε πως ο εκδοτικός οίκος Λιβάνη του πρότεινε να το εμπλουτίσει περισσότερο ώστε να εκδοθεί ως βιβλίο. Καταπιάστηκε με το εγχείρημα και το ολοκλήρωσε καταθέτοντας πλέον έμπρακτα και με επιχειρήματα αναλυτικά το plan Β για το οποίο τελευταία ακούμε όλο και πιο συχνά.

Ο Θόδωρος Κατσανέβας λοιπόν χθες σε μια εξαιρετική από άποψη προσέλευσης κόσμου βραδιά έδωσε πειστικές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που αβίαστα προκύπτουν σε ένα τόσο σημαντικό θέμα όπως η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα. Μίλησε απλά και απέδειξε βήμα προς βήμα το τι πραγματικά είναι το ευρώ γκρεμίζοντας το μύθο του. Επιπρόσθετα εξήγησε τη σπουδαιότητα της ύπαρξης εθνικού νομίσματος και του πως δια αυτού διασφαλίζεις την εθνική ανεξαρτησία, ανέλυσε τη μετά το ευρώ πορεία και δεν απέκρυψε ότι πράγματι θα προηγηθεί της ανάπτυξης μια δύσκολη μεταβατική περίοδος μεταξύ 4 έως 14 μηνών. Υποστήριξε όμως πως χρειάζεται καινούρια διακυβέρνηση από ανθρώπους που θα μπορέσουν να κατευθύνουν το πλοίο με σύνεση και σταθερότητα με βάση το plan B. Σε περισσότερες οικονομικές λεπτομέρειες δε θα μπούμε μιας και αφενός φιλοξενούνται αρκετά σχετικά άρθρα στη σελίδα κι αφετέρου επειδή αξίζει τον κόπο να αποκτήσετε το βιβλίο που χθες έγινε ανάρπαστο.

Το βασικότερο για μένα και όσους νέους βρέθηκαν χθες στη Στοά του Βιβλίου (και ήταν αρκετοί) δεν ήταν πως παρουσιάστηκε απλά μια εναλλακτική οικονομική προσέγγιση στα πράγματα αλλά το γεγονός ότι κατατέθηκε πρόταση, δόθηκε ελπίδα, παρουσιάστηκε προοπτική όσο κι αν αυτή η άποψη που υποστηρίζει τη δραχμή δεν αφήνεται να ακουστεί. Προοπτική που με τα σημερινά ισχύοντα δεν υπάρχει. Σήμερα υπάρχουν μόνο αυτοκτονίες, μετανάστευση στο εξωτερική και άνθιση της βιομηχανίας λουκέτων.

Προβλήθηκε ακόμη ένα εξαιρετικό βίντεο – χρονικό από την Πρωτοχρονιά του 2002 και την ένταξη της χώρας στο ευρώ μέχρι τη σημερινή τραγωδία.

Κατόπιν ακολούθησαν σύντομες τοποθετήσεις ορισμένων παρισταμένων εκ των οποίων ξεχωρίζουμε περισσότερο αυτή του Δημήτρη Καζάκη. Ο μαχητικός οικονομολόγος είπε αρκετά και ενδιαφέροντα συμπληρώνοντας διευσδυτικά τα όσα είπε ο Θόδωρος Κατσανέβας. Ανέλυσε πως όσοι υποστηρίζουν τη μετάβαση στη δραχμή δεν το κάνουν διότι είναι αντιευρωπαϊστές αλλά γιατί πολύ απλά “Δε βγαίνει” ενώ είπε κάτι πολύ εύστοχο. Η λέξη νόμισμα προέρχεται από το νομίζω, δηλαδή αντανακλά αυτό που εμείς νομίζουμε για την αξία που πρέπει να έχει η οικονομία μας ως ένα εργαλείου που πρέπει να το χρησιμοποιούμε όπως εμάς εξυπηρετεί καλύτερα.

Παρόντες ακόμη ο βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. Γιάννης Δημαράς που είχε κι αυτός μια μεστή σύντομη παρέμβαση καθώς επίσης και ο τ. βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ΛΑ.Ο.Σ. Αλέκος Χρυσανθακόπουλος.

Το χειροκρότημα ήταν θερμό για όλους τους ομιλητές και περισσότερο για τους Θόδωρο Κατσανέβα και Δημήτρη Καζάκη οι οποίοι μίλησαν απλά, κατανοητά και κυρίως ελληνικά. Επιτέλους πατριωτισμός και όχι μόνο ξερός ευρωπαϊσμός.

Αν το βιβλίο του καθηγητή έχει χαρακτηριστεί ως το ευαγγέλιο της δραχμής, τότε καλό θα ήταν να κηρυχθεί στην “Ιουδαία” ώστε η κοινή γνώμη με καθαρό νου να ενημερωθεί και για τον άλλο δρόμο. Γιατί υπάρχει άλλος δρόμος κι αυτή ακριβώς η αποσιώπησή του είναι που οφείλει να προβληματίσει τον καθένα μας.

Ας αναλογιστούμε άλλωστε πρόσφατες δηλώσεις του Σόιμπλε στη Bild ότι “τα κέρδη μας από την Ελλάδα στο ευρώ είναι πολύ περισσότερα από όσα της δίνουμε”…

Μόνο η δραχμή θα μας απαλλάξει από το Mνημόνιο

Του Θ. Κατσανέβα* 

Στην ελληνική πολιτική σκηνή του τέλους του 19ου αιώνα, ο Θεόδωρος Δηληγιάννης, αρχηγός του τότε Εθνικού κόμματος, απόγονος κοτζαμπάσηδων και κλασικός εκπρόσωπος της πολιτικής φαυλότητας, αντιπολιτευόταν με πάθος το μεγάλο πολιτικό ηγέτη Χαρίλαο Τρικούπη. Όταν ο τελευταίος, ο οποίος το 1893 υποχρεώθηκε να πει το ιστορικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τον ρώτησε: «Τελικά, ποια είναι η δική σας πολιτική κύριε Δηληγιάννη», εκείνος του απάντησε : « Η πολιτική μου είναι ακριβώς η αντίθετη της δικής σας, κύριε Τρικούπη»! 

Ο οξύς καταγγελτικός λόγος, η αντίθεση στη θέση χωρίς θέση, υπήρξε πάντοτε γνωστό υποπροϊόν του πολιτικού λαϊκισμού και της ανευθυνότητας. Η έλλειψη πολιτικής πλατφόρμας, η αοριστολογία, η αντιφατικότητα, είναι συχνό φαινόμενο, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και μάλιστα σε χώρες με έντονο κοινωνικό παρορμητισμό και ευκολοπιστία όπως η δική μας. Βολεύει την πολιτική πατρονία και ανακολουθία πονηρών πολιτευτών που οσφυοκάμπτουν πρόθυμα στους ισχυρούς της παραεξουσίας, εγχώριας και διεθνούς. Οφείλεται επιπλέον σε σύγχυση ιδεών, πείσματος, ανεπάρκεια γνώσεων, πείρας και πολιτικού οράματος. Στην εκ του πονηρού στάση, να μην γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορεί να δυσαρεστήσουν κάποιους. Άλλωστε, όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, μπορεί όταν κερδηθεί η εξουσία, να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα, που θα είναι χειρότερα από τα προϋπάρχοντα ! 

Μια ολοκληρωμένη πολιτική παρέμβαση, δεν μπορεί να στέκεται μόνο στον καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική δεν είναι μόνο αγανάκτηση, άρνηση, διαμαρτυρία. Είναι πάνω απ’ όλα πρόταση ευθύνης για το μέλλον. Η προσδοκία της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, προϋποθέτει το όραμα. Στην τραγική Ελλάδα του σήμερα, ακούγεται πλούσιος καταγγελτικός λόγος, που δικαιολογείται φυσικά από την εγκληματική πολιτική πρακτική των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η καταγγελία του απαράδεκτου Μνημονίου είναι ασφαλώς κατανοητή. Ορθό είναι επίσης να αναζητούνται ευθύνες για τους υπεύθυνους της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας. 

Όμως, ο καταγγελτικός λόγος δεν μπορεί να μη συνοδεύεται από ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Μια μεγάλη αυτονόητη αντίφαση, στην ουσία μια μη-πρόταση, είναι η άρνηση του Μνημονίου, με ταυτόχρονη επαιτεία των δανεικών σε ευρώ. Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. 

Υπεύθυνη πολιτική πλατφόρμα 

Καιρός είναι να υπάρξουν συγκεκριμένες υπεύθυνες προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, το νοικοκύρεμα, την ανάταξη της χώρας. Με πίστη στις δυνάμεις μας, να σταθούμε στα πόδια μας και να γυρίσουμε στο εθνικό μας νόμισμα για να αναστήσουμε την ανταγωνιστικότητα της. Όπως θα έλεγε και ο παμπόνηρος μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ « δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους!». Φυσικά η επιστροφή στη δραχμή δε θα είναι στρωμένη με ρόδα. Η αρχική περίοδος θα είναι επώδυνη, με αναστάτωση στην αγορά, στο τραπεζικό σύστημα, με προσωρινές ελλείψεις εισαγόμενων αγαθών, υψηλό πληθωρισμό, κλπ. Όμως, όπως έχει δείξει και το παράδειγμα άλλων χωρών και ειδικότερα της Αργεντινής, αλλά και τελευταία έκθεση εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (!), από το 2013, θα υπάρξει φως στην άκρη του τούνελ. Σ΄αυτόν το δρόμο υπάρχει ελπίδα. Ενώ τώρα με το σκληρό ευρώ, με την πορεία προς τα Τάρταρα, η ελπίδα έχει αποδράσει. Το Μνημόνιο, ας το εκλάβουμε ως ένα τραγικό τρανταχτό χαστούκι ως ένα χρήσιμο μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να βγούμε από την πλαστή ευημερία της εύφορης κοιλάδας των δανεικών που μας οδηγεί στην υποτέλεια. Ίσως κάπου να μας χρειαζόταν ο Γερμανός μας. Αλλά όχι οι Γερμανοί με κατοχική προοπτική. Άλλωστε, ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. 

Το καταστροφικό ευρώ 

Το κυρίαρχο εδώ πολιτικοδημοσιογραφικό κατεστημένο, πειθήνιο στα Τροϊκανά κελεύσματα, εξορκίζει την επιστροφή στη δραχμή ως τον Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Αντιπαρέρχεται το γεγονός ότι, ενώ η ένταξή μας στην Ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Τα τελευταία εκατό χρόνια με τη δραχμή, ουδέποτε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Ασφαλώς και μέρος της ευθύνης οφείλεται στο άθλιο πελατειακό μας σύστημα και το ξεχαρβάλωμα των δημόσιων οικονομικών από ανεύθυνες ηγεσίες των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, που πρέπει κάποτε να λογοδοτήσουν. Αλλά η σημερινή ελληνική τραγωδία έχει πλήξει όλες τις περιφερειακές οικονομίες και ειδικότερα τα αποκαλούμενα και GIPSI (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland, Paul Krugman, The New York Times, 26-2-2012). Χώρες δηλ. που είναι ενταγμένες στην ευρωζώνη και καταρρεύσαν με την οικονομική κρίση του 2009. Και ενώ οι περισσότερες χώρες μέσα στην ευρωζώνη βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, το αντίθετο συμβαίνει με όσες είναι απ’ έξω, αλλά και όσες βρίσκονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ενδελεχής σύγκριση της πορείας του ισοζυγίου πληρωμών και άλλων οικονομικών μεγεθών των χωρών μέσα και έξω από την ευρωζώνη, αποδεικνύει αυτή τη διαπίστωση. (βλ. European Central Bank, Harmonized real exchange rates και διάφορες μελέτες, μεταξύ των οποίων του Hans-Werner Sin (Spiegel, 20-2-2012 και 6-3-2012, βλ. ιστόγραμμα εδώ και ερευνητικών εργασιών υπό την επίβλεψή μου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς).

Με το σκληρό ευρώ, το συγκεκαλυμμένο αυτό μάρκο που ανατιμάται συνεχώς και την οικονομία μας σε ελεύθερη πτώση, είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα ανακάμψουμε. Η τελευταία ημιθανής αναδιάρθρωση του χρέους με το χλωμό κούρεμα, από το οποίο το 30% έγινε σε δικές μας τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ομόλογα Ελλήνων πολιτών, θεωρήθηκε ελεγχόμενη πτώχευση, με συνέπεια να καταπέσουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και οι διεθνείς κερδοσκόποι να εισπράξουν τα στοιχήματα ύψους 2-3 δις δολαρίων. Την ίδια ώρα, το ελληνικό κράτος έχει ήδη κάνει μερική στάση πληρωμών, αφού δεν καταβάλλει μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών του. Και τον Ιούνιο αναμένονται νέα εξοντωτικά μέτρα που θα επιτείνουν περισσότερο την υφεσιακή περιδίνηση της ελληνικής οικονομίας και τη δυστυχία των πολιτών. Η αδυναμία ελέγχου του νομίσματος μιας περιφερειακής οικονομίας, η αδυναμία υποτίμησης του, την αφοπλίζει αφού βρίσκεται σε διαφορετική παραγωγική και νομισματική ζώνη (Robert Mandel) και την καθιστά υποχείρια στο διεθνή ανταγωνισμό, στις κυρίαρχες αγορές, στους κερδοσκόπους και στους άτεγκτους Γερμανούς. Αντί να εκδώσουμε χρήμα- με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως κακόμοιροι επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Και το χειρότερο, με υποθήκευση του εθνικού μας πλούτου και ένταξη των όποιων διαφορών στο Αγγλικό δίκαιο. 

Η Αργεντινή, ύστερα από την αποσύνδεση του νομίσματός της από το σκληρό δολάριο και αφού μεσολάβησε μια αρχική δύσκολη περίοδος, έχει σήμερα απογειωθεί. Το ίδιο έγινε με το Μεξικό το 1994 (The December mistake), που σήμερα πληρώνει τα χρέη της ακόμα και πριν την ώρα τους! Ανάλογη είναι και η περίπτωση πολλών άλλων χωρών που υιοθέτησαν υποτιμήσεις και διολισθήσεις των νομισμάτων τους, όπως η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και όχι μόνο, αλλά και η Ρωσία που δεν επιτρέπει τη λειτουργία του καζινοκαπιταλισμού. Για να μην αναφερθούμε στην Κίνα που με το μαλακό Γουάν έχει σήμερα σωρευτικό πλεόνασμα πάνω από 3,5 τρις. Και ας μην ξεχνάμε ότι, η απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση. 

Σε όλο το φάσμα των διεθνών συζητήσεων, από τα αριστερά έως τα δεξιά, μεταξύ αυτών οι Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Μάρτιν Σμίθ, Νουλιέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χανς Βέρνερ Σίν, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Μάικαελ Φούκς, Ζακ Σαπίρ, Τζώρτζ Σόρος, Σίμον Ντρέικ, Τζώρτζ Φρίτμαν του Statfort Institute, οι Ιάπωνες του Νoμούρα, ο Σίμον Ντέρικ της Mellon Bank of New York και πολλοί άλλοι, βλέπουν την αναγκαιότητα εξόδου από την ευρωζώνη. 

Αλλά εδώ το κατεστημένο μιλά για τη «συμμορία της δραχμής». Προφανώς γνωρίζει καλά από συμμορίες. 

Ελλείμματα και πλεονάσματα Γερμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας, 

Ιρλανδίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας

Πηγή : Spiegel, Hans-Werner Sinn, 6-3-2012

Τι κάνουμε 

Η ανατροπή με τη δραχμή, για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής αξιοπρέπειας, είναι σήμερα μονόδρομος. Η έξοδος από το καταστροφικό ευρώ, με νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα, με χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, είναι η μόνη αντιπρόταση στο εξοντωτικό Μνημόνιο. 

Με τις σκέψεις αυτές, παραθέτουμε πιο κάτω, ένα πλαίσιο συγκεκριμένων προτάσεων για την έξοδο από την κρίση, για την ανάπτυξη, για την κοινωνία που μπορούμε να οραματιζόμαστε για το μέλλον. Με την απαράβατη προϋπόθεση ότι, η χώρα θα κυβερνάται με την αίσθηση του μέτρου και του δικαίου, με αποτελεσματικότητα, ικανότητα και εντιμότητα από τους άριστους και όχι τους αρεστούς. 

Οι προτάσεις-δράσεις κωδικοποιούνται ως εξής: 

• Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, για διεύρυνση της περιόδου συνολικής αποπληρωμής του, με περίοδο χάριτος 2-3 ετών και κούρεμα σε επίπεδα της τάξης του 30-50%.

• Έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, που θα εκδίδεται ισορροπημένα και με φειδώ από το Χολαργό, με διολίσθηση της ισοτιμίας του με το ευρώ, σε αρχικά επίπεδα της τάξης του 20-30%.

• Παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες ( Μ. Βρετανία, Δανία, Σουηδία,Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, κλπ ), με παράλληλη αναζήτηση διεθνών ερεισμάτων στην Κίνα, στις ΗΠΑ, στη Ρωσία, στο Ισραήλ, αλλά και στις περιφερειακές Ευρωπαϊκές χώρες, ως ανάχωμα απέναντι στη Γερμανοποίηση της Ευρώπης.

• Διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία, όπως και διεθνούς αναπτυξιακής βοήθειας, σε συνδυασμό με την προώθηση της απορροφητικότητας των Κοινοτικών κονδυλίων.

• Επιβολή κεντρικών επιλογών και ενισχύσεων στο τραπεζικό σύστημα χωρίς κρατικοποίησή του, με ειδική διασφάλιση των καταθέσεων και των δανειακών υποχρεώσεων των πολιτών.

• Επιβολή ελέγχων σε κερδοσκοπικές και πληθωριστικές εξελίξεις, με συνδυασμό παρεμβάσεων και κυρώσεων στην αγορά και το Χρηματιστήριο.

• Λήψη κρατικής μέριμνας για την επάρκεια της αγοράς σε βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα,καύσιμα, κλπ., ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο της εξόδου από την ευρωζώνη. (Μετά την αρχική περίοδο 4-6 μηνών, η αγορά αναμένεται να αρχίσει να ομαλοποιείται, να υπάρχει επάρκεια αγαθών, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, η ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση του αργούντος παραγωγικού δυναμικού, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση, την ανάπτυξη, την οικονομία γενικότερα).

• Εντατικοποίηση των δράσεων κατά της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, απλούστευση, αντικειμενικοποίηση και εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος και μείωση του ΦΠΑ.

• Περιστολή των δημόσιων δαπανών, ορθολογικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της κοινωνικής ασφάλισης, κατάρτιση λίστας και εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων, βελτίωση και στοχοποίηση των κοινωνικών παροχών στους πραγματικά έχοντες ανάγκη.

• Κατάρτιση προϋπολογισμών μηδενικής βάσης, σε συνδυασμό με ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση.

• Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για την πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, με απλούστευση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών και την επιβολή αυστηρών κυρώσεων, με ενίσχυση των ελεγκτικών και κυρωτικών μηχανισμών.

• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για επίσπευση απονομής της δικαιοσύνης

• Κατάρτιση προγραμμάτων επιδοτούμενης απασχόλησης, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και του επαγγελματικού προσανατολισμού, αποτροπή των παρασιτικών δραστηριοτήτων και ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης και παραγωγής.

• Ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης και της αποκέντρωση, με παράλληλη αποτροπή φαινομένων ακραίου τοπικισμού.

• Κίνητρα για την αποτροπή πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αποκλεισμός των πρωτόγνωρων διεθνώς πρακτικών της εφεδρείας, των απολύσεων, της περαιτέρω συμπίεσης των εισοδημάτων, που εκτός από απάνθρωπες είναι και αντιοικονομικές, αφού οδηγούν σε συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης και σε κοινωνικές συγκρούσεις που παραλύουν την κοινωνική συνοχή και την οικονομική εξυγίανση.

• Διασφάλιση της εθνικής ταυτότητας της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με στήριξη του ελληνικού πολιτισμού, των παραδόσεων, της επιστήμης και των τεχνών, ενίσχυση των δεσμών με την Ομογένεια, αποφυγή δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας που οδηγεί σε αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης, σε φυλετικές συγκρούσεις, σε διάλυση της χώρας, όπως έχει αποδειχθεί από πολλά άλλα ιστορικά παραδείγματα (Λίβανος, Βοσνία, Κόσοβο, Κύπρος, κλπ).

• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προσέλκυση επενδύσεων και κεφάλαιων που θα εισρεύσουν στη χώρα και στις ελληνικές τράπεζες, μετά την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία της χώρας, με παράλληλη λήψη μέτρων για την αποτροπή απεχθών μονοπωλιακών εξαγορών από διεθνή συμφέροντα.

• Δράσεις για την αποτροπή της φυγής των Ελλήνων στο εξωτερικό, επιλογή επιθυμητών μεταναστευτικών εισροών, μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση, διασφάλιση των συνόρων, πάταξη της δουλεμπορίας και της εγκληματικότητας.

• Ενίσχυση της αμυντικής επάρκειας της χώρας με εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων και ενίσχυση της αμυντικής μας βιομηχανίας

• Κατάρτιση ενεργού αναπτυξιακού προγράμματος, με στήριξη της εγχώριας παραγωγής, των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, των υγιών βιομηχανικών και κατασκευαστικών μονάδων.

• Άμεση αξιοποίηση του ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της χώρας, με κατάρτιση της ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ.

• Ενίσχυση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στη βιομηχανία και τις κατασκευές, στην εναλλακτική ενέργεια, στον ποιοτικό και θαλάσσιο τουρισμό, στη ναυτιλία, τις σύγχρονες, τις εναλλακτικές και θερμοκηπευτικές καλλιέργειες, την ιχθυοκαλλιέργεια, τη βιομηχανία τροφίμων και λιπασμάτων, των αμυντικών προϊόντων, των ναυπηγείων, τη φαρμακοβιομηχανία, τις μεταφορές και logistics, τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τις νέες τεχνολογίες, την εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία. 

*Ο Θεόδωρος Κατσανέβας είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραίως 

Πηγή: Free Pen

ΣΤΟ "ΚΛΑΡΙ" ΒΓΑΙΝΕΙ Η "ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ" ΜΕ ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥΣ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η πρώτη απο τις εκδηλώσεις για το βιβλίο του Θ.Κ. "Η απομυθοποίηση του ευρώ : 41 απαντήσεις για την επιστροφή στη δραχμή" από τις εκδόσεις Λιβάνη, οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία Πολιτών τη Δευτέρα 12-11-2012 στη Χαλκίδα. Τη συζήτηση άνοιξε ο οικονομολόγος και αυτοπροσδιοριθείς ως μέλος της  "συμμορίας της δραχμής"  ( ! ) Γιώργος Μητροπέτρος, ο οποίος παρουσίασε μια σύντομη  αναδρομή της ιστορίας της δραχμής. Μεταξύ άλλων ανέφερε :

«Η ιστορία του Εθνικού νομίσματός μας απαριθμεί πλέον των 2.700 ετών και είναι τουλάχιστον απρέπεια να χλευάζεται ακόμα και η αναφορά σε αυτό. Εκτός από την περίοδο αυτή του Ιωάννη Καποδίστρια (1828 – 1832) όπου το νόμισμα τις Ελλάδας ήταν ο φοίνικας, με τη τελευταία επανεμφάνιση και καθιέρωση της δραχμής, ως νομισματική μονάδα, που έγινε το 1833, επί αντιβασιλείας του Όθωνα και μέχρι την είσοδό μας στη ζώνη του Ευρώ (2002), σε όλες τις άλλες περιόδους, από τα απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό και για 170 ολόκληρα χρόνια στην χώρα μας, κυκλοφορούσε …«ελεύθερα» η δραχμή. Το 2002 με μια σφιχτή ισοτιμία 1 ευρώ =340,75 δραχμές, εισήλθαμε στη ζώνη του ευρώ, η οποία απολογιστικά απεδείχθη όντως η ζώνη, δηλαδή η θηλιά στο λαιμό της Ελληνικής κοινωνίας.Έδωσε ήρωες και έπη η «Ελλάδα της …δραχμής». Ασκήθηκαν νομισματικές πολιτικές, ήταν στοιχείο και το νόμισμα, εθνικής ανεξαρτησίας.

Μόνο με το Εθνικό νόμισμα, θα έχουμε την ελπίδα της ανάκαμψης εκμεταλλευόμενοι τις πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις του τόπου (γεωργία, κτηνοτροφία, ορυκτό πλούτο, μεταποιητική βιομηχανία, ενέργεια και πολλά άλλα) που σήμερα έχουμε εγκαταλείψει.» Και κατέληξε τονίζοντας με νόημα: «Εμείς θα κρατήσουμε τ’ όνομά της στο λεξιλόγιό μας και δεν θα σβήσουμε το όνομά της από την ψυχή μας, ούτε θα μας ενοχοποιήσουν, με ευτελείς χαρακτηρισμούς. Ναι, αισθανόμαστε υπερήφανοι που μεγαλώσαμε με την δραχμή μας.!»
Στη συνέχεια προβλήθηκε βίντεο με δηλώσεις επιφανών οικονομολόγων και πολιτικών που τάσσονται υπέρ της επιστροφής της χώρας μας σε εθνικό νόμισμα. Μεταξύ αυτών, ήταν και η εθνικά υπερήφανη (για μας τους Έλληνες) ομιλία στο ευρωκοινοβούλιο του Άγγλου ανεξάρτητου ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ, επίσης ακουστήκαν δηλώσεις των: Νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν, του Νουριέλ Ρουμπινί, Τζόζεφ Στίγκλιτζ, Πούτιν, ο κ.α.

Αμέσως μετά, το λόγο πήρε ο καθηγητής και συγγραφέας του βιβλίου Θ. Κατσανέβας ο οποίος ξεκίνησε την παρέμβασή του λέγοντας: «Η υποστήριξη της άποψης για την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, ήταν πριν λίγο καιρό μια υπόθεση ταμπού, μια άποψη περίπου απαγορευμένη να ειπωθεί. Απόψε βλέπω εδώ πολλούς φίλους «συμμορίτες» ( ! ) να θέλουν να ακούσουν, να προβληματιστούν, χωρίς φόβο να κατηγορηθούν ως ανθέλληνες και προδότες, είναι και αυτό ένα βήμα μπροστά στους εκβιασμούς και την μιντιακή τρομοκρατία που δέχεται ο λαός…

Ορισμένοι παπαγαλιστές του συστήματος που "βολεύονται με την υποταγή γιατί φοβούνται την ανατροπή", έφθασαν στο σημείο να αποκαλούν τους υποστηρικτές της άποψης αυτής ως «συμμορία της δραχμής», τα μέλη της οποίας έχουν δήθεν διοχετεύσει τα χρήματά τους στο εξωτερικό , με σκοπό την κερδοσκοπία όταν επιστρέψουμε στο εθνικό νόμισμα! Προφανώς η «συμμορία του Μνημονίου και των ευρωδούλων» βλέποντας ότι χάνουν τη μάχη των επιχειρημάτων, επιτέθηκαν με αυτούς τους αήθεις τρόπους. "Πυροβολούν τον πιανίστα, χωρίς να ακούνε τη μουσική". Αλλοίμονο, στη «συμμορία της δραχμής» πρόεδρος είναι ο ευπατρίδης και φιλέλληνας Ζισκάρ ντ΄Εστέν.

Σήμερα, συνέχισε ο Θ. Κατσανέβας, ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι η επιστροφή στη δραχμή με σχέδιο, σωφροσύνη και νοικοκυροσύνη και όχι η παραμονή στο μνημόνιο και το ευρώ, είναι ο μονόδρομος της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα και τους πολίτες. Για 'ολα τα τρομολαγνικά επιχειρήματα του τύπου δε θά έχουμε να φάμε, δε θα έχουμε πετρέλαιο, φάρμακα, κλπ., απαντήθηκαν και απαντώνται στο βιβλίο, μαζί με συγκροτημένες προτάσεις για την έξοδο και την προοπτική ελπίδας για το μέλλον. Η παραμονή στο ευρώ και στο μνημόνιο των ευρώδουλων βασανιστών της χώρας, συνιστά την αποδοχή μιας μόνιμη κόλασης χωρίς ελπίδα. Ενώ η έξοδος, που ασφαλώς δεν είναι σπαρμένη με ροδοπέταλα, σηματοδοτεί την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο»
Ακολούθησε συζήτηση και ο ομιλητής απάντησε στα καυτά ερωτήματα των παρευρισκομένων. Έγινε  ουσιαστικός διάλογος, …μέχρι τη διακοπή του ρεύματος από την ΔΕΗ στην περιοχή….(δάκτυλος των Ευρολάγνων…ακούστηκε !) 

 Στην παρουσίαση παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι: Στέλιος Μαργαρίτης, Χρήστος Παύλου, Δημ. Σύμβουλοι Δ. Αναγνώστου, Γ. Φραντζής οι Δ.Ξυγκόγιαννης, Γ. Σπύρου, Κ. Ευμορφόπουλος, Γ.Κρητικός, Β.Κωστίμπας, Λ. Κωνσταντινάκης κ.α.π.

 

Soropoulos's Blog

 

Έξοδος από το Ευρώ με κούρεμα του χρέους, νοικοκύρεμα και ανάπτυξη της οικονομίας είναι η λύση

Έξοδος από το Ευρώ με κούρεμα του χρέους, νοικοκύρεμα και ανάπτυξη τηÏ(1)