Aπειλή πλειστηριασμού! Σώστε το σπίτι σας!

Χιλιάδες είναι οι δανειολήπτες που βρίσκονται υπό την απειλή να χάσουν το σπίτι τους. Ωστόσο ο νόμος προστατεύει εκείνους που πληρούν σωρευτικά συγκεκριμένα κριτήρια. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με το νόμο, μέχρι το τέλος του 2014 απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτου που έχει δηλωθεί στην τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματος ως κύρια κατοικία του οφειλέτη,και εφόσον η αντικειμενική του αξία δεν ξεπερνά τις 200.000 ευρώ.Υπενθυμίζουμε ότι σε ισχύ βρίσκεται και παλαιότερη διάταξη, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η κατάσχεση της μοναδικής κατοικίας του οφειλέτη για χρέη σε καταναλωτικά δάνεια ύψους έως 20.000 ευρώ, εφόσον το ακίνητο δεν έχει προσημειωθεί.

Τώρα μπορείτε να σώσετε το σπίτι σας από την απειλή του πλειστηριασμού, καθώς έχετε την ευχέρεια να ενταχθείτε στο νέο νόμο, και να έχετε την προστασία του μέχρι το τέλος του χρόνου.Υπάρχει  μια «ξεχασμένη» διάταξη η οποία θα βοηθήσει, ειδικά αν οι οφειλές σας προέρχονται από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες.

Τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι δανειολήπτες είναι:

1. Να έχουν συνολικό ετήσιο καθαρό οικογενειακό εισόδημα μέχρι 35.000 ευρώ. Σημειώνουμε ότι στο ποσό αυτό δεν υπολογίζονται οι κρατήσεις υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων, ο φόρος εισοδήματος και η εισφορά αλληλεγγύης

2. Η συνολική αξία της κινητής και ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη δεν πρέπει να να ξεπερνά τις 270.000 ευρώ. Σημειώνουμε ότι στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται κάθε είδους ακίνητα που ενδεχομένως κατέχει ο οφειλέτης (οικόπεδα, καταστήματα, σπίτια) όπως και το ακίνητο που κινδυνεύει να βγει στον πλειστηριασμό.

3. Η τρίτη προϋπόθεση, αφορά το σύνολο των καταθέσεων και κινητών αξιών που είχε ο οφειλέτης στις 20 Νοεμβρίου 2013 και οι οποίες δεν πρέπει να ήταν πάνω από 15.000 ευρώ. Από το ποσό των καταθέσεων εξαιρούνται τυχόν περιοδικές παροχές, συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά προγράμματα.

4. Ειδικά για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, αν στην η οικογένεια του οφειλέτη υπάρχουν τρία ή περισσότερα παιδιά ή αν ίδιος ο οφειλέτης έχει ή βαρύνεται φορολογικά με άτομα με αναπηρία 67% και άνω, τότε τα παραπάνω όρια προσαυξάνονται κατά 10% έκαστο.

Επίσης ο δανειολήπτης θα πρέπει να προσκομίσει τα εξής δικαιολογητικά:

Υπεύθυνη δήλωση στην οποία θα πρέπει να αναγράφονται:α) τα πλήρη στοιχεία του, β) λεπτομερή και επικαιροποιημένα στοιχεία επικοινωνίας, γ) να περιγράφει ότι πληροί τις προϋποθέσεις υπαγωγής στο νόμο, δ) να αναφέρει λεπτομερώς τις κινήσεις καταθετικού του λογαριασμού που ξεπερνούν το ποσό των 1.000 ευρώ τους τελευταίους 24 μήνες (δηλαδή από Ιανουάριο 2012 έως και Δεκέμβριο 2013).

Προσοχή: Τα δικαιολογητικά πρέπει να υποβληθούν το αργότερο σε διάστημα 1 μηνός από την κατάθεση της αίτησης. Αν παρέλθει το διάστημα των 30 ημερών, χάνει την προστασία του νόμου.

http://sknews.gr

Γιατί οι τράπεζες δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν κατασχέσεις!

 

της Ευαγγελίας Αμπάζη – δικηγόρος Αθηνών

Oι τέσσερις συστημικές τράπεζες έλαβαν συνολικά για την ανακεφαλαιοποίησή τους περίπου 52 δις ευρώ. Ο σκοπός της χρηματοδότησης τους ή, άλλως, της ανακεφαλαιοποίησής τους, σύμφωνα με τα
άρθρα 27α και 28 του Ν. 3601/2007, ήταν η αποκατάσταση των ζημιών των ιδίων κεφαλαίων τους, τις οποίες υπέστησαν και από τα μη εξυπηρετούμενα ληξιπρόθεσμα δάνεια των φυσικών προσώπων.

Με την προβλεπόμενη από το νόμο 4093/2012 (ΦΕΚ Α’ 222/12-11-2012 – 3ο Μνημόνιο) και την από 13/11/2012 σχετική (με αρ. 38) απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α’ 223/12-11-2012) διαδικασία ανακεφαλαιοποίησής των τραπεζών από το Ελληνικό Δημόσιο, οι τράπεζες έχουν καλύψει πλήρως τις ζημίες και το κενό των «ιδίων κεφαλαίων» τους έως και την 31/12/2012. Αυτές οι ζημίες προήλθαν και από τα ληξιπρόθεσμα και απαιτητά δάνεια των οφειλετών τους.
Συνεπώς οι τράπεζες δεν έχουν έννομο συμφέρον να απαιτούν τα ληξιπρόθεσμα δάνεια διότι -όπως προανέφερα- για όλο το απαιτητό κεφάλαιο και τους τόκους έχουν εξοφληθεί πλήρως από το Ελληνικό Δημόσιο, στο οποίο, κατά τους υφιστάμενους ακόμα κανόνες Δικαίου, περιήλθε η πλήρης κυριότητα των τραπεζών.

Για να αντικρουστεί το εν λόγω επιχείρημα από τις τράπεζες, αυτές οφείλουν να επιδείξουν στους Έλληνες δανειολήπτες ότι τα συγκεκριμένα ΔΙΚΑ τους δάνεια δεν καλύφθηκαν πλήρως από τις δόσεις αυτές, παραμένουν δηλαδή ανεξόφλητα. Τούτο μπορούν και οφείλουν να πράττουν κάθε φορά που απαιτούν από τους Έλληνες δανειολήπτες να αποπληρώσουν την ανεξόφλητη οφειλή τους, επιδεικνύοντας τους στοιχεία της ύπαρξης της οφειλής τους από τα «Βιβλία των λογαριασμών των επισφαλών απαιτήσεων» (ζημίες), την Τράπεζα της Ελλάδος, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το υπουργείο Οικονομικών. Θα πρέπει να αποδείξουν δηλαδή ότι η συγκεκριμένη οφειλή δεν έχει καλυφθεί από τις δόσεις της ανακεφαλαιοποίησής.

Περαιτέρω, ενώ οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν, κάλυψαν τις ζημίες τους και αποκατέστησαν τα ίδια κεφάλαια των Cor Tier I με τα 45 δις ευρώ της ανακεφαλαιοποίησής, διατήρησαν ταυτόχρονα και τις μετοχές τους αλλά και τη διοίκηση τους. Συγχρόνως όμως -και παράνομα- απαιτείται η αναγκαστική είσπραξη των ποσών της ανακεφαλαιοποίησής από τους Έλληνες πολίτες (και δανειολήπτες των τραπεζών), οι οποίοι έχουν ήδη εγγυηθεί τα ποσά της ανακεφαλαιοποίησής με την εγγύηση που χορήγησε το Ελληνικό Δημόσιο στα ομόλογα CosCos (που έδωσαν οι τράπεζες στο ΤΧΣ και υπέρ του ΕSΜ).

Με τον τρόπο αυτό οι Έλληνες πολίτες (και δανειολήπτες των τραπεζών) καθιστάμεθα οι τωρινοί εγγυητές και, δυνητικά, οι τελικοί δανειστές των τραπεζών, σε περίπτωση που τα CosCos δεν επαναγοραστούν από τις τράπεζες σε τρία (συν δύο) χρόνια και οι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου εκπέσουν υπέρ του ΕSΜ, με αποτέλεσμα οι εγγυήσεις (στα CosCos) να γίνουν πλέον ελληνικό δημόσιο χρέος υπέρ του ΕSΜ.

Συνεπώς, οι τράπεζες, ενώ ουδεμία ζημία έχουν υποστεί από τα «ληξιπρόθεσμα» δάνεια (οι ζημίες τους αποκαταστάθηκαν με την ανακεφαλαιοποίησή τους), απαιτούν την αναγκαστική είσπραξη των δανείων αυτών από τους εγγυητές και, δυνητικά, τελικούς δανειστές των τραπεζών, ήτοι τους Έλληνες πολίτες!

Τέλος, από τη συμφωνία ανακεφαλαιοποίησής των τραπεζών, όπως αυτή τελικά κατακυρώθηκε με την υπ’ αριθμ. 38/9-11-2012 πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α’, 223/12-11-2012), προκύπτει ότι όλες οι συστημικές τράπεζες περιέρχονται από το Νοέμβριο του 2012 στην πλήρη κυριότητα (ιδιοκτησία) του Ελληνικού Δημοσίου και του ΕFSP, παρά το γεγονός ότι διατήρησαν τη διαχείριση τους, η οποία ασκείται από τα παλαιά (υφιστάμενα) μέλη των Δ.Σ., διότι μπόρεσαν (με εξαίρεση τη Εurobank) και κάλυψαν από τα ιδιωτικά τους κεφάλαια το 10% της ανακεφαλαιοποίησής τους.

Οι τράπεζες αυτές θα περιέλθουν και πάλι στην κυριότητα των νυν ιδιωτών ιδιοκτητών της μόνον εάν εντός πενταετίας οι τελευταίοι επαναγοράσουν από το Ελληνικό Δημόσιο, και κατ’ επέκταση από τον ΕFSF, τα μετατρέψιμα ομόλογα CosCos, τα οποία κατέχει ο ΕFSF με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.
Συνεπώς, καμία τράπεζα δεν έχει έννομο συμφέρον να απαιτεί την εξόφληση των ήδη εξοφλημένων από την ανακεφαλαιοποίηση δανείων.
online-pressblog

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ...

Αυτην την στιγμη οδηγειτε με χειροπεδες στο Αστυνομικο Τμημα ΑΚΡΟΠΟΛΈΩΣ Διευθυντης ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ επειτα απο καταγγελια -μηνυση  για ..
αισχροκερδεια του κινηματοςΥΠΕΡΒΑΣΗΣ, επειδη ζητουσε απο δανειοληπτη 200 ευρω για να του δωσει αντιγραφο συμβασης

(video) Μ.Μαρινάκος: ΕΝΑΝΤΙΑ σε ΤΡΑΠΕΖΕΣ & ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ,

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανοιχτή συζήτηση που διοργάνωσε το ΕΠΑΜ Πειραιά με κεντρικό θέμα τους τρόπους αντιμετώπισης των τραπεζών και κατασχέσεων, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, στο στέκι "Το λιμάνι της αγωνίας", στον Πειραιά.
Ο δικηγόρος Μάριος Μαρινάκος εξηγεί με σαφήνεια τις στρατηγικές, τους τρόπους και τα εφόδια που έχει ο πολίτης στη διάθεσή του, όχι μόνο για να αμυνθεί απέναντι στο ληστρικό τραπεζικό σύστημα, αλλά και το πώς, πότε και γιατί μπορεί να περάσει Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ.
http://www.epamhellas.gr/

Δικαστικά Έγγραφα "Ασπίδα" για τα δάνειά σας στις Τράπεζες

  Δικαστικά Έγγραφα "ΑΣΠΙΔΑ" για τα δάνειά σας στις Τράπεζες by kontegiovanni

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ !! Πως αντιμετωπίζεις χωρίς νόμιμη βία την τραπεζική αλητεία της Εθνικής; Δικαστές κι εισαγγελείς, τα κόμματα της κλεπτοκρατίας και της μίζας… απλώς υπηρετούν τους τραπεζίτες!

Μεταβαίνει πολίτης στην Εθνική Τράπεζα, υποκατάστημα Καματερού, ώστε να καταθέσει σύμφωνα με τον νόμο 3869/2010 (αυτόν που υποτίθεται ισχύει κι έχουν ψηφίσει στη λεγόμενη βουλή τους) ΑΙΤΗΣΗ χορήγησης αναλυτικής κατάστασης οφειλών.
Ο υπάλληλος ΒΑΛΙΜΙΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, που έχει μονογράψει την Αίτηση, δεν την παραλαμβάνει και απαιτεί, εκτός από την Ταυτότητα του πολίτη (που την παραδίνει για να την φωτοτυπήσει η Τράπεζα):
1.    Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας
2.    Εκκαθαριστικό σημείωμα φορολογίας εισοδήματος
3.    Λογαριασμούς ΔΕΗ, ΟΤΕ…
4.    Βεβαίωση εργοδότη
5.    Αντίγραφο τελευταίας μισθοδοσίας…
Ο πολίτης παρακαλεί και λέει: “Κάνω μια αίτηση όπως μου την έδωσε ο δικηγόρος μου. Δεν ζητώ δάνειο, δεν ζητώ να ανοίξω λογαριασμό ή επιχείρηση. Απλώς τι σας οφείλω, όπως επιτάσσει ο νόμος 3869/2010. Σας παρακαλώ να...
παραλάβετε την αίτηση κι αν κρίνετε ότι δεν είναι σύννομη, την απορρίπτετε, με ενημερώνετε θεσμικά”.
Και τότε επεμβαίνει ο Βεληγκέκας!
Διευθυντής Εθνικής Τράπεζας, Υποκατάστημα ΚαματερούΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΑΝΟΣ!
Πάρτε το και τυπωμένο, όχι μόνον χειρόγραφα. Χωρίς τα απαιτούμενα δεν δεχόμαστε καμία αίτηση!
Κατόπιν, στο «Όνομα του Ελληνικού Λαού» (χρησιμοποιούν τον Ελληνικό λαό χωρίς ντροπή) οι δικαστές εκδίδουν τη Διαταγή Πληρωμής, την απόφαση κατάσχεσης, πλειστηριασμού κ.λπ.
Τους βάζεις φωτιά, τους παίρνεις τη ζωή πριν πάρουν τη δική σου; Μην μου πείτε ο νομικός πολιτισμός, ο κ. Σκορδάς μπορεί να επιληφθεί, η κυβέρνηση, η δικαιοσύνη κι άλλα κουραφέξαλα…
Λ. Κ. 

* Στη διάθεση ενός έντιμου εισαγγελέα, αν υπάρχει, τα στοιχεία προς άμεση διευθέτηση του θέματος κι όχι να πληρώσει τη νύφη ο πολίτης!

από sibilla

Φάρος ,για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, η υπαρ.654/2013 απόφαση του Πρωτοδικείου Χανίων

“Βόμβα” η υπαρ.654/2013 για τις Τράπεζες

Σε ΄ασκηση έφεσης , στην υπαρ 396/22-12-2011 απόφαση ,που εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Χανίων προσέφυγαν αφενός ο ίδιος ο δανειολήπτης με την αιτιολογία ότι, επήλθε ουσιαστική μεταβολή των εισοδημάτων του (μείωση σύνταξης), αφετέρου μία εκ των πιστωτριών Τραπεζών, με την αιτιολογία της μη ειλεικρινούς δήλωσης ως προς το ύψος των εισοδημάτων, του δανειολήπτη.

Επί της ουσίας της υπόθεσης:
Πρόκειται για Συντ/χη στρατιωτικό, ηλικίας 62 ετών, έγγαμο με δύο ενήλικα τέκνα, το ένα άνεργο το άλλο εργάζεται με ημιαπασχόληση, η σύζυγος είχε επιχείρηση, ΄με τουριστικά, η οποία έκλεισε το έτος 2009 έκτοτε παραμένει άνεργος.Ο εν λόγω δανειολήπτης είναι χρεωμένος σε πέντε Τράπεζες, συνολικού ύψους χρέωσης 201.707,15 ευρώ, κατέφυγε στο Νόμο Κατσέλη, μέσω του Φορέα (Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης) προκειμένου να ρυθμίσει το χρέος του, προχώρησε κανονικά ,όπως οι διατάξεις του Νόμου 3869/2010 ορίζουν, όπου φθάνοντας στην δικαστική φάση , εκδόθηκε η υπαρ. 396/22-12-2011 απόφαση το ΕιρηνοδικείοΧανίων, η οποία προσδιόριζε ποσό δόσης ,το οποίο δεν ήταν στις οικονομικές δυνατότητες του δανειζομένου, καθώς η σύνταξή του υπέστη σημαντική μείωση περίπου κατά 60%, λόγος που τον οδήγησε να στραφεί σε ΄Εφεση της Πρωτόδικης απόφασης,με την εικόνα των νέων οικονομικών δεδομένων.Συγχρόνως κατατέθηκε και αίτηση Β ΄Εφεσης ΄κατά της πρωτόδικης απόφασης εκ μέρους μίας των πιστωτριών Τραπεζών, προφασιζόμενη “δόλο του οφειλέτη “, με την αιτιολογία της μη ειλικρινούς δήλωσης ως προς το ύψος των εισοδημάτων του,
Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, Πρωτοδικείο Χανίων, με την υπαρ.654/2013 απόφασή του ,έδωσε το μεγαλύτερο “χαστούκι” στο Τραπεζικό σύστημα, αφού απέρριψε την αίτηση της ΄Εφεσης της Τράπεζας ,δικαίωσε και ρύθμισε το χρέος του δανειολήπτη εξαιρώντας από την εκποίηση την κύρια κατοικία, ένα διαμέρισμα 100,40 τ.μ όπου ο αιτών είναι συγκύριος κατά ποσοστό 50% ,μετά της συζύγου του καθόρισε δόσεις τετραετίας, όπου ο δανειολήπτης καλείται να πληρώσει δόση 349,34 Χ48= 18.928,32 ευρώ.Του δίνεται περίοδο χάριτος μία τετραετία και μετά την τετραετία θα πληρώσει δόση για την διάσωση του σπιτιού του 180 μήνες Χ232,41 ευρώ δόση 41.833,00 δηλ. για όλο του το χρέος ποσού 201.707,15 ευρώ θα πληρώσει ΜΟΝΟ 60.761,32 ευρώ ΔΗΛ. “κούρεμα “201.707,15- 60.761,32= 140.947 ευρώ ,ποσοστό διαγραφής χρέους 70%
Ωφέλεια για τον δανειολήπτη:
α)Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχτηκε την αίτηση της ΄Εφεσης και απέρριψε την αίτηση της Τράπεζας
β)διασώζει την κατοικία του από τυχόν ρευστοποίηση
γ)ρυθμίζει το χρέος του, κατά το οικονομικό του “μπορώ”
δ)”ΚΟΥΡΕΎΕΙ” το δυσβάστακτο γιαυτόν χρέος κατά 70%
ε)γλυτώνει συνολικά χρέος 140.947 Ευρώ.
Συμπερασματικά:Για την Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, και για τους καταναλωτές -δανειολήπτες θεωρείται μία από τις σημαντικότερες αποφάσεις υπέρ των δανειοληπτών , ακόμα θεωρείται ένας φωτεινός φάρος ,που βάζει ένα μικρό λιθαράκι στους αγώνες που θα ακολουθήσουν για την απαλλαγή των υπερχρεωμένων ,από την δυσβάστακτη υπερχρέωση του Τραπεζικού συστήματος, και η εν λόγω ρύθμιση ,δρομολογεί για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, μια νέα οικονομική και κοινωνική ζωή όπως το πνεύμα του νόμου Κατσέλη ορίζει.

Η Πρόεδρος της ΄Ενωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης

Ιωάννα Μελάκη

"Η διευκόλυνση των δανειοληπτών": Οι νόμοι - παγίδες

Περνάμε στο τρίτο μέρος του "νομικού" μας πονήματος, για τη "διευκόλυνση δανειοληπτών" και την "προστασίας της πρώτης κατοικίας".
Για το σημερινό μας πόνημα, θα επιστρατεύσουμε και άλλο νόμο "υπέρ των δανειοληπτών":
Ν. 4161 ΦΕΚ 143 / 14.06.2013 Πρόγραμμα διευκόλυνσης για ενήμερους δανειολήπτες, τροποποιήσεις στο ν. 3869/2010[Νόμος Κατσέλη] και άλλες διατάξεις.
Εδώ, τώρα, κρατηθείτε μην πέσετε. Ο νόμος έχει δύο σκέλη. Το ένα αφορά "διευκόλυνση ενήμερων δανειοληπτών" και το άλλο "τροποποιήσεις του νόμου Κατσέλη".
Εύλογα ερωτήματα:
1.  Τι νόημα έχει, άραγε,  η "διευκόλυνση" δανειοληπτών που εξυπηρετούν κανονικά τα δάνεια τους; 
2.  Πόσο καλές για τους δανειολήπτες είναι οι τροποποιήσεις του ν. 3869, που έγιναν τον Ιούνιο του 2013, από μια κυβέρνηση, που όπως είπε ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σκορδάς στις 16/1/2014: "όλες οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες κινούνται στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των δανειοληπτών, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν με πιο ήπιο τρόπο, να πάρουν μια ανάσα δηλαδή στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος." ;

Ας δούμε τις απαντήσεις με τη σειρά που βάλαμε τις ερωτήσεις:
1. Γιατί προτείνεται διευκόλυνση σε δανειολήπτες που εξυπηρετούν τα δάνεια τους; Αν ρωτήσετε την κυβέρνηση, θα σας πει ότι

• Με την έγκριση του προγράμματος ξεκινάει περίοδος τεσσάρων ετών κατά την οποία πρώτον, ο δανειολήπτης πληρώνει το 30% του μηνιαίου εισοδήματός του και δεύτερον, οι οφειλές τοκίζονται με το επιτόκιο της ΕΚΤ συν 0,75%, εκτός αν το επιτόκιο που έχει ο δανειολήπτης για το δάνειο του είναι μικρότερο, οπότε και δεν αλλάζει. Η διαφορά της νέας δόσης με την παλιά δόση κεφαλαιοποιείται και μετά την περίοδο των τεσσάρων ετών, η οφειλή συνεχίζει με την παλαιά σύμβαση, με τα υπολειπόμενα έτη αποπληρωμής που ίσχυαν τη στιγμή που ο δανειολήπτης υπάχθηκε στη ρύθμιση. Για τους ανέργους το πρόγραμμα προβλέπει μέσα στην τετραετία, εντελώς άτοκη περίοδο 6 μηνών, κατά την οποία ο οφειλέτης δεν θα πληρώνει καθόλου δόση.

Στο τέλος, δηλαδή, του 4ετούς προγράμματος διευκόλυνσης, ο δανειολήπτης θα κληθεί να πληρώσει αυξημένες δόσεις για να καλύψει αυτά που δεν θα πληρώνει, με το "πρόγραμμα διευκόλυνσης" (το ανεξόφλητο ποσό των δόσεων θα κεφαλαιοποιηθεί και το πρόβλημα θα επανέλθει δριμύτερο). Το μόνο ορατό όφελος είναι η μείωση του επιτοκίου (αν υπάρχει). Τα επιτόκια της ΕΚΤ είναι κυμαινόμενα. Σήμερα, πέφτουν, αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την άνοδο τους στο μέλλον. Επίσης, αυτός ο νόμος εντάσσει σε πρόγραμμα διευκόλυνσης και ελεύθερα επαγγέλματα, τα οποία είχαν αποκλειστεί από το "νόμο Κατσέλη" (Εφ' όσον, βέβαια, είναι ενήμεροι).
Τι ζητάει, όμως, ο νόμος, για να υπαχθείς στη διευκόλυνση;

• Άρθρο 2 Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης
• Α. Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης αποτελούν σωρευτικά:
• 1. Η εμπράγματη εξασφάλιση του δανειστή για τις υπαγόμενες απαιτήσεις του άρθρου 1 παράγραφος 3 επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, δηλωθείσας ως τέτοιας στην τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματός του...

Ο νόμος είναι σαφής:  Απαιτεί "εμπράγματη εξασφάλιση επί της πρώτης κατοικίας" καί όχι σε οποιοδήποτε άλλο ακίνητο οποιασδήποτε αξίας. Για μια πρόσκαιρη μειωμένη δόση και επιτόκιο, τα οποία θα βρεθούν μπροστά σου μετά από 4 χρόνια, το μόνο που θέλουν, για εξασφάλιση, είναι την πρώτη κατοικία!

Η δική μας αίσθηση είναι ότι η μόνη πρόθεση του νόμου είναι η υποθήκευση της πρώτης κατοικίας, για όσους δεν την έχουν υποθηκεύσει, κατά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης. Κι ας είχε βάλεις, τότε, υποθήκη π.χ. ένα κατάστημα, ένα χωράφι, κάποιο άλλο ακίνητο ή τίποτα. Τώρα, θέλουν το σπίτι σου!
Αυτό είναι το νόημα του νόμου. Το "τυρί" είναι η "διευκόλυνση" και το σπίτι σου η "φάκα".
Βεβαίως, αν δεν έχεις πρώτη κατοικία, δεν υπάγεσαι στη "διευκόλυνση".
Η "διευκόλυνση" έληγε στις 15/1/2014, αλλά δόθηκε 4μηνη παράταση.

2.  Επειδή, πράγματι, "όλες οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες κινούνται στην κατεύθυνση της διευκόλυνσης των δανειοληπτών", οι τροποποιήσεις του νόμου Κατσέλη (ν.3869/2010) είναι σκέτη διευκόλυνση:

•    (ν. 4161/2013)   Άρθρο 13 , παρ. 2. Το ποσό των τελευταίων ενήμερων μηνιαίων καταβολών θα πρέπει να είναι εύλογο με βάση την οικονομική κατάσταση του αιτούντος, ωστόσο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10% των μηνιαίων δόσεων που όφειλε να καταβάλει σε όλους τους δανειστές μέχρι τη στιγμή της υποβολής της αίτησης, το δε ελάχιστο ποσό καταβολής συνολικά στους δανειστές ανέρχεται σε 40 ευρώ μηνιαίως. Εξαίρεση στο παραπάνω όριο υφίσταται, αν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 παράγραφος 5 του παρόντος, περίπτωση κατά την οποία ορίζεται από τον Ειρηνοδίκη χαμηλότερη ή μηδενική δόση. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης καθυστερεί υπαιτίως την καταβολή των δόσεων που ορίζονται από τον Ειρηνοδίκη για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) μηνών, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 11 παρ.2 του ν.3869/2010. Η επικύρωση ή η όποια απόφαση ανακαλούνται ή μεταρρυθμίζονται κατά το άρθρο 758 με δυνατότητα προσωρινής ρύθμισης κατά το άρθρο 781 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.»

Ο "Νόμος  Κατσέλη" πριν τις τροποποιήσεις δεν απαιτούσε μηνιαίες καταβολές. Ο δικηγόρος κατέθετε την αίτηση στο Ειρηνοδικείο, μαζί με ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της τράπεζας και  έτσι προστατευόταν όλη μας η περιουσία έως να εκδικαστεί η αίτησή μας.
Για την "διευκόλυνση των δανειοληπτών" -και όχι των τραπεζών- η "φιλολαϊκή" κυβέρνηση απαιτεί την καταβολή μηνιαίων δόσεων!
Μπορεί σε ειρηνοδικεία της επαρχίας η δικάσιμη να ορίζεται μετά από κάποιους μήνες, στην Αθήνα ορίζονται δικάσιμες για το 2019 ή και για το 2024 (Καλλιθέα).

Από όλες τις "φιλολαϊκές διευκολύνσεις" της καλής κυβέρνησης προκύπτει το ίδιο συμπέρασμα:
Γίνονται για το καλό των τραπεζών. Πέραν όλων των άλλων οφελημάτων, αφαιρούν από τους ισολογισμούς "κόκκινα" δάνεια, τα καθιστούν ενήμερα, αποφεύγουν τη δημιουργία πρόσθετων αναγκών κεφαλαιοποίησης και βγαίνουν στην αγορά, με καλύτερη εικόνα.
Νόμοι, "δρόμοι" μετ΄εμποδίων και παγίδων, για να μπορούν να παριστάνουν τους φιλολαϊκούς, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των τραπεζιτών.


Προς "κυβερνητικά και μη κόμματα", "ομάδες", "κινήσεις", "πρωτοβουλίες" και αποκόμματα,
επειδή σωπαίνετε:
Εμμένουμε στις απόψεις μας και στις διαπιστώσεις μας, οι οποίες βασίζονται σε πραγματικά και μη αμφισβητήσιμα γεγονότα, και ζητούμε εξηγήσεις, επειδή:
"Με τη μέθοδο της σιωπής και της απόκρυψης από όλους σας, η οποία συνιστά και ενέχει δόλια συμπεριφορά, ο λαός δεν έμαθε ποτέ, ότι έχετε εκχωρήσει το χρήμα σε κάποιους ιδιώτες άγνωστης ταυτότητας. Δεν γνώριζε αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός, για να μπορεί μετά λόγου γνώσεως να κάνει τα κουμάντα του, να συναλλάσσεται, να δανείζεται, να παράγει και να καταναλώνει, με τρόπο συνετό και προσεκτικό".

(Ζητούνται νομικοί που θα στοιχειοθετήσουν μηνυτήρια αναφορά κατά όλων όσων προέβησαν, με δόλο, στην μετατροπή των Ελλήνων και της Ελλάδας σε "οφειλέτες").

"ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ"
"ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ"


 http://www.ithacanet.gr

"Προστασία Πρώτης Κατοικίας": Το "Δώρο" της Κυβέρνησης (2)

Έχοντας μετατραπεί σε "οφειλέτες", γινόμαστε και νομικοί. Μα, η βαθύτερη ουσία των νόμων είναι, πάντα, πολιτική.
Ποιον εξυπηρετεί "η προστασία της πρώτης κατοικίας" του άρθρου 2 του νόμου 4224/2013;
Πρόκειται για την εκφρασμένη πολιτική βούληση μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Σήμερα έχουμε 22/1/2013.
Ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σκορδάς έδωσε φιλολαϊκή παράσταση τις τελευταίες μέρες, καταγγέλοντας τις τράπεζες που δεν παραλαμβάνουν τις δηλώσεις δανειοληπτών που σπεύδουν να προστατεύσουν την πρώτη κατοικία τους, σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου (ειδήσεις 16/1/2014):

• Δεν θα γίνει ανεκτή από την κυβέρνηση η υπονόμευση της εφαρμογής του νέου νόμου για την προστασία των «κόκκινων» δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς, ξεκαθαρίζει ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Αθ. Σκορδάς.

Παράλληλα, για το ίδιο θέμα, η "Ανεξάρτητη" Αρχή "Συνήγορος του Καταναλωτή" εξέδωσε Δελτίο Τύπου - Σύσταση προς την Ένωση Τραπεζών(13/1/2014). 
Την ίδια ώρα, οι νομικοί φίλοι μας υπέβαλλαν διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Υπουργείο του και η απάντηση ήταν "δεν ξέρουμε. Να περιμένετε ερμηνευτική εγκύκλιο".
Πώς ήθελε ο κ. Σκορδάς να παραλάβουν αιτήσεις οι τράπεζες, αφού δεν είχαν στα χέρια τους τίποτα που να εξηγεί τι έπρεπε να κάνουν;
Φυσικά, και το γνώριζε, αλλά έπρεπε να γίνει οι αναγκαίοι προπαγανδιστικοί θεατρινισμοί, ώτε να μάθει ο ανίδεος λαός πόσο καλή κυβέρνηση έχουμε.
Την ίδια ώρα, δήλωνε ότι αν χρειαστεί παράταση ,προς το τέλος της προθεσμίας, "θα το συζητήσουμε και με την Ένωση Τραπεζών και πάντα έχει τη δυνατότητα η κυβέρνηση να προχωρήσει σε μια νομοθετική πρωτοβουλία".
Και, ώ του θαύματος, στις 21/1/2014, η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και όχι  η Κυβέρνηση προχώρησε σε "νομοθετική πρωτοβουλία", ανακοινώνοντας ότι  "τα υποκαταστήματα τραπεζών θα δέχονται αιτήσεις για ένα μήνα ακόμα, δηλαδή μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου"(Από το ρεπορτάζ, δεν προκύπτει "συζήτηση με την κυβέρνηση").
Και την ίδια μέρα, ο κ. Σκορδάς, για μία ακόμα φορά, "Κάλεσε τους δανειολήπτες σε καθυστέρηση να υποβάλλουν αίτηση στις τράπεζες για να ενταχθούν στο νέο νόμο". Και, συνεχίζοντας την παράσταση  δήλωσε "σε περίπτωση που δανειολήπτης αντιμετωπίσει πρόβλημα σε υποκατάστημα το οποίο δεν κάνει δεκτό το αίτημά του, θα πρέπει να επικοινωνεί με το αρμόδιο τμήμα της γενικής γραμματείας καταναλωτή στο τηλέφωνο 1520 για να υποβάλλει καταγγελία αναφέροντας τα πλήρη στοιχεία του υποκαταστήματος αλλά και του υπαλλήλου ο οποίος δεν δέχτηκε να παραλάβει την αίτηση".
Για ποιον είναι δώρο ο νόμος και τι είδους "καλά" φέρνει στους δανειολήπτες, το εξηγήσαμε στις 13/1/2013(Πλειστηριασμοί: ENA KAΛΟΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.)
    Σήμερα, θα συμπυκνώσουμε και θα συμπληρώσουμε τα αρχικά συμπεράσματα μας:
 Θα "προστατεύσεις" την πρώτη κατοικία σου, μόνο ως τις 31/12/2014, αν δηλώσεις ότι δεν επιθυμείς κατάσχεση, καταβάλλοντας ένα ποσό, με βάση το εισόδημα σου ή μη καταβάλλοντας τίποτα, αν δεν έχεις εισόδημα.
Επειδή, προφανώς, η δόση που θα καταβάλλεται ειναι μικρότερη από αυτή που θα έπρεπε να δίνεται για να εξωφληθούν τα τοκοχρεωλύσια, ο λογαριασμός θα συνεχίσει να επιβαρύνεται, με τους τόκους και τα χρεωλύσια, ενώ θα προστίθενται και οι τόκοι υπερημερίας. Η διαδικασία της επιβάρυνσης δεν διακόπτεται από το νόμο "προστασίας πρώτης κατοικίας". Από την 1/1/2015, η Τράπεζα είναι ελεύθερη να κεφαλαιοποιήσει τις επιπλέον οφειλές, να τις κάμει απαιτητές  και να προχωρήσει σε οποιαδήποτε διαδικασία επιθυμεί, συμπεριλαμβανομένης της κατάσχεσης.
Από τη διαδικασία του νόμου, οι μόνες ωφελημένες είναι οι τράπεζες, γιατί α) Με τη δήλωση και τη ρύθμιση, αποδέχεται ο δανειολήπτης όλες τις παράνομες και καταχρηστικές επιβαρύνσεις του λογαριασμού και β) στους ισολογισμούς και στις πράξεις των τραπεζών, είτε δανεισμού τους είτε αγοραπωλησίας μετοχών και δικαιωμάτων αγοράς μελλοντικών μετοχών με προκαθορισμένη τιμή(warrants), τα "κόκκινα" δάνεια θα εμφανίζονται ενήμερα και οι τράπεζες "υγιέστερες". 
Ο κ.Σκορδάς, ο "Συνήγορος(!) τους Καταναλωτή", η κυβέρνηση και οι βουλευτές που ψήφισαν τον νόμο δείχνουν στον λαό το "τυρί" και κρύβουν τη "φάκα". Αυτός είναι ο τρόπος που νομοθετούν οι εκλεγμένοι από το λαό βουλευτές: Με νόμους - φάκες, με νόμους - παγίδες.
Ακολουθούν δύο σημαντικά πράγματα που πρέπει να προσέξει κάθε έλληνας πολίτης, για την "φιλολαϊκή" φιλοσοφία και τον  τρόπο άσκησης της  νομοθετικής εξουσίας:
1. Οι βουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΝΔ νομοθετούν, θεωρώντας ότι μπορεί να υπάρχουν πολίτες που επιθυμούν να χάσουν το σπίτι τους. Γι΄αυτό και τους καλούν να δηλώσουν "επιθυμία διάσωσης"!
2. Ενώ ο νόμος ορίζει προθεσμία έως τις 31/1/2014, για να δηλώσουμε, υπευθύνως και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου περί "ψευδούς δήλωσης", την επιθυμία προστασίας του σπιτιού μας, αυτός που "νομοθετεί" την παράταση ως τις 28/2/2014 δεν είναι η Βουλή, αλλά η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών(ούτε καν η κυβέρνηση)!

Φυσικά, "ερμηνευτική εγκύκλιος" για το νόμο δεν έχει εκδοθεί, ως αυτή τη στιγμή. Και, σήμερα, να πάτε στην τράπεζα θα σας πουν ότι "δεν παραλαμβάνουμε αιτήσεις, γιατί δεν έχουμε οδηγίες". Για παράδειγμα, όποιος καταφέρει να εξηγήσει, δίχως ερμηνευτική εγκύκλιο, τι θέλει να πει ο "νομοθέτης" όταν λέει για την ημερομηνία υποβολής της υπεύθυνης δήλωσης: " μέχρι 31.1.2014, ή εντός δύο (2) μηνών από την επίδοση επιταγής προς εκτέλεση", αναγορεύεται σε διδάκτορα νομικής σχολής της αρεσκείας του.

(Θα ακολουθήσει και άλλο άρθρο, με το οποίο, διαβάζοντας νόμους, θα δείξουμε πόσο καλή είναι η κυβέρνηση και πόσο προστατεύει τους "οφειλέτες").
"ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ"
"ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ"

ΥΓ:
1. Εμείς έχουμε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να κάνουμε τη δήλωση του άρθρου 2. Εσείς μπορείτε να κάνετε ότι σας υπαγορεύει η συνείδηση και η λογική σας. Στη θέση της δήλωσης θα υποβάλλουμε αίτηση χορήγησης όλων των στοιχείων της δανειακής σύμβασης που έχουμε υπογράψει (Υπόδειγμα αίτησης θα βρείτε στο τέλος του άρθρου μας της 13ης Ιανουαρίου 2014, όπου εξηγήσαμε γιατί θα ζητήσουμε τα στοιχεία).
2. Καλά οι βουλευτές της πλειοψηφίας. Γιατί κανένα άλλο κόμμα δεν ασχολείται με αυτά;

Νομισματικό σύστημα: H μεγάλη απάτη!

Όλοι χρησιμοποιούμε σήμερα χρήματα για να κάνουμε τις συναλλαγές μας. Αναρωτήθηκε το πως "λειτουργεί" o ο θεσμός αυτός και τον μηχανισμό του;για να δούμε μερικά βασικά πράγματα:θα προσπαθήσω χονδρικά να σας ενημερώσω το πως ξεκίνησε η νεότερη μορφή χρήματος, τα χαρτονομίσματα.

Κάποτε ένας goldsmith (πρώιμη μορφή Τραπεζίτη) έφτιαξε για την φύλαξη του χρυσού του, ένα απροσπέλαστο σε τυχόν κλέφτες δωμάτιο μέσα στο σπίτι του. Οι γείτονες κάποια στιγμή τον προσέγγισαν και του είπαν να φυλάξει αν θέλει στο ασφαλές αυτό μέρος και τον δικό τους χρυσό με ένα μικρό ενοίκιο. Αυτός δέχθηκε ένεκα του κέρδους. το πράγμα έγινε γνωστό και ήρθε πολύς κόσμος να φυλάξει τον χρυσό του εκεί. ο κάθε καταθέτης έπαιρνε ένα χαρτί το οποίο ανέγραφε το βάρος του χρυσού που κατέθετε, ως απόδειξη της κατάθεσης.

Ο goldsmith παρατήρησε ότι ο κόσμος δεν ερχόταν να πάρει τον χρυσό, παρά μόνο ελάχιστοι, πράγμα που του προξένησε το ενδιαφέρον και κατέβηκε στην αγορά να δει και να ανακαλύψει το γιατί.

Στην αγορά λοιπόν είδε ότι ο κόσμος που είχε έρθει σε αυτόν να τους φυλάξει τον χρυσό, αντί να κάνει τον κόπο να έρθει να πάρει χρυσό και να κάνει τις καθημερινές τους συναλλαγές, συναλλασσόταν με τις αποδείξεις του χρυσού και όχι με τον ίδιο τον χρυσό!

Έτσι οι αποδείξεις μεταλλάχτηκαν στα γνωστά χαρτονομίσματα που όλοι γνωρίζουμε σήμερα.

ΌΜΩΣ η στατιστική παρατήρηση αυτή, του ότι ο κόσμος δηλαδή σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη χρυσού, και του ότι συναλλάσσονταν με τις αποδείξεις, έδωσε μια ιδέα στον goldsmith να εξαπατήσει τον κόσμο. Τι έκανε λοιπόν; δάνειζε όχι μόνο τον δικό του χρυσό αλλά και τον χρυσό των άλλων χωρίς φυσικά να τους δίνει μερίδιο από τα κέρδη αφού απέκρυπτε φυσικά το γεγονός ένεκα του κέρδους και ο κόσμος δεν είχε την δυνατότητα να το γνωρίζει.

Περνώντας ο καιρός όμως, ο goldsmith ήθελε ακόμα περισσότερα κέρδη, έτσι σκέφτηκε να κάνει και το εξής: εφόσον στατιστικά ο κόσμος σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη τον χρυσό του, να κόψει περισσότερες αποδείξεις από τον χρυσό που είχε στην αποθήκη του.

Όπως και στην προηγούμενη κατάσταση κανείς δεν θα το υποπτευόταν αυτόν τον μηχανισμό διότι ο goldsmith γνώριζε καλά την νοοτροπία του κόσμου. Αν πάλι κάποιοι αντιλαμβάνονταν την απάτη θα ήταν τόσοι λίγοι που και αν έρχονταν να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους βάσει των αποδείξεων που είχαν θα ήταν εφικτό. Πως θα κατέρρεε το σύστημα; ΑΝ όλοι μαζί οι πολίτες πήγαιναν με τις αποδείξεις (τραπεζογραμμάτεια-χαρτονομίσματα) να πάρουν τον χρυσό τους, διότι τα χαρτονομίσματα που είχε κυκλοφορήσει στην αγορά δεν είχαν αντίκρυσμα στον χρυσό της αποθήκης τους, ήταν εντελώς πλαστά!

Το 1913 στις ΗΠΑ μαζεύτηκαν οι Περιούσιοι Τραπεζίτες και όρισαν ένα νέο σύστημα δημιουργίας χρήματος "out of nothing" το οποίο το ονόμασαν Fractal reserve system (Σύστημα Κλασματικού αποθεματικού). Στόχος ήταν η δημιουργία του χρήματος η οποία δεν θα είχε αντίκρισμα ούτε σε χρυσό ούτε σε τίποτα άλλο παρά μόνο "out of nothing" με σκοπό φυσικά το απεριόριστο κέρδος. Έτσι λοιπόν συνέθεσαν ένα έγγραφο γνωστό ως Modern Money Mechanics (για να κατεβάσετε το .pdf κάντε κλικ ΕΔΩ) στο οποίο όριζαν τον μηχανισμό δανεισμού με βάση το 9:1

Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; θα δώσουμε ένα παράδειγμα:
Ο κύριος Τάδε θέλει να αγοράσει ένα αυτοκίνητο αξίας 9.000 ευρώ. Πήγε λοιπόν στην Τράπεζα και ζήτησε το ποσόν αυτό. Όλοι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι τα 9.000 που ενέκρινε η τράπεζα στον κύριο Τάδε τα έβγαλε από το θησαυροφυλάκιο της εκεί που έχει τις καταθέσεις των πελατών της. Λάθος! δεν έδωσε τα 9.000 από τις καταθέσεις των άλλων! βάσει του Modern Money Mechanics και του 9:1 η εν λόγω Τράπεζα, θα κάνει κατάθεση 1000 στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ τα υπόλοιπα 8.000 "out of nothing" ΑΠΛΑ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ!!! ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ DIGITALY ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ!!!

Ο κύριος Τάδε λοιπόν θα πάρει την επιταγή του και θα πάει να την δώσει στο μαγαζί που πουλάει το αυτοκίνητο. Ο μαγαζάτορας με την σειρά του θα πάει και θα το κάνει κατάθεση την επιταγή σε κάποια Τράπεζα. Η Τράπεζα αυτή βλέπει το ποσόν και βάσει του 9:1 θα βάλει τα 900 κατάθεση στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα μπορέσει να διαθέσει σε κάποιο νέο δάνειο τα υπόλοιπα 8.100.από το αρχικό ποσό τελικά με τον κύκλο νέων δανείων θα "δημιουργηθούν" 90.000 τις οποίες θα καρπωθεί η Τράπεζα.

Με άλλα λόγια ο "δημοκρατικός" νόμος νομιμοποιεί τις Τράπεζες να δημιουργούν χρήμα από το ΤΙΠΟΤΑ αλλά δεν νομιμοποιεί τους πολίτες να κάνουν το ίδιο... και όχι μόνον αυτό, αλλά οι αδέκαστοι Δικαστικοί αν δεν ξεπληρώσεις κάποιο δάνειο που σου έχει δώσει η Τράπεζα προχωρούν και σε κατασχέσεις των αντικειμένων που έχεις βάλει ως εγγύηση...

Για να γίνουμε περισσότερο κατανοητοί, μεταξύ της Τράπεζας και του Δανειζόμενου το μόνο πραγματικό και υπαρκτό μέσω συναλλαγής είναι το σπίτι ή ότι άλλο βάλει ως εγγύηση ο δανειολήπτης.

Το μέγεθος της απάτης δεν σταματάει εδώ, το ποσόν που λαμβάνει ο δανειολήπτης π.χ. 10.000 που μόλις δημιούργησε η Τράπεζα βάσει του Δημοκρατικότατου νόμου, έχει και μια ακόμα παράμετρο... τον ΤΟΚΟ!!!

Η καλή ερώτηση είναι η εξής: η τράπεζα έχει από τον νόμο την δικαιοδοσία να δημιουργήσει χρήμα "out of nothing", δημιουργεί λοιπόν 10.000 και ζητάει τόκο ας πούμε 20%, οπότε ο δανειολήπτης δηλαδή πρέπει να επιστρέψει 12.000. Όλα καλά και φυσιολογικά μας φαίνονται...μόνο που εδώ υπάρχει ένα κενό... που θα βρει ο δανειολήπτης τα παραπανίσια 2.000 (μέσω των τόκων) που θέλει η τράπεζα εφόσον η τράπεζα δεν τα έχει δημιουργήσει και ο δανειολήπτης δεν έχει την δικαιοδοσία από τον νόμο να ζωγραφίσει και αυτός με την σειρά του χαρτάκια τα οποία θα τα ονομάζει χρήματα και θα τους ορίσει αξία 2.000;

Η απάντηση είναι ότι θα πρέπει να τα "κλέψει" από κάποιον άλλον... αν υποθέσουμε λοιπόν ότι η αγορά αποτελείται από 10 άτομα, τα οποία έχουν από 10 δρχ έκαστος και πρέπει να επιστρέψουν 12 δρχ στην Τράπεζα, εφόσον η τράπεζα συνολικά δημιούργησε 100 δρχ πως θα μπορέσουν τα άτομα να ξεχρεώσουν την Τράπεζα; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: δεν θα μπορέσουν όλοι... ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ λοιπόν τα 2 από τα 10 άτομα θα χρεοκοπήσουν!!!

Επάνω στο θέμα αυτό έχουμε μια ενδιαφέρουσα ιστορία που συνέβη στην Αμερική το 1968 γνωστή ως "the credit river case":

Ο jerome Daly το 1968 δικηγόρος στο επάγγελμα είχε πάρει ένα δάνειο από μια τράπεζα, δεν μπόρεσε να αποπληρώσει το δάνειο αυτό, και η τράπεζα πήγε να του κατασχέσει το σπίτι. Αυτός στο δικαστήριο υποστήριξε ότι η συμφωνία είναι άκυρη διότι βάσει του fractal reserve (κλασματικό αποθεματικό) τα χρήματα δημιουργούνται από το τίποτα, οπότε η τράπεζα του έδωσε ΤΙΠΟΤΑ οπότε πως είναι δυνατόν να έχει αξιώσεις στο ΚΑΤΙ που ήταν το σπίτι του. Ο πρόεδρος των Τραπεζιτών J.P. Morgan δεν μπορούσε να μην παραδεχθεί στο δικαστήριο την ισχύ του Fractal Reserve που αναφέρεται στο Modern Money Mechanics, οπότε ο Jerome Daly κέρδισε την δίκη. 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να ανοίξει η απόφαση του δικαστηρίου σε μορφή .pdf
Στοιχεία για την υπόθεση μπορείτε να βρείτε στο: link-law library 

eleftheriskepsii

Ολοι οι δανειολήπτες να ζητήσουν τον φάκελο του δανείου τους. Θα βρουν υπερεχρέωση

- Το σύνολο των τραπεζών χρεώνει τόκους , υπολογισμένους σε 360 αντί 365 μέρες.
- Συνηθισμένη πραχτική τους είναι η επιβάρυνση των δανείων με καταχρηστικά επιτόκια και λοιπά έξοδα.
- Έχουν εντοπιστεί αλλαγές όρων δανείου, με πλαστογραφημένες υπογραφές δανειοληπτών.
ΖΗΤΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΕΩΣΕΩΝ
"ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ"
σε συνεργασία με την
ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Για σήμερα, παραθέτουμε το
ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΜΗΝΥΣΗΣ- ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΤΑ αρμοδίων προσώπων της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟ ΟΡΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
του πρώην εισαγγελέα Ιωάννη Σακκά.
Α) Στην μηνυόμενη τράπεζα, Διοίκηση και στα επιτελικά στελέχη αυτής ήτο γνωστό από την 07.03.1991, με την υπ’ αριθμόν: Φ1-983 / 07.03.1991 (ΦΕΚ:172 / Τεύχος Δεύτερο / 21.03.1991) ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση), ότι ο τραπεζικός κανονισμός των τόκων επί δανείων, που τα πιστωτικά ιδρύματα-τράπεζες χορηγούν σε ιδιώτες (φυσικά και νομικά πρόσωπα), υπολογίζεται επί τη βάσει των ημερών του ημερολογιακού έτους (ήτοι 365 ημερών και επί 366 ημερών σε δίσεκτο έτος) και όχι επί τη βάσει έτους 360 ημερών.
Βάσει δε υπολογισμού στην εξίσωση: Τόκος= Κεφάλαιο Χ Επιτόκιο % διά 1 έτος ημερολογιακό, ήτοι σε μορφή κλάσματος με παρανομαστή το έτος δια 365 ημερών (ή 366 ημερών επί δίσεκτου έτους), οι μηνυόμενοι ως αρμόδια διοικητικά όργανα της τράπεζας όφειλαν να διαιρούν στην εξίσωση υπολογισμού του ετήσιου τόκου δανεισμού των δανειοληπτών και να υπολογίζουν το νόμιμο ετήσιο τόκο, που θα έπρεπε να πληρώνει ο Δανειζόμενος. Σε αντίθετη περίπτωση, που διαιρούσαν με μικρότερο αριθμό των 365 ή 366 ημερών, δηλαδή με μικρότερο διαιρέτη ή παρανομαστή, όπως εν προκειμένω με 360 εξήγαγαν εν γνώσει τους μεγαλύτερο ποσόν τόκου και χρέωναν περισσότερους τόκους στον δανειολήπτη και τον ζημίωναν κατά τη διαφορά έναντι του δίκαιου και νομίμου τρόπου υπολογισμού με βάση έτος με 365 ή 366 ημέρες, ενώ κατ’ επίφαση και ψευδώς εμφάνιζαν στον δανειολήπτη και στον εγγυητή, ότι το ετήσιο επιτόκιο ήτο το συμφωνηθέν. Τελικώς στις εξοφλητικές δόσεις ανά μήνα του συμφωνηθέντος δανείου –κεφαλαίου τους επιμέριζαν παράνομους τόκους επιπλέον.
Σχετικώς επί του δίκαιου και νομίμου συναλλακτικού τραπεζικού ήθους και καλής πίστης στις τραπεζικές συναλλαγές προς τους Δανειολήπτες με συντελεστή διαίρεσης, διαιρέτη ή παρανομαστή έτους 365 ημερών (ή 366 σε δίσεκτο) από 21-3-1991, όριζαν αναγκαστικά οι κατωτέρω κοινές κανονιστικές διατάξεις Υπουργικών Αποφάσεων και αυστηρών Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό εσωτερικό δίκαιο σε ΚΥΑ και ήταν γνωστές στους τραπεζίτες, ως ειδικών επί θεμάτων δανείων και με υπέρμετρη νομική υπεροχή (εχόντων νομικές-δικηγορικές υπηρεσίες) έναντι ημών των δανειοληπτών ως πολιτών, στις οποίες σημειωτέον παραπέμπει η αμετάκλητη απόφαση 430/4-3-2005 του Αρείου Πάγου (ΑΠ) όπως :
α) στις 21-3-1991, η υπ’ αριθμ. ΚΥΑ Φ1-983 / 07-03-1991 (Φ.Ε.Κ. Β΄ 172 / 21-03-1991, θέμα 12 άρθρο 14 τελυτ. παραγρ), (Προσάγω και επικαλούμαι το υπ’ αριθμόν: …. Σχετικόν) και
β) στις 8-3-2001, η υπ’ αριθμ. ΚΥΑ Ζ1-178/13-02-2001 (Φ.Ε.Κ. Β΄ 255 / 08-03-2001), όπου ενσωματώθηκε η υπ' αριθμ. 98 / 7 / ΕΚ / 16-02-1998 Κοινοτική Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ θέμα 5 του ΦΕΚ και το άρθρο 5 παρ/φος 3 α της ΚΥΑ) καθώς επίσης και τα όσα επιτάσσει το Άρθρο: 28 παρ.: 1 του Συντάγματος. Ήτοι: «Οι γενικά παραδεγμένοι Κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, καθώς και οι Διεθνείς Συμβάσεις , από την επικύρωσή τους με Νόμο και την θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Εσωτερικού Ελληνικού Δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη Διάταξη Νόμου». (Προσάγω και επικαλούμαι τα υπ’ αριθμόν: ….Σχετικά).
Β) Πέραν δε τούτων στις 4-3-2005, στην Αθήνα και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος όπου είχαν υποκατάστηματα, οι μηνυόμενοι ως ειδικοί και εμπιστευμένοι από την Πολιτεία ως Διοίκηση και εκπρόσωποι Τράπεζας (νομικού προσώπου) επί των τραπεζικών δανείων και έχοντες ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να ανακοινώνουν, στους υποψήφιους πελάτες –δανειολήπτες, τον σύμφωνα με το δίκαιο και νόμιμο συναλλακτικό τραπεζικό ήθος και με καλή πίστη στις τραπεζικές συναλλαγές συντελεστή διαίρεσης, διαιρέτη ή παρανομαστή έτους 365 ημερών (ή 366 σε δίσεκτο) από 21-03-1991, γνώριζαν (αφού είχαν και έχουν οργανωμένες νομικές υπηρεσίες) ξεκάθαρα επιπλέον ότι το Δ΄ Πολιτικό Τμήμα του Ανώτατου Ελληνικού Δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου, εξέδωσε την υπ’ αριθμόν: 430 / 04-03-2005 Αμετάκλητη Απόφασή του, η οποία δέσμευε όλες τις τράπεζες με ισχύ δεδικασμένου έναντι πάντων των δανειοληπτών ως αποδεκτών παροχής υπηρεσιών των δανειοληπτών-καταναλωτών και τους υποχρέωνε να μην παρασιωπούν αθέμιτα το αληθινό γεγονός ότι: α) ο Γ.Ο.Σ. που όριζε ότι οι τόκοι υπολογίζονται με βάση έτος 360 ημερών είναι καταχρηστικός και παράνομος και προκαλεί ακυρότητα στη σύμβαση του δανείου και β) η αληθής και νόμιμη βάση υπολογισμού των τόκων δανείου καταναλωτών (δανειοληπτών φυσικών και νομικών προσώπων) είναι το έτος με 365 ημέρες. Η δε παρασιώπηση των ανωτέρω αποτελεί αθέμιτη ενέργεια της Τράπεζας ως παροχέα. (Προσάγω και επικαλούμαι την υπ’ αριθμόν: απόφαση ΑΠ 430/4-3-2005, Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ, ΔΕΕ 2005/460, ΕΕΜΠΔ 2005/354, Δ/ΝΗ 2005/802, ΛΟΓΙΣΤΗΣ 2005/907).
Με την Απόφασή του αυτή το Ανώτατο Ακυρωτικόν Δικαστήριο απεφάνθη και δη αμετάκλητα, ότι είναι καταχρηστικός ο όρος των Τραπεζών, κατά τον οποίο οι τόκοι υπολογίζονται με βάση έτος 360 ημερών και όχι 365 και κατά το άρθρο 2 παρ.6 του ν. 2251/1994 "περί προστασίας των καταναλωτών", όπως ο νόμος αυτός ισχύει, οι γενικοί όροι συναλλαγών (ΓΟΣ), δηλαδή οι όροι που έχουν διατυπωθεί εκ των προτέρων για απροσδιόριστο αριθμό μελλοντικών συμβάσεων, απαγορεύονται και είναι άκυροι αν έχουν ως αποτέλεσμα τη διατάραξη της ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών εις βάρος του καταναλωτή-δανειολήπτη και (η ανωτέρω Νομική Διάταξη) αποτελεί ειδική μορφή εφαρμογής του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα περί εφαρμογής εν προκειμένω υπό των τραπεζών ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης να τηρούν την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη στις συναλλαγές τους με τους δανειολήπτες και τους εγγυητές τους.
Δέχτηκε η υπ’ αριθμόν 430 / 2005 ΑΠ, Αμετάκλητη Δικαστική Απόφαση, ότι: «…ο… Γ.Ο.Σ που προβλέπει ότι οι τόκοι υπολογίζονται με βάση έτος 360 ημερών, προσκρούει στην αρχή της διαφάνειας, που επιτάσσει οι όροι να είναι διατυπωμένοι κατά τρόπο ορισμένο, ορθό και σαφή, ώστε ο…καταναλωτής να γνωρίζει τις συμβατικές δεσμεύσεις, που αναλαμβάνει, ιδίως όσον αφορά τη σχέση παροχής και αντιπαροχής. Με το να υπολογίζεται το επιτόκιο σε έτος 360 ημερών, ο καταναλωτής-δανειολήπτης δεν πληροφορείται το (πραγματικό) ετήσιο επιτόκιο, όπως αυτό θα έπρεπε να προσδιορίζεται σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 243 παρ. 3 Α.Κ. Η αναιρεσίβλητη (εν. Απόφαση του Εφετείου) διασπά με τον εν λόγω όρο, εντελώς τεχνητά και κατ` απόκλιση των δικαιολογημένων προσδοκιών του καταναλωτή, το χρονικό διάστημα (το έτος), στο οποίο όφειλε να αναφέρεται το επιτόκιο, δημιουργώντας έτσι μία πρόσθετη επιβάρυνση του καταναλωτή - δανειολήπτη, ο οποίος πλέον -όταν το επιτόκιο μιας ημέρας προσδιορίζεται με βάση έτος 360 ημερών - για κάθε ημέρα επιβαρύνεται με, κατά 1,3889% περισσότερο, τόκους, καθώς το επιτόκιο υποδιαιρείται για τον προσδιορισμό του τόκου προς 360 ημέρες, χωρίς αυτή, η επιπλέον επιβάρυνση να μπορεί να δικαιολογηθεί με την επίκληση κάποιου σύνθετου χαρακτήρα της παρεχόμενης υπηρεσίας ή από κάποιους εύλογους για τον καταναλωτή λόγους ή από κάποιο δικαιολογημένο ενδιαφέρον της αναιρεσίβλητης Τράπεζας. Τούτο ιδίως σε μία εποχή, όπου τα ηλεκτρονικά μέσα προσφέρουν, χωρίς καμία πρόσθετη δυσχέρεια, τον επακριβή υπολογισμό των τόκων με έτος 365 ημερών. Άλλωστε το έτος των 365 ημερών ισχύει και εφαρμόζεται σήμερα, κατ` επιταγή της Κοινοτικής Οδηγίας 98 / 7 / Ε.Κ. που ενσωματώθηκε στο Εθνικό μας Δίκαιο, με την ΚΥΑ 21- 178/13.2.2001 (ΦΕΚ Β 255/8.3.2001) στην καταναλωτική πίστη, με τη στενή έννοια, ρύθμιση που δείχνει τη σημασία που απονέμει και ο Κοινοτικός Νομοθέτης για τον, κατ` αυτόν τον τρόπο, ακριβή προσδιορισμό του επιτοκίου…….».
Με την ανωτέρω Αμετάκλητη Απόφαση του Αρείου Πάγου αποσαφηνίστηκε και δικαστικώς πλέον από 04-03-2005, (ημερομηνία δημοσίευσης αυτής), με ισχύ δεδικασμένου προς όλες τις τράπεζες το ήδη διαμορφωμένο και από την υπ’ αριθμόν: 98 / 7 / ΕΚ / 16.02.1998 Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης νόμιμο και δίκαιο συναλλακτικό τραπεζικό ήθος επί του υπολογισμού των ετήσιων τόκων επί χορηγουμένων δανείων, προσδιορίζεται με βάση έτος 365 ημερών (ή 366 ημερών επί δίσεκτου έτους) και ορίσθηκε νομίμως-δικαστικώς η δέουσα καλή πίστη και το χρηστό ήθος, που υποχρεούτο να ακολουθεί η διοίκηση κάθε τράπεζας και στέλεχος αυτής (νόμιμος αντιπρόσωπός της), για να μη προκαλούν στις συναλλαγές τους πρόσθετη επιβάρυνση-ζημία στην περιουσία του Δανειολήπτη και του εγγυητή του κατά 1,3889% στο δανεισθέν κεφάλαιο για κάθε ημέρα, επιβαρυνόμενο περισσότερο με τόκους που προσδιόριζαν με βάση έτος 360 ημερών, αντί με βάση έτος 365 ημερών ή 366 ημερών επί δίσεκτου έτους, κατά τις διαπραγματεύσεις και στη σύναψη σύμβασης δανείου αλλά και εις την εκπλήρωση της παροχής τους (εκ του δανείου).
Η απόφαση αυτή εκδόθηκε με τη διαδικασία του Ν 2251/1994 ΦΕΚ Α 191 Περί προστασίας καταναλωτών και ίσχυε και ισχύει έναντι όλων των τραπεζών και ως εκ τούτου δέσμευε αναδρομικά από 07.03.1991 αλλά και από 18.02.1998, όλα τα τραπεζικά - πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα και την ανωτέρω εγκαλουμένη τράπεζα και τα στελέχη της (νόμιμους αντιπροσώπους τους), και ΥΠΟΧΡΕΩΝΕ αυτά κατά τις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη σύμβασης (δανείου) και εις την εκπλήρωση της παροχής τους (του δανείου) να συμπεριφέρονται θεμιτά.
Ειδικότερα υποχρέωνε τις τράπεζες, τους τραπεζίτες, τα μέλη των ΔΣ των τραπεζών και τα στελέχη αυτών:
α) ΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ, σύμφωνα με την καλή πίστη και θεμιτού συναλλακτικού ήθους, ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΟΜΙΜΟΥ ΤΟΚΟΥ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ και Πίστωσης ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ έτους ΤΩΝ 365 ΗΜΕΡΩΝ (ή 366 ΗΜΕΡΩΝ ΕΠΙ ΔΙΣΕΚΤΟΥ ΕΤΟΥΣ) προς τον υποψήφιο Δανειολήπτη, οιονδήποτε ιδιώτη φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ο οποίος επεδείκνυε εμπιστοσύνη εις την τράπεζα, ώστε αυτός να μην είναι θύμα απάτης ως προς την παροχή του σε έννομη σχέση δανείου και
β) ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΑΣΙΩΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΥΤΗ, καθόσον είχαν υποχρέωση ανακοίνωσης και τήρησης του πραγματικού γεγονότος του ημερολογιακού έτους με 365 (ή 366 ημέρες σε δίσεκτο) στην έννομη σχέση δανείου και υπολογισμού του τόκου ετησίως, σύμφωνα με τις ανωτέρω ειδικές τραπεζικές διατάξεις και δη: Α) Τις Διατάξεις της υπ’ αριθμόν: Φ1-983 / 07.03.1991 (ΦΕΚ:172 / Τεύχος Δεύτερο / 21.03.1991) Κοινής Υπουργικής Απόφασης, Β) την υπ’ αριθμόν: 98 / 7 / ΕΚ / 16.02.1998 Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Γ) την υπ’ αριθμόν: 430 / 4-3- 2005 Αμετάκλητη Απόφαση του Δ΄ Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου), την καλή πίστη και τα νόμιμα διαμορφωμένα συναλλακτικά ήθη. Η συμπεριφορά τους όφειλε να συνάδει, με τα Άρθρα: 197 και 288 του Αστικού Κώδικα και να μην αθετούν τη νόμιμη αυτή συμπεριφορά τους από δόλο κατά την εκτέλεση της παροχής τους και δημιουργούν ζημία εις την περιουσία του Ιδιώτη – Δανειολήπτη σύμφωνα με το άρθρο 330 του Αστικού Κώδικα, ήτοι περιστατικά γνωστά στις διοικήσεις των τραπεζών

Γ) Όμως τα πρόσωπα, τα οποία διοικούσαν την ως άνω τράπεζα, Πρόεδρος, Διευθύνων Σύμβουλος, Διοικητικό Συμβούλιο και στελέχη αυτής, άγνωστα σε εμάς πρόσωπα, τα οποία πρέπει να ανευρεθούν, κατάρτισαν πανελλαδικής εμβέλειας σχέδιο εξαπάτησης και συνέχισαν αυτό το σχέδιο, με δημιουργία, παράσταση και συνέχιση παράστασης ως δήθεν νομίμου Γ.Ο.Σ. ότι οι τόκοι δανείου υπολογίζονται με βάση έτος 360 ημερών και εν γνώσει τους κατ΄επάγγελμα και συνήθεια προκαλούσαν ζημία επί της περιουσίας (περιουσιακών δικαιωμάτων) στους υποψήφιους δανειολήπτες, οι οποίοι τους επεδείκνυαν εμπιστοσύνη ως προς τον υπολογισμό του ετήσιου τόκου του χορηγουμένου δανείου, δημιουργώντας μία πρόσθετη επιβάρυνση –ζημία του Καταναλωτή - Δανειολήπτη, για κάθε ημέρα επιβαρύνοντάς τον με, κατά 1,3889% τουλάχιστον περισσότερο, τόκους, (όταν το επιτόκιο ήταν 5,5% βλ την με αριθμ 430/2005 απόφαση του ΑΠ Δ ΠολΤμ.), πείθοντας και παραπλανώντας τον κάθε Δανειολήπτη, ότι το νόμιμο και σύμφωνα με την καλή πίστη και συναλλακτικά ήθη επιτόκιο μίας ημέρας προσδιορίζεται με βάση έτος 360 ημερών, ενώ αυτό ήτο ψευδές ως μη νόμιμο και αντίθετο στην καλή πίστη και συναλλακτικά ήθη, προβαίνοντας σε ΑΘΕΜΙΤΗ ΠΑΡΑΣΙΩΠΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ, ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΝΟΜΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ το νόμιμο και σύμφωνα με την καλή πίστη και θεμιτά συναλλακτικά ήθη επιτόκιο μιας ημέρας προσδιορίζεται με βάση έτος 365 ημερών, ενώ με βάση 360 ημέρες ο Δανειολήπτης, για κάθε ημέρα επιβαρύνεται με, κατά 1,3889% τουλάχιστον περισσότερο, τόκους (όταν το επιτόκιο ήτο 5,5% ετησίως), και μη διαφωτίζοντας τον παθόντα Δανειολήπτη επ’ αυτού, ενώ είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση ανακοίνωσης και διαφώτισής του για το ανωτέρω αληθές γεγονός από την καλή πίστη και θεμιτά συναλλακτικά ήθη, τις ανωτέρω Νομικές Διατάξεις, την υπ’ αριθμόν: 98 / 7 / ΕΚ / 16.02.1998 Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Αμετάκλητη υπ’ αριθμόν: 430 / 2005 Απόφαση του Αρείου Πάγου, την υπ’ αριθμόν: 1219 / 2001 Αμετάκλητη Απόφαση του Δ΄ Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου περί Προστασίας Καταναλωτών και τα Άρθρα: 197, 288 και 330 του Αστικού Κώδικα.
(Προσάγω και επικαλούμαι το υπ’ αριθμόν: …..Σχετικόν).

Οι μηνυόμενοι όμως της ως άνω τράπεζας έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο πανελλαδικώς εξαπάτησης των Δανειοληπτών με τη βοήθεια των νομίμων αντιπροσώπων τους (διευθυντών) εις τα τραπεζικά τους καταστήματα κατά τον χρόνο της κατάρτισης των Δανειακών Συμβάσεων, έχοντας έτσι διαμορφώσει, δια μέσου των υπαρχόντων καταστημάτων και υποκαταστημάτων της τράπεζας και στελέχωσή των, την πανελλαδική - εκτεταμένη υποδομή και την οργανωμένη ετοιμότητά τους, με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της απάτης των υποψηφίων Δανειοληπτών, και με σκοπό να πορίζονται παράνομα περιουσιακά οφέλη - κέρδη - εισοδήματα υπέρ της τράπεζας ως νομικού προσώπου. Η συνολική σκοπούμενη περιουσιακή ζημία των εξαπατηθέντων δανειοληπτών πανελλαδικώς αλλά και το αντίστοιχο συνολικό παράνομο όφελος υπερβαίνει το ποσόν των 30.000,- Ευρώ ή άλλως και των 120.000 Ευρώ, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας ζημίας. Από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης της απάτης Δανειοληπτών προκύπτει σταθερή ροπή των δραστών προς διάπραξη της απάτης κατ’ εξακολούθηση.

Δ) Ειδικότερα, οι νόμιμοι αντιπρόσωποι - στελέχη της τράπεζας με την επωνυμία……………… και σε εκτέλεση του ως άνω στρατηγικού σχεδίου εξαπάτησης Δανειοληπτών, με σκοπό η τράπεζα να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας μας εκ της διαφοράς του σχεδιασμένου παράνομου υπολογισμού του τόκου με βάση έτος 360 ημερών αντί του νομίμου με έτος των 365, εν γνώσει τους μας εξαπάτησαν έναν έκαστο αντίστοιχα στα καταστήματα της ως άνω τράπεζας και προβήκαμε λόγω απάτης αυτών σε κατάρτιση σύμβασης δανείου ως πιστούχου-δανειοληπτη και εγγυητή αντίστοιχα..
Ως Δανειολήπτης, έκαστος εξ ημών, κατά την κατάρτιση Σύμβασης Δανείου με την ανωτέρω τράπεζα παραπλανηθείς με το ανωτέρω σχέδιο της τράπεζας, κατέβαλα στην τράπεζα παράνομο τόκο - περιουσιακό όφελος υπέρ της τράπεζας ως ιστορείται κατωτέρω, και σε κάθε περίπτωση με πρόθεση από κοινού βάσει του ως άνω πανελλαδικού σχεδίου τους έβλαψαν αντίστοιχα την περιουσία μου και εν τέλει κατέβαλε ένας έκαστος εξ ημών το παράνομο τόκο υφιστάμενοι αντίστοιχη ζημία στην περιουσία μας. Η δε σκοπούμενη παράνομη ζημία μας και το αντίστοιχο παράνομο όφελος της τράπεζας, προκύπτει από την σχεδιασμένη απατηλή ενέργεια των νομίμων εκπροσώπων της τράπεζας βάσει του ανωτέρω στρατηγικού σχεδίου πανελλαδικά εξαπάτησης αγνώστου αριθμού πιστούχων -Δανειοληπτών.
Σε κάθε περίπτωση δανείου, ως προκύπτει από την κάθε προσκομιζόμενη υπογεγραμμένη σύμβαση δανείου, οι υπογράφοντες ως εκπρόσωποι της τράπεζας επί τη βάσει του ανωτέρω πανελλαδικού σχεδίου κατ εντολήν των διοικούντων Προέδρου, Διευθύνοντος Συμβούλου και μελών του Δ.Σ. της τράπεζας εν γνώσει τους προέβαιναν στην απάτη, κατ εξακολούθηση ή άλλως κατά συρροή, με αθέμιτη παρασιώπηση του αληθινού γεγονότος, παρασιωπόντας το αληθές γεγονός ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΝΟΜΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ το υποχρεωτικώς νόμιμο και σύμφωνα με την καλή πίστη και το θεμιτό συναλλακτικό ήθος επιτόκιο μιας ημέρας προσδιορίζεται με βάση έτος 365 ημερών (ή 366 ημερών στο δίσεκτο έτος), ενώ με βάση 360 ημέρες ο Δανειολήπτης, για κάθε ημέρα επιβαρύνεται στη περιουσία του και ζημιώνεται με, κατά 1,3889% τουλάχιστον περισσότερο, τόκους από το συμφωνηθέν (όταν το επιτόκιο ήτο 5,5% ετησίως) και μη ενημερώνοντας-διαφωτίζοντας έναν έκαστο εξ ημών ως παθόντα Δανειολήπτη, ενώ είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να μας ανακοινώνουν και να μας διαφωτίζουν έναν έκαστον, δανειολήπτη και εγγυητή εξ ημών για το ανωτέρω αληθές γεγονός, νομικά δίκαιου υπολογισμού του τόκου ετησίως επί τη βάσει 365 ημερών, σύμφωνα με την καλή πίστη και το θεμιτό συναλλακτικό ήθος επί τη βάσει των ανωτέρω αναφερομένων νομικών διατάξεων, της υπ’ αριθμ. 430 / 04-03-2005 Αμετάκλητης Απόφασης του Αρείου Πάγου και των ρυθμίσεων των άρθρων 197, 288 και 330 του Αστικού Κώδικα.
Με την ανωτέρω αθέμιτη παρασιώπηση του αληθού γεγονότος, μας παρέπεισαν, σε εκτέλεση του ως άνω πανελλαδικού σχεδιού απάτης οι αρμόδιοι υπαλληλοι της τράπεζας έναν έκαστον εξ ημών, πιστούχο-δανειολήπτη και εγγυητή, να προβούμε σε συναλλαγή υπογράφοντας σε κάθε περίπτωση δάνειο και αντίστοιχες πρόσθετες πράξεις δανείου με τον υποδειχθέντα υπό της τράπεζας ως δήθεν νόμιμο προσδιορισμό επιτοκίου κάθε ημέρας με βάση έτος 360 ημερών, προκαλώντας δολίως εν γνώσει τους σε έναν έκαστο ζημία –επιβάρυνση στην περιουσία μας για κάθε ημέρα με, κατά 1,3889% τουλάχιστον περισσότερο, τόκους και την οποία ζημία μας προκάλεσαν τελικώς οι μηνυόμενοι εν γνώσει τους, αιτούμενοι επιπροσθέτως, ως νομικό πρόσωπο, τράπεζα, εναντίον μας και κινδύνευσε η περιουσία μας με:
α) έκδοση ΑΠΌ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, βλ ΤΗΝ ΜΕ ΑΡΙΘΜ 17754/2013 ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου …… συμπεριλαμβάνοντας στην χρηματική τους απαίτηση στη Διαταγη πληρωμής τον παράνομο τόκο και
β) την κατάσχεση των περιουσιακών μας στοιχείων για χρηματική απαίτηση στην οποία συμπεριέλαβαν και τον παράνομο τόκο κεφαλαιοποιημένο (με παράνομο τόκο υπερημερίας εάν συνέβει κάτι τέτοιο να τον υπολογίσεις).
Επίσης ήδη καταβάλλαμε στις εξοφλημένες μέχρι σήμερα δόσεις τον παραπάνω παράνομο τόκο (εάν έγινε η καταβολή) που ανέρχεται στο ποσόν ……..(υπολογισμός ποσού με μελέτη λογιστή ή οικονομολόγου κλπ )

Στην πράξη της δανειακής συναλλαγής αυτής ένας έκαστος εξ ημών, ως δανειολήπτης και εγγυητής, δεν θα προέβαινε, εάν οι νόμιμοι αντιπρόσωποι της μηνυόμενης τράπεζας πριν την κατάρτιση της σύμβασης δανείου δεν παρασιωπούσαν αθέμιτα την αλήθεια του θεμιτού τρόπου υπολογισμού του τόκου του δανείου ανά ημέρα υπολογιζομένου επί τη βάσει έτους με 365 ημέρες και ΔΕΝ ΘΑ ΥΦΙΣΤΑΜΕΘΑ ΤΗ ΖΗΜΙΑ ΕΑΝ οι διοικούντες την τράπεζα δεν κατέστρωναν και δεν εφήρμοζαν το ως άνω πανελλαδικό στρατηγικό σχέδιο εξαπάτησης υποψηφίων Δανειοληπτών.
Πέραν δε τούτων, οι νόμιμοι εκπρόσωποι της Τράπεζας………, εν γνώσει τους κατά την υποβολή της αίτησής της στις ……… πχ 5-10-2012 στην Αθήνα, για έκδοση διαταγής πληρωμής εναντίον μας στο Μονομελές Πρωτοδικείο …….. και στις 13-5-2013 στην Αθήνα, κατά την έκδοση της με αριθμ (πχ 17754/13-5-2013) Διαταγής Πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου ……… εναντίον μας, ενώπιον της Δικαστού Ι.. .. Κ……, Προέδρου Πρωτοδικών Αθηνών, παρέστησαν εν γνώσει τους ότι το αληθές νόμιμο συνολικό ποσόν που απαιτεί η Τράπεζα είναι 928.751,01 ευρώ, ενώ αυτό ήτο ψευδές και απέκρυψαν εν γνώσει τους ότι στο ποσόν αυτό συμπεριέλαβαν και επιπλέον παράνομους τόκους που υπολόγιζαν με βάση έτος με 360 ημέρες, γεγονός που απέκρυψαν και δεν ανέγραψαν στην αίτησή τους και το οποίο αν γνώριζε η Δικαστής δεν θα εξέδιδε την ως άνω Διαταγή Πληρωμής σε βάρος μας.

Συνεπώς οι μηνυόμενοι ενήργησαν κατά παράβαση των Άρθρων: 13 στ΄, 15, 45, 98 παρ 2, και 386 παρ 3-1 του Ποινικού Κώδικα, ως ισχύουν με συνολική ζημία εις βάρος της περιουσίας μας κατ’ επάγγελμα και συνήθεια άνω των 30.000 Ευρώ συνολικά ή άλλως και συνολικά, σε όλες τις περιπτώσεις που καταμηνύουμε, άνω των 120.000 Ευρώ, τελέσαντες το έγκλημα της Απάτης σε βαθμό κακουργήματος ως ισχύει η παράγραφος 3 του άρθρου 386 ΠΚ σύμφωνα με το άρθρο 25 του Ν 4055/12-3-2012 (ΦΕΚ Α 51/2012), κατά τον χρόνο της υπογραφής της δανειακής σύμβασης και ανανέωσης αυτής αλλά και κατά τον χρόνο της έκδοσης Διαταγής Πληρωμής εναντίον μας συστηματικά.
Πέραν των ανωτέρω, οι μηνυόμενοι της τράπεζας σε κάθε περίπτωση εκμεταλλεύτηκαν την εμπιστοσύνη, την οποίαν έδειξε ο καθένας από εμάς προς αυτούς, ως τράπεζα, καθώς και την ανάγκη μας να λάβουμε το δάνειο και την απειρία μας περί τα ειδικά θεμιτά τραπεζικά συναλλακτικά χρηστά ήθη και καλή πίστη, με την οποία όφειλε να συμπεριφέρεται η τράπεζα έναντι ημών ως Πελατών της και έλαβαν υπερτοκογλυφικά παράνομα περιουσιακά ωφελήματα υπέρ της τράπεζας ως νομικό πρόσωπο κατά παράβαση του Άρθρου: 404 παρ/φοι 4, 3, 1 του Ποινικού Κώδικος. (Τοκογλυφία εις βαθμόν κακουργήματος).
Η οργανωμένη όμως ανωτέρω ενέργεια υπό των στελεχών της τράπεζας με συγκροτημένη οργανωμένη διοίκηση και υποδομή πανελλαδικά με διαρκή δράση ομάδας από περισσότερα των τριών προσώπων για διάπρξη κακουργηματική απάτης (άρθρο 386 παρ 3-1 ΠΚ ή και κατά αληθή συρροή κακουργηματικής τοκογλυφίας υπερ της τράπεζας (άρθρο 404 παρ 4-3-1 ΠΚ, καταφανώς θέτει σε εφαρμογή και την ποινική διάταξη άρθρου 187§§1,3,7,8 ΠΚ (εγκληματική οργάνωση) για διάπραξη κακουργημάτων απάτης ή και τοκογλυφίας (άρθρα 386 και 404 ΠΚ) που εξετάζονται αυτεπαγγέλτως κατ΄άρθρο 36 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ).
Συνακόλουθα θα πρέπει κατ’ εφαρμογή του άρθρου 238 (Δήμευση) και της παραγράφου 8 του άρθρου 187 ΠΚ, τα εξ απάτης και τοκογλυφίας αποκτηθέντα περιουσιακά στοιχεία (παράνομοι εισπραχθέντες τόκοι σε βάρος της περιουσίας μας) και οφελη που απορρέουν από τα εν λόγω προϊόντα εγκλήματος, να κατασχεθούν αυτεπαγγέλτως από τα διαθέσιμα (μετρητά) της τράπεζας ή άλλως να κατασχεθούν άλλα περιουσακά στοιχεία της τράπεζας, προκειμένου να μας επιστραφούν σε εμάς τα θύματα των τραπεζών αντίστοιχα με τη ζημία που υποστήκαμε έκαστος από τις παράνομες πράξεις (απάτης και τοκογλυφίας) της τράπεζας σε βάρος μας.


ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΟΡΘΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΚΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ:
Α) ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ: Φ1-983 / 07.03.1991 ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ,
Β) ΤΗΝ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ: 98 / 7 / ΕΚ / 16.02.1998 ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΚΑΙ
Γ) ΤΗΝ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ: 430 / 2005 ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ΄ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ.
Σε δανεισθέν ΚΕΦΑΛΑΙΟ : 1.000.000,- ΕΥΡΩ
ΕΠΙΤΟΚΙΟ : 3, 65 %
ΧΡΟΝΟΣ : 1 ΗΜΕΡΑ
ΤΟΚΟΣ : 100 ΕΥΡΩ
               ΚΕΦΑΛΑΙΟ (επί) ΕΠΙΤΟΚΙΟ (επί) ΧΡΟΝΟΣ
Τ = ----------------------------------------------------------------- , ήτοι
                      ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΤΟΥΣ (επί) 100

             1.000.000 Χ 3,65 Χ 1 3.650.000
Τ = ------------------------------- ------------- = 100 ΕΥΡΩ
                      365 Χ 100 36.500


ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΚΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ : 1.000.000,- ΕΥΡΩ
ΕΠΙΤΟΚΙΟ : 3, 65 %
ΧΡΟΝΟΣ : 1 ΗΜΕΡΑ
ΤΟΚΟΣ : 101,3889 ΕΥΡΩ

               ΚΕΦΑΛΑΙΟ (επί) ΕΠΙΤΟΚΙΟ (επί) ΧΡΟΝΟΣ
Τ = -------------------------------------------------------------------------
        «ΔΗΘΕΝ» ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΤΟΥΣ (επί) 100


                 1.000.000 Χ 3,65 Χ 1 3.650.000
Τ = ------------------------------------------------ = 101,3889 ΕΥΡΩ
                            360 Χ 100 36.000

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ: ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ: ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΜΠΩ ΣΤΟΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΑΠΑΤΗ κι ΕΚΒΙΑΣΗ. ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ EUROBANK (αρ. απόφ. 13829/25-11-2013 ΜονΠρΑθ. Ασφ.Μ.)

γράφει ο Δημ. Αντωνίου, ιατρός

Περίληψη: Η απίστευτη απόφαση λέει: 

α) Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν έγινε για την κάλυψη των ζημιών των από τα  ληξιπρόθεσμα «επισφαλή» δάνεια, αλλά «για άλλους λόγους που δεν πιθανολογούνται»!!!...Απίστευτο και 

β) το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ( συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank κατά 100%, αλλά δεν πήρε και την διαχείρισή της (διοίκησή της!) (το ΤΧΣ πήρε, ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ την διαχείριση της Eurobank και του ΤΤ, βλ.παρακάτω).

Ι) Η απόφαση απορρίπτει την ένσταση κατά της νομιμότητας του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) Σ και εκπροσώπησης της Eurobank (και την αίτηση αναστολής εκτέλεσης) με το αδιανόητο (και παράνομο) σκεπτικό, ότι  το ΤΧΣ συμμετέσχε στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank κατά 100% (κι αυτό είναι εκ του νόμου αληθές), αλλά παρόλα αυτά  ΔΕΝ ανέλαβε την διοίκηση της Eurobank! (κι αυτό είναι εκ του νόμου αληθές) κι άρα-κατά το σκεπτικό της απόφασης-το εκλεγέν από την Γενική Συνέλευση των μετόχων (ΓΣ),  ΔΣ της τράπεζας την 28-06-2013 είναι νόμιμο! (κι αυτό είναι εκ του νόμου ΑΝΑΛΗΘΕΣ)

Εδώ βρισκόμαστε όμως μπροστά σε μια κραυγαλέα, αλλά ενσυνείδητη από μέρους της δικαστού παράλογη αντίφαση μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της απόφασης δια της απόκρυψης της άλλης μισής αληθείας, ήτοι των συνεπειών της συμμετοχής του ΤΣΧ στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank κατά 100% ! και συγκεκριμένα: 

To TXΣ, συμμετέσχε, δια της ανακεφαλαιοποίησης, στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank σε ποσοστό 100% (με την απόκτηση προνομιούχων μετοχών με πλήρες δικαίωμα ψήφου, αλλά ταυτόχρονα (και κατ` εξαίρεση από τις άλλες τρείς συστημικές τράπεζες, Εθνική, Alpha και Πειραιώς) ανέλαβε –ΚΑΤ` ΑΡΧΗΝ - την Διοίκηση (διαχείριση) της Eurobank (ομοίως και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (ΤΤ) για τους ίδιους λόγους), διότι η Eurobank (και το ΤΤ) δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν στην αύξηση του μετοχικού των κεφαλαίου (ανακεφαλαιοποίησης) σε ποσοστό τουλάχιστον 10%, όπως ο νόμος προβλέπει, με αποτέλεσμα η μετοχική αυτή συμμετοχή του ΤΣΧ στην Eurobank (και στο ΤΤ) να συνοδευτεί-εκ του νόμου-και με την ισο-ποσοστιαία- απόκτηση προνομιούχων μετοχών με πλήρη δικαιώματα ψήφου στην Γενική Συνέλευση των μετόχων (οι λοιπές τρείς συστημικές τράπεζες που πλήρωσαν την προυπόθεση αυτή του νόμου και συμμετέσχον στην ανακεφαλαιοποίηση σε ποσοστό 10% διατήρησαν την Διοίκηση των τραπεζών υπό τα παλαιά ΔΣ αυτών, ενώ το ΤΧΣ δεν απέκτησε προνομιούχες μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου).

Και η, ΚΑΤ` ΑΡΧΗΝ, αυτή ανάληψη της διοίκησης της Eurobank από το ΤΧΣ, με τον παραπάνω τρόπο, υλοποιήθηκε με την εκλογή του ΔΣ αυτής την 27-06-2013 με τις κατά 100% ψήφους του μοναδικού προνομιούχου μετόχου αυτής, ήτοι του ΤΧΣ.

Όμως, η νομιμότητα κι εγκυρότητα του παραπάνω ΔΣ της Eurobank, τελούσε υπό την αίρεση της έγκρισης της –δια της ανακεφαλαιοποίησης-συμμετοχής του ΤΧΣ στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank κατά 100% με ισο-ποσοστιαία πλήρη δικαιώματα ψήφου (100%), σύμφωνα με το αρ. 24 παρ.9 του Ν. 3862/2010.

Έως και σήμερα (15-12-2013) όμως ουδεμία απόφαση περί έγκρισης από την Τράπεζα της Ελλάδος της απόκτησης συμμετοχής του ΤΧΣ δεν δημοσιεύθηκε, όπως απαιτείται εκ του νόμου από τη διάταξη του άρθρου 24 παρ.9 του Ν. 3862/2010, ούτε η αντίδικος τράπεζα κατέθεσε στο δικαστήριο την έγκριση αυτή.  

Επομένως, κατά τη Γενική Συνέλευση την  27-06-2013  της τράπεζας και του ΤΧΣ ομού, ότε  εξελέγη το νέο ΔΣ της τράπεζας και το οποίο συγκροτήθηκε σε σώμα την 18-07-2013, όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ:4436/18-07-2013, τα δικαιώματα ψήφου του ΤΧΣ που ήταν ο κύριος μέτοχος της αντιδίκου, ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΑΡΘΕΙ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ, λόγω έλλειψης της απαιτούμενης προγενέστερης εγκριτικής απόφασης της συμμετοχής του από την Τράπεζας της Ελλάδας και επομένως η εκλογή του νέου ΔΣ ήτο μη νόμιμη, διότι το νέο ΔΣ της αντιδίκου εκλέχθηκε χωρίς να έχει δικαίωμα ψήφου το ΤΧΣ.   Αυτό συνεπιφέρει αναγκαστικά και έλλειψη νόμιμης εκπροσώπησης (από το ΔΣ αυτής) της «υφισταμένης» τράπεζας εξωδίκως και δικαστικώς και έλλειψη νόμιμης πληρεξουσιότητας των δικηγόρων της, στους οποίους και δεν δύναται να χορηγηθεί νόμιμη πληρεξουσιότητα για την τέλεση εξωδικαστικών και δικαστικών πράξεων από άκυρο κι ανυπόστατο ΔΣ (ΚΠολΔ 96 επ.). 

Συνεπώς το νυν ΔΣ είναι ανίσχυρο και στην πράξη ανύπαρκτο, εφόσον δεν μπορεί να πάρει καμία απόφαση, συμπεριλαμβανομένων φυσικά της εκπροσώπησης της εταιρείας εξωδικαστικά και ενώπιον των δικαστηρίων και τη χορήγηση νόμιμης πληρεξουσιότητας προς τους δικηγόρους. 

Ιδού η νομική τεκμηρίωση των παραπάνω και εξ` αντιθέτου και του παραλογισμού της απόφασης αυτής:

Από τον συνδυασμό των:

1)  ν. 3845/2010, αρ. 4 παρ.8, και αρ. 16, ΦΕΚ Α` 65/6-5-2010 (1^ο Μνημόνιο)

2) Ν. 3601/2007, άρθρα 24 παρ. 1^α, βi, παρ.5, παρ.11 και παρ. 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών (ΦΕΚ Α`178/01-8.2007)

3) ΠΔ/ΤΕ 2594/20-08-2007  και ΠΔ/ΤΕ 2595/20-08-2007,

4) αρ. απόφ. Υπουργικού συμβουλίου 38/9-11-2012 παρ.16 (ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012)

5) ν. 4093/2012 (Μνημόνιο 2^ο) Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1^α και 2^α (ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) περί των όρων ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών 

6) ν.3864/2010 (ΦΕΚ Α` 119/21-7-2010) αρ.6 παρ.3β (περί της ίδρυσης του ΤΧΣ και συμμετοχής του στα πιστωτικά ιδρύματα)

7) ν.3864/2010 αρ. 7 παρ.1, όπως προστέθηκε στην παρ. 5 του αρ. 9 του ν.4051/2012 (Α 40) και τροποποιήθηκε με την παρ.8 της υποπαραγράφου Δ1 της παρ. Δ του ν. 4093/2012 (για την έκδοση μετοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων για την συμμετοχή σε αυτά του  ΤΧΣ)

8) ν. 3864/2010 αρ. 7 παρ.4 , όπως προστέθηκε στην παρ. 6 του αρ. 9 του ν.4051/2012 (Α 40) (για την έκδοση μετοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων για την συμμετοχή σε αυτά του ΤΧΣ)

9) ν.3864/2010 αρ. 10 (για την έκδοση μετοχών των πιστωτικών ιδρυμάτων για την συμμετοχή σε αυτά του ΤΧΣ)

10) Ν. 4056/2012, ΦΕΚ Α` 52/12-3-2012

11) α) Ν. 4079/2012, ΦΕΚ Α` 180^Α/20.9.2012

    β) εισηγητική έκθεση του ν.4079/2012

12) αρ. 24 παρ.9 του Ν. 3862/2010.

13) Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος του Δεκεμβρίου 2012: «Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα».

14) του αρ. 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά όργανα (π.δ. 63/2005, Α` 98)

(περισσότερα βλ. παρακάτω στο κείμενο της ένστασης).

Από τα παραπάνω προκύπτει το αβάσιμο, παράλογο και παράνομο σκεπτικό απόρριψης της ένστασης κατά της νομιμότητας εκπροσώπησης (του ΔΣ) της Eurobank της απόφασης αρ. 13829/25-11-2013 της  δικαστού Χριστίνας Αντωνοπούλου, η οποία στο σκεπτικό αυτό ΨΕΥΔΕΤΑΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ και αποκρύβει την αλήθεια σε βαθμό διάπραξης αξιοποίνων πράξεων και συγκεκριμένα ΑΠΑΤΗΣ (ΠΚ 386) κατά του δανειολήπτη κι αιτούντος …..τον οποίο απατηλά εξαπάτησε παρουσιάζοντάς του ως αληθή τα παραπάνω αναληθή γεγονότα και σε κάθε περίπτωση-με την εκτελεστή αυτή απόφαση-η καταγγελλομένη του αφαιρεί αναγκαστικά και βιαίως 205.000 ευρώ (ύψος απαίτησης της τράπεζας), πράξη που συνιστά Κλοπή (ΠΚ 372), ή Εκβίαση (ΠΚ 385) στην περίπτωση της βίαιης (αναγκαστικής) αφαίρεσης του ακινήτου του δανειολήπτη με την κατάσχεση και πλειστηριασμό του, σε αληθή συρροή με την Απάτη και Κλοπή. 

ΙΙ) Από τους προαναφερόμενους νόμους και απόφαση του υπουργικού συμβουλίου και της Έκθεσης της ΤτΕ για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών, προκύπτει ότι η ανακεφαλοποίηση των τραπεζών ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ έγινε για την κάλυψη των ζημιών των ιδίων κεφαλαίων των που είχαν υποστεί από τα επισφαλή ("κόκκινα") δάνεια και το PSI. Όμως, στην ίδια ανεκδιήγητα απόφαση, η καταγγελλομένη δικαστής απορρίπτει και την ένσταση ενεργητικής νομιμοποίησης της Eurobank σύμφωνα με την οποία (ένσταση), η Eurobank έχει, λόγω της ανακεφαλοποίησης, εξοφληθεί για την παραπάνω απαίτηση. Ιδού το μεγαλειώδες σκεπτικό της απόρριψης της ένστασης αυτής: «…η ένσταση πρέπει να απορριφθεί, αφού η ανακεφαλοποίηση δεν έλαβε χώρα προκειμένου να μην επισπεύδεται αναγκαστική εκτέλεση (κατάσχεση και πλειστηριασμός) σε βάρος του αιτούντος ή σε βάρος των δανειοληπτών, αλλά για άλλους λόγους!!!!, που δεν πιθανολογήθηκε !!! ότι συνδέονται αιτιωδώς με την υπό κρίση υπόθεση!!!. Η αντίθετη ερμηνεία θα οδηγούσε σε άνιση μεταχείριση των δανειοληπτών και δη αυτών που καταβάλλουν τις δόσεις των…». Εδώ η λογική σταματά και θα εξευτελίσω τον εαυτό μου εάν προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω κατά αυτού του παρανοειδούς «σκεπτικού». Αυτό όμως που έχει ακόμα και ποινική ουσία είναι ότι η δικαστής απορρίπτει την ένσταση αυτή ΧΩΡΙΣ ΒΑΣΙΜΟ ΛΟΓΟ και ΑΙΤΙΑ, διότι η φράση «η ανακεφαλοποίηση…έλαβε χώρα για άλλους λόγους!...που δεν πιθανολογήθηκε...» δεν συνιστά κάν «λόγο απόρριψης» αλλά «απόρριψη χωρίς λόγο»!...κι αυτό συνιστά παράβαση του αρ.93 παρ.3  Συντ. κι αυθαίρετη και παράνομη απόρριψη, πράξη που συνιστά –κατά την γνώμη μου-κι αυτή «Κλοπή» (ΠΚ 372) ή Εκβίαση (ΠΚ 385) στην περίπτωση της βίαιης (αναγκαστικής) αφαίρεσης του ακινήτου του δανειολήπτη με την κατάσχεση και πλειστηριασμό του, σε αληθή συρροή με την Απάτη και Κλοπή. Περαιτέρω η απόφαση αυτή συνιστά και παράβαση του άρ. ΠΚ 191, επειδή-ως δικαστική απόφαση και λόγω του ενσυνειδήτου παραλόγου αυτής-επιφέρει ανυσυχία και φόβο στους πολίτες και κλονίζει την πίστη των στην δικαιοσύνη και την δημόσια τάξη και ηθική.
Εδώ ΔΕΝ βρισκόμαστε μπροστά σε μια συγνωστή εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, αλλά σε μια σκοπούμενη διαστρέβλωση και αποσιώπηση των πραγματικών γεγονότων, νόμων και τελικά της αλήθειας, σε βαθμό βαρύτατης αξιόποινων πράξεων με τεράστιες κι ανυπολόγιστες κοινωνικές διαστάσεις και συνέπειες.Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια κραυγαλέα σκοπούμενη παραβίαση των ορίων της δικαστικής ελευθερίας, μέσα στα πεδία της σκοπούμενης και δολίας δικαστικής αυθαιρεσίας. 

************************************************************************************

Ιδού το πλήρες κείμενο της ένστασης κατά της νομιμότητας του ΔΣ κι εκπροσώπησης της Eurobank:

Νομικό Πλαίσιο: Σύμφωνα με τo αρ. 24 παρ. 1^α και 11^α,β του ν.3601/2007, αρ. 5 παρ.10 περ.βi του ν.3601/2007, ΠΔ/ΤΕ 2526/2003, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Πράξη Εκτελεστικής Επιτροπής της ΤτΕ 22/2013 (τμήμα Β), η συμμετοχή του ΤΣΧ στο μετοχικό κεφάλαιο της Eurobank («εξαγορά» της τράπεζας χωρίς η αυτή να λυθεί) σε ποσοστό πάνω από 5% (πραγματικό 98%), ολοκληρώνεται και νομιμοποιείται μόνο μετά την τελική έγγραφη αποδοχή ή απόρριψη της συμμετοχής αυτής του ΤΧΣ αυτής), εντός τριμήνου από την γνωστοποίηση της συμμετοχής («εξαγοράς») στην ΤτΕ.

Έλλειψη γνωστοποίησης της συμμετοχής (του ΤΧΣ) ή έλλειψη έγγραφής έγκρισής της από την Τράπεζα της Ελλάδος, ισοδυναμεί με απόρριψη της εξαγοράς κατ' αναλογική εφαρμογή του άρθρου 7 παρ.2 του Ν.3601/2007  και έχει ως συνέπεια την αυτοδίκαιη άρση των δικαιωμάτων ψήφου (του ΤΧΣ) που απορρέουν από την συμμετοχή του αυτή (σύμφωνα με το άρθρο 24 παρ.11α,β του ν.3601/2007) (όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το αρ.85 ν.3862/2010, παρ.3,4, και 9, ΦΕΚ 113/13-07-2010), ενώ η ΤτΕ μπορεί να επιβάλλει σωρρευτικά και τις ποινές του αρ. 64 παρ.2 εδ.α, και παρ.6β` του ν.3601/2007. Μέχρι τώρα έγγραφη έγκριση της ΤτΕ δεν έχει δοθεί, για τη συμμετοχή του ΤΧΣ. Συνεπώς πρέπει να ανακληθεί η άδεια (είναι ακυρώσιμη) λειτουργία της Eurobank κατ` άρ. 8 παρ.1  εδ. α iv, γ και δ.του ν. 3601/2007 (λόγω ανεπάρκειας ιδίων κεφαλαίων)

(σχετ. και το άρ.5 παρ.14 του ν.3601/2007 και το άρ.10 του ν.3556/2007)(επίσης και   τα: αρ.1, αρ. 6 παρ.3β και αρ.16 παρ.5 του ν.3864/2010). 

Από τα παραπάνω προκύπτει το αβάσιμο, παράλογο κι αξιόποινο σκεπτικό απόρριψης της ένστασης κατά της νομιμότητας εκπροσώπησης (του ΔΣ) της Eurobank της απόφασης αρ. 13829/25-11-2013 της δικαστού Χριστίνας Αντωνπούλου.

ΚΙ ΕΔΩ ΤΟ LINK ΜΕ την μεγάλη μήνυσή μου κατά των τραπεζών για την ανακεφαλοποίηση:

http://zoidosia.blogspot.gr/2013/09/blog-post_25.html

 

Δημ. Αντωνίου, ιατρός, τηλ.22210-62743