Αναδημοσίευση από info-war
του Άρη Χατζηστεφάνου
Ποια ήταν η εξέλιξη που σημειώθηκε την τελευταία δεκαετία του 20ου
αιώνα και εξασφάλισε την απόλυτη κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων δογμάτων
του καπιταλισμού σε ολόκληρο τον πλανήτη; Αν η πρώτη σας απάντηση είναι η
κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και του Ανατολικού μπλοκ, ξανασκεφτείτε το.
Πίσω από τις γιορτές και τις παράτες για την υποτιθέμενη κυριαρχία της
φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας σημειώθηκε μια από τις μεγαλύτερες
επιθέσεις στο δικαίωμα των λαών να ελέγχουν έστω και ψευδεπίγραφα, μέσω
αντιπροσώπων, την οικονομία της χώρας τους.
Πριονίζοντας το κλαδί επάνω στο οποίο καθόταν, το πολιτικό
κατεστημένο σε όλο τον κόσμο άρχισε να προσφέρει διαφορετικά επίπεδα
ανεξαρτησίας στις κεντρικές τράπεζες. Υπάκουσαν έτσι στην κυρίαρχη άποψη
των αγορών ότι οι πολιτικοί με τις προεκλογικές τους παροχές προκαλούν
ακραίες κυκλικές διακυμάνσεις στην οικονομία, τις οποίες μόνο ένας
ανεξάρτητος κεντρικός τραπεζίτης θα μπορούσε να εξισορροπεί. Στην
πραγματικότητα οι πολιτικοί εκτός από το κλαδί στο οποίο κάθονταν είχαν
μόλις πριονίσει και το δέντρο της δημοκρατίας. «Η ανεξαρτησία των
κεντρικών τραπεζών» μου εξηγούσε πριν από μερικά χρόνια η Ναόμι Κλάιν
«είναι ο μηχανισμός με τον οποίο οι αγορές εξηγούν στους πολιτικούς ότι
δεν μπορούν να παίζουν με τα παιχνίδια τους. Είναι η βασικότερη απόδειξη
ότι οι αγορές βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο με τη δημοκρατία».
H Naomi Klein για την Ελλάδα στο Catastroika από infowar
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όχι μόνο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει
εξαίρεση σε αυτή την κατάσταση αλλά σύντομα μετατράπηκε στον πιο
αδίστακτο «οικονομικό δολοφόνο» που δρούσε για λογαριασμό εμπορικών
τραπεζών χωρών όπως η Γερμανία. Χρησιμοποιώντας του κεντρικούς
τραπεζίτες των χωρών μελών σαν πέμπτη φάλαγγα
κατάφερνε να επιβάλλει τις θέσεις της στα κοινοβούλια των αδύναμων
χωρών και όταν χρειαζόταν να ανατρέπει τις κυβερνήσεις που δεν
συνεργάζονταν μαζί της.
