του Θέμη Τζήμα
Πηγή: tvxs.gr
Το δικαστικό σώμα και στην περίπτωση της ΔΕΗ υπηρέτησε με απόλυτη
προσήλωση, αυτό που έχει ταχθεί να υπηρετεί ιδίως σε καιρούς κρίσης:
την αστική νομιμότητα δηλαδή τα συμφέροντα της (μεγαλό-)αστικής τάξης.
Της ολιγαρχίας του κεφαλαίου και του συστήματος εξουσίας που
συναρθρώνεται γύρω από αυτήν.
Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να αναφερθεί κανείς στη διακριτή μεταχείριση
που επιφυλάσσουν οι δικαστές μόνο για τους εαυτούς τους, ακόμα και κατά
παράβαση του συντάγματος που απαγορεύει τις απεργίες τους και που τις
βαφτίζουν με άλλο όνομα για να τις νομιμοποιούν. Πέρα από το
“κακόγουστο” της υπόθεσης πρόκειται για ευεξήγητες συμπεριφορές: στον
καπιταλισμό, το σύστημα εξουσίας σε όποια του εκδοχή βιώνει τις
εσωτερικές του αντιθέσεις, χωρίς αυτές τις περισσότερες φορές να
σηματοδοτούν μια γενικευμένη εσωτερική του σύγκρουση και ξεχαρβάλωμα.
Διακανονίζει τις αντιθέσεις του και προχωρά εναντίον του κατεξοχήν
αντιπάλου, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων εν γένει.
