Αναδημοσιεύουμε από : attack.org.gr
Πηγή: Guardian
Britain’s shame: the people who are homeless, even though they’re in work
Μετάφραση/ Επιμέλεια: Μπάμπης Χατζηγιαννάκος/ Ελίνα Σαουσοπούλου
Οι άνθρωποι που θα γνωρίσετε είναι αόρατοι. Οι
πολιτικοί δεν τους αναφέρουν. Τα μέσα ενημέρωσης στην πλειοψηφία τους,
τους αγνοούν. Και μπορώ να καταλάβω το γιατί. Το να αναγνωρίσεις την
ύπαρξη αυτων των ανθρώπων ισοδυναμεί με την παραδοχή ότι υπάρχουν
περισσότερες αδικίες στην Βρετανία απο αυτές που επιτρέπουν οι
«προστάτες της κοινής γνώμης».
Σε κάνει να δεις καθαρά οτι οι
περισπούδαστες αναλύσεις για την οικονομία ειναι σκουπίδια και να
καταλάβεις, έστω επιφανειακά, πόσο μικρή είναι η απόσταση ανάμεσα σε όλους εμάς και την απόλυτη καταστροφή. Όλα αυτά τους καθιστούν τόσο πραγματικούς όσο εγώ ή εσύ – και πληθαίνουν με γρήγορο ρυθμό.
Είναι άνθρωποι άστεγοι έστω κι αν δουλεύουν.
Την προηγουμένη εβδομάδα γνώρισα μερικούς από αυτούς, σε ένα ξενώνα
διανυκτέρευσης στο κέντρο του Λονδίνου. Δουλεύουν σε μερικές από τις
μεγαλύτερες εταιρείες ή στην τοπική αυτοδιοίκηση. Όταν τελειώσουν την
εργασία τους, έρχονται σε αυτή την αποθήκη και κοιμούνται σε μεταλλικές
κουκέτες μαζί με αλλα 42 άτομα. Οι άντρες χρησιμοποιούν τη μια τουαλέτα
κι οι γυναίκες την άλλη. Στον κόσμο των άστεγων αυτό θεωρείται καλή
ευκαιρία: το Shelter from the Storm όπως ονομάζεται, προσφέρει πρωινό
και δείπνο.
Ένας στους τρεις που βρίσκουν κατάλυμμα εδώ είναι εργαζόμενος.
Τη νύχτα που πήγα, η συνιδρυτής της πρωτοβουλίας αυτής, Sheila Scott
κοίταξε την λίστα των επισκεπτών και μου υπέδειξε τους εργοδότες τους.
Ειναι εργαζόμενοι στην καταναλωτική οικονομία της Βρετανίας: Starbucks,
Eat, Preat, McDonald’s, pubs και κούριερ του Deliveroo.
