Αναδημοσίευση από το blog: η Λέσχη
Το παρακάτω κείμενο του Petras έχει διπλή σημασία καθώς από τη μια μεριά συνδέεται με το αφιέρωμα για τα δέκα χρόνια του Αργεντινάζο και από την άλλη με την τρομακτική επικαιρότητα που έχει αποκτήσει το θέμα της ανεργίας τώρα στη χώρα μας.
Εισαγωγή
Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια η Λατινική Αμερική έχει έχει γίνει μάρτυρας τριών κυμάτων επικαλυπτόμενων και αλληλένδετων κοινωνικών κινημάτων . Το πρώτο κύμα, εμφανίστηκε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, και αποτελούταν σε μεγάλο βαθμό από αυτό που ονομάζουμε «νέα κοινωνικά κινήματα». Αυτά περιλαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οικολογία, φεμινισμό, και εθνικά κινήματα, καθώς και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ ). Η ηγεσία τους ήταν κυρίως χαμηλά στρώματα μεσοαστών εργαζομένων, ενώ οι πολιτικές- στρατηγικές τους είχαν ως στόχο τη πρόκληση των πολιτικών και στρατιωτικών καθεστώτων της εποχής.
