Αναδημοσιεύουμε από konstantakopoulos.blogspot.gr
8 Ιουλίου 2015
Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Δεν αμφισβητούμε την χρησιμότητα του να βρεθεί ένας συμβιβασμός. Ας
επιδιώξει αυτό τον συμβιβασμό η κυβέρνηση μερικές μέρες, γιατί δεν
αντέχει περισσότερο ούτε η χώρα, ούτε η οικονομία. Αρκεί βέβαια να είναι
ένας ικανοποιητικός και οριστικός συμβιβασμός. ‘Όχι πάλι υποσχέσεις για
να συζητήσουμε το χρέος κάποτε στο μέλλον, όπως αυτές που δόθηκαν στον
Σαμαρά και δεν τηρήθηκαν ποτέ. Και μέχρι να λυθεί το ζήτημα, καμία
πληρωμή εξωτερικών υποχρεώσεων της χώρας, αρέσει ή δεν αρέσει στους
πιστωτές.
Δεν είμαστε και τυφλοί όμως να μην βλέπουμε ότι τέτοιος «συμβιβασμός»
είναι πλέον απίθανο να βρεθεί, αν μη τι άλλο λόγω και της γερμανικής
νοοτροπίας. Παρά μόνον αν η κυβέρνηση συνθηκολογήσει, αποδεχόμενη την
κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας και την αυτοχειρία του ελληνικού λαού
και του κράτους του (και αυτό ακόμα δεν το ξέρουμε, γιατί δεν είμαστε
βέβαιοι ότι διεξάγεται πλέον κάποιου είδους διαπραγμάτευση και όχι ένα
blame game, με σκοπό να αποδώσει στους ‘Ελληνες την ευθύνη της
επερχόμενης κρίσης).
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί εκβιάζουν την Ελλάδα
με σταδιακή χρηματοδοτική ασφυξία και αρνούνται στην ελληνική κυβέρνηση
τα στοιχειώδη μέσα να αντιμετωπίσει τα πιο πιεστικά προβλήματα πείνας
και ασθενειών που προκάλεσαν στην Ελλάδα με την πολιτική τους. Ζητάνε
ακόμα μεγαλύτερες περικοπές από ένα καταρρέον κοινωνικό σύστημα. Ζητάνε
από την Ελλάδα, μια χώρα που κατέστρεψαν «διασώζοντάς» την, μια χώρα που
έχει υποστεί την τελευταία πενταετία, ως αποτέλεσμα των πολιτικών που
της επέβαλαν, μεγαλύτερες απώλειες εθνικού εισοδήματος από ότι η Γαλλία ή
η Γερμανία στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, να πάρει νέα
υφεσιακά μέτρα!
