Κανένας κανονικός άνθρωπος δεν θα υπερασπιζόταν ποτέ έναν φόνο απ' όπου κι αν προέρχεται.
Το ίδιο κι εμείς.
Η είδηση στο αστυνομικό δελτίο λέει πώς: "Μια 33χρονη γυναίκα Ρομά πυροβόλησε και σκότωσε ένα άτομο και τραυμάτισε ένα ακόμα την ώρα που οδηγούνταν στον ανακριτή, στα δικαστήρια της σχολής ευελπίδων. Τα θύματα κατηγορούνταν για τη δολοφονία του γιου της, πέρυσι στο Ζεφύρι."
Κάθε δικαστής ωστόσο (μιας πολιτείας με κύρος στους πολίτες της) όταν αντιμετωπίζει ένα φόνο, εξετάζει πρίν απ' όλα το κίνητρο του φονιά. Κατόπιν εξετάζει τις προθέσεις του φονιά, την ψυχική του κατάσταση τη στιγμή της πράξης του, τις αντιδράσεις του μετά την πράξη και τέλος τη στάση του στη δίκη του. Από όλα τα προηγούμενα συνάγει και την τελική ποινή που του επιβάλλει ατομικά.
Αυτά κάνει ένας δικαστής της ιδανικής αστικής δημοκρατίας.
