Διατλαντική
Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ΤTIP)
Αναδημοσιεύουμε από jungle-report
ΤTIP : The Day After (ή μήπως προλαβαίνουμε;)
Η δικτατορία των «αγορών δεν δείχνει
το αποκρουστικό πρόσωπό της, μόνο στα
ζητήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα. Επινόηση δική της, το χρηματοπιστωτικό
Κεφάλαιο, παιδί δικό της που το μεγάλωσε παραβλέποντας την εγγενή τάση του προς
τη μητροκτονία. Οι αγορές μόνο τέρατα γεννούν, τα οποία τρέφονται από τις σάρκες
των γονέων τους, αφού χωνέψουν πρώτα τους αδύναμους και πρόθυμους προς βρώσιν,
επενδυτές.
Οι ρυθμιστές και σχεδιαστές του
παγκοσμίου ολέθρου που ακούει στο όνομα «Παγκόσμια Αγορά», γνωρίζουν πολύ καλά
το άπληστο και βουλιμικό τέρας που έχουν
δημιουργήσει. Γνωρίζουν πως όσο το τέρας καταναλώνει τους αδύναμους, αυτοί
κερδίζουν. Δεν ήξεραν όμως παλιότερα, αλλά τώρα πια το βλέπουν πως το τέρας τους
οσονούπω, θα τους καταναλώσει και αυτούς, λίγο πριν αρχίσει να τρώει και τις ίδιες
τις δικές του, σάρκες. Αλλά και γι αυτό είχαν την απάντηση.
Ο καπιταλισμός είναι σχεδόν ανίκητος
και το έχουμε διαπιστώσει στο πετσί μας το ίδιο. Αυτό που τον κάνει σχεδόν
ανίκητο, είναι η δυνατότητα του να προσαρμόζεται και να ανακαλύπτει νέες πηγές
πλούτου και ενθυλάκωσης του, από τους αγαπημένους του υπηρέτες που συνήθως
είναι αυτοί που έχουν πάρει εδώ και καιρό, μεγάλη απόσταση από την έννοια
άνθρωπος. Επίσης, είναι σχεδόν ανίκητος γιατί γνωρίζει και εφαρμόζει μαρξιστικά
προτάγματα, κατά το δοκούν παραλλάσσοντας τα και μετατρέποντας τα σε εργαλεία
για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας του.
Κοινώς, παράγει ιδεολογήματα –
ιδεολογικά εξαμβλώματα, τα οποία τεκμηριώνουν τη θεωρητική βάση της κυριαρχίας
του. Παραδείγματα πολλά, ειδικά στους καιρούς μας, αν κοιτάξουμε προς Κίνα μεριά
ή ακόμα και στην Ευρώπη, μελετώντας την εξέλιξη της μετά τη διάλυση των
αυτοκρατοριών και μέχρι σήμερα. Δεν χρειάζεται να παρατηρήσουμε βέβαια και την
παγκοσμιοποίηση των αγορών. Είναι τόσο οικείο παράδειγμα που δεν χρειάζεται
ιδιαίτερη παρατήρηση και ειδικά συμπεράσματα.
