Επικοινωνιακές μηχανές προκαλούν ένα πένθιμο μούδιασμα, που εμποδίζει
τους ανθρώπους να σκεφτούν και τους ωθεί να γίνουν νεο-ραγιάδες.
Ταυτόχρονα, συστηματική προπαγάνδα καλλιεργεί τη στάση «καθένας να σώσει
το τομάρι του, όλοι εναντίον καθενός, όλοι εναντίον όλων, φά' τους να
μη σε φάνε»
«Το πένθιμο μούδιασμα υλοποιείται παραδειγματικά στη λίμναση των
ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Η εμπλοκή της σκέψης στη συνεχιζόμενη άνοδο της
Χρυσής Αυγής. Ο ευνουχισμός της πολιτικής σκέψης και η παράδοξη
καινοτομία ως παράγωγο του διπλού δεσμού στον απολιτικό αρχηγισμό του
Ποταμιού.
Και η ενδόρρηξη (κατάρρευση ως παράγωγο του διπλού δεσμού) στη
συνεχιζόμενη φθορά των τριών συγκυβερνησάντων (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ),
καθώς και των ΑΝΕΛ. Ακουγα τα σχόλια στα κανάλια το βράδυ των εκλογών:
Αποσπασματικές, ασύνδετες ερμηνείες-δικαιολογίες για κάθε στοιχείο
ξεκομμένο από το σύνολο, που δεν έπειθαν ούτε γεννούσαν γόνιμο διάλογο.
Αλλά μόνο υπεκφυγές, εξωραϊσμούς, αντεπιθέσεις και αντιπερισπασμούς.
Δυστυχώς η νύχτα της σκέψης κινδυνεύει να κρατήσει ακόμη πολύ -όσο, αντί
για κατανόηση με έννοιες και μηχανισμούς, προσφεύγουμε σε
εκλογικεύσεις, σοφιστείες και στερεότυπα».
Με το δικό του τρόπο σχολιάζει τα εκλογικά αποτελέσματα ο
ψυχίατρος Νίκος Σιδέρης, με αφορμή το νέο του βιβλίο
«Το κατά διαβόλου Ευαγγέλιο: Πολιτική Ψυχολογία της Κρίσης», εκδόσεις Μεταίχμιο. «Θεωρώ
ότι και αυτά τα αποτελέσματα παραμένουν ανεξήγητα χωρίς προσφυγή στους
μηχανισμούς που αναλύει το βιβλίο», προσθέτει.
