Η Χρυσή Αυγή μετά την προβοκάτσια και η μεταμφίεσή της σε θύμα και στόχο δολοφόνων.
Του Δημήτρη Ψαρρά
Η δολοφονική επίθεση κάτω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής αποτελεί
χωρίς αμφιβολία την τέλεια προβοκάτσια. Γιατί ανεξάρτητα από την
ταυτότητα και το κίνητρο εκείνων που τη σχεδίασαν και εκείνων που την
εκτέλεσαν, προσέφερε ένα ανέλπιστο δώρο στην οργάνωση, επιτρέποντάς της
να αντιστρέψει τους ρόλους και να μεταμφιεστεί σε θύμα και στόχος
δολοφόνων.
Είναι γεγονός ότι τα γραφεία της οργάνωσης έχουν γίνει κατά καιρούς
στόχος διάφορων επιθέσεων, λιγότερο ή περισσότερο βίαιων. Ανάμεσά τους
και βομβιστικές επιθέσεις. Γεγονός είναι επίσης ότι η χρονική στιγμή που
εκδηλώθηκαν κάποιες απ’ αυτές τις επιθέσεις βοήθησε την οργάνωση να τις
αξιοποιήσει για τους δικούς της λόγους.
Μαθητές του «ιταλικού μοντέλου»
Σημασία έχει ότι αυτές οι επιθέσεις και ειδικά η τελευταία,
ανεξάρτητα από τις σκοτεινές προθέσεις των άγνωστων δραστών, εγγράφονται
στην ίδια τη στρατηγική της οργάνωσης, την οποία έχουμε παρομοιάσει σε
ανύποπτο χρόνο με τη «στρατηγική της έντασης», την οποία εφάρμοζαν στην
Ιταλία οι ακροδεξιές τρομοκρατικές οργανώσεις τη δεκαετία του ’70.
Επικουρούμενες από τις μυστικές υπηρεσίες του περιβόητου δικτύου
Γκλάντιο, οι οργανώσεις αυτές επιδίδονταν σε ακραίες μορφές βίας, με
αποκορύφωμα την πολύνεκρη τυφλή βομβιστική ενέργεια στο Μιλάνο.
