Ο επίτιμος πρόεδρος του λεγόμενου «σκιώδους συμβουλίου» της ΕΚΤ, Νόρμπερτ Χέρινγκ
Ο επίτιμος πρόεδρος του λεγόμενου «σκιώδους συμβουλίου» της ΕΚΤ αποκαλύπτει το παρασκήνιο της δράσης των κεντρικών τραπεζών.
Ανεξάρτητοι θεσμοί ή ανεξέλεγκτα όργανα ενός συστήματος που είναι πλέον σε θέση να ανατρέπει κυβερνήσεις;
"Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή ενάντια στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ενωσης".
Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ
Τον Νοέμβριο του 2002, δύο από τις ναυαρχίδες του οικονομικού Τύπου, η
γερμανική Handelsblatt και η αμερικανική Wall Street Journal, είχαν μια
φαεινή ιδέα:
Θα δημιουργήσουμε, είπαν, ένα «σκιώδες συμβούλιο», αποτελούμενο από
ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους πανεπιστημίων, αλλά
και του ιδιωτικού τομέα, το οποίο θα συνεδριάζει κάθε μήνα πριν από το
διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και θα προτείνει εάν το βασικό επιτόκιο
πρέπει να αυξηθεί, να μειωθεί ή να παραμείνει σταθερό.
Παρά το γεγονός ότι δεν έχει θεσμικά χαρακτηριστικά, η ύπαρξη του
σκιώδους συμβουλίου ως συμβουλευτικού οργάνου προβλεπόταν στη Συνθήκη
του Μάαστριχτ και σύντομα μετατράπηκε σε άτυπο «θεσμό», οι αποφάσεις του
οποίου εισακούονται στο στρατηγείο της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη.
Ουσιαστικά, στόχος του σκιώδους συμβουλίου, όπως έγραφε παλαιότερα η
Wall Street Journal, ήταν «να γεφυρώνει με τις απόψεις του το χάσμα
ανάμεσα στην πολιτική της βρετανικής κεντρικής τράπεζας και της
γερμανικής Μπούντεσμπανκ».
Πρόεδρος και συντονιστής του συμβουλίου ορίστηκε από την πρώτη ημέρα ο δημοσιογράφος της Handelsblatt, Νόρμπερτ Χέρινγκ, ο οποίος έκτοτε συμμετέχει σε κάθε συνεδρίαση, χωρίς να διαθέτει όμως δικαίωμα ψήφου.
