Η κυβέρνηση, έχοντας συμβιβαστεί με όλα όσα της ζητήθηκαν,
χρησιμοποιεί με μία απίστευτη μαεστρία τον αριστερό μανδύα, για να
«συνετίσει» τους Έλληνες – ενώ είναι ανόητος όποιος τη συγκρίνει με
αυτήν της δύστυχης Βενεζουέλας
Πηγή : analyst.gr
Είναι καλά να μην ξεχνάει κανείς τα
γεγονότα που μεσολάβησαν μετά το 2009, έτσι ώστε να κατανοεί πώς έφτασε
στα σημερινά αδιέξοδα, πάντοτε μέσα από σκόπιμα ενδιάμεσα αδιέξοδα και
συνεχώς με την πλάτη στον τοίχο, μία χώρα που δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο να χρεοκοπήσει σε αυτόν τον απελπιστικό βαθμό – παρά τα λάθη που ασφαλώς είχε κάνει στο παρελθόν. Επιγραμματικά τα εξής:
(α) Γεγονός νούμερο ένα είναι πως το
κόμμα που κέρδισε τις εκλογές το 2009 βρήκε μεγάλα ελλείμματα στον
προϋπολογισμό, δεν πήρε καθόλου μέτρα
(το αντίθετο μάλιστα, αφού αύξησε τις δαπάνες!), διόγκωσε σκόπιμα τα
ελλείμματα, διέσυρε την Ελλάδα διεθνώς με αποτέλεσμα να απομονωθεί από
τις αγορές, εκβίασε τη Γερμανία φέρνοντας το ΔΝΤ στη Ευρωζώνη, οδήγησε την Ελλάδα στη νεοσυσταθείσα Τρόικα και ψήφισε μόνο του το πρώτο μνημόνιο, χωρίς καν να επιτρέψει ένα δημοψήφισμα
– με αποτέλεσμα να καταδικάσει την Ελλάδα σε θάνατο, καθώς επίσης να
μεταφέρει τα χρέη της από τους ιδιώτες επενδυτές στα κράτη εταίρους της.
Η οικονομία της χώρας είχε μεν
προβλήματα εκείνη την εποχή, τόσο δομικά, όσο και λόγω της
χρηματοπιστωτικής κρίσης που εξήγαγαν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη, αλλά όχι τέτοια που να μην μπορούσαν να λυθούν, οπότε να ήταν απαραίτητη η υπαγωγή της στο ΔΝΤ
– ενώ ο ιδιωτικός της τομέας (τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά),
ήταν πολύ περισσότερο υγιής, συγκριτικά με αυτόν της Ισπανίας, της
Κύπρου ή της Ιρλανδίας.
(β) Γεγονός νούμερο δύο είναι το έγκλημα του PSI από τα κόμματα του 2011/2012, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία μία χώρα χρεοκόπησε, επιβαρυνόμενη η ίδια πολύ περισσότερο από τους δανειστές της!
Εκτός αυτού, όπως έχει ήδη τονιστεί, όταν το 2012 έγινε η μετατροπή των
ομολόγων σε δάνεια, άλλαξε εντελώς η φύση του δημοσίου χρέους – αφού τα
χωρίς εγγύηση ομόλογα (πάνω από το 90% των οποίων ήταν σε
δραχμές/εθνικό δίκαιο), έγιναν ενυπόθηκα δάνεια.
