Χρειαζόμαστε θάρρος, αλλά το εμποδίζουμε να ’ρθει – Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να αναχαιτισθεί ο σύγχρονος φόβος
Του Βασιλη Καραποστολη*
Δημοσιεύτηκε στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" της Κυριακής 24.2.2013
Σε εποχές όπως αυτή που ζούμε εξαπολύονται μέσα από την απογοήτευση
μερικές ασυγκράτητες προσδοκίες. Οι άνθρωποι εύχονται κρυφά να
εμφανισθεί «κάτι» ή «κάποιος» για να τους απαλλάξει από τα βάσανα. Ομως
υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «κάτι» και στο «κάποιος». Το πρώτο
παραπέμπει είτε στην τύχη είτε σε κάποιον ανενεργό μέχρι τότε μηχανισμό
του κόσμου ο οποίος θα μπει ξαφνικά σε κίνηση και θα διορθώσει τα
πράγματα. Η δεύτερη περίπτωση είναι πιο περίπλοκη. Ποιος μπορεί να είναι
αυτός ο «κάποιος» που θα ερχόταν να δώσει τέλος στις αγωνίες μας; Οι
προηγούμενοι αιώνες έχουν δώσει την απάντησή τους: ο σωτήρας είναι είτε ο
Θεός είτε ο ίδιος ο άνθρωπος. Υπήρξαν εποχές που λάτρεψαν τη δύναμη του
Θεού. Υπήρξαν άλλες που λάτρεψαν τη δύναμη του ανθρώπου. Κι έπειτα ήρθε
μια άλλη εποχή, η δική μας, κατά την οποία έσβησαν και οι δυο λατρείες,
επειδή το να είναι κανείς λάτρης φάνηκε πως από μόνο του υποτιμούσε τη
νοημοσύνη των ανθρώπων.
