Αναδημοσίευση από το : REDNotebook
Η επιτυχία της αριστερής κυβέρνησης είναι μονόδρομος. Όχι με την
έννοια ότι είναι βέβαιη, αλλά με την έννοια ότι η μόνη ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ
είναι να πάει αριστερά. Αλλιώς θα συντριβεί, θα αποτελέσει παρένθεση.
Και, επίσης, δεν μπαίνει σήμερα κάποιο ζήτημα ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
μπορεί να λειτουργήσει σαν την κυβέρνηση του Κερένσκι πριν από την
Οκτωβριανή Επανάσταση. Δεν μιλάμε δηλαδή για μια ανατροπή της κυβέρνησης
ΣΥΡΙΖΑ από τα κάτω και τα αριστερά, αλλά από τα πάνω και τα δεξιά, και
μια τέτοια έκβαση θα είναι τραγική. Αυτό δεν το καταλαβαίνει δυστυχώς
ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς, ούτε το ΚΚΕ ούτε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
του Νίκου Γιαννόπουλου
Ο σχηματισμός αριστερής κυβέρνησης αποτελεί έναν εξαιρετικά θετικό
συσχετισμό για την κοινωνία, τον τόπο, το κίνημα και την ίδια την
Αριστερά. Η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ ασφαλώς δεν είναι ευχάριστη· ωστόσο,
αφενός ήταν αναγκαστική, με τους δεδομένους κοινοβουλευτικούς
συσχετισμούς, ενώ αφετέρου εκτιμώ ότι δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα
που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Οι πρώτες μέρες μετά τον σχηματισμό της
κυβέρνησης και οι πρώτες δηλώσεις των υπουργών δημιούργησαν ευλόγως ένα
κλίμα ανακούφισης και αξιοπρέπειας σε έναν ευρύτερο κόσμο και πέραν της
Αριστεράς. Η αίσθηση αυτή είχε, εκ των πραγμάτων, και ένα στοιχείο
εθνικής αξιοπρέπειας.
Οι πρώτες δηλώσεις των υπουργών, που ξεπερνούσαν σε ριζοσπαστικότητα
ακόμα και τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν σημαντική
επίδραση στις αυθόρμητες κινητοποιήσεις που ακολούθησαν, το κλίμα
υποστήριξης της κυβέρνησης, αντίστασης στους εκβιασμούς των έξω κ.λπ.
Σημειώνω επίσης ότι τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά αυξήθηκε αυτό
που λέμε «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», κυρίως από τα κάτω, τους αριστερούς,
κομμάτια των κινημάτων. Αντίθετα, δεν αυξήθηκε σημαντικά σε επίπεδο
κυβερνήσεων ή πολιτικών οικογενειών στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο επίπεδο του
πολιτικού προσωπικού, οι σύμμαχοί μας στην Ευρώπη δεν είναι τόσο
πολλοί.
Τα προβλήματα
