Αναδημοσιεύουμε από : iskra
Tου ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ
1. Ας διαχειριστούμε εμείς. Τουλάχιστον θα μπορέσουμε, ένα τόσο σκληρό μνημόνιο, να το βελτιώσουμε μέσα από ισοδύναμους πόρους, εξασφαλισμένους από τη μετωπική σύγκρουση με τη διαπλοκή και τα συμφέροντα.
2. ΤΙΝΑ (there is no alternative).
Τι είναι αυτό που εντυπωσιακά απουσιάζει από τον διάλογο;
Η συζήτηση διεξάγεται σε ένα σύμπαν όπου οι άγγελοι δεν έχουν φύλο, τα πολιτικά υποκείμενα είναι υπερταξικά, κοινωνικά υποκείμενα με υλικές αντιθέσεις δεν υπάρχουν, το κράτος και οι μηχανισμοί κυριαρχίας είναι υπαρκτοί όσο και οι δράκοι του «Game of thrones» και οι αντιθέσεις εντός του παγκόσμιου χωριού είναι illuminati συνομωσίες.
1. Έχει περιθώρια
ένα πολιτικό υποκείμενο, που αναφέρεται στις δυνάμεις της εργασίας, να
διαχειριστεί ,σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, την καπιταλιστική κρίση, υπό
τον ζυγό μνημονίων; Με ποιο τρόπο αυτό είναι εφικτό;
2. Υπάρχει ρεαλιστικό, βιώσιμο, ανταγωνιστικό, εναλλακτικό μοντέλο απέναντι στον μετα-νεοφιλελευθερισμό,
το προκρινόμενο δηλαδή μοντέλο-απάντησης στη κρίση, από τη πλευρά του
ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου; Εναλλακτικό μοντέλο που δεν θα
ταυτίζεται αναγκαστικά ούτε με τον ρημαγμένο, αποτυχημένο κεϋνσιανισμό ούτε και με το σοσιαλισμό, στο βαθμό που αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι (για σειρά λόγων) το καθήκον αυτό δεν είναι άμεσα (και η έμφαση είναι στο άμεσα και όχι στο δεν) πραγματοποιήσιμο;
