Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
του Ρ. Βρανά
Ο πλούτος...
Δεν πάει...
Ο πλούτος...
... των χωρών και ο πλούτος των ανθρώπων δεν ταυτίζονταν ποτέ. Αλλα αγαθά ήταν κοινά (αέρας, θάλασσες, ποτάµια, λιµάνια) και άλλα ατοµικά. Αλλα δηµόσια (παιδεία, υγεία, άµυνα, υποδοµές) και άλλα ιδιωτικά. Κάποια αγαθά µάλιστα θεωρούνταν τόσο πολύτιµα που δεν ήταν εµπορεύσιµα («res extra commercium» κατά το Ρωµαϊκό ∆ίκαιο). ∆εν ανήκαν µόνο στις ζώσες γενεές αλλά και στις επόµενες.
Δεν πάει...
... καιρός που οι αποικιακές δυνάµεις αγόραζαν ολόκληρα τµήµατα χωρών για ένα κοµµάτι ψωµί, όπως σε ένα παιχνίδι Μονόπολη. Σήµερα έχουν εκχωρήσει αυτό τον ρόλο στους λεγόµενους «διεθνείς δανειστές» και στις µεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Να ξέρουµε τουλάχιστον σε ποιους χρωστάµε. Και σε ποιους ξεπουλάµε. Η εταιρεία Benetton έχει γίνει ένας από τους µεγαλύτερους γαιοκτήµονες της Αργεντινής. Θα γινόταν ποτέ, αν τα µνηµόνια του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου δεν είχαν εξωθήσει τη χώρα στη χρεοκοπία; Τότε η Citibank είχε αρπάξει τις µισές της τράπεζες. Και το σύστηµα ύδρευσης η Enron. Η κορεατική Daewoo διαπραγµατευόταν µέχρι πρόσφατα την αγορά 10 εκατοµµυρίων στρεµµάτων στη Μαδαγασκάρη για 99 χρόνια. Μια νέα αποικιοκρατία, λιγότερο αιµατηρή από τους αποικιοκρατικούς πολέµους, αλλά µε πολύ περισσότερα θύµατα.
