Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο "διπλός δεσμός" στην υπόθεση της απεργίας των καθηγητών

Μπορεί η απεργία των καθηγητών να μην πραγματοποιήθηκε ποτέ, οι ίδιοι ωστόσο βρίσκονται τούτη την ώρα να "εκτελούν την υπηρεσία τους" υπό το αντισυνταγματικό και παράνομο καθεστώς της πολιτικής επιστράτευσης. Ορισμένοι ίσως να ήθελαν η συζήτηση να σταματήσει εδώ και κάνουν τα πάντα για να αλλάξει η ατζέντα και να επιβληθεί η σιωπή. 

Ορισμένοι πάλι, μόλις ζητηθούν συνδικαλιστικές και πολιτικές ευθύνες για την πορεία της συνδικαλιστικής συντριβής της κινητοποίησης των καθηγητών ρωτάνε με όλη την αθωότητα ενός ηλιθίου: Τί θέλετε δηλαδή; Θέλετε ανθρωποθυσίες; Άν η αναζήτηση ευθυνών ισοδυναμεί στην αντίληψη κάποιων με ανθρωποθυσίες έχουμε να τους απαντήσουμε πως η αδυναμία διάκρισης ανάμεσα στο εύλογο και το αβάσιμο, είναι η ουσία της ηλιθιότητας.

Όχι λοιπόν για να πείσουμε τους ηλίθιους κάθε κατηγορίας αλλά για να στηρίξουμε τους ευφυείς και συντετριμμένους από τις εξελίξεις καθηγητές μπροστά στην ανάγκη για νέες συνελεύσεις που θα καταφέρουν να δώσουν πειστικές και γόνιμες απαντήσεις στο τί συνέβει και τι να κάνουν από δω και μπρός είναι αφιερωμένο το παρακάτω εξαιρετικό κείμενο το οποίο αναδημοσιεύουμε από το blog kerasiakrinoi.blogspot.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο διπλός δεσμός στην υπόθεση 

της απεργίας των καθηγητών 

Τι είναι η θεωρία του διπλού δεσμού; 

Ο όρος double bind (διπλός δεσμός) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον ανθρωπολόγο Gregory Bateson και τους συνεργάτες του Don D. Jackson , Jay Haley και John H. Weakland  στα μέσα της δεκαετίας του 1950, κατά τις συζητήσεις τους σχετικά με την πολυπλοκότητα της επικοινωνίας σε σχέση με τη σχιζοφρένεια. 

Ο διπλός δεσμός είναι μια κατάσταση επικοινωνίας όπου ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων λαμβάνει δυο ή περισσότερα μηνύματα αντιφατικά μεταξύ τους, τα οποία αναιρούν το ένα το άλλο. Έτσι, η επιτυχημένη απάντηση του ατόμου ή της ομάδας ατόμων στο ένα μήνυμα είναι ταυτόχρονα αποτυχημένη για το άλλο και αντίστροφα, με αποτέλεσμα ότι και να κάνει να θεωρείται ένοχος.

Ο διπλός δεσμός χρησιμοποιείται ως μορφή ελέγχου χωρίς φανερό καταναγκασμό. 

Τα αντιφατικά μηνύματα μπορεί να εκπέμπονται είτε άμεσα είτε έμμεσα είτε λεκτικά είτε με γλώσσα σώματος ή με άλλους τρόπους. 

Ο θύτης είναι ένα πρόσωπο ή ένας φορέας για τον οποίο το θύμα τρέφει σεβασμό, εμπιστεύεται, ή ο θύτης είναι ανώτερός του. Για παράδειγμα, αυτή η κατάσταση προκύπτει όταν ένα πρόσωπο σε μια θέση εξουσίας επιβάλλει δύο αντιφατικές συνθήκες, αλλά υπάρχει ένας άγραφος κανόνας ότι ποτέ δεν πρέπει να αμφισβητούν την εξουσία του. Έτσι βασική προϋπόθεση για το διπλό δεσμό είναι η ύπαρξη μιας στενής σχέσης, η οποία θα είναι ιδιαίτερα σημαντική για κάποιον ή και για όλους τους συμμετέχοντες. Για το λόγο αυτό οι παράδοξες αυτές δηλώσεις δε μπορούν να αγνοηθούν και το άτομο δεν μπορεί να δραπετεύσει από αυτή την κατάσταση ή να την σχολιάσει. Στα πλαίσια αυτής της  ισχυρής σχέσης, το μοτίβο των αντιφατικών μηνυμάτων επαναλαμβάνεται, έτσι ώστε το θύμα εκπαιδεύεται σε αυτό τον τρόπο επικοινωνίας και βιώνει διαρκώς αυτή την αντίφαση.

Το θύμα βιώνει αυτή την κατάσταση με αίσθημα ενοχής και τάση εσωτερίκευσης της σύγκρουσης. Το μήνυμα που λαμβάνει έμμεσα από τον θύτη είναι: ότι και να κάνεις θα είσαι ένοχος.