Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο thelonapo.blogspot.gr στις 22 Αυγούστου 2008 από όπου και το αναδημοσιεύουμε σήμερα λόγω της εξαιρετικής του επικαιρότητας.
Ένα
εξαιρετικό άρθρο του παλιού καλού μου φίλου και συμφοιτητή, και σήμερα
συναδέλφου και στελέχους της ΔΕΥΑ Πατρών, Παναγιώτη Παπαθεοδωρόπουλου
για το νερό αναδημοσιεύω σήμερα από το φόρουμ των ΔΕΥΑ. Και με αφορμή πρόσφατη πρωτοβουλία τοπικής βουλευτού της ΝΔ
, η οποία πρότεινε "αναβάθμιση" της διαχείρισης των υδάτινων πόρων της
περιοχής μας μέσω ΣΔΙΤ αλλά και φήμες που υπάρχουν ότι πίσω από την
ιστορία, όχι μόνο στην Αργολίδα, αλλά γενικότερα στην Ελλάδα βρίσκονται
μεγάλα συμφέροντα που καταλήγουν στον όνομα Κοπελούζος!
Να εκφράσω και μια εύλογη απορία: το τοπικό και πρόσφατα "εκλεγμένο" ΠΑΣΟΚ ... που είναι?
Να εκφράσω και μια εύλογη απορία: το τοπικό και πρόσφατα "εκλεγμένο" ΠΑΣΟΚ ... που είναι?
Αναζητώντας στο διαδικτυο στοιχεία για την διαχείριση των υδάτινων πόρων, «έπεσα» πάνω στην ιστοσελίδα http://www.icij.org/water/default.aspx
με τον περίεργο τίτλο «Οι βαρωνοι του νερού» του International
Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) το οποίο αποτελεί
πρόγραμμα του «Center for Public Integrity». Τα στοιχεία που δίνονται
είναι εκπληκτικά όσον αφορά στην εκρηκτική ανάπτυξη την τελευταία
δεκαετία ενός μικρού αριθμού ιδιωτικών επιχειρήσεων (με κυρίαρχες βασικά
τρεις) που δραστηριοποιούνται στον τομέα του νερού, ελέγχουν περίπου το
5%, τροφοδοτούν περίπου 300 εκατομμύρια «πελάτες» και που οι αναλυτές
προβλέπουν ότι στα επόμενα 15 έτη αναμένεται να ελέγξουν 65 έως 75% των
δημόσιων υδάτινων έργων.
Αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά του έλεγχου του πιο ζωτικού φυσικού πόρου της ανθρωπότητας από τις οργανωμένες κοινωνίες σε μια χούφτα μονοπωλιακών εταιριών δεν ανήκει πλέον στην σφαίρα του φανταστικού. Και μάλιστα με μια τεράστια ποικιλία οικονομικών σεναρίων, εκδοχών και διοικητικών ρυθμίσεων από την μερική (συνεργασίες δημόσιου - ιδιωτικού τομέα) έως ολοκληρωτική (συνολική αποβολή κράτους - αυτοδιοίκησης και κοινωνίας).
Αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά του έλεγχου του πιο ζωτικού φυσικού πόρου της ανθρωπότητας από τις οργανωμένες κοινωνίες σε μια χούφτα μονοπωλιακών εταιριών δεν ανήκει πλέον στην σφαίρα του φανταστικού. Και μάλιστα με μια τεράστια ποικιλία οικονομικών σεναρίων, εκδοχών και διοικητικών ρυθμίσεων από την μερική (συνεργασίες δημόσιου - ιδιωτικού τομέα) έως ολοκληρωτική (συνολική αποβολή κράτους - αυτοδιοίκησης και κοινωνίας).
