Ακροδεξιά και Τρομοκρατία στην Ευρώπη
Του Κλεάνθη Γρίβα
Το 1980, τρεις πολύνεκρες τρομοκρατικές βομβιστικές νεοφασιστικές επιθέσεις
● στις 2-8-1980 στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια,
● στις 26-9-1980 στη γιορτή της μπύρας (Oktoberfest) στο Μόναχο, και
● στις 3-10-1980 έξω από τη συναγωγή της οδού Κοπέρνικου στο Παρίσι,[1]
έστρεψαν την προσοχή του Τύπου, της κοινής γνώμης, ορισμένων δικαστικών και αρκετών ερευνητών στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και έθεσαν επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα «πως ερμηνεύεται το αποδεδειγμένο γεγονός ότι ένα πλήθος νεοφασιστικών τρομοκρατικών επιθέσεων αποδίδονταν εντέχνως στην αριστερά επί 20 και πλέον χρόνια, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960;».
Η ερμηνεία της «στρατηγικής της έντασης» που εφαρμόστηκε σ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από την ακροδεξιά (είτε αμέσως με τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών από ακροδεξιές ομάδες είτε εμμέσως με τη διείσδυση ακροδεξιών στοιχείων στις οργανώσεις της άκρας αριστεράς και τη χειραγώγηση τους), προϋποθέτει την έρευνα των σχέσεων των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με τις ποικιλώνυμες μυστικές υπηρεσίες καθώς και των οργανωτικών και επιχειρησιακών σχέσεων μεταξύ των ακροδεξιών ομάδων των διαφόρων χωρών.
Η στενή συνεργασία των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με ακροδεξιά στελέχη των διαφόρων υπηρεσιών ασφάλειας δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο, δεδομένου ότι οι μυστικές υπηρεσίες του στρατού και της αστυνομίας πάντα στρατολογούν και χρησιμοποιούν προβοκάτορες.[2]
● στις 26-9-1980 στη γιορτή της μπύρας (Oktoberfest) στο Μόναχο, και
● στις 3-10-1980 έξω από τη συναγωγή της οδού Κοπέρνικου στο Παρίσι,[1]
έστρεψαν την προσοχή του Τύπου, της κοινής γνώμης, ορισμένων δικαστικών και αρκετών ερευνητών στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και έθεσαν επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα «πως ερμηνεύεται το αποδεδειγμένο γεγονός ότι ένα πλήθος νεοφασιστικών τρομοκρατικών επιθέσεων αποδίδονταν εντέχνως στην αριστερά επί 20 και πλέον χρόνια, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960;».
Η ερμηνεία της «στρατηγικής της έντασης» που εφαρμόστηκε σ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου από την ακροδεξιά (είτε αμέσως με τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών από ακροδεξιές ομάδες είτε εμμέσως με τη διείσδυση ακροδεξιών στοιχείων στις οργανώσεις της άκρας αριστεράς και τη χειραγώγηση τους), προϋποθέτει την έρευνα των σχέσεων των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με τις ποικιλώνυμες μυστικές υπηρεσίες καθώς και των οργανωτικών και επιχειρησιακών σχέσεων μεταξύ των ακροδεξιών ομάδων των διαφόρων χωρών.
Η στενή συνεργασία των ακροδεξιών τρομοκρατικών ομάδων με ακροδεξιά στελέχη των διαφόρων υπηρεσιών ασφάλειας δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο, δεδομένου ότι οι μυστικές υπηρεσίες του στρατού και της αστυνομίας πάντα στρατολογούν και χρησιμοποιούν προβοκάτορες.[2]
