Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών
Στη ναζιστική Κατοχή, παρά τα
μαζικά εγκλήματα των κατακτητών, τα βασανιστήρια, την πείνα, το μαρτύριο
της παγωνιάς και τις αμέτρητες κακουχίες, οι Έλληνες είχαν μια
αισιοδοξία και την ελπίδα πως μια μέρα όλα αυτά θα τελείωναν. Στη
σημερινή Ελλάδα κυριαρχεί ένα κλίμα εθνικής κατάθλιψης. Η συμφορά που
έχει πέσει στα κεφάλια του 99% εκλαμβάνεται σαν θεϊκή κατάρα ή σαν
μοίρα. Και οι περισσότεροι αισθάνονται ανήμποροι να αντιδράσουν. Και
κάποιοι περιμένουν να βρεθεί Μεσσίας - Σωτήρας που θα τους σώσει. Συχνά
αναπολούν έναν Μεταξά ή Παπαδόπουλο, που θα πιάσει όλους τους
πολιτικούς, θα τους βάλει σ' ένα καράβι και θα τους βουλιάξει. Όσους
συναντάς, είναι θυμωμένοι και αγανακτισμένοι, βρίζουν θεούς και
δαίμονες, αλλά ούτε τους περνάει από το μυαλό να κάνουν κάτι. Αυτό είναι
δουλειά κάποιου αλλουνού. Είναι βαθιά πεπεισμένοι πως ότι και να κάνουν
δεν γίνεται τίποτα.
