Πηγή : info-war.gr
Με ευθείες βολές για
το ρόλο που έπαιξε το περιβάλλον Τσίπρα και ιδιαίτερα ο Δραγασάκης στην
συνθηκολόγηση με ΕΕ και δανειστές, περιγράφει ο Ερίκ Τουσέν την πορεία
του ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά τις εκλογές που έφεραν το κόμμα στην εξουσία.
Όπως
χαρακτηριστικά αναφέρει η μετριοπαθής στάση απέναντι στις τράπεζες ήταν
το αντάλλαγμα που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προσέφερε στους τραπεζίτες για να
μπορέσει να αναλάβει την εξουσία. Ο ίδιος εξηγεί τους τρόπους με τους
οποίους ο πρωθυπουργός απέκλεισε κάθε επαφή με προσωπικότητες όπως ο
πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα – ο οποίος είχε καταφέρει να
διαγράψει το 70% του ομολογιακού χρέους της χώρας του μέσω της
δημιουργίας επιτροπής λογιστικού ελέγχου.
Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από συνέντευξη στον Benjamin Lemoine, ερευνητή κοινωνιολογίας στο CNRS
(Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών), με ειδίκευση στο δημόσιο χρέος
και τις σχέσεις μεταξύ κρατών και χρηματοπιστωτικών θεσμών.[1] Την μετάφραση έχει κάνει ο Πάνος Αγγελόπουλος.
Εισαγωγή του Στάθη Κουβέλάκη
Η
βαθύτερη κατανόηση των αιτιών που οδήγησαν στην συνθηκολόγηση της
ελληνικής κυβέρνησης τον Ιούλιο του 2015 και στην υπογραφή ενός
επαίσχυντου τρίτου Μνημονίου αποτελεί ένα από τα κεντρικά επίδικα αυτής
της περιόδου. Επίδικο όχι μόνο ιστορικού αλλά άμεσα πολιτικού χαρακτήρα.
Είναι προφανές ότι μια τέτοιου μεγέθους συντριβή δεν μπορεί να εξηγηθεί
με όρους ψυχολογίας, ούτε με όρους απλών λαθών, ούτε αποκλειστικά με
όρους προσώπων, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν
προσωπικές ευθύνες, και μάλιστα τεράστιες, από την πλευρά όσων ηγήθηκαν
αυτής του εγχειρήματος.
